Навіны - Цалкам



Канфэрэнцыя ў гонар Дня Волі

posted by Адміністратар Навін   [ updated ]

У суботу, 23 сакавіка, аб 11.30 распачнецца канфэрэнцыя, прысьвечаная Дню Волі – найвялікшаму сьвяту беларускага народа. Канфэрэнцыю арганізоўвае Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ.

На канфэрэнцыі выступяць гісторыкі і паэты, удзельнікі нацыянальна-вызвольнага руху, сьведкі гістарычных падзей сучаснай Беларусі.

Канфэрэнцыя адбудзецца па адрасе: Менск, Міжнародны адукацыйны цэнтр, вул. Газэты “Праўда”, 11. Ст. мэтро “Пятроўшчына”.

Запрашаем усіх патрыётаў Бацькаўшчыны да ўдзелу ў канфэрэнцыі.


Інфармацыйная камісія 

Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

20 сакавіка 2019 г.



АБАРОНІМ НАШУ ПАМЯЦЬ І НАШУ КРАІНУ

posted Feb 23, 2019, 4:32 PM by Адміністратар Навін   [ updated Feb 23, 2019, 4:33 PM ]

У чарговы раз маскоўская ўлада лезе ў Беларусь. Масква вырашыла, што пасаджаны і выкармлены ёю мясцовы рэжым падрыхтаваў глебу для канчатковай акупацыі Беларусі: крамлёўскія лічаць, што нацыянальная дэградацыя і замбаваньне беларусаў “пасьпяхова завершана”, што нашы людзі хочуць братацца з расейскім імпэрыялізмам, а значыць можна без вялікіх перашкодаў захопліваць прадпрыемствы, зямлю, маёмасьць, тэрыторыю – усё, што належыць беларускаму народу. Мэта расейскіх імпэрыялістаў палягае ў тым, каб даруйнаваць, дадушыць нашу родную мову, нашу гісторыю і нашу памяць і зрабіць з нас разгублены і пакорлівы натоўп, які будзе лёгка эксплуатаваць.

Менавіта таму рэжымныя сілы вядуць такую шалёную атаку на Народны Мэмарыял Курапаты. Накіроўваюць вандалаў, якія нішчаць сьвятыя крыжы, наладжваюць блюзьнерскія скокі на зямлі, палітай крывёй нашых сьвятых пакутнікаў. Рэжым прыняў пастановы і законы, якія забараняюць усталяваньне крыжоў у Курапатах і рыхтуюць планы зьнішчэньня Народнага Мэмарыяла. Масква хоча ліквідаваць сьведчаньні свайго злачынства.

Ужо больш за 30 гадоў беларусы ствараюць гэты ЖЫВЫ КРЫЖОВЫ НАРОДНЫ ПОМНІК. Людзі з усёй Беларусі і зь іншых краін нясуць і ставяць крыжы ў памяць сотняў тысяч бязьвінна забітых родных і блізкіх, у памяць больш за мільён беларусаў, вывезеных і зьнішчаных на рабскіх працах на Поўначы, у Сібіры, на Урале і ў рускіх ГУЛАГах. Курапацкія Крыжы -- гэта напамін беларусам, што галоўны наш вораг – гэта ёсьць маскоўскі імпэрац.

Мы заклікаем далучацца да абароны нашай сьвятыні – ЖЫВОГА КРЫЖОВАГА НАРОДНАГА МЭМАРЫЯЛА КУРАПАТЫ. Трэба, каб штодня Курапаты наведвалі людзі, арганізоўвалі дзяжурствы, баранілі і даглядалі магілы і крыжы. Гэта наш народны помнік. Гэта будзе наш знак ворагу, што яму ня ўдасца паняволіць беларусаў, што беларусы будуць бараніць сваю дзяржаву, яе суверэнітэт і незалежнасьць.

Кантакты: тэлефон +375 29 9502078 , e-mail: gdKurapaty@gmail.com 

Ініцыятыўная група

КАНСТЫТУЦЫІ НЕЗАЛЕЖНАЙ БЕЛАРУСІ 25 ГОД!

posted Feb 23, 2019, 4:18 PM by Адміністратар Навін   [ updated Feb 23, 2019, 4:18 PM ]

                                                                        ЗВАРОТ

                групы дэпутатаў Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га і 13-га скліканьняў

                                                              да Беларускага народа

Шаноўныя суайчыньнікі, грамадзяне Рэспублікі Беларусь!

15 сакавіка 1994 года Вярхоўны Савет Беларусі 12-га скліканьня пасьля вялікіх і надзвычай напружаных спрэчак, якія адбываліся на працягу амаль чатырох гадоў, прыняў першую Канстытуцыю незалежнай Рэспублікі Беларусь. Паводле зацверджанага 15 сакавіка 1994 года Асноўнага закона нашай дзяржавы былі выбраныя першы яе Прэзыдэнт, легітымны склад парляманту – Вярхоўнага Савета 13-га скліканьня, сфармаваныя новыя ворганы выканаўчай улады і Канстытуцыйны суд Рэспублікі Беларусь.

У самым першым артыкуле нашага Асноўнага Закона зафіксаваны палажэньні, стратэгічна важныя для існаваньня ўсёй нашай нацыі цяпер і ў будучыні:

«Рэспубліка Беларусь — унітарная дэмакратычная сацыяльная прававая дзяржава.

Рэспубліка Беларусь валодае вяршэнствам і паўнатой улады на сваёй тэрыторыі, самастойна ажыцьцяўляе ўнутраную і зьнешнюю палітыку.

Рэспубліка Беларусь абараняе сваю незалежнасьць і тэрытарыяльную цэласнасьць, канстытуцыйны лад, забясьпечвае законнасць і правапарадак».

У артыкуле 18 Канстытуцыі недвухсэнсоўна вызначана:

«Рэспубліка Беларусь у сваёй зьнешняй палітыцы зыходзіць з прынцыпаў роўнасьці дзяржаў, непрымяненьня сілы або пагрозы сілай, непарушнасьці межаў, мірнага ўрэгуляваньня спрэчак, неўмяшаньня ва ўнутраныя справы і іншых агульнапрызнаных прынцыпаў і нормаў міжнароднага права.

Рэспубліка Беларусь ставіць за мэту зрабіць сваю тэрыторыю бязьядзернай зонай, а дзяржаву — нэўтральнай».

Такім чынам, асэнсоўваючы сябе паўнавартасным суб’ектам супольнасьці народаў сьвету, пацьвярджаючы сваю прыхільнасьць да агульначалавечых каштоўнасьцяў, грунтуючыся на сваім неад’емным праве на самавызначэньне, абапіраючыся на шматвяковую гісторыю развіцьця беларускай дзяржаўнасьці, Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь у прынятай Канстытуцыі сцьвердзіў суверэнітэт і незалежнасьць нашай дзяржавы як найвялікшую каштоўнасьць для кожнага грамадзяніна Беларусі.

Незалежнасьць Беларусі – гэта набытак ня толькі сёньняшняга пакаленьня, але і нашых продкаў; яна таксама належыць нашым нашчадкам. Суверэнітэт краіны ня можа быць абмежаваны або скасаваны праз рашэньні любых дзяржаўных асоб і ворганаў, нават праз рэферэндум.

Незалежнасьць і дзяржаўны суверэнітэт адкрываюць шлях да росквіту Айчыны, спрыяюць умацаваньню стасункаў нашай краіны з міжнароднай дэмакратычнай супольнасьцю народаў.

Мы, дэпутаты Вярхоўнага Савета 12-га і 13-га скліканьняў, якія прынялі першую Канстытуцыю незалежнай Рэспублікі Беларусь і былі выбраныя паводле яе, заклікаем усіх грамадзян краіны і ўсіх суайчыннікаў за мяжой згуртавацца вакол дасягнутай Незалежнасьці нашай Бацькаўшчыны і зрабіць усё магчымае, каб на вякі захаваць і замацаваць суверэнітэт нашай дзяржавы!

Згодна з арт. 3 нашай Канстытуцыі, «адзінай крыніцай дзяржаўнай улады і носьбітам суверэнітэту ў Рэспубліцы Беларусь зьяўляецца народ». У сувязі з гэтым мы таксама зьвяртаемся да ўсяго нашага народа з заклікам любымі канстытуцыйнымі сродкамі бараніць і адстойваць суверэнітэт, незалежнасць і дэмакратычны лад Рэспублікі Беларусь.


Прынята сходам групы дэпутатаў Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га і 13-га скліканняў.

9 лютага 2019 г.,

 горад Менск


УВАГА! Паводле рашэння сходу, тыя дэпутаты Вярхоўнага Савета 12-га і 13-га скліканняў, якія з розных прычын не маглі прыняць у ім удзел, могуць далучыцца да гэтага Звароту, даслаўшы да 15 сакавіка г.г. пісьмовае паведамленне пра гэта на адрас электроннай пошты: volbiel@gmail.com  



Дысідэнцтва ў засені імпэрыі

posted Feb 23, 2019, 3:16 PM by Адміністратар Навін   [ updated Feb 23, 2019, 3:17 PM ]

У сьнежні мінулага года памерла “старэйшая праваабаронца Расеі” Л. М. Аляксеева. На пахаваньне прыехаў Пуцін. Праваабаронства ў Расеі гэта частка імпэрскай сістэмы. Пры Пуціне яно было ўключана ў сістэму спэцслужбаў. Л. Аляксеева засядала ў т. зв. Савеце па правах чалавека пры прэзыдэнце Расейскай Фэдэрацыі, шэраг удзельнікаў жалобнай цырымоніі засядаюць там дагэтуль.

Л. Аляксеева і шэраг іншых “сымвалаў перабудовы” «фундамэнтальна» запісаны ў згаданы Савет. Яны ня выйшлі адтуль пасьля самых жудасных злачынстваў супраць чалавечнасьці, пасьля самых цынічных парушэньняў правоў чалавека, зьдзейсьненых пуцінскім рэжымам і пад кіраўніцтвам начальніка рэжыма. Пяты год ідзе ваенная агрэсія супраць Украіны, расейская авіяцыя нішчыць сірыйскія гарады і цывільнае насельніцтва, а яны ўсё засядаюць. І калі згадаць пра вынікі гэтага супрацоўніцтва з крамлёўскімі злачынцамі, то вынікаў – нуль. Яны за гады ня вызвалілі з турмы ніводнага незаконна арыштаванага, захопленага рэжымам у закладнікі, растаптанага відушчай лубянскай Фэмідай чалавека. Ніводнага! Падобна, што гэтыя людзі даўно зрабіліся “класава блізкімі” сістэме ў якой існуюць.

Многіх зь іх мы бачылі і слухалі на канфэрэнцыях у Менску і ў іншых краінах. Яны добра валодаюць расейскай лексікай, мысьляць мэтафарычна, дзеляцца сваім жыцьцёвым досьведам. Для многіх беларусаў было цікава паглядзець на гэтыя «легенды савецкага дысідэнцтва», пра якіх праз глушылкі ў эфіры “Голаса Амэрыкі” і “Радыё Свабода” нам распавядалі ў змрочныя часы таталітарызма. Паглядзелі і паслухалі… Ніхто зь іх, ні разу ня выказаўся ў падтрымку незалежнасьці Беларусі, за нашу культуру, мову, са спагадай да нашага народа. Ніхто і ніколі. Былі толькі агульныя тэарэтызаваньні “пра дэмакратыю і правы чалавека”. Добра, што ў іх спрацоўвалі тармазы, і яны не заяўлялі таго, пра што думалі – “нет украінской націі, нет такой націі – белоруссов”. Але стрымлівацца ім было цяжка, гэта адчувалася.

Час ад часу і вельмі пасьлядоўна “людзі-легенды” шчыра раскрывалі і раскрываюць сваю імпэрскую душу. А. Салжаніцын напісаў цэлы трактат пра тое, што Беларусь і Украіна – неад’ёмныя часткі Расеі. А. Сахараў прадставіў быў грамадзтву свой вялікі праект “Канстытуцыі Саюза рэспублік Эўропы і Азіі” (СРЭіА!). Зрабіў гэта пры раньнім Гарбачове, калі нават крамлёўцы напоўніцу рыхтаваліся да грунтоўнай рэканструкцыі імпэрыі. На канфэрэнцыі ў Львове пару гадоў таму мы сталі сьведкамі пасіянарнага сьпіча знакамітага дысідэнта С. Кавалёва, які паўтараў рэфрэнам: “И что вы так напираеце со своим украинским языком? Вот у нас в России 100 государственных языков! Учитесь!..” На канфэрэнцыі ў Кракаве беларускія ўдзельнікі падыйшлі (па наіўнасьці) пазнаёміцца зь яшчэ адным “чалавекам-легендай” А. Падрабінэкам. Масквіч прыязна ўсьміхнуўся і адразу ж выдаў рытарычнае пытаньне: “А почему это у вас в Белоруссии так угнетается русский язык в области борьбы за демократию?!..” Многія зь беларусаў дагэтуль вераць у рамантычна-рэвалюцыйны арэол вакол постаці знанага Ул. Букоўскага. Ён толькі раз выказаўся пра Беларусь. Адказаў на пытаньне беларускага журналіста пра агрэсіўныя дзеяньні Расеі, якая хоча паглынуць Беларусь у “саюзнай дзяржаве”: “Ну и что такого? -- сказаў класик, -- Вон вся Западная Европа объединяется в Евросоюз и ничего…” Прыклады можна працягваць.

За дзесяцігоддзі Беларускага вызвольнага змаганьня расейскія праваабаронцы ні разу не падтрымалі патрыётаў, ні разу не паставілі свае подпісы пад зваротамі да міжнароднай супольнасьці дзеля вызваленьня нашых увязьненых фронтаўцаў. Ніхто і ніколі. Беларускія патрыёты даўно ўжо да іх ні з чым не зьвяртаюцца. Польскія сябры Беларусі зьвярнуліся аднойчы (па наіўнасьці) да вядомых расейскіх “людзей-легендаў” у падтрымку фронтаўца Сяргея Каваленкі, жыцьцё якога ў вязьніцы было пад пагрозай у выніку галадоўкі пратэсту. Тэмпэр амэнтны адлуп ім дала з парыжскай эміграцыі вядомая савецкая праваабаронца Н. Гарбанеўская. Яна гукнула ім рэзка: “Я не буду подписываться в пользу человека, который выступает против моей России!..” (дарэчы, тое ж самае сказала «праваабаронца-пуціністка» і Л. Аляксеева). Цяпер і польскія калегі ведаюць, што ня трэба хадзіць у гэты глухі кут.

Зусім не выпадкова, што ў 1988-91 гг., на этапе актыўнага змаганьня за незалежнасьць падсавецкіх народаў, на міжнародныя палітычныя канфэрэнцыі зьбіраліся ўсе – ад эстонцаў да крымскіх татараў. Расейцаў не запрашалі, зь імі не было пра што гаварыць. Нават цяпер, калі ў постсавецкіх краінах зьбіраюцца міжнародныя сустрэчы вэтэранаў дысідэнцкага руху і нацыянальна-вызвольнага змаганьня, расейцаў там няма. Хаця вэтэраны сядзелі ў турмах і лягярах разам зь імі, і здавалася б, агульныя тэмы ёсьць. Але не, тэмаў няма.

Усе даўно зразумелі самае сутнаснае і грунтоўнае. Расеец можа сто гадоў праседзець у ГУЛАГу, можа ярка і шматслоўна агулам выказвацца пра дэмакратыю, але самае галоўнае для яго – існаваньне Маскоўскай імпэрыі любым коштам, трыюмф “русского мира” і захаваньне ардынскага статус-кво на чужых захопленых тэрыторыях.

Валеры Буйвал


РЭЖЫМ ЗАБАРАНІЎ НАРОДНЫ МЭМАРЫЯЛ КУРАПАТЫ. БЕЛАРУСЫ, АБАРАНЯЙЦЕ КУРАПАТЫ!

posted Feb 12, 2019, 8:03 AM by Адміністратар Навін   [ updated Feb 12, 2019, 8:03 AM ]

(Выступ на лютаўскім 2019 г. Сойме КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”)

Паважаныя сябры Сойму, вітаю Вас у Бацькаўшчыне, зычу здароўя і моцнасьці духу ў гэтым цяжкім і подлым часе.

Наконт “подлага часу” мне ўспамінаюцца 50-я гады, калі было забаронена людзям трымаць жыўнасьць і былі забраныя ўсе пашы, далы і кудры, каб людзі ня мелі, дзе пасьвіць жывёлу і касіць. Акупанцкае цывільнае начальства хадзіла тады ўбраўшыся ў цёмнасінія галіфэ і такога ж колеру рускую “гімнасьцёрку”, падперазаную скураной шырокай дзяжкай з латуннай спражкай з пяціканцовай зоркай, а на галаве ў начальства -- цёмнасіняя ваенная шапка-грыб (цікава, недзе ж ім шылі такую форму) Зь людзьмі яны не віталіся. Але й людзі прапускалі іх міма вачэй. Паскудны быў час. Аднак, нават тады народ супраціўляўся разбурэньню цэркваў і касьцёлаў, клаліся пад тэхніку, кідаліся на міліцыю і часта адбівалі храмы і крыжы. Нават тады быў жывы дух народа і была салідарнасьць.

Гэтыя рэфлексіі ў мяне ўзьніклі ў сувязі з пачаткам разбурэньня Народнага Мэмарыялу Курапаты і ў сувязі з сёньняшнім днём. Тады подлае начальства было ў асноўным рускае прысланае. Іхняя варожасьць не зьдзіўляла.

Цяперашняе чынавенства – гэта асобіны беларускага паходжаньня, якія па жорсткасьці і подласьці ў дачыненьні да народа не саступяць расейцам. Здавалася б, усё зь імі зразумела, але не перастаеш зьдзіўляцца, як дробязна гадзенька і ўпарта гатовыя яны перасьледваць сваіх людзей, да роспачы, да адчаю, да ўцёкаў з краіны, да пятлі і пелькі.

Тое ж і з Курапатамі. Дэградацыя маральнасьці і духа ў чынавенства носіць масавы характар з прычыны адмовы ад сябе, ад самаідэнтыфікацыі, ад мовы і паходжаньня. Гэта той прадукт, які быў заплянаваны сістэмай русіфікацыі. Вынік яе перад намі. Яны выканаюць усё, заб’юць сваіх дзяцей і бацькоў, калі тое загадае прамаскоўскае начальства.

Плян разбурэньня Народнага Мэмарыяла Курапаты распрацаваны некалькі гадоў таму ў Маскве. У Беларусі праводзіцца непасрэдна праз Лукашэнку і канкрэтна – праз Савет бясьпекі, які кантралюе разбурэньне праз вертыкаль, мясцовыя ворганы ўлады, Міністэрства культуры і Таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры. Кожнае ведамства ўжо адзначылася і зрабіла сваю шкоду.

Пачынаючы з 60-х гадоў да пачатку 90-х, я увесь час займаўся аховай помнікаў гісторыі і культуры, асабліва старога Менска. Назіраў дзейнасьць Міністрэства культуры БССР зблізу і здалёку. Я ня ведаю ніводнага факту, каб гэтае міністэрства зрабіла што-небудзь добрае для беларускай культуры. Задача яго была псаваць, разбураць і не пускаць. Такім яно засталося і цяпер, толькі бадай што яшчэ горшым. Зрэшты, уся сістэма рэжымнай улады працуе на зьнішчэньне культуры. Адны распараджаюцца – іншыя выконваюць, ды так, што гатовыя са скуры выскачыць.

З устаноўкай так званага “памятнага знака” рэжыму (у народзе празвалі “гаргарай”) унікальны помнік генацыду ў сьвеце – Народны Мэмарыял Курапаты – забаронены. Забарона адбылася ціха, але выяўляецца ў дзікіх варварскіх учынках выканаўцаў. Напрыклад, у сьнежні быў устаноўлены памятны крыж усім загіблым у Курапатах ад народа Летувы. Праз дзьве гадзіны пасьля ўстаноўкі перад асьвячэньнем крыж быў па-варварску вырваны з зямлі (пры дапамозе тэхнікі) і адвезены ў выканаўчую арганізацыю вынішчэньня. За натуральнае дзеяньне жывога Мэмарыяла – устаноўку крыжа – узбуджана судовая справа (“не имеете права”).

Дарэчы, нагадаю для замежнікаў пра акупацыйную сістэму штрафаў зь беларускага насельніцтва. У мінулым годзе штрафам была абкладзена амаль палова жыхароў Беларусі. Зь іх тры мільёны беларусаў змушаны былі заплаціць штраф (гэта амаль траціна насельніцтва). Штрафы, звычайна, надуманыя (гэтак жа, як і пасадкі ў турму), каб адабраць грошы. Прытым сумы непамерна вялікія. Увогуле паборы тут – звычайнае рабаўніцтва. Народ церпіць. Але нянавісьць накопліваецца.

Прытым ўсе рабаўнічыя і ўлікова-кантрольныя дзеяньні рэжыму («дармаедзкія» камісіі, перапісы насельніцтва, штрафы і г. д.) адбываюцца ў хамскай прыніжальнай для асобы манеры, бо звышзадача такой палітыкі (гэта вось якраз тое, што распрацавана ў Лубянцы) накіравана на тое, каб зламаць волю, упэўненасьць у сабе, дух беларуса, абнізіць ягоную самаацэнку, каб ён стаў няздольны супраціўляцца, адчуў сябе няпоўнавартасным, прыніжаным і недалэнгам. Раней гэтым, звычайна, займалася руская імпэрская літаратура, выдумваючы карыкатурныя вобразы прадстаўнікоў іншых народаў. Цяпер тое стала унутраннай палітыкай русіфікаванай адміністрацыі ў Беларусі.

Непасрэдны ўдзел у варварскай забароне Народнага Мэмарыяла прымаюць функцыянэры КГБ. Яны выконваюць розныя задачы – ад відэаздымкі людзей, якія ўстанаўліваюць крыжы, да актаў непасрэднага разбурэньня помнікаў.

Перад Новым годам абаронцамі Курапатаў была спынена спроба невядомай асобы разбурыць лаву Клінтана. Вандал уцёк, кінуўшы кувалду. Заявілі ў міліцыю. Але міліцыя і вухам не павяла (разумеючы, што тут справа КГБ). 1-га лютага яны лаву разьбілі на кавалкі. Рэжым зрабіў выгляд, што вядзе сьледства і забараніў забіраць кавалкі лавы на рэстаўрацыю (маўляў, так трэба для сьледства). Глупства відавочнае. Але неўзабаве стаў зразумелы яго сэнс. У пачатку лютага лаву разьбілі яшчэ раз ужо на дробныя кавалкі. Тут жа ў СМІ зьявілася амаль радаснае паведамленьне, што лаву Клінтана “разбурылі канчаткова”. Выказваюцца нібыта “па-Фрэйду”.

Але лава была і будзе. Рэшткі яе сабралі адказныя людзі нашай партыі КХП-БНФ на захаваньне і рэстаўрацыю. Мы цэнім Амэрыку і памятаем прэзыдэнта Клінтана за добрыя адносіны да Беларусі.

Цяпер па сутнасьці зьяў. Народны Мэмарыял Курапаты – гэта жывы помнік вечнай памяці. Ён працягвае традыцыі такога беларускага помніка як Грабарка на Беласточчыне. Сутнасьць яго існаваньня ў тым, што ў адпаведныя памятныя дні (напрыклад, на Радаўніцу і на Дзяды і ў любы час) людзі нясуць і ставяць крыжы ў памяць загіблых, забітых, замардаваных продкаў. Гэта могуць быць канкрэтныя знакі аб канкрэтных нябожчыках, альбо аб агульных забітых людзях. Такім чынам, помнікам зьяўляецца сама традыцыя, якая перадаецца з пакаленьня ў пакаленьне, і памяць жыве вечна, і выяўляецца ў крыжапрынашэньні і ў крыжастаўленьні.

У канцы 2018 г. рэжым забараніў гэтую традыцыю, устанавіўшы “гаргару” на сьвятым месцы. Адначасна праз свае нізавыя разбуральныя арганізацыі (тыпу Таварыства аховы помнікаў) і агентуру прапагандуе інвэнтарызацыю крыжоў у Курапатах, быццам бы не разумеючы, што крыжы ў гэтым Мэмарыяле зьяўляюцца рухомымі сімваламі памяці і памятнай традыцыі і не зьвязаныя з канкрэтнай асобай (сьпісы расстраляных у КГБ за сямю замкамі). Гэта тое самае, калі б інвэнтарызаваць кветкі на лузе, каб караць уласьніка за тое, што кожны дзень колькасьць кветак зьмяняецца. Але тут бюракратычная асаблівасьць мазгоў. Яны падобнае рабілі. Згаданае Міністэрства гатовае было рабіць “мартышкін труд” (нават выканаўцаў абазначыла) толькі дзеля таго, каб забараніць крыжастаўленьне, спыніць традыцыю і ўгробіць Мэмарыял.

Урэшце, вырашылі ўвогуле не цырымоніцца, разбураць дык разбураць. 30-га студзеня гэтага года рэжымны Саўмін прыняў пастанову № 69, згодна якой забаронена ня толькі традыцыя Мэмарыялу як вечна жывога помніка, але прадугледжана яго канчатковае матэрыяльнае зьнішчэньне цягам адмеранага часу. Усё гэта сфармулявана подленька, схавана, закамуфлявана па лекалах этнацыду, прыдуманых на Лубянцы. Задача такой палітыкі – устанавіць адміністрацыйна-міліцэскі кантроль над Курапатамі, каб не пускаць туды людзей ставіць крыжы і даглядаць могілкі. Адначасна – вынішчаць Мэмарыял подлымі адміністрацыйнымі захадамі і пры дапамозе гэбісцкага крымінальнага зброду (пачалі зь летувісцкага крыжа і разбурэньня лавы Клінтана).

Першае, што трэба зрабіць – гэта выканаць некалькі неабходных фармальных чыньнікаў. Менавіта: зьвярнуцца ў рэжымны Саўмін з прапановай зьмяніць пастанову № 69 і ўзяць пад ахову працэс народнага крыжастаўленьня Народнага Мэмарыяла Курапаты, пацьвердзіць такім чынам неад’емнае права людзей вольна ўшаноўваць знакамі, сімваламі, звычаямі і абрадамі памяць продкаў. Пастанова № 69 у цяперашнім выглядзе парушае гэтае неад’емнае права.

Патрабаваньні, прапановы і звароты ў рэжымныя ўстановы ўлады пра парушэньні правоў, парадку, традыцыяў і законаў фармальна патрэбныя і абавязкавыя, нягледзячы на тое, што антыбеларускі рэжым нічаму ня будзе спрыяць і нічога ня стане рабіць. Тут мусіць быць сьведчаньне злачныстваў рэжыму.

Ёсьць, аднак, магутная сіла, якая можа вырашыць шмат якія пытаньні. Гэтая сіла яшчэ не абудзілася. Але ў любы час можа абудзіцца, бо па маіх назіраньнях пастаянна адбываецца накапленьне нянавісьці. Рэжым гэтаму спрыяе ўсім, у тым ліку і пастановай № 69. Чыноўнікі ня спыняцца, такая ў іх антылюдзкая прырода.

Ужо зафіксаваныя выпадкі, калі яны атрымлівалі кулю ў лоб ад спакойных простых працавітых людзей, бо ня ўсё можна вытрымаць. Толькі высноваў з гэтага ня робяць. Шкада, вядома. Ёсьць схаваныя жыцьцёвыя законы, паводле якіх кара немінучая. Разбурэньне Курапатаў, рэстараны, танцы на касьцях, ёрніцтва над памяцьцю, антынародныя пастановы, вандалізм – усё гэта можа выбухнуць няшчасьцем для тых, што нічога не баяцца. Чаму так адбываецца ў жыцьці, -- гэта таямніца. Але так ёсьць.

10 лютага 2019 г.              Зянон ПАЗЬНЯК




Мы не дапусьцім, каб вораг зьнішчаў нашу Беларусь

posted Feb 12, 2019, 7:19 AM by Адміністратар Навін   [ updated Feb 12, 2019, 7:21 AM ]

(Лютаўскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ 

 і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

10 лютага ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Народны Мэмарыял Курапаты забаронены”. Старшыня прааналізаваў драматычныя падзеі вакол нацыянальнай сьвятыні беларусаў – Народнага Мэмарыялу Курапаты. Акупацыйны рэжым і ягоныя структуры, фармальна адказныя за захаваньне культурнай спадчыны і разьвіцьцё нацыянальнай культуры, на загад Масквы зьдзяйсьняюць зьнішчэньне Курапатаў. Тое, што многім здавалася немагчымым па ступені абсурда і варварства, рэалізуецца рэжымнымі асобамі розных узроўняў з вырабленым цынізмам. Улады прыкладаюць намаганьні для спыненьня і забароны народнага рушэньня – стварэньня вечнага помніка на месцы беларускай нацыянальнай трагедыі. Рэжым душыць сьветлую і гуманную нацыянальную традыцыю крыжастаўляньня, якая сама па сабе ўжо зьяўляецца культурнай каштоўнасьцю. Беларускія патрыёты ніколі не пагодзяцца з панаваньнем рэжымных у Курапацкай сьвятыні. Змаганьне за яе дапаможа скансалідаваць наш народ у барацьбе за сваю памяць, культуру, за свабоду і незалежнасьць.

З дакладам выступіў сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Партыі і Фронту. Ён (а таксама сябра КХП-БНФ, дэпутат Незалежнасьці сп. Сяргей Антончык) распавялі пра падрыхтоўку, правядзеньне і вынікі Сходу дэпутатаў Вярхоўнага Савета Беларусі 12-га і 13-га скліканьняў, які адбыўся 9 лютага 2019 г. Практычна ўсе дэпутаты Незалежнасьці выступілі ў абарону дзяржаўнага сувэрэнітэту і незалежнасьці Беларусі, заклікалі да згрутаваньня беларускага народа ў працы і змаганьні на карысьць нашай незалежнай і дэмакратычнай Бацькаўшчыны. Адбылася важная падзея ў працэсе кансалідацыі нашага грамадзтва ва ўмовах пагрозы з боку расейскага імпэрыялізма і здрадніцкай палітыкі існуючага рэжыма.

Выступілі сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. У сувязі з апошнімі падзеямі ў Курапатах – дзеяньнямі вандалаў і правакацыямі з боку ўладаў – сябры запрапанавалі зьвярнуць асноўную ўвагу партыйцаў і ўсяго грамадзтва на асноўную тэрыторыю Народнага Мэмарыяла, дзе неабходна ахоўваць і бараніць магілы пакутнікаў і крыжы памяці.

Было паведамлена, што паглыбляецца крызіс у раённых гарадах, дзе адно за адным зачыняюцца прадпрыемствы, дзясяткі тысячаў людзей застаюцца на вуліцы, а іхнія сем’і бяз сродкаў на існаваньне. Такія ж зьявы назіраюцца ў Гомелі, другім па велічыні горадзе краіны. Апошнім часам там ідзе працэс банкруцтва вялікіх прадпрыемстваў: тлушчавага камбіната і фанэрна-запалкавага камбіната (створаных яшчэ да 1917 года). Людзі праклінаюць мясцовы рэжым і яго галоўнага начальніка, многія перажываюць стрэс і крызіс безвыходнасьці. Людзей раздражняе і зьневажае кампанія супраць “дармаедаў”, выклікаюць нянавісьць новыя паборы і акупанцкія па стылю і сутнасьці дзеяньні ўладаў. Патрыётам неабходна працаваць з людзьмі, каб яны пазбавіліся ад адчаю. Грамадзтва павінна бачыць пэрспэктыву разьвіцьця і нармалізацыі менавіта праз нацыянальную салідарнасьць у супрацьстаяньні з акупанцкімі структурамі. Трэба давесьці ўсім, што беларусы ёсьць гаспадарамі на сваёй зямлі, і мы не дапусьцім, каб вораг зьнішчаў нас і нашу Беларусь.

Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ 

 і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

10 лютага 2019 г.



БЕЛАРУСКІ НАРОД ЯШЧЭ СКАЖА СВАЁ СЛОВА

posted Feb 12, 2019, 7:13 AM by Адміністратар Навін   [ updated Feb 12, 2019, 7:13 AM ]

Паважаныя дэпутаты, паважаныя госьці і запрошаныя.

Паважаныя спадарыні і спадары.

Вітаю вас у слаўным горадзе Менску на нашай дэпутатскай асамблеі, пасьвечанай пытаньням нацыянальнага існаваньня.

Усе праблемы беларускага грамадзтва – і культурныя, і сацыяльныя, і эканамічныя, і ўсе іншыя вынікаюць з пазыцыі кіруючай верхавіны ўлады, якая ў дачыненьні да народа і нацыі праводзіць тыповую акупацыйную палітыку. Гэтая ўлада ўспрымае народ не як вольнага творцу жыцьця ў дзяржаве, але як прадмет эксплуатацыі ў эканоміцы і аб’ект маніпуляцыі ў выбарах і палітыцы.

Народ, практычна, цалкам адлучаны ад уплыву на ўладу. У такіх умовах патрабаваць вырашэньня народных праблем ад антынароднай улады ёсьць марны занятак. Улада ня чуе і робіць насуперак. І тым ня менш народны ціск мусіць быць і асновы для гэтага ёсьць.

Вельмі небясьпечна тое, што ў Беларусі ўжо, практычна, вынішчана грамадзянская супольнасьць. Гэта абніжае магчымасьць супраціўленьня антынацыянальнай палітыцы і прыводзіць да дэградацыі грамадзтва. Па меры аслабленьня грамадзтва ціск рэжыму на народ павялічваецца і дасягае пачварных маштабаў. Ён не спыняецца. Пры адсутнасьці супраціўленьня ў пэрспэктыве такой сістэмы ўціску стаіць рабства і вынішчэньне людзей. У гісторыі і ў сучаснасьці мы маем такія прыклады.

Але мы бачым таксама іншыя прыклады, калі ва ўмовах бяспраўя і дыктатуры народ уздымаўся, зьмятаў антынародную ўладу і зьмяняў свой стан да лепшага. Прыклад Румыніі, Аргентыны, цяперашняй Венесуэлы сьведчаць аб такіх магчымасьцях.

Народ пазбаўлены правоў чужароднай уладай, заўсёды мае сваё канстытуцыйнае права на паўстаньне і зьвяржэньне рэжыму. Падкрэсьліваю, што гэтае права і дзеяньні народа законныя.

Разуменьне такой магчымасьці надае сэнс грамадзкім пратэстам і патрабаваньням да рэжыму, каб выконваў закон і паважаў правы людзей.

Найбольшай небясьпекай для нашага нацыянальнага існаваньня ёсьць пагроза беларускай незалежнасьці з боку пуцінскай Расеі. Вострую сітуацыю ад пачатку тут стварыў рэжым Лукашэнкі, які стаў правадніком маскоўскай вялікадзяржаўнай палітыкі. Але трэба не забывацца, што тэрытарыяльная і нацыянальна-культурная пагроза Беларусі з боку Масквы была ўвесь час (ужо амаль 500 гадоў) і будзе працягвацца пакуль існуе несвабодная Расея і яе імпэрская палітыка.

Расейская агрэсія супраць Украіны паказала (тым, хто не разумеў), што нельга няўважліва адносіцца да расейскіх агрэсіўных тэрытарыяльных пагроз. Расея жыве ў сваім спыненым сьвеце, у “рускім міры”. Міжнародныя правілы для яе ня маюць значэньня. Яна нацэлена на экстэнсіўнае разьвіцьцё і, як у сярэднявеччы, імкнецца разьвівацца за кошт захопу новых чужых тэрыторый. У той час калі ўвесь сьвет даўно перамяніўся. Краіны разьвіваюцца за кошт інтэнсіфікацыі ўнутраннага разьвіцьця.

Грубае, зьняважлівае для беларусаў выказваньне расейскага прэм’ера Мядзведзева ў Берасьці аб фальш-фантоме “саюзнай дзяржаве”, аб рэанімацыі гэтай авантуры, аб увядзеньні расейскіх грошай у Беларусі, агульнага суду ды мытніцы, нягледзячы на крытычную рыторыку калгаснага рэжыму ў адказ, мае ўжо адмоўныя вынікі, што пагражаюць суверэнітэту нашай краіны. Створана рэжымна-маскоўская група, якая таемна працуе ў Маскве, і выпрацоўвае новую мэтодыку так званай “інтэграцыі”. Чытай – акупацыі Беларусі.

Пагроза для незалежнасьці Рэспублікі Беларусь рэальная і небясьпечная для беларусаў. Пачынаючы з 2014 года, ад часу нападу маскоўцаў на Украіну, я пастаянна заклікаю беларусаў рыхтавацца да абароны краіны. Агрэсія Масквы ў любой форме не павінна засьпець беларусаў зьнянацку. Ня трэба слухаць, што маскоўцы кажуць, але глядзем, што яны задумалі.

Нягледзячы на нязгодную, зьбіўчывую рыторыку, рэжым у асобе яго начальніка ня будзе абараняць Беларусь. Сваю нянавісьць да незалежнасьці Беларусі ён выказаў у першы ж год свайго кіраваньня. Ягоныя блытаныя пасажы супраць агрэсіўных планаў Масквы абумоўленыя страхам страціць сваю незаконную ўладу, але ня клопатам пра суверэнітэт, які ён ужо часткова прадаў.

Маючы на ўвазе канстытуцыйнае права народа да зьвяржэньня рэжыму, неабходна патрабаваць ад яго дзеля бясьпекі краіны вярнуць поўнавартасную мяжу Беларусі з Расеяй на ўсходзе краіны і ўвесьці памежны кантроль.

Другое, што трэба патрабаваць ад рэжыму, гэта спыніць усе дзеяньні паводле незаконнай дамовы аб стварэньні так званай “саюзнай дзяржавы” Расеі і Беларусі. Незаконная дамова аб “саюзнай дзяржаве” (якая не прызнаная сьветам і дэмакратычнымі сіламі Беларусі) мусіць быць скасаваная тым, хто яе падпісаў, ня маючы на тое права і поўнамоцтваў. Беларусь павінна выйсьці з АДКБ і праводзіць нэўтральную палітыку згодна з палажэньнем Канстытуцыі.

Ня трэба думаць і казаць, што калі рэжым прамаскоўскі, то нічога патрабаваць ня трэба, бо яго палітыка антынародная. Гэта так, палітыка антынародная. Але казаць трэба, каб ведаў, за што панясе адказнасьць, бо ў рэшце рэшт народ мацнейшы, права яго натуральнае і законнае.

Цяпер перад пагрозай акупацыі з усходу, калі грамадзтва расцярушанае антынароднай палітыкай, зьнясіленае беззаконьнем, паборамі і непамернымі штрафамі за ўсе справы жыцьця, беспрацоўем і зьдзекамі над асобай з боку касты чыноўнікаў, міліцыі, КГБ і іншых абдзіралаў людзей, цяпер – вельмі патрэбна, каб адраджалася грамадзянская супольнасьць, мацнела народная салідарнасьць і адзінства грамадзтва.

Лічу добрай ініцыятывай збор нашай дэпутацкай прысутнасьці, людзей, якія чуюць адказнасьць за лёс Бацькаўшчыны. Прапаную зрабіць нашу дэпутацкую асамблею пастаянным сходам і з ініцыятывы Аргкамітэта зьбірацца рэгулярна па меры неабходнасьці дзеля асэнсаваньня праблемаў і спраў нашага грамадзтва, дзяржавы, Айчыны і краіны.

Наступнай ініцыятывай павінна стаць скліканьне народнага сходу. Настае час, калі свой лёс можа вырашыць толькі сам народ і дзеля гэтага яму неабходна арганізаваць сваю сілу. Вайна, якая пагражае нам з усходу, у цяперашніх абставінах (калі камандны склад арміі захоплены маскоўцымі) можа стаць для нас, беларусаў, толькі народнай вайной (гэта значыць партызанскай). І тады, тут, у Беларусі адвечны вораг нашага жыцьця і свабоды знойдзе вечную сваю магілу.

Жыве Беларусь!

Слава Айчыне!

9.02.2019.                          Зянон Пазьняк.





Minsko režimas pašalino Kryžių skirto stalinistiniam lietuvių tautos genocidos aukų atminti Kurapatoje, Minsko priemiesčiuose

posted Jan 27, 2019, 6:02 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 27, 2019, 6:02 PM ]

Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – Беларускі Народны Фронт

Conservative Christian Party – Belarusian Popular Front

Minsk (Belarus)

narodnaja-partyja.org; bielarus.net


Minsko režimas pašalino Kryžių skirto stalinistiniam lietuvių tautos genocidos aukų atminti Kurapatoje, Minsko priemiesčiuose

Gruodžio 27, 2018 metais baltkrievių patriotai grupuotę pastatė ąžuolų Kryžių skirto stalinistiniam lietuvių tautos genocidos aukų atminti Minsko priemiesčiuose Kurapatoje. Nuo 1937 m. iki birželio 23, 1941 m. NKVD nušovė Kurapatoje daugiau nei 250 000 žmonių, tarp jų buvo lietuviai. Nuo 1988 m. Baltarusijos žmonės sukūrė didingas Tautos Memorialas – daugiau nes 500 kryžių ant aukų kapų. Visus tuos metus režimas bandė sunaikinti kapus ir kryžius. Patriotai apsaugodavo šventovė Kurapatoje.

2018 m. mūsų prašymą lietuvių meistras raižytojas sukūrė Kryžių skirto stalinistiniam lietuvių tautos genocidos aukų atminti su užrašu lietuviškai ir baltarusiškai -- “Nužuditiems lietuviams atminti. 1937-1941”. Šis Kryžius įrengimas gruodžio 27, 2018 metais buvo lietuvių tautos genocidos aukų atminti įamžinimo aktas. Po dviejų valandų vyriausybės pašalino Kryžių nuo kapų. Sausio 18, 2019 m. Minsko regioninį vykdomąjį komitetą ideologijos komisija pradėjo administracinį procesą prieš du asmenis, kurios gruodžio 27, 2018 metais buvo Kurapatoje, -- Yuri Belenki ir Valery Buival. Kaltinimai yra absurdiški -- “kultūros paminklo sugadinimas”. Procesas tęsiasi.

Mes esame valstybinės vandalizmo liudininkai. Mes raginame Lietuvos visuomenę padėti mums atkūrti Lietuvos Kryžių Kurapatoje ir protestuoti prieš represijas.

Amžina atmintis Baltarusijos ir Lietuvos tautos aukoms!

Konservativu-Krikščionių Partija – Baltarusių Tautos Frontas, Informacijos komisija

2019 m. sausio 19 d. Minskas

Nuotraukos: Patriotai pastatė Kryžių, užrašas, Lietuvos Kryžius.

Leidinius:

https://novychas.by/hramadstva/pastavili-kryz-nanesli-szkodu-kulturnaj-kasztou?fbclid=IwAR2fW57_UaDgA7i2m2yi1wLK7Fqkns9WotoYyb_r1zf3QRwqm5GB1eUi0QE


https://www.racyja.com/hramadstva/rezhym-perasledue-patryyotau-za-ustalya/


https://www.svaboda.org/a/29718952.html?fbclid=IwAR1oOgJuEO_btu3Gg2YM9y3lhY9f3JEFW1kYBrWYEZgE9U10EVNteCjsUxM


Yuri Belenki, Konservativu-Krikščionių Partijos – BTF pirmininko pavaduotojas

Valery Buival, Konservativu-Krikščionių Partijos – BTF sekretorius

Tel.: +375 17 281 95 81; +375 296 190 462 (Velcom)

Tel.: +375 17 282 36 74; +375 296 332 409 (Velcom)









Разважаньні расейскага эмігранта

posted Jan 27, 2019, 5:32 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 27, 2019, 5:32 PM ]

Банда і Гундзяеў

Перш за ўсё, трэба разумець, што Расея – гэта краіна з абсалютна бяспраўным народам, які ня мае ніякіх рычагоў ціску на сваю ўладу, ня мае дэмакратычных выбараў. І гэты народ напампоўваецца прапагандай праз тэлебачаньне. А людзі, якія больш-менш думаюць, могуць паддавацца рэпрэсіям.

А вось што тычыцца пуцінскай вярхушкі, Крамля, банды, куды ўваходзіць нехта Гундзяеў, што называе сябе патрыярхам, то гэтая банда, зразумела, не пагодзіцца. У іх абсалютна бандыцкая псіхалогія. Яны змагаюцца за тэрыторыю, якую ў іх “адціснулі”.

Уявіце сабе банду ў Нью-Ёрку, якая кантралюе Бруклін. І тут у яе адціснулі Бронкс. Зразумела, яны ніколі з гэтым не пагодзяцца і будуць ўсяляк спрабаваць вярнуць кантроль над тэрыторыяй.

Таму я мяркую, што гэтая банда з Гундзяевым будзе ісьці на розныя меры і правакацыі, можа, нават гвалтоўныя дзеяньні. Пакуль што яны чакаюць. Але калі ў іх пачнуць забіраць храмы і царкоўную маёмасьць, яны пяройдуць да сур’ёзных дзеяньняў.

Расейскія ўлады і чэкісцкая карумпаваная вярхушка РПЦ будуць спрабаваць не дапусьціць пераходу вернікаў Маскоўскага патрыярхата ў Праваслаўную царкву Украіны. Яны ўсяляк будуць перашкаджаць гэтаму: чапляцца, наладжваць правакацыі і г.д. Дарэчы, пакуль што няма адчуваньня, што гэты працэс пераходу прыходаў будзе лёгкім. Бо пакуль што абсалютная большасьць вернікаў ва Украіне фармальна застаецца прыпісанай да Маскоўскага патрыярхату. Бо гэтую бітву за сваю ўласную царкву Україна яшчэ ня выйграла. Напрыклад, у Эстоніі побач з асобнай Эстонскай праваслаўнай царквой таксама ёсьць і Эстонская праваслаўная царква Маскоўскага патрыярхату. А ва Украіне ільвіная доля вернікаў – у царкве Маскоўскага патрыярхату, а не ў незалежнай ад Масквы царкве. Так што ва ўкраінцаў яшчэ наперадзе вялікая праца, каб цалкам рэалізаваць ідэю незалежнай і самастойнай праваслаўнай царквы.

Такім чныам, ідэю “русского міра” яшчэ нельга лічыць пахаванай. “Русскій мір” – гэта ж таксама піяраўскій і паліттэхнічналагічны брэнд, патрэбны як элемэнт “гібрыднай вайны”, у тым ліку і супраць Украіны. Вайна працягваецца, і гэты брэнд працягвае раскручвацца. Адпаведна, расейскамоўнымі ўкраінцамі яшчэ будуць працягваць маніпуляваць. Мы яшчэ ўбачым як імі будуць маніпуляваць на прэзыдэнцкіх выбарах ва Украіне.

Скупленыя немцы

Перш за ўсё я падзяліў бы людзей, што сімпатызуюць Расеі, і людзей, што сімпатызуюць пуцінскаму рэжыму і часта ангажаваныя ім. У Нямеччыне шмат людзей, што сімпатызуюць Расеі, але пры гэтым ненявідзяць або рэзка крытычна настроены ў адносінах да гэтага бандыцкага рэжыму, які захапіў уладу ў Расеі. Аднак ёсьць і людзі, ангажаваныя Крамлём, буйнымі расейскімі карпарацыямі і алігархамі. Асабліва шмат іх у палітычнай і бізнэсовай эліце Нямеччыны. Людзей у германскай эліце проста купляюць. Усе ведаюць гісторыю былога канцлера Шродэра, які спачатку быў куплены “Газпромам”, а цяпер яшчэ і “Роснефтью”. І такіх “шродэраў” даволі шмат. Прычым шмат іх у розных сфэрах нямецкай палітыкі і частках палітычнага спэктру.

Калі казаць пра крайнія “правыя” сілы – “Альтэрнатыву для Нямеччыны”, то гэта абсалютна прапуцінская партыя, члены якой езьдзяць у Крым, усяляк падтрымліваюць пуцінскую пазыцыю ў Эўропе па адмене санкцый і інш. Яны ангажаваны Крамлём, і ў нямецкіх СМІ пішуць, што ангажаваны не без карысьці.

Таксама ёсьць вялікая група “разумельнікаў” Пуціна, таксама ангажаваных Крамём, нават у партыі Мэркэль – “Хрысьціянска-дэмакратычны саюз Нямеччыны”. Асабліва шмат іх у баварскім партнёры ХДС – “Хрысьціянскім сацыяльным саюзе”, дзе ёсьць шчыльныя сувязі з расейскім бізнэсам, і шмат людзей ангажаваныя ім.

Сярод сацыял-дэмакратаў ёсьць вялікая група на чале з Шродэрам, да яе далучаецца і былы міністр замежных справаў Габрыэль, якія таксама ангажаваныя Крамлём. Калі рухацца яшчэ “лявей” – партыя “Die Linke”, калякамуністычная партыя. Яна захоўвае традыцыйныя сувязі з Крамлём. У ёй шмат людзей, якія былі яшчэ ў “Сацыялістычнай адзінай партыі Нямеччыны”, і яны былі зьвязаны са Штазі і КГБ. Таксама там ёсьць шмат новых і маладых людзей, якія арыентуюцца на Крэмль, зноў жа, як піша нямецкая прэса, не без выгоды.

Як бачым, нямецкае палітычнае поле вельмі актыўна інфільтравана пуцінскімі агентамі. Пра гэта пішуць многія нямецкія аўтары, у тым ліку мой сябра Барыс Райтшустэр.

Гэта ёсьць рэчаіснасьць. І, як мы бачым па гісторыі з”Паўночнай плыньню-2”, прапуцінскае лобі ў Нямеччыне вельмі ўплывовае, і яно можа ўплываць на прыняцьце рашэньняў.

Але, на шчасьце, ёсьць і антыпуцінскія, антыкрамлёўскія сілы ў Нямеччыне. Яны таксама ўплываюць на палітычны курс. І Мэркэль, мабыць, больш сімпатызуем менавіта ім, хаця не заўсёды паводзіць сябе пасьлядоўўна. Таму санкцыі супраць Расеі пакуль не адмяняюцца і адменены ня будуць. Прынамсі, да спыненьня пуцінскай агрэсіі на Данбасе.

Тое ж самае тычыцца і Эўропы ў цэлым. Эўрапейскія санкцыі, нягледзячы на ўсе намаганьні і вельмі магутнае эўрапейскае прапуцінскае лобі, усё ж захаваюцца – здаровы сэнс ім не дазволіць адмяніць санкцыі да спыненьня расейскай агрэсіі на ўсходзе Украіны. Бо эўрапейскія выбаршчыкі гэтага не зразумеюць. Усе цудоўна бачаць, які гвалт робяць пуцінскія агрэсары на Данбасе і ў Крыме. Выбаршчыкі не зразумеюць, калі зараз раптам будуць адменены антырасейскія санкцыі, бо Пуцін не зрабіў і кроку насустрач Эўропе ва ўкраінскім пытаньні.

Нагнятаньне ўра-патрыятычнай гістэрыі

Хаця многія ў Расеі і прагаласавалі за Пуціна, выбары ў цэлым былі несапраўднымі і жульніцкімі. Таму, колькі людзей аддалі свае галасы за Пуціна ў сапраўднасьці, ня ведае ніхто. Уладзе трэба было нарысаваць, што больш за 50% выбаршчыкаў (не ад тых, хто прышоў, а ў цэлым) прагаласавалі за Пуціна, і яны зь імпэтам гэтую суму нацягвалі.

Зараз рэйтынг прэзыдэнта пачаў падаць. Тады, перад выбарамі, увалілі кучу грошай, падкуплялі выбаршчыкаў, прадпрымалі “папулярныя меры”. А выбары скончыліся – выбаршчыкі сталі нікому не патрэбнымі, і на іхнія галовы пасыпаліся “непапулярныя рашэньні” кшталту падвышэньня пэнсійнага ўзросту, падвышэньня падаткаў і г.д. у выніку нават тыя, хто прагаласаваў за Пуціна, ачомаліся і зразумелі, што іх чарговым разам падманулі. Таму і пачаў падаць рэйтынг.

Да якіх мэтадаў можа прыбегнуць Пуцін, каб выправіць сітуацыю? Ён ведае толькі адзін мэтад – нагнятаньне ўра-патрыятычнай гістэрыі праз тэлебачаньне і піяр. Але для гэтага будзе неабходная нейкая інфармацыйная нагода. Так, у свой час ён стварыў інфармацыйную нагоду з Крымам, потым – з раскруткай вобраза ворага ў асобе Украіны (была цэлая плынь фэйк-ньюз, усялякія “укрыжаваныя хлопчыкі” і іншае). Усё гэта ўжо не працуе, бо цяпер трэба нешта новае. Напрыклад, Беларусь…

Ігар Эйдман

(Ляйпцыг)

Крыніца:https://glavred.info/chat/872-igor-eydman.html?fbclid=IwAR2maSq4baHSGo6XlK2VV6jk2qdhGO_TQSr0njmtNL2oxpeDXHWUj0Q3_ug 


Адміністрацыйны “працэс” за ўсталяваньне Крыжа памяці летувіскіх ахвяраў у Курапатах

posted Jan 22, 2019, 10:18 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 22, 2019, 10:18 AM ]

        22 студзеня 2019 г. адбыўся адміністрацыйны працэс, арганізаваны камісіяй па ідэалогіі, культуры і моладзі Менскага раённага выканаўчага камітэта. На працягу працэса і пасьля яго на тэрыторыі перад будынкам Менскага райвыканкама знаходзілася некалькі групаў асобаў у цывільным, некаторыя зь іх вялі відэаздымкі, у тым ліку ў той час, калі запрошаныя журналісты вялі відэазапіс інтэрв’ю з людзьмі. Калі журналісты і грамадзяне запатрабавалі ў гэтых асобаў прад’явіць дакуманты, адразу ж прыбыў міліцэйскі патруль.
         Міліцыянты адмовіліся выконваць патрабаваньне грамадзян і правяраць дакуманты ў тых асобаў, што вялі відэаздымкі без дазволу грамадзян. Было зразумела, што тэма Курапатаў не пакінула абыякавымі ўлады, і яны забясьпечылі сябе спэцпадтрымкай і дадатковай аховай.

Адміністрацыйная камісія праходзіла ў стылі абсурда, што выклікала сьмех прысутных у памяшканьні грамадзян, патрыётаў якія прышлі падтрымаць абвінавачаных. Усім кіравала не камісія, а сакратарка (!), якая не пісала пратакол, а заявіла, што “напіша яго потым”. Пасьля тэлефанаваньня старшыні адміністрацыйнай камісіі у памяшканьне ўвайшлі два міліцыянты і знаходзіліся там да канца працэсу. Таксама асоба, прадстаўленая як работнік райвыканкаму, праводзіла відэазапіс працэса. Супраць сп. Юрыя Беленькага, выканаўцы ў Беларусі абавязкаў старшыні КХП-БНФ, і сп. Валерыя Буйвала, сакратара Управы КХП-БНФ, былі высунуты абвінавачваньні ва ўстаноўцы “крестов”, а менавіта крыжа памяці летувісаў, расстраляных у Курапатах, без дазволу міністэрства культуры РБ.

Сп. Беленькі, спасылаючыся на заканадаўства даказваў, што ўстаноўка крыжа на могільніку не зьяўляецца мастацкай дзейнасьцю, якая патрабуе нейкіх міністэрскіх дазволаў. Беларускі народ ставіць крыжы ў Курапатах ужо на працягу 30 гадоў, а па ўсёй нашай краіне за стагоддзі людзі паставілі і ставяць тысячы і тысячы крыжоў. Ён выказваў пратэсты супраць відавочных парушэньняў адміністрацыйна-працэсуальнага кодэксу, але камісія адхіляла іх і працягвала паседжаньне.

Сп. Валеры Буйвал заявіў, што ня ўдзельнічаў ва ўсталяваньні “крестов”, а праходзіў у гэты час па дарозе ў Курапатах, што як сьведка пацьвердзіў сп. Ю. Беленькі. Камісія ў якасьці доказаў “адміністрацыйнага парушэньня” прадставіла пратаколы, складзеныя двума работнікамі “Лясгасу”, якія былі ў той час у Курапатах, і зробленыя імі відэаздымкі. Але абвінавачаныя заявілі, што на відэаздымках ёсьць толькі сюжэт аб тым, як людзі ідуць па дарозе ў Курапатах. Камісія не ўзяла пад увагу гэтыя заявы, адмовілася выклікаць на паседжаньне работнікаў “Лясгасу” і прыступіла да галасаваньня. Кожнаму з патрыётаў быў прызначаны штраф у 15 базавых заробкаў – 382 рублі. Было зразумела, што рашэньне аб пакараньні было прынята заранёў і не самой адміністрацыйнай камісіяй, а тымі, хто пакіраваў гэтай абсурднай дзеяй. Патрыёты заявілі, што будуць абскарджваць незаконны прысуд і зьвяртацца ў пракуратуру.

Галоўныя высновы з гэтай падзеі наступныя. Рэжым уварваўся на тэрыторыю Народнага мэмарыялу ў Курапатах і абвясьціў тэрыторыю пахаваньняў “сваёй” не для таго, каб апекавацца магіламі і дапамагчы грамадзтву працягнуць справу ўвекавечваньня памяці бязьвінных ахвяраў расейскай акупацыі. Якраз наадварот, рэжым спрабуе зьнішчыць народную сьвятыню і разьлічвае зрабіць гэта ў некалькі этапаў. Зараз разгортваецца першы этап: перасьлед патрыётаў, якія даглядаюць магілы і ўсталёўваюць крыжы, – робіцца гэта, каб спыніць народнае рушэньне па стварэньні Народнага мэмарыялу. Таксама робіцца прэцэдэнтны выпадак: забарона ўсталяваньня крыжа ў Курапатах і выдаленьне (а, магчыма, што і зьнішчэньне) яго. Другім этапам рэжым плануе зьнішчэньне усіх крыжоў на магілах пакутнікаў (пад выглядам “належнага навядзеньня парадку”). Трэцім этапам рэжым мяркуе зьнішчэньне магіл і ператварэньне Курапатаў у парк або пабудову на гэтым месцы нейкіх будынкаў і іншых аб’ектаў.

Беларусы не павінны дапусьціць рэалізацыі злачыннага плану Масквы, якая ўжо зьнішчыла безьліч масавых пахаваньняў ахвяраў сталінскага тэрору на тэрыторыі Расеі, а цяпер рукамі сваіх мясцовых паслугачоў распачынае зьнішчэньне Курапацкай сьвятыні. Людзі павінны ісьці ў Курапаты, каб ушаноўваць памяць пакутнікаў: ставіць крыжы на магілах, ускладаць кветкі, запальваць зьнічкі, бараніць Народны мэмарыял ад дзяржаўнага вандалізма. Імпэрыя Зла павінна пацярпець паразу ў гэтай, распаленай ёю гібрыднай бітве за нашу памяць, за нашых пакутнікаў, за сьвятыя крыжы.


Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ


22 студзеня 2019 г.


1-10 of 1945