Навіны - Цалкам



ВОЙСКА -- ДЛЯ АБАРОНЫ АЙЧЫНЫ, АЛЕ НЯ СУПРАЦЬ НАРОДА

posted by Адміністратар Навін   [ updated ]

(Зварот да прызыўнікаў)

Пачынаецца асеньні набор у войска. Не пагаджайцеся служыць ва ўнутраных войсках і ўcялякіх спэцназах, бо цяпер гэта тэрарыстычныя атрады антыбеларускай хунты. Калі трапіце ва ўнутраныя войскі, вас будуць прымушаць страляць у свой народ, зьбіваць і катаваць вашых бацькоў, матак, братоў, сясьцёр, сяброў і суседзяў. Вам будуць там "прамываць мазгі", каб зрабіць карнікаў, чалавека-робатаў рэпрэсій.

Цяперашняя ўлада незаконная. Яна праводзіць антыбеларускую палітыку чужой дзяржавы (Масквы) і ўстанавіла рэжым унутранай акупацыі, зьневажае народ абыходзіцца зь беларусамі як з акупацыйным насельніцтвам.

Ідзеце служыць у беларускае войска абароны. Там трэба быць, каб трымаць зброю супраць зьнешніх ворагаў Беларусі. Там вучэцеся валодаць зброяй. Гэта спатрэбіцца дзеля абароны Беларусі.

Але адмаўляйцеся ад службы ў міліцэйскіх унутраных войсках, каб ня ўдзельнічаць у рэпрэсіях супраць народа.

Жыве Беларусь! Слава Айчыне!

25 верасень 2020 г.                     Зянон ПАЗЬНЯК

У МАСАВЫМ МІРНЫМ ПРАТЭСЬЦЕ -- НАША СІЛА І БУДУЧАЯ ПЕРАМОГА. У АГРЭСІІ -- ПАРАЗА

posted Sep 24, 2020, 6:59 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 24, 2020, 6:59 PM ]

Апошнім часам рускія прапагандысты і розныя вяшчальнікі, якія выступаюць пад выглядам дэмакратаў, праціўнікаў Пуціна і быццам бы спрыяюць беларускай рэвалюцыі, пачалі крытыкаваць беларусаў за пацыфісцкі мірны характар пратэстаў. Расейцы на ўсе лады даказваюць, што гэта памылка, трэба, маўляў, уступаць у жорсткую барацьбу і граміць лукашысцкія спэцсілы.

Ня слухайце гэтых рускіх "дабрадзеяў" і прапагандыстаў. Яны хочуць стварыць нагоду для ваеннай інтэрвэнцыі Расеі супраць Беларусі (хоць гавораць адваротнае). У мірнай масавасьці сіла нашай беларускай рэвалюцыі. Мірная масавасьць пратэстаў дае беларусам магчымасьць самаарганізавацца, дэманструе ўсім волю народа, паказвае нікчэмнасьць хунты для самой хунты і для ўсяго сьвету.

Толькі шырокі масавы мірны пратэст і самаарганізацыя! Рыхтуймася да любых паваротаў падзей, гуртуймася, але будзьма стрыманамі і не паддаемся на правакацыі. Ня дайма зачэркі нас разграміць.

Будзьма салідарныя, ратуйма сваіх. Адзін за ўсіх і ўсе за аднаго! Перамога будзе за беларусамі. Час працуе на народ. Трэба воля і вытрымка.

Жыве Беларусь! Слава Айчыне!

24 верасень 2020 г.                         Зянон ПАЗЬНЯК




«Камітэт Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча»

posted Sep 23, 2020, 9:49 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 23, 2020, 9:49 AM ]

Кантакты Беларускага Народнага Фронту (БНФ) з польскімі дэмакратычнымі арганізацыямі, што ўтварыліся на базе «Салідарнасьці» пачасьціліся з 1993 года. Гэта было зьвязана найперш з нашай палітычнай ідэяй стварыць у будучыні Балта-Чарнаморскую супольнасьць дзяржаў (Беларусь, Украіна, Летува, Латвія). Палякі прапаноўвалі пашырыць ідэю да канцэпцыі «міжмор'я», куды ўвайшла б Польшча (і магчыма потым Венгрыя, Славакія, Румынія, Баўгарыя).

У 1996 годзе я апынуўся ў эміграцыі (ЗША, Польшча). У Кракаве я пазнаёміўся з Карнэлем Маравецкім – кіраўніком «Солідарносьці вальчонцэй». У нас было супадзеньне поглядаў на каунізм і неабходнасьць працягваць змаганьне, бо камунізм-сацыялізм – найвялікшае зло. У 1999 годзе мне патэлефанаваў Пётра Глябовіч адзін з арганізуючых дзеячоў «Солідарносьці вальчонцэй» і прапанаваў супрацоўніцтва. У гэты ж час я пазнаёміўся з Ядвігай Хмялёўскай, кіруючай дзяячкай «Солідарносьці вальчонцэй». Потым – з Робэртам Боднэрам, Бацяном і іншымі дзеячамі. Узьнікла ідэя, якую выказаў Пётра Глябовіч, стварыць Польска-Беларускую арганізацыю ў Польшчы, паколькі ідэалёгія Беларускага Народнага Фронту і «Солідарносьці вальчонцэй» былі блізкімі, падтрымлівалі традыцыйныя каштоўнасьці і грунтаваліся на барацьбе з камунізмам.

Гэтую ідэю падтрымліваў таксама «Рух Одродзэня Польскі» (прэм'ера Альшэўскага). 21 студзеня 2000 года была ўтворана сумесная беларуска-польская арганізацыя «Камітэт Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча». Мэты «Камітэту – інфармаваньне польскага грамадзтва аб сітуацыі ў Беларусі і супрацоўніцтва польскіх дзеячоў і палітыкаў зь незалежніцкім беларускім рухам. Старшынёй Рады Камітэту па чарзе мусілі быць прадстаўнік Польшчы і Беларусі. Першым старшынёй быў Пётра Глябовіч. З 2-га чэрвеня 2001 года – Зянон Пазьняк. Сакратаром «Камітэту» стаў – Робэрт Боднэр, намесьнікам старшыні – Лешэк Беднарчук. Зь беларускага боку – Зянон Пазьняк, Сяргей Папкоў, Валеры Буйвал і інш. Аб стварэньні «Камітэту» было аб'яўлена ў Кракаве на прэс-канфэрэнцыі для журналістаў.

21-29 студзеня ўдзельнікі кіруючай групы «Камітэту» аб'ехалі шэраг польскіх гарадоў (Варшава, Познань, Кракаў, Сасновец, Катавіцы, Люблін), дзе выступалі перад жыхарамі, сустракаліся з парлямантарамі, праводзілі прэсавыя канфэрэнцыі. У Кракаве падрыхтавалі ўрачыстую імпрэзу, пасьвечаную пачатку паўстаньня 1863-64 гг. 23-га студзеня арганізавалі пратэстную дэманстрацыю перад будынкам консульства Расейскай Фэдэрацыі ў Кракаве. Удзельнікі трымалі польскія, беларускія і чачэнскія сьцягі і плякаты: «Сёньня Грозны – заўтра Менск, пасьлязаўтра – Варшава». Пратэставалі супраць агрэсіўнай руска-імпэрскай палітыкі людабойства ў Чачэніі. Зь беларускага боку выступалі Зянон Пазьняк і Валеры Буйвал.

24 студзеня дэлегацыя «Камітэту» наведала Люблін. Адбыліся спатканьні з жыхарамі, студэнтамі унівэрсітэту, парлямантарыстамі. Абмяркоўвалася праграма беларуска-польскага супрацоўніцтва. Праведзена прэс-канфэрэнцыя для журналістаў.

25-га студзеня дэлегацыя «Камітэту» працавала ў Варшаве. У Сэйме Польшчы адбылася прэсавая канфэрэнцыя, дзе старшыня БНФ Зянон Пазьняк падкрэсьліў, што ў Расеі дайшоў да ўлады савецкі КГБ. Мэтадамі яго ўлады зьяўляецца ваенная агрэсія, брутальная прапаганда і дэзінфармацыя. Падкрэсьлена, што калі пуцінская Расея пераможа ў Чачэніі, то наступнымі мэтамі Расейскай агрэсіі будуць Украіна, Беларусь, Летува, пагроза ўзьнікне таксама для Польшчы і ўсёй Эўропы. Польскія парлямантарысты тады яшчэ не вельмі ўяўлялі сабе такое разьвіцьцё падзеяў, але выступы сяброў БНФ і Камітэту «Польшча-Беларусь» былі не дарэмнымі. Тое, што рыхтавалі расейскія агрэсіўныя колы сталася праз 15 гадоў.

З такой жа праграмай польска-беларуская дэлегацыя выступала ў Сасноўцу, Катавіцах і Познані.

