Навіны - Цалкам



НЕКАЛЬКІ ЗАЦЕМАК ПРА ЦЯПЕРАШНЯЕ І БЫЛОЕ

posted by Адміністратар Навін   [ updated ]

15 студзеня 1993 года адбыўся афіцыйны візіт прэзыдэнта ЗША Уільяма Клінтана ў Менск. Было запланавана афіцыйнае спатканьне прэзыдэнта з кіраўніцтвам парляманцкай Апазыцыі БНФ і з дэмакратычнай супольнасьцю.

Спатканьне адбылося ў першай палове дня ва ўрадавай рэзыдэнцыі афіцыйных прыёмаў. Ад дэпутацкай Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце былі: кіраўнік Апазыцыі БНФ Зянон Пазьняк, Уладзімер Заблоцкі -- прэм'ер-міністар Ценявога ўраду БНФ; ад дэмакратычнай супольнасьці -- Аляксандар Дабравольскі. З амэрыканскага боку быў прэзыдэнт Клінтан (і перакладчык). Размова доўжылася паўгадзіны. Асноўныя пытаньні -- вывад ядзернай зброі зь Беларусі, Чарнобыльская катастрофа, дэмакратызацыя і свабода друку.

Клінтан быў стрыманы, ветлівы, нідзе не выступаў за рамкі дзелавога дыялогу. Індывідуальных пачуцьцёвых зрухаў я ў ім не заўважыў, нават калі расказваў яму пра Чарнобыль.

У гэты ж дзень я спатыкаўся з Клінтанам яшчэ раз у Курапатах (нягледзячы на адчайны супраціў прэм'ер-міністра Кебіча і КГБ; потым пра гэта не далі інфармацыі). У Курапатах я чакаў прэзыдэнта каля Крыжа Пакуты. Ён падыйшоў з перакладчыцай (уся дэлегацыя засталася ля машынаў на шашы). Я павітаў прэзыдэнта, коратка паведаміў, што гэта за месца і гісторыю Крыжа Пакуты. Потым выказаў яму спачуваньне з прычыны нядаўняй сьмерці ягонай маці, сказаў, што Курапаты ёсьць месцам жалобы ўсёй Беларусі. Прэзыдэнт Клінтан падышоў да Крыжа, схіліў галаву ў жалобе і стаяў так больш хвіліны. Па дарозе на курапацкую "Галгофу" Клінтан спытаў у мяне, чаму Курапаты не выглядаюць мэмарыялам. Я адказаў: "Таму што ў Беларусі засталіся кіраваць нашчадкі тых, што расстрэльвалі народ."

Пра той дзень можна б было расказаць шмат цікавага і павучальнага. Але крочым наперад.

Пасьля візіту ў мяне была размова з амэрыканскім амбасадарам Дэвідам Суарцам (вялікім сябрам Беларусі, як мы яго менавалі). Амбасадар паведаміў, што амэрыканцы хацелі б запрасіць прадстаўніка ад парляманцкай Апазыцыі на інаўгурацыю прэзыдэнта ЗША. Я прапанаваў прэм'ер-міністра Ценевага ўраду БНФ Уладзімера Заблоцкага.

Інаўгурацыя адбылася 20 студзеня 1993 года. У ёй удзельнічала 800 тысячаў чалавек -- тысячы асобаў з усяго сьвету былі запрошаныя на гэтае мерапрыемства, якое адбываецца ўрачыста, з прамовамі, балямі, файервэркамі, танцамі, прысягай прэзыдэнта на Бібліі і г. д.

Ул. Заблоцкі прысутнічаў на адным з прыёмаў, ручкаўся з Клінтанам, перакінуліся дзяжурнымі фразамі. Увогуле, інаўгурацыя ў ЗША -- гэта сьвята, помпа і ўрачыстасьць. На некаторых інаўгурацыях прысутнічала да 2-х мільёнаў чалавек. Традыцыі вельмі цікавыя і падрабязна пратакольна расьпісаныя. Пасьля прыняцьця прысягі новым прэзыдэнтам, адыходзячы прэзыдэнт сядае з жонкай у верталёт і проста з Капіталійскага ўзгорку адлятае на вайсковую базу ЗША, разьвітаўшыся зь Белым домам. Так вось яно дзеецца ў людзей.

Зь Беларусі, на колькі мне вядома на сёньняшні дзень, на мяркуемую інаўгурацыю Байдэна не запрасілі нікога. Ня надта верыцца, што амэрыканцы пачнуць, як эўрапейцы, гуляць у прафанацыю з Ціханоўскай. Тым часам журналісты з "Вашынгтон пост" ужо выказалі жаданьне, каб яе запрасілі.

У 1996 годзе мне і Сяргею Навумчыку прыходзілася спатыкацца з сенатарам Джо Байдэнам у яго сенацкім офісе міжнароднай палітыкі. Гаворка з нашага боку ішла пра геапалітыку і небясьпеку для Беларусі з боку Расеі. Амэрыканцы тады былі занепакоены адмоўнай пазыцыяй Расеі ў сувязі з пашырэньнем НАТО (трэба было "ўламаць" Крэмль) і праблемы зь Беларусяй амэрыканцам маглі ў гэтым толькі перашкодзіць.

За апошнія 10-15 гадоў я чуў ня раз пра крытычнае стаўленьне Байдэна да Расеі. Якія дачыненьні будуць цяпер (у выпадку калі пацьвердзіцца выбраньне Байдэна), гадаць не прыходзіцца. Але абапірацца беларусам трэба толькі на сябе. Бяда, праўда, у тым, што ў Беларусі беларусам спадзявацца яшчэ няма на каго. Чужыя сілы штурхаюцца за ўладу ў Беларусі.

