Навіны - Цалкам



Беларуская дзяржава і беларуская салідарнасьць – гарантыя вольнай будучыні для беларусаў

posted by Адміністратар Навін   [ updated ]

(Студзеньскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

        13 студзеня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” «Крамлёўскі тэатр гібрыдных дзеяньняў» (публікуецца). Старшыня прааналізаваў палітычныя і інфармацыйныя працэсы вакол чарговай “кампаніі інтэграцыі” Беларусі ў Расею, даў ацэнку гэтай зьяве. Прапаганда спрабуе стварыць фальшывы вобраз змаганьня паміж двума бакамі – Масквой і афіцыйным Менскам. Але зразумела, што гэта ёсьць паўтор мінулых тэатральных пастановак, якія цяпер ужо не пераконваюць людзей. Расейская імпэрыя, здольная толькі на экстэнсіўнае пашырэньне, шукае спосабаў захавацца пасярод глыбокага разбуральнага крызісу, які ахапіў яе. Толькі сам беларускі народ можа і павінен выратаваць сваю Дзяржаву ад акупацыі і паглынаньня маскоўскай ардой. Беларусы павінны рыхтавацца да абарончай вызвольнай барацьбы за сваю волю.

З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Выступоўца падвёў вынікі дзейнасьці Партыі за прамінулы 2018 год. Год быў напоўнены актыўнай палітычнай і арганізацыйнай працай. У Менску ў сакавіку і жніўні былі праведзены дзьве навукова-практычныя канфэрэнцыі, прысьвечаныя 100-м угодкам абвяшчэньня БНР і 30-м угодкам утварэньня Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”. На канфэрэнцыях выступілі навукоўцы, мастакі, палітычныя і грамадзкія дзеячы, быў абнародваны шэраг невядомых шырокай публіцы фактаў і матар’ялаў, сваімі ўспамінамі падзяліліся пачынальнікі фронтаўскага руху. Было падкрэсьлена, што менавіта БНФ “Адраджэньне” на чале з Зянонам Пазьняком былі той авангарднай сілай, якая павяла патрыётаў на змаганьне за вольную Беларусь і дамаглася перамогі ў 1991 годзе.

Народны Фронт і яго Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ і цяпер працягваюць нацыянальна-вызвольнае змаганьне. За гады быў накоплены вялікі палітычны досьвед, вырасла пакаленьне патрыётаў, выхаванае на ідэалах Незалежнасьці. У лістападзе КХП-БНФ разам з Амбасадай Летувіскай Рэспублікі ў Менску правялі міжнародную канфэрэнцыю, прысьвечаную адкрыцьцю, абароне Курапацкай сьвятыні і стварэньню Народнага мэмарыяла Курапаты. На канфэрэнцыі выступілі летувіскія гісторыкі і грамадзкія актывісты, а таксама беларускія гісторыкі, археолагі і ўдзельнікі стварэньня і абароны Курапатаў.

Сябры КХП-БНФ правялі 24 сакавіка сьвяточны мітынг-канцэрт у Менску і 25 сакавіка ўзялі ўдзел у вялікім народным сходзе ў гонар 100-дзя БНР у Менску. КХП-БНФ арганізавала шматлюдны юбілейны мітынг у Курапатах 3 чэрвеня, прысьвечаны 30-годдзю адкрыцьця Курапатаў. Былі выступы навукоўцаў, палітычных і грамадзкіх дзеячаў, мэмарыяльная праграма мела паэтычнае чытаньне і выступы музыкантаў.

На Дзяды 28 кастрычніка КХП-БНФ арганізавала традыцыйныя мэмарыяльныя шэсьце і мітынг у Курапаты, а 4 лістапада ў Лошыцу. Сотні людзей ўшанавалі памяць сьвятых пакутнікаў нашага народа. 25 лістапада КХП-БНФ правяла штогадовыя мерапрыемствы на Случчыне, прысьвечаныя ўгодкам Слуцкага Збройнага Чыну 1920 года, у якіх ўзялі ўдзел патрыяёты з розных куткоў краіны. Адбыліся партыйныя мерапрыемствы ў розных рэгіёнах краіны, арганізаваныя мясцовымі актывістамі. Трэба зазначыць, што некаторыя з запланаваных мерапрыемстваў КХП-БНФ былі забаронены ўладамі пад надуманымі зачэпкамі і з парушэньнем заканадаўства.

Выступоўца спыніўся на кампаніі ў інфармацыйнай прасторы, прысьвечанай чарговай кампаніі Масквы па прымушэньню Беларусі да “больш сьціслай інтэграцыі, яднаньня” і г.д. Важна, каб было разуменьне нашага грамадзтва, што існуючы ў Беларусі рэжым не зьяўляецца абаронцам незалежнасьці і дзяржавы. Гэтыя людзі пастаўлены ва ўладу Масквой, яны выконваюць і будуць выконваць загады Масквы. Бараніць сябе і сваю краіну будзе сам народ, арганізаваны патрыятычным авангардам. Ужо цяпер неабходна рыхтавацца да абароны – у адпаведнасьці з Канстытуцыяй. Трэба пераканаць людзей, што Пуцін і Расея нічым ня лепшыя за сваіх мясцовых стаўленікаў. Самае важнае, каб Беларусь здолела застацца па-за трагічнымі падзеямі крывавага развалу расейскай імпэрыі, які ўжо насоўваецца на суседнюю дзяржаву. Незалежнасьць Беларусі і беларуская салідарнасьць– гарантыя паратунку для ўсіх нас.

Дыскусію працягнулі сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. За дзесяцігоддзі незалежнасьці бальшыня беларускага грамадзтва на ўласным досьведзе пераканалася ў перавагах незалежнай дзяржавы. Матывацыі бываюць розныя, але людзі ня хочуць жыць у складзе Расеі, іх не падманеш. Тым ня менш, паводле назіраньняў выступоўцаў, апошнім часам ўзмацняецца прапагандысцкая кампанія гібрыднага тыпу. Прапаганда ўжо не карыстаецца лабавымі і прымітыўнымі мэтадамі, як раней. Патрыётаў не называюць фашыстам, усё робіцца хітрэй. У некаторых СМІ, якія прэтэндуюць на званьне “апазыцыйных” публікуюцца заклікі: “Беларусы, не партызаньце!”, “Пытаньне незалежнасьці можна вырашыць толькі на рэфэрэндуме” і т.п. хлусьня. На рэфэрэндуме лёс дзяржавы не вырашаецца. Тут табу, адлюстраванае ў канстытуцыі. Трэба тлумачыць людзям, што гэта ёсьць мэтады гібрыднай вайны супраць нас.

