Навіны - Цалкам



ВАЙНА ЗА МЁРТВЫХ

posted Jul 18, 2018, 8:04 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jul 18, 2018, 8:05 PM ]

Гэтыя матар'ялы кіраўніка пратэстнай групы КХП-БНФ Ігара Шчэмялёва я вырашыў перадрукаваць з Фэйсбука на нашых партыйных старонках па некалькіх прычынах. Найперш, матар'ял добра выкладзены. Другое, наш падыход і інструкцыі па этычнай вытрываласьці і паводзінах здаровага сэнсу далі станоўчыя вынікі ў дачыненьнях зь людзьмі (наведнікамі рэстарана) і адначасна доказна ўскрылі сітуацыю «рэжымнага аб'екта» (пра гэта гл. інфармацыю, асабліва, што датычыць 15-га ліпеня).

 Некаторыя сябры Партыі, што праглядаюць Фэйсбук, зьдзіўленыя дэзінфармацыяй і накатам на Партыю ў сувязі з нашым удзелам у пратэстах. Аднак, нічаму ня трэба зьдзіўляцца ў стане інфармацыйнай вайны. Тут руціна. Праблемы існуюць дзьве. Першая – цяжка стрымаць некіруемых неадэкватных асоб, якія зьяўляюцца самахоць і праяўляюць агрэсію супраць ўсіх. І другая, галоўная, – ня маюць значэньня паводзіны і захаваньне пратэстоўцаў ў час варты. Эфэсбіст, што фігуруе пад выглядам аховы рэстарана і кіруе міліцыяй, паказвае каго караць па разнарадцы. Ён валодае апэратыўнай інфармацыяй пра людзей. Становішча абсурднае. Але ёсьць яшчэ разумныя адказы і на гэты акупацыйны выпрыск.

                                                                                                                                            Зянон Пазьняк

* * *

Ігар Шчэмелеў.

КУРАПАТЫ ЯДНАЮЦЬ

У нядзелю адбыў варту ля Курапатаў. Прысутнічалі сябры КХП-БНФ, беларускія патрыёты, проста неабыякавыя грамадзяне.

У сяброў партыі было вельмі дакладнае разуменьне, як трэба сябе паводзіць: ветліва, карэктна, стрымана, на правакацыі не рэагаваць, не штурхацца, не праяўляць агрэсіі, пад колы машынаў не кідацца, не ўвязвацца ў спрэчкі і дыскусіі з пракатарамі. Была задача: праводзіць інфармацыйную працу з людзьмі, тлумачыць ім, што гэта за места, распавядаць пра Курапаты. Адначасова фіксаваць тых, хто наўмысна едзе ў рэстарацыю.

Едзе маладая пара. Беларускія нумары. Спыняюцца. Распавядаем пра Курапаты, пра незаконную рэстарцыю. Уважліва слухаюць:

-- І што, вы нас туды не прапусьціце?

-- Не пусьціць мы не маем права. Але ці вашае сумленьне дазваляе заехаць?

-- Не, сумленьне не дазваляе...

Разварочваюцца, зьяжджаюць. Мірныя, узважлівыя дзеяньні даюць плён.

Прыязджае машына. Выходзяць чатыры хлапцы, падыходзяць, ціснуць рукі, дзячаць. Апынуліся з Магілёва. Проста ехалі міма. Вырашылі зайсьці ў Курапаты, потым павітацца з пратэстоўцамі.

Наступная машына: бацька з сынам. Спыняюцца, выходзяць, ціснуць рукі. Па-польску тлумачаць, што яны з Польшчы, прыехалі наведаць Курапаты і падзячыць абаронцам.

Наступная машына: жанчына зь Нямеччыны. Таксама вырашыла наведаць Курапаты і павітацца. На пытаньне, ці магчыма было б стварыць нешта падобнае на “Бульбаш-Холл” ля Бухенвальду, адказала, што не, не магчыма.

Потым былі патрыёты з Гомеля і іншых гарадоў.

І гэтак амаль цэлы дзень. Падтрымка і салідарнасьць з усёй Беларусі і замежжа. Інфармацыйная перамога адназначна на баку пратэстоўцаў. Тысячы і тысячы людзей у Беларусі і замежжы даведаліся пра Курапаты толькі дзякуючы актыўным дзеяньням пратэстоўцаў.

Канешне, былі і правакатары. Тыя адкрыта казалі, што ведаюць, што гэта за месца. І што едуць сюды наўмысна. Былі і пагрозы “даць у морду”. Адкрытае правакаваньне перад камерамі гэбістаў. Ну што ж, з такімі і гутарыць ня мае ніякага сэнсу. Увязвацца ў канфлікт тым больш. Бо яны менавіта дзеля гэтага і едуць: распаліць канфлікт, справакаваць, падставіць патрыётаў. І ведаеце, часам цяжэй прамаўчаць, стрымацца, чым кінуцца ў спрэчкі.

Усё ж такі, на колькі важна мець разумную вытрымку і арганізацыю падчас любых палітычных акцый ці дзеяньняў. Калі дзейнічаць спакойна і карэктна, без агрэсіі, нармалёвыя, адэкватныя людзі прыслухаюцца і задумаюцца. З неадэкватнымі ж гутарыць увогуле ня мае сэнсу. Тады і пратэст выглядае годна і станоўча, а правакатары застаюцца ні з чым.

У выніку, за ўвесь дзень абаронцаў і салідарных людзей апынулася значна больш, чым наведнікаў рэстарацыі.

Атрымаўся мірны пратэст, эфектыўная інфармацыйная праца без ніводнага штрафу і ніводнай канфліктнай сітуацыі.

Вяртаўся ў вельмі пазітыўным настроі.

Курапаты сапраўды яднаюць, паказваюць што беларусы могуць быць салідарнымі, адзінымі. І што ў нас усё атрымаецца, калі дзейнічаць разумна, граматна і арганізавана.

Жыве Беларусь!

8 ліпень 2018 г.

-----------------------------------

Заўвага: У пратэсьце ўдзельнічалі тры сябры Партыі са сьцягам і адзін валанцёр.


* * *

Ігар Шчэмелеў.

РЭЖЫМНЫ АБ'ЕКТ

Адстаялі чарговую варту разам з сябрамі КХП-БНФ ля рэжымнага аб’екту пад кодавай назвай “Бульбаш-хол”.

Чаму “рэжымнага аб’екту”? Бо “рэстарацыяй” гэта назваць цяжка. Не існавала яшчэ ў сьвеце рэстарацыі, усе подступы да якой штодня ахоўваюць дзясяткі супрацоўнікаў КГБ, патрапіць у якую проста фізічна немагчыма, бо браму панічна зачыняюць толькі пры падыходзе “не сваіх” людзей.

За цэлы дзень працы аб’екту было ўсяго 2-3 выпадковыя машыны, якія прыехалі туды з абсалютным няведаньнем таго, што гэта за месца. Пасьля атрыманай інфармацыі пра Курапаты і незаконны забаўляльны комплекс у ахоўнай зоне мэмарыялу, людзі задуменна разварочваліся і зьяжджалі прэч. Адэкватныя, нармальныя людзі сюды есьці не паедуць. Не спрацавала нават спроба “ахоўніка” распавесьці пра тое, што тут “оплаченный фондом Сороса протест”. Простыя людзі пачулі праўду ад нас, прапаганду ад “ахоўніка”, ды адразу разабраліся, што да чаго. Праўда за намі.