29 лістапад 2020 г.                                 Зянон ПАЗЬНЯК

"МЫ ВЫЙДЗЕМ ШЧЫЛЬНЫМІ РАДАМІ" -- СТО ГАДОЎ ЗБРОЙНАЙ БАРАЦЬБЫ ДАБРААХВОТНАГА СЛУЦКАГА ВОЙСКА БНР СУПРАЦЬ БАЛЬШАВІЦКА-РАСЕЙСКАЙ АКУПАЦЫІ

posted Nov 27, 2020, 9:05 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 27, 2020, 9:05 PM ]

Сёлета спаўняецца сто гадоў Слуцкаму збройнаму чыну, як прынята цяпер у гісторыяграфіі называць ваенныя дзеяньні беларускага дабраахвотнага войска на Случчыне па абароне тэрыторыі Беларускай Народнай Рэспублікі ад акупацыйнай арміі рускіх бальшавікоў.

Стварэньне Слуцкіх палкоў беларускага дабраахвотнага войска -- было прыкладам хуткай самаарганізацыі народа перад небясьпекай расейскай акупацыі. За тры дні ў войска запісалася дзесяць тысячаў дабраахвотнікаў. Не хапала зброі, таму палову дабраахвотнікаў распусьцілі па хатах. Але шмат хто застаўся ў шэрагах бяз зброі ў надзеі здабыць яе ў баях з бальшавікамі.

З 27-га лістапада 1920 года і па канец сьнежня два слуцкія беларускія палкі ўтрымлівалі фронт працягласьцю сто кілёмэтраў, спынілі наступ бальшавіцкай арды і выбілі ворагаў з акупаваных вёсак.

Увесь народ падтрымліваў сваіх ваяроў. Але ў другой палове сьнежня расейцы кінулі супраць слуцкай брыгады ўсю 16-ю бальшавіцкую армію.

Нягледзячы на шалёную перавагу ворага, жаўнеры слуцкага войска БНР яшчэ некалькі тыдняў стрымлівалі расейскую арду, пераходзілі ў контратакі, выбівалі ворага зь вёсак і пазыцый.

Аднак сілы былі настолькі няроўнымі, што палкі (1500 жаўнераў) вымушаныя былі адступіць за раку Лань на тэрыторыю, акупаваную палякамі. Аддзелы былі разброеныя. 400 ваяроў засталіся на Случчыне і доўгі час вялі партызанскую барацьбу з акупантамі.

Тады грымела ўся Беларусь. Партызанскі супраціў супраць рускіх камуністаў яшчэ доўжыўся некалькі гадоў.

Беларусь тых часоў ужо была абуджанай змагарнай нацыяй. БНР не пасьпела стварыць рэгулярнае войска, дык народ ствараў яго сам, бяручыся за зброю.

Беларускі ўздым і дух беларускі засьведчыў сябе ўжо ў 1917 годзе, калі сабраўся Першы Усебеларускі Кангрэс, ад якога і пачалася Рада БНР, урад і незалежнасьць Беларускай Народнай Рэспублікі.

Тады навісла сьмяртэльная небясьпека над нашым народам. Нямецкая акупацыя перарасла ў бальшавіцка-расейскую, потым ў шавіністычна-польскую. Ворагі падзялілі Беларусь, разарвалі на кавалкі.

Аднак гэта быў адначасна і гераічны час адчайнага супраціву і народнага змаганьня за волю і свабоду Беларусі. Тады якраз змагар Слуцкага збройнага чыну БНР і ўдзельнік барацьбы Макар Краўцоў напісаў верш, які, пакладзены на музыку, стаў гімнам Беларускай Народнай Рэспублікі -- "Мы выйдзем шчыльнымі радамі." Гэты гімн увесь час гучэў у душах беларусаў, гучыць цяпер і будзе гучэць у вольнай Рэспубліцы Беларусь.

Мы выйдзем шчыльнымі радамі

На вольны родны свой прастор.

Хай воля вечна будзе з намі,

А гвалту мы дамо адпор!


Няхай жыве магутны, сьмелы

Наш беларускі вольны дух.

Штандар наш бел-чырвона-белы,

Пакрый сабой народны рух.


На бой! За шчасьце і за волю

Народу слаўнага свайго!

Браты, цярпелі мы даволі,

На бой — усе да аднаго!

..........................................

Гэтыя словы гучаць вечна. Гучаць надзённа, пакуль беларусам пагражае Масква. І толькі калі яна зьнікне, сканае, захлынецца ва ўласнай крыві -- гэты гімн стане гісторыяй -- гімнам вольнай Белапрусі.

Слава Айчыне! Слава Слуцкім героям! Наперадзе воля!

27 Лістапад 2020 г.                                  Зянон Пазьняк

ПРА КАРНІКАЎ

posted Nov 24, 2020, 12:31 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 24, 2020, 12:32 PM ]

(праект падыходу)

Злачынствы лукашысцкіх карнікаў -- гэта злачынствы супраць народа. Яны маюць выключны характар па антызаконнасьці, жорсткасьці, нянавісьці да Беларускай нацыі і маральнай подласьці.

Адказнасьць за злачынствы (і выкананьне злачынных загадаў) кожнай структуры і кожнага спраўцы вызначаецца ў ходзе сьледзтва.

Тым часам "ОМОН" будзе аб'яўлены тэрарыстычнай бандыцкай арганізацыяй. Прыналежнасьць да ОМОНу цягне на калектыўную адказнасьць. Будуць арыштаваныя ўсе ўдзельнікі гэтага фармаваньня плюс дабраахвотнікі-садысты з 5-й брыгады спэцназу (30 асобін), якія жорстка зьбівалі і катавалі беларусаў.

Выпраўленьню гэтыя паўжывёлы не падлягаюць. Але падыход суду будзе на ўзроўні права -- індывідуальны. Вырак атрымаюць за злачынствы, якія будуць даказаныя.