Сябры паведамілі таксама пра водгукі падзей рэлігійнага жыцьця ў суседняй Украіне. Многія вернікі задаюцца пытаньнем: як жа РПЦ можа служыць, калі гэтая арганізацыя ня мае Томасу (фактычна, зьяўляецца нелегальнай, самазванчай структурай)? Многія беларускія сьвятары вяртаюць беларускую мову ў храмы, вядуць літургію на роднай мове, і гэта выклікае падтрымку вернікаў. Кіраўніцтва РПЦ, напалоханае падзеямі ва Украіне, імкнецца брутальна і гэбоўскімі мэтадамі спыніць гэтыя працэсы. У храмах усталёўваюцца камэры сачэньня, інфармацыя зь якіх ідзе да начальства РПЦ. Стала вядома, што Масква мае намер выслаць беларускіх сьвятароў на прасторы Расеі: у Сібір, Запаляр’е, Далёкі Усход. А ў беларускія храмы прызначыць прысланых з Расеі папоў. Усё наша грамадзтва павінна ўстаць на пратэст супраць запаўненьня нашай краіны імпартаванымі расейскімі канторскімі спэцамі ў расах.

Трэба разумець, што гэбоўская РПЦ ад пачатку ня мае кананічнага права прысутнічаць на беларускай тэрыторыі. Яна тут нелегальная царква. Томас Украінскай праваслаўнай царкве дае магчымасьць беларусам рацыянальна ўспомніць пра Вялікае Княства Літоўскае і адрадзіць нашу Літоўскую праваслаўную мітраполію, якая пазьней была перанесена ў Кіеў, які мае цяпер томас. А гэта значыць, што аўтакефалія беларускай праваслаўнай царквы будзе цяпер ляжаць праз Кіеў і не залежыць ад нелегальнай гэбоўскай секты РПЦ.

Сьвятары і вернікі павінны гуртавацца вакол ідэі Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы, якую трэба адраджаць на нашай зямлі. Толькі трэба быць уважлівымі і не ісьці за фальшывымі дзеячамі, якія спрабуюць называць сябе прадстаўнікамі гэтай Царквы. Сваімі прафанацыйнымі акцыямі яны ўжо прадэманстравалі сваю сутнасьць.

Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

13 студзеня 2019 г.



Спачуваньне сябру

posted by Адміністратар Навін   [ updated ]

Выказваем нашы шчырыя спачуваньні сп. Зьміцеру Патаповічу, сябру Управы КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”, ягонай сям’і і блізкім у сувязі з напаткаўшым яго горам – сьмерцю бацькі. Няхай будзе пухам родная зямля беларускаму патрыёту.

Сябры і кіраўніцтва Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

і Беларускага Народнага Фронту “Аджаджэньне”

14 студзеня 2019 г.


Агент “Міхаіл”

posted Jan 7, 2019, 7:17 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 7, 2019, 7:17 PM ]

Патрыярх Кірыла ўвесь час быў глыбака перакананы ў тым, што Украіне ніколі ня ўдасца стварыць сваю памесную аўтакефальную царкву. Такі пункт гледжаньня быў агучаны яшчэ на пачатку 2000-х гадоў, пра што ў інтэрв’ю журналістам “5 канала” распавёў экс-дэпутат Вярхоўнай Рады, генэрал-маёр Рыгор Амельчанка.

Я зь імі сустракаўся, былі ветлівыя дыскусіі і з Алексіям ІІ, і з Крылай наконт незалежнасьці Украіны, царквы. Яны заяўлялі, што мы – “адзіны братэрскі народ”.

Я кажу: “Мы яе абавязкава атрымаем”. Вы ведаеце, што яны мне сказалі? Ня столькі АлескіІІ, як Кірыла: “Гэтага ніколі ня будзе, палкоўнік”, -- прыгадаў Рыгор Амельчанка.

Ён дадаў, што ў 1992 годзе ў яго быў доступ да архіваў КГБ, бо ён працаваў юрыстам-кансультантам у камісіі Вярхоўнага Савета Расейскай Фэдэрацыі. І там яму стала вядома, што Кірыла на самой справе зьяўляўся агентам КГБ, які дзейнічаў пад псэўданімам “Міхаіл”.

Сутнасьць у яго не сьвятога чалвека. Гэта структура КГБісцкага накірунку, прасякнутая чалавечай нянавісьцю, злосьцю. Па вялікім рахунку, міжнародны аддзел зьнешнерэлігійных сувязяў, які ўзначальваў Кірыла, -- гэта была рэзідэнтура спэцслужбаў СССР, потым РФ”, -- падкрэсьліў ён.

Кіраўніцтва Службы бясьпекі Украіны паведаміла, што структуры Маскоўскага патрыярхата дапамагалі расейскаму спэцназу рыхтаваць анэксію Крыма. Царкоўнікі забясьпечылі прыкрыцьцё першым групам расейскіх дывэрсантаў, а пасьля анэксіі заняліся мілітарызацыяй сьвядомасьці юнык крымчанаў.

Расейскі дывэрсант і тэрарыст Ігар Гіркін (Стралкоў), выконваючы загад крамлёўскага камандваньня і Уладзіміра Пуціна, праводзіў у Крыме разьведку пад прыкрыцьцём маскоўскага духавенства. Пра гэта йдзецца ў інфармацыйным буклеце Службы бясьпекі Украіны.

N.

Крыніца: https://politeka.net/news/society/839783-v-ukraine-raskryli-pravdu-o-patriarhe-kirille-agent-rabotavshij-pod-psevdonimom/?fbclid=IwAR38JyPMfaD1TkJ_BtK1dq0y2imBukTvMcTBaxyIAyKvrD5-oD3o5RiXS3c 


Лідэры змагарных нацый: генэрал Шарль дэ Голь

posted Jan 7, 2019, 7:14 PM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 7, 2019, 7:14 PM ]

18 чэрвеня 1940 года, калі Францыю займалі нямецкія войскі, а маршал Пэтэн пасьпяшаўся падпісаць перамір’е, адзін французкі генэрал заклікаў працягваць змаганьне. На хвалях ВВС Шарль дэ Голь выступіў са зваротам, які пазначыў нараджэньне Супраціву нацыстоўскай Нямеччыне.