Былі машыны, якія прыяжджалі выключна для таго, каб выказаць сваю падтрымку пратэстоўцам. Гэтак, пад’ехала машына з эстонскімі нумарамі. Пасажыры паведамілі, што ведаюць, што тут адбываецца, ды прыехалі выказаць сваю салідарнасьць. Гэта абнадзейвае. Маральная і інфармацыйная перавага на нашым баку.

Складваецца ўражаньне, што наведваюць гэтую ўстанову выключна спэцыяльна падасланыя асобы. Паводзіны і словы іх паўтараюцца як пад капірку. Адкрыта кажуць, што ведаюць, куды едуць. Паказальна, што кожнага з такіх наведвальнікаў сустракалі супрацоўнікі спэцслужбаў ды “аховы” з рацыямі, якія фактычна ладзілі ім эскорт да самага ўваходу.

На гэты раз пратэст ля брамы быў даволі масавым. У розны час прысутнічала каля 30-ці чалавек. Пры гэтым, людзі пастаянна мяняліся. Верагодна, адыгралі ролю агрэсіўныя і правакацыйныя паводзіны Зайдэса і яго бандыцкай аховы напярэдадні. Людзі адказалі салідарнасьцю і больш актыўным выхадам на пратэст.

Адчувалася сапраўднае адзінства дзясяткаў людзей з абсалютна розных палітычных рухаў і партый. Людзі аб’ядналіся, каб бараніць беларускую годнасьць, нацыянальную сьвятыню Курапаты.

Не абыйшлося і без пратаколаў з боку ДАІ. Некалькі пратаколаў было складзена на сяброў КХП-БНФ ды іншых абаронцаў. Цікава тое, якім менавіта чынам выпісваліся гэтыя пратаколы. Высьветлілася, што рэжымнае ДАІ паслухмяна падпарадкоўваецца аднаму толькі руху пальца “ахоўніка” Бульбаш-хола. Так-так, менавіта пальца. Супрацоўнік ДАІ падыходзіў да “ахоўніка”, той грэбліва варушыў указальным пальцам у бок пэўнага пратэстоўца. І службовец ужо бег выпісваць на яго пратакол.

У цэлым, уся гэтая дзея нагадвае нейкі вычварны спэктакль: рэжымны аб’ект пад выглядам “рэстарацыі”, “простыя ахоўнікі”, якія раздаюць загады міліцыі, “наведвальнікі” з правакатарскімі, як пад капірку, паводзінамі. Усё большай колькасьці людзей становіцца зразумелым, што гэта абсалютна не камерцыйны праект, а наўмысная правакацыя супраць нашай сьвятыні -- Курапатаў.

Упэўнены, што беларуская салідарнасьць і адзінства перакуляць сцэнар ворагаў. Перамога абавязкова будзе за намі!

Жыве Беларусь!

15 ліпень 2018 г.


ІЛЮСТРАЦЫІ:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1198801760256920&set=pcb.1779992288763611&type=3&theater  


* * *

Ігар Шчэмелеў.

НЯЗЛОМНЫЯ БЕЛАРУСКІЯ ГЕРОІ

Уладзімір Плотнікаў, сябра КХП-БНФ.
Абараняў Курапаты яшчэ ў 2001 годзе, калі ўлады пракладалі праз мэмарыял МКАД. Падчас міліцэйскага нападу яму адбілі нырку так, што яе давялося выдаліць.

Сёньня гэты нязломны і мужны чалавек ізноў стаіць на варце ля Курапатаў з вялікім Бел-Чырвона-Белым сцягам.


ІЛЮСТРАЦЫІ:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1198810140256082&set=pcb.1780004802095693&type=3&theater

Талака ў Курапатах

posted Jul 18, 2018, 4:27 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jul 18, 2018, 4:28 PM ]

У суботу, 14 ліпеня на заклік Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ у Курапацкую сьвятыню прышлі людзі. Адбылася чарговая талака, удзельнікі якой добраўпарадкавалі тэрыторыю Народнага мэмарыяла. Людзі саджалі кветкі, ачышчалі тэрыторыю ад сьмецьця і гальля, рэстаўравалі састарэлыя і пашкоджаныя крыжы.

Народны мэмарыял Курапаты мае патрэбу ў даглядзе і добраўпарадкаваньні. Талокі будуць праводзіцца штосуботу, пачатак аб 11.00. Удзельнікам пажадана мець з сабой граблі і рыдлёўкі. Запрашаем усім, каму дарагія наша нацыянальная сьвятыня – Народны мэмарыял – памяць пра беларускую трагедыю і магілы пакутнікаў, далучацца да талокаў.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

16 ліпеня 2018 г.


АГРЭСІЯ СУПРАЦЬ ЖЫВЫХ І МЁРТВЫХ

posted Jul 13, 2018, 10:58 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jul 13, 2018, 10:59 AM ]

(З выступу на ліпеньскім Сойме 2018 г. КХП--БНФ і БНФ "Адраджэньне")

... Цяпер на вачах усяго грамадзтва адкрыта разьвіваецца правакацыя пад назвай "Бульбаш-хол" у ахоўнай зоне Народнага Мэмарыяла Курапаты. Мяркую, што ўжо нават людзям, далёкім ад праблемаў Народнага Мэмарыялу, стала зразумелым, што разбудова забаўляльнага рэстарана ў ахоўнай зоне Курапатаў прадыктавана палітычнай агрэсіяй Масквы. Прадпрыймальніцтва і бізнэс тут ні пры чым. Прыбытак не прадугледжаны. У аб'екта іншае прызначэньне -- быць язвай для Народнага Мэмарыялу, сварыць людзей і дэсакралізаваць сьвятое месца памяці пра генацыд, правакаваць скрайнія дзеяньні ў выніку абурэньня кашчунным фактам існаваньня такога атракцыёна ў мэмарыяльнай зоне магільніка.

Трэба адзначыць, што бестэрміновае пікетаваньне кашчуннага аб'екта, арганізаванае з ініцыятывы Паўла Севярынца, стварыла інфармацыйную нагоду для раскрыцьця сутнасьці правакацыйнай афёры. Культурнае грамадзтва асудзіла брыдкія паводзіны ўлады і бізнэс авантурыстаў у дачыненьні да нацыянальнага нэкропаля Курапаты.

Сябры нашай партыі падтрымалі пікетаваньне і прынялі ў ім ўдзел. Тым часам узьнікла пытаньне аб мэтазгоднасьці там нашага ўдзелу ў суваязі з высьвятленьнем разбуральных намераў рэжыму супраць Народнага Мэмарыялу Курапаты.

Назіраньні і аналіз прыводзіць нас да высновы, што існуе пэўны план у тых, каму замінаюць Курапаты. Язва «Бульбаш-хол існуе таксама, каб адцягваць сілы ад Курапатаў і зьменшыць працу па ўпарадкаваньні Народнага Мэмарыялу у той час, калі цёмныя сілы рыхтуюць удар па Мэмарыялу. Міліцыя наладзіла сачэньне за Аляксандрам Чахольскім, нават склала на яго завочна фальшывы пратакол аб парушэньнях, тады, калі ў сапраўднасьці парушэньняў не было.

