Навіны - Цалкам



ДЗЕНЬ СЬЦЯГА І ПАГОНІ

posted Sep 19, 2018, 12:07 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 19, 2018, 12:07 PM ]

Паважаныя землякі, дарагія беларусы. Сёньня, 19 верасьня, вялікае сьвята. 27 гадоў таму Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь з ініцыятывы дэпутатаў Беларускага Народнага Фронту зацьвердзіў канстытуцыйным законам і прыняў у якасьці дзяржаўных сімвалаў Рэспублікі Беларусь Бел-Чырвона-Белы Сьцяг і гэрб Пагоня. Таксама былі прынятыя эталоны гэрба і сьцяга і вострае наверша сьцяга з шасьціканцовым крыжам у сярэдзіне. Аўтарам эталона дзяржаўнага гэрба Пагоня зьяўляецца мастак Яўген Кулік.

Зацьвярджэньне гістарычных нацыянальных сімвалаў у якасьці дзяржаўных сімвалаў мае велізарнае значэньне для нашай краіны і дзяржавы, сьведчыць пра моцнае гістарычнае права яе існаваньня, паказвае на грунт і цягласьць яе дзяржаўнасьці ад Вялікага Княства Літоўскага, робіць яе пазнавальнай ва ўсім сьвеце, паказвае на высокі цывілізацыйны і культурны ўзровень нацыі.

У 1995 годзе антыбеларускі рэжым прэзыдэнцкай улады, які стаў насаджаць прамаскоўскую акупацыйную палітыку, незаконным чынам скасаваў беларускія дзяржаўныя сімвалы і вярнуў пазнакі савецкай акупацыі.

Як толькі зьнікне прамаскоўскі рэжым -- зьнікнуць і ягоныя ганебныя пазнакі акупацыйнай палітыкі. Зноў вернецца на дзяржаўны пасад наш сьвяты Бел-Чырвона-Белы Сьцяг і старажытны гэрб Пагоня, народжаны нашай гісторыяй. Калі ворагі нападалі на беларускую (літоўскую) зямлю, нішчылі паселішчы і ўцякалі з нарабаваным майном, то ўсьлед ім абавязкова стваралася збройная пагоня, якая даганяла ворагаў, зьнішчала іх, адбірала і вяртала дабро. Вобразам пагоні стаў рыцыр з узьнятым мечам на ўздыбленым кані.

Гэта моцны сакральны сімвал абароны нашага быцьця, укарэнены ў народную сьведамасьць продкаў. Ён сьведчыць, што справядлівасьць мусіць быць, нападнікі пакараныя, нашае -- вернута. Пагоня кажа нам, што мусіць быць вернута наша Вялікае Княства Літоўскае, гісторыя, гонар і слава і ўсё забранае. Старадаўняй Літоўскай Пагоні не спыніць, не стрымаць. Бойцеся Пагоні ўся варажнеча, зладзеі, забойцы і таці! Яна дападзе, дагоніць іх.

Наш старажытны Бел-Чырвона-Белы Сьцяг, дасканала асэнсаваны ў БНР на аснове гістарычных ваярскіх традыцыяў сімвала сьвятога Юрыя, зьяўляецца яго мадыфікацыяй, таксама пацьверджанай у гісторыі і ў сімволіцы Ісуса Хрыста. Вось што абазначае наш сьвяты Беларускі Бел-Чырвона-Белы Сьцяг.

Віншую ўсіх са слаўнай датай! Памятайма і сьвяткуйма Дзень Сьцяга і Пагоні. Шануйма нашыя нацыянальныя дзяржаўныя сімвалы. Уздымайма высока наш Беларускі Сьцяг!

19 верасень 2018 г.                                                 Зянон Пазьняк

ПРАТЭСТ СУПРАЦЬ КАШЧУНСТВА

posted Sep 18, 2018, 12:26 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 18, 2018, 12:26 PM ]

16 верасьня 2018 г. адбылася чарговая варта ля незаконна-пабудаванай рэстарацыі “Поедем-поедим”.

Сярод удзельнікаў былі сябры КХП-БНФ, неабыякавыя грамадзяне, беларускія патрыёты.

Ужо больш за тры месяцы актывісты штодня прыходзяць на гэтае месца побач з Курапатамі, каб бараніць памяць нявінна забітых у час генацыду.

Абарона мэмарыяльнай годнасьці ля Курапатаў ў гэтым годзе ўжо ўвайшла ў сьведамасьць грамадзтва як працяглы бесперапынны пратэст.

За гэты час пратэстоўцы дасягнулі пашырэньня інфармацыі і веды ў грамадзтве пра злачынныя дзеяньні ўлады і амаральных людзей супраць трагічнай памяці беларускага народа. Дзясяткі тысячаў людзей у Беларусі і за яе межамі даведаліся пра Народны Мэмарыял Курапаты.

Вось і сёньня (18-ІХ), у Курапатах былі наведнікі з Польшчы, пасьля наведваньня Мэмарыялу, прыехалі да варты, каб выказаць сваю салідарнасьць зь беларускімі патрыётамі.

Пашыраецца інфармацыя і сярод простых беларусаў. Напрыклад, прыехала жанчына, каб падзякаваць удзельнікам пратэсту. Распавяла, што кожны дзень бачыць тут абаронцаў, калі праяжджае міма. І ў дождж і ў сьпёку тут стаяць патрыёты са сьцягамі. На такіх людзях трымаецца праўда пра Беларусь.

Непрыяцелі Беларусі па рознаму мімікрыруюць і зважаюць на пратэсты. Як стала вядома, пасьля публікацыі Зянона Пазьняка была ліквідаваная база транспартнай кампаніі “Энергия”, што знаходзілася непасрэдна ля рэстарацыі “Поедем-поедим”. Кампанія гэтая спэцыялізуецца на дастаўцы грузаў з ЛНР/ДНР. Сёньня з базы зьніклі ўсе шыльды і вывескі, тэрыторыя апусьцела, а з сайту кампаніі прыбралі ўсю інфармацыю пра гэтую адрэсу.

Штодзённая варта паказала адзінства беларусаў у абароне нашых нацыянальных каштоўнасьцяў. Склалася сітуацыя, калі побач стаяць людзі з розных, часам супярэчлівых, партыяў ды рухаў. Гэтыя рухі ( як звычайна па дэмакратычных прынцыпах) трымаюцца па-асобку. Але выходзяць разам на пратэст супраць ненавісьнікаў народнай памяці пра генацыд. Так, часта ў кожнага свой погляд на тактыку абароны, на метады і сродкі змаганьня. Але людзі стаяць супольна, плячо да пляча. І тут становіцца зразумелым, што нягледзячы ні на якія супярэчнасьці, мы будзем і далей разам бараніць нашыя сьвятыні, нашу Беларусь.

Што датычыцца самой “рэстарацыі”, то з пункту гледжаньня бізнэсу і камэрцыі гэта абсалютны банкрут, тут поўны правал. За ўвесь дзень туды прыехала ўсяго 4 машыны (частка сярод іх расейцы). Нават ахоўнікі з камерамі відавочна пасумнелі. У “рэстарацыі” пуста, там літаральна нікога няма. Не было ў гэты раз і падасланых правакатараў-наведнікаў. Толькі абаронцы ды салідарныя людзі стаяць побач са сьцягамі.

У чарговы раз было заўважана, што службоўцы, якія вядуць відэа-здымку пратэстоўцаў ды ахоўваюць “рэстарацыю”, гэта чужыя людзі, яны абсалютна не валодаюць беларускай мовай. На пытаньне, ці давалі мы дазвол, каб нас здымалі, службовец пытае “а что такое “дозвол”?”.

Амаль усе ўдзельнікі варты прыйшлі да высновы, што любы бізнэсовец ужо даўно бы зачыніў гэтае фінансава-стратнае, правакатыўнае, скандальнае месца. Верагодна, тут іншыя, не бізнэсовыя інтарэсы і іншыя замоўцы.

У любым выпадку, пратэст будзе працягвацца да поўнага закрыцьця гэтай ганебнай “рэстарацыі”.

Беларусы, абаронім Курапаты!

Жыве Беларусь!

Ігар Шчэмелеў

Дзёрзкая апэрацыя ў Сірыі

posted Sep 18, 2018, 12:24 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 18, 2018, 12:24 PM ]

Гэтая дзёрзкая апэрацыя ўвойдзе ў гісторыю вайны ў паветры!

ВПС Ізраіля незаўважна для РФ разбамбілі аб’екты ў зоне дзеяньня найноўшых расейскіх ЗРК С-400, С-300 і “Панцыр-С1”, састрэлены расейскі разьведчык Іл-20. У выніку 15 расейскіх вайскоўцаў зьнішчана, Ізраіль паказаў нізкі ўзровень баездольнасьці расейскіх ВКС адным ударам.

Як толькі даходзіць да рэальнага бою, калі праціўнік дыктуе ініцыятыву і граматна плануе свае дзеяньні, так адразу армія Пуціна паказвае нізкую баездольнасьць, няўменьне рэагаваць на раптоўныя дзеяньні.

Учора ўвечары Ізраіль зьдзейсьніў адну з самых сьмелых і эфэктыўных апэрацый на тэрыторыі Сірыі, якая ўвойдзе ў гісторыю так жа сама, як бліскучы разгром савецкай СПА ў чэрвені 1982-га ў даліне Бэкаа. Дзякуючы дадзеным Мінабароны РФ мы можам цалкам рэканструяваць хаду апэрацыі.

Вайскова-марская база Латакія зьяўляецца адной з ключавых для рэжыма Асада, для расейскай арміі і яе хаўрусьнікаў – тэрарыстаў “Хэзбалах”. База ахоўваецца ў тым ліку расейскімі падраздзяленьнямі, і знаходзіцца пад прыкрыцьцём сродкаў СПА УС РФ. Паблізу Латакіі знаходзіцца галоўная база Паветрана-касьмічных сілаў УС РФ – Хмэймім, і галоўная вайскова-марская база ВМФ – Тартус. Раён максімальна шчыльна прыкрыты расейскімі сродкамі СПА і радыёэлектроннай разьведкі, а таксама сродкамі СПА і РЭР арміі Асада, забясьпечанай расейскай зброяй.

Аднак 17 верасьня ізраільскі налёт ня быў раскрыты сістэмамі СПА РФ і Сірыі, раптоўнасьць была поўнай.

Ізраільскія самалёты зьдзейсьнілі заход на Латакію з боку мора. Гэта было нечакана для расейцаў. Гарыстая мясцовасьць Сірыі спрыяе паветраным атакам на малых вышынях -- ля радараў шмат мёртвых зон. Аднак зь іншага боку зьяўляецца верагоднасьць візуальнага адкрыцьця і трапляньня ў зону шчыльнага агню зэнітных установак і ўсіх відаў ракет. У такім добра абароненым раёне, як Латакія, усе падыходы напэўна кантралююцца, радараў там дастаткова. І вось для забесьпячэньня раптоўнасьці ізраільцяне вырашылі зайсьці над морам. Абарона з мора ўзмоцнена магутнай СПА расейскіх баявых караблёў, расейцы на гэтым напрамку, здавалася, лепш за ўсё кантралююць абстаноўку. Прычым ніякай расслабленасьці ў сістэме расейскай СПА і ў ВКС, забяьспечаных сучаснымі перахопшчыкамі Су-35, не было. Авіяўдары Ізраіль і краіны НАТО наносяць па Сірыі не часта, але рэгулярна, і чуйнасьць дзяжурных правяраецца шматразова, сістэмы СПА ўдасканальваюцца ўсімі сіламі.

І што ж зрабілі габрэі? Яны гнутка выкарысталі зьмены паветранай абстаноўкі і адцягненьне ўвагі расейскіх і сірыйскіх апэратараў РЛС.

Базу прыкрываюць ня толькі радары – расейцы разгарнулі ў гэтым раёне магутную сістэму радыёэлектроннай разьведкі. Усе найсучасьнейшыя сродкі РЭР УС РФ выпрабоўваюць як на Данбасе, так і ў Сірыі. Для кантролю абстаноўкі ў паветры патруляваў расейскі самалёт радыёэлектроннай разьведкі Іл-20, які забясьпечвае маніторынг ўсіх сродкаў радыёсувязі і выпраменьваньняў радараў на вялікай тэрыторыі. У раёне Латакіі ў гэты час патруляваў французкі фрэгат “Авэрнь”, яго суправаджаў расейскі ахоўны карабель “Пытлівый”. А 22.00 у раёне Латакіі склалася такая абстаноўка. Іл-20 завяршаў патруляваньне і пачаў зьніжэньне для заходу на пасадку, заняў эшалён каля 5-6 км. А фрэгат “Авэрнь” падчас руху, паводле расейскіх дадзеных, зьдзейсьніў запуск крылатых ракет. Праўда, расейскія крыніцы не паказваюць, куды стралялі французы, ніякіх прэтэнзій сірыйскі рэжым не прад’явіў. Францыя ракетны ўдар таксама не пацьвярджае, так што заява расейскіх вайскоўцаў можа аказацца непраўдзівай. Фактам зьяўляецца тое, што за дзеяньнямі “Авэрні” расейцы сачылі ўважліва.

Менавіта гэты момант быў выбраны ізраільцянамі для атакі.

4 зьнішчальнікі Ф-16 незаўважна для расейцаў зьдзейсьнілі ўзьлёт з авіябазы і а 22.00 на звышмалой вышыні ў некалькі мэтраў зьдзейсьннілі заход на Латакію з боку мора, даволі блізка праляцеўшы ад французкага фрэгата, каб азначэньне мэты на экране радара супадала з азначэньнем “Авэрні”. У гэты момант на камндны пункт расейскай арміі ў Сірыі патэлефанаваў афіцэр сувязі ЦАХАЛ і паведаміў, што праз хвіліну будзе нанесены ўдар. Часу зрэагаваць ужо не было. Ізраільскія самалёты зусім заблыталі СПА тым, што заход для ўдару быў выкананы проста пад расейскім разьведчыкам Іл-20, у калідоры, які быў прадастаўлены для пасадкі!

Паказальна, што нават у гэты момант Іл-20 ня здолеў адкрыць прысутнасьць у паветры праціўніка ў такой блізкасьці ад сябе. Расейскія перахопшчыкі Су-35, якія дзяжураць на Хмэйміме адмыслова для барацьбы з такімі атакамі, узьляцець проста не пасьпелі і ў бой проста не ўступілі.

Ф-16 заатакавалі аб’екты ў Латакіі высокадакладнымі кіруемымі бомбамі GBU-39 – гэта баепрыпасы малапрыкметныя для сістэмаў СПА, з магутнай фугаснай баявой часткай, якія не даюць вялікай колькасьці аскелкаў. Ізраіль прымяняе такія бомбы для ўдараў у зонах шчыльнай жылой забудовы, каб зьнізіць верагодную шкоду для цывільнага насельніцтва. Мяркуючы па адному заходу на мэту на звышмалых вышынях у зоне шчыльнай забудовы, мэты атакі падсьвятляліся карэктыроўшчыкамі з зямлі. Бомбы патрапілі ў вайсковую базу сірыйцаў, аэрадром, завод і нафтабазу. Адзін самалёт – адзін заход – адна бомба – адна мэта.

Баявая трывога, і абудзіліся ўсе сродкі СПА. Але было позна – знайсьці Ф-16 ніхто ня здолеў. Аб’екты былі заатакаваны з таго паветранага калідора, дзе йшоў на пасадку Іл-20. А 22.10 ізраільскія Ф—16 выканалі задачу і пасьпяхова без стратаў завершылі апэрацыю.

Па іроніі, прапаганда Асада адразу ж заявіла, што стратаў няма, што іхняя СПА адбіла ізраільскі налёт! І аказалася, што сірыйцы сапраўды патрапілі ў мэту!

Прыкрываючыся расейскім самалётам, ізраільскія лётчыкі падставілі яго пад агонь сродкаў СПА Сірыі”, -- заявіў афіцыйны прадстаўнік Міністэрства абароны Расеі генэрал-маёр Ігар Канашэнкаў.

Так! Пабудаваная расейскімі адмыслоўцамі сістэма СПА Сірыі ня здолела зарыентавацца ў абстаноўцы, і ў выніку падчас налёту стрыйцы адстраляліся не па Ф-16, а па расейскаму Іл-20, які быў састрэлены а 22.07 сірыйцамі. Усе 15 членаў экіпажа былі зьнішчаны разам з машынай. Расейскія неафіцыйныя крыніцы паведамляюць пра пуск ракеты С-400 па ізраільцянах, але калі расейцы нешта і пасьпелі зрабіць, усё было беспасьпяхова. Варта ўвагі, што для дасягненьня раптоўнасьці ізраільскія сістэмы радыёэлектроннай барацьбы не забілі перашкодамі сірыйскую і расейскую СПА. Раптоўнасьць была дасягнута перш за ўсё дзякуючы пралёту на звышмалых вышынях. Расейскія крыніцы наогул не зазначылі працу ізраільскай РЭБ, і мяркуючы па зьнішчэньню Іл-20, сістэмы навядзеньня ўсё ж працавалі.

Відавочна, што ЦАХАЛ спланаваў апэрацыю гнутка, каб атака адбылася ў пасуючы момант і былі выкарыстаны фатары, якія адцягвалі б увагу праціўніка і дэзарыентавалі б дзяжурныя сілы СПА.

Апэрацыя ў Сірыі – важная лекцыя для авіяцыі Укріаны. Аказваецца, пры дакладным разьліку авіяцыя можа дзейнічаць пасьпяхова нават у зоне максімальнай ўшчыльненасьці расейскай СПА, пры гэтам цалкам звычайныя самалёты, не “Стэлсы” і не Ф-35, а далёка ня новыя Ф-16, засталіся нераскрытымі да моманту ўдара дзякуючы звышмалым вышыням палёта і дасягненьню раптоўнасьці.

Цяпер Расея пагражае заатакаваць Ізраіль: “Мы пакідаем за сабой права на адэкватныя дзеяньні ў адказ”, -- заявіў генэрал Канашэнкаў.

Ізраіль выказаў спачуваньні РФ у выніку гібелі 15 чалавек, аднак:

Ізраіль ускладае поўную адказнасьць на рэжым Асада за гэта. Ізраіль таксама мяркуе, што Іран і Хэзбала нясуць адказнасьць за гэты трагічны інцыдэнт.

Ізраільскія ВПС заатакавалі аб’екты інфраструктуры сірыйскай арміі, якія стваралі зброю масавага зьнішчэньня для тэрарыстычнай арганізацыі Хэзбала. Гэтая зброя прадназначалася для выкарыстаньня супраць Ізраіля, нагнятаючы пагрозу”.

Гэта азначае – бамбавалі і бамбаваць будзем нягледзячы на расейскія ВКС і СПА.

Ці рызыкне Пуцін заатакаваць ізраільскую армію? Ну-ну, няхай паспрабуе – толькі трэба для гэтага завезьці ў Сірыю пабольш трунаў.

Юры Бутусаў

Пераклад з расейскай.

Крыніца: Фэйсбук.


Завяршэньне сучаснага “НЭПа”

posted Sep 18, 2018, 12:22 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 18, 2018, 12:22 PM ]

Толькі нямногім з людзей аналітычнага складу мысьленьня стала зразумелым на прыканцы 1999 – пачатку 2000-га года, што ў Расеі пачынаецца новы этап разьвіцьця, які павінен стаць апошнім этапам – паласой сістэмнага крызісу імпэрыі. Паласа павінна завершыцца канчатковым распадам імпэрскага монстра, які ствараўся на працягу стагоддзяў з маленькага Маскоўскага ўлуса Залатой Арды і ператварыўся ў велізарнае імпэрскае валадараньне другое па велічыні пасьля імпэрыі манголаў у гісторыі чалавецтва. 

Да ўлады ў Маскве ў адкрытую прышла Лубянка, спэцслужба з багатымі тэрарыстычнымі традыцыямі, і “новая руская дэмакратыя” атрымала трапнае тэрміналагічнае вызначэньне – гэбізм. Сапраўдным аналітыкам было зразумела, што лубянскія не зьяўляюцца спэцыялістамі ад дзяржкіраваньня, эканомікі і фінансаў, і дзейнічаць яны будуць так, як іх вучылі ў іхніх спэцшколах. Аднак на першым этапе (2000-я гады) гаспадарам Расеі ўдалося пакарыстацца кан’юнктурай коштаў на энэрганосьбіты, таму, абрабоўваючы багацейшую рэсурсамі краіну, яны здолелі рэгулярна дзяліцца нарабаваным з актыўнай часткай насельніцтва ў Маскве, Пецярбурзе і іншых вялікіх гарадах. Карыстаючыся пэўнай эканамічнай свабодай, гэтая частка насельніцтва не заўважала дзяржаўных злачынстваў пуцінскай групоўкі і шчыра падтрымлівала яе ў знак падзякі за магчымасьць узбагаціцца, пакарыстацца радасьцямі і выгодамі жыцьця, скапіць грошы на банкаўскіх рахунках. Частка насельніцтва была ўпэўнена, што так цяпер будзе вечна. 

Паўтарылася грамадзкая ілюзія леніскага НЭПа, так званай “новай эканамічнай палітыкі”, калі ў першай палове 1920-х гадоў бальшавіцкія гаспадары імпэрыі таксама аслабілі свой жорсткі рэжым і дазволілі шэраг эканамічных вольнасьцяў, кінуўшы нават прывабны лёзунг “Узбагачайцеся!” (М. Бухарын). Скончылася ўсё трагічна для эканомікі і “ўзбагачаных” ужо ў 1925 годзе – разгромам, абрабаваньнем, экспрапрыяцыяй, калектывізацыяй, галечай і голадам.

Пуцінскі “НЭП” працягнуўся крыху даўжэй, што яшчэ больш паспрыяла ўмацаваньню ў грамадзкай сьвядомасьці згаданай вышэй ілюзіі. Аднак, у імпэрыі на поўную моц разгарнуўся сістэмны крызіс. Імпэрскія алігархі і блізкія да іх катэгорыі “ўзбагачаных” пачалі ліхаманкава ратаваць свае капіталы ў замежных банках і афшорах. Драбнейшыя “нэпманы”, аднак, збольшага так нічога і не зразумелі, хаця ўстрывожыліся і перасталі галасаваць за Пуціна – але гэта ўжо ня мае ніякага значэньня. Ды й вывезьці грошы ў замежжа стала немагчыма, калі ты не зьяўляешся сваім у злачыннай крамлёўска-лубянскай карпарацыі. І на Захадзе ўзьнік цэлы шэраг абмежаваньняў і перашкод для “дорогіх россіян”, якія хацелі б пакласьці свае грошы ў замежныя банкі. Зь імі ня хочуць мець справы, ад іх тхне крыміналам. Але, паўторымся, да бальшыні з катэгорыі драбнейшых (у цывілізаваных грамадзтвах такое называецца “сярэднім класам”) яшчэ не дайшло, што пуцінскі “НЭП” завяршаецца.

Трэба прызнаць, заслона яшчэ не апусьцілася, агні рампы яшчэ ня згасьлі, і спэктакль нібыта яшчэ працягваецца. Аднак, на сцэну ўжо выйшаў герольд і зачытаў грамату-папярэджаньне. А натоўп у глядацкай зале так і не зразумеў, што гэта не тэатральны эфэкт, што менавіта ён – натоўп --, а не акцёры трупы, становіцца ўдзельнікам фінальнай дзеі фінансавай трагедыі. Герольд згарнуў скрутак і пайшоў у закулісьсе, а “нэпманы” пасьпяшаліся ў гардэроб…


Рублі замест даляраў

Расейскія банкаўскія ўлады падрыхтавалі плян: даляровыя ўклады вернуць укладчыкам у расейскіх рублях.

Плян напісаны даволі шчыра, у ім даецца кароткая расшыфроўка важнейшага для грамадзян аспэкта даўно абяцанай “дэдалярызацыі” эканомікі – “конвертация долларовых вкладов в рубли”. Потым банкаўскі начальнік пускаецца ў шматслоўныя разважаньні, абяцаючы “іншыя сцэнары”. Але цынічныя асобы груба называюць такі дыскурс “лірыкай”. “Дорогім россіянам” патлумачылі, што будуць аддаваць іхнія валютныя зьберажэньні “в российской валюте "по текущему курсу". Банкір Косьцін (які агучыў плян), праўда, забыўся сказаць, што пасьля атрыманьня грамадзянамі іхніх грошай у расейскай валюце курс раптам можа зьмяніцца. І на сваю сярэднестатыстычную 1000 даляраў яны змогуць купіць мяшок бульбы або дзьве пляшкі гарэлкі.

Што ж, як кажуць у Расеі, “в хозяйстве пригодится”…

Алег Марцінкевіч

Крыніца: https://www.finanz.ru/novosti/lichnyye-finansy/dollarovye-vklady-vernut-rossiyanam-v-rublyakh-1027527879 


ХАЙ ВЕЕ ВЕЦЕР, ЯКІ РАЗЬВІВАЕ СЬЦЯГ!

posted Sep 10, 2018, 10:37 AM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 10, 2018, 10:37 AM ]

Мінула сто дзён пратэсту супраць кашчунства і зьнявагі нацыянальнай памяці пра генацыд перад брамай правакацыйнага рэстараннага аб'екту "Поедем-поедим" у ахоўнай зоне Курапатаў.

Аб'ектыўна, гэтыя нешматлікія ўзбуджаныя пратэстоўцы ратуюць годнасьць нацыі. І ня важна, што іх мала. Важна, што яны ёсьць.

Дзякуючы пратэсту, шмат хто даведаўся, што робіцца і што адбываецца ля Курапатаў, зразумелі хто і чаму нішчыць нашу памяць, зьневажае беларускі гонар і дух.

Тут падобны прыклад, падобнага сацыяльна-маральнага ўзроўню і значэньня, як акупацыя краіны, калі абавязкова мусіць быць супраціў агрэсіі. Калі супраціву няма, значыць краіна згаджаецца з агрэсіяй і гвалтам супраць сябе, зь нявольніцтвам і рабствам, не заслугоўвае на міжнародную падтрымку і статус акупаванай краіны.

У Курапатах, у сувязі з пабудовай кашчуннага аб'екту, вырашаецца пытаньне пакуль што не пра свабоду і незалежнасьць краіны але пра памяць і гонар нацыі.

І ня мае фармальнага значэньня цяпер, хто стане на аборону годнасьці народа -- забясьпечаныя грамадзяне, багацеі, эліта, інтэлектуалы, здаровая моладзь, ці беспрацоўныя людзі, пэнсіянеры ды беднякі. У нацыі няма лішніх людзей.

Хвала пратэстам супраць зьнявагі памяці народа пра генацыд!

Наперадзе выпрабаваньні. Тут не званок гучыць, але моцны звон для ўсіх.

Пратэст можа працягвацца да перамогі, можа набыць новыя формы ў новых людзях, у новым колькасным вымярэньні. І тады з павеваў уздымецца вецер, які зьмяце ўсю навалач і зло.

Слава Айчыне!

10 верасень 2018 г.                                                  Зянон Пазьняк

Дзень Беларускай вайсковай славы

posted Sep 7, 2018, 8:40 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 7, 2018, 8:41 PM ]

Дарагія землякі, дарагія беларусы!

Віншую ўсіх зь Днём Беларускай вайсковай славы. Наша вялікая ахвярная, слаўная гісторыя заклікае нас быць і ганарыцца родам. Было шмат бітваў, у якіх наша войска і наш вялікі народ вырашалі лёс хрысьціянскай цывілізацыі і сваю будучыню. Нашы продкі, якія называліся даўней ліцьвінамі, надоўга абламалі рогі немцам пад Грунвальдам, туркам пад Венай, маскоўцам пад Воршай 8-га верасьня 1514 года, калі ўтрая меншае войска Вялікага Княства Літоўскага пад кіраўніцтвам гэтмана Астрожскага разграміла маскоўскую 80 тысячную арду, гнала маскоўцаў сем кілёмэтраў і секла без упынку, пакуль ня высекла. Гэтая перамога надоўга спыніла маскоўскія бандыцкія напады на нашу зямлю, а сама бітва па сваім вайсковым майстэрстве ўвайшла ў гісторыю ўзорных вайсковых перамог і ў падручнікі па ваеннай справе.

Такой была наша слаўная гісторыя ў далёкія часы і такімі былі нашы высокародныя і моцныя продкі.

Родную дзяржаву разбурылі супольна тры імпэрыі, аб'яднаўшыся супраць нашай шляхецкай дэмакратыі -- гэта аўстрыйскі, прускі і маскоўскі хаўрус. Нашчадкі гэтых імпэрыяў і цяпер перашкаджаюць нашаму адраджэньню. Але яно дзеецца, крок за крокам, нягледзячы на няспынны націск Масквы і здраду здраднікаў. І ніхто зь іх ня ведае, ніхто не спадзяецца, узброіўшыся да зубоў, што зброя ім гэтая ўжо не спатрэбіцца, што якраз у Беларусі яшчэ раз (і апошні) знойдзе імпэрыя сабе магілу.

СЬВЯТКУЙМА НАШЫЯ НАЦЫЯНАЛЬНЫЯ СЬВЯТЫ. ПАМЯТАЙМА ПРА ВОРШУ.

Слава Беларусі!

Слава Вялікаму Княству Літоўскаму!

Слава вялікім перамогам!

Моцным у веры -- слава!


8 верасьня 2018 г.                             Зянон ПАЗЬНЯК 

ЭТАПЫ НЕЗАЛЕЖНАСЬЦІ

posted Sep 4, 2018, 5:03 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 4, 2018, 5:03 PM ]

        Паважаныя спадарыні і спадары, вітаю Вас у Бацькаўшчыне, віншую з 25 Жнівенем, з 27-й гадавінай Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь і са стогадовым юбілеем аб'яўленьня Незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі. Мае развагі тут аб гэтых двух вялікіх датах.

        25-га жніўня 1991 года, пасьля надзвычай зацятага змаганьня дэпутатаў Беларускага Народнага Фронту супраць дэпутатаў камуністычнай намэнклятуры, пры падтрымцы тысячаў людзей на плошчы Вярхоўны Савет Беларусі надаў статус канстытуцыйнай сілы Дэклярацыі аб дзяржаўным суверэнітэце БССР. Гэты акт надзвычайнай важнасьці. У выніку яго прыняцьця і абвяшчэньня Беларусь здабыла рэальную дзяржаўную незалежнасьць. За кароткі час была пабудавана рэальная незалежная дзяржава з усімі атрыбутамі суверэнітэту, з урадам, з усімі міністэрствамі, бюджэтам, заканадаўчай сістэмай, войскам, грашыма, межамі, дзяржаўнымі сымваламі, прызнаная ўсім сьветам. Гэта вялікая гістарычная падзея і вялікая справа. Дзень 25 Жніўня зьяўляецца ўрачыстым нацыянальным сьвятам незалежнасьці Рэспублікі Беларусь. Гэта ўжо слаўная наша гісторыя, якую мы сьвяткуем.

        Палітычны і праўны пачатак дзяржаўнай незалежнасьці Беларусі адлічваецца ад 25 сакавіка 1918 года. Менавіта тады Беларуская Нацыянальная ідэя рэалізавалася ў абвяшчэньні незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі. Сёлета мы сьвяткуем сто гадоў гэтай знакамітай даты гісторыі.

        Палітычна і працэсуальна (легіслацыйна) Беларуская Народная Рэспубліка была аб'яўлена як клясычная незалежная дзяржава з праекцыяй усіх атрыбутаў дзяржаўнага суверэнітэту. Але ня ўсё ўдалося адразу ажыцьцявіць з прычыны вонкавых палітычных абставінаў.

        БНР была створана і аб'явіла пра дзяржаўную незалежнасьць ва ўмовах 1-й Сусьветнай вайны і нямецкай акупацыі. Прытым немцы, паводле вымогаў Берасьцейскага міру, не павінны былі дапускаць ніякіх дзяржаўных сэпаратных нацыянальных утварэньняў на акупаванай тэрыторыі. Адпаведна і папярэднія акупанты расейцы прэтэндавалі на беларускую зямлю плюс агрэсіўная Польшча, якая адраджалася пры падтрымцы Антанты.

        У гэтых складаных акупацыйных абставінах беларускія адраджэнцы змаглі арганізаваць дзяржаўныя структуры і аб'явіць незалежнасьць краіны. Немцы не ўжывалі жорсткіх рэпрэсіяў супраць БНР, але заблакавалі магчымасьці дзяржаўнага разьвіцьця. Было забаронена ствараць войска, фінансавую сістэму, банкі, міністэрствы прамысловасьці, гандлю, мець свае грошы, бюджэт і г. д. Акупанты не забаранілі толькі школьніцтва і культуру. І тут кіраўніцтва БНР пасьпела зрабіць шмат добрага.

        Акупацыйная нямецкая палітыка і блакаваньне дзяржаўнага разьвіцьця БНР ёсьць важны гістарычны чыньнік, які абавязкова трэба ўлічваць пры ацэнцы незалежнага існаваньня Беларускай дзяржавы.

        Акупацыйныя ўмовы і забароны затармазілі натуральныя працэсы разьвіцьця дзяржаўнасьці і ўлады, дэфармавалі яе функцыі і структурныя сувязі. Стварылася акупацыйнае статус-кво, якое было адлюстраваньнем дэфармацыі, але не натуральных працэсаў разьвіцьця дзяржавы.

        Гэтакая зьява тыповая для акупацыйнай палітыкі. Яна істотная для ацэнкі і характарыстыкі антыгістарычнага падыходу і антыбеларускай прапаганды.

        Антыгістарычны падыход пры ацэнцы БНР за аснову зьявы бярэ акупацыйнае статус-кво, і на падставе гэтай дэфармацыі імкнецца даказаць нясьпеласьць, недасканаласьць БНР, неразьвітасьць нацыянальнай ідэі. Але ў гэтым сэнсе тут якраз усё было ў парадку, бо мелася разуменьне і гатовасьць да правільнага будаўніцтва дзяржавы. Тым часам прышлося рабіць тое, што было магчымым (і нават немагчымым). І гэта была ў тых умовах вялікай справай.

        Увогуле, падмена рэальнасьці акупацыйным статус-кво (якое спэцыяльна ствараецца) -- гэта асноўная мэтадалёгія акупацыйнай прапаганды і антыгістарычнага падыходу ў імпэрскай заідэалагізаванай навуцы.

        Такая карціна вельмі характэрная была для савецкай ідэалогіі і гісторыі, калі за аснову браўся гвалтам дэфармаваны сьвет, перакулены з ног на галаву, якому прыпісваліся іманэнтныя якасьці такога збочанага культурнага разьвіцьця і прычынна абумоўленага існаваньня. Падыход з гледзішча акупацыйнага статус-кво вельмі характэрны ўвогуле для расейскай прапаганды ва ўсе часы. Асабліва цяпер у прапагандысцкіх атаках на Рэспубліку Беларусь і яе народ. Вынікі гвалту над нацыяй і народам прадстаўляюць як натуральную зьяву і такім чынам паклёпнічаюць на ўсю нацыю.

        Нягледзячы на тое, што БНР ня мела магчымасьці ў тых умовах рэалізавацца як паўнавартасная дзяржава, стварэньне і аб'яўленьне яе незалежнасьці мела велізарнае значэньне ў гісторыі Беларусі.

        Гэты акт быў глыбока ідэёва і палітычна падрыхтаваны. Ён стаў чыньнікам разьвіцьця нацыі і пунктам адліку яе новай дзяржаўнай гісторыі. Без 25 Сакавіка 1918 года не было б 25 Жніўня 1991-га і паўнавартаснай дзяржавы Рэспублікі Беларусь.

        Аб'яўленьне незалежнасьці БНР засьведчыла нацыянальную ідэалёгію новай краіны. Гэтая ідэалёгія называецца Адраджэньне і абазначае пабудову новай дзяржавы Беларусі на груньце культуры і гісторыі нашай гістарычнай дзяржавы -- Вялікага Княства Літоўскага. Акт 25 Сакавіка абазначыў тэрыторыю і межы Беларусі, усталяваў і сакралізаваў дзяржаўны гістарычны гэрб Пагоня і Бел-Чырвона-Белы Сьцяг, замацаваў найважнейшы чыньнік нацыі -- дзяржаўнасьць беларускай мовы.

        Гістарычна істотным зьяўляецца тое, што ўтварэньне БНР і аб'яўленьне незалежнасьці БНР сцьвердзіла існаваньне новай беларускай нацыі, абазначыла палітычную пэрспэктыву беларускага народу.

        Фактам стала тое, што на аснове Вялікага Княства Літоўскага адрадзілася новая беларуская супольнасьць. Фактычна, тут адбылося адраджэньне Літвы і яе народа пад новай назвай Беларусь і ў новай сьведамасьці. Новая назва ўкаранілася моцна і глыбока, бо замацавана крывёй. За Беларусь былі пралітыя рэкі крыві, заплочана генацыдам, мільёнамі народных жыцьцяў. Ворагі Беларусі хочуць дэмагагічна заблытаць зьяву, перакруціць гісторыю і раскалоць грамадзтва, але гэта безнадзейна, бо варожа.

        У вольнай Беларусі, збаўленай ад антыбеларускага рэжыму, не сумняваюся, адбудзецца сінтэз працэсу і пашырэньне назвы краіны з улікам яе гісторыі.

        Аб'яўленьне незалежнасьці БНР, нягледзячы на ўсе складанасьці, прадвызначыла сэнс змаганьня за Беларусь у наступных пакаленьнях. Нават тое, што пад уплывам БНР была створана БССР -- аблегчыла барацьбу за незалежнасьць і дасягненьне яе ў 1991 годзе.


        Аналізуючы становішча грамадзтва і краіны ў 1980-х--пачатку 90-х гадоў, я схіляюся да думкі, што на той час узьнік такі ўнікальны і караткабежны зьбег абставінаў, які мяжуе з цудам. І вельмі важна было правільна яго скарыстаць.

        Крызіс у СССР меў пэрспэктыву пераменаў, бо ўзьнікла барацьба за ўладу ў кіраўніцтве КПСС. Стварыліся два цэнтры сілы, на чале якіх выступалі дзьве асобы -- Гарбачоў і Ельцын. Змаганьне пайшло па нетыповым і небясьпечным для саветаў сцэнары, які некалі хацеў скарыстаць Лаўрэнцій Берыя, але быў расстраляны артадаксальнымі супернікамі. Стаўка была зроблена на суверэнізацыю Расейскай Фэдэрацыі ў сістэме СССР. Гэта дало перавагу Ельцыну, які стаў старшынёй Вярхоўнага Савета фармальна "суверэннай" РСФСР.

        У адказ генсек КПСС і прэзыдэнт СССР М. Гарбачоў ініцыяваў суверэнізацыю ўсіх так званых саюзных рэспублік з мэтай заключэньня потым новага саюзнага дагавору, які абнавіў бы СССР, сцьвердзіў яго новы статус і забясьпечыў вяршэнства ўлады Гарбачову.

        У планах абнаўленьня СССР Гарбачоў выявіў сябе як хітраван і тыповы імпэрыяліст. Тым ня менш, павелічэньне ўлады "лібэрала" Ельцына, чарговае ўмацаваньне ўлады блытаніка Гарбачова, і нават мінімальная лібэралізацыя новага СССР (які павінен быў называцца "Саюз Суверэнных Дзяржаў") прышлася не да спадобы КГБ, і найбольш рэакцыйным камуністам у верхавіне ўлады.

        20-га жніўня 1991 г. мусіла б вырашыцца пытаньне аб новым саюзным дагаворы, а 19-га -- распачаўся вядомы ў гісторыі кагэбісцка-камуністычны путч, так званы ГКЧП.

        Нам, дэпутатам Фронта, было зразумела, што путч пацерпіць паразу, і вельмі хутка, бо камунізм ужо ня меў пэрспэктывы.

        Настаў крытычны моманнт у нашай гісторыі. Трэба было дзейнічаць хутка і дакладна.

        ЦК кампартыі БССР адразу прызнаў ГКЧП і разаслаў указаньне па арганізацыях выконваць загады ГКЧП. Дэпутаты Апазыцыі БНФ нараніцы 19-га жніўня сабраліся ў Вярхоўным Савеце, навязалі сувязь з Масквой, з камандай Ельцына, з арганізацыямі БНФ і з дэпутатамі БНФ у мясцовых саветах, сабралі людзей на плошчы ў Менску, паслалі сваіх прадстаўнікоў у некаторыя вайсковыя часткі. 20-га жніўня аб'яўлена аб стварэньні Беларускага Згуртаваньня Вайскоўцаў, пачалі ціснуць на кіраўніцтва Вярхоўнага Савета, каб яно заявіла аб непрызнаньні ГКЧП. Вечарам 21-га стала вядома, што путч праваліўся. Нараніцы 22-га падпісана капітуляцыя ГКЧП. У гэты ж дзень дэпутаты Фронта запатрабавалі ад старшыні Вярхоўнага Савета М. Дземянцея сабраць нечарговую сэсію Вярхоўнага Савета. Дземянцей ухіліўся. Тады запатрабаваньне аб скліканьні надзвычайнай сэсіі на 23 жніўня было выстаўлена першаму намесьніку старшыні Вярхоўнага Савета С. Шушкевічу. Шушкевіч выдаў распараджэньне аб скліканьні сэсіі на 24 жніўня. 23-га жніўня і цэлую ноч дэпутаты Апазыцыі БНФ працавалі над парадкам дня сэсіі і падрыхтоўкай праектаў заканадаўчых дакумантаў.

        Перад намі стаяла задача забараніць дзейнасьць кампартыі і канстытуцыйна аб'явіць незалежнасьць Беларусі.

        Лагічна і арыфмэтычна гэта выглядала немагчымым. Унікальнасьць становішча выглядала так: Апазыцыя БНФ у камуністычным Вярхоўным Савеце (дзе было 345 дэпутатаў) налічвала 27 дэпутатаў, плюс з дзясятак падпісантаў праграмы Апазыцыі, плюс 50-60 хісткіх асобаў з дэмклуба (амаль усе камуністы), плюс некалькі вольных дэпутатаў. Астатнія -- камуністычная намэнклярура, ветэраны НКВД і т. п. Нашых магчымых галасоў не хапала нават на траціну.

        Камуністы, усе сакратары абкамаў і райкамаў падтрымалі ГКЧП і цяпер сядзелі ў залі ў панічным жаху, баючыся адказнасьці. Пагрозай для іх былі Народны Фронт і народ.

        Тым часам забараніць іхную кампартыю і аб'явіць незалежнасьць можна было толькі іхнымі галасамі. Але яны супраць сябе галасаваць ня будуць. За незалежнасьць, што падняло б у гару Народны Фронт, -- таксама ня будуць галасаваць. Вярхоўны Савет быў у іхных руках. Прытым іхняя перавага -- татальная. А праз нейкі час у іх мог і страх прамінуць.

        Што рабіць? Дык вось рабіць трэба было тое, што трэба было рабіць, памятаючы галоўнае, што палітыка -- гэта мастацтва немагчымага. У гэтым раскладзе вельмі важна было для нас не зрабіць ніводнай памылкі, бо мы ня мелі галасоў.

        Была ўжыта тактыка магутнага націску на намэнклятуру з мэтай павелічэньня іхняга страху. Націск быў жорсткі, але дазаваны і кантраляваны, каб моцна не перапалохаць, паказвалі ім выхад, сьвятло ў канцы тунэлю, каб яны не разьбегліся, бо тады сэсія не адбылася б. Дзеля гэтага дружына БНФ на плошчы ўзяла пад кантроль увесь парадак, і нават міліцыю, каб запабегчы правакатарам. На плошчу вывелі трансьляцыю сэсіі па гучнагаварыльніках. Тут жа стварылі нацыянальную гвардыю (тысяча мужчын). Далі магчымасьць прадстаўніку плошчы выступіць у парляманце. Жорстка заблякавалі і сагналі з трыбуны першага сакратара ЦК КПБ Малафеева (фактычнага злачынцу ГКЧП). Пры гэтым пераконвалі камуністаў, што калі не спыніць дзейнасьць кампартыі і ня выйсьці з СССР у незалежнасьць, то Масква, дзе кіруе ўжо Ельцын, расправіцца з гэкачэпістамі ў Беларусі, і мы дапаможам.

        У апошнім сваім выступе я акцэнтаваў ўвагу на імпэрскім характары Ельцына і будучай Расеі, аб неабходнасьці абараніць сваё.

        Урэшце адбыўся пералом, здаўся Малафееў, Кебіч перайшоў на наш бок і камуністы здаліся, прынялі нашыя прапановы, прыпынілі дзейнасьць кампартыі ў Беларусі і потым усе разам аднагалосна прагаласавалі за незалежнасьць краіны, надаўшы Дэклярацыі аб суверэнітэце статус канстытуцыйнага закона.

        Адзіным дэпутатам, які ўпарта і да канца, да апошніх хвілін выступаў супраць незалежнасьці Беларусі, называючы гэта жартам і бязглузьдзіцай, быў віцэ-сьпікер Станіслаў Шушкевіч. Ён шмат перашкаджаў у вядзеньні сэсіі, падыгрываючы камуністам, але ўрэшце і сам заблытаўся, а потым, убачыўшы, што застаўся ў адзіноце, падтрымаў галасаваньне і павіншаваў беларускі народ з набыцьцём незалежнасьці.

        Вечарам мы, дэпутаты Фронта, вышлі на плошчу, абымаліся зь людзьмі, сьмяяліся і плакалі ад радасьці, сьпявалі народныя песьні. Як сказаў наш знакаміты фронтаўскі дэпутат Пётра Садоўскі, -- "гэта быў час, калі мы былі гістарычна шчасьлівымі".

        За два гады ў пастаянным змаганьні з намэнклятурай, якая засталася пры ўладзе, нам удалося ўсё ж закласьці грунт незалежнай дзяржавы. Створана была заканадаўчая база, нацыянальнае войска, межы, амбасады, свае грошы і г. д. Бяда была аднак у тым, што не ўдалося адразу зьмяніць уладу. Нас было няшмат у парляманце, а грамадзтва хоць і падтрымлівала перамены, але ня выйшла яшчэ з-пад савецкага мэнтальнага ўплыву. Ды й улада на месцы і калгасы засталіся тыя самыя.

        Істотным адмоўным чыньнікам стала таксама пазыцыя С. Шушкевіча, які заняў пасаду Старшыні Вярхоўнага Савета і поўнасьцю перайшоў на бок камуністычнай намэнклятуры, усяляк перашкаджаў дэпутатам Народнага Фронту.


        Падзяліўшы ўладу ў Маскве, былыя расейскія камуністы хутка апамяталіся і заняліся сваёй звычайнай справай: агрэсіяй, пераваротамі ў краінах, тэрарызмам і вайной. З 1992 года рыхтуецца агрэсія супраць Чачэніі, вайна ў Малдове, у Сярэдняй Азіі, на Каўказе, перамены ў Беларусі. У Беларусі падрыхтоўвалася ўнутраная акупацыя краіны (тое, што цяпер сталі называць гібрыднай вайной).

        У 1994 годзе, Масква, валодаючы каласальнай савецкай рэзідэнтурай ў Беларусі, выкарыстала выбары прэзыдэнта і ўнутраная акупацыя пасьпяхова адбылася пры амаль поўным неразуменьні грамадзтва, што адбываецца і што зь ім робяць.

        24 гады антыбеларускага рэжыму пакінулі страшную карціну нацыянальнага разбурэньня Беларусі. Антыбеларускі рэжым за 24 гады існаваньня вынішчыў тое, што ня здолеў зрабіць савецкі рэжым за 73 гады панаваньня і генацыду. Калгасны выканаўца Масквы і вертыкальны рэжым антыбеларускай улады, практычна, разбурылі беларускі этнас, зьнішчылі беларускую вёску, зьнішчылі беларускую школу, амаль задушылі беларускую мову, рэзка абнізілі адукацыйны і культурны ўзровень насельніцтва, выгналі моладзь за межы краіны, распрадалі нацыянальную маёмасьць, ліквідавалі нацыянальную інфармацыю, разбурылі грамадзянскую супольнасьць.

        І тым ня менш увесь гэты час Беларусь яшчэ жыве, цепліцца, бароніць ад вынішчэньня сваю мінуласьць і будучыню. Жыве насуперак усёй палітыцы нацыянальнага вынішчэньня. Чаму так адбываецца -- дае адказ 25 Жнівень 1991 года. Дзяржаўная незалежнасьць для нацыі ёсьць каштоўнасьцю, вышэйшай за ўладу. Нават калі ўлада антынацыянальная, антынародная, рэпрэсіўная, незалежнасьць сама па сабе спрыяе захаваньню і кансалідацыі людзей, пакідае для іх сваё асяроддзе, магчымасьць пераменаў і надзею на будучыню. Нават антынародны рэжым вымушаны трымацца за дзяржаву і за незалежнасьць, каб зьберагчы сваю ўладу, каб захаваць сябе.

        Шлях нацыянальнай ідэі яшчэ не завершаны. Ён замкнецца тады, калі ў незалежнай краіне будзе існаваць нацыянальная ўлада, якая зыходзіць з інтарэсаў нацыі, як ёсьць такое ва ўсім сьвеце.


        Гаворачы пра нашыя вялікія даты 25 Сакавіка і 25 Жніўня і сьвяткуючы іх як сьвяты нашага змаганьня за волю і незалежнасьць, трэба зыходзіць з добрага правіла нацыянальнага існаваньня ў дачыненьні да сьвятаў.

        Нацыянальныя сьвяты павінны адлюстроўваць важныя даты і падзеі нацыянальнай гісторыі.

        Нацыянальных сьвятаў павінна быць шмат. Гэта добра для людзей і грамадзтва. Сьвяты зьяўляюцца натуральным чыньнікам нацыянальна-культурнай асьветы ўсёй нацыі ад вяршыні і да самых нізоў. Класічны і найлепшы прыклад -- сістэма сьвяткаваньняў габрэйскага народа. Ягоная гісторыя ў сьвятах крочыць разам зь ім. І ня ведаць яе немагчыма

        Нацыянальнае сьвята павінна сьвяткавацца, мець свой рытуал, традыцыю сьвяткаваньня, гісторыю, зьяўляцца нерабочым днём.

        У Рэспубліцы Беларусь адразу так і пачыналася. Мы ўжо мелі і два Вялікадні, і два Раствы, і Дзяды, і Радаўніцу, і Дзень Беларускай Вайсковай Славы. Усё разьвівалася натуральна. Антыбеларускі рэжым ліквідаваў беларускія сьвяты, сымвалы і даты. Але яны нікуды ня зьніклі. У пэрыяд уціску шмат хто зразумеў, што чым больш нацыянальных сьвятаў, тым лепш для нацыі. Сьвяты -- гэта жывая праекцыя нацыянальнай гісторыі і культуры ў сучаснасьць.

        Як толькі спадзе антыбеларускі рэжым, вернуцца ня толькі беларуская сімволіка, школа і Канстытуцыя, але і сьвяты, якія ўзвышаюць нашых людзей у гісторыі, вяртаюць ім годнасьць і ўпэўненасьць у сваіх сілах. Будуць сьвяткавацца ўсе сьвяты незалежнасьці, змаганьня і культуры усім вольным беларускім народам.

        Жыве Беларусь!

2 верасьня 2018 г.              Зянон ПАЗЬНЯК

Канфэрэнцыя ў гонар Дня Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь

posted Sep 4, 2018, 4:57 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 4, 2018, 4:57 PM ]

2 верасьня ў Менску адбылася навукова-гістарычная канфэрэнцыя, прысьвечаная 27-м угодкам Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь. З розных гарадоў сабраліся дэпутаты Адраджэньня, сябры і прыхільнікі Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і КХП-БНФ, удзельнікі падзей Жніўня 1991 года, змагары за волю і незалежнасьць Бацькаўшчыны. Заля была ўпрыгожана нацыянальнымі Бел-Чырвона-Белымі Сьцягамі і кветкамі. Мерапрыемствы распачаліся сьпяваньнем беларускага духоўнага гімна “Магутны Божа”.

Грамада заслухала даклад сп. Зянона Пазьняка, Старшыні БНФ “Адраджэньне” і КХП-БНФ, – “Этапы Незалежнасьці” (публікуецца). Прафэсар, доктар юрыдычных навук сп. Міхаіл Пастухоў выступіў з грунтоўным навуковым дакладам “Прававыя аспэкты дзяржаўнай незалежнасьці Рэспублікі Беларусь”. Таксама выступілі дэпутаты Незалежнасьці сп. Юры Беленькі, сп. Сяргей Антончык, сп. Лявон Баршчэўскі. Яны гаварылі пра змаганьне за дэмакратыю і незалежнасьць Беларусі ў 1988-1991 гг., пра гераізм і ахвярнасьць беларускіх патрыётаў-фронтаўцаў, якія немагчымае зрабілі магчымым. Успомнілі добрым словам многіх дэпутатаў і фронтаўцаў, якіх ужо няма з намі. Сёньняшняя драматычная сітуацыя, чарговая пагроза з боку расейскай імпэрыі нашай дзяржаве і ўсяму сьвету зьяўляецца новым этапам гістарычнага змаганьня за волю і незалежнасьць нашага народа. Набыты ў 1988-91 гг. досьвед зноў спатрэбіцца для вырашэньня цяжкіх задач сучаснасьці. Да гэтага этапа мы падышлі на значна больш трывалым грунце сваёй сувэрэннай дзяржавы, у якой неабходна ўсталяваць беларускі ўрад, дэмакратыю і законнасьць.

Умовы перадсьмяротнага крызісу сучаснай расейскай імпэрыі нагадваюць тадышні крызіс СССР. Цяпер ён павінен завершыцца поўным крахам усходняй імпэрыі і ўзьнікненьнем шэрагу новых сувэрэнных нацыянальных дзяржаў. На гэтым грунтуецца аптымізм нашага нацыянальнага змаганьня.

На канфэрэнцыі былі прадэманстраваныя дакумэнтальныя відэафільмы аўтарства вядомага тэлеапэратара сп. Сяргея Чырыка. Людзі ўбачылі важнейшыя эпізоды фронтаўскага змаганьня супраць маскоўскага камуністычнага путча ў Менску і за абвяшчэньне незалежнасьці Беларусі 19-25 жніўня 1991 года. Надзвычайная каштоўнасьць гэтых фільмаў у тым, што ў тыя дні ўсе тэлеапэратары на загад свайго начальства не выканалі свой прафэсійны абавязак і адсутнічалі на месцы падзей. Гэтыя відэакадры ўжо зьяўляюцца сапраўднай кінакласікай нашай нацыянальнай гісторыі, выключным сьведчаньнем народнага змаганьня. Аказалася, што ў гэты дзень сп. С. Чырык адзначае свой дзень народзінаў. Грамада павітала мастака воплескамі. Фронтаўцы падарылі яму кнігі Зянона Пазьняка.

Мерапрыемства прайшло ў цёплай, сяброўскай атмасфэры.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

2 верасьня 2018 г.


Праца для Беларусі

posted Sep 4, 2018, 4:54 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 4, 2018, 4:54 PM ]

(Верасьнёўскі Сойм 2018 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

    2 верасьня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту.

Выступоўца зрабіў агляд падзей апошняга часу. Забарона ўладаў на правядзеньне шэрагу мерапрыемстваў нашай Партыі сьведчыць аб тым, што Масква баіцца нават лакальных мірных выступаў беларускіх патрыётаў, баіцца нашага Бел-Чырвона-Белага Сьцяга, беларускага Слова і вольнага беларускага духу. Значыць, ня ўсё так добра ў вялікай імпэрыі, пыхлівай і агрэсіўнай. Гэтай гістэрыцы беларускія патрыёты павінны супрацьпаставіць ахвярную штодзённую палітычную і асьветніцкую працу, салідарнасьць усяго грамадзтва ў абароне нашай культуры, мовы і незалежнай дзяржавы.

Сойм абмеркаваў пытаньні абароны Курапацкай сьвятыні. Сябры падкрэсьлілі важнасьць падтрыманьня чысьціні і парадку, правядзеньня талокаў на тэрыторыі Народнага мэмарыяла. У сувязі з наведваньнем Курапат вялікай колькасьцю беларускіх і замежных грамадзян патрыёты павінны быць на месцы, каб распавесьці людзям праўду пра стварэньне мэмарыяла, яго канцэпцыю, змаганьне за яго захаваньне і небясьпеку яго пашкоджаньня і зьнішчэньня.

        Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

2 верасьня 2018 г.



Як першыя хрысьціяне…

posted Sep 4, 2018, 4:52 PM by Адміністратар Навін   [ updated Sep 4, 2018, 4:52 PM ]

1 верасьня беларускія дзеці пайшлі ў школу, беларускае юнацтва – ва ўнівэрсітэты. Паўсюль адбываюцца фармальныя ўрачыстасьці і радасныя сустрэчы сяброў. Гучаць прамовы і музыка. Але амаль на 100% сьвята застаецца небеларускім і чужым для нашай культуры і цывілізацыі. Так было падчас расейска-савецкай акупацыі, а пасьля кароткага (і плённага!) пэрыяду аднаўленьня беларускай адукацыі ў роднай мове ў 1991-1995 гадах акупанцкае “статус-кво” працягвае дзейнічаць і нават набывае больш таталітарныя рысы.

Абсалютная бальшыня маладога пакаленьня нашага народа навучаецца на чужой мове. Фармальны працэс навучаньня роднай беларускай мове (па колькасьці гадзін навучаньня і якасьці выкладаньня) зьяўляецца хутчэй павярхоўным азнаямленьнем, а не засваеньнем. Амаль чвэрць стагоддзя, ва ўмовах дзяржаўнай незалежнасьці Беларусі (!) у нашай краіне працуе нізкаякасная правінцыйная машына русіфікацыі. У выніку на вачах падае інтэлектуальны ўзровень навучэнцаў, адбываецца дэзарыентацыі і дэмаралізацыя моладзі, яшчэ адно пакаленьне беларусаў фармуецца ў палоне “русского міра”.

Многія бацькі разумеюць гэта і імкнуцца выратаваць, абараніць сваіх дзяцей ад антыбеларускай чужынскай сістэмы, каб выгадаваць паўнавартасных людзей, беларусаў, забясьпечыць ім веды ў роднай мове, даць пэрспэктыву разьвіцьця і самарэалізацыі ў роднай традыцыі і цывілізацыі. Яны разумеюць усю разбуральную сілу і ўсю беспэрспэктыўнасьць русіфікацыі. Некаторым у выніку доўгай барацьбы ўдаецца дамагчыся адкрыцьця класаў у беларускай мове, якія існуюць пасярод “русского міра” лакальнай школы. Але, як правіла і асабліва ў апошні час, барацьба групаў бацькоў заканчваецца нічым. Рэжымная бюракратыя акупацыйнай палітыкі робіць усё, каб не дапусьціць існаваньня нават невялікіх цэнтраў беларускай адукацыі.

Людзі задаюць пытаньні. Што рабіць? Езьдзіць у беларускі клас праз увесь горад у перапоўненым грамадзкім транспарце? Выдаткоўваць на гэта па 2 гадзіны ў дзень? Працягваць хадзіць па бюракратычных кабінэтах і спрабаваць дамагчыся рашэньня? Ім цяпер ужо, як правіла, не грубяць, не абзываюцца. Ім расказваюць пра “цяжкасьці і праблемы”, абяцаюць “разгледзець пытаньне”. Часьцей за ўсё робіцца гэта на расейскай мове – беларусам дэманструюць, хто тут гаспадар. Групы зацікаўленых бацькоў усё ходзяць і ходзяць, а ім усё абяцаюць і абяцаюць. Гэта можа працягвацца настолькі доўга, што і атэстат ужо трэба атрымліваць ды школу пакідаць.

Дарослым людзям жыцьцёвы досьвед павінен падказаць у гэтым выпадку, што абраны імі спосаб вырашэньня праблемы ня дзейнічае. Антыбеларускі бюракратычны мур не расхістаеш і не праб’еш. Сістэме патрэбныя “русскоговоряшчіе” рабы, і яна ўпарта забясьпечвае гэтую патрэбу (“Москва приказала!”). Няўдача часта выклікае дэпрэсію, расчараваньне і схільнасьць да капітуляцыі.

Мы прапануем зірнуць на становішча зь іншага пункту гледжаньня. Сам факт утварэньня няхай сабе невялікай, але салідарнай групы бацькоў-патрыётаў ёсьць вялікай перамогай, калі ўлічваць абыякавасьць і канфармізм значнай часткі грамадзтва, а таксама важным крокам на абраным шляху. Калі гэтая група вычарпала ўсе фармальныя магчымасьці, абхадзіла ўсе кабінэты і напісала ўсе заявы і пэтыцыі – а ў выніку рэжымнага дазволу няма, то трэба пераходзіць да нефамальных магчымасьцяў. А яны ёсьць, і ніводная зь іх не зьяўляецца парушэньнем існуючага заканадаўства або двухсэнсоўным дзеяньнем.

Групы бацькоў павінны ўтвараць свае нядзельныя школкі. Зьбірацца разам з дзецьмі на кватэрах, праводзіць заняткі, інтэрактыўныя гульні, віктарыны, сьвяты. Разам рабіць экскурсіі па роднай зямлі. Усё па-беларуску. І, зразумела, ў сям’і павінна жыць беларуская мова. Калі бацькам цяжка адразу перайсьці на родную мову, то трэба не саромецца вывучаць яе разам з дзецьмі. І не бяда, што такія заняткі ня будуць мець рэгулярнага дыдактычнага характару, як у расейскай школе. Не бяда, што дзеці будуць засвойваць матэматыку і фізіку з хіміяй на чужой мове. Не гэтыя навукі вызначаюць станаўленьне нацыянальнага характару і асабістай культуры чалавека. Трэба адваёвываць тое, што магчыма ў існуючай сітуацыі, а не чакаць пакуль антыбеларуская сістэма зробіць саступку (яна яе ня зробіць па прыродзе сваёй).

Сустракацца ў гэтых “народных школках” на кватэрах можна і ўвечары працоўных дзён. Азнаямленьне дзяцей з гісторыяй, мастацтвам, музыкай Беларусі і іншых народаў у беларускай мове, арганізаванае шчырымі людзьмі, пакіне ў іхніх душах значна больш глыбокі сьлед, чым чужая школа. Памяшканьні, дзе праводзяцца заняткі павінны быць упрыгожаны нацыянальнай сымволікай, партрэтамі вялікіх беларусаў – так ствараецца атмасфэра гарманічнага беларускага жыцьця.

Безумоўна, беларускія патрыёты, адукаваныя творчыя людзі акажуць дапамогу такім “народным школкам”: правядуць лекцыю, экскурсію, дапамогуць матар’яламі, парадай. Трэба толькі распачаць справу. Калі вы ня здолелі знайсьці аднадумцаў у блізкім навакольлі, то стварайце такі асяродак у сябе ў кватэры, для сваіх дзяцей. Забясьпечце ім хаця б раз на тыдзень сустрэчу з іншымі дзецьмі ў беларускім асяродку. Важна, каб беларускамоўныя дзеці пастаянна кантактавалі паміж сабой у сваёй мове). Не здавайцеся, не саступайце!

Так рабілі іншыя народы, якія імкнуліся захаваць сваіх дзяцей, сваю будучыню ва ўмовах чужынскай акупацыі. Найбольш яркія прыклады – гэта палякі і албанцы. Падчас нямецкай акупацыі ў Польшчы дзейнічала цэлая сетка падпольных школ і ўнівэрсітэтаў у роднай мове. Каб супраціўляцца малоху сэрбскага дамінаваньня ў Югаславіі, паняволеныя албанцы стварылі ня толькі свае школы і ўнівэрсітэты, але і лакальную адміністрацыю, тэлебачаньне і радыё, СМІ, а калі спатрэбілася, то і нацыянальна-вызвольную армію, якая перамагла ворага.

Гэта ёсьць шлях першых хрысьціян, якія пад чужой уладай, у варожым атачэньні, пасярод паганскага грамадзтва зьбіраліся ў сваіх дамах і разам вучыліся Хрыстовай праўдзе. Гэта ёсьць шлях стварэньня сапраўднай эліты нашага грамадзтва, якая ў блізкай будучыні прыме на сябе адказнасьць за нашу краіну пасьля канчатковага правалу ўсходняй імпэрыі. Бараніце сваіх дзяцей ад імпэрскага малоха!

Валеры Буйвал

1-10 of 1886