Чэрвень 1940 г. Праз месяц вайны з Нямеччынай Францыя ўбачыла, што фронт прарваны на ўсіх участках, яе войскі поўнасьцю разгромлены, а па яе тэрыторыі імчаць нямецкія танкі. На дарогах Францыі разгарнуўся зыход, панічныя ўцёкі цывільных, што зьмяшаліся з разгромленымі вайсковымі.

Французкі ўрад пераехаў у Бардо і аддаўся пад уладу маршала Пэтэна, старога пераможцы з-пад Вэрдэна (1916). 17 чэрвеня маршал заявіў у сваёй прамове, што неабходна спыняць змаганьне і прасіць перамір’я ў Нямеччыны, зь якой ён мае намер супрацоўнічаць.

У той жа дзень генэрал дэ Голь пакідае Францыю і накіроўваецца ў Лёндан. Ён перакананы, што трэба працягваць змаганьне разам з брытанскімі хаўрусьнікамі. 18 чэрвеня 1940 г. ён выступае на хвалях ВВС (Radio Londres) з прамовай, у якой заклікае французкіх жаўнераў “уступіць у кантакт” зь ім.

Полымя французкага супраціву не павінна згасьнуць”, -- завершыў ён свой выступ. Сапраўды, гэтая прамова, якую непасрэдна пачула мала людзей, лічыцца актам нараджэньня французкага супраціву, які будзе арганізоўвацца адначасова ў Лёндане і падпольна на французкай тэрыторыі.


Зварот 18 чэрвеня 1940 г.

Кіраўнікі, якія на працягу шэрагу гадоў ачольвалі французкія арміі, сфармавалі ўрад.

Гэты ўрад, прымаючы паразу нашых армій, уступіў ў зносіны з ворагам, каб спыніць змаганьне.

Зразумела, мы былі раздушаны мэханічнай, наземнай і паветранай сілай ворага.

Значна больш, чым іхняя колькасьць, якраз танкі, самалёты, тактыка немцаў прымусілі нас адступаць. Менавіта танкі, самалёты, тактыка немцаў былі нечаканасьцю для нашых начальнікаў да такой ступені, што гэта прывяло іх туды, дзе яны сёньня апынуліся.

Але ці сказана апошняе слова? Ці павінна зьнікнуць надзея? Ці канчатковая наша параза? Не!

Паверце, я ведаю, што кажу, і я кажу вам: нішто не страчана для Францыі. Тыя ж сродкі, якія нас перамаглі, дапамогуць нам урэшце дасягнуць перамогу.

Францыя не самотная! Яна не самотная! За ёю вялізная імпэрыя. Яна можа ўступіць у блок з Брытанскай імпэрыяй, якая валадарыць морам і працягвае змаганьне. Яна можа, як Англія, інтэнсіўна выкарыстоўваць бязьмежны індустрыяльны патэнцыял Злучаных Штатаў.

Гэтая вайна не абмяжоўваецца няшчаснай тэрыторыяй нашай краіны. Гэтая вайна не абмяжоўваецца бітвай за Францыю. Гэтая вайна ёсьць сусьветнай вайной. Ніякія няўдачы, ніякія страты часу, ніякія пакуты не замінаюць таму, што ў сьвеце знойдуцца ўсе неабходныя сродкі для таго, каб урэшце разграміць нашых ворагаў. Раструшчаныя сёньня мэханічнай сілай, мы можам перамагчы ў будучыні яшчэ большай мэханічнай сілай. У гэтым ёсьць лёс сьвету.

Я, генэрал дэ Голь, знаходжуся зараз у Лёндане, і заклікаю французкіх афіцэраў і жаўнераў, якія знаходзяцца на брытанскай тэрыторыі або прыбудуць сюды, са зброяй або без зброі, заклікаю інжынэраў і кваліфікаваных рабочых збройнай індустрыі, якія знаходзяцца на брытанскай тэрыторыі або прыбудуць сюды, уступіць са мной у кантакт.

Што б там ні было, полымя французкага супраціву не павінна згаснуць, і яно ня згасьне.

Заўтра, як і сёньня, я буду выступаць па Radio de Londres.

Генэрал Шарль дэ Голь

18 чэрвеня 1940 г.


х х х

Да ўсіх французаў

Францыя прайграла бітву!

Але Францыя не прайграла вайну!

Выпадковыя ўрадавыя кіраўнікі могуць капітуляваць, паддацца паніцы, забывыўшыся пра гонар і аддаючы краіну ў рабства. Аднак нішто ня страчана!

Нішто ня страчана, бо гэтая вайна ёсьць сусьветнай вайной. Вольны сьвет яшчэ ня ўжыў свае вялізныя сілы. Настане дзень, калі гэтыя сілы раздушаць ворага. Неабходна, каб Францыя ўжо з гэтага дня была гатовая да перамогі. Яна абавязкава верне сваю свабоду і сваю веліч. Гэта ёсьць мая мэта, мая адзіная мэта!

Менавіта таму я заклікаю ўсіх французаў, дзе б яны ні знаходзіліся, далучацца да мяне ў змаганьні, у ахвярнасьці і надзеі.

Наша айчына ў сьмяротнай небясьпецы.

Усі на змаганьне, каб выратаваць яе!

Жыве Францыя!

Генэрал дэ Голь

Генэральны штаб

4, Карлтан Гардэнс, Лёндан, Паўд. Зах.

2 жніўня 1940 г.

Крыніца: http://www.charles-de-gaulle.org/dossier/18juin/analyses/delpla.htm


Пераклаў з французкай В. Буйвал.