На Паліткамітэце было абмеркавана гэтае пытаньне і сфармуляваныя прапановы на разгляд Сойму. У гэтай сітуацыі трэба асноўную працу Мэмарыяльнай Камісіі Партыі і Грамадзкай Дырэкцыі Народнага Мэмарыяла сканцэнтраваць на мэмарыяльным комплексе. Спадар Чахольскі адказны за гэтую працу. Дзейнасьць яго мусіць быць там, у Курапатах.

У пікетаваньні незаконнага рэстарана нашым сябрам трэба ўдзельнічаць. Дзеля гэтага сфармаваць групу асоб. Акрэсьліць мэтад яе дзейнасьці ў традыцыях Беларускага Народнага Фронту. Павінен быць датрыманы належны цьвёрды этычны ўзровень, не дапускаць скандалаў, быць стрыманымі. Цярпліва з павагай тлумачыць людзям сутнасьць зьявы, інфармавць пра зьмест Курапатаў, пра кашчунства пабудовы забаўляльнага рэстарана ў ахоўнай зоне магільніка, мусіць быць шматузроўневая інфармацыя. Калі асоба, нягледзячы на інфармацыю і размову, захоча ехаць у рэстаран, -- трэба прапускаць. Тут антымаральны выбар той асобы. Няма сэнсу яе затрымліваць. Задача нашай дзейнасьці, каб людзі самы зразумелі чаго нельга рабіць.

Паперы і інфармацыю ня клеіць на плот рэстарана. Запісываць кантакты на відэа. На правакацыі не паддавацца, але спыняць рашуча. Інструкцыі будуць вусна. Гэта адказная справа.*


Другое пытаньне. Частка асоб з прагматычнымі ўяўленьнямі прапанавалі гандлярскія перамовы з уласьнікамі рэстаран-атракцыёна. Прапановы ў перамоўцаў розныя: ад безумоўнай ліквідацыі незаконнага аб'екта да рэкамэндацыі прадаць яго альбо перадаць пад мэмарыяльны музэй Курапатаў.

Удзельнічаць у такіх перамовах нашай партыі нельга. Ёсьць Прадпісаньне Генэральнай пракуратуры аб парушэньні закону забудоўшчыкамі і аб самавольным захопе зямлі. Тут крымінал. Весьці перамовы з такімі асобамі (што незаконна набылі ўласнасьць) аб лёсе гэтай незаконна набытай уласнасьці будзе азначаць змову з крымінальнымі парушальнікамі аб супольным разьмеркаваньні ўкрадзенага. Ніякіх перамоваў трэціх асобаў з крыміналам тут ня можа быць. Мусіць быць толькі адно патрабаваньне да ўладаў Менскай вобласьці -- выканаць Прадпісаньне Генэральнага пракурора і ліквідаваць незаконныя пабудовы ля Курапатаў.

Можа быць таксама зварот у Сьледчы камітэт правесьці рассьледваньне на прадмет парушэньня закона ўсімі суб'ектамі гэтай справы (незаконны захоп зямлі, маніпуляцыя ахоўнай зонай пасьля выяўленьня злачынства і інш.).

Цікава, што дырэктар Бараўлянскага лясгаса Аляксандар Мірановіч агучыў нешта такое, што ён, магчыма, недзе сярод начальства пачуў. Цытую па відэа-запісу: "Калі гэтыя землі (гэта значыць Курапаты) не адыйдуць пад гісторыка-культурную каштоўнасьць "Музэй", тады ўсе сымвалічныя крыжы будуць дэмантаваныя. Будзе пакінуты толькі помнік, які фіксуе факт, што гэтае месца зьяўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасьцю. Гэтыя крыжы не ўзаконеныя".

Спадар Мірановіч раскрыў сакрэты Полішэнэля аб тым, чаго рэжыму хочацца. Але ўголас ніхто з чыноўнікаў яшчэ такога не прамаўляў. Між іншым, добра б было накіраваць да дырэктара журналістаў, каб тыя спыталі, адкуль у яго такія зьвесткі пра "гісторыка-культурную каштоўнасьць музэй". Гэта ж зразумела, што ня ён сам прыдумаў. Курапаты ёсьць даўно гісторыка-культурнай каштоўнасьцю першай катэгорыі. Дарэчы, ўсе крыжы Народнага Мэмарыялу рэальна «ўзаконеныя» (санкцыяваныя) ўладамі, пачынаючы з 1989 года (устаноўка Крыжа пакуты на Дзяды), узгодненыя навукова-мэтадычным кіраўніцтвам помніка і нават асьвечаныя сьвятарамі ўсіх хрысьціянскіх канфэсіяў. Выпадак, які меў месца нядаўна з ініцыятывы пікетоўцаў рэстарана «Поедім-поедім», датычыў замены некалькіх струхлелых крыжоў на новыя (што цалкам ў рэчышчы канцэпцыі Мэмарыяла як жывой памяці).

Рыторыка галоўнага «лясьніка» стасоўна кладзецца на калгаснае палітыканства начальніка рэжыму, які ад нянавісьці да Курапатаў даў загад пабудаваць там помнік («часовенку какую-нібудь»), каб залезьці і разбурыць Народны Мэмарыял («і закрыть вопрос»). Адначасна з прычыны безадказнасьці паранаідальнай ўлады ў ахоўнай зоне Курапатаў пабудаваны гэты рэстаран бардэльнага тыпу. Зразумела, што вярстаюцца злыя планы прафанацыі і зьнішчэньня Курапатаў. Рашэньне Сойма КХП-БНФ аб падзеле прыярытэтаў працы ў дачыненьні да Курапатаў будзе своечасовым.


Зьвесткі, якія я тут паведамляю, сябрам Сойму, у каторы раз сьведчыць, што ў аснове нашай беларускай свабоды ляжаць Курапаты. Увесь час і па сёньняшні дзень Курапаты былі і надалей мусяць заставацца прыярытэтам нашай справы і нашай дзейнасьці. Тут вельмі шмат значыцца для Беларусі.

Слава Айчыне! Жыве Беларусь!

8 ліпеня 2018 г.                                          Зянон ПАЗЬНЯК

--------------------------------------------------------

* Вечарам пасьля рашэньня Сойму, які адбываўся ў Менску, стала вядома што дзяжурства ля ўезду ў рэстаран прайшло ў этычных традыцыях Фронту і дало станоўчыя вынікі. Ад Сойму выдзелілі трох чалавек са сьцягам, да якіх далучыўся яшчэ адзін валанцёр. Пры такім раскладзе (выключэньні фізічных сутычак) мінімальна будзе дастаткова група ў 5-6 асоб. Для грамадзкага эфэкту пратэсту пажадана значная маса арганізаваных людзей. Салідарна важна каб гэта былі валанцёры. У прынцыпе сытуацыю можна пераламаць, калі з пратэстам будуць прыходзіць сотні людзей. Калі прыдуць тысячы – праблема перастане існаваць. Сітуацыя якая цяпер існуе – гэта незажываючая язва з непрадказальным вынікам.

Рыхтуймася да барацьбы з агрэсіяй упарта, ціха і кожны дзень. Мусім перамагаць

posted Jul 9, 2018, 6:10 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jul 9, 2018, 6:10 PM ]

Ліпеньскі Сойм 2018 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

8 ліпеня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Пагроза вайны? Мацуем абарону” (публікуецца). Выступоўца зьвярнуў увагу на мэтадычную падрыхтоўку Расеі да лакальнай канвэнцыйнай вайны. Маскве выгадна пачаць ваенныя дзеяньні зь Беларусі, каб засьцерагчы сваю тэрыторыю ад зваротнага ўдару. Існуе вялікая небясьпека акупацыі Беларусі. Гатовасьць да абароны – рэальная задача беларусаў.