У Беларускім крымінальным заканадаўстве застаўся справядлівы і паўсюдна неабходны артыкул права (да якога не дабраўся антычалавечы рэжым) -- сьмяротнае пакараньне спраўцаў за асабліва цяжкія злачынствы, зьвязаныя з забойствам людзей. Ён будзе задзейнічаны да спраўцы злачынных загадаў, якія пацягнулі сьмерць людзей, да забойцаў з аддзелу ОМОН і выкананы.

24-ХІ-2020                         Зянон Пазьняк


КУРАПАТЫ -- МІСТЫКА БЕЛАРУСКАГА АДРАДЖЭНЬНЯ

posted Nov 22, 2020, 4:40 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 22, 2020, 7:05 PM ]

(Ліст да сяброў народнай партыі – КХП-БНФ)

Людзям, якія разумеюць, што такое духоўная гісторыя чалавека, народа і ўсяго чалавецтва, прапаную задумацца над Курапатамі, і ўвогуле -- над зьявай і месцам масавага забойства людзей. А зрэшты -- над зьявай і месцам сьмерці ахвяры.

Як правіла, такія зьявы і месцы пахаваньня зьяўляюцца сакральнымі для грамадзтва. Яны ўплываюць на духоўны стан і жыцьцё людзей пры адной умове -- моцнага пачуцьцёвага ўзрушэньня, пастаяннай памяці і цярпеньня за гэтую памяць.

Найвялікшым прыкладам была Ахвяра Ісуса Хрыста. Без укрыжаваньня і ўваскрасеньня, якое было, у якое ўверылі, пра якое памяталі і за якое цярпелі, не было б Хрысьціянства. Не было б памяці – не было б і зьявы, не існавала б містыкі духа і ўплыву яго на людзей. Памяць аб мінулым накіравана ў будучыню.

У задушлівых абставінах савецкай акупацыі, у атмасфэры ілжы, дзе здавалася, ужо нішто не ўзварушыць людзей, адкрыцьцё і абнародваньне праўды пра Курапаты стала падобным на землятрус. Беларусь адклікнулася масавым узрушэньнем, жалем, болем, гневам і скрухай.

Маскоўскія акупанты, крамлёўскія "строители коммунизма", гэбісты тады ўжо думалі, што пахавалі Беларусь, і народ, і мову яго. Але народ быў жывы ў душы і адазваўся памяцьцю і жалем на ахвяру забітых людзей.

Вось у гэтым быў духоўны сэнс народнага ўзрушэньня. Нацыянальныя перамены (а дакладней -- Адраджэньне нацыі) ішлі за ім. Крокі выглядалі так: Курапаты -- арганізацыя "Мартыралог Беларусі" -- рух Беларускі Народны Фронт "Адраджэньне" -- дзяржаўная Незалежнасьць Беларусі.

Цярпеньне беларусаў за памяць аб Курапатах пачалося ад пачатку адкрыцьця і працягваецца па сёньняшні дзень. 30-га кастрычнака 1988 года, у Дзень Дзядоў, камуністы спланавалі патапіць у крыві гэты дзень, Народны Фронт і памяць пра Курапаты. Але Богу было ўгодна, што крывавы план праваліўся, і народ пакрочыў далей -- да змаганьня супараць камунізму за вольную Беларусь.

Маскоўская цемра, дарваўшыся да ўлады ў Беларусі ў 1994 годзе, хацела стаптаць Курапаты ў ілжы і бяспамяцтве. Але народ стварыў у Курапатах Народны Мэмарыял памяці -- Лес Крыжоў, -- куды людзі несьлі на плячах Крыжы Памяці і ставілі над магіламі расстраляных продкаў.

У 2019-м годзе галоўны варвар рэжыму загадаў зламаць Крыжы Мэмарыялу (іх тысячы). Прыгналі тэхніку -- і пачаўся крыжалом. І тады, як і ў 1988-м, я падумаў: "Тыя, хто паднялі руку на Курапаты, -- згінуць".

Іхняя пагібель, пагібель цемры, была прадказана ўжо 23-га лістапада 2019 года, калі Кастусь Каліноўскі і паплечнікі яго выйшлі з магілы на гары Гедзіміна, і прагучэла ізноў: "Каго любіш? -- Люблю Беларусь. -- Так, узаемна." І ўся Вільня пакрылася беларускімі Бел-Чырвона-Белымі сьцягамі. Яны квітнелі над горадам, і тысячы беларусаў праз паўтары стагоддзі пасьля сьмерці паўстанцаў праводзілі герояў у вечны шлях.

Але галоўнае Каліноўскі сказаў перад сьмерцю ў "Лісьце з-пад шыбеніцы": "Тады, народзе, зажывеш шчасьліва, калі маскаля над табою ня будзе".

Канчаецца маскаля панаваньне. Ён яшчэ будзе грызьці, кусацца, страляць, забіваць, ілгаць, але канец яго непазьбежны. Адлік пачаўся ў гэтым годзе ў час небывалай эпідэмі і выявіўся пасьля фальшывых выбараў прэзыдэнта. Д'ябал сее забойствы і зло, а Бог пажынае дабро . Так яно сталася ў Беларусі.

Калі сёлета 1-га лістапада на Дзяды народ ішоў у Курапаты, карнікі пачалі пагромы людзей: кідалі гранаты і стралялі, ганяліся на машынах па полі за паломнікамі, малацілі палкамі па галовах. Гэта была вайсковая апэрацыя супраць народа, мэта якой -- любым спосабам не дапусьціць народ да ахвярных магіл.

Абсурдна, дзіўна тое ўсё выглядае, калі не разумець, ня ведаць містычнага сэнсу падзей.

Са ста тысячаў, каб засьведчыць памяць, прарваліся да пахаваньняў праз кулі, пабоі, гранаты некалькі тысячаў чалавек. Але ўсе астатнія, пабітыя і параненыя, арыштаваныя і скатаваныя ў вязьніцы, -- усе духам сваім былі там, бо ішлі, бо цярпелі. Такая містэрыя і такая рэальнасьць.

Магчыма, што цемра таксама па інтуіцыі адчувае містыку Курапатаў. Гэта прымушае яе шалець. Ёй хочацца ня проста дэсакралізаваць, абылгаць, але і абгадзіць Курапаты на ўзроўні кашчунства. Так зьявіўся ў ахоўнай зоне Курапатаў побач з расстрэльнымі магіламі ўвесяляльны рэстаран на касьцях пад назвай "Поедем, поедим".

Намеры кашчунства прыйшлі з Масквы. Тут п'е і весяліцца нечысьць. Адбываецца сэлекцыя дрэні, бо трэці год перад брамай рэстарана, з дня ў дзень, стаіць валанцёрская Курапацкая Варта і папярэджвае кліентаў, што гэта ёсьць за ўстанова. Сумленныя людзі паварочваюцца і ад'язджаюць. Падаль -- ідзе піць, гуляць, есьці і весяліцца.

Як на простае думаньне, дык людзі маглі б пусьціць той рэстаран з дымам. Але беларусы паводзяць сябе па-іншаму, бо і тут -- цярпеньне за Курапаты. Беларусы -- гэта асаблівы народ, шмат у чым незразумелы для сьвету гэтага. Думаю, аднак, што марны лёс чакае рэстаранных спраўцаў кашчунства.

Рэальна (тое, што ўсьведамляецца розумам) Масква занепакоена тым, што Курапаты хаваюць у сабе ўлікі расейскага людабойства (косьці і рэчы расстраляных, матэрыяльныя доказы). А гэта ёсьць найважнейшы чыньнік для суду над спраўцамі генацыду.

На справе, аднак, ніякага суду маскоўскія забойцы не баяцца і ў злачынствах ня каюцца. Яны баяцца тут духоўнай повязі жывых беларусаў зь мёртвымі і расстралянымі продкамі, якая дае сілу нацыі ў барацьбе і змаганьні з Масквой.

Памятайма пра Курапаты. Памятайма пра Каліноўскага. Беражэм Беларусь!

19 лістапад 2020 г.                  Зянон ПАЗЬНЯК

ЗАЦЕМКІ ПАСЬЛЯ МАРШУ

posted Nov 22, 2020, 4:38 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 22, 2020, 4:38 PM ]

(Занатоўкі для сяброў народнай партыі)

Нядзельныя маршы 22-га лістапада паказалі правільнасьць некалькіх пазыцыяў.
1.   Трэба гуртавацца ў шчыльныя гурты і не ўцякаць перад нападам карнікаў.
2.   Гурт не дазваляе карнікам хапаць людзей.
3.   Ствараць гурты і шыхты ў мікрараёнах і аб'ядноўвацца зь іншымі мікрараёнамі.
4.   Трэба мець дружыны аховы, якія дапамогуць гуртавацца і абараняцца.
5.   Старацца мець дружыну ў кожным двары. Салідарнасьць з жыхарамі двара. Разам не даваць карнікам хапаць жыхароў.

22-ХІ-2020. Зянон Пазьняк

  

ВАЙНА СУПРАЦЬ БЕЛАРУСАЎ, ЯКУЮ БЕЛАРУСАМ ТРЭБА ПЕРАМАГЧЫ

posted Nov 20, 2020, 1:35 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 20, 2020, 1:36 PM ]

Сітуацыя небясьпечная для Беларусі ўвесь час. Небясьпека ў тым, што палітычная барацьба за ўладу адбываецца паміж двума антыбеларускімі сіламі -- аўтарытарным рэжымам Лукашэнкі і добра падрыхтаванай групоўкай Газпрама-ФСБ.

Беларуская нацыянальная палітыка і беларускія палітычныя сілы адсутнічаюць у гэтай барацьбе, заблакаваныя, ізаляваныя і вынішчаныя антыбеларускім рэжымам.

Сітуацыя пагражала скласьціся не на карысьць Беларусі, калі б не народная электаральная рэвалюцыя, якая адпрэчыла пачатак краху дзяржавы і трымае становішча без разьвязкі да сёньняшняга дня.

Пакуль доўжацца масавыя пратэсты, датуль існуе магчымасьць самаарганізацыі і стварэньня беларускай нацыянальнай палітычнай сілы. Ідэалагічная база тут каласальная -- уся гісторыя і вопыт беларускага Адраджэньня. Праграмна-палітычная анова распрацавана яшчэ ў 2017 годзе (праграма "Вольная Беларусь"). Тым ня менш, трохмесячныя дэкларацыйныя спробы выпусьціць на паверхню беларускі палітычны рух Вольная Беларусь, які б узяў на сябе змаганьне за нацыянальную будучыню краіны, практычных вынікаў да гэтага часу не прынесьлі. Адна з прычын -- грамадзтва яшчэ не сасьпела да нацыянальна-палітычнай самарганізацыі ў барацьбе за ўладу. Нацыянальныя палітыкі і асобы за гэты час не зьявіліся. Тым ня менш, грамадзкі рэсурс для беларускай палітыкі (асабліва пакуль трываюць масавыя пратэсты) застаецца.

Выхад у барацьбу арганізаванай беларускай палітычнай сілы (калі ён адбудзецца) у корані зьменіць становішча. Тады мы ўбачым, між іншым, палітычнае збліжэньне двух, цяпер варагуючых між сабой, прамаскоўскіх груп, якія супраць нацыянальнага Адраджэньня. Але гэта Маскву не ўратуе, толькі спросьціць палітычны краявід і арыентацыю ў змаганьні.


На сёньняшні момант сітуацыя згоршала. Прамаскоўскі рэжым Лукашэнкі, не дамогшыся агрэсіі з боку пратэстантаў, пачаў міліцэйска-вайсковую вайну супраць народа з ужываньнем зброі. Праглядваюцца прыкметы генацыду.

Адным з штуршкоў да эскалацыі стаў правакацыйны "ўльтыматум" групоўкі Газпрама-ФСБ, падпісаны С. Ціханоўскай. Пра шкоднасьць гэтай ультыматыўнай правакацыі я пісаў 14-га кастрычніка, калі пасьля зьмены пазыцыі Пуціна адносна тэрмінаў, дадзеных Лукашэнку на задушэньне пратэстаў, адразу прагучэла ў эфіры слова "жостче", і зьявіўся авантурны "ўльтыматум", у якім уладзе Лукашэнкі быў вызначаны тэрмін існаваьня да 25-га кастрычніка, пасьля чаго быў заклік да ўсеагульнай забастоўкі.

Вызначэньне тэрміну існаваньня для рэжыму Лукашэнкі асобамі, якія ня маюць палітычнай сілы, выглядала анэкдатычна. Але галоўнае, што беларусы рэальна яшчэ не гатовыя да ўсеагульнага страйку ні арганізацыйна, ні матэрыяльна, ні духоўна. Патрэбен быў яшчэ час і праца.

Тым часам разбуральны зьмест ультыматыўнай афёры спрацаваў -- выцягнуў на паверхню актыўных дзеячоў сярод рабочых і падставіў іх пад рэпрэсіі рэжыму. На шматтысячных прадпрыемствах адгукнуліся нешматлікія ініцыятары, арганізатары і энтузіясты страйку. Яны тут жа былі арыштаваныя альбо звольненыя з працы. Працоўныя калектывы ў большасьці не забаставалі. Магчымасьці страйку яшчэ больш зменшыліся.

Сітуацыя прадэманстравала рэжыму негатовасьць і непадрыхтаванасьць задумы пра страйк і дазволіла кіруючай мафіі тут жа забраць ініцыятыву, узмацніць рэпрэсіі і вайну супраць народа.

Гэты ход агентуры, справакаваны ўльтыматумам, небясьпечны тым, што часова ініцыятыва перайшла ў рукі карнага рэжыму, і ён пачаў наступаць і забіваць.

Чарговая правакацыя групоўкі, якая называецца "план народнага трыбунала", яшчэ больш шкодная, чым першая. Тут прафанацыя сур'ёзнай ідэі БНС "Вольная Беларусь" аб Народным Трыбунале. Ідэя пададзена газпромаўскай групоўкай у карыкатурным выглядзе. Справа ня толькі ў безадказнасьці і неадэкватнасьці, і нават не ў ахлакратычным уяўленьні пра судовае права, справа ў духу гэтага іхняга блытанага ліста, які штурхае людзей на агрэсію ў адказ супраць узброенай сілы рэжыму. Агрэсія прывяла б да крывавага пагрому грамадзтва. Гэта тое, чаго чакае цяпер ад Лукашэнкі Пуцін, вызначыўшы яму новы тэрмін для вырашэньня задачы задушэньня пратэстаў. У выніку можа быць альбо крэдытная ўзнагарода для Лукашэнкі, альбо верагодны зыход сатрапа (у залежнасьці ад разьвязкі агрэсіі рэжыму).

Складваецца ўражаньне, што чарговая правакацыйная заява групоўкі зноў карэлюецца з палітыкай "мудрага" Пуціна.

Ціханоўскую выкарыстоўваюць у якасьці мэдыюма, гуляючы на яе палітычнай цемнаце і несфармаванасьці нацыянальнай асобы. Нельга ня бачыць, што праект з Ціханоўскай да непрыстойнасьці фальшывы, але тым ня менш ён існуе, дзейнічае ў беларускай палітычнай пустаце, прыносіць шкоду і напэўна залічваецца як палітычнае дасягненьне маскоўскай агентуры. Але існаваньне гэтай зьявы дачаснае. Вобразна кажучы, да першых тактаў гімну "Мы выйдзем шчыльнымі радамі".

У сваіх рускамірскіх схільнасьцях групоўка ўжо і ня надта хаваецца. Нядаўна ў яе агентурным асяроддзі паявілася такая актыўная спадарыня Марыя Агафонава (па мужу -- Навасельская). Гэтая Агафонава ў 2010 годзе скончыла расейскую дыпламатычную акадэмію пры МЗС Расеі і працавала ў лукашысцкай амбасадзе ў Маскве, а потым -- у лукашысцкай амбасадзе ў Вільні. У газпрамаўскай групоўцы яна цікавіцца зборам і перасылкай сродкаў пацярпелым беларусам ад катаваньняў рэжыму (сродкамі, якія лукашысцкія банкі заблакавалі і сьпісалі з рахункаў людзей, гэта значыць -- укралі).

Ёсьць іншыя намеры сумніўнай дзейнасьці. Нядаўна групоўка зацікавілася беларускай 30-хвіліннай перадачай на Віленскім тэлебачаньні. Гэта тая перадача, пра якую мы, дэпутаты Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце, яшчэ ў 1990 годзе дамовіліся са сьпікерам Сэйму Вітаўтам Ляндсбэргісам. Яна існуе па-беларуску па сёньняшні дзень. Групоўка Газпрама-ФСБ праз набліжаную асобу выступіла перад гарадзкой Мэрыяй і тэлебачаньнем аб пераадрасаваньні ёй гэтай праграмы, дзе яны будуць вяшчаць па-руску пра свае справы.

Улады Вільні гэтаму не пярэчаць, бо Вільня ўключылася ў гульню Эўразьвязу за дыялог з Пуціным і Лукашэнкам аб Беларусі і гуляюцца ў "прэзыдэнцтва" Ціханоўскай.

Гэтая лявацкая эўрапалітыка, як ня дзіўна, выглядае тыповым лукашызмам, бо заснаваная на хлусьні з той розьніцай, што імкнецца перамагчы вялікую хлусьню рэжыму Лукашэнкі меншай хлусьнёй сваіх палітычных дэклярацый.

Амэрыканскі ўрад ім дакладна сфармуляваў, што ў выніку сфальшаваных выбараў і адсутнасьці доказаў галасаваньня ў Беларусі не абралі прэзыдэнта. Юрыдычна яго не існуе. Для вызначэньня прэзыдэнта патрэбныя новыя выбары. Але ў эўрабюракратаў свае задумы. Возяць жанчыну па сталіцах, называюць "прэзыдэнтам" і вымаўляюць пустазвонныя фразы.

Да групоўкі раптам паплылі людзі "ніхто і ні адкуль", езьдзяць у Маскву ў якасьці нібыта беларускай "апазыцыі", частуюцца кавай у Лубянцы, даюць інтэрв'ю супраць беларускай мовы, выступаюць за СНД, АДКБ, за "саюзную дзяржаву", "мытны саюз" -- словам за ўвесь лукашызм, акрамя Лукашэнкі.

Сумленьня ў гэтых асобаў, напэўна, няма, як няма нічога беларускага ў сэрцы. Дарэчы, нават непрыхільная да беларушчыны Вольга Карач (якая цяпер за мяжой) аддала свайго сына вучыцца ў беларускую гімназію ў Вільні. Дзеці Ціханоўскай у беларускай гімназіі ня вучацца. Такія вось "невероятные" любіцелі беларускага народа.

Зыходзячы зь беларускага палітычнага сэнсу, гульню ў Ціханоўскую трэба б было хутчэй заканчваць. Толькі яно ўжо амаль немагчыма. Музыку заказала Масква, выконвае Эўропа разам з рускай агентурай, а слухае і ўміляецца добры, разумны, культурны і, на жаль, палітычна не адукаваны беларус.

Маем вопыт з Лукашэнкам: тады, у 90-х, да адзежы яго цягнуліся, каб дакрануцца, як да сьвятога, добрыя беларусы (да гэтага хама, лотара, бандыта і мярзотніка).

Назіраючы цяперашні час, мы заўважаем, што лагодны масавы беларус у сваіх уяўленьнях пра палітыку і ўладу з тае пары (зь 90-х) амаль не зьмяніўся. Не заўважае рэальнасьці і стаіць за тое, што яму хочацца бачыць. Толькі цяпер ужо 26-ці гадоў існаваньня не атрымаецца, бо пры яшчэ адной маскоўскай сатрапіі краіны можа ня стаць. Але спадзяемся на лепшае.


Акупацыйны рэжым пачаў татальную тэрарыстычную вайну супраць беларусаў. Страляюць у людзей, кідаюць гранаты, карнікі ўрываюцца ў крамы і ў кватэры, б'юць і хапаюць людзей, арыштоўваюць тысячы ў дзень, катуюць у турме, калечаць і забіваюць у пастарунках. Недазволенага для хунты няма нічога перад задачай захаваньня прарасейскай улады. Сьмерць чалавека для іх -- не перашкода, нішто сацыяльнае і нішто нацыянальнае ня мае для іх значэньня.

Сацыяльнай каштоўнасьцю акупацыйнага рэжыму ёсьць карнік, амонавец, забойца, якому ўсё дазволена. Гэта абазначае, што Лукашэнка і гэбісты намераны вынішчыць усё, што не адпавядае іхняй сацыяльнай каштоўнасьці. Тут іхняя апора – на зброю і карныя аддзелы.

Разумным людзям ня трэба зьдзіўляцца ўзроўню мазгоў рэжымнай намэнклятуры. Адбылася сэлекцыя кадраў антынароднай улады пад Лукашэнку. Тут рэчаіснасьць, зь якой вынікаюць дзеяньні.

Да гэтага трэба адносіцца сур'ёзна, бо людзі звычайна ня хочуць верыць у магчымасьць таго, што не адпавядае агульнапрызнаным нормам маралі, розуму і культуры.

Для Лукашэнкі характэрна нетрыманьне псіхапатычных паняцьцяў, думак і слоў, якія яго апаноўваюць. Ён выбалтвае свае "ідэі-фікс". Найбольш злавеснай паталогіяй, якая яго апанавала, гэта "паўтарыць, як у Андзіжане" і адпомсьціць, расстраляць беларускі народ. Ідэя яго зьядае, і пры магчымасьці ён яе захоча рэалізаваць. У прынцыпе, ён гатовы быў бы расстраляць усю нацыю, ці хаця б палову і замяніць "народзец" іншымі людзьмі.

Такое ўжо было ня раз у маскоўскай гістрыі і ў сьвеце камунізму-сацыялізму. У 30-х гадах расейцы-бальшавікі забілі ў Беларусі чвэрць насельніцтва. Са 104-х вышэйшых дзяржаўных кіраўнікоў-адміністратараў расстралялі 102 асобы. На іх месцы прыслалі з Расеі так званых "выдвіжэнцаў". Яны тут і кіравалі. (Я ўжо не кажу пра Пол-Пота, рускага цара Івана ІV-га, "таварыша" Сталіна, галакост і т. п.)

Генацыд беларусаў адбываецца здаўна. Зьмяняецца толькі яго характар і фазы.

Цяпер ва ўмовах антынароднай вайны трэба працягваць мірныя масавыя пратэсты. Але абавязкова павінны быць створаныя грамадзкія (народныя) дружыны аховы (пра што кажацца ўжо даўно), якія паспрыяюць абароне людзей і каардынацыі шэсьця па-за Інтэрнэтам і тэлефонам, бо Сеціва і электронную сувязь кантралююць спэцслужбы рэжыму.

Мірны масавы пратэст народа супраць акупацыйнага гвалту і дэманстрацыя нацыянальных каштоўнасьцяў вельмі патрэбныя беларускаму грамадзтву дзеля яго нацыянальнага разьвіцьця і кансалідацыі ў змаганьні за волю.

Пакуль што беларусы выходзяць у асноўным пратэставаць. Пануе дух салідарнасьці і пратэсту. Тое трэба ўлічваць. Тыя, хто сасьпелі для змаганьня за нацыянальныя ідэалы вольнай Беларусі, мусілі б рыхтавацца да партызанскай барацьбы. Яна амаль непазьбежная.

Наступная задача -- падрыхтоўка да ўсеагульнага страйку, якая вымагае пэўных правілаў і галоўнае -- разумных энтузіястаў.

Ёсьць шмат народных прапаноў адносна паводзінаў пратэстантаў. Была, між іншым, парада перастаць уцякаць ад карнікаў (пасьпяховы мэтад польскай "Салідарнасьці"). Тут ёсьць рацыянальны зьмест -- тармажэньне агрэсіі нападнікаў і дэманстрацыя духоўнай перавагі.

Пасьля забойства мастака Рамана Бандарэнкі ў некаторых людзей узьніклі сумненьні ў эфэктыўнасьці мірных дэманстрацыяў. Тым часам яны вельмі эфэкетыўныя, бо перарабляюць грамадзтва на вышэйшы ўзровень, ствараюць грунт для адраджэньня Беларускай нацыі. Нездарма акупацыйны рэжым кінуў усе сілы на здушэньне пратэсту і распачаў тэрарыстычную вайну супраць народа.

Такім чынам -- цяжка, але ёсьць сэнс. Адступаць нельга. Тое, што робяць нашыя людзі -- гэта псіхічны наступ на рэжымную хунту, дэманстрацыя духоўнай сілы, якая выбівае ў непрыяцеля грунт пад паразітызмам сацыяльнага існаваньня.

Цяпер (і ўвесь час) захаваць уладу ўзурпатара ў Беларусі і ягоны рэжым зацікаўлена толькі Масква. Але памятайма, што гэтая Масква і ёсьць галоўным ворагам Беларусі і беларускай свабоды.

19 лістапад 2020 г.                          Зянон ПАЗЬНЯК     

ВЕЧНАЯ ПАМЯЦЬ ЗАГІНУЛЫМ ЗА БЕЛАРУСЬ

posted Nov 12, 2020, 7:57 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 12, 2020, 7:57 PM ]

        Выказваю шчырае і глыбокае спачуваньне сям'і, сваякам, родным і блізкім Рамана Бандарэнкі, загінулага ад рук карнікаў антыбеларускага прамаскоўскага рэжыму. Яго забівала міліцэйская зграя рэжыму ў міліцэйскай машыне і давершыла забойства ў аддзеле міліцыі Цэнтральнага раёна Менска. Кара забойцам немінучая.
Але ёсьць галоўны забойца народа, які ненавідзіць беларусаў, усё беларускае і накіроўвае банды карнікаў супраць мірных людзей. Ён і спрыяльная яму Масква нясуць адказнасьць за забойствы людзей і за вайну, якую яны вядуць супраць беларускага народа. Кара для галоўнага злачынцы і арганізатара забойстваў насьцігне яго. Ён не схаваецца і не ўцячэ, і нішто яго не ўратуе. Кроў забітых будзе адпомшчана. Памяць пра загінулых будзе жыць і стане неўміручай у вольнай Беларусі.
Вечная памяць Раману Бандарэнку і ўсім загінулым за волю, свабоду і праўду Айчыны!

12 лістапад 2020 г. Зянон ПАЗЬНЯК

1 ЛІСТАПАДА -- ШЭСЬЦЕ Ў КУРАПАТЫ

posted Oct 30, 2020, 6:45 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 30, 2020, 6:45 AM ]

    Ужо 30 гадоў кожны год на Дзяды адбываецца Крыжовае шэсьце ў Курапаты. Людзі йшлі і несьлі на плячах крыжы памяці. Так ўзьнік Народны Мэмарыял Курапаты -- Лес крыжоў -- памятны магільнік камуністычнага генацыду народа.

1-га лістапада ў нядзелю трэба йсьці ў Курапаты, пакланіцца расстрэльным магілам людзей. Трэба памятаць увесь час, вечна, пакуль будзе жыць Беларусь, шанаваць памяць продкаў, каб не паўтарылася маскоўскае зло і не спынілася духоўная плынь жыцьця. Усе на Курапаты ў Дзень Дзядоў.  Хвіліны маўчаньня і скруха, хай адродзяць уздым і прасьвятленьне розуму, салідарнасьць і воля хай апануюць наш вечны дух дзеля Айчыны дарагой і любімай.

30 кастрычнік 2020 г. Зянон Пазьняк

ПАРАЛЕЛІ

posted Oct 29, 2020, 11:56 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 29, 2020, 11:57 AM ]

(Ліст да сяброў народнай партыі -- КХП-БНФ)

Зьявілася інфармацыя, што спадар Латушка стварае Народную антыкрызісную управу, якая прызначана на пераходны пэрыяд (у выпадку, калі ён узьнікне), як выканаўчая структура пасьля ліквідацыі ўлады Лукашэнкі.

З гледзішча пэрспэктывы пераменаў гэта ёсьць тактычна абгрунтаванае дзеяньне, якое адпавядае парадку пераходу ўлады, распісанага ў праграме "Вольная Беларусь" (што сьведчыць аб знаёмстве ініцыятараў з праграмай і што пахвальна). Іншая справа, чым будзе напоўненая гэтая ініцыятыва асобаў, што прыйшлі з лукашысцкай сістэмы, азіраючыся на Маскву. Вопыт паказвае, што нічога добрага не прадбачыцца.

Гэтая структура (калі яна рэальна створыцца) мае паралельнае значэньне зь Беларускім Нацыянальным Сакратарыятам "Вольная Беларусь" (які працуе цяпер над стварэньнем Народнага трыбуналу) і ставіць падобныя выканаўчыя задачы пасьля краху рэжыму. Толькі БНС на Маскву не азіраецца і на Эўропу не спадзяецца. Наша пэрспэктыва -- Беларуская Беларусь. Гэта адзіна жыцьцёвы шлях для нацыі, калі яна можа дзеіць і існаваць у Беларускім сьвеце, бо "русскій мір" закляты вораг яе.

Зразумела, што паралельныя праекты з боку прамаскоўскіх непрыяцеляў Лукашэнкі будуць працягвацца, але ўсё вырашыць нацыянальны рух Вольная Беларусь, як толькі ён масава ўсплыве на паверхню.


POST SKRIPTUM. Тое ж самае зь нібыта "першым у гісторыі і ў Сусьвеце" так званым "кангрэсам Беларусаў" замежжа, які зьбіраюцца праводзіць людзі, што ня маюць аніякага паняцьця аб гісторыі барацьбы і дзейнасьці Беларускай эміграцыі. Некаторыя нават супраць сваёй мовы выступаюць (вывучыўшы замежныя). Тут, праўда, не паралелі, але прафанацыя беларускай справы, падлог.

29 кастрычнік 2020.                  Зянон Пазьняк

МАРШ ПАМЯЦІ У КУРАПАТЫ

posted Oct 24, 2020, 8:20 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 24, 2020, 8:20 AM ]

Курапаты -- сьведчаньне расейскага камуністычнага генацыду ў Беларусі,                                     найвялікшае ў сьвеце месца расстрэлаў людзей.

Курапаты пад Менскам -- гэта мартыралог Беларускага народа. У 1937-1941 гадах расейскія бальшавікі НКВД у час генацыду расстралялі тут, згодна навуковых дадзеных*, каля чвэрці мільёна людзей. Тут забілі і кінулі ў ямы шмат беларускіх сялян, рабочых людзей, асобаў беларускай адміністрацыі, вучоных і маладых у 18 гадоў. Тут расстралялі і закапалі сотні беларускіх паэтаў, пісьменьнікаў, дзеячоў мастацтва. Парэшткі іх я назіраў у 1988 годзе падчас найцяжэйшых у маім жыцьці археалагічных раскопак месца расстрэлаў.

Курапаты былі адкрытыя ў 1988 годзе. Нянавісьць расейскіх гэбістаў да гэтага адкрыцьця доўжыцца да сёньняшніх дзён. Іх круціць у канвульсіях, бо Курапаты матэрыяльна засьведчылі злачынства маскоўскіх бальшавікоў. Гэта ня сьпіскі расстрэлаў, не даклады ЦК КПСС і не ўспаміны -- тут знойдзены трупы людзей, якіх расстралялі камуністы -- рэчавы доказ, улікі для суду над камуністычнай Масквой за злачынства супраць чалавецтва.

Па ініцыятыве і пад кіраўніцтвам Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі Беларускага Народнага Фронту з 2000-га года тут створаны Народны Мэмарыял Курапаты "Лес крыжоў". Тут тысячы крыжоў над магіламі, пастаўленыя людзьмі ў памяць забітых продкаў.

Пачынаючы з 1988 году, кожны год на Дзяды -- у Дзень усіх Сьвятых, у Дзень Задушны і Дзень памяці продкаў, вызначаны і прыняты Вярхоўным Саветам 12-га скліканьня, людзі йдуць сюды ў Крыжовым шэсьці, несучы крыжы на плячах -- сымвал памяці,-- каб пакланіцца магілам і паставіць над імі свой крыж -- знак жалобы. Народны Мэмарыял Курапаты -- гэта вечны помнік, дзе людзі стаўленьнем крыжоў кожны год матэрыялізуюць памяць народа пра генацыд.

У 2019 годзе, па распараджэньні Лукашэнкі, сюды прыгналі тэхніку і пачалі ламаць крыжы, пастаўленыя народам.

У 2018 годзе, у 30-ю гадавіну адкрыцьця Курапатаў, была зроблена подлая справа Масквы і мясцовых чыноўнікаў антынароднага рэжыму. Побач з касьцьмі расстраляных продкаў ахоўнай зоне мэмарыяла дазволілі пабудаваць забаўляльны рэстаран з асобнымі пакоямі пад назвай "Поедем-поедим". Па сёньняшні дзень тут зьбіраецца ўся нечысьць, п'юць, рагочуць нашчадкі энкавэдзістаў, танцуюць на жалобным месцы.

Другі год з дня ў дзень перад рэстаранам -- гэтай брамай зьдзеку, стаіць Курапацкая варта валанцёраў, папярэджвае кліентаў, тлумачыць куды яны ідуць. Другі год не спыняецца прыезд нечысьці, каб павесяліцца над магіламі і закусіць. Цемра апусьцілася над Курапатамі.

1-га лістапада на Дзяды -- у Дзень усіх сьвятых і ў Дзень памяці продкаў павінен быць марш памяці ў Курапаты. Цемра мусіць сканаць перад духам тысячаў беларусаў.

Ідзеце ў Курапаты на Дзяды! Шануйце памяць, каб мець будучыню.

------------------------------------

ЗАЎВАГА*. Навуковыя і крыміналістычныя дадзеныя розьняцца. Археалогія, грунтуючыся на навуковай мэтадалогіі, улічвае выемку касьцей з магіл у канцы 40-х гадоў (бальшавікі замяталі сьляды пасьля скандалу ў Катыні).

Крыміналістыка ўлічвае толькі рэальныя парэшткі людзей, што засталіся на дне магілы.

24 кастрычнік 2020 г.                     Зянон ПАЗЬНЯК

1-10 of 2207