Фальшывы тэлевечар на БТ як мэтад антыбеларускай палітыкі

posted Jan 2, 2019, 7:46 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 2, 2019, 7:46 AM ]

Вядома, што для большасьці насельніцтва нашай краіны менавіта сустрэча Новага года зьяўляецца галоўным сьвятам. Савецкая традыцыя “семейного праздника”, мабыць, яшчэ доўга застанецца жыць у масавай сьвядомасьці, замяняючы сабой сапраўдную каштоўнасьць чалавека, сям’і і грамадзтва – сьвяткаваньне Нараджэньня Хрыста. Доўга яшчэ будуць курсаваць па нашай сацыяльнай арбіце п'яныя рускагалёкаючыя дзеды-марозы і сьнягуркі, у беларускім космасе будзе раўці дзікая і безгалосая расейская папса. За дзесяцігоддзі дзяржаўнай незалежнасьці і на гэтай дзялянцы культурнага жыцьця зроблена надта мала. А тое, што зроблена, ёсьць вынікам перш за ўсё асьветніцкай дзейнасьці народных талентаў самадзейнасьці і патрыятычных сьвятароў розных канфэсій – і ўсё гэта насуперак рэжымнай палітыцы татальнай русіфікацыі і вайны супраць беларускай культуры.

У гэтым сэнсе суседнія народы зрабілі за гэты пэрыяд велічэзны прагрэс на аснове адэкватнай дзяржаўнай палітыкі. Ды ў палякаў, летувісаў або латышоў і пад саветамі справы з патрыманьнем нацыянальнай традыцыі былі непараўнальна лепшымі. У іх нават школа існавала ў роднай мове і дзейнічалі спэцыяльныя цэнтры, дзе дзяцей вучылі народнаму мастацтву, народным рамёствам, адным словам, вучылі любіць роднае.

Любоў да народнага фальклёра, сьпеваў, шматжанравага народнага мастацтва павінна культывавацца з першых імгненьняў жыцьця – з матчынай калыханкі. І потым з кожным крокам па жыцьці дзіця спазнае сьвятыя каштоўнасьці нацыянальнай традыцыйнай культуры, яны становяцца ягоным духоўным багацьцем. У Беларусі за часы маскоўскага панаваньня брутальна парушана гэтая повязь беларусаў са сьвятым і вечным. У нацыянальную скарбонку чужымі рукамі ўціснуты тандэтны сурагат – чужынская мова, чужынскія сьпевы, чужынскае думаньне, чужая кніга. Перасяленьне мільёнаў беларусаў у гарады паспрыяла паглыбленьню русіфікатарскай ямы, якая аддзяляе беларусаў ад нацыянальных каштоўнасьцяў. Гармонія жыцьця на сваёй зямлі, у роднай культуры парушана і вядзе да дэзарыентацыі грамадзтва, да страты пачуцьця сябе ў гэтым сьвеце, да дэмаралізацыі моладзі, якая бачыць перад сабой чужыя арыенціры.

“Дорогими россиянами” нашы людзі, аднак, так і не зрабіліся ды ніколі і ня зробяцца. Практычным вынікам гэтых рэгрэсійных працэсаў ёсьць зьдзек з нашых людзей на прасторах Расеі, іх там ня лічаць паўнавартаснымі людзьмі нароўні зь іншымі гастарбайтэрамі і мігрантамі. А людзі з суседніх цывілізаваных народаў глядзяць на беларусаў хто са спачуваньнем (як да тых, хто патрапіў у бяду або хварэе), хто зь усьмешкай кпіны. Бывае яшчэ горш, калі пачуўшы расейшчыну з беларускіх вуснаў людзі ў замежжы выліваюць на нашых грамадзян усю сваю нянавісьць да былых або цяперашніх расейскіх акупантаў, бо напоўніцу асацыююць беларусаў з маскоўцамі. А часам і самы беларусы (асабліва маладыя) на пытаньне замежнікаў пра нацыянальнасьць адказваюць: “русский”, ды потым зьдзіўляюцца падкрэсьлена адмоўным адносінам да сябе.

Нядзіва, што ўсё дайшло-дакацілася да такога абсурднага стану. Як вядома, у акупаванай Беларусі сістэма дзяржаўнага выхаваньня і адукацыі ад яселяк да вышэйшай школы пабудавана на чужынскай расейшчыне. У садку і школе за цэлыя гады дзіця ні разу не пачуе беларускага слова, беларускага вершыка, беларускай песенькі. Дадатаковыя крыніцы сацыяльна-культурнага выхаваньня таксама запоўнены чужародным, сурагатным. Так, з 52 платных цэнтраў дзіцячага разьвіцьця ў нашай сталіцы няма ніводнага ў беларускай мове. У выніку вырастае “маладое пакаленьне незалежнасьці”, зь якога вельмі многія нават не разумеюць беларускую мову (ім нефармальна патлумачылі, што яна “деревенская”). Для вельмі многіх людзей родная традыцыя даўно стала чужой, сьвет стаў з ног на галаву. І жыць ім у перавернутым сьвеце пакуль што камфортна. Страшны кошт гэтага “камфорта” ў даволі хуткім часе будзе выразна акрэсьлены маскоўскімі імпэрцамі паводле ўнівэрсальнай формулы: “забралі мову – забяруць і маёмасьць”. На жаль, многія ў нашым грамадзтве трывожацца, адчуваюць набліжэньне бяды, але ніяк ня могуць ідэнтыфікаваць яе прычыны, крыніцу і пэрспэктыву. Ня могуць знайсьці альтэрнатыву, дарогу да паратунку сябе і сваёй сям’і.

На гэтыя несьвяточныя па настроі разважаньні нас наштрухнулі карцінскі з афіцыёзных каналаў тэлебачаньня. Увесь пераднавагодні вечар і значную частку сьвяточнай начы на БТ круцілі лекцыі па беларускай народнай кухні і выступы самадзейных гуртоў. Апошняе, аднак, не заўсёды было беларускім, маляваныя маладзіцы раптам зьбіваліся на папсовыя расейскія сьпевы “фабричной окраины”, адным словам, на боб з гарохам. Адчувалася, што рэжымныя культуртрэгеры з крывой усьмешачкай падсунулі нам свой сцэнар – “вам хочется белорусскости, так вот нате вам по самое не хочу…” Зразумела, што ніхто не хацеў, сеўшы за сьвяточны стол, глядзець-слухаць лекцыі па традыцыйных кухонных справах. І танцаваць не хацелі пад фальклёр (для гэтага, паўтараем, патрэбная культурная адукацыя і выхаваньне – чаго няма). Зразумела, што людзі масава пераключаліся на расейскія навагоднія шоў. Вось на гэта і быў разьлічаны рэжымны тэлесцэнар. Традыцыйная беларушчына павінна была раздражняць людзей у сьвяточным настроі (“опять оні на БТ со своімі пріпевкамі!..”). У маскоўцаў тэлекарцінкі былі яркія і прывабныя: ніхто фальклёр не паказваў, а кіркоравы-пугачовы перамяжаліся з выдатнымі выступамі заходніх выканаўцаў, паказвалі вясёлыя мюзіклы. БТ давала адмоўны кантраст чужой відовішчнай падзеі. Беларускае павінна асацыявацца ў беларусаў з чымсьці неадэкватным, нудным, калгасным, аджылым, пэнсіянэрскім (эпітэты можна працягваць).