Другая частка выступа старшыні была прысьвечана сітуацыі вакол Курапатаў і правакацыі «Бульбаш-хол». Прапанова -- галоўную ўвагу зьвяртаць на Народны Мэмарыял, бо правакацыя з незаконным рэстаранам – гэта адзін з мэтадалагічных падыходаў Лубянкі па зьнішчэньні Народнага Мэмарыялу Курапаты. Тут мусіць быць наш прыярытэт у абароне Народнага Мэмарыялу. Тым часам падтрымліваем пікетаваньні змагароў з «Бульбаш-холам».

З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Выступоўца зрабіў агляд палітычных падзей прамінулага месяца. Улады забаранілі нашай Партыі правядзеньне традыцыйных мэмарыяльных мерапрыемстваў у Чэрвені (Менская вобл.) – “Ігуменскі шлях”. Складваецца ўражаньне, што рэжым панічна баіцца любой самастойнай ініцыятывы беларускай грамадзкасьці, якая б выходзіла па-за рамкі яго русіфікатарскай і васальнай прамаскоўскай праграмы. Падобна, што гэтым страхам перад беларусамі, якія не страцілі памяць і хрысьціянскую традыцыю, апанавана і Масква. Што ж будзе, калі пра сябе заявяць мільёны салідарных беларусаў? Усё гэта дазваляе меркаваць, што антыбеларускі рэжым на самой справе не зьяўляецца такім маналітным і стабільным, як спрабуе дэманстраваць сябе на публіцы і ў афіцыёзных заявах.

Новая сітуацыя вакол Курапатаў прымушае нас актывізаваць дзеяньні па ахове Народнага мэмарыяла, па яго добраўпарадкаваньні. Патрыёты павінны знаходзіцца на тэрыторыі Курапацкай сьвятыні. Асабліва ў гэты час, калі Курапаты наведваюць многія людзі з розных куткоў Беларусі і іншых краін. Трэба распавядаць ім пра нашу нацыянальную трагедыю, пра стварэньне Народнага мэмарыяла, яго абарону ад рэжымных спробаў зьнішчэньня. На фоне падзей нельга забывацца аб тым, што галоўнае – гэта ўшанаваньне і абарона магіл пакутнікаў, крыжоў і ўсяго Народнага мэмарыяла.

Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны паведамілі пра ўстрывожанасьць многіх людзей, якія задумваюцца над сваёй бліжэйшай будучыняй. Несамавіты рывок цэнаў (на харчаваньне цэны вырасьлі ў 4-5, а на некаторыя тавары ў 10 разоў у параўнаньні з мінулым годам) паставіў дзесяткі тысячаў беларускіх сем’яў перад пэрспэктывай галечы і нават голаду. Людзі кінуліся ратавацца даўнім спосабам: на бульбоўнік, вырошчваць гародніну. На рэжым ніякіх спадзяваньняў няма. У сувязі з гэтым рэйтынг рэжыма і яго галоўнага начальніка падае. Аднак, расейскае тэлебачаньне актыўна апрацоўвае беларусаў (многія зь якіх, на жаль, маюць давер да маскоўскай тэлегёбэльсаўшчыны) і навязвае ім стэрэатыпы аб тым, што “Пуцін – сапраўдны гаспадар краіны, нам такога трэба” і т.п. Вядома, што гэты прапагандысцкі ўплыў Масквы ўстрывожыў нават рэжымную намэнклатуру, якая трапляе ў пастку, пастаўленую ў выніку ўласнай русіфікатарскай антыбеларускай палітыкі.

Выступоўцы распавялі пра рэалізацыю маскоўскай праграмы сэлекцыі інтэлектуальнай беларускай моладзі на імпэрскую карысьць. З дапамогай рэжымнага міністэрства адукацыі РБ Масква арганізоўвае адбор выпускнікоў беларускіх школ для навучаньня ў лепшых расейскіх ВНУ – з пэрспэктывай далейшай працы ў Расеі. Такім чынам Расея спрабуе кампэнсаваць свае страты ад працэсу інтэлектуальнага ўпадку сваёй моладзі і ўцёкаў маладых адукаваных людзей ў замежжа. Напрыклад, сёлета адмысловы адбор-экзаміноўку для выпускнікоў Гомельскай вобласьці расейцы рабілі ў горадзе Старадубе Бранскай вобласьці. У выніку многія беларускія сем’і жывуць у ілюзіі, што іхнія нашчадкі (праз расейскую мову і маскультуру) атрымліваюць лепшыя пэрспэктывы працы і жыцьця. Бальшыня з гэтых выпускнікоў ужо ніколі ня вернецца ў Беларусь альбо назаўжды застанецца ў палоне навязаных антыбеларускіх комплексаў непаўнавартасьці. Гэты разбуральны працэс можна спыніць толькі палітычнымі мэтадамі і палітычнымі пераўтварэньнямі ў нашай краіне пасьля ўсталяваньня беларускай ўлады.

Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ 

 і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

8 ліпеня 2018 г.



ПАГРОЗА ВАЙНЫ? МАЦУЕМ АБАРОНУ

posted Jul 9, 2018, 9:11 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jul 9, 2018, 9:12 AM ]

(З выступу на ліпеньскім Сойме 2018 г. КХП--БНФ і БНФ "Адраджэньне")

... Ізноў вяртаюся да тэмы рускай агрэсіі і гібрыднай вайны, да неабходнасьці падрыхтоўкі супраціву. Назіраецца актывізацыя рускай агентуры ў Беларусі і за мяжой, асабліва там, дзе ёсьць буйныя беларускія эміграцыйныя цэнтры (напрыклад, у ЗША і Канадзе). Нядаўна выяўленыя засланцы ў беларускія арганізацыі Нью-Ёрка, зьвязаныя з найвялікшым легальным бандытам лукашызму палкоўнікам Д. Паўлічэнкам (па патрабаваньні Лукашэнкі, Сівакова, Шэймана ён забіў дзясяткі людзей, кіраваў «эскадронам сьмерці», быў арыштаваны за гэта пракуратурай, на допыце прызнаўся ў забойстве Захаранкі, Ганчара, Красоўскага, вызвалены з-пад арышту асабіста Лукашэнкам, працягвае служыць Лукашэнку, знаходзіцца пад санкцыямі ЗША). У шпіёнскай справе задзейнічана таксама лукашысцкая (а, фактычна, лубянская) агентура, зьвязаная са злачыннымі групамі.

Паказальна адбываецца правакацыя вакол незаконнай пабудовы забаўляльнага рэстарана ў ахоўнай зоне "Курапаты". Практычна, антыбеларускі план з рэстаран-бардэлем ля Курапатаў Масквой ужо напалову правалены, але разьвіваецца далей гвалтоўнымі мэтадамі. Непрыяцелі Беларусі робяць доўгатэрміновую язву (тыпу як акупаваны Данбас для Украіны). Тактыка накіраваная на агентурнае абвастрэньне ў грамадзтве. Правакатары пачалі рабіць наезды машын на пікетоўшчыкаў рэстарана, выкарыстоўваючы безадказныя сацыяльныя элемэнты грамадзтва.

