Навіны - Цалкам



Л У Ч А Н О К

posted by Адміністратар Навін   [ updated ]

(У вянок памяці)

12 -га лістапада 2018 года адышоў у лепшы сьвет Ігар Міхайлавіч Лучанок. Вечны спакой яго творчай душы. Ягонае музычнае жыцьцё -- гэта той выпадак, адзначаны яшчэ Гётэ, калі лаяльнасьць да рэжымаў дазволіла творцу рэалізаваць талент, на карысьць Бацькаўшчыны.

Адышоў Беларускі музычны геній. І таму жальба, жалоба і вялікая скруха. Жальба, бо ён адзін з апошніх геніяльных беларускіх творцаў ХХ-га стагоддзя, прызнаных народам. Яны, нібы метэоры, заляцелі ў ХХІ век, сьвецячы, як агонь у начы. І пасьля іх -- нічога. І хоць векавая мудрасьць прароча, што "сьвятыя былі да нас, будуць і пасьля нас", рэчаіснасьць паказвае на маразм запусьценьня. І ў гэтым ёсьць найвялікшы жаль.

200 гадоў акупацыяў і вынішчэньня культуры вялікага народа і вялікай краіны, што сягала ад мора да мора, не праходзяць бяссьледна.

Але за кожнай акупацыяй вырасталі ў змаганьні, выжываньні і барацьбе зноў і зноў геніі нацыі, якія сьведчылі пра яе несьмяротнасьць. За царатам Купала, Багдановіч, Колас, за палякамі -- Максім Танк, за немцамі -- Арсеньнева, за камуна-масквой -- Быкаў, Барадулін, Мулявін і цэлая пляяда геніяў будучыні Беларусі.

Цяпер, пад унутраннай цемрай, нацыянальных самазабойцаў ды плебеяў Масквы -- пустата і стабільнасьць упадку. Анкалогія цемры і здрады струціла карэньні. І дрэва -- ссыхае, бо карэньні -- ўсё.

Вось што абазначаў перад вялікай бядой сакральны купалаўскі гімн "мужыку" -- асновы асноў, абпляваны чужынцамі, неабаронены нашчадкамі.

"Паўстань з народа нашага Прарок

І ў буры гром удар пад звон кайдан!"

Нішто ня мінае бяссьледна. Вялікае нараджае вялікае. Сьветлае -- сьвятло. Прыўкраснае -- хараство. Пакуль жыве народ.

Слава Беларускім геніям і вечная памяць!

13 лістапад 2018 г.                                     Зянон Пазьняк

Трэба сур’ёзна паставіцца да гібрыдных правакацыяў Масквы

posted Nov 12, 2018, 2:12 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 12, 2018, 2:13 PM ]

(Лістападаўскі Сойм 2018 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ                                                                   і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

11 лістапада ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Рэжым перапужаных ідыётаў” (публікуецца). Гаворка пра мэтадалогію маскоўскай гібрыднай вайны ў Беларусі і пра разьвіцьцё рэжымнага наступу на Народны Мэмарыял Курапаты. Адзначана спроба крыміналу падкупіць функцыянераў Таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры і ўцягнуць іх ў дзеяньні рэжыму ў Курапатах.

З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Выступоўца падвёў вынікі міжнароднай канфэрэнцыі на тэму Курапатаў, якую арганізавала Амбасада Летувы ў Менску і дзе выступілі з дакладамі і ў дыскусіях сябры КХП-БНФ -- абаронцы і стваральнікі Народнага мэмарыяла Курапаты.

На канфэрэнцыю было запрошана шырокае кола прадстаўнікоў розных грамадзкіх арганізацый, якія таксама апякуюцца Курапатамі. Удзельнікі з цікаўнасьцю пазнаёміліся з выступамі летувіскіх гасьцей, якія распавялі пра грамадзкую працу ў Летуве у рамках тэмы ўшанаваньня памяці ахвяраў маскоўска-бальшавіцкай акупацыі і герояў народнага змаганьня. Асноўная розьніца ў нашым досьведзе палягае ў тым, што ў Летуве дзяржава напоўніцу падтрымлівае гэтую дзейнасьць, а ў нас існуючы рэжым стварае перашкоды і сістэматычна перасьледуе народных актывістаў. Такім чынам, упершыню за 30 гадоў пасьля адкрыцьця праўды пра Курапаты, за дзесяцігоддзі стварэньня і абароны Народнага мэмарыяла адбылася міжнародная канфэрэнцыя, прысьвечаная Курапацкай сьвятыні. Будзем спадзявацца, што яна стане важным этапам у міжнародным супрацоўніцтве ў справе захаваньня агульнай памяці народаў аб ахвярах і перажытым пад маскоўска-бальшавіцкай акупацыяй.

Інфармацыя пра інцыдэнт з групай “жыванароджаных” правакатараў (які пракамэнтаваў у сваім выступе старшыня Партыі), што куражуцца перад рэжымным начальствам у розных афіцыйных установах РБ толькі пачынае распаўсюджвацца ў інфармацыйнай прасторы. Але ўжо першыя водгукі сьведчаць аб тым, што нягледзячы на зьнешне вадэвільную пастаноўку раэльных падзей беларусы адэкватна разумеюць, што ў наяўнасьці гнюсная правакацыйная дзейнасьць імпэрскай агентуры ў нашай краіне. Людзі не спачуваюць лукашэнкаўскім начальнікам, тыя выглядаюць сьмешна і паводзяць сябе не як дзяржаўныя дзеячы (нечакана яшчэ раз раскрылася іхняя сутнасьць наёмнікаў васальнага рэжыму Масквы). Але за гэтым выразна праглядаецца галоўная мэта маскоўскіх арганізатараў правакацыі: дэмаралізаваць наша грамадзтва, даказаць людзям, што яны ня маюць ніякага апірышча і ніякай дзяржаўнай абароны на сваёй тэрыторыі, што беларусы павінны пачувацца ненадзейна ў сваёй краіне, калі ўжо ў паводзінах чыноўнікаў няма надзейнасьці. Нам выразна намякаюць, што “толькі аднаўленьне СССР (чытай – уваходжаньне Беларусі ў РФ) можа гарантаваць стабільнасьць і сацыяльную абароненасьць для беларускіх грамадзян”. Вядзецца падступная гібрыдная гульня, першыя этапы якой мы назіраем у нашай рэчаіснасьці апошняга часу.

Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны пагадзіліся, што грамадзтва павінна сур’ёзна паставіцца да гібрыдных правакацый Масквы, памятаючы, што з падобнага, на першы погляд абсурднага, пачыналася падрыхтоўка да інвазіі “зялёных чалавечкаў” ва Украіну. Рэжымнае ўварваньне ў Курапацкую сьвятыню зьяўляецца часткай гэтай гібрыднай дзейнасьці Масквы. Маскве важна зьнішчыць след, доказ свайго маштабнага злачынства на нашай зямлі, сьцерці памяць пра ахвяры і пакуты часоў расейскай акупацыі, прадставіць сябе носьбітам прагрэсу. Нельга пакідаць тэрыторыю Курапацкай сьвятыні без дагляду людзей. Патрыёты павінны прыязджаць з усяе Беларусі ў Курапаты і сачыць за тым, што адбываецца там. Каб паставіцца на супраціў, калі рэжым пачне зьнішчэньне крыжоў і магіл нашых пакутнікаў.

Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

11 лістапада 2018 г.



РЭЖЫМ ПЕРАПУЖАНЫХ ІДЫЁТАЎ

posted Nov 12, 2018, 1:22 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 12, 2018, 1:22 PM ]

Вялікі калгас працягваецца. Зьявіліся запісы відэа-спэктакляў "нон-фікшн". Вельмі цікава. Можна паглядзець на "Юцюбе". Гэта новы жанр у маскоўскай гібрыднай вайне. Як тэатразнавец скажу, што з гледзішча тэатра зроблена ўсё прафэсійна. З гледзішча палітычнага – прымітыўна. Але, тым ня менш, – прайшло. Асяроддзе рэжымнай ўлады вялікага калгасу настолькі адсталае, што чыноўнікі нават не зразумелі, што адбываецца. Каб зразумець, ім трэба было б быць грамадзянамі нацыі. Манкуртызм паталагічны. Дзяржава ня зможа ўтрымацца на такіх ідыётах.

Значыцца, заходзіць група мужчын, тры-чатыры асобы, у дзяржаўную ўстанову да старшыні райвыканкама, намесьніка гарвыканкама, пракурора, загадчыка аддзела Міністэрства культуры, дэпутата квазіпарляманту "палата" і г. д., вітаюцца і просяць начальніка прад'явіць пасьведчаньне асобы: хто ён такі і па якому праву тут знаходзіцца. "А вы хто?" -- пытаецца, як правіла, агаломшаны начальнік. "А мы, -- кажуць, -- жыванароджаныя людзі, члены Сусьветнай міжнароднай экстэрытарыяльнай прасторы натуральнага права, чалавекі-суверэны земства Белай Русі. Грамадзянства Беларусі няма, -- кажуць візіцёры, -- беларускія пашпарты -- фікцыя, а Рэспублікі Беларусь не існуе. Мы, -- кажуць, -- рэальная ўлада, бо, згодна Канстытуцыі, народ ажыцьцяўляе яе непасрэдна. Дык вось, мы яе ажыцьцяўляем як грамадзяне СССР, бо Савецкі Саюз не разваліўся, ён існуе юрыдычна, але часова распушчаны яго ворганы ўлады і ўдзельнікі карпарацыі РФ і РБ ды гаўляйтар Аляксандар Рыгоравіч кіруе гэтай фірмай, якая зарэгістраваная ў ЗША."

З жыцьцёвага вопыту скажу, што калі б у тых СССР і БССР да начальніка прышлі б такія экстраваганты, то пасьля апошняй фразы начальнік спакойна выклікаў бы па тэлефоне нарад міліцыі, сказаў бы затрымаць суб'ектаў, высьветліць, хто такія, адкуль і яму паведаміць. Тым больш, што прыхадні адмовіліся паказываць свае пашпарты.

Тут жа, у выпадку, пра які я расказваю, лукашысцкія бюракраты-лапцюжнікі напалохаліся, пачалі лыпаць вачыма, пускаць бурбалкі, абурацца і адмаўляцца паказаць пасьведчаньне асобы незнаёмцам. Пачалі зь імі спрачацца, няведаючы, хто яны, ды слухаць, разьзявіўшы рот. (Дарэчы, у акупацыйным сцэнары патрабаваньне пасьведчаньня асобы ў начальства па тэхналёгіі момант вельмі важны.)

Тады "жыванароджаныя людзі" выклікалі АМОН, каб даведацца, што за начальнік і па якому праву сядзіць у кабінеце. У кабінет завальваюцца два амонаўцы і пытаюць канкрэтна, напрыклад, былога міністра культуры Гуляку (цяпер кіраўніка аддзела), чаму ён не паказвае пасьведчаньне.

"Вы што? Вы думайце, што гаворыце? -- залемантаваў Гуляка на амапаўцаў. -- Я ў сваім кабінеце. Шуневічу пазваню." (Шуневіч -- гэта міністар унутраных спраў, расеец, кагэбіст, прысланы з Данбасу.)

Тады "амонаўцы" прапанавалі "жыванароджаным чалавекам" прыехаць у аддзяленьне, каб там аформіць заяву на Гуляку.

А прыдурак з "палаткі" дык увогуле разгарнуў ім сваё пасьведчаньне і перад адыходам сказаў: "Рэбята, ізьвініця, есьлі што ня так."

І гэтак паўсюдна: свой "сюр" і свой экстравагантны абсурд.

З вобразнага, сцэнарнага і ігравога аспэкту спэстакль у жанры нон-фікшн сыграны пахвальна. Ёсьць ансамбль. Вызначана манера гульні кожнага актора -- нетаропкасьць, размова разважная, упэўненая, спакойным голасам, прынцып індактрынацыі, ніякіх эмоцый, упэўненасьць у сабе, сыпаньне цытатамі законаў (як Кручкоў у "Пінскай шляхце") і г. д.

Адмыслова я адзначыў бы галоўнага актора, што вёў рэй. Для сябе ўмоўна назаву яго "палкоўнік", бо чымсьці мне вельмі нагадаў незабыўнага палкоўніка расейскага ГРУ Гіркіна -- арганізатара акупацыі Данбаса. Словам, прадумана сыграная роля. Праўда, мушу адзначыць і недахопы. "Палкоўнік" хваляваўся і хаваў свой нэрвовы стан у бязладных непатрэбных рухах, перакідваньнем папераў, зазіраньнем у партфель, счапляў рукі і г. д. Але ў цэлым ён добра валодаў сітуацыяй і сваім голасам. Было яшчэ пару прапушчаных хібаў, зь якіх мы дакладна даведваемся, што гэтыя людзі з Расеі (магчыма з групы «Спэцапэрацыя па адраджэньні СССР», якую скарыстоўвае Лубянка). У цэлым, шчыра кажучы, я нават не чакаў, што вядомая гастрольная кантора з-за Вязьмы мае такія здольнасьці ў сцэнічнай сфэры.

Што датычыць лукашысцкай адміністрацыйнай вертыкалі, то гэта, вядома, фэнамэн сапраўднага калгаснага кшталту. Гэтая "вертыкаль" генетычна пайшла не ад нашай шляхты, не ад паноў-рады, не ад магнатаў і ваяроў, не ад рыцараў Вялікага Княства, не ад вучоных ды сьвятароў, ды вольных земляробаў сялян, ды вольных грамадзян нашых вольных магдэбургскіх гарадоў. Гэтая вертыкаль пайшла ад тых, што засталіся, ад якіх акупанты адабралі маёмасьць і зямлю, наплявалі ў душу, адабралі мову, ператварылі ў калгасьнікаў, навучылі ўсяго баяцца, горшых завербавалі ва ўладу і абавязалі служыць. Вось яны і служаць.

Галоўны калгасьнік, як вядома, кіруе ўладай строга па калгаснай схеме і на калгасным узроўні. Ягоныя падначаленыя такія ж. Яны даўно ператварыліся ў шэрасьць бяз розуму, бяз гонару, без найменшых паняцьцяў пра дзяржаву, нацыю, Радзіму, культуру, законы ды права, нават пра свае абавязкі. Сэлекцыя мадэфікаваных асталопаў.

Але шляхта, дзякуй Богу, у нашай прасторы яшчэ жыве. (Маю на ўвазе людзей патрыятычнай сьведамасьці і высокага духа).

Перад вайной і захопам Данбаса расейская агентура ва Украіне вытварала аналагічныя спэктаклі. Выступы далі досьвед. Карціну акупацыі мы бачылі. Узброеныя вайсковыя групы расейцаў з аўтаматамі захоплівалі будынкі мясцовай улады, арыштоўвалі ўкраінскае кіраўніцтва, вывешвалі расейскі сьцяг і аб'яўлялі расейскую ўладу.

Спэктаклі нон-фікшн, пасьпяхова праведзеныя ў Беларусі, паказалі, што тут дастатковым можа быць прасьцейшы варыянт. Трох суб'ектаў, магчыма нават бяз зброі, заходзяць у ворганы ўлады і кажуць, што аднаўляецца СССР, што яны ёсьць улада СССР і каб начальства йшло да хаты. Яно і пойдзе. А калі ня пойдзе -- паклічуць АМОН, каб адвялі. Потым суб'екты зьбіраюць натоўп і кажуць пра ўладу СССР. Натоўп пытае: "А как нашчот пенсіі?" "Усім дадзім", -- будзе адказ. Далейшы захоп краіны (такой краіны) -- справа руціны. Так ім будзе здавацца.

Так што -- "ю вэлкам" у Беларусь. Толькі на гэтым спэктаклі скончацца. Тут кантора знойдзе сваю магілу разам з імпэрыяй. Дастаткова будзе аднаго слова -- "ПАРА!" І яно прагучыць!

І цяпер па сутнасьці таго, што сталася. Зафіксаваны факт групавой антыдзяржаўнай прапаганды, замах на існаваньне і суверэнітэт Рэспублікі Беларусь. Гэтыя людзі павінны быць арыштаваныя, праведзна дазнаньне, узбуджана судовая справа, пачатае сьледзтва. Сумняваюся, што пракуратура выканае свой абавязак, бо відавочна, што ў спэктаклях акторам дапамагалі і АМОН, і Шуневіч, і ці ня ўся сістэма вертыкалі горада Менска. Таму зварот у пракуратуру мусіць быць ад грамадзкасьці. Сама пракуратура ня зрушыцца.

Зьвяртаю ўвагу на спэцыфічны факт, які можа праліць дадатковае сьвятло на паходжаньне гэтых "жыванароджаных людзей" з грамадзянствам СССР. Ведаючы містыфікацыйныя звычкі маргіналаў, я павялічыў іхняе самадзейнае пасьведчаньне "жыванароджаных", каб убачыць характар тэкстуры фона. Выявілася ромбавідная кампазыцыя зь вязевай свастыкай у цэнтры ромба і з клясычнай свастыкай у цэнтры скрыжаваньня модуляў арнамэнту.

Толькі ня трэба будзе слухаць "лапшу" пра "мирный знак Востока" і т. п. этнаграфію. Этнаграфія да адэптаў СССР не адносіцца. Там яшчэ ёсьць іншая, з дазволу сказаць, "сімволіка", якая паказвае на ўзровень людзей, што такое прыдумалі. Але хай бы гэта высьвятляла сьледзтва. Свастыка ў публічнай дэманстрацыі пасьведчаньня групы людзей ня можа быць выпадковай. Яе выява ня дружыць з заканадаўствам.

Тут ніжэй зьмяшчаю агульную копію пасьведчаньня "жыванароджаных" і выкадроўку павялічанага фона.

http://pazniak.info/page_rejyim_perapujanyih_idyitay 

У заключэньне мушу яшчэ і яшчэ раз зьвярнуцца да беларусаў: "Рыхтуемся да абароны краіны, да збройнай барацьбы за яе свабоду і незалежнасьць. Што трэба рабіць -- сапраўдныя мужчыны ведаюць. Ды й я пра тое ня раз пісаў.

Другі спэктакль нон-фікшн зацягнуўся ў сэрыял і зьвязаны з генеральнай атакай усіх цёмных сіл на Народны Мэмарыял Курапаты.

Нагадаю, што дзеяньне пачалося з незаконнай пабудовы маскоўцамі ў ахоўнай зоне Курапатаў так званага рэстаран-бардэля "Поедем-поедим". Кантора падрыхтавала тут групу ўласьнікаў і саўдзельнікаў з адной этнічнай прыналежнасьцю. Індывідуальныя ролі дакладна расьпісаныя. Суб'ект па прозьвішчу Ізраілевіч стаў працаваць па часьці антысэмітызма. Гэта значыць, пераконваць грамадзкую думку, што ўсе пратэсты супраць парушэньня закона забудоўшчыкамі злачыннага аб'екта ёсьць антысэмітызм і нападкі на габрэяў, паколькі забудоўшчыкі -- габрэі. Першай ахвярай антысэмітызму сьмелы Ізраілевіч выбраў тое, што канторы і трэба было: Таварыства Беларускай Мовы і спадарыню Анісім. Але нешта пайшло ня так, і агрэсару прыйшлося жаласна прасіць прабачэньня.

З другога заходу ён напаў на газэту і журналістаў, вызначыў нават суму маральнага "ушчэрба" за антысэмітызм. Але зноў -- перакасяк. Суд адкінуў прэтэнзіі як беспадстаўныя.

З трэцяга заходу настырны Ізраілевіч сам трапіў пад сьледзтва і пад варту. Вось табе і на. І ўсё, здаецца, было зь ім для гэтай ролі ў парадку: поўная адсутнасьць сумленьня і па часьці подласьці -- усё ў норме, ды не хапіла розуму небараку. Такое там не даруюць. Чацьверты заход завершыцца для Ізраілевіча камэрай з кратамі на ваконцы. Ну, хіба што зжаляцца, калі падзеліцца ды ахвяруецца. А то забыўся, дзе жыве.

Тут захваляваўся і спадар Зайдэс. Ні ён, ні кантора ніяк не чакалі такога зацятага супраціву ад абаронцаў памяці расстраляных і стаяльшчыкаў перад брамай паскуднага рэстарана. Усё пайшло на перакасяк у спадара Зайдэса і кнторскіх стратэгаў. Доўга ж цярпець такога "лузэра" ня будуць. І што рабіць? Спаліць? Здагадаюцца. Прадаць кітайцам? Крадзенае ня купяць. Ды й заказчыкі не дазволяць. І тады Зайдэс (а ён жа разумны) вырашыў не прадаць, а купіць. Таней будзе. Знайшоў і тавар падхадзяшчы. Гэта кліенты так званага Таварыства Аховы помнікаў гісторыі і культуры спадары Астаповіч і Меляшкевіч. За 20 тысяч рублёў купіліся (дакладней, прадаліся). Яны, праўда, ніколі Курапатамі не займаліся, але ж грошы ня пахнуць. І зоймуцца яны за гэта інвентарызацыяй крыжоў, пастаўленых людзьмі і сябрамі КХП -- БНФ, будуць складаць сьпісы для Міністэрства Культуры (гэта там, дзе сядзіць той Гуляка), якое ўсё апрыходуе, накладзе лапу і пакажа народу, як на могілкі хадзіць.

Усе пры выгадзе. І спадар Зайдэс, і кліенты-інвентарызатары, і Мінкульт. Вось толькі "народзец" (на іхным жаргоне), які 80 гадоў таму тут пытаўся "за што?", вось толькі ён апыніцца ні пры чым, і ня з чым.

Хабар з рук крымінала кліенты яшчэ не ўзялі. І хай потым не займаюцца дэмагогіяй, пра "справу" і добрыя намеры. Ў Беларусі ня дурні. Высновы будуць жорсткія і вынікі маркотныя.

Прыйдзецца і спадару Зайдэсу пашыцца дарожкай вахлака Ізраілевіча. Хутка ён страціць сваю ўпэўненасьць, убачыўшы неба ў клетачку. І ня будзе ведаць, адкуль што бярэцца. Ня будзе, бо ня дадзена. І "антысемітызм" тут не дапаможа. Данбаская транспартная фірма, што дзяліла плот з рэстаранвм Зайдэса, змылася адразу. Панятлівыя. Застаўся адзін Зайдэс. Мы пачакаем. А варта курапацкай памяці будзе стаяць да перамогі. І яны яе ўбачаць, гэтую пермогу, пад гукі рэстараннага вальса "На сопках Маньчжурыі", што прагучыць ўсьлед небараку, які думаў абпляваць сьмерць.

9 лістапад 2018 г.                                  Зянон Пазьняк

Канфэрэнцыя “Курапацкая трагедыя”

posted Nov 12, 2018, 12:58 PM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 12, 2018, 12:59 PM ]

7 лістапада на запрашэньне амбасады Летувы ў Менску адбылася канфэрэнцыя “Курапацкая трагедыя. Захаваньне мінулага для сучаснасьці”. У залі будынка амбасады сабраліся абаронцы Курапацкай сьвятыні -- людзі старэйшага ўзросту і моладзь.

Амбасадар Летувы ў Беларусі сп. Андрус Пулокас павітаў удзельнікаў канфэрэнцыі і пажадаў ім плённай працы па захаваньні памяці аб народнай трагедыі. Беларускія ўдзельнікі выказалі падзяку амбасадзе Летувы і арганізатарам канфэрэнцыі за гэтую важную сустрэчу і праяў салідарнасьці.

Быў зачытаны павітальны ліст удзельнікам канфэрэнцыі ад першаадкрывальніка Курапатаў сп. Зянона Пазьняка, Старшыні БНФ “Адраджэньне” і КХП-БНФ. З беларускага боку выступілі выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Фронту і Партыі сп. Юры Беленькі. археолаг, кандыдат гістарычных навук сп. Мікалай Крывальцэвіч, сакратар Управы Сойму Фронту і Партыі, мастацтвазнаўца сп. Валеры Буйвал. Яны распавялі пра археалагічныя раскопкі і знаходкі ў Курапацкім лесе, пра стварэньне і абарону Народнага мэмарыяла Курапаты.

З летувіскага боку выступілі кіраўнік ініцыятывы “Місія Сібір” сп. Арнолдас Фокас і гісторык Норбэртас Чарняўскас. Яны распавялі пра захаваньне памяці аб пакутах народу і ахвярах маскоўска-бальшавіцкага тэрору, пра экспэдыцыі моладзі ў далёкія месцы ссылкі, дзе актывісты наведваюць могілкі палеглых летувісаў, аднаўляюць іх, усталёўваюць крыжы на магілах, зьбіраюць зьвесткі ў сьведкаў тых падзей. У Летуве дэмакратычныя ўлады падтрымліваюць гэтыя народныя ініцыятывы, гэта ёсьць там, у адрозьненьні ад рэжымнай Беларусі, дзяржаўнай палітыкай.

Адбылася плённая дыскусія. Выступоўцы адказалі на пытаньні ўдзельнікаў.

7 лістапада 2018 г.

Інфармацыйная камісія

Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі -- БНФ

ДЗЯДЫ Ў ЛОШЫЦЫ

posted Nov 6, 2018, 10:59 AM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 6, 2018, 10:59 AM ]

Паважаныя спадарыні і спадары.

Працягваюцца нашы Дзяды. Лёс Беларусі трагічны і мы ўспамінаем найперш тых, хто загінуў бязьвінна ад рук маскоўскіх катаў у часы генацыду. Вось і цяпер мы традыцыйна зноў ў Лошыцы, дзе стаіць памятны крыж, пастаўлены Народным Фронтам дзеля памяці і пашаны да расстраляных тут людзей.

Расстрэльвалі найбольш ў 1937 годзе. Прывозілі і забівалі кожны дзень. Па маіх падліках тут забілі каля 10 тысячаў асоб. Летам 1988 года, у той час, калі ўжо вяліся археалагічныя раскопкі і экскумацыя ў Курапатах, расстрэльны яр у Лошыцы быў сьпешна засыпаны грунтам пры выкарыстаньні магутнай тэхнікі. Тут кагэбісты спрацавалі на апераджэньне. І калі ў ліпені 1988-га псьля дасьледваньня Курапатаў я прышоў сюды, каб пачаць працу, яр ужо быў засыпаны.

Пакуль будзе існавць КГБ, гэтая злачынная арганізацыя, датуль яны будуць замятаць сьляды і злачынствы сваіх папярэднікаў.

Гэбісцкі фашызм цяпер аджыў у Расеі, і мы бачым паўсюдна яго імкненьні схаваць сьляды і зьнішчыць улікі генацыду. Найперш яны кінуліся шкодзіць у Курапаты. Гэта ім, цяперашнім, не даруецца.

Будзьма ўважныя да Лошыцы, бо ёсьць зьвесткі, што тут, у Лошыцы, рэжым рыхтуе чарговую подласьць -- офіснае будаўніцтва. Ім хочацца зьнішчыць гэтае месца дазваньня. Нават засыпаныя магілы забітых не даюць ім спакою.

Трэба наладзіць штодзённае назіраньне, за гэтай мясьцінай і помнікам. Камунізм ня вернецца. Фашызм ня пройдзе. Не папусьцімся і не даруем. Памятаем дзядоў. Ніколі не забудзем пра генацыд. Беражэм памяць. Будучыня будзе сьветлай.

Слава Дзядам! Слава Айчыне!

4 лістапад 2018 г.                          Зянон Пазьняк

Нападкі на добрыя справы

posted Nov 6, 2018, 10:27 AM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 6, 2018, 10:27 AM ]

    На працягу ўсяго часу дзейнасьці КХП -- БНФ амаль што кожнае мерапрыемства, якое ўдавалася правесьці Партыі, суправаджалася чыноўнай атакай ўдагонку. Прытым, як правіла, надуманай і беспадстаўнай. Пастаянства гэтай руціннай прывычкі ўжо нават не зьдзіўляе. Відаць у чыноўнікаў праца такая. Звычайна ўсё патухае ў высьвятленьнях і судах. Ўражаньне, што нехта зацікаўлены марнаваць наш партыйны час і псаваць нэрвы людзям. Часам мы публікуем гэтыя паперы, каб было відаць, чым спадары ад улады займаюцца, часам друкуем свае адказы і лісты.

Нядаўна нейкія арыгіналы з дарожнага ведамства заявілі, напрыклад, што зьнішчаць Крыжы ў Народным Мэмарыяле Курапаты, бо яны псуюць ім від з Заслаўскай дарогі. Часам здаецца, што ў людзей няма ні сумленьня ні клёку, каб такое заяўляць. Курапаты ёсьць пад аховай дзяржавы, а сама дарога (а гэта "дарога сьмерці", па ёй вазілі людзей на расстрэл) ўваходзіць ў ахоўную зону Курапатаў. Як расейцы кажуць, -- "срам, господа, срам". Ніжэй яшчэ публікуем наш ліст -- адказ начальству. Такая вось камунікацыя з уладай.

Зянон Пазьняк.

-----------------------------------------------------

                                                                                            Мінскі абласны выканаўчы камітэт

                                                                                            220030, г. Мінск, ул Энгельса,4


Мінскі аблвыканкам накіраваў у адрас Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі—БНФ (далей “Партыя”) пісьмо ад 29.10.2018 г. за № 1696/77 “Папярэджанне аб парушэнні заканадаўства”.

Звяртаем вашу увагу на тое, што дзеючым заканадаўствам Рэспублікі Беларусь (Закон Рэспублікі Беларусь ад 1994/10/05 N 3266-XII "Аб палітычных партыях") выканаўчыя, распарадчыя органы мясцовага самакіравання не надзеленыя кампетэнцыяй выносіць папярэджанні аб парушэнні заканадаўства палітычным партыям.

Выкладзеныя ў пісьме меркаванні аб быццам бы меўшых месца парушэннх заканадаўства не адпавядаюць сапраўднасці.

Кансерватыўна-Хрысціянская Партыя—БНФ у сваёй заяве на правядзенне мерапрыемства адзначыла, што бярэ на сябе ўсю адказнасьць за захаванне грамадскага парадку, бяспеку, захаванне чысціні тэрыторыі, медыцынскае абслугоўванне сіламі членаў партыі. Узятыя на сябе абавязкі Партыя выканала.

Акрамя таго, 25.10.2018 г. Партыя накіравала ў адрас Мінскага раённага упраўлення ўнутраных спраў для ўзгаднення праект дагавора “Аб аказанні паслуг”, прапануючы бязвыплатную аснову, пры гэтым спасылаючыся на п.5.2. Кіруючых прынцыпаў па свабодзе мірных сходаў БДІПЧ АБСЕ; У адпаведнасці з Кіруючымі прынцыпамі па свабодзе мірных сходаў БДІПЧ АБСЕ (Выданне 2-е), пункт 5.2 вызначана: “Органам публічнай улады неабходна ўзяць на сябе выдаткі, звязаныя з забяспячэннем дастатковага ўзроўню бяспекі (уключаючы кіраванне транспартнымі патокамі і вялікай колькасцю людзей). Дзяржава не павінна спаганяць ніякіх дадатковых грашовых сродкаў за належнае забяспячэнне аховы парадку падчас сходу. Ад арганізатараў некамерцыйных грамадскіх сходаў ня трэба патрабаваць страхавання грамадзянскай адказнасці за іх мерапрыемства”.

Ад Мінскага раённага упраўлення ўнутраных спраў на адрас Партыі не паступала ніякіх адказаў адносна ўзгаднення ўмоваў дагавора.

Таксама, звяртаем увагу на тое, што Партыя не парушыла нормы Закона Рэспублікі Беларусь “Аб свабодзе сумлення і рэлігійных арганізацыях”, т.б. не праводзіла несанкцыянаванае набажэнства, як указана ў папярэджанні. У аднаведнасці з часткай 5 арт. 25 Закона рашэнне кіраўніка, яго намесніка, мясцовага распарадчага, выканаўчага органа неабходна ў выпадку правядзення мерапрыемства ”маючага сваёй галоўнай мэтай задавальненне рэлігійных патрэбаў”.Згодна вызначэння, дадзенага ў арт.3 названага Закона, набажэнства (богаслужэнне) - гэта сукупнасць культавых цырымонiй i дзеянняў, якiя ажыццяўляюцца па распрацаванаму рытуалу i вынiкаюць з патрабаванняў веравызнання. Пад час мітынга ва ўрочышчы Курапаты адбывалася толькі малітва як адзін з элементаў масавага мерапрыемства, і малітва не была яго “галоўнай мэтай”.

Намеснік старшыні Кансерватыўна-

Хрысьціянскай Партыі—БНФ Ю.А.Беленькі.


Дзяды. Шэсьце і мітынг у Лошыцы

posted Nov 6, 2018, 10:21 AM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 6, 2018, 10:21 AM ]

    4 лістапада на заклік Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ беларускія патрыёты працягнулі мэмарыяльныя мерапрыемствы на Дзяды. Людзі сабраліся каля Менскага гарадзкога палаца культуры на вул. Маякоўскага, а потым рушылі шэсьцем пад нацыянальнымі Бел-Чырвона-Белымі Сьцягамі ў бок Лошыцы на ўскраіне Менска. Там узвышаецца вялікі Крыж, усталяваны фронтаўцамі на месцы масавых расстрэлаў і пахаваньня тысячаў беларусаў, забітых маскоўска-бальшавіцкімі акупантамі ў 1937 годзе.

Каля Крыжа адбыўся мэмарыяльны мітынг. Людзі заслухалі зварот сп. Зянона Пазьняка, Старшыні БНФ “Адраджэньне” і КХП-БНФ, -- “Дзяды ў Лошыцы” (публікуецца).

Потым выступілі сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Фронта і Партыі, сп. Алесь Чахольскі, адказны сакратар Управы Фронта і Партыі, дырэктар Грамадзкай Дырэкцыі Народнага мэмарыялу Курапаты, сп. Валеры Буйвал, сакратар Управы Фронта і Партыі, сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Фронта і Партыі, сп. Уладзімер Раманцоў, сакратар Управы Фронта і Партыі. Выступоўцы распавялі пра Лошыцу, адно з месцаў у Менску, дзе расейскія акупанты тварылі генацыд беларускага народу. Яшчэ ў 1990-я гады, калі сюды прыходзілі людзі, непадалёк стаялі дзядкі і змрочна назіралі за тым, што адбываецца. Гэта былі пэнсіянэры “органов”, тыя самыя каты 1930-40-х, якія камфортна жылі пад савецкай і постсавецкай уладай. Яны пазьбегнулі суду і пакараньня, таму што ўлады ў нашай краіне былі і ёсьць палітычнымі спадчыньнікамі злачыннай бальшавіцкай сістэмы. Міністры гэтай улады зьяўляюцца на афіцыйных святах ва ўніформах НКВД, дэманструюць адданасьць сталінскім рэпрэсіям, падкрэсьліваюць сваю прыналежнасьць да “русского міра” і сваё грэблівае стаўленьне да ўсяго беларускага. Рэжымная ідэалогія і дэмагогія грунтуюцца на “ідэалогіі” сталіншчыны і савецкай сістэмы. І вось цяпер гэтыя ўлады заяўляюць, што яны будуць “мэмарыялізаваць” Курапаты, Лошыцу і іншыя месцы пакутніцтва нашага народа. Іхняя “мэмарыялізацыя” – гэта зло, гэта ўварваньне ў народную сьвятыню, мэтай якога ёсьць блюзьнерства і зьнішчэньне крыжоў і магіл. Народ павінен супраціўляцца гэтаму злу і не дапусьціць разбурэньня народных помнікаў і мэмарыялаў.

Беларусаў забівалі паводле загадаў імпэрскай Масквы. І ня толькі ў гады сталіншчыны. Пакуль існавала расейская дзяржава – ці то ў выглядзе улуса Залатой арды, ці то ў выглядзе імпэрыі або рэспублікі і фэдэрацыі – не спынялася зьнішчальная вайна супраць нашага народу. Фізычнае зьнішчэньне мільёнаў беларусаў і варварская русіфікацыя – вось галоўныя мэтады агрэсараў і акупантаў з Усходу. У нашы дні зноў над Беларусьсю навісла пагроза адкрытай агрэсіі з боку імпэрскай Масквы, акупацыі і ліквідацыі нашай дзяржавы. Наш народ павінен абараніць сваю краіну і разграміць агрэсара. Бо, калі масква, крый Божа, захопіць Беларусь, то паўторацца жахі 1917-1956 гадоў: тэрор, высяленьне, выгнаньне, апанаваньне нашай зямлі дзікімі чужынцамі. Паўторацца Курапаты і Лошыца. Трагічны лёс акупаваных украінскіх тэрыторый на Данбасе выразна гэта дэманструе. Расейскі імпэрскі фашызм павінен быць спынены і разгромлены на нашай зямлі.

Дзяды даюць нам запавет вернасьці роднаму і сьвятому – беларускаму: мове, культуры, нацыянальнаму адзінству, нашай прыўкраснай зямлі і народнай дзяржаве. Няўжо дарэмныя незьлічоныя ахвяры беларускіх пакаленьняў, змаганьне герояў, подзьвіг Народа? Няўжо цяпер – у ХХІ стагоддзі – мы аддамо сябе і сваіх нашчадкаў у рабства да маскоўскай арды, дзікай, дурной, пьянай, хлусьлівай, у палон крамлёўска-лубянскай алігархіі, якая сталася ганьбішчам на ўвесь сьвет? Ніколі гэтаму ня быць! Наш народ не дапусьціць перамогі зла.

Вельмі цяжкімі ёсьць наступствы панаваньня антыбеларускага васальнага рэжыму, кіруемага Масквой, на нашай зямлі: разбурэньне эканомікі, чарнобыльскі экспэрымэнт над людзьмі, ліквідацыя беларускага школьніцтва і падрыў нацыянальнай культуры, шалёная русіфікацыя, прымусовы ўдзел у міжнароднай палітыцы на баку маскоўскай імпэрыі. Але калі беларусы адновяць нацыянальнае дзяржаўнае кіраўніцтва і дэмакратыю ў сваёй дзяржаве, усё гэта будзе пераадолена ў сумеснай працы, у нацыянальнай салідарнасьці і зь верай у свае сілы. Будучыня Беларусі прыўкрасная і сьветлая. Жыве Беларусь!

Грамада адказвала поклічам “Жыве Беларусь! Жыве вечна!”

Людзі запалілі ля Крыжа зьнічкі, усклалі кветкі. На прыканцы мэмарыяльнага мітынгу ўсе засьпявалі нацыянальны духоўны Гімн “Магутны Божа”.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

4 лістапада 2018 г.


Новая кніга Зянона Пазьняка

posted Nov 4, 2018, 10:33 AM by Адміністратар Навін   [ updated Nov 4, 2018, 10:34 AM ]

У кастрычніку выйшла новая кніга Зянона Пазьняка «Краявід перад нізінай» (фармат 6х9 тузін (½ леттэр), 240 старонак. Назва сэнсоўная. Гэта выбраная публіцыстыка, падабраная тэматычна. У прадмове да выданьня аўтар піша:

"Тэксты аб'яднаныя адным падыходам -- асьвятленьнем небясьпечных зьяваў і працэсаў для існаваньня нацыі, культуры і цывілізацыі. Таксама адлюстравныя тэмы аб станоўчых чыньніках разьвіцьця.

Раздумляючы над некаторымі зьявамі ў цывілізацыйным краявідзе, пераконваешся ў арганізаванай зададзенасьці іх існаваньня і распаўсюду. Ёсьць безумоўная сувязь з ідэалёгіяй. Тут адчуваюцца падуплыўныя выразна кіруемыя працэсы, арыентаваныя на разбурэньне асобы чалавека хрысьціянскага тыпу і на зьмяненьне карціны сьвету. Звычайна гэта адбітак дзейнасьці лявацтва і маргінальных агрэсіўных груп. Таксама можа быць вынікам акупацыйнай палітыкі, накіраванай на вынішчэньне нацыі і культуры. Тэма вымагала б дасьледваньняў і фундамэнтальнай навуковай працы. Тут ужо шмат напісана раней (О. Шпэнглер, А. Тойнбі, С. Ханцінгтон і інш.). Яны кажуць аб схіле і ўпадку Эўропы, аб самаразбурэньні хрысьціянскіх каштоўнасьцяў, ці бо -- "атлянтычнай цывілізацыі". З таго часу сьвет моцна перамяніўся.

На сёньняшні дзень тое, што яшчэ ў палове ХХ-га стагоддзя было несуцяшальным папярэджаньнем, цяпер стала рэальнасьцю, ідэалёгіяй дэградацыі асобы. Ужо склалася абумоўленая сістэма гэтай дэградацыі, якая закранула істотныя сфэры сацыяльнага і маральнага жыцьця грамадзтва. Існуюць даволі пэссымістычныя прагнозы будучыні, заснаваныя на статыстыцы і дасьледваньнях. Давер да такіх прагнозаў невялікі, бо ніхто ня можа прадбачыць зьменлівасьць супраціву зьменлівым абставінам. Але тэндэнцыя існуе і ўплывае на паніжэньне".

Прэзэнтацыя кнігі адбудзецца ў Нью-Ёрку ў лістападзе і ў пачатку 2019 года – у Варшаве.

4 лістапада 2018 г.              Марыля Якушэвіч

Дзяды 2018

posted Oct 30, 2018, 6:21 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 30, 2018, 6:21 AM ]

     28 кастрычніка 2018 года Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя—БНФ правяла ў Менску традыцыйны Крыжоваы Шлях і мітынг ва ўрочышчы Курапаты, прысьвечаныя Дню памяці продкаў “Дзяды”. Калёна ўдзельнікаў мерапрыемства рушыла ад гадзіньнікавага завода па вуліцах беларускай сталіцы. Дэманстранты несьлі нацыянальныя бела-чырвона-белыя сьцягі, драўляныя крыжы, сьвечкі, кветкі, зьнічкі, транспаранты. Транспаранты нагадвалі мінакам пра трыццацігадовую юбілейную дату масавага адзначэньня Дзядоў у Беларусі “1988—2018”, заклікалі не дапусьціць разбурэньня Народнага мэмарыяла Курапаты.

Пасьля доўгіх гадоў адкрыта варожага стаўленьня да курапатскай сьвятыні кіруючы палітычны рэжым пачаў выкарыстоўваць гібрыдную тэхналёгію. Пад выглядам “мэмарыялізацыі” пачалося ўварваньне ва ўрочышча будаўнічай тэхнікі, загучалі ад чыноўнікаў злавесныя заявы пра “незаконнасьць усталяваньня крыжоў”. Прытым рэжым насуперак пазыцыі грамадзкасьці вырашыў «уклініць» у ансамбль Народнага Мэмарыялу свю чужародную канструкцыю, каб сапсаваць ансамбль і запусьціць туды адміністрацыйнае кіраваньне чыноўнікаў. Канструкцыю выкарыстоўваюць у выглядзе Траянскага каня для бюракратыі рэжыму

Удзельнікі шэсьця – людзі розных узростаў. Маладыя ўдзельнікі засьведчылі ў размовах сваё разуменьне становішча ў краіне і пагрозу нашай дзяржаўнай незалежнасьці з усходу, сцьвярджалі гатовасьць абараняць Беларусь.

Былі журналісты “Радыё Свабода”, “Белсату”, “Радыё рацыя”, “Тут-бай”, “Нашай нівы” ды інш. Свабода і Белсат вялі наўпроставы відэа рэпартаж.

Пры падыходзе да Курапатаў, у галаве калёны, з моцнага партатыўнага дынаміка загучала “Авэ Марыя” на словы З. Пазьняка, багдановічская “Пагоня”, песняроўская “Малітва”. У самым ўрочышчы гучэў рэквіем.

На мітынгу быў зачытаны выступ старшыні КХП-БНФ Зянона Пазьняка. Першаадкрывальнік праўды пра Курапаты выказаў вялікую трывогу ў сувязі з наступам на ўрочышча антыбеларускай улады і “ганстэраў ад улады”, супраць іхных намераў усталяваць на курапацкай “Галгофе” чужародную канструкцыю. Лідар Партыі прапанаваў запачаткаваць Аргкамітэт Усебеларускай Мэмарыяльнай канфэрэнцыі грамадзкасьці Рэспублікі Беларусь, падрыхтаваць дакуманты ў ЮНЭСКА, звароты да суседзяў і грамадзянскай супольнасьці памежных краінаў з мэтаю абараніць Народны Мэмарыял.

Выступілі таксама сябры і кіраўнікі Партыі Сяргей Антончык, Сяргей Папкоў, Ян Дзяржаўцаў, Алесь Чахольскі, Юры Беленькі. Выступоўцы выказалі недавер рэжымнай “мэмаралізацыі”, заклікалі беларусаў бараніць народную сьвятыню ад разбурэньня. У выступах гучала думка, што галоўная небясьпека як для Курапатскага мэмарыялу, так і для Беларусі ў цэлым, зыходзіць ад агрэсіўнай палітыкі Расеі. Выступоўцы заклікалі прысутных штодзённа рабіць адраджэнскую беларускую працу, быць гатовымі, калі ўзьнікне неабходнасьць, да супраціву агрэсару. Неаднаразова над курапацкім лесам гучаў вокліч “Жыве Беларусь”.

Напрыканцы мітынгу адбылася богаслужба, якую правялі сьвятары Беларускай Праваслаўнай Аўтакефальнай Царквы. Завяршыўся мітынг сьпяваньнем гімну “Магутны Божа”. Пасьля мітынгу людзі устадявалі крыжы, запалілі ля крыжоў сьвечкі, зьнічкі, усклалі кветкі.

Інфармацыя КХП-БНФ


ДЗЯДЫ Ў КУРАПАТАХ. 2018г.

posted Oct 28, 2018, 9:17 AM by Адміністратар Навін   [ updated Oct 28, 2018, 9:18 AM ]

Паважаныя спадарыні і спадары, дарагія землякі! Вітаю ўсіх у сьветлым сьвяце Дзядоў. Мы (і я з Вамі ў думках) сёлета зноў прайшлі наш традыцыйны Крыжовы Шлях. Гэта Шлях памяці. Ён вядзе ў будучыню, якая мусіць быць лепшай.

Сёлета наш шлях адбываецца ў драматычны час. Пачалася чарговая атака ворагаў чалавецтва на Курапаты, інсьпіраваная з Масквы. Маскоўскія залежныя людзі, груба парушыўшы закон, захапілі зямлю ў ахоўнай зоне Курапатаў (больш за гектар) і пабудавалі там забаўляльны рэстаран пад назвай "Бульбаш-хол", па задуме -- з інтымнымі пакоямі, лазьняй і гулямі. Цяпер пад ціскам грамадзкасьці аб'ект перайменавалі ў "Поедем поедім". Пад аховай улады там ядуць, п'юць, танцуюць, ладзяць файервэркі, зьбіраюць кампанію беларусажэрцаў, якія галёкаюць, што, маўляў, правільна некалі зрабілі іхныя сталінскія забойцы, што расстралялі ў Курапатах наш народ.

Мараль гэтага ўсяго вядомая. Плююць у твар тым, хто дазваляе пляваць. Тут правакацыя дрэнных людзей, дзе помста можа стаць неўнікнёнай.

На пачатку пракуратура, якую, відаць, не папярэдзілі, запатрабавала выканаць закон, ліквідаваць у ахоўнай зоне незаконнае будаўніцтва і ва ўсім разабрацца. Але рэжымныя ўлады, замест таго, каб ліквідаваць незаконны аб'ект і аддаць пад суд захопнікаў тэрыторыі ў ахоўнай зоне, ліквідавалі якраз ахоўную зону, а крымінал пакінулі. Больш таго, падаравалі ім захопленую зямлю 1 га і 20 сотак у арэнду на 99 гадоў з сімвалічнай аплатай 117 даляраў у месяц. І цяпер яны там весяляцца ля магілаў нашых дзядоў, а мо і на касьцях, бо тое месца яшчэ не дасьледвана. Вось што такое антыбеларуская ўлада і гангстэры каля ўлады.

Адначасна з рэстаран-атракцыяй пачаўся наступ на Народны Мэмарыял Курапаты. Антыбеларуская ўлада, якая ўвесь час гнобіла Курапаты, вырашыла ўсталяваць там пад выглядам помніка сваю канструкцыю. Гэтая чужародная канструкцыя, ушчэмленая ў цэнтры на "Галгофе", разбурыць і вобраз, і сакральны дух Народнага Мэмарыяла. Грамадзкасьць і людзі -- стваральнікі Мэмарыяла -- супраць такога злоснага ўчынку і прапанавалі ўладам іншую пляцоўку побач з Курапатамі. Урэшце, падыйшлі да кампрамісу, каб паставіць канструкцыю ў пачатку Курапатаў каля аб'язной дарогі. Нават аўтары гэтага знака пагаджаліся на такое рашэньне, і Грамадзкая Дырэкцыя Народнага Мэмарыялу была ня супраць. Але рогам уперлася міністэрства культуры. Ім трэба залезьці на "Галгофу", усё тут папсаваць і потым гэтую канструкцыю як памятны знак разам з тэрыторыяй Курапатаў перадаць на гаспадарчы баланс нейкай сваёй ведамаснай арганізацыі, якая стане тут гаспадарыць па інструкцыі і па ўказаньнях. Вось што гэта ўсё абазначае.

Рэжымная бюракратыя хоча захапіць Народны Мэмарыял і пазбавіць народ яго волі. Чынавенства ў падрэжымнай Беларусі гэта ёсьць ворагі Беларускага народа. Гэта, як саранча, якую ня вытравіш ні дустам, ні карбафорсам. Там, куды дапнуць падрэжымныя чыноўнікі, там усё мярцьвее і абарочваецца супраць людзей.

20 гадоў яны, на чале са сваім начальнікам, абплёўвалі, гадзілі і разбуралі Курапаты. Але народ сам, сваёй воляй стварыў тут Мэмарыял. Ён магутны. Ён ёсьць і будзе. І тады чыноўнікі вырашылі ўлезьці сюды самы пад выглядам дабрадзеяў, каб потым указваць чалавеку, дзе ён павінен маліцца, па якіх дарожках хадзіць, дазваляць ці не дазваляць ставіць крыж, ці пакласьці камень.

Тым часам Народны Мэмарыял -- гэта помнік вечнасьці. Крыжовае шэсьце -- гэта частка Мэмарыялу Вечнасьці, калі людзі нясуць крыжы і ставяць іх на магілах расстраляных. І так з году ў год, з пакаленьня ў пакаленьне. Кожны можа прынесьці сюды знак сваёй памяці, пашаны і смутку. Помнік і памяць будуць існаваць вечна. Але гэта ўсё плянуе зьнішчыць тут антыбеларуская ўлада. Мы ведаем яе натуру, яе зьдзек над нацыяй і людзьмі. Мы супраць устаноўкі чужароднай канструкцыі на "Галгофе" Народнага Мэмарыялу.

Я прасіў бы ўсіх падтрымаць гэтую пазыцыю, каб не пусьціць рэжымнае чынавенства ў сьвятое месца.

Прапаную пасьля гэтага мітынгу Памяці і Жальбы сабрацца тут актыўным людзям, энтузіястам, абаронцам Беларусі і запачаткаваць Аргкамітэт Усебеларускай Мэмарыяльнай канфэрэнцыі грамадзкасьці Рэспублікі Беларусь. Трэба арганізаваць такую канфэрэнцыю па пытаньнях ушанаваньня народнай памяці і народных магіл, падрыхтаваць дакуманты ў ЮНЭСКА, звароты да суседзяў і грамадзянскай супольнасьці памежных краінаў.

У заключэньне я, як чалавек, магчыма, найбольш абазнаны аб Курапатах, хачу нагадаць пра сэнс і зьмест Курапатаў. Гэта магільнік масавых расстрэлаў людзей расейскімі бальшавікамі ў часы сталінскага генацыду 1937-1941 гг. На працягу пяці гадоў, дзень і ноч, сюды вазілі машынамі на расстрэл людзей, якіх хапалі па маскоўскіх планах і сьпісах у гарадах і вёсках Беларусі. У большасьці людзей расстрэльвалі па рашэньнях пазасудовых ворганаў (так званых "троек"). Кожны дзень з НКВД БССР у Маскву ішла інфармацыя аб колькасьці і статусе расстраляных. Гэта быў канвеер, машына зьнішчэньня людзей.

У 1988 годзе Курапацкія магілы былі дасьледваны мной археалагічным мэтадам у рэчышчы крымінальнай справы, распачатай пракуратурай БССР. Археалагічны мэтад даў магчымасьць выявіць і навукова абгрунтаваць, што ў канцы 40-х--пачатку 50-х гадоў адбылася выемка парэшткаў людзей з расстрэльных ямаў. Пахавальны пласт застаўся толькі на глыбіні каля двух мэтраў. Падлікі паказалі, што рэальная колькасьць расстраляных і закапаных у Курапатах сягае каля чвэрці мільёна чалавек. Гэта ёсьць навукова аргумэнгтаваны факт.

Тым часам крыміналістыка апэруе толькі ўлікамі. Гэта значыць -- толькі канкрэтна адкапанымі парэшткамі людзей, тымі, што засталіся на дне магільных ям. Адсюль зьявілася лічба -- 32 тысячы забітых. Гэта важна для суда. Тым часам для гісторыі істотнымі зьяўляюцца якраз навуковыя дасьледваньні і аргумэнты. Вось чаму мы абяўляем пра 250 тысячаў забітых у Курапатах.

Калі будуць адчынены архівы, то шмат што яшчэ дадасца да нашых дасьледваньняў і ведаў. Але шчыра скажу: гледзячы на гэты сьвет, я ня надта на тыя архівы спадзяюся. Людзі, якія ў аблачэньні япіскапаў РПЦ пагражаюць чалавецтву "адкрыць атамны чарнобыльскі кранік", а іншы, у каго кнопка вайны, вяшчае, што ў выніку атамнай вайны рускія пойдуць "у Рай", а астатнія "здохнуць", -- такія людзі маралі ня ймуць. Мы тут, у Курапатах, гэта добра разумеем. Гэта такія вось "кранікі" і крамлёўскія гномы пакінулі нам пасьля сябе Курапаты. Гэта іхняя подлая ўлада і акупацыя зрабілі зь Беларусі магілу. Вечна гарэць ім у пекле -- гангстэрам і забойцам, -- а ня быць у раі.

Памятайма Купапаты! Аберагайма магілы нашых закатаваных продкаў, эліту і простых людзей! Дбайма пра нашу мову і свабоду! Любем Беларусь і наш народ! Слава дзядам! Слава Айчыне!

28 кастрычніка 2018 г.                              Зянон ПАЗЬНЯК




1-10 of 1913