Сапраўднае нацыянальнае тэлебачаньне мабілізавала б усе беларускія таленты (яны ёсьць, іх безьліч!) з розных жанраў відовішчных мастацтваў. Выступалі б выдатныя беларускія гурты і выканаўцы сучаснай музыкі, артысты падрыхтавалі б яркія забаўляльныя шоў – усё на роднай мове. Было б прадэманстравана, што наша культура шматгранная, сучасная на аснове нацыянальнай традыцыі і мовы, што яна жыве і разьвіваецца. Рэжымныя зрабілі ўсё з дакладнасьцю да наадварот.

Ва ўмовах расейскай вайны супраць нашай культуры і мовы ў нашых людзей ёсьць, аднак, і фармальныя, і нефармальныя магчымасьці самаразьвіцьця і адэкватнага выхаваньня сваіх дзяцей. У шэрагу каталіцкіх касьцёлаў і літаратурных ды этнаграфічных музэяў у дні зімовых вакацый праводзяцца традыцыйныя народныя сьвяты і майстар-класы па народнай культуры ў беларускай мове. Там зьбіраюцца дзесяткі сем’яў з дзецьмі. А дзе астатнія – перад расейскім тэлевізарам? Самы сем’і павінны аб’ядноўвацца ў самадзейныя клюбы і вучыць дзяцей нашым сьпевам, гульням, абрадам – на роднай мове. Так, гэта ёсьць форма супраціву, нават форма нацыянальнага змаганьня супраць чужынскага тупога, ардынскага гвалту. Дык хіба ня трэба бараніць дзяцей ад чужынскага гвалту, хіба ня трэба ратаваць іхнія душы ад чужога атрутнага сурагату?

Няхай 2019-ты год пакладзе пачатак шырокага нацыянальнага рушаньня на культурным фронце за сваё, за роднае, за сьвятое.

                        Валеры Буйвал



Голас вайны

posted Jan 2, 2019, 7:43 AM by Адміністратар Навін   [ updated Jan 2, 2019, 7:43 AM ]

Мы понимаем, что такое государство, как Беларусь, среднее по размерам, не может выжить в настоящее время, особенно в эпоху финансово-экономических кризисов.

Ул. Макей

Сэнтэнцыя” міністра замежных справаў Рэспублікі Беларусь Ул. Макея, што гучыць як сьмяротны прысуд нашай Беларускай Дзяржаве, не выпадкова ўзята намі ў якасьці эпіграфа да гэтага тэкста. Гэта абсалютна ўнікальная заява. Трэба прызнаць, што тав. Макей праявіў тут неардынарную шчырасьць – гэта ёсьць дэфіцытны тавар на міжнародным інфармацыйным рынку. Дзякуй яму за гэта, такога сёньня не дачакаешся ні ад А. Лукашэнкі, ні ад Ул. Пуціна, ні ад С. Лаўрова, сапраўднага, маскоўскага начальніка тав. Макея па МЗС. На працягу сьнежня адбылася сэрыя афіцыйных сустрэч паміж вышэйшымі фігурамі Расеі і рэжыму РБ, зроблены шэраг публічных заяваў. Журналісты і аналітыкі спаборнічаюць паміж сабой у прагнозах самага шырокага спэктру – ад эсхаталагічных, блізкіх да гістэрыі, да выкананых у лёгкім жанры – “всё хорошо, прекрасная маркиза…” Але сапраўднай інфармацыі пра патрабаваньні Масквы, высунутыя рэжыму РБ, пра вынікі гэтых сустрэч як не было, так і няма. Пад калядныя і навагоднія сьвяты Крэмль спрабуе правярнуць чарговую апэрацыю “уцёмную”. Беларускае і міжнароднае грамадзтвы знаходзяцца ня проста ў інфармацыйным вакууме ў прасторы гэтай тэмы, а яшчэ ў больш складаным становішчы – прастора штучна запаўняецца фальшывымі шумамі, гулам і піскам.

І вось 19 сьнежня Ул. Макей даў інтэрв’ю фармальна зусім нэўтральнай публіцы: японскай тэлерадыёгрупе канала NHK. Японцы аказаліся выдатнымі прафэсіяналамі і здолелі выклікаць рэжымнага міністра на шчырасьць. Зноў прызнаем, што і ён выказваўся даволі адназначна, хаця і схлусіў некалькі разоў. Так бы мовіць, “схлусіў шчыра”. Пачытаць увесь тэкст (на які мы будзем спасылацца) надзвычай пазнавальна. Ён зьмешчаны на старонцы МЗС РБ:


http://mfa.gov.by/press/smi/de367645ecb2d418.html 


Цяпер па парадку, пра самае галоўнае – лёс Беларусі. Вось першая цытата з тав. Макея:

К сожалению, сегодня мы действительно вовлечены, скажем так, в ту конфронтацию и санкционное противостояние, которые существуют в отношениях между Россией и Западом в силу известных событий. Мы от этого страдаем. Поэтому мы, конечно же, хотели бы избежать дальнейшего обострения. Исходим из того, что это невыгодно ни одной из сторон. Мы в пределах возможного стремимся сделать все, чтобы конфронтационная риторика, санкционное противостояние было минимизировано, устранено, потому что для нашего государства, для ситуации в регионе, особенно в вопросах безопасности, это имеет огромное значение”.