Антыбеларускі рэжым, які заграз у карупцыі і ў маскоўскім палітыканстве, адкрыта падтрымлівае правакацыю з рэстаран-бардэлем у ахоўнай зоне Курапатаў. Арыштаваныя і пасаджаныя за краты шмат якія пратэстоўцы -- прыстойныя людзі. Робіцца дробязны перасьлед людзей за любоў да Беларусі.

Узмацнілася антыбеларуская рыторыка Масквы ў ворганах рускага друку, павялічваецца русіфікацыя ў Беларусі. Рэжым ліквідаваў памятныя знакі і крыжы па расстраляных немцамі і саветамі беларусах у Трасьцянцы (урочышча Благаўшчына). Пад відам выкананьня дэкрэта №1 аб непрацуючых грамадзянах, пад выглядам падрыхтоўкі да перапісу насельніцтва 2019 г. і пад выглядам іншых зачэпак распрацоўваецца сістэма кантролю расейскіх спэцслужбаў за кожным чалавекам у Беларусі.

Павялічыўся ціск Крамля на лукашысцкі рэжым. Ускосна пра гэта сьведчаць паранойныя паводзіны начальніка рэжыму. Сімптаматычна, што пасьля таемнай гаворкі з Пуціным ён зноў пачаў казаць пра ўваход Беларусі "у іншую дзяржаву". Такое ўжо няма патрэбы нават камэнтаваць, бо зразумела, што калі б ён пра гэтакае антызаконнае сваё рашэньне заявіў, то тут кожны беларус меў бы маральнае і канстытуцыйнае права ажыцьцявіць вырак і суд над дзяржаўным злачынцам нацыі.

Ідзе схаваная і маніякальная падрыхтоўка Расеі да лакальнай канвэнцыянальнай вайны. Першаснай мэтай гэтай падрыхтоўкі ёсьць захоп і падпарадкаваньне Беларусі. Няма пэўнасьці, што Расея абавязкова пачне такую вайну супраць нашай краіны. Але гэта нічога не зьмяняе, бо яна рыхтуецца да вайны супраць краінаў Эўразьвязу, якія былі пад заборам СССР. Стоадсоткава зразумела, што тэрыторыя Беларусі ў гэтым раскладзе стане тэатрам расейскіх ваенных дзеяньняў. Злачыннаму пуцінскаму рэжыму важна пачаць вайну не з сваёй тэрыторыі, але перанакіраваць плацдарм вайны ў Беларусь. Беларусь будзе падстаўлена пад удар, а Расея застанецца нібыта за межамі ваеннай апэрацыі. Таму верагоднасьць захопу Беларусі, для Крамля, практычна, абавязковая. Вайна можа пачацца пасьля пранікненьня расейскага войска на нашу тэрыторыю.

Для беларусаў пытаньне жыцьцёвай нацыянальнай важнасьці ёсьць у тым, каб узброены масковец не ступіў на нашу тэрыторыю. Ніякіх расейскіх вайсковых базаў і аэрадромаў не павінна быць на нашай зямлі.

Паўтару тэзісы 2014 года. Беларускія патрыёты мусяць сур'ёзна рыхтавацца да абароны Беларусі, памятаючы пра здрадніцкі варожы рэжым улады. Нагадваю ранейшыя палажэньні: групы толькі па два чалавекі (пакуль што), толькі гарызантальная структура, ніякой электронікі, рыштунак, амуніцыя, забясьпячэньне. Усё чакае свайго часу. Аднесьціся да гэтай неабходнасьці трэба сур'ёзна. Мусіць быць гатоўнасьць. Гэта не гульня. (Памятаем Украіну!) Ніхто, акрамя нас, беларусаў, не абароніць Беларусь. ...

Слава Айчыне! Жыве Беларусь!

8 ліпеня 2018 г.                                  Зянон ПАЗЬНЯК


"КІНА НЯ БУДЗЕ"

posted Jul 2, 2018, 6:07 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jul 2, 2018, 6:07 AM ]

Пасьля таго як раскалолі Народны Фронт (1999 г.) Захад сваімі грантамі, халявай, палітычным ідыятызмам, гансвікам, спадаром Мілінкевічам сапсаваў тут цэлае пакаленьне беларускай моладзі. Рэжым рэжымам, але Захад сыграў сваю мэтадалагічную ролю.

Ня тое што палітычныя, але нават простыя жыцьцёвыя дзеяньні ператварыліся ў кінаспэктакль. Віртуальная ілюзія ўспрымаецца, як рэальнасьць, а рэальнае жыцьцё, як другасная карціна. Гэта, між іншым, хвароба цывілізацыі. На Захадзе я спрэс бачу моладзь і "дзетак тэлевізара", што існуюць (паводзяць сябе) у тэлевізійных вобразах з фальшывымі штучнымі тэлеманерамі. У Іраку і Аўганістане бывала ў час бою амэрыканскія салдаты-маладзёны пачыналі здымаць адзін аднаго на відэа, што прыводзіла да ахвяр, бо вайна не кіно.

У Беларусі даўно плодзіцца такая самая імітацыя ў пакаленьні, апрацованым заходнімі палітычнымі прымітывамі. Вось апошні прыклад (дзеля чаго і пішацца гэтая рэпліка). Зьявілася людзкая ініцыятыва і простая задача (у традыцыі Народнага Мэмарыяла): змайстраваць некалькі вялікіх драўляных крыжоў і паставіць іх на ўскраіне Курапатаў (з боку Цны) наўзбоч "дарогі сьмерці", па якой людзей завозілі на расстрэл, як помнік і напамін аб жудасных справах жудаснага часу. У гэтым рухомая сутнасьць вечнага Народнага Мэмарыяла Курапаты.

За справу шчыра ўзялася моладзь (З катэгорыі так званых "дзяцей Мілінкевіча"). Што было трэба, каб абавязкова зрабіць справу? Першае: ведаць, што існуе антыбеларуская ўлада і акупацыйная палітыка гэтай васальнай ўлады, варожая існаваньню Курапатаў. Другое: робячы справу, трэба запабегчы ўмяшальніцтву ўлады і ўсім магчымым парушэньням закона з боку ўлады, агрэсіі і рэпрэсіяў з боку міліцыі. Трэцяе: выканаць задачу з улікам абставінаў.

Вынік: задача нявыкананая, справа правалена, бо ўсё рабілася наадварот.

Менавіта. Чамусьці было паведамлена ўсяму сьвету хто, што і дзе будзе рабіць (гэта ж так важна "рабільшчыкам"). У Сеціве заранёў былі зьмешчаны здымкі майстэрні -- месца, дзе ўсё робіцца, з указаньнем чыя гэта майстэрня, паказаныя фатаграфіі драўляных нарыхтовак, пададзена інтэрв'ю з "рабільшчыкамі" і г. д.

Назаўтра рэжымныя функцыянеры спыняюць машыну і забіраюць усю працу. У майстэрню прысылаюць АБЭЗ. І вось тады накручваецца вялікі відэафільм ("стрым") з героямі правальшчыкамі ў цэнтры, з дыялогамі і маналогамі іхняга "змаганьня" супраць праверкі АБЭЗ і г. д. Прытым ідзе адкрытая трансьляцыя (які размах) гэтага маразму на адпаведным такога ж ўзроўню інтэрнэт-партале.