Палітычная сутнасьць працы Камітэту «Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча» была выразна адлюстравана на Першым кангрэсе Камітэту, які адбыўся 11-га сакавіка 2000 года ў Кракаве. У склад кіраўніцтва Камітэту заснавальнікаў тады ўвайшлі яшчэ Яніна-Ядвіга Хмялёўска і Гэнрык Бенкевіч. Кангрэс прыняў шэраг ухвалаў, дзе былі адлюстраваныя канкрэтныя мэты і задачы арганізацыі. Было падкрэсьлена, што «Кангрэс Камітэту Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча выказвае волю да цеснага супрацоўніцтва зь незалежніцкім беларускім рухам, прадстаўніком якога ёсьць Беларускі Народны Фронт «Адраджэньне» Зянона Пазьняка.

Акрамя таго Камітэт прымае захады, каб навязаць супрацоўніцтва з волязмагарнымі арганізацыямі Татарстану, Башкатарстану, з Мэджлісам Крымскіх Татараў, атаксама згуртаваньнямі з краінаў Каўказу і Закаўказьзя.

У Польшчы за сваіх натуральных саюзьнікаў Камітэт прызнае: Рух Адбудовы Польшчы, Канфэдэрацыю Незалежнай Польшчы, Пагадненьне Цэнтра, Канфэдэрацыю Незалежнай Польшчы – Бацькаўшчына, а таксама Партыю Вернасьці Рэчы Паспалітай і Чачэнскі Інфармацыйны Асяродак.

Мэтай гэтакім чынам арганізаванага супрацоўніцтва будзе разьвіцьцё і прапаганда канцэпцыі Міжмор'я і Ідэль-Урал.»

Адзін з пяці пунктаў Ухвалы гучэў так: «Камітэт Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча выказвае рашучы пратэст супраць імпэрскай палітыкі Расеі, якую яна праводзіць супраць Беларусі і Чэчэнскай Рэспублікі Ічкерыя. Адносна Беларусі праводзіцца палітыка ўмяшальніцтва ў яе ўнутранныя справы, абмежаваньне суверэнітэту (праявай чаго зьяўляецца арганізацыя «Саюзу» Беларусі і Расеі) і паступовае пазбаўленьне атрыбутаў незалежнай дзяржавы. Мэтай такіх дзеяньняў зьяўляецца «мірны» захоп Беларусі і паўторнае ўключэньне яе ў склад расейскай імпэрыі.

Асабліва звыродлівыя формы набывае палітыка Масквы адносна незалежніцкіх імкненьняў народаў Каўказу. Масавае вынішчэньне, людабойства, гвалт, стварэньне канцэнтрацыйных лягераў, прапаганда хлусьні – вось прыклады бандыцкай «цывілізацыйнай місіі» Расеі ў дачыненьні да чачэнцаў. Расейская агрэсія супраць суверэннай Чачэніі павінна быць паўсюдна асуджана і неадкладна спынена міжнароднай супольнасьцю».

Кангрэс прыняў шэраг канкрэтных прапановаў па стварэньні Беларускага інфармацыйнага цэнтру, па уганараваньні памяці гэнэрала Булак-Балаховіча, па стварэньні помніка герою-генэралу і інш.

16-га лістапада 2000 года ў Кракаве на Ракавецкіх могілках ля магілы Аляксандра Прушынскага (Алеся Гаруна – паэта і Міністра вайсковых справаў Беларусі ў 1919 годзе) і перад помнікам украінскім жаўнерам атамана Пятлюры была адзначана 80-я гадавіна ўтварэньня Нацыянальнага ўраду БНР пад кіраўніцтвам Вячаслава Адамовіча (16.ХІ.1920). Урачыстасьць арганізавалі прадстаўнікі Камітэту Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча, Агульнапольскага Камітэту Нацыянальнай Памяці, Камісіі па Супрацоўніцтву Руху Адбудовы Польшчы і Беларускага Народнага Фронту «Адраджэньне» Зянона Пазьняка.

У гэты ж дзень прадстаўнікі Беларусі і Камітэту Польшча-Беларусь Зянон Пазьняк і Валеры Буйвал мелі спатканьне з грамадзкасьцю Кракава. Была прынятая заява і рашэньне аб правядзеньні 23-га лютага 2001 года ў краінах Эўропы і Амэрыкі сумесных беларуска-польска-чачэнскіх акцыяў пад лёзунгам: «Незалежнасьць Чачэніі, свабоду Беларусі!» «За нашу і вашу свабоду».

Пад такім дэвізам і пад лёзунгамі «Свабоду Чачэніі – абаронім незалежнасьць Беларусі!» ды «Спыніць разгул расейскага імпэрыялізму!» прайшла міжнародная акцыя салідарнасьці з чачэнскім і беларускім народамі, якія супроцьстаяць агрэсіі расейскай імпэрыі. Пікеты і дэманстрацыі адбыліся ў Беларусі, Татарстане, Грузіі, шэрагу гарадоў Польшчы, у Злучаных Штатах Амэрыкі. У Вільні дэманстрацыю наладзіла Таварыства Беларускай Культуры. Галоўным ініцыятарам міжнароднай акцыі выступіў «Камітэт Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча.»

Дата акцыі выбрана невыпадкова 23 лютага 1944 года расейскі НКВД па загаду Крамля зьдзейсьніў адно з найвялікшых злачынстваў Другой Сусьветнай вайны. Былі гвалтоўна выселеныя з роднай зямлі і вывезеныя ў Сярэднюю Азію і Запаляр'е цэлыя народы: чачэнцы, інгушы, аварцы, калмыкі.

Цяперашняя расейская імпэрыя працягвае зьнішчальную каляніяльную палітыку на Каўказе, а Беларусь абраная ахвярай расейскай экспансіі на заходнім кірунку. Усюды былі прынятыя пэтыцыі заявы і звароты, дзе гаварылася аб злачанствах супраць чалавецтва, зробленых расейскай ваеншчынай у Чачэніі, сцьвярджалася права чачэнскага народа вырашаць свой лёс самастойна.

У аснове «Камітэту Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча» стаяў Усходні Аддзел «Солідарносьці вальчонцэй» і Беларускі Народны Фронт «Адраджэньне» Зянона Пазьняка (Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ). Штаб-кватэра Камітэту знаходзілася ў Кракаве. Там жа рэгулярна адбываліся мэмарыяльныя мерапрыемствы над магіламі гэрояў сумеснага змаганьня за незалежнасьць і свабоду. Напрыклад, 2-га чэрвеня 2001 году пасьля статутнага сходу Камітэту ўдзельнікі ішлі на Ракавецкія могілкі і ўскладалі кветкі да магілы Алеся Гаруна а таксама на курган у гонар украінскіх ваяроў Сымона Пятлюры.

Камітэт актыўна дзейнічаў у 2000-2002 гадах. Паступова са зьменай палітычных абставінаў (заняпадам Руху Адраджэньня Польшчы, сьмерцю маладога Робэрта Боднэра, частымі выездамі Зянона Пазьняка ў ЗША) актыўнасьць Камітэта зьмяншаецца і спарадычна праяўляецца толькі ў ініцыятывах Усходняга аддзелу «Солідарносьці вальчонцэй» (Пётра Глябовіч, Ядзьвіга Хмелёўска).

Дзейнасьць сумеснага «Камітэту Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча» адбывалася ў вельмі патрэбны момант, калі да ўлады ў Расеі прыйшоў КГБ. Ні ў ЗША, ні ў Эўропе, ні ў значнай часткі польскіх палітыкаў не было разуменьня небясьпекі, якая зьявілася над Эўропай. Мы тое разумелі і наша задача была засьведчыць небясьпеку перад вольным сьветам. Часткова нам удалося гэта зрабіць на асабовым і грамадзкім ўзроўні. Але поўнасьцю Польшча і аб'яднаная Эўропа расплюшчыла вочы, калі ўдарыў гром: калі Расея ў 2008 г. напала на Грузію і ў 2014 – на Ўкраіну. Пра ўсё гэта мы папярэджвалі і казалі людзям, пачынаючы з 2000 года. Мяркую, што наша палітычная і асьветніцкая праца была тады не дарэмнай.

Не ўдалося ажыцьцявіць ў асноўным канкрэтныя задачы (устаноўка памніка Станіславу Булак-Балаховічу, стварэньне Беларускага Інфармацыйнага цэнтра і т.п.) , словам таго, што патрабавала значных сродкаў і ўдзелу дзяржавы, палітычных прыхільнасьцяў і г.д. Палітычная палітра Польшчы ў тым часе была моцна раздроблена з перавагай левых сілаў і настроенасьцю на вырашэньне вузка палітычных пытаньняў улады.

Фактам ёсьць тое, што тыя палітычныя ідэі і задачы, якія ў пачатку 21 стагоддзя паставілі перад сабой Усходні Аддзел «Солідарносьці вальчонцэй» і Беларускі Народны Фронт «Адраджэньне» Зянона Пазьняка, стварыўшы «Камітэт Польшча-Беларусь імя генэрала Станіслава Булак-Балаховіча», цяпер сталі палітычнай рэальнасьцю і чыньнікам дзяржаўнай палітыкі Польшчы, краінаў Прыбалтыкі, Украіны і Эўропы. Галоўнай небясьпекай для сьвету зьяўляецца рускі імпэрыялізм і агрэсіўная Расея Пуціна.

12 чэрвень 2020 г. 

Зянон Пазьняк                                                                                                               старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай                                                                                          Партыі – БНФ (Народнай Партыі)

Крыніцы: «Беларускія Ведамасьці», № 1(24), 2000 г.; №2(25), 2000 г.; № 1(31), 2001 г.; № 2(32), 2001 г.; № 6(36) 2001 г.



Зянон Пазьняк. МОВА НАША ЗБРОЯ

posted Sep 21, 2020, 3:37 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 21, 2020, 3:38 PM ]

Зянон Пазьняк. МОВА НАША ЗБРОЯ 
https://www.youtube.com/watch?v=X-pJmERth5M 

БЕЛАРУСЬ – ГЭТА Я

posted Sep 21, 2020, 12:47 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 21, 2020, 12:48 PM ]

Сёньня беларусы ва ўсім сьвеце востра перажываюць за нашых родных людзей, якія пакутуюць ад лукашызму-пуцінізму. Кожны забіты, скалечаны беларус, зьбіты да беспрытомнасьці -- у нашых сэрцах, якое баліць. Тыя, хто знаходзіцца за межамі Бацькаўшчыны, стараюцца ва ўсім сьвеце падтрымаць сваіх суайчыньнікаў мітынгамі пратэсту, зьбіраюць грошы на дапамогу рэпрэсаваным нашым людзям, зьвяртаюцца ў міжнародныя арганізацыі за падтрымкай і за адпаведнымі міжнароднымі дзеяньнямі-санкцыямі супраць фашыстоўскага рэжыму Лукашэнкі. Гэтая падтрымка патрэбная рэвалюцыйнай Беларусі, бо ўсе разам мы адолеем гэтую пачварную ўладу, якая прыйшла да нас з усходу.

20 верасьня каля будынка ААН у Нью-Ёрку ўжо ў каторы раз сабралася беларуская грамада, бо 21 верасьня пачынаецца Асамблея ААН з нагоды 75-годдзя арганізацыі. На мітынгу была прынята рэзалюцыя, у якой мы, беларусы, дзякуем за маральную падтрымку і зьвяртаемся да сяброў ААН па дапамогу.

Было шмат сьцягоў, плякатаў, шчырых выступаў, сьпявалі нашы песьні-гімны. Раптам я заўважыла сярод нашых Бел-Чырвона-Белых штандараў адзін сьцяг Расеі. Некалькі чалавек стаялі збоку, і прысутныя, якія слухалі выступоўцаў, іх, відаць, ня бачылі. Я падыйшла да гэтых людзей, спытала, ці ведаюць яны, зь якой нагоды тут сабралася грамада.

-- Да, конечно, мы русские, мы за вас. Не думайте, что все руские – это Кремль и путинское окружение. Мы хотим быть вместе с вами, потому что восхищаемся белорусами и пришли вам это сказать, -- патлумачыла адна з рускай кампаніі.

-- А для чаго вы прыйшлі з імпэрскім сьцягам? – пытаюся.

-- Чтобы вы знали, што мы, русские, за вас.

-- Дык калі вы за нас – схавайце імпэрскі сьцяг, пад якім Расея гвалціць Грузію, Украіну, Беларусь, іншыя краіны, народы. Сёньня гэта імпэрскі сьцяг, пад ім агрэсія, пагроза Беларусі. Навошта вы яго дэманструеце? Станавіцеся пад наш рэвалюцыйны сьцяг.

-- А пошла ты ...

Тут я пачула ў адказ расейскую мову ва ўсёй вулічнай красе.

-- Вось таму вас і ня любяць, за варварства і бескультур'е. Такая ваша падтрымка непатрэбная, ідзіце, адкуль прышлі, -- адказала ім я.

Але яны не пайшлі, засталіся стаяць за намі, размахваючыся сваім імпэрскім сымвалам. А потым наша вядучая (яна ня чула гэтай гаворкі) нават дала спадарыні, што была зь імі мікрафон, і тая казала пра свой “восторг” беларусамі, пра сваё шкадаваньне, што 40 адсоткаў рускіх падтрымліваюць Лукашэнку. “Но мы с вами, путинская политика – это не весь русский народ” -- скончыла яна сваю пафасную прамову. Адзін з групы падыйшоў да мяне і папрасіў прабачэньня за свайго групніка.

-- Прабачэньне павінен быў прасіць той, хто брыдка сябе паводзіў. А так -- вы застаецеся разам з хамствам, і вашыя словы пра падтрымку няшчырыя. Вы да нас са сваім матам болей лепш не прыходзце, -- адказала я.


У 80-90-я гады, калі мы, беларусы, змагаліся супраць камунізму і за незалежнасьць, у Беларускім Народным Фронце было нямала і рускіх людзей. Але яны, як і мы, зьбіраліся пад нашым Сьцягам і Пагоняй (якія і тады былі пад камуністычнымі рэпрэсіямі), разносілі нашыя лістоўкі па кватэрах (тады не было Інтэрнэту), змагаліся за фронтаўскіх кандыдатаў у Вярхоўны Савет і ў мясцовыя саветы, ладзілі разам з намі мітынгі – былі з намі. Мы ім ня проста верылі. Яны былі нашыя, бо прынялі на сябе наш боль, і нават стараліся гаварыць па-беларуску. Яны казалі: «Мы жывем з вамі і бачым, што вы церпіце ад нашых суродзічаў, і мы – з вамі і за вас, і мы любім вашу-нашую Беларускую мову.»

І зараз я думаю, што калі б антынародная ўлада маёй радзімы (ня дай Божа) напала б на якую іншую краіну і пралівалася б кроў, моцна цярпелі б людзі, я б хадзіла з апушчанай галавой ад сораму, бо Беларусь – гэта я, і я адчуваю адказнасьць за сваю Айчыну (што, відаць, адсутнічае ў расейцаў). Якія тут былі б сьцягі!

А іхны імпэрскі сьцяг нам і так дастаткова намазоліў вочы. Хочаш нам выказаць салідарнасьць – станавіся разам з намі пад наш штандар, а не навязвай свой крывавы ў крыві народаў сьцяг.


Што тычыцца мовы. Калісьці студэнткай філфака я прачытала пераклад Аркадзя Куляшова паэмы Пушкіна “Цыганы”. Гэта было ашаламляльна для мяне, бо пераклад гучэў настолькі прыгожа і раскрываў сэнс драматычных падзеяў (у параўнаньні з пушкінскім варыянтам) магутна і глыбока.

Пад час працы ў Навукова-дасьледчым інстытуце педагогікі як спэцыяліст і дасьледчык рускай і беларускай моваў займалася праблемамі рускай і беларускай літаратураў, выдала кнігу “Дыдактычны матэрыял па рускай літаратуры для вучняў 8 класа” і некаторыя іншыя навуковыя працы. Давялося мне таксама параўнаць пераклады “Новай Зямлі” Якуба Коласа на польскую мову і на расейскую. Мушу сказаць: па-расейску нашы творы не гучаць. Па-польску – гучаць, а па-расейску – не. І тлумачыцца гэта тым, што рэсурсы рускай мовы слабейшыя за беларускую. Калі мы думаем, што гэта ня так, мы проста мала чыталі нашую класіку. Пачытайце, параўнайце – і вы пераканаецеся, што гэта праўда.

Зьнішчаючы нашу мову, расейскія акупанты, іхняя псэўданавука і прапаганда ўбівалі беларусам ў галаву (праз рускую школу, газэты, унівэрсітэты), што наша мова быццам бы ніжэйшая, горшая і некаторыя (ня ўсе, зразумела) – Відаць, паверылі. А вось пачытайце Купалу, Багдановіча, Коласа... Параўнайце, скажам, з Блокам, Маякоўскім, Лермантавым, Пушкіным – і вы ўбачыце імпэскія вушы гэтай паэзіі і нацяжкі расейскай прапагандысцкай навукі ў яе ацэнцы..

Некалькі год таму Сяржук Сокалаў-Воюш надрукаваў у альманаху “Беларус” свае пераклады папулярных рускіх песень (дзе “речка движется и не движется”). Ну, у Сяржука выглядае дакладна лепей за арыгінал, бо нашая мова дае вялікія магчымасьці паэту перадаць багацьце чалавечых думак і пачуцьцяў. Пацікаўцеся – па-беларуску гэта гучыць па-сапраўднаму выдатна.

Усё, што створана і гучыць на нашай Беларускай мове – гэта здабытак НАШАЙ Беларускай культуры, глыбокай, вялікай і найпрыгажэйшай.

Жыве Беларусь! Жыве нашая вялікая Беларуская Мова! Жыве вечна!

20 верасень 2020 г.                      Галіна Пазьняк 

ТРЫБУНАЛ

posted Sep 20, 2020, 7:54 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 20, 2020, 7:54 PM ]

17-га верасьня рэжым сабраў у Менску форум жанчын з бюджэтных арганізацыяў, каб прадэманстраваць падтрымку існуючай уладзе і асобе Лукашэнкі. На форуме выступіў Лукашэнка.

Я паглядзеў на ягоныя паводзіны і праслухаў, што і як ён гаворыць. Мушу сказаць, што гэта ўжо ня сьмешна. Чалавек нездаровы і жыве ў стане вайны, якая, як яму здаецца, вось-вось пачнецца. Тут ня гульні і не прапаганда прыдуманай нерэальнасьці, якую беларусы бачаць па рускім тэлебачаньні. Тут усё небясьпечнае, бо маніякальнае, і нясе пагрозу ўсёй нацыі.

Для чалавека, які церпіць на псіхічныя адхіленьні, рэальнасьцю зьяўляецца яго ўнутраны сьвет, ягоныя ўнутранныя ўяўленьні, трывогі і страхі. Згодна гэтых уяўленьняў ён дзейнічае і прымае рашэньне.

Калі Лукашэнка распавядае, як ён ляцеў на верталёце над масамі дэманстрантаў, і як амэрыканцы, "сволачы", з космасу заўважылі ягоны верталёт і тут жа перадалі ў "цэнтар дыверсіі" пад Варшаву, а адтуль паступіла каманда ў Менск да дэманстрантаў, і "они разбежались, как крысы", то тут відаць тыповае праяўленьне псіхічнай нездаровасьці. Ён верыць у тое, што кажа. Гэта ёсьць ягоная рэальнасьць. Такая ж, як рэальнасьць пацыента ў якога крадуць з прыёмніка радыёхвалі, цяпло з батарэі, ці скануюць праз электрычную лямпачку.

Над усім гэтым людзі сьмяюцца. Гумарыстам весела. Такое назіраецца ўжо 26 гадоў. Выдадзеныя зборнікі ягонай неадэкватнасьці і бескультур'я, выказваньняў з нерэальнага сьвету.

Але пад уплывам зацыкленых уяўленьняў ён забіў сваіх часовых паплечнікаў, адправіў на той сьвет супернікаў і апанентаў, расстраляў нявінных людзей, каб схаваць тэракт у мэтро, тысячы беларусаў кінутыя ў турмы з-за ягонай помсты і за непадпарадкаваньне ягоным уяўленьням і крымінальным патрэбам, забітыя мірныя дэманстранты, пакалечаныя і сталі інвалідамі сотні людзей.

Усё гэта ўнутраныя дзяржаўныя крымінальныя злачынствы, распаўсюджаныя ў грамадзтве таталітарным самаўладдзем.

Цяпер паталогія пашырылася, вышла за межы, набыла небясьпечныя рысы для ўсіх, у тым ліку для яго самога і для ягонага асяроддзя. Узурпатар пачаў вайну з народам, і ў намерах -- з суседзямі, з усім сьветам. Паўтараю, ён рэальна верыць, што ўжо йдзе вайна і што суседзі з НАТО рыхтуюцца напасьці на Беларусь, разарваць яе на кавалкі, адабраць ад яго краіну, якую ён прыватызаваў. Ён жыве ў гэтай сваёй уяўнай рэальнасьці і пастаянна гістэрычна пра тое гаворыць.

Вось цытаты з выступу 17-га верасьня.

Аб галасаваньні на выбарах:

-- "Я вам клянуся, ніякой хлусьні на выбарах не было."

Пра вячэрнюю дэманстрацыю выбаршчыкаў 9-га жніўня і забойства амонаўцамі людзей:

-- "Амонаўцы ўратавалі краіну і сарвалі бліцкрыг".

-- "Калі ім (гэта зн. людзям на дэманстрацыі і «закулісе») не ўдалося захапіць уладу сходу, зьмяць сталіцу, падняць усю краіну, тады была прыдумана метадычка..."

Пра пагрозы ад суседніх дзяржаваў НАТО (тут цытую ў арыгінале):

-- "Мы не знаем, что они выбросят дальше. Мы понимаем, что в их арсенале осталось совсем немного приемов, прежде чем развязать горячую войну. Поэтому мы вынуждены отвести войска с улиц, как я уже говорил, пол-армии поставить под ружье и закрыть государственную границу с Запада, прежде всего с Литвой и Польшей."

-- "Хочу обратиться к народам Литвы, Польши и Украины: остановите своих безумных политиков, не дайте развязаться войне!"

Апошні выкрык (хто ня ведае ў чым справа) можа агаломшыць любога. Небясьпека якраз у тым, што гэтыя ягоныя ўяўленьні рэалізоўваюцца, бо пацыент валодае неабмежаванай уладай над людзьмі. Улада робіць яго сацыяльна небясьпечным для ўсёй нацыі, для Беларусі ў цэлым.

Нядаўна ён раззлаваўся на Летуву і самадурна прыстрашыў, што адмовіцца ад транзіту з Балтыкі праз Летуву і перанакіруе гандлёвыя плыні праз Расею, пазбавіўшы такім чынам суседзяў іхняга прыбытку ад транзіту. Але яшчэ большыя страты будуць для Беларусі. Плаціць за транзіт праз Расею даражэй, ня кажучы пра іншыя вялікія выдаткі.

Для Расеі, вядома, гэта падарунак і выгада. Толькі Расея, хутчэй за ўсё, Лукашэнку на тое і намовіла, ведаючы пра ягоны "бзік" падрыхтоўкі да вайны. Вось ён і рыхтуецца, каб, у выпадку вайны з НАТО і нападу на Беларусь зь Летувы, ня страціць стратэгічна важны транзіт.

А ўвогуле, тут мы назіраем тыповую расейскую тактыку падрыхтоўкі агрэсіі. Успомнім, напрыклад, падрыхтоўку нападу на Фінляндыю ў 1939 годзе. Савецкія газэты і радыё трубілі аб тым, што Фінляндыя рыхтуецца напасьці на СССР, што фіны робяць правакацыі супраць "краіны саветаў", дыверсіі, прапаганду, шпіёнскую выведку і г. д. Неўзабаве саветы напалі на Фінляндыю.

Расейскія палітолагі, ацэньваючы беларускую мірную рэвалюцыю, сказалі: "Усё. Беларусы ўратавалі Эўропу. Пуцін у Беларусь ужо не палезе, і вайны ня будзе."

Вельмі скарапальныя высновы, аднак. Адпачне, ачомаецца і палезе. Прырода такая. Акрамя таго, ёсьць Лукашэнка -- яму з Масквы скажуць, дык ён і страляць пачне. І будзе адстрэльвацца нават тады, як ён сказаў, калі застанецца "зусім адзін". Пры ўсёй ягонай трусьлівасьці, Лукашэнка ўжо ня першы раз заяўляе, што гатовы на сьмерць "за краіну" і за ўсё, што "стварыў". Ён у тое верыць. Ён гатовы заплакаць ад крыўды, што можа страціць пасаду і ад страху, што прыдзецца адказваць за забойствы людзей.

У гіблае вар'яцкае балота трапілі беларусы, дзе ўжо амаль кожны разумее, што трэба як найхутчэй вылезьці з гэтай багны, пакуль ні патопяць усіх з галавой. Пацыент ужо заявіў пра "закрыцьцё межаў", зьбіраецца ліквідаваць партыі, потым зьнішчыць друк, лічбава-электронную эканоміку, схапіць усіх падазроных і нязгодных і г. д. Ён знаходзіцца ў стане ўзбуджэньня і страху, самыя неадэкватныя намеры можа пачаць рэалізоўваць.

Тут паўтараю ўжо сказанае.

Першым чынам мусіць быць ліквідаваная ўлада Лукашэнкі і прысутнасьць яго ва ўладзе. Гэта ёсьць патрабаваньне рэвалюцыі. Без адхіленьня Лукашэнкі ад улады ніякія дзеяньні немагчымыя і ня маюць сэнсу. Тым больш, што ні пры якіх абставінах Лукашэнка уладу не аддасьць, бо ён замазаны ў злачынствах і ў крыві. Страта ўлады для яго -- гэта турма і пакараньне. (Наіўным асобам трэба забыцца пра словы трансфэр улады, дыялог, перамовы і т.п. Магчымы толькі арышт злачынцы).

Дэмакратычныя мэтады зьмены ўлады ў Беларусі задзейнічаць немагчыма, бо яны тут не прыдатныя і да таго ж іх у краіне не існуе. Усе спробы будуць задушаныя, а людзі рэпрэсаваныя і нават зьнішчаныя. У такім разе застаецца рэвалюцыя і рэвалюцыйныя прынцыпы. А гэта значыць, што любыя мэтады рэвалюцыі будуць лічыцца выкананымі ў сфэры канстытуцыйнага права, калі існуе жыцьцёвая небясьпека для ўсіх людзей, для народа, нацыі і дзяржавы, і калі ліквідаваныя законныя магчымасьці зьмены ўлады, калі пануе беззаконьне і валюнтарызм.

Рэальна ў гэтых умовах існуюць дзьве магчымасьці пазбаўленьня ад небясьпечнага ўзурпатара. Арышт і фізічная ліквідацыя па прыгавору суда. (Змова і закалат унутры хунты, практычна, выключаюцца.)

Паўтаруся, што ва ўмовах надзвычайнай небясьпекі для нацыі і для краіны і ва ўмовах праўнай безвыходнасьці для пераменаў, фізічная ліквідацыя ўзурпатара з прымяненьем і выкарыстаньнем рэвалюцыйнага права ёсьць апраўданым канстытуцыйным дзеяньнем. Гэта выключны мэтад. Ён існуе ў арсенале рэвалюцыі і народнага права.

Для рэалізацыі канстытуцыйнага народнага права рэвалюцыі мусіць быць створаны Народны Трыбунал. Хутчэй за ўсё, беларусы яго створаць за мяжой. (Тут іх мільёны.) Трыбунал мусіць разглядзець ступень віны Лукашэнкі і вынесе карны вердыкт. Выкананьне вердыкту – гэта будзе асобнае дзеяньне.*

Дыягназ мазаічнай псіхапатыі не вызваляе пацыента ад суду. Такія людзі лічацца ўсьвядомленымі, яны разумеюць сэнс сваіх учынкаў, нават пры псіхічным адхіленьні.**

Пытаньні, якія тут пастаўлены, абмеркаваныя ў Беларускім Нацыянальным Сакратарыяце. Патрэбна праца па факталогіі і сістэматызацыі злачынстваў узурпатара. Часткова яно ўжо зроблена энтузіястамі ў Беларусі. У любым выпадку Народны Трыбунал (і таксама -- Народны абвінаваўца) мусяць быць створаныя, і падставы для гэтага ёсьць.

21 верасень 2020 г.                                 Зянон Пазьняк


-------------------------------------------------

*ЗАЎВАГА. Пытаньне аб арышце (калі ўзьнікне такая пастанова) – гэта задача, якая будзе вырашацца асобна, улічваючы абставіны.

**ЗАЎВАГА. "Перечень психических расстройств (заболеваний), при наличии которых лицо может быть освобождено от отбывания наказания, содержится в Приложении к Постановлению Министерства внутренних дел Республики Беларусь и Министерства здравоохранения Республики Беларусь от 16.02.2011 № 54/15.

Юридический критерий включает в себя интеллектуальный и волевой признаки.

Причем для признания юридического критерия достаточно установления одного из этих признаков. Первый выражен в том, что лицо лишено возможности сознавать фактический характер и значение своих действий. Волевой признак отражает неспособность лица руководить своими действиями. Если хотя бы один из этих признаков присутствует, то освобождение психически больного лица от наказания является не правом, а обязанностью суда." Крыніца:

http://center.gov.by/publikatsii-rabotnikov-tsentra/osvobozhdenie-ot-ugolovnogo-nakazani/ 

РУСКАЯ ТЭХНАЛЁГІЯ

posted Sep 19, 2020, 7:56 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 19, 2020, 8:19 AM ]

Руская агентура прафэсійна працуе на эмацыйны раскол беларускага грамадзтва, ужываючы ўсюды аднолькавыя прыёмы.

Расколу беларускага грамадзтва на аснове нянавісьці Лукашэнка прысьвяціў 26 гадоў сваёй улады. Ягоны лексічны запас ненавісных і зьневажальных слоў дзеля ацэнак розных груп і праслоек беларускага грамадзтва сягае на больш за сотню тэрмінаў (гэта ўжо сабрана).

Тым часам людзям, якія цікавяцца тэхналёгіямі масавага ўзьдзеяньня, раіў бы паглядзець запіс відэа жаночага форуму і канцэрту ў падтрымку Лукашэнкі, які адбыўся 17 верасьня ў горадзе Менску.

На выбарчых мітынгах у ліпені-жніўні гэтага года з удзелам С. Ціханоўскай, і штабістак групы Газпрама-ФСБ і на жаночым форуме 17-га верасьня выкарыстаны аднолькавыя тэхналёгіі, над якімі працавалі адны і тыя ж расейскія тэхнолагі.

Гэта відавочна. Толькі на форуме ўсё выкананьне было бяздарным, пошлым і фальшывым. Відаць былі тыя ж самыя штучныя ўстаноўкі на запал эмоцыяў, на пытаньні са сцэны і адказы хорам, на экзальтацыю і сантыменты, на камплімэнты і ўхваленьне публікі.

Тут ужывалася ўся лексіка штабістак: "вы -- невероятные", "я вас люблю", "я вас всех очень люблю", "мы вас очень любим", "вы -- самые лучшие", "мы с вами", "спасибо всем вам", "вы добрые, отзывчивые, трудолюбивые", "вы сегодня хозяйки этой страны", "такой канцентрацыи красоты, как здесь, нет ни в одном уголке земного шара" (да спадарынь з начосамі і высокім бюстам) і г. д. Пры гэтым адна дама з рэзкім закусам закрычала, што "муж офицер костьми ляжет, но над нашей любимой страной не будет бчб флаг!" "За Беларусь"! -- скамандавалі падцягнутыя  вядучыя.  "За Беларусь"! -- падхапілі жанчыны. Рэдкаснае відовішча, сага пра словы любові на чужой мове, сказаныя зь нянавісьцю.

19 верасень 2020 г.                  Зянон ПАЗЬНЯК 

АГЛЯД

posted Sep 17, 2020, 1:13 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 17, 2020, 2:26 PM ]

(Ліст да сяброў КХП – БНФ)

26 гадоў цёмнага антыбеларускага рэжыму паказваюць, што галоўнай прычынай унутранай акупацыйнай палітыкі была і ёсьць Расея. Лукашэнка -- гэта прыдатны для Расеі сатрап з беларусафобнай псіхікай нянавісьці да беларусаў, беларускай мовы і культуры.

Імпэрская роля Расеі асабліва стала небясьпечнай для Беларусі, калі да ўлады там ў 2000-м годзе прыйшоў КГБ і яго карпаратыўны стаўленьнік В. Пуцін.

Планы і прыёмы расейскай палітыкі ў дачыненьні да Беларусі былі ўсялякія, але нязьменнай заставалася пэрспэктыва захопу (аншлюсу) Беларусі, і ў сувязі з гэтым -- зьнішчэньне Беларускай мовы. Прытым, насаджэньне нянавісьці да Беларускай мовы і зьнішчэньне яе ёсьць для Расеі галоўным, бо зразумела, што пры дзяржаўным існаваньні Беларускай мовы аншлюс немагчымы.

У 2019 годзе пазыцыі Пуціна ў Расеі пагоршыліся. Для паправы становішча, каб падняць прэстыж Пуціна, быў узяты рэзкі курс на інтэграцыю Беларусі ў склад Расейскай Фэдэрацыі. Эпідэмія каронавіруса Ковід-19, якая пачалася неўзабаве, прыпыніла актыўнасьць Масквы. Увагу пераключылі на прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі. У Крамлі ўзьнік план замены Лукашэнкі на больш прадказальную асобу, прыдатную для правядзеньня аншлюсу. Таксама была пастаўлена задача стварыць ў Беларусі прамаскоўскія партыі і прамаскоўскіх палітыкаў. У планах былі задзейнічаны Газпрам і ФСБ. Так зьявіліся на паверхні банкір В. Бабарыка, гэбіст В. Цапкала і прамаскоўская выбарчая група Газпрама, якая карысталася прадэмакратычнай фразеалогіяй.

Беларускія нацыянальныя сілы былі выключаныя з выбарчай кампаніі. Выбарчы канфлікт разыграўся паміж прыўладнай групай Лукашэнкі і групай Газпрама-ФСБ. Лукашэнка, карыстаючыся, як заўсёды, незаконнымі прыёмамі, не дапусьціў кандыдатаў Газпраму-ФСБ, да выбараў.

Але падзеі прынялі нечаканы для рэжыма паварот. Групоўка ФСБ-Газпрама ўзяла пад сваю апеку і фінансаваньне вольнага кандыдата, выпадковую асобу ў палітыцы Сьвятлану Ціханоўскую і, скарыстаўшы антылукашэнкаўскі настрой грамадзтва ("абы не Лукашэнка"), пасьпяхова раскруцілі пад гэты настрой кандыдатуру Ціханоўскай, якая стала электаральнай альтэрнатывай Лукашэнку. Бальшыня галасавала за яе. Лукашэнка, як звычайна, сфальсіфікаваў выбары, напісаўшы сабе больш за 80 адсоткаў галасоў.

Гэтае нахабства, цынічнае напляваньне на настрой народа ўзарвала беларускае грамадзтва, у якім накапілася непрыняцьце асабіста Лукашэнкі і яго антыбеларускай палітыкі. Пачалася нацыянальная рэвалюцыя, якая ёсьць на справе працягам нацыянальнай рэвалюцыі 1988-1991 гадоў, калі беларусамі была здабыта незалежнасьць краіны, але не здабыта ўлада. Як і ў 1988-91 гг., народ выступіў пад нацыянальнымі беларускімі лёзунгамі і нацыянальнымі беларускімі сімваламі.

Без перабольшаньня скажу, беларуская маніфэстацыя выклікала сапраўдны завал сьвядомасьці і паніку ў Маскве. Планы памяняць Лукашэнку тут жа спыніліся. Пуцін стаў ратаваць Лукашэнку (прызнаў яго "перамогу" на выбарах, "легітымнасьць" і г. д.).

Праблематычным стала і непасрэднае ваеннае ўмяшаньне Расеі ў беларускія справы, бо стала зразумела, што ўзьнікне нацыянальны супраціў, вынікі якога цяжка прадбачыць. Пуцін дэманстратыўна адклікае ваенна-паліцэйскія рэзэрвовыя сілы з-пад усходняй мяжы Беларусі і дае Лукашэнку крэдыт у паўтары мільярды даляраў (на задушэньне рэвалюцыі, трэба разумець). Варыянты паводзінаў Масквы пастаянна зьмяняюцца. Але выкрышталізоўваецца такі ўзгоднены з Лукашэнкам падыход, зразумелы для заходніх філісьцераў у палітыцы і калабарантаў у Беларусі.

Згодна маскоўскіх планаў, парадак такі. Лукашэнка рыхтуе "канстытуцыйную" рэформу, грамадзкую думку дураць чарговай "лібэралізацыяй". Праз два гады прымаюць новую лукашысцкую канстытуцыю, і абавязкова на рэфэрэндуме (што ў канстытуцыйным працэсе недапушчальна). Потым па новай "канстытуцыі" (дзе будуць унесеныя палажэньні аб "союзном государстве" і "сьвязі" з Расеяй) праводзяцца выбары прэзыдэнта, а затым -- парляманта. Дзеля гэтай схемы, якая паціху запускаецца ў сьвядомасьць, Масква ўжо спрабуе ствараць у Беларусі прарасейскія партыі, выкарыстоўваючы калябарантаў (групу ФСБ-Газпрама) і інш.

Лукашэнка на гэта пагаджаецца і адначасна гробіць некаторыя планы Масквы на корані. Выдаліў, напрыклад, за мяжу (у Польшчу) двух калабарантаў з так званай "каардынацыйнай рады". Ва Ўкраіну выдаліў праз мяжу з той жа "каардынацыйнай рады" двух агентурных суб'ектаў і яшчэ двух пасадзіў за краты. Словам, учыніў "другу" Пуціну пагром, які той вымушана глытае, крыва ўсьміхаючыся. Усё гэта паказвае на няпростыя паводзіны ў маскоўска-лукашысцкім і маскоўска-антылукашысцкім лагерах, але генэральная лінія Масквы не мяняецца.

Першым чынам, і Масква, і Лукашэнка зацікаўленыя ў тым, каб зьбіць напал беларускай мірнай рэвалюцыі, і потым ціха яе душыць, гаворачы пра свой "канстытуцыйны працэс".

* * *

Пазыцыя руху "Вольная Беларусь", які фармуецца і які абапіраецца на народную рэвалюцыю, дыямэтральна супрацьлеглая па сутнасьці і па схеме.

Першым чынам мусіць быць ліквідаваная ўлада Лукашэнкі і прысутнасьць яго ва ўладзе. Гэта ёсьць патрабаваньне рэвалюцыі. Без адхіленьня Лукашэнкі ад улады ніякія дзеяньні немагчымыя і ня маюць сэнсу. Тым больш, што ні пры якіх абставінах Лукашэнка уладу не аддасьць, бо ён замазаны ў злачынствах і ў крыві. (Наіўным асобам трэба забыцца пра словы трансфэр улады, дыялог, перамовы і т.п. Магчымы толькі арышт злачынцы).

Пасьля адхіленьня Лукашэнкі ад улады аўтаматычна вяртаецца сапраўдная Канстытуцыя 1994 года і аб'яўляецца крымінальным злачынствам лістападаўскі дзяржаўны пераварот 1996 года, які адкінуў законную Канстытуцыю.

На падставе Канстытуцыі 1994 года адбываюцца выбары парляманту і затым -- прэзыдэнта Беларусі. Праз год парлямант можа вызначыць новы канстытуцыйны статус прэзыдэнта.

Новыя ворганы ўлады праводзяць дэмакратычную, заснаваную на законах і праве палітыку ў інтарэсах Беларусі і беларускай нацыі.

* * *

Асобнай тэмай у нашым разглядзе стаіць пытаньне аб ролі Сьвятланы Ціханоўскай.

Сьвятлана -- чалавек выпадковы ў палітыцы. Ад пачатку была па-за межамі палітычных падзелаў і арганізацыяў, была абыякавай да ўлады Лукашэнкі і да лёсу Беларусі. Матывацыя яе ўдзелу ў выбарах не палітычная, але адкрыта авантурная. Яна (як заяўлена) ішла на выбары быццам бы "дзеля каханьня", для таго, каб вызваліць мужа з турмы, куды яго незаконна ўкінуў Лукашэнка.

Адсутнасьць палітычных поглядаў, нацыянальнай пазыцыі і вопыту сталі прычынай таго, што яе выкарысталі як тэхнічнага кандыдата асобы з групы Газпрама-ФСБ. Пры гэтым яны распапулярызавалі і ўзьнялі яе імідж у выбарчай кампаніі сярод электарату, які гатоў быў галасаваць хоць за каго, абы не за Лукашэнку.

Пры ўскладненьні абставінаў гэтыя ж асобы (канкрэтна М. Калесьнікава і М. Знак) здалі яе пад прэс КГБ, у выніку чаго Сьвятлану зь яе вымушанай згоды дэпартавалі ў Летуву.

І вось тут узьнікаюць складаныя дачыненьні і пытаньні адносінаў да гэтай асобы, пра ўзровень думак якой нічога не было ведама. Тым часам групоўка Газпрама-ФСБ працягвае на яе ўплываць.

Ціханоўскую зьмясьцілі пад нагляд спэцслужбаў Летувы (пад выглядам аховы). Найбольш імкнуцца на яе ўплываць прадстаўнікі Польшчы, Летувы і афіцыйнага Эўразьвязу. Зь Беларускага боку -- функцыянеры АГП.

Гэтыя ўплывы выклікалі шэраг яе супярэчлівых заяваў, на якія складана сур'ёзна рэагаваць, ня ведаючы яе самастойнай пазыцыі.

Пры ўсёй авантурнасьці зьяўленьня Ціханоўскай у палітыцы і непадрыхтаванасьці, відаць, тым ня менш, яе станоўчыя якасьці: нешматслоўнасьць, думаньне над тым, што кажа, асьцярожнасьць у выказваньнях.

Адначасна фіксуецца на слых поўная адсутнасьць веданьня і разуменьня базавых асноваў нацыянальнай палітыкі, асабліва -- значэньня нацыянальнай мовы дзеля свабоды і культуры нацыі, адсутнасьць разуменьня ролі расейскага і заходняга чыньнікаў для Беларусі і нават нежаданьне гэтыя чыньнікі зразумець. Агрэхі лукашысцкай антыбеларускай падрэжымнай адукацыі наклалі адбітак на многіх людзей.

Ня думаю, што крыніцы, якія імкнуцца ўплываць на Ціханоўскую, здолеюць нешта істотнае абазначыць і нечага дасягнуць з прычыны абмежаванасьці яе магчымасьцяў. Патэнцыял альтэрнатывы рэжыму можа раскрыцца толькі ў нацыянальнай палітыцы. Па-за ёй -- пустата альбо шкодная мішура.

Нешматслоўнасьць і стрыманасьць Ціханоўскай не дазвалялі выявіць сьветапоглядную сутнасьць гэтай асобы. Але ўскладненьне абставінаў і неадэкватнае ўспрыняцьце самой сябе рана ці позна мусілі б паказаць, што за Ціханоўская зьявілася на хвалі электаральнага папулізму і нянавісьці да ўзурпатара Лукашэнкі.

Так яно і сталася. Раскрылася цэлая група.

Усіх вывелі на чыстую ваду тэставыя ацэнкі пра двух забойцаў і ўзурпатараў -- Пуціна і Лукашэнку. На тэставае пытаньне "чый Крым?" Сьвятлана адмовілася адказваць. На "Крыме", між іншым, пагарэлі Бабарыка, Цапкала і два агенты з так званай "каардынацыйнай рады", якія выехалі ва Ўкраіну. На тэсьце пра Пуціна і Лукашэнку разгромна пагарэла Калесьнікава, якая сказала, што Лукашэнка "заслужыў сабе годны адпачынак. Ён жа ні ў чым не вінаваты!" і што "Пуцін -- чалавек, у чыёй чэснасьці мы ня можам сумнявацца." Жонка Цапкалы штабістка Вераніка, таксама заваліла тэст, сказаўшы шчырае глупства, што "калі б Пуцін заняў пазыцыю народу Беларусі, то быў бы нацыянальным героем".

Цяпер гэтае скандальнае гэбоўскае шчыраваньне Веранікі падтрымала Сьвятлана, адзначыўшы, што пагаджаецца з гэтымі яе словамі "абсалютна" і дадала, што "ў Пуціна гэта было б вельмі мудрым рашэньнем мудрага кіраўніка, прынамсі, з гледзішча беларускага народу. Ды і расейскага таксама."

Такое прызнаньне Ціханоўскай украінскаму Інтэрнэт выданьню lb.ua можна было б яшчэ апраўдаць слабым думаньнем, неразуменьнем таго, што кажа і т. п. Але яе цынічныя заявы пра гарантыі бясьпекі Лукашэнку пры мірным яго зыходзе ад улады, і абяцаньне "нават больш", чым гарантыі, высьвятляюць гэтую асобу цалкам і пераклікаюцца з панегірыком Калесьнікавай пра Лукашэнку.

Стыль выказваньня аб "гарантыях" і неадэкватная ацэнка сябе таксама ўражваюць. "Асабіста я, -- кажа Ціханоўская, -- павінна гаварыць за ўсіх людзей. І думка ўсіх людзей будзе ўлічвацца".

Сьведчаньне, што Ціханоўская засталася цалкам у прапуцінскай групе Газпрама-ФСБ, цяпер пацьверджана ў яе ацэнках і словах. Зразумела таксама, чаму яна так старанна ўнікае размаўляць па-беларуску.

Але бянтэжыць іншае. Тое, што Сьвятлана трапіла не ў сваю талерку -- гэта паўбяды. Палітыцы можна падвучыцца. Чалавек, які йшоў на выбары прэзыдэнта (хай сабе і дзеля мужа) павінен быць маральна падрыхтаванай асобай, з пачуцьцём справядлівасьці, і пажадана -- эмпатыі, з адчуваньнем болю за людзкія пакуты і з перажываньнем за сьмерць, з маральнай адказнасьцю за словы. Калі такога няма, то лепш трымацца далей ад людзкіх лёсаў і ад любой улады.

Зразумела, што "гарантыі" Ціханоўскай – гэта недарэчныя, пустыя словы. Можна б было не зьвяртаць увагі, калі б яна ня ўдзельнічала ў выбарах. Але калі ўдзельнічала, -- тут іншы статус. Тут засьведчана немаральная пазыцыя, гандлярскія ўяўленьні пра гарантыі бясьпекі для сэрыйнага забойцы-Лукашэнкі, які забіў, замучыў дзясяткі беларусаў, па якім даўно плача турма, а па справядлівасьці -- гільяціна. Чалавек можа дараваць бандыту толькі за свае пакуты, але не за чужыя і казаць дазволена за сябе, але не "за ўсіх людзей".

Нарэшце, усе яны, уся гэтая шабашная прапуцінская групоўка, выявілася, абазначылася слоўна і пазыцыйна. Унесена поўная яснасьць у прапуцінскія іх паводзіны. Аднак, тут сьведчаньне банкруцтва. Нічога ў іх ужо не атрымаецца. Як зрэшты і ў Лукашэнкі, якому Пуцін 14-га верасьня даў два месяцы, каб расправіцца з рэвалюцыяй. Але паглядзім хто з кім "расправіцца".

У беларусаў зьявіліся вялікія магчымасьці салідарна арганізавацца і перамагчы. Мусім іх рэалізаваць. Такая задача стаіць перад кожным беларусам.

17 верасень 2020 г.                                         Зянон Пазьняк

РЭВАЛЮЦЫЯ І РЭКАМЕНДАЦЫІ "БЕСКАРЫСНЫХ ІДЫЁТАЎ"

posted Sep 16, 2020, 10:50 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 16, 2020, 10:50 AM ]

15-га верасьня сталы камітэт Парляманцкай Асамблеі Рады Эўропы прыняў дэклярацыю. Згодна дэклярацыі, ПАРЭ лічыць, што Беларусі патрэбны «дэмакратычны, шырокамаштабны і інклюзіўны палітычны дыялёг» з удзелам у ім грамадзкай супольнасьці дзеля мірнага выхаду з крызісу. У Беларусі трэба правесьці рэформы, пачынаючы з рэформы канстытуцыі.

Вось гэтак яны "дэмакратычна" падтрымліваюць лукафашысцкі рэжым, "канстытуцыйную рэформу" (пры ўладзе Лукашэнкі), да чаго імкнуцца Пуцін і Лукашэнка, каб замацаваць "союзное государство" і пуцінскую ідэю аншлюсу Беларусі. Вось так яны кажуць пра «дэмакратычны, шырокамаштабны дыялёг» народа з нелегітымным антынародным крывавым рэжымам у час народнай рэвалюцыі. Вось так яны рэвалюцыю называюць "крызісам", дэманструючы няведаньне таго, што адбываецца ў Беларусі.

Прытым характэрна, што лібэральны інтэрнэт-партал "Свабода" напісаў да ўсёй гэтай чумы такі загаловак: "ПАРЭ: Празрыстае і бесстароньняе рассьледаваньне дзеяньняў сілавікоў — першы крок для аднаўленьня даверу грамадзян Беларусі да ўладаў".

На думку "бескарысных ідыётаў" трэба "аднавіць давер" паміж рэвалюцыйнымі, патопленымі ў крыві і катаваньнях беларусамі і злачынцам Лукашэнкам, які лётае з аўтаматам Калашнікава і "разьбіраецца" з "народцам".

Для ацэнак гэтага "эўра-ўсяго" ўжо проста няма слоў. Дый ня трэба, напэўна. Дастаткова пачытаць.

Нагадаю, што адным са станоўчых чыньнікаў, які паспрыяў перамозе Беларускага Народнага Фронту ў дасягненьні незалежнасьці Беларусі, было тое, што ўвесь вярхоўны палітычны Захад выказаўся за «перабудаву» СССР і супраць незалежнасьці Беларусі і Украіны і, як вынік, розныя заходнія "чэмбэрлены" ня лезьлі да нас са сваімі дэмакратычнымі прапановамі, далярамі і дэклярацыямі. Беларусь стала незалежнай, бо нашай незалежнасьці мы дамагліся самы, і ўсе на сьвеце па чарзе тое прызналі.

Як толькі ў канцы 90-х гэтая эўрапубліка нахлынула ў Менск са сваімі грантамі, далярамі, ганс-вікамі, правамі маргіналаў і т. п. -- першым чынам яны, укінуўшы грошы, у супрацоўніцтве з КГБ развалілі Народны Фронт, перакупілі сваю грантавую "апазыцыю" і пачалі рыхтаваць Беларусь да "аб'яднаньня" з Расеяй. Больш дзесяці гадоў барацьбы пайшло ў нас на змаганьне з гэтай эўрадыверсіяй і яе "апазыцыяй".

І вось жа пачынаецца зноў. Прапануюць "аднаўляць давер" паміж забойцамі і ахвярай.

А вось што кажа толькі што кіраўнік дыпмісіі Эўразьвязу Жузэп Бурэль. Ён лічыць, што выйсьце -- у палітычным дыялогу паміж уладамі і грамадзтвам. Пачатку такога дыялогу магла б спрыяць назіральная місія АБСЭ. "Аднак мы не змаглі зьвязацца зь беларускімі ўладамі ні на якім узроўні»", -- бядуе Бурэль.

Яны не разумеюць элемэнтарных рэчаў: Лукашэнка ні з кім ня будзе гаварыць -- ні з Эўропай, ні з народам (ні з Мэркель, ні з Бурэлем). Яны ня могуць уцяміць, што калі рэжым лукафашызму падтрымлівае Масква і маскоўскі гэбізм, то Эўропа бясьсільная. А калі ўцямяць гэта, то пачнуць шукаць кампрамісу з Масквой, каб разам акелзаць беларускую рэвалюцыю.

(Дарэчы, гэта ёсьць палітычны альфабэт, табліца множаньня, якую мусіў бы засвоіць кожны беларускі палітык, каб не зьяўляліся новыя калабаранты)

Але хопіць пра іх.

Беларусы, не спыняймася! Хай пашыраецца наш беларускі вызвольны рух па ўсёй Беларусі! Стварайма страйкамы. Вучэмся дзейнічаць падпольна. Салідарызуймася. Гуртуймася пад нашым сьцягам. Рыхтуймася да жорсткага змаганьня за Беларусь, за нашу волю, праўду і свабоду.

Арыентуймася на Вольную Беларусь. Стварайма яе суполкі і аддзелы. Арганізуймася пад яе праўдай.

Узурпатар Лукашэнка мусіць зьнікнуць. Ён ня ёсьць прэзыдэнтам! Ён злачынца. Павінна быць вернута сапраўдная Канстытуцыя 1994 года (гвалтоўна адкінутая лукафашысцкім рэжымам у 1996 г.у выніку дзяржаўнага перепвароту). Мусяць быць новыя вольныя выбары парляманта і прэзыдэнта, згодна гэтай сапраўднай Канстытуцыі. Спадзяемся на сябе -- і мы пераможам.

15 верасень 2020 г.                             Зянон ПАЗЬНЯК


РЭАЛЬНАСЬЦЬ І ГУЛЬНІ

posted Sep 14, 2020, 9:41 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 14, 2020, 9:49 AM ]

(Ліст да сяброў Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі БНФ)

Мінуў месяц беларускіх пратэстаў. Эўразьвяз нічым не дапамог беларусам. Тым часам у Эўропе пачынаюць разыгрываць адначасна палітычны фарс і вадэвіль з "прэзыдэнцтвам" Ціханоўскай (яе пачынаюць намінаваць «прэзыдэнтам»), якое можа скончыцца асьмяшэньнем Беларусі і поўным тупіком у магчымасьці зьмены ўлады.

Пра кроў забітых гаворкі няма -- Эўразьвяз ня выказаў спачуваньня. Імёны забітых беларусаў для эўрапалітыкаў не цікавыя.

Пачалі запрашаць Ціханоўскую ў сталіцы, узьніклі прапановы на вышэйшым узроўні пра Нобелеўскую прэмію Сьвятлане і Сяргею (які сядзіць пад арыштам). Зьявіліся ідэі запрасіць Сьвятлану на міжнародны форум па эканоміцы і т. п., а сама Сьвятлана стала называць сябе "сімвалам нацыі" і г. д.

Тэатр камэдыі. Лукашысцкая вар'ятня, відаць, уплывае на ўсіх.

Сімвалам Беларусі і свабоды беларускай нацыі зьяўляецца Кастусь Каліноўскі. Ці разумее Ціханоўская, што яна гаворыць! (Дарэчы, ці ведае ўвогуле Сьвятлана, хто такі Каліноўскі, ці чула яна яго імя?)

Гульню ў "гуайдзізм", якую распачынаюць палітыкі ў Эўразьвязе, беларусы не павінны ўспрымаць, бо гэтая фальшывая эўрапалітыка нічога добрага беларусам не абяцае, а для ініцыятараў скончыцца канфузам.

Ціханоўская ня ёсьць "прэзыдэнтам", бо фармальна яе ня выбралі, а сапраўдны таемны вынік галасаваньня недаказальны. Рэальнасьць такая, што яна прыняла ўдзел у выбарах, згодна рэжымнага выбарчага закону, і ўдзельнічала ў фальшывай выбарчай кампаніі. Яна пагадзілася на арбітраж Цэнтральнай Выбарчай Камісіі на чале зь Ярмошынай, пагадзілася на ўдзел у фальшывых выбарах, дзе перамогу фармальна-законна заўсёды прыпісвалі Лукашэнку.

Несумненна, што за Ціханоўскую галасавала не 10 адсоткаў, а ў разы болш. Мусіў бы быць хоць бы 2-гі тур.

Тым часам аргумант аб фальсіфікацыі недаказальны, бо бюлетэні пералічыць немагчыма. Існуе пастанова ЦВК, што выбарчыя бюлетэні павінны быць утылізаваны праз 24 гадзіны пасьля галасаваньня. Выбары праведзены дакладна па лукашысцкіх законах з усімі вядомымі парушэньнямі, вывертамі і па правілах фальсіфікацыйнай сістэмы галасаваньня, пра якія Сьвятлана Ціханоўская ведала і пайшла на выбары разумеючы, што выйграць такія выбары немагчыма (а калі ня ведала і не разумела, то трэба было верыць мужу, які тое разумеў, а не слухаць канторшчыц з сардэчкамі).

Калі вас запрашае напарстачнік пагуляць у напарстак, і вы пагаджаецеся, значыць вы прымаеце ягоныя правілы гульні, на якія ня можаце ўплываць. Дык якія ў вас могуць быць прэтэнзіі да напарстачніка, калі вы пагадзіліся, каб ён вас ашукаў?

Каб выйграць у фальсіфікацыйнай машыны на выбарах, трэба зь ёй не гуляць. Толькі сістэмны арганізаваны байкот можа яе заблакаваць і вывесьці сітуацыю, згодна закону, на новыя выбары*.


Цяпер становішча выглядае так. Выбары сфальшаваныя. Гэта відавочна нават па стане грамадзтва, якое абурана падманам. Тым часам фальсіфікацыя юрыдычна не даказальная. Фармальна выбары выйграў Лукашэнка. Гэта працэсуальны факт. Але народ ня згодны з вынікамі выбараў. Адбываюцца масавыя пратэсты супраць палітыкі лукашызму і прысутнасьці Лукашэнкі ва ўладзе. Такая грамадзкая рэальнасьць.

Умоўным выхадам з такога канфлікту могуць стаць новыя выбары пад наглядам міжнародных арганізацыяў з новым ЦВК. Фармальнае рашэньне па гэтым пытаньні залежыць ад Лукашэнкі (за яго плячыма – ад Масквы) і ад сілы ціску народа.

Тым часам калі зьяўляецца самазаяўлены і падахвочаны заходнімі палітычнымі постацямі фантом «прэзыдэнта» Ціханоўскай, то магчымасьці выбараў зьнікаюць. Тут, фактычна, робіцца падачка для рэжыму, каб ён мог дэмагагічна спляжыць ўсё, усіх і знайсьці сабе новую тэму для апраўданьня паводзін.

Эўразьвязаўскі вадэвіль з аб'яўленьнем Ціханоўскай «прэзыдэнтам» у гэтай тэме не падыходзіць і, акрамя шкоды для Беларусі і для самой Ціханоўскай, нічога іншага мець ня будзе.


Пасьля няпосьпеху ў фальшывых выбарах, Крэмль, фактычна, раскрыў свае карты пра дубль-групу Газпрама, а крамлёўскія аналітыкі, экспэрты, аглядальнікі, давяршылі выкрыцьцё сваімі заўвагамі. Тым ня менш, газпрамаўская групоўка актыўна дзейнічае ў Беларусі, не пакідаючы намеру скарыстаць народны рух для дасягненьня ўлады ў краіне.

Газпрам ад групоўкі не адмовіўся. Ціханоўская, для Газпрам-Крамля, як і для эўрапалітыкаў, -- пешка ў іхняй гульні, зь якой яны хочуць прарвацца ў каралевы. Ўсё тут даволі павярхоўна і нерэальна. Лукашэнка прывычна зьмяшаў ім фігуры на шахматнай дошцы, паразганяўшы фігурантаў.

Увогуле выбарчая барацьба на подыюме беларускай сістэмнай палітыкі адбывалася і працягваецца цяпер паміж прамаскоўскімі групамі Лукашэнкі і Газпрама. Беларускі бок у выбарах ня ўдзельнічаў, дзеячы яго альбо замкнутыя за краты, альбо выгнаныя за межы краіны, альбо вымушаны дзейнічаць у падзем'і**.

Але ў беларусаў ўзьнікла вялікая (хоць пакуль што яшчэ палітычна не арганізаваная) моц. Гэтая моц – сам народ, які рэвалюцыйна пратэстуе супраць антыбеларускага рэжыму і супраць яго акупанцкай палітыкі. Вельмі важна арганізаваць гэты рух у нацыянальную дэмакратычную палітычную сістэму. Гэта абмежавала б чужых гульцоў на беларускім полі (альбо ўвогуле адкінула б прэч). Рух «Вольная Беларусь», калі ён пашырыцца, нягледзячы на рэпрэсіўныя ўмовы палітыкі акупацыі, мае пэрспэктывы, якія вызначаць дэмакратычную будучыню беларускай нацыі***.

Будучыня ўлады толькі за беларускім народам. Трэба не спыняцца ў рэвалюцыі сьвятла і памятаць, што самаарганізацыя грамадзтва цяпер стане важнейшым чыньнікам барацьбы.


-----------------------------------------

(*ЗАЎВАГА. Супраціў байкоту зьвязаны ня толькі з тупіковай сьведамасьцю, калі людзі ў прынцыпе ня дружаць з логікай. Тут якраз праява палітычных пазыцыяў, якую кожны разумее па-свойму.)

**ЗАЎВАГА. У палітычным раскладзе выбараў у Беларусі (апазыцыя – рэжым) зьявіўся трэці ўдзельнік – гэта група ўплыву Газпрама, якая курыруецца расейскім Газпрамам і Крамлём. (Тут апасродкаванае ўмяшаньне Крамля ў прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі.) Група Газпрама (прадстаўнікі В Бабарыка, В. Цапкала і каманда) як крэатура Крамля нясе небясьпеку для суверэнітэту і нацыянальнай уласнасьці Беларусі.

Тым часам у тактычным плане (ліквідацыя ўлады Лукашэнкі) намеры гэтай групы і палітыка нацыянальна-вызвольнага руху часова супадаюць, але, практычна, і з аднаго, і з другога боку выключаюць сумесныя дзеяньні, бо канцовыя (стратэгічныя) планы супроцьлеглыя.

***ЗАЎВАГА. Нацыянальная пратэстная рэвалюцыя, якая адбываецца на грунце папярэдняга нацыянальна-вызвольнага змаганьня, пад нацыянальнымі сімваламі і пад гаслам беларускай салідарнасьці і адзінства, – гэта толькі першы крок да нацыянальнага адраджэньня. Беларускае нацыянальнае адраджэньне адбудзецца і пераможа тады, калі народ адродзіць на дзяржаўным узроўні сваю вялікую, але прыгнечаную рэжымам і фактычна забароненую беларускую мову.

14 верасень 2020 г.                      Зянон ПАЗЬНЯК




1-10 of 2182