Паўстае пытаньне. Як гэта сталася, што наша дзяржава Беларусь – неўтральная па сваім канстытуцыйным статусе – аказалася “вовлечена” ў канфрантацыю і санкцыйнае супрацьстаяньне паміж Расеяй і Захадам? Міністр не згадвае аб тым, хто ўцягнуў нашу краіну ў гэтую канфрантацыю, але мы ведаем, што гэта зрабіў існуючы ў Беларусі палітычны рэжым на загад свайго гаспадара – імпэрскай Масквы. Міністр завярае, што яны (рэжым) імкнуцца рабіць усё, каб супрацьстаяньне мінімізаваць, выдаліць – асабліва ў пытаньнях бясьпекі. Гучыць прывабна і інтэлігентна нават. Але крыху дэкларатыўна. Пашукаем канкрэтыкі ў гладкай плыні міністэрскага інтэрв’ю. І канкрэтыка ёсьць! Спачатку Ул. Макей фармулюе, так бы мовіць, “філасофскую базу” рэжымнай палітыкі:

Говоря о том, что мы действительно являемся тесными союзниками с Россией, я, тем не менее, хотел бы подчеркнуть, что Беларусь, как любое независимое государство, стремится проводить и проводит внешнюю политику, торгово-экономическую политику исходя из абсолютно собственных национальных интересов. Мы исходим в нашей политике из того, что необходимо нашей стране, что важно для нашего народа. Понятно, что мы тесно взаимосвязаны, но, тем не менее, Беларусь, как независимое, суверенное государство, всегда стремилось проводить и будет проводить абсолютно независимую внешнюю политику, которая направлена на благо народа”.

Пасьля базавага абгрунтаваньня міністр некалькімі штрыхамі акрэсьлівае канкрэтныя дасягненьні палітыкі свайго рэжыма і свайго міністэрства:

Ён згадвае пра “регулярное проведение Трехсторонней контактной группы ОБСЕ. Заседания этой группы проходят 2 раза в месяц в Минске. К нам нет никаких претензий в этом плане. (…) Мы стараемся внести свою посильную лепту в разрешение этого конфликта. (…) философия нашей внешней политики состоит в том, чтобы уходить от этой сегодняшней конфронтации”.

Схлусіў міністр Макей, не стрымаўся. Перш за ўсё наконт “никаких претензий”. Україна пад ціскам Захаду вымушана была пагадзіцца на перамовы з расейскім агрэсарам у сталіцы краіны-сатэліта Масквы і патрапіла ў палітычную пастку, зь якой выбрацца цяпер няпроста. Масква абсалютна нахабна, адразу ж пасьля падпісаньня, груба парушае ўсе пагадненьні, дамоўленасьці аб спыненьні агню і абмену палоннымі. А тым часам афіцыйны Менск з лістапада 2016 года (два гады запар!) рэгулярна і пры любой нагодзе галасуе ў ААН і іншых міжнародных арганізацыях у падтрымку агрэсіўнай палітыкі Расеі разам з групай запісных сатэлітаў Масквы ад Зімбабвэ да Сэрбіі. Такім ёсьць лукашыстоўскі “сувэрэнітэт” і “нэўтралітэт”. Палітычныя і грамадзкія дзеячы, мільёны простых грамадзян Украіны ўжо ня раз выказвалі свой праклён гэтай подлай антыўкраінскай палітыцы афіцыйнага Менску ў цэлым і МЗС РБ у прыватнасьці.

Але каштоўная матэрыя канкрэтыкі не пакідае сп. міністра. Ён заяўляе:

Мы видим, что сейчас происходит в соседних с нами странах, входящих в блок НАТО. Размещаются новые военные базы, происходит расширение блока НАТО на Восток, эти базы размещаются непосредственно у наших границ. Мы видим, что в Польше, странах Балтии, других странах раздаются какие-то новые заявления о том, чтобы дополнительно разместить американский военный контингент, некоторые страны даже готовы заплатить за это. (…)

Знаете, вся история говорит о том, что порох всегда нужно держать сухим. Мы извлекли уроки из этой истории, которая для нашего народа зачастую была трагической. Мы исходим здесь из разумной целесообразности – обеспечение надлежащей обороноспособности государства, надлежащего уровня подготовки наших вооруженных сил. В случае, если возникнет какая-то прямая угроза для безопасности нашей страны, мы должны быть готовы дать отпор агрессору, как это принято говорить”.

Па стылю і тону – гэта проста савецкая архаіка ад А.А. Грамыкі, вядомага маскоўскага дыпламата з вёскі Старыя Грамыкі Гомельскага раёна. Толькі што цяперашні пасьлядоўнік не сказаў “агрессивный блок НАТО” (сочыць за лексікай!). А цяпер нагадаем аб тым, што ведаюць нават школьнікі, якія чытаюць папулярныя кніжкі па гісторыі. Калі дзяржава бярэ на сябе статус нэўтралітэта і заяўляе аб ім (як гэта рабілі ў Навейшай гісторыі Эўропы Швэцыя, Швайцарыя, Іспанія, Бэльгія і г.д.), то палітычнае кіраўніцтва робіць наступным чынам. Не заключае ніякіх вайсковых хаўрусаў і пагадненьняў ні зь якім з бакоў, не дапускае на сваю тэрыторыю чужыя войскі, не пасылае свае войскі за межы краіны, нават устрымліваецца на афіцыйным узроўні ад рэзкіх ацэнак палітыкі ўцягнутых у канфлікт дзяржаў. Нэўтральная дзяржава папярэджвае ўсіх, што ў выпадку парушэньня чужымі войскамі яе тэрытарыяльнай недатыкальнасьці, яе армія будзе аказваць узброены супраціў любому агрэсару (так, напрыклад, рабіла армія Швайцарыі ў чэрвені 1940 года, калі гітлерскі вэрмахт парушыў яе дзяржаўныя межы). Для нэўтральнай краіны ўсе дзяржавы роўныя. Яна не прымае нічый бок ва ўмовах пагрозы канфлікта або падчас канфлікта. Парушэньне дзяржаўнага сувэрэнітэту разглядаецца ў рамках міжнароднага права як вельмі сур’ёзнае міжнароднае злачынства.

А пра што urbi et orbi заяўляе лукашыстоўскі міністр? Чытаем чорным па беламу:

Да, сегодня нет таких прямых угроз, но мы не можем сказать, что застрахованы от этого в будущем с учетом развития конфронтационной ситуации, которую мы наблюдаем сегодня в нашем регионе. Взаимные претензии и геополитическое противостояние между Востоком и Западом, между Россией и США, приостановление участия США в Договоре о ликвидации ракет средней и малой дальности, тлеющие и новые конфликты, рост обвинительной риторики в адрес друг друга. Мы можем говорить сегодня об очередном витке «гонки вооружений», все стороны предпринимают соответствующие усилия в этом плане. Конечно же, мы не можем спокойно наблюдать за этими процессами в сфере безопасности, которые являются весьма чувствительными для нашего региона. (…)

У нас в рамках нашего всестороннего взаимодействия с Российской Федерацией существуют соответствующие планы военного и военно-технического сотрудничества. У нас создана так называемая региональная группировка войск. В нашем регионе совместно с Россией они работают по соответствующим планам и программам. Здесь нет никакого противоречия. Мы очень плотно сотрудничаем и с Россией в военно-технической сфере”.

Цікаўныя школьнікі ведаюць, а міністр МЗС РБ “ня ведае”, што існуючы ў Беларусі рэжым ад пачатку свайго існаваньня растаптаў нэўтральны статус Беларусі, не зрабіўшы, аднак, юрыдычнай і публічнай карэкцыі гэтага статусу. Такім чынам, усе рэжымныя заявы пра палітычны і вайсковы нэўтралітэт Беларусі зьяўляюцца дэмагогіяй і хлусьнёй. Краіна даўно і “усебакова” (паводле Ул. Макея) уцягнута ў сфэру агрэсіўнай ваеннай палітыкі Расеі. Беларуская армія дэ факта (а часткова нават дэ юрэ) зьяўляецца падраздзяленьнем узброеных сілаў РФ, прыкладна ў статусе вайсковай акругі. Гэтая сітуацыя супярэчыць Канстытуцыі Беларусі і жаданьню абсалютнай большасьці нашага народа, але гэта не цікавіць прамаскоўскі рэжым.

Можна было б зразумець, калі б сапраўднае нацыянальнае кіраўніцтва Беларусі, не жадаючы дражніць Маскву, рабіла б супакойваючыя заявы, а само цішком супрацоўнічала з заходнімі дэмакратычнымі краінамі, шукаючы там абароны ад усходняй імпэрыі. Але існуючы рэжым зрабіў адваротны выбар, прадыктаваны той жа Масквой, -- вайсковы хаўрус, сумесная ваенная стратэгія і тактыка з краінай, якая ўжо вядзе захопніцкія войны, палохае сьвет ядзернай зброяй, забівае людзей і нішчыць гарады і паселішчы ў розных краінах. На самой справе наша тэрыторыя, наша армія і наш народ зьяўляюцца першым эшалёнам абароны Масквы. І робіцца гэта пад фальшывым сьцягам “нэўтралітэта”.

Такую палітыку некаторыя з камэнтатараў называюць “самагубчай”. Але трэба зразумець, што рэжымнае начальства ў Менску не зьбіраецца паміраць у ваеннай канфрантацыі паміж Расеяй і дэмакратычнымі краінамі. Рэжымныя разьлічваюць, што пакутваць і паміраць, абараняючы Расею, будуць толькі армія і насельніцтва Беларусі. А для рэжымнай вярхушкі знойдуцца бункеры і камфортны прытулак у Маскве (або Растове). Такая антынародная палітыка ёсьць забойчай, а не замагубчай.

Куды б не накіравала пуцінская Масква зьнішчальныя ўдары сваёй агрэсіі – на Украіну, Польшчу або краіны Балтыі – у любым выпадку тэрыторыя Беларусі будзе галоўным плацдармам агрэсіі. Сюды ж (гэта натуральна) будуць скіраваныя магутныя ўдары ў адказ ад дэмакратычных краін. Ніхто ня будзе слухаць абывацельскіх завярэньняў з нашай тэрыторыі, што “мы вайны не хацелі, ды мы ня думалі, што так атрымаецца”. Масква праз некаторы час можа спыніць баявыя дзеяньні і пайсьці на мірныя перамовы. Але для нас гэта ўжо ня будзе мець ніякага значэньня. Нас і нашую краіну ўжо “пусьцяць у расход” шырокім жэстам крамлёўска-лубянскага баярства. Так ужо было і ў 17-м і ў 18-м стагоддзях, калі Масковія не лічылася з сапраўдным статусам дзяржаўнага сувэрэнітэту ВКЛ, і ў 1812, 1914-18, 1939-44 гадах, калі Беларусь была ператворана ў зону чужога зьнішчальнага канфлікта ўжо на правах расейскай калоніі.

Спэцапэрацыя ўцёмную”, разыграная Масквой на працягу сьнежня, азначае імклівае набліжэньне Беларусі да вайны.

Сарваць жудасныя планы расейскага агрэсара і ягоных мясцовых васалаў можа толькі адзінадушны супраціў Беларускага народа. У 2019 годзе павінна разгарнуцца наша нацыянальнае змаганьне за мір, за вызваленьне ад каланіяльнай залежнасьці ад Імпэрыі Зла, за вяртаньне Беларусі ў эўрапейскую цывілізацыю. Альтэрнатывы народнаму супраціву няма.

                        Мікола Юніцкі



ВІНШАВАНЬНЕ З НОВЫМ ГОДАМ

posted Dec 31, 2018, 11:33 AM by Адміністратар Навін   [ updated Dec 31, 2018, 11:33 AM ]

Дарагія землякі, дарагія Беларусы!

Віншую ўсіх з Новым 2019 Годам!

Зычу шчасьця ўсім нам і нашай дарагой Бацькаўшчыне Беларусі.

Беражэм нашу Беларусь! Гэта наш сьветлы дом. Наша зямля. І нідзе няма лепш, як на радзіме ў роднай Беларусі. Той, хто паезьдзіў па сьвеце, пажыў за мяжой, той гэта ведае. Нам толькі трэба навесьці парадак у сваім доме, збавіцца ад вельмі нядобрых палітыкаў, што прадаюць краіну. Збавіцца і зьберагчы Беларусь.

Апошнім часам мы чуем, што некаму ўсё зямлі мала. Сапсавалі, загадзілі ўвесь Сібір, нават тундру, а ім яшчэ Беларусі нехапае, каб і тут усё высмактаць і ператварыць у памыйку.

І вось іхняя агентура робіць спэктаклі, быццам бы апытаньне ў Сеціве па нашых абласьцях, хто хоча далучыцца да Расеі.

Найперш такім апытаньням нельга верыць, бо гэта прапаганда з чужой ініцыятывы. Другое -- робіцца гэта, каб любым спосабам падзяліць нашае грамадзтва і сутыкнуць людзей. І трэцяе -- усяліць ў галовы недасьведчаных людзей думку, што можна праз рэфэрэндум ліквідаваць свю дзяржаву, ці аддаць сваю зямлю акупантам, суседзям ці нейкім агрэсарам.

Памятайма, што пытаньне аб існаваньні дзяржавы, суверэнітэту, анэксіі і іншых чыньнікаў, зьвязаных з існаваньнем краіны, забараняецца выносіць на рэфэрэндум ня толькі згодна законаў Беларусі, але і ва ўсім сьвеце.

Мы бачылі, што бывае акупант захоплівае частку тэрыторыі краіны праводзіць там свой нібыта рэфэрэндум. На такія варожыя рэфэрэндумы акупаванаму насельніцтву, зразумела, ня трэба хадзіць. Такія рэфэрэндумы нічога ня значаць. Гэта акупацыйная тактыка агрэсараў, каб прыдумаць падтрымку агрэсіі. Вось такое мы бачылі на акупаваных частках Украіны.

Беларусы -- разумны старажытны вялікі народ, які некалі стварыў магутную дзяржаву -- Вялікае Княства Літоўскае, культура якога ўплывала на ўсю усходнюю Эўропу, а мова беларуская была дзяржаўнай, выкарыстоўвалася ў дыпляматыі. Гэта ўсё жыве ў нашай мэнтальнасьці. І таму мы іншыя ад нашых суседзяў.

У новым 2019 годзе мы мусім быць салідарныя між сабой. Ніхто за плячыма народу ня мае права і ня можа вырашаць лёс народа і яго краіны.

Прэзідэнтаў з дваццаціпяцігадовым тэрмінам не бывае. Бываюць толькі узурпатары, што незаконна ўтрымліваюць уладу. Усе іхныя рашэньні і дэкрэты незаконныя, а дамрвы нікчэмныя.

У Вольнай Беларусі адразу будуць адменены ўсе антылюдзкія дэкрэты ўзурпатара. Людзі атрымаюць зямлю, вольнае права прадпрыймальніцкай дзейнасьці. Будуць ліквідаваныя ідэолагі на месцах працы, перагледжана і адменена кнтрактная сістэма. Будзе вернута ўсходняя мяжа, беларускае радыё і тэлебачаньне, нацыянальная дзяржаўная сімволіка, пашана да беларускай мовы і культуры. Пачнуцца рэформы і вольныя парляманцкія выбары.

У Новым 2019 годзе набліжайма Вольную Беларусь! Будзьма гатовыя яе абараняць ад любога агрэсара. Рыхтуймася да абароны Айчыны. Хай будучыня нашай краіны і нашых людзей будзе сьветлый і прыгожай!

З новым Годам!

Слава Айчыне!

Жыве Беларусь!                                                                  Зянон Пазьняк


31 сьнежня 2018 г.        

Подых катастрофы

posted Dec 26, 2018, 3:43 AM by Адміністратар Навін   [ updated Dec 26, 2018, 3:43 AM ]

П р а д м о в а

Перш чым прачытаць гэтую аголеную інфармацыю А. Ляшкевіча трэба настроіцца на тры неабходныя рашэньні. (Ня маючы іх у галаве, – ня трэба й чытаць):

1. Усім насельнікам Рэспублікі Беларусь трэба рэальна рыхтавацца да збройнай абароны Айчыны супраць расейскага агрэсара.

2. Усім насельнікам Рэспублікі Беларусь трэба рэальна рыхтавацца да ліквідацыі здрадніцкага рэжыму Лукашэнкі.

3. Каб перамагчы трэба гуртавацца вакол Беларускай Нацыянальнай ідэі.

                                                                                                                                            Зянон Пазьняк


Мізансцэна мела дэманстрацыйны характар і адмыслова была разыграна на правінцыйных падмостках у Берасьці. Фармальна яна называлася “сустрэчай двух прэм’ераў”. Маскве вельмі важна было прадэманстраваць галоўнаму начальніку свайго васальнага рэжыму, што ён адсунуты ў бок пры абмеркаваньні важнейшых стратэгічных установак, выстаўленых Крамлём Беларусі. Начальніку, да якога ў кабінэт вадзілі заштатных расейскіх «мэраў» і нават драбнейшых па статусу расейскіх гасьцей, павінна было стаць зразумелым, што зь ім ня лічацца і ў любы момант могуць замяніць яго на больш падпарадкаваную постаць. Ён гэта зразумеў і, як ужо бывала, у адказ на завочны ўльтыматум сваіх маскоўскіх гаспадароў махаў рукамі з экрана тэлевізара і кляўся ў “пасьлядоўнай прыхільнасьці да інтэграцыі”, бо паводле логікі лукашызма, менавіта гэта зьяўляецца формай “абароны сувэрэнітэта”, за які ён таксама кляўся. Беларускае грамадзтва, прызвычаянае да абсурдаў, амаль не заўважыла палітычную падзею. Выказваем упэўненасьць, што т. зв. “вярхі сістэмы” яе заўважылі, але яшчэ неабходна сабраць інфармацыю аб тым, як яны паставіліся да яе. Пра гэта ніжэй.

Дык вось, калі сьцісла, Масква запатрабавала ад антыбеларускага рэжыму рыўка ў “інтэграцыйных прасцэсах”. 13 cьнежня ў Берасьці адбылася афіцыйная сустрэча прэм’ераў РФ і РБ Дз. Медведева і С. Румаса, на якой крамлёўскі прадстаўнік выставіў асноўныя тры пункты “далейшай інтэграцыі”: сумесная мытная служба, адзіны эмісійны цэнтр і адзіная судовая сістэма. Для Беларусі гэта азначае магутны ўдар па дзяржаўным сувэрэнітэце, у выніку якога наша краіна ператвараецца ў аналаг акупаваных Расеяй Абхазіі, Паўднёвай Асэціі, Прыднястроўя, “ДНР” і “ЛНР”. Пасьля такой апэрацыі (каі б яна адбылася) Беларусь траціць Незалежнасьць.

Крэмль прыступае да фінальнай стадыