Навіны - Цалкам



ВЯЛІКАЯ ДАТА

posted Oct 19, 2021, 6:20 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 19, 2021, 6:20 AM ]

        33 гады таму 19-га кастрычніка 1988 года былі створаны "Мартыралог Беларусі" і "Арганізацыйны Камітэт Беларускага Народнага Фронту "Адраджэньне". Праз месяц па ўсёй Беларусі ўжо дзейнічалі 500 суполак Народнага Фронта. 
Фронт сыграў паваротную ролю ў гісторыі Беларусі. Па яго палітычнай ініцыятыве і пад яго палітычным лідэрствам была ліквідавана татальная ўлада камуністаў, Беларусь здабыла незалежнасьць, вярнула нацыянальную мову і нацыянальныя сімвалы на дзяржаўны пасад, была прынята Канстытуцыя незалежнай Рэспублікі Беларусь, напісаны і зацьверджаны дэмакоатычныя законы вольнай краіны.
У 1994 годзе, пры дапамозе Масквы, у Беларусі адбылася рэстаўрацыя антыбеларускай прамаскоўскай рэакцыі.
27 гадоў Беларусь змагаецца з антыбеларускім рэжымам. Гэта вельмі цяжкі час, але падзеі яго паказваюць, што Беларусь адродзіцца. Свабода і воля наперадзе. І гэта будзе ўжо назаўсёды.
Слава Айчыне! 
Жыве Беларусь!
19 кастрычнік 2021 г. Зянон ПАЗЬНЯК

ПАЗБАЎЛЕНЬНЕ АД РАСЕІ

posted Oct 19, 2021, 6:18 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 19, 2021, 6:18 AM ]

На старонцы https://reform.by/ тыдзень таму зявілася вялікае інтэрв'ю, запісанае журналістам Аляксандрам Атрошчанкавым. Тут зьмяшчаю крыху дапоўнены яго фрагмэнт па важных патаньнях. Зянон Пазьняк.

-----------------------------------------------------------------------------

....

Аляксандар Атрошчанкаў:

— Вы кажаце, што галоўнай функцыяй пратэстаў стала адраджэнне і аб’яднанне нацыі. Але сёння можна казаць пра існаванне ў Беларусі дзвюх калі не нацый, то субэтнасаў: умоўна, незалежніцкага бел-чырвона-белага, арыентаванага ў большай ступені на Захад і дэмакратычныя традыцыі, і чырвона-зялёнага, арыентаванага ў большай ступені на Усход і на традыцыі Расійскай Імперыі. І Лукашэнка робіць не пазбаўленыя поспеху спробы мабілізаваць вакол сябе гэтую другую групу. Ці ёсць магчымасць аб’яднання гэтых субэтнасаў у адзіную нацыю?

Зянон Пазьняк:

-- Двух субэтнасаў у Беларусі не існуе. Ёсьць адзін Беларускі аўтахтонны этнас пакалечаны акупацыйнай палітыкай і русіфікацыяй.

У Беларусі не існуе іншых аўтахтонных этнасаў акрамя беларусаў. Гэта адлюстравана ў Канстытуцыі. ( "Артыкул 1. Рэспубліка Беларусь -- унітарная дэмакратычная сацыяльная прававая дзяржава").

Канфлікт паміж людзьмі, якія супраць Лукашэнкі і прарасейскай бюракратычнай мафіі і паміж тымі, хто падтрымлівае аўтарытарную ўладу, мае перш за ўсё палітычны характар. Тут пытаньне сацыяльна-палітычнай арыентацыі, простае і прыземленае -- Лукашэнка гэта сініца ў руцэ ("пэнсіі дае", у крамах ўсё ёсьць і г. д.), а свабода, дэмакратыя, вольная нацыя, культура, самы сабе гаспадары без Расеі -- гэта для людзей, арыентаваных на Лукашэнку, -- журавель у небе. Астатняе (выяўленьне нянавісьці і т. п. ) стварае на гэтай глебе прамаскоўская прапаганда і рэжым Лукашэнкі. Незразумелыя многім людзям слоўцы тыпу "субэтнасы" нараджаюцца аддтуль жа.

І да гэтай тэмы. Натуральнае права ўнітарнай аўтахтоннай краіны сьведчыць аб яе адзінай нацыянальнай мове, якая ёсьць (і становіцца) мовай дзяржаўнай. Руская мова як мова каланіяльнай палітыкі русіфікацыі ня можа па азначэньню быць дзяржаўнай мовай нацыянальнай краіны Беларусі, бо зьяўляецца праладай барацьбы з адраджэньнем свабоднай Беларускай нацыі. Спасылкі імпэрскіх прапагандыстаў на поліэтнічныя краіны тыпу Швайцарыі, Бэльгіі, эмігранцкай Канады і т. п. (каб навязаць расейскую мову для Беларусі) зьўляюцца не навуковымі і вульгарнымі.

Тым часам існуе тыповая гістарычная сітуацыя, калі пасьля ўпадку імпэрыі (ці выхаду краіны з пад ўлады імпэрыі) імпэрская мова можа адыгрываць пэўны час функцыю мовы сацыяльных зносін у вольнай краіне (што, дарэчы, адзначана і ў законнай Канстытуцыі Беларусі, прынятай Вярхоўным Саветам у 1994 годзе).

Гэтыя мае ўступныя тэзісы неабходныя тут для таго, каб лепш зразумець, што хаваецца за развагамі пра прыдуманыя "субэтнасы" і зь якога ўзроўню думак яны ўзьнікаюць.

Нічога новага ў такой рыторыцы няма. Амаль 200 гадоў у Беларусі праводзілася мэтавая палітыка Расеі, накіраваная на знішчэньне Беларускай нацыі і культуры. Адбывалася татальная русіфікацыя, знішчэнне культурных здабыткаў, стваралася русіфікаваная псэўдакультура, псэўдаідэалогія. Імпэрцы дасягалі вынікаў. Па-першае, фізічна зьнішчаны быў беларускі набілітэт – інтэлігенцыя, шляхта, рэлігія і дзеячы рэлігіі. Зьнішчылі тысячы беларускіх кніг, ад якіх засталіся толькі назвы. Усё было вынішчана настолькі, што людзі, якія тут жылі – носьбіты спадчыны Полацка і Вялікага Княства Літоўскага – ня ведалі, хто яны такія, і называлі сябе «тутэйшымі». Такі вынік палітыкі Расейскай Імпэрыі.

З нацыянальным адраджэннем пачала адраджацца ідэя беларускай дзяржаўнасьці, нацыі, культуры, збіраньне ўсяго разбуранага па частках. Гэты працэс ідзе па сёньняшні дзень. Імпэрыя ня зьнікла. Яна зьмянялася: царская імпэрыя зьмянілася ў бальшавісцкую, бальшавіцкая ў чэкісцкую. Калі Савецкі Саюз падышоў да свайго канца, узьнік новы беларускі нацыянальны рух, які абапіраўся на каштоўнасьці барацьбы ХІХ-ХХ стагоддзяў – на тое, за што змагаўся Кастусь Каліноўскі. Таму што і вораг быў той самы.

У гэтых абставінах існаваў канфлікт паміж імпэрскім (савецкім) афіцыёзам і тымі беларусамі, якія не прымалі імпэрскай ідэалогіі і расейскага спосабу думаньня альбо адмовіліся, адыйшлі ад імпэрскай сьвядомасьці і ад каланіяльнага стану жыцьця, зрабілі сьвядомы выбар на карысць свабоды і пабудовы нацыянальнай дзяржавы.

Гэты канфлікт (паўтаруся) сьведчыць не пра існаванне дзвюх нацый ("субэтнасаў") – каланіяльнай і антыкаланіяльнай, але выяўляе працэс пазбаўлення ад імпэрскага каланіялізму, працэс паўтаральнага адраджэньня Беларускай нацыі (які пэрыядычна доўжыцца ўжо другое стагоддзе, і тое трэба разумець; гэтая вайна суправаджаецца стратамі, ахвярамі, змаганьнем і выжываньнем). Тут таксама класічная схема, шлях, праз які праходзілі шмат якія забраныя народы.

Нацыянальная дзяржава прадугледжвае агульную нацыянальную ідэю, агульнае кіраўніцтва, агульныя прынцыпы. Нацыянальная дзяржава зьяўляецца базісам — дэмакратыя ёсьць надбудова. Так было па ўсёй Эўропе, так пачыналася «Вясна народаў» (шэраг антыфеадальных і нацыянальна-вызвольных рухаў у Эўропе ў сярэдзіне ХІХ стагодзя, – заўв. Reform.by). У сваім часе праз гэта прайшлі і чэхі, і палякі, і сербы з балгарамі, і вэнгры, і славакі, і ўсе іншыя. У Беларусі гэтыя працэсы адбыліся крыху пазьней, бо Аўстра-Вэнгерская, Пруская, Атаманская імперыі распаліся, а Расея застаецца дагэтуль, і барацьба яшчэ працягваецца.

Нельга сур'ёзна ўспрымаць разважаньні пра субэтнасы. Тут адлюстраваньне адвечнай барацьбы акупацыйнай палітыкі і прапаганды рускага каланіялізму супраць беларускага нацыянальнага Адраджэньня. Беларусы — адзінародная нацыя, у якой ёсць гістарычна выпрацаваная адзіная мова, адзіная тэрыторыя, адзіная гісторыя. У выніку рускай каланіяльнай палітыкі беларускую мову забаранялі, абмяжоўвалі, не пускалі, знішчалі, вырасталі пакаленні, якія размаўлялі на чужой мове, не ведаючы сваёй. Ім ужо стала прывычна размаўляць на чужой мове. Тут сітуацыйная праблема і сітуацыйны падзел, але іншага выхаду, акрамя як адраджэньне нацыі, няма. Калі беларусы не будуць вяртацца да сваёй мовы, гісторыі, культуры, да сваёй нацыі – іх шлях у Расею, у каланіяльную імпэрыю. Другога шляху няма. Прытым, гэты шлях будзе нават бяз іх волі. Сваю дзяржаву «ябацек» дэнацыяналізаваныя беларусы не пабудуюць. Няма пэрспэктывы такога існаваньня побач з Расеяй. Няма нацыянальнай дзяржавы без нацыянальнай сьвядомасьці.

А ў цэлым тут маніпултарская імпэрская палітыка, якая паразітуе на здэградаванай самаідэнтыфікацыі людзей, што стварылася ў выніку каланіяльнай (савецкай) русіфікацыі.

Цяпер канфлікт існуе паміж старой каланіяльнай русіфікатарскай палітыкай, паміж тым сацыяльным пластам, які яна стварыла, і паміж новымі людзьмі волі, свабоды, незалежнасьці, якія бачаць існаваньне нацыі і будучыню ў вольнай беларускай нацыянальнай дзяржаве. Гэта канфлікт паміж нацыянальнай ідэалёгіяй і пазыцыяй сацыяльнага выбару, які можа зьмяніцца ў залежнасьці ад абставін (што часткова пацьвердзілася нават у падзеях 2020 года).

Беларуская нацыя можа лёгка стаць палітычна адзінай у нацыянальнай свабодзе, калі гэтая свабода прынясе выгаду і дабрабыт. І вось тут шмат будзе залежыць ад сілы нацыянальнага духу, бо нацыянальную дзяржаву трэба будаваць, каштоўнасьці напрацаваць і выпрабаваньні непазьбежныя. Бо трэба разумець, што дабрабыт (на жаль) зьяўляецца галоўнай каштоўнасьцю для бальшыні беларускага насельніцтва. У такім стане дух, волю і нацыю трэба пускаць паперадзе, у аваннард. Інакш параза. І ня трэба мудрыць з адваротнага. Яно было. Змагаючыся за нацыю і свабоду -- здабываем хлеб. Але не наадварот.

Паўтаруся: мы тут не унікальныя. Паглядзіце нават на Украіну. Сёння гэта ўжо нацыянальная дзяржава (якія б цяжкасьці яна не перажывала), а ўсяго дзесяць гадоў таму такога яшчэ не было. Дзесяць гадоў таму ў іх былі фактычна такія ж самыя праблемы са свядомасцю і ўсім іншым (можа, у меншым маштабе), як і ў нас. Працэс пазбаўлення ад каланіялізму, ад каланіяльнага думаньня, ад русіфікацыі і рабскай псіхалогіі -- гэта працэс гістарычны. Выразаць яго са свядомасці немагчыма. Свабода і яднанне ў свабодзе ёсць у прыродзе чалавека. Расейцы мільёнамі забівалі вольных беларусаў, а беларус жыве, і ў кожным пакаленні паняверкі ўсё роўна вырастаюць людзі, гатовыя змагацца за волю і свой народ.

А. А.: — Не ўсе уяўляюць маштабы, у якіх вынішчалі…

З. П.: — Маштабы жудасныя. Пасля Рыжскай змовы ў 1921 годзе паміж бальшавіцкай Расеяй і Польшчай палову Беларусі аддалі Польшчы, палову забрала Расея. Пакінулі толькі шэсць паветаў Менскай вобласці і назвалі гэта БССР. Там было 104 кіраўнікі вышэйшай партыйнай і савецкай адміністрацыі (кіраўнікі адміністрацыйных структур). Зь іх у 1937-м расстралялі 102. І гэта я кажу толькі пра вышэйшую дзяржаўную адміністрацыю. Я не кажу пра мастакоў, паэтаў, пісьменнікаў, навукоўцаў, сялян ды рабочых. Пісьменьнікаў было прыкладна 700. Зь іх расстралялі 500. Сто з гэтых пісьменьнікаў і паэтаў расстралялі ў Курапатах за адну ноч 29 кастрычніка 1937 года. І гэта тое, што пераважна адбывалася толькі ў той частцы сёньняшняй Беларусі, а калі лічыць з 1920 па 1953 год, то, па маіх падліках, рускія камуністы знішчылі ў Беларусі прыклада 1,8 мільёна чалавек.


Замест тых расстраляных кіраўнікоў і адміністратараў у Беларусь прыехалі тыя, хто ў камуністычнай гісторыяграфіі называюцца «выдзвіжэнцамі». Гэта камуністычныя кадры з Расеі, якіх прывезлі ў Беларусь займаць пасады расстраляных «врагов народа» (іх нібыта "выдвігалі" партыйныя і рабочыя "калектывы" ў Расеі). Прыехалі яны з жонкамі, дзецьмі. Пачынаецца верасень. «Что? Какой «вересень»? Что это за месяц? Это что, наши дети должны этот собачий язык учить? Ликвидировать беларусские школы!». Вось так гэта і працавала.

Быў вал татальнага вынішчэння ўсяго беларускага. Тое зьнішчэньне мы адчуваем па сёньняшні дзень. Цяпер рэжым Лукашэнкі аднавіў вынішчэньне Беларусі і практыку сталінскіх рэпрэсіяў на новым маскоўскім узроўні. Турмы перапоўненыя беларусамі, арыштаваных катуюць, гэбоўскія карнікі ўломваюцца ў кватэры і забіваюць людзей.


Але нацыя здольная адраджацца нават у такіх умовах. Ёсць палітычныя, сацыяльныя працэсы, але існуюць яшчэ і натуральныя працэсы – законы прыроды. Новае пакаленне вырасла ў ненармальных, скасабочаных палітычных умовах, але ў незалежнай дзяржаве. Людзі, якім было дзесяць гадоў у часы аднаўленьня незалежнасьці, сёньня маюць 35-40, і яны не хочуць мірыцца з хамскім маразмам антынароднай улады. Таму нічога дзіўнага няма ў тым, што пратэсты прайшлі пад нацыянальнымі бел-чырвона-белымі сьцягамі. Бо гэта ёсць нацыянальная альтэрнатыва прарасейскаму варварству рэжыма Лукашэнкі........


ПРА ПЕРАПЫНАК У ГІБРЫДНА-САНКЦЫЙНАЙ ВАЙНЕ

posted Oct 15, 2021, 11:05 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 15, 2021, 11:06 AM ]

Сітуацыя, якая створана цяпер у Беларусі і вакол Беларусі, выклікае засьцярогі сваімі працэсамі і дрэннымі вынікамі. Адбываецца нечуваны разгул рэпрэсіяў супраць беларусаў і культуры Беларусі, ігнараваньне законаў і правоў людзей. Улада Лукашэнкі праводзіць акупацыйную палітыку па вынішчэньні грамадзянскай супольнасьці і ўсяго беларускага. Рэжым апраўдвае рэпрэсіі помстай за ўвядзеньне эканамічных санкцыяў супраць Беларусі з боку Эўразьвязу і ЗША.

Эўразьвяз і ЗША абгрунтоўваюць увядзеньне эканамічных санкцыяў парушэньнем правоў чалавека, тэрорам і рэпрэсіямі ў Беларусі.

Пры дапамозе эканамічных санкцый супраць Беларусі Эўразьвяз і ЗША спадзяюцца ліквідаваць уладу Лукашэнкі шляхам прымусу яго да правядзеньня новых дэмакратычных выбараў прэзыдэнта, у выніку якіх Лукашэнка павінен страціць уладу.

Вопыт сьведчыць, што эканамічныя санкцыі могуць паўплываць на прыняцьце рашэньняў альбо выклікаць адмену дзеяньняў, але не ліквідуюць уладу дыктатара. Гістарычная практыка эканамічных санкцыяў і блакадаў была адмоўнай: народ падае ў галечу, а дыктатура застаецца. Народ у галечы ня здольны да супраціву.

Эканамічныя санкцыі супраць Беларусі могуць разбурыць нацыянальную эканоміку і дзяржаву, ліквідаваць суверэнітэт, апусьціць беларусаў за рысу беднасьці, але ў прынцыпе не абваляць рэжым Лукашэнкі, бо за плячыма рэжыму стаіць пуцінская Расея, якая зацікаўлена падтрымаць дыктатара, каб, кантраляваць ягоны рэжым і ў пэрспэктыве захапіць аслабленую эканамічнымі санкцыямі і рэпрэсіямі Беларусь і далучыць да Расеі.

Тое, што адбываецца цяпер у Беларусі, -- гэта ёсьць гібрыдная вайна супраць беларускай нацыі і народу Беларусі, якую падтрымлівае пуцінская Расея праз залежны ад яе рэжым Лукашэнкі. У такую вайну пры пасярэдніцтве прарасейскіх апазыцыйных груп уцягнуты Эўразьвяз, санкцыйная палітыка якога рэальна спрыяе інтарэсам Крамля.

На сёньняшні дзень мы назіраем пачатак катастрофы Беларусі. Калі працэс не спыніць, тады будзе разбуральна зьменена гісторыя нашай краіны і геапалітычныя абставіны ў гэтай частцы Эўропы (найбольш некарысна для Беларусі, Польшчы і Украіны).

Выхадам з двухбаковай гібрыднай палітыкі зьнішчэньня нашай краіны, дзе ў закладніках ёсьць Беларускі народ, мусіць стаць найперш добрая воля бакоў, якая не супярэчыла б здароваму сэнсу. Такі сэнс існуе.

Першым крокам магло б стаць прыпыненьне на адзін месяц палітычных рэпрэсіяў, арыштаў і судоў з аднаго боку, і прыпыненьне эканамічных санкцыяў -- з другога. За гэты час ствараецца платформа для перамоваў аб спыненьні рэпрэсіяў, аб амністыі асуджаных, аб спыненьні гібрыднай і санкцыйнай вайны, аб аднаўленьні пасажырскіх ліній авіяперавозак і г. д.

Сам па сабе такі ход падзей не пачнецца. Добра было б, каб з прапановай пра часовы мараторый выступіла і зьвярнулася б да абодвух бакоў нейкая знаная і аўтарытэтная ў грамадзтве арганізацыя альбо асоба. Такія арганізацыі і асобы ёсьць у Эўропе і ёсьць яшчэ ў Беларусі.

Пажадана, каб такія ініцыятывы зьявіліся якраз цяпер, бо ход падзей гібрыдна-санкцыйнай вайны ўмацоўвае прэтэнзіі і пазыцыі Расеі супроць Беларусі, пагражае стратай жыцьцёвай пэрспэктывы беларускаму грамадзтву і беларускім людзям, практычна, мінаючы аўтарытарны рэжым.

Яшчэ раз падкрэсьлю, што працяг гібрыдна-санкцыйнай вайны ў існуючых умовах, не ліквідуе рэжым Лукашэнкі, але можа разбурыць дзяржаву, суверэнітэт, эканоміку і культуру Беларусі, умацуе геапалітычныя пазыцыі пуцінскай Расеі на мапе Эўропы.

Магчымасьці, пэрспэктывы і паляпшэньне становішча мусілі б быць скарыстаныя людзьмі, якія разумеюць небясьпеку і дбаюць пра будучыню Беларусі і Усходняй Эўропы.

10 кастрычнік 2021 г. Зянон ПАЗЬНЯК

РАЗЬВІЦЬЦЁ СТАНОВІШЧА І ВАРЫЯНТЫ

posted Oct 15, 2021, 11:03 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 15, 2021, 11:03 AM ]

Тут не дактрына, не прапановы, але толькі развагі, агляд падзей.

Паспрабуем рэальна пабачыць становішча і магчымасьці разьвіцьця.

1. Эканамічныя санкцыі Захаду накіраваныя на ліквідацыю ўлады Лукашэнкі шляхам прымусу яго да новых выбараў, якія (гэта разумеюць усе) прывядуць да палітычнай паразы Лукашэнкі.

2. Эканамічныя санкцыі як зброя ліквідацыі дыктатуры Лукашжнкі ёсьць нерэальны памылковы праект, які не пагрунтаваны на існуючых абставінах.

Існуючыя абставіны такія:

а. Лукашэнка -- аўтарытарны дыктатар, для якога вышэйшай каштоўнасьцю ёсьць улада, да якой ён адносіца з псіхапатычнай і безальтэрнатыўнай адданасьцю.

Парадыгма яго існаваньня ва ўладзе такая: улада альбо сьмерць. Нічога для яго няма вышэй за яго ўладу. Дзеля ўлады ён гатовы на любыя дзеяньні.

б). Асобнае значэньне мае псіхічная асаблівасьць Лукашэнкі: ён ненавідзіць беларускі народ.

в.) Улада Лукашэнкі залежыць ад Масквы. Палітыка, якую выконваў Лукашэнка, прывяла да залежнасьці Беларусі ад Расеі, асабліва ў плане энэргетыкі (нафта і газ) і рынкаў збыту.

г). Палітыка, якую Расея праводзіць праз Лукашэнку, -- гэта стварэньне ўмоў для анэксіі Беларусі.

Яна выяўляецца праз ініцыятывы інтэграцыі, аеннае супрацоўніцтва, захоп сфэраў уплыву і павелічэньне кантролю над краінай, эканомікай, палітыкай і асабіста Лукашэнкам.

У такіх умовах заходнія эканамічныя санкцыі не прыводзяць да ліквідацыі ўлады залежнага ад Расеі Лукашэнкі, якая пдтрымлівае яго, але дзейнічаюць як чыньнік разбурэньня Беларускай дзяржавы, эканомікі, культуры, выклікаюць зьбядненьне насельніцтва.

Разгром Беларусі ідзе з унутранага (рэпрэсіі рэжыму) і зьнешняга (эканамічныя санкцыі захаду) бакоў.

Аслабленьне Беларускай дзяржавы і палітыка заходніх эканамічных санкцыяў зручная для анэксіянісцкай палітыкі Расеі. Яна гатова фінансава падтрымліваць Лукашэнку, каб, выкарыстаўшы становмшча, ставіць яму свае ўмовы на шляху да падпарадкаваньня Беларусі (ваенныя базы, забраньне прадпрыемстваў, кантроль над фінансавай і падаткавай сістэмамі і г. д.).

Чорны фінал расейскай палітыкі можа стаць такі: страта суверэнітэту і насельніцтва Беларусі пры захаваньні ўлады залежнага ад Масквы Лукашэнкі.

Наступны этап -- страта незалежнасьці і дзяржавы, захоп тэрыторыі ў склад пуцінскай Расеі. Тут схаваныя (але ўсім відавочныя і ня раз агучаныя) планы пуцінскіх імпэрыялістаў.

Такім чынам (паўтару яшчэ раз) дзеяньне эканамічных санкцыяў (спыненьне вытворчасьці, страта рынкаў, крах прадпрыемстваў, пагаршэньне ўмоў жыцьця, беспрацоўе, дэфіцыт бюджэту, інфляцыя і г. д.) могуць абваліць суверэнітэт і незалежнасьць Беларусі, але не ліквідуюць улады Лукашэнкі, бо ён патрэбны Маскве (якая будзе яго фінансава трымаць), каб пры ягонай дапамозе забраць Беларусь у Расею.

Корань зла ня толькі ў хворым Лукашэнку, але таксама ў пуцінскай Расеі.


Цяпер апішам наступную вэрсію падзей і чаканьняў беларусаў. Напрыклад. Пачынаецца насіленьне эканамічных санкцыяў пакет за пакетам. Банкрутуюць, спыняюцца прадпрыемствы, людзі бяз працы, няма чым выплочваць пэнсіі пэнсіянерам, зарплату лекарам, настаўнікам і г. д.

Адначасна павялічваюцца рэпрэсіі, гэбісты ўрываюцца ў дамы беларусаў, пачынаюць страляць на вуліцах і г. д.

У выніку -- узьнікае стыхійны пратэст і масавы выхад абураных людзей, якія ліквідуюць і пахаваюць рэжым. Так думаюць некаторыя прыхільнікі санкцыяў.

Доля верагоднасьці тут ёсьць. Але яшчэ большая доля верагоднасьці, што масавага пратэсту ня ўзьнікне, і павялічацца ўцёкі людзей ад бяды. Тым часам (ужо бяз доляў верагоднасьці) зразумела, што на гэты раз стыхійны пратэст людзей вар'ят спаткае кулямётамі.

Але і тут ня проста. З дыктатурай і з кулямётамі беларусы ўправіліся б, калі б, ізноў жа, ня пуцінская Расея, якая ўлезе.


Ёсьць іншы падыход, разьлічаны на вытрымку, накапленьне сілаў і натуральныя працэсы -- гэта адмена эканамічных санкцыяў, спыненьне рэпрэсіяў і транспартнай блакады, вяртаньне да статус-кво, якое было перад рэпрэсіямі і перад санкцыямі.

Але на тое яшчэ не гатовая Заходняя Эўропа, бо не ўяўляе, які крах яна стварае на Ўсходзе.

Лукашэнка цяпер нэрвова дэманструе ваяўнічы настрой, пагрозы Захаду, вернасьць Расеі і адначасна заяўляе, што гатовы да перамоваў, калі Захад адменіць "идиотские санкцыи", і, як знак, выпусьціў нават 13 палітзьняволеных.

Захад на недыпляматычныя (але невыпадковыя) словы Лукашэнкі не зьвярнуў ўвагі. Аднак тое, што сатрап няўклюдна шукае выйсьця, гэта таксама відаць.

Адмена эканамічных санкцыяў патрэбна як людзям Беларусі, так і антынароднаму рэжыму. Тут якраз ёсьць зачэпка для перамоваў. На жаль, эканамічныя санкцыі супраць Беларусі зручныя для некаторых прарасейскіх колаў на Захадзе.

Рэальныя магчымасьці існуюць для перамоваў па адмене транспартнай авіяблакады, у чым зацікаўленыя абодва бакі, асабліва жыхары Беларусі і тысячы беларусаў за мяжой. Беларусам трэба будзе шукаць шляхі, каб хутчэй падштурхнуць вырашэньне гэтай праблемы.

Адмена санкцыяў, транспартнай блакады, рэпрэсіяў і перасьледу людзей, спыненьне крымінальных справаў супраць пратэстоўцаў патрэбна найперш Беларусі і людзям Беларусі, хоць з гэтага ў сваёй частцы скарыстае і лукашысцкі рэжым.

Аднак гэты варыянт больш пэрспэктыўны якраз для беларускага грамадзтва і тлумачыцца яно тым, што беларускае грамадзтва і ў цэлым нацыя знаходзіцца цяпер у стане асэнсаваньня сябе і будучыні сваёй дзяржавы. Яно ськіравана на нацыянальную салідарнасьць і грамадзкі прагрэс, яно ў стане актыўнага думаньня пра сябе і пра сваю краіну.

Улада рэжыму і асяроддзе ўлады тым часам існуюць у стане рэгрэсу. Іхняе існаваньне няпэўнае. Ініцыятывы там штучныя і тупіковыя, нягледзячы на здавалася б вельмі агрэсіўную сутнасьць.

Нават частковае вяртаньне да статус-кво дало б магчымасьць захаваць беларускую інтэлігенцыю, навуку і навукоўцаў, літаратуру і выдаведзтвы, прытармазіла б інтэграцыю, спрыяла б грамадзкай салідарнасьці і інтэлектуальнаму ўзроўню нацыі. Калі сталася паражэньне -- тады важна ўтрымаць пазыцыі (ці хоць частку пазыцый) і ня трапіць пад разгром, бо змаганьне прадаўжаецца.

Насуперак гэтай палітыцы (утрыманьня пазыцый) стаіць некалькі чыньнікаў. Назаву тры. Першы і самы галоўны. Шмат людзей у беларускім грамадзтве гатовыя ўспрымаць вяртаньне да грамадзкага статус-кво праз адмену санкцыяў дзеля працягу нацыянальнага існаваньня і разьвіцьця як "зьдзелку" з рэжымам, як здраду людзям, што загінулі за Беларусь, як здраду тысячам пакалечаных, пабітых, несправядліва кінутых у катоўні і турму.

Гэта пазыцыя высакародных пачуцьцяў без палітычнага думаньня. Растлумачыць сутнасьць іншых паводзінаў у сітуацыі паразы такім людзям, практычна, вельмі цяжка. Патрэбны вопыт. А прыняць рашэньне няма каму.

Другі чыньнік -- Крэмль. Масква ня можа дапусьціць чарговага "фінту" сатрапа, які цяпер так рашуча нішчыць беларускую нацыю. Задушыць беларускую грамадзкую супольнасьць (а на справе нацыянальную супольнасьць) ёсьць самым важным дзеяньнем у крамлёўскай палітыцы "русского мира". (Дарэчы, пасьля маёй заявы аб адмене эканамічных санкцыяў і рэпрэсіяў найбольш узбудзіўся "русский мир" і крамлёўскія тролі.)

І трэці чыньнік -- Заходняя Эўропа. Там яшчэ не гатовыя да дыпляматычных паваротаў. Але, магчыма, нешта зьменіцца (праўда, калі для нас, беларусаў, будзе ўжо позна).

У гэтай сітуацыі групоўкі Латушкі-Ціханоўскай стаяць на баку санкцыйнай палітыкі Захаду і прапагандуюць яе. Магчыма, яны думаюць, што не нясуць ніякай адказнасьці, бо гэта ж Захад уводзіць эканамічныя санкцыі і з добрымі пажаданьнямі.

Апошнім часам з асяроддзя штабных людзей загучэла нешта вельмі самаіснае, невядома дзе народжанае. Аказваецца, што для існаваньня беларускай нацыі зусім не абавязковая нацыянальная дзяржава. Беларуская нацыя, маўляў, можа існаваць і без дзяржавы, мець свой парлямант за мяжой і міністэрствы, скажам, у Аўстраліі, і па Інтэрнэту камунікавацца ды ўсё вырашаць. Беларусь тут і не патрэбная.

Калі б я сам ня чуў у Сеціве такія арыгінальныя "мысьлі", то не паверыў бы.

Па назіраньнях (гэта відавочна) падзеі ў Беларусі разьвіваюцца па першым (санкцыйна-рэпрэсіўным) варыянце. Яго педаліруе найбольш Масква, Эўропа і Лукашэнка. Адчуваецца, што рэжыму хочацца крыві. Лукашэнка выбірае горшы варыянт. Шукаюць зачэпкі. А калі так, то будзьма гатовыя. Зьнішчэньне без супраціву, як у 1930-х, больш не паўторыцца.

4 кастрычнік 2021 г. Зянон ПАЗЬНЯК

ПЕРАМОЖАМ ЭПІДЭМІЮ і РЭЖЫМ

posted Oct 15, 2021, 11:00 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 15, 2021, 11:00 AM ]

(Паведамленьне)

Назіраючы за працэсамі, прыходзім да відочнага выніку, што сьвет (і ўсё ў сьвеце) разьвіваецца па правілах і ў сваім парадку. Перамены адбываюцца ў выніку катастроф (разбурэньня існага).

Гэтая банальная праўда вядомая даўно, але задумваемся над ёй найбольш тады, калі якраз адбываецца катастрофа.

Мы зараз перажываем сусьветную катастрофу, якая ўплывае на ўсё чалавецтва. Назва катастрофы -- "Ковід-19", альбо папулярна -- "Карона". Чалавецтва змагаецца з агрэсіўнай малекулай, якая пагражае ўсім.

Жыцьцё перамянілася. Перамены закранулі кожнага чалавека, і асабліва сацыяльныя, грамадзкія і працоўныя дачыненьні паміж людзьмі. Людзі ўжо ня могуць вольна зьбірацца разам, ня могуць непасрэдна кантактаваць з ворганамі і служачымі дзяржаўнай улады, і з грамадзкімі арганізацыямі (толькі, як правіла, -- праз Сеціва ды тэлефон, апасродкавана і аднабакова), ня могуць вольна карыстацца транспартам і падарожжамі -- усё з абмежаваньнямі, якія прыходзіцца пераадольваць. Абмежаваньні датычаць масавых мерапрыемстваў, падзеяў мастацтва і культуры, тэатра і кіно, спорту і палітыкі. У асобных момантах (кажу па амэрыканскім вопыце) жыцьцё робіцца невыносным, у людзей здаюць нэрвы. Ня раз чуў у ЗША і некалькі разоў у Польшчы, што чалавек не хацеў бы далей жыць у такім сьвеце.

Выйсьце ёсьць, але яно доўгае і цяжкое, прадугледжвае цярпеньне, вытрымку і адказнасьць людзей перад нацыяй, грамадзтвам і папуляцыяй. Шмат дзе гэтай адказнасьці хапае толькі на палову насельніцтва, нават вакцынацыю ня ўсе хочуць рабіць і статыстыка сьмерцяў (99 адсодкаў інфікаваных і памерлых зь ліку не зашчэпленых) не спыняе, не змушае падумаць.

Але гэта на Захадзе. Там іншыя праблемы. У Беларусі прамаскоўскі антынацыянальны рэжым ад пачатку стаў праводзіць палітыку падтрымкі не людзей, а эпідэміі каранавіруусу. Медыцыну пакінулі без дзяржаўнай дапамогі, лекараў звальнялі і кідалі ў турму. Тое працягваецца па сёньняшні дзень. Вярхоўны вар'ят аб'явіў, каб людзі лячыліся лазьняй, трактарам і гарэлкай, бо віруса, маўляў, не існуе, і ён яго ня бачыць.

Беларусы сталі арганізоўвацца і ратаваць самых сябе. Тады рэжым зьнішчыў самаарганізацыю людзей супраць Ковіда-19 і засакрэціў ахвяры эпідэміі.

Важнай задачай Часовага Нацыянальнага Ураду (калі яго роля рэалізуецца ў бліжэйшыя месяцы і гады) стане неабходнасьць ратаваць народ ад пандэміі каранавірусу. Медыцынскія працаўнікі будуць вернутыя на працу. Ім належыцца кампэнсацыя і рэабілітацыя. Тых, што, ратуючыся ад перасьледу, уцяклі за мяжу, папросяць вярнуцца. Усё, што магчыма, будзе выдаткавана зь бюджэту для ратаваньня людзей. Будзе адчынена свабода для самаарганізацыі і самапаратунку насельніцтва. Часовы Нацыянальны Урад зьвернецца за дапамогай да міжнародных мэдыцынскіх фондаў і арганізацыяў, асабліва ў патрэбе добрай вакцыны, прыбораў і мэдыкамэнтаў.

Беларусы не павінны выміраць. Уратуем сябе як народ. Свабода, справядлівая законнасьць і нацыянальная палітыка ў інтарэсах людзей стане зарукай нашага беларускага Адраджэньня і аднаўленьня здаровых традыцыяў жыцьця.

26 верасень 2021 г. Зянон ПАЗЬНЯК

https://www.bns-volnayabelarus.org/post/%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%BE%D0%B6%D0%B0%D0%BC-%D1%8D%D0%BF%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BC%D1%96%D1%8E-%D1%96-%D1%80%D1%8D%D0%B6%D1%8B%D0%BC 

ПЕРШЫ "ЧАРНОБЫЛЬСКІ ШЛЯХ" У РЭЧЫШЧЫ БЕЛАРУСКАЙ БАРАЦЬБЫ ЗА СВАБОДУ

posted Oct 15, 2021, 10:54 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 15, 2021, 10:54 AM ]

      30 верасьня 1989 года 32 гады таму адбыўся першы Чарнобыльскі Шлях -- агульнабеларуская грамадзкая фронтаўская акцыя супраць Чарнобыльскага генацыду, рух за пакараньне вінаватых і за адкрыцьцё праўды пра Чарнобыльскую катастрофу.

(Назва, як і шмат якіх іншых -- "трасянка", "Мартыралог Беларусі", "Курапаты" і г. д.-- усталявалася, дзякуй Богу, з маёй лёгкай рукі).

Першая акцыя прадугледжвала сход і прыход у Менск людзей з усёй Беларусі на дэманстрацыю барацьбітоў супраць чарнобыльскага вынішчэньня і, асабліва з чарнобыльскіх раёнаў. З Гомеля, напрыклад, калёна каля тысячы чалавек адправілася ў Менск дэманстратыўна пешшу (адлегласьць амаль 400 км.). Гэтак жа і шмат зь якіх іншых гарадоў. Камуністычныя ўлады кінулі ўсе сілы, каб не дапусьціць людзей у Менск: заблакавалі дарогі, зрабілі засекі і перашкоды, кінулі на перахоп унутраныя войскі і ОМОН. Але некаторыя людзі прарваліся групамі і ў адзіночку.

Каля Гадзіньнікавага завода ў скверы па вуліцы "Талбухіна" сабралася каля 30-ці тысячаў дэманстрантаў і пад моцным дажджом рушылі па прасьпекце да Дому ўраду. Дайшлі амаль усе. Пад несьціханым дажджом адбыўся мітынг (я якраз быў яго вядоўцам). Выступалі фронтаўцы, людзі з Чарнобыльскай зоны і знакамітыя асобы Беларусі. Алесь Адамовіч прывёз з Масквы вядомага тады савецкага акадэміка Веліхава, які выступіў на мітынгу і падтрымаў беларусаў.

Пасьля мітынгу адбылася ў Чырвоным касьцёле (тады Дом кіно) вялікая прэсавая канфэрэнцыя і афіцыйнае паседжаньне кіраўнікоў і энтузіястаў Чарнобыльскага Шляху. Былі прамовы, прынятыя звароты і рэзалюцыі.

Тут жа была падтрыманая ідэя БНФ, каб правесьці ў Менску асамблею народаў "Чарнобыльскі шлях" і стварыць там "Чарнобыльскі трыбунал", дзе прапанавана заслухаць сьведкаў радыяцыйнага генацыду, падсумаваць факты, выбраць і зацьвердзіць сяброў Трыбуналу, які вынясе вердыкт аб дзеяньнях кампартыі, савецкіх уладаў і асобаў, вінаватых у стварэньні радыяцыйнай небясьпекі для жыцьця беларусаў.

Асамблея і Трыбунал адбыліся 25 лістапада 1989 года ў Чырвоным касьцёле пры вялікім наплыве людзей, сьведкаў чарнобыльскага злачынства, навукоўцаў, дасьледчыкаў і гасьцей з Прыбалтыкі, Украіны, Малдовы. Вердыкт і рашэньні Чарнобыльскага Трыбунала паўплывалі потым на дзейнасьць Вярхоўнага Савета 12-га скліканьня, паслужылі апорай для палітыкі дэпутацкай Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце.

Мушу адзначыць, што высокі ўздым і ўзровень пасіянарнасьці ў 1988-1991 гадах быў вельмі вялікім, канкрэтна асэнсаваным, канструктыўным і выніковым. Гэта была, бадай, самая эфэктыўная вяршыня разумнага масавага народнага дзеяньня за ўсю нашу нацыянальна-адраджэнцкую гісторыю. Параўнаць можна хіба толькі з 1917 годам -- пэрыядам Усебеларускага Нацыянальнага Кангрэсу.

Асэнсаванасьць і выніковасьць беларускага руху тых часоў тлумачыцца, перш за ўсё, ідэёвай і структурнай арганізаванасьцю народнай барацьбы, якую ўзначальвалі нацыянальныя арганізацыі і дзеячы Беларускага Нацыянальнага Адраджэньня. У 1988-1991 гадах адказнасьць за барацьбу супраць рускага камунізму і савецкай акупацыі ўзяў на сябе і ажыцьцявіў перамогу незалежніцкіх сіл народа Беларускі Народны Фронт "Адраджэньне".

Цяпер, на жаль, маем (ужо амаль у гісторыі) іншы прыклад, калі ў 2020 годзе адбыўся стыхійны масавы выступ народа ва ўмовах вынішчэньня беларускіх нацыянал-дэмакратычных сілаў. Некіруемая і штурханая прафанатарамі ў тупік маса пратэстуючых людзей, кладучы крывавыя ахвяры і жывот на шляху да свабоды, была задушана прамаскоўскім рэжымам, запоўніла турмы і эміграцыю, церпіць і расплочваецца за прамаскоўскую палітыку невядамых раней асоб, за правакацыю безадказных, палітычна-інфантыльных, з большага чужых для Беларусі людзей, сваімі жыцьцямі, здароўем і свабодай, разбурэньнем нацыянальнага быцьця, эканомікі і культуры.

І 1917-1918 гады (стварэньне і незалежнасьць БНР), і 1988-1991 гады (перамога над рускім камунізмам і аб'яўленьне незалежнасьці Беларусі) хай жа будуць нам прыкладам для далейшага змаганьня супраць прамаскоўскага рэжыму і хунты Лукашэнкі, супраць расейскай імпэрскай палітыкі за вольную сьветлую Беларусь, бо барацьба працягваецца і перамога стане за беларусамі.

Эпізоды змаганьня супраць чарнобыльскага генацыду, першы Чарнобыльскі Шлях, Чарнобыльская асамблея, Чарнобыльскі трыбунал -- гэта толькі частка той вялікай беларускай барацьбы, той моцнай нацыянальна-дэмакратычнай адраджэнскай плыні, якая прывяла да незалежнасьці Беларусі -- мары пакаленьняў людзей.

Уздымай вышэй штандары!

Гучы наша Беларуская мова і песьня!

Гартуйся наш баёвы дух!

Слава Айчыне!

Жыве Беларусь!

30 верасень 2021 г. Зянон ПАЗЬНЯК


АБ СЬВЯТАХ

posted Sep 17, 2021, 6:39 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 17, 2021, 6:39 AM ]


  17-ы верасень 1939 года беларусам трэба ацэньваць гістарычна станоўча ў зьмесьце беларускага нацыянальнага існаваньня.
Але сьвятам "народнага адзінства" гэтая дата не зьяўляецца, бо яна ёсьць вынік дзеяньняў і акупацыйнай агрэсіі іншых дзяржаваў, найперш Савецкай Расеі. 17-га верасьня 1939-га года заходняя беларуская тэрыторыя была вернута, але адна акупацыя зьмянілася іншай акупацыяй.
Гісторыя даты такая. У 1921 годзе Савецкая Расея ў выніку Рыжскай змовы з прычыны няўдалых ваенных дзеяньняў падзяліла акупаваную тэрыторыю Беларусі паміж Расеяй і Польшчай.
У 1939 годзе ў выніку Пакту Молатава-Рыбентропа Савецкая Расея ў змове з Гітлерам і з выкарыстаньнем войска забрала ў склад  СССР частку падзеленай у 1921 годзе тэрыторыі Беларусі.
Палітыка антыбеларускай польскай "санацыі" зьмянілася тут палітыкай рускага камуна-энкавэдзісцкага генацыду. Заходняя Беларусь панесла адчувальныя страты ў людзях, у маёмвсьці, у культуры і ў сацыяльных дачыненьнях.
Адначасна савецкі імпэрскі акт збройнага забору ранейшых акупаваных тэрыторыяў аб'ектыўна азначаў аднаўленьне тэрытарыяльнасьці Беларусі чужымі рукамі, фармальную нацыянальную сатысфакцыю для беларусаў і рэальна -- павелічэньне ўдзельнай вагі краіны ў Савецкім Саюзе.
Гэта паспрыяла беларускаму нацыянальнаму Адраджэньню і барацьбе за Незалежнасьць Беларусі.
 
Сапраўднымі нацыянальнымі сьвятамі Беларускага Народу ёсьць Дзень Волі 25-га Сакавіка 1918 года, Дзень Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь 25-га Жніўня 1991 года, Дзень Беларускай Вайсковай Славы 8-га варасьня 1514 года, Дзень Памяці Продкаў -- Дзяды 2-га лістапада, Слуцкі Збройны Чын 26-га Лістапада 1920 года. А таксама вялікія Хрысьціянскія сьвяты -- Нараджэньне (Каляды)  і Вялікдзень (Зьмёртвыхустаньне) Хрыстова. 
Жыве Беларусь! 

17 верасень 2021 г. Зянон Пазьняк

THE AGREEMENTS CONCLUDED IN MOSCOW ARE ILLEGAL. Mr. LUKASHENKA IS ADOPTING CRIMINAL POLICIES

posted Sep 15, 2021, 10:31 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 15, 2021, 10:31 AM ]

September 9, 2021 the usurper A. Lukashenka has committed the next crime acting as betrayer of the national interests of the Belarusian state and people. He and V. Putin have adopted the documents (“the roadmaps”) which in fact represent the plan of the gradual occupation as well as of the economic and political absorption of Belarus by Russia. November 4, 2021 V. Putin and A. Lukashenka wish to approve officially these documents and legalize “the road maps” through fictitious structures of the so called “union state”.

Alaksandr Lukashenka has been not elected by the people. All the elections (especially the last presidential elections launched in August 2020) have been rigged. A. Lukashenkas authoritarian administration has been established with the help of Moscow as a result of a coup detat in November 1996 when the legal Constitution of Belarus had been abolished. A. Lukashenka is not a legal representative of state power. He doesnt have any rights to represent the country and all the more to sign any life-changing documents of national security. He is committing a crime of high treason.

Alaksandr Lukashenka and Vladimir Putin are approving the unlawful documents against the sovereignty of Belarus at the moment when the Russian troops are moving into Belarus. Russia makes out like it want to establish the military instruction centers, but in fact there are the Russian military bases on the territory of Belarus. This is an act of treachery and a crime of high reason committed by the Lukashenka regime.

The documents against the sovereignty of Belarus (28 of the “roadmaps”) have been approved in the atmosphere of mass repressions in Belarus and of the complete lawlessness. Russia is waging the hybrid war against the EU countries organizing the transit of illegal migrants from Middle Est and Africa and directing them to the borders of Poland, Latvia and Lithuania.

Documents adopted by the illegal person of Lukashenka on September 9, 2021 in Moscow which must be signed on November 4, 2021 are legally untenable. Lukashenka’s political activity is criminal and is subject to prosecution.

In these circumstances the international democratic society must treat the process of the integration of the Russian Federation and the Republic of Belarus (“the union state”) as an element of the hybrid occupation of Belarus by Russia. This process not only is destroying the Belarusian state, but also represents a regional security threat. This means that the Union of Belarus and Russia must become an object of the political pressure from the international society and cannot be recognized as a political subject.

The Belarusian national and democratic movement in turn must mobilize all the forces in order to prevent anti-national activity of Lukashenka and the gradual occupation of Belarus by Russia.

We dismiss and don’t recognize the agreements signed by the Belarusian dictator and adopted in Moscow. We witness the responsibility of Lukashenka and high-ranking officials for their activity in the process of eliminating of the independence of Belarus. They will be punished for their criminal activity.

September 10, 2021

The Belarusian National Secretariat

Signed by Zianon Pazniak, Yuri Belenki, Pavel Usau

http://www.narodnaja-partyja.org/00--Naviny-c_hyphenminus-Galownac_ja--fr--pg/00--Naviny-c_hyphenminus-Galownac_ja--bk--an--01/abnikcemnascimaskouskihpagadnennauizlacynnajpalitycylukasenki 

АПАВЯШЧЭНЬНЕ БЕЛАРУСКАГА НАЦЫЯНАЛЬНАГА САКРАТАРЫЯТУ "ВОЛЬНАЯ БЕЛАРУСЬ"

posted Sep 15, 2021, 10:08 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 15, 2021, 10:09 AM ]

АПАВЯШЧЭНЬНЕ

БЕЛАРУСКАГА НАЦЫЯНАЛЬНАГА САКРАТАРЫЯТУ

"ВОЛЬНАЯ БЕЛАРУСЬ"

14 верасень, 2021 г.

г. Варшава.

Беларуская нацыя і дзяржава ў небясьпецы. Падзеі, якія адбываюцца, пагражаюць суверэнітэту і нацыянальнаму існаваньню Рэспублікі Беларусь.

Працягваецца зьнішчэньне грамадзянскай супольнасьці Беларусі, усіх беларускіх арганізацыяў, праяваў беларускага нацыянальнага жыцьця. Распачаты рэпрэсіі супраць народа, створана блакада наземных і авіяцыйных сувязяў з замежжам, уводзяцца жорсткія эканамічныя санкцыі супраць Беларускай дзяржавы з нерэальным намерам ліквідаваць уладу Лукашэнкі.

Вынішчэньне Беларусі стала вынікам сумарных дзеяньняў і рашэньняў Лукашэнкі, Пуціна і памылак замежных палітыкаў.

Цяпер мы, беларусы ў Бацькаўшчыне і ва ўсім сьвеце, мусім выратаваць сваю краіну ад зьнішчэньня.

З гэтай мэтай Беларускі Нацыянальны Сакратарыят "Вольная Беларусь" ставіць задачу падрыхтаваць і стварыць Часовы Нацыянальны Урад Рэспублікі Беларусь, які павінен узяць на сябе функцыю надзвычайнай улады ў час ліквідацыі рэжыму Лукашэнкі, у пэрыяд рэформаў і перамен.

У час падрыхтоўкі Беларускі Нацыянальны Сакратарыят "Вольная Беларусь" ажыцьцяўляе функцыі і працу Арганізацыйнага Камітэту Часовага Нацыянальнага Ураду Рэспублікі Беларусь.

Інфармацыя аб задачах, дзеяньнях, рэформах і пазыцыі Часовага Нацыянальнага Ураду будзе падавацца ў бюлетэнях Беларускага Нацыянальнага Сакратарыяту.

                                                                                    ------------

АБ НІКЧЭМНАСЬЦІ МАСКОЎСКІХ ПАГАДНЕНЬНЯЎ І ЗЛАЧЫННАЙ ПАЛІТЫЦЫ ЛУКАШЭНКІ

posted Sep 12, 2021, 7:42 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 12, 2021, 7:43 AM ]

    9 верасьня адбыўся чарговы этап нацыянальнай здрады дзяржаве і народу Беларусі з боку ўзурпатара Лукашэнкі. У Маскве ён узгадніў з Пуціным дакуманты ("дарожныя карты"), якія на справе зьяўляюцца планам расьцягнутай акупацыі, эканамічнага і палітычнага паглынаньня Беларусі Расеяй. 4-га лістапада Пуцін і Лукашэнка плануюць афіцыйна зацьвердзіць гэтыя паперы і замацаваць іх праз фіктыўныя ворганы так званай "саюзнай дзяржавы".

    Лукашэнка ня ёсьць выбраны народам. Усе выбары, і асабліва апошнія, у жніўні 2020 года, былі сфальсіфікаваныя. Яго аўтарытарнае праўленьне ўзьнікла пры палітычнай дапамозе Масквы ў лістападзе 1996 года ў выніку дзяржаўнага перавароту і адкіданьня законнай Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь. Лукашэнка не зьяўляецца легітымнай фігурай улады, ён ня мае ніякага права рэпрэзэнтаваць краіну і тым больш падпісваць лёсавызначальныя для краіны дакуманты. Гэта зьяўляецца злачынствам супраць дзяржавы.

    Чарговае ўзгадненьне антыбеларускіх дакумантаў, якія пагражаюць суверэнітэту Беларусі, супадае з увядзеньнем расейскіх войскаў у Беларусь пад выглядам стварэньня вайсковых вучэбных цэнтраў (у рэальнасьці -- ваенных баз), што зьяўляецца здрадай і дзяржаўным злачынствам.

    Факт узгадненьня антыбеларускіх дакумантаў (28 "дарожных карт") адбыўся ў абставінах маштабных рэпрэсій у Беларусі, у абставінах поўнага беззаконьня і гібрыднай вайны спраць краінаў Эўразьвязу праз арганізацыю транзіту нелегальных мігрантаў з Блізкага Усходу і Афрыкі на межы Польшчы, Латвіі і Летувы.

    Дакуманты, узгодненыя нелегітымнай асобай Лукашэнкі 9-га верасьня 2021 года ў Маскве і падрыхтаваныя для падпісаньня, ёсьць юрыдычна нікчэмныя, а дзеяньні палітычна злачынныя, якія падпадаюць пад крымінальную адказнасьць.

    У гэтых абставінах трэба, каб міжнародная дэмакратычная супольнасьць успрыняла інтэграцыйны працэс Расеі і Беларусі («саюзную дзяржаву») як элемэнт гібрыднай акупацыі Расейскай Фэдэрацыяй Рэспублікі Беларусь, які ня толькі разбурае дзяржаўнасьць Рэспублікі, але становіцца пагрозай для рэгіянальнай бясьпекі. Гэта азначае, што Саюз Беларусі і Расеі мусіць стаць аб'ектам міжнароднага ціску і непрызнаньня як суб“екта палітыкі.
У сваю чаргу, нацыянальна-дэмакратычны рух Беларусі павінен мабілізаваць усе высілкі, каб стрымаць антынацыянальныя дзеяньні
Лукашэнкі і паўзучую акупацыю Беларусі Расеяй.

    Мы адкідаем і не прызнаем пагадненьні, падпісаныя беларускім дыктатарам і узгодненыя ў Маскве. Мы сьведчым пра адказнасьць, якая вынікае зь дзеяньняў Лукашэнкі, ды высокапастаўленых беларускіх чыноўнікаў, якія ўдзельнічаюць у працэсе зьнішчэньня незалежнасьці Беларусі, расплата за якія непазьбежная.

10 верасень 2021 г.

Беларускі Нацыянальны Сакратарыят

Падпісана: Зянон Пазьняк, Юры Беленькі, Павел Усаў

1-10 of 2288