Не хачу ўжо тут рабіць ніякіх ацэнак непадкантрольным нам зьявам. Зазначу толькі, што паміж кіно і рэальнай разумнай працай разумных людзей на карысьць Бацькаўшчыны -- "дыстанцыя вялізнага памеру".

У Народным Мэмарыяле Курапаты беларускімі людзмі, ўсім грамадзтвам зроблена велізарная праца ўсіх пакаленьняў. Для маладых з нашага боку тут была і ёсьць толькі адна ўмова (якая дае вынік): вучыцца, працаваць і кіна ня будзе. Рэальных вынікаў у жыцьці можна дамагчыся толькі ў рэальным жыцьці.

30 чэрвень 2018 г.                                                     Зянон Пазьняк

Спачуваньне сябру

posted Jun 28, 2018, 1:34 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jun 28, 2018, 1:36 PM ]

            28 чэрвеня сп. Уладзімера Раманцова, сакратара Управы Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і БНФ “Адраджэньне”, напаткала вялікае гора – сьмерць бацькі. Мы выказваем шчырыя спачуваньні сп. Уладзімеру і ўсёй ягонай сям’і.

Пакідае гэты сьвет пакаленьне бацькоў, якія далі нам жыцьцё, навучылі роднай мове і любові да Бацькаўшчыны, натхнілі на змаганьне за яе волю. Сьветлая памяць дзядам! Няхай нашы дзеці прымуць ад іх у спадчыну нашу сьвятыню – Беларусь.

Сябры і кіраўніцтва КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”

28 чэрвеня 2018 г.


АБ КОЛЬКАСЬЦІ ЗАБІТЫХ У КУРАПАТАХ

posted Jun 27, 2018, 6:29 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jun 27, 2018, 6:29 PM ]

Людабойства расейскіх камуністаў несувымернае ні з чым у гісторыі чалавецтва. Уражваюць маштабы, матывацыя злачынстваў і колькасьць ахвяр. Але бадай ці ні найбольш здумляе адсутнасьць пакаяньня ў наступных пакаленьняў расейцаў, жаданьне апраўдаць злачынствы папярэднікаў і зьменшыць колькасьць ахвяр.

Курапаты -- гэта помнік расейскага генацыду, які зьяўляецца ўлікай і сьведчыць пра ўлікі злачынства, пацьверджанага афіцыйным сьледзтвам пракуратуры і археалагічным дасьледваньнем вучоных. Знойдзены парэшткі ахвяр масавага забойства. Здабытыя наўпроставыя доказы злачынства супраць чалавецтва. Тут ёсьць юрыдычныя падставы для камуністычнага "нюрнбэрга". Таму непакаянная Масква хацела б, каб Курапаты хоць бы ўмоўна не існавалі. Тады лягчэй сфальшаваць і затаптаць памяць.

Другі накірунак уцяканьня з-пад адказнасьці варты жалю ў сваёй нікчэмнасьці, бо датычыць зьмяншэньня колькасьці расстраляных. Агентура Масквы ня хоча прызнаваць навуковыя вывады аб чвэрці мільёнаў ахвяр. Але адначасна яна гатова ад безвыходнасьці ўчапіцца за юрыдычную факталогію -- 30 тысячаў расстраляных, мяркуючы, магчыма, што гэта зьмяншае адказнасьць. Тым часам гэта ёсьць рэальнае прызнаньне злачынства.

Лубянцы, аднак, відаць, на тое напляваць. Судзіць яе няма каму, а прапагандзе выгадна зьмяншаць колькасьць забітых.


Цяпер па сутнасьці аб юрыдычнай і навуковай ацэнцы колькасьці расстраляных у Курапатах. Мушу сказаць, што гэта ўсё даўно падрабязна дасьледвана, растлумачана і надрукавана ў навуковых ды пэрыядычных грамадзкіх выданьнях, у трох маіх асобных кнігах, выдадзеных у 90-х гадах у Менску і Нью-Ёрку па-беларуску і па-ангельску, а ў 2012 годзе тое ж яшчэ і ў Варшаве. Прытым што цікава, якраз гэтую апошнюю кнігу («Абарона Курапатаў. Народны Мэмарыял») рэжымныя ўлады рэквізавалі на мяжы, абазвалі тэрарыстычна экстрэмісцкай і забаранілі яе ўвоз у Беларусь. У выніку агульнавядомая інфармацыя пра Курапаты стала цяпер цяжка даступнай. Праўда, яна ёсьць у Сеціве, і хто хоча -- можа ведаць. Тут я паўтару толькі сутнасьць тэмы.

Пра курапацкія магілы мне стала вядома ў пачатку 1970-х. Тады пра тое нельга было нават казаць. (Маглі пабудаваць у тым месцы стадыён ці басэйн і канец ўсёй памяці). Вясной 1988 года праз Курапаты высеклі шырокую просеку паабапал лясной дарогі (па якой некалі заязджалі "хапуны" са сьмертнікамі) і пачалі капаць траншэю пад газапровад. Траншэя праходзіла дакладна па дарозе. Грунтам, што выкідвалі ў адвал, было засыпана больш за сотню курапацкіх магіл па абодва бакі дарогі. На павароце (там, дзе цяпер так званая "Кальварыя-Галгофа") траншэя закранула адну з магільных ямаў. Высыпаліся косткі, чарапы, абутак і т. п. Я сабраў гэтыя знаходкі. Якраз там я знайшоў жаночы туфлік 34-га памеру і агромністы мужчынскі чаравік 49-га памеру (а мо й больш).

(Тут заўважу яшчэ асабістаае. Мяне ўскаланула, што расстралялі жанчынку з такой маленькай ножкай, а мой сябра мастак Хведар Ладуцька, які тады быў са мной, са шкадаваньнем усклікнуў, трымаючы чаравік велікана: "Гэта ж якога волата застрэліў нейкі пігмей, нейкая паўзучая гразь!")

Трэба было прысьпешыць археалагічныя раскопкі. 5-га траўня 1988 года з групай памочнікаў я заклаў два вялікія шурфы на магілах, пракапаў амаль да паўтара мэтра і... ніякіх знаходак -- чысты пясок, сярод якога была знойдзена толькі адна фаланга чалавечага пальца (што вельмі важна).

У 1987 годзе, апытваючы сьведкаў, я пачуў ад аднаго вяскоўца, што ў канцы 40-х гадоў у Курапацкім лесе стаялі ваенныя, нешта там увесь час капалі, рабілі "манэўры". Тады я не прыдаў гэтаму асаблівага значэньня. Цяпер жа, зьвязаўшы тое з фалангай у пяску, выснова ўзьнікла самая неверагодная -- магіла была раскапаная, парэшткі людзей зьніклі. Каб высьветліць загадку, трэба было ўсю яму раскапаць да 2-3-х мэтраў у глыбіню.

Праўда, распрацоўку магілы мы спынілі, бо спаткалі ў лесе трох падлеткаў, якія капалі сабе зямлянку пад дрэвам і натрапілі на чалавечыя косьці (пра гэта падрабязна -- у артыкуле "Курапаты -- дарога сьмерці"). Глыбіня там была якраз каля двух мэтраў. Хлапчукі аблегчылі нам разьведку. Супастаўленьне дадзеных магілы ў газавай траншэі, пустога грунту ў нашым шурфе і знаходак касьцей у "зямлянцы" умацавалі мяне ў гіпотэзе, што косьці былі выбраныя з магіл. Гэта вызначыла далейшую мэтодыку нашых археалагічных раскопак у ліпені 1988 года. Магілы спачатку раскопваліся папярэчнай траншэяй, а вялікія магілы -- перакрыжаванымі траншэямі на глыбіню да першага пласту расстраляных. Гэта рабілася дзеля дакладнага вызначэньня вертыкальных профіляў ямы і нагляднага вывучэньня стратыграфіі раскопа (што ў археалогіі вельмі важна).

Мэтодыка сябе апраўдала. У магілах зафіксаваны перакопы дзьвух ямаў. Першасная, як правіла, вялікая. Другая (пазьнейшая) -- меншая і нібы ўстаўленая ў першую яму. Па баках у зазорах паміж першаснай і другой ямах знойдзены шкілеты, косьці і чарапы ўжо з узроўню 40-50 сантымэтраў ад дзённай паверхні. У той час як у цэнтры пласт касьцей у ямах пачынаўся ў межах 1,6 -- 2 мэтры. Некаторыя ямы дасягалі 2,75 мэтра ў глыбіню, і толькі на дне былі чалавечыя косьці. Профіль запаўненьня ямы касьцьмі выглядаў як лейка. Перапад глыбіні заляганьня касьцей па краях і ў цэнтры раскопа складаў у некаторых магілах больш за адзін мэтар. Такое магло здарыцца тады, калі магілу раскопвалі і выбіралі косьці. У цэнтры выбралі амаль да дна, а па баках засталося.

Нагадаю, што літаральна ўсе сьведкі, якія бачылі вынікі расстрэлаў, пасьведчылі, што ямы былі запоўнены трупамі амаль да краёў. (Адзін сьведка расстрэлаў у парку Чалюскінцаў -- шафёр, які вазіў на расстрэл, -- казаў, што часам, каб дастраляць групу, энкавэдзіст нават ускокваў у яму на трупы і таптаўся, падскокваў, тахціў іх, як сена, каб болей улезла.)

У парэштках, што былі ў магілах, выяўлена розная колькасьць асобін: ад 31 да 107. Пры падліку ва ўсіх ямах выявілася несупадзеньне колькасьці чарапоў і колькасьці ніжніх канечнасьцяў. У некаторых магілах розьніца сягала на 20 пазыцыяў (напрыклад, 87 чарапоў і 107 парных канечнасьцяў).

Падсумоўка ўсіх гэтых фактаў, вертыкальных і гарызантальных профіляў раскопаў, аналіз стратыграфіі, перападу ўзроўню заляганьня касьцей у магілах і несупадзеньня асобнаснай камплектацыі парэштак людзей -- усё гэта сьведчыць, што магілы былі пазьней парушаны і косьці ў бальшыні хаатычна агулам былі выбраныя зь ямы.

Гэта ёсьць археалагічна пацьверджаны навуковы факт дасьледваньня, які не пакідае месца для іншых інтэрпрэтацыяў. (Дадам, што ўзрост самых вялікіх дрэваў (сасны), што вырасталі зь некаторых ямаў, на 1988 год складаў 40 гадоў. Тут ускоснае пацьвярджэньне таго, што апошнія раскопкі і выемка касьцей з магіл маглі быць у другой палове 40-х гадоў.)

Пасьля ўстанаўленьня факту выбаркі парэштак былі зробленыя адпаведныя разьлікі: падлічана колькасьць асоб у ніжнім (найбольш цэлым) пласьце магілы (археалагічны "пласт" -- гэта 20 сантымэтраў па вышыні). Гэтая колькасьць памнажалася на колькасьць пластоў, якая рэальна мусіла быць да выбаркі (гэта значыць ад верхняга ўзроўню знаходак да ніжняга на глыбіню профільнай "лейкі"). У выніку ў кожнай магіле колькасьць расстраляных павінна быць большай у сярэднім у тры, і нават чатыры разы, чым тое, што засталося.

Нават калі абмежавацца толькі гэтым і механічна памножыць на 510 выяўленых і відочных тады магіл, то атрымліваем лічбу ў 100-120 тысяч расстраляных. Але ў Курапатах ёсьць шмат большых магіл, чым тыя, што былі намі распрацаваныя (напрыклад, па 10 мэтраў па адным баку).

Наступнае, пра што я ўжо пісаў вышэй, -- уздоўж лясной дарогі паабапал было мноства магіл (значна больш за сто). Цяпер магільныя западзены зьнівэляваныя пад адвалам з былой траншэі газатрасы. Трэба ўлічыць яшчэ пахаваньні, якія былі разбураныя ў час пабудовы акружной дарогі ў канцы 1950-х пачатку 60-х гадоў. Зьвесткі аб выяўленьні там чалавечых парэштках пры будаўніцтве зафіксаваныя ў вусных апавяданьнях. У тым месцы, відаць, расстрэльвалі ў 1937 годзе, калі не было плоту. Плот пабудавалі ў канцы 1937-га, і тады ўжо забівалі толькі ў загароджаным месцы.

Калі ўлічыць усе гэтыя чыньнікі, то лічба расстраляных у Курапатах сягае каля 250 тысячаў асоб. Гэтая лічба была таксама зьвераная з сярэднім напаўненьнем "хапуна" (ад 15-ці да 30-ці асобаў у выключных выпадаках). Завознасьць "хапуноў" -- па тры-чатыры машыны некалькі разоў на дзень бесперапынна, а ў асобныя гады – і днём, і праз цэлую ноч. І таксама бесперапынна. Расстрэльныя каманды працавалі пазьменна. Перазьменка ў 23.00. Гэта быў такі канвеер сьмерці, які цяжка ўявіць сучаснаму чалавеку.


Ведаю, дарэчы, шмат гісторыяў (тут дэгрэсія, адступленьне ад разгляду) пра энкаведзістаў, што удзельнічалі ў генацыдзе. Я зьвярнуў увагу, што не спаткаў ні воднага выпадку скрухі (акрамя таго шафёра Мішы, пра якога я некалі пісаў, які заламаўся, калі ўбачыў, што прывёз на расстрэл свайго школьнага настаўніка), ні воднага выпадку сярод спраўцаў расстрэлаў, каб нехта зь іх ня тое, што раскаяўся, але нават, каб перажываў. Наадварот ганарыліся. Часам зьмена маладых расстрэльшчыкаў з Курапатаў аб 23-й гадзіне ўвальвалася пад хмяльком на танцы-вечарынку ў Дроздава (вёска побач з Курапатамі). Іх цягнула да дзевак. Нават кроў не абцерлі, але хацелася патанцаваць. (Дарэчы, там жа ў Дроздаве жыў начальнік расстрэльнай каманды маёр Бочков, які жаніўся на мясцовай; з пачаткам вайны кінуў жонку, дзяцей і ўцёк у Расею, здох у 1978 годзе)

«Праца» гэтых людзей (ці поўлюдзей) была жудаснай. Калі з нагана па інструкцыі ўпрытык стралялі ў патыліцу маладой дзяўчыне з льнянымі валасамі (такой, як на танцах у Дроздаве), куля і парахавыя газы йшлі ў чэрап і на выхадзе з галавы вырывалі дзіру велічыной з кулак. Кусты і трава вакол расстрэльнай ямы былі абпырсканы крывёй і чалавечымі мазгамі. Часам трапляла і на стральцоў. Але «ребята» не праймаліся.

Тут яшчэ нагадаю з жыцьця нелюдзяў. У 1941 годзе з інспэкцыяй у Менск прыехаў райхсфюрэр СС шэф Гестапа Гайнрых Гімлер, які пажадаў асабіста паназіраць як айнзацгрупа расстрэльвае габрэяў. Відовішча падзейнічала на шэфа фатальна. Ад паху і выгляду крыві, крыкаў недабітых Гімлер самлеў. Зь ім здарылася гістэрыка. Вынікам стала інструкцыя Гімлера, каб расстрэльвалі больш чалавечна.

Нягледзячы на канібальскую «чалавечнасьць» Гімлер быў пракляты чалавецтвам. Тым часам ў Расеі расстрэльшчыкі і арганізатары генацыду народаў – гэта героі, прыклад для перайманьня. Такая рэчаіснасьць.


Але вернемся да тэмы. Вызначэньне колькасьці расстраляных (100-120 тысячаў) мае навукова-мэтадалагічнае абгрунтаваньне і шчыльную прывязку да выяўленых і бачных магіл. Лічба 250 тысячаў вынікае з гэтай жа мэтадалёгіі і з агульнай ацэнкі магільніка, улічваючы розны аб'ём расстрэльных ям, зьнівэліраваныя і разбураныя пахаваньні, якіх рэальна было амаль у два разы больш.

Такая ёсьць археалагічная ацэнка колькасьці расстраляных людзей, якая пагрунтавана на доказнай базе большай колькасьці рэальных магіл, пазьнейшай выемкі парэшткаў з магільных ям і адпаведнай у сувязі з гэтым большай колькасьці пахаваных у кожнай магіле.

Навука грунтуецца на фактах, зьявах і заканамернасьцях (якія выяўляюцца праз экспэрымэнт). Тым часам для юрыдычнага падыходу важная найперш матэрыяльная ўліка злачынства, тое, што рэальна ёсьць. Юрысты падлічылі толькі тое, што знойдзена ў магільных ямах, і памножылі на рэальна бачную колькасьць магіл. Атрымалася ў сярэднім 30 тысячаў ахвяр. Зразумела, што гэта не адпавядае рэальным масштабам людабойства ў Курапатах. Але юрыдычны падыход вымушаны зыходзіць з сваёй сьцісла абазначанай базы доказаў, якія не павінны выклікаць пярэчаньняў, падвойных меркаваньняў і дапушчэньняў, і на аснове якой адназначна даказваецца забойства.

Для грамадзтва істотная ёсьць факталагічная доказнасьць зьявы і адказ на пытаньне: што адбылося. Для суду важнае ёсьць прадметнае сьведчаньне злачынства, каб выдаць справядлівы вэрдыкт пакараньня.

Гэта што датычыць несупадзеньня рознага роду інфармацыі пра колькасьць забітых у Курапатах. Тут няма супярэчнасьці. Розныя задачы. Кожная задача мае сваё абгрунтаваньне. Але агулам, фактычна, энкавэдзісты забілі тут каля чвэрці мільёна чалавек.


Адзначу некаторыя зьвесткі, што цікавяць сучасных людзей, якія не чыталі дасьледваньняў.

Афіцыйна археалагічныя раскопкі магілаў і эксгумацыя парэшткаў рабіліся мной і маімі калегамі з 6-га па 15-га ліпеня 1988 года па запыту пракуратуры БССР у Інстытут гісторыі Акадэміі Навук БССР у рэчышчы расследваньня крымінальнай справы аб выяўленьні пахаваньняў людзей у лясным масіве Курапаты. У археалагічны атрад мной былі запрошаны навуковы супрацоўнік Мікалай Крывальцэвіч і асьпірант Алег Іоў (цяпер дактары навук).

У час раскопак вяліся дзёньнікавыя запісы археолагамі і асобна пракуратурай і МУС. Дасьледваньні афіцыйна назіралі прадстаўнікі грамадзкасьці (камуністы-камсамольцы) і прадстаўнікі мясцовай улады (дэпутаты сельсавета).

Пасьля заканчэньня дасьледваньняў, аналізу і вывучэньня матэрыялаў была падрыхтаваная навуковая археалагічная справаздача, абмеркавана ў Інстытуце гісторыі і перададзена ў пракуратуру з усімі знаходкамі.

Частка касьцей і рэчаў з раскопак былі ўзяты на медыцынскую экспэртызу. У кожным раскопе ў мацерыковым грунце намі была выкапана траншэя альбо шурф глыбінёй да мэтра, куды былі складзены ўсе рэчы і косьці, не ўзятыя для медыцынскай экспэртызы і навуковага дасьледваньня. Пасьля гэтага раскоп засыпалі.

Хто мог выкапаць парэшткі з магіл у канцы саракавых і дзеля чаго? Верагодна, гэта зроблена па рашэньні кіраўніцтва КГБ, каб замесьці сьляды злачынства на будучыню. Якраз у 40-х гадах раскопвалі Катынь, і Захад не паверыў сталінскім фальсыфікацыям. Такія дзеяньні (замятаньне сьлядоў) цалкам у стылі рускага НКВД-КГБ-ФСБ. Тое самае цяпер адбываецца ў пуцінскай Расеі: зьнішчаюць дакуманты аб расстрэлах і месцы злачынстваў. Куды вывозілі косьці з курапацкіх магіл -- невядома.

Апэрацыя выемкі была зроблена таемна, але неахайна, і я разумею асаблівую нянавісьць гэбістаў да маёй асобы, калі была раскрыта іхняя подлая таямніца.

Яшчэ ёсьць вельмі значная для нас, беларусаў, тэма аб сакральнасьці Курапатаў. Але пра гэта будзе паведамлена асобна і пазьней.

27 чэрвеня 2018 г.                                              Зянон ПАЗЬНЯК

Зянон Пазьняк: Кантроль над кожным -- накірунак антынароднай палітыкі

posted Jun 27, 2018, 8:20 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jun 27, 2018, 8:20 AM ]

Зянон Пазьняк: Кантроль над кожным -- накірунак антынароднай палітыкі
https://www.youtube.com/watch?v=_Lmzpny5ib0&t=2s 

Ушанаваньне памяці Васіля Быкава

posted Jun 27, 2018, 8:17 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jun 27, 2018, 8:18 AM ]

Сябры Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ 22-га чэрвеня прышлі на Усходнія могілкі сталіцы. Каля магілы Васіля Быкава яны ўзьнялі Бел-Чырвона-Белыя Сьцягі.

Успаміны пра дзейнасьць Васіля Быкава ў Беларускім Народным Фронце і Партыі, яго ролю ў Беларускім Адраджэньні выказаў намесьнік старшыні Партыі Юры Беленькі. Ужо 15 гадоў няма з намі вялікага народнага пісьменьніка. Але творы Васіля Уладзімеравіча, ягоны прыклад у грамадзка-палітычнай дзейнасьці натхняюць новыя пакаленьні беларусаў на абарону свайго, роднага. Па ягоных кнігах людзі вучацца любіць і шанаваць Беларусь, родную мову і культуру. Быкаў-жаўнер навучыў нас таксама вернасьці абавязку абароны роднай зямлі ад ворага. І мы ведаем, хто наш вораг.

Людзі засьпявалі нацыянальны гімн “Магутны Божа”, ўсклалі на магілу Васіля Быкава кветкі, запалілі зьнічкі.

23 чэрвеня 2018 г.

Інфармацыйная камісія КХП–БНФ

1-10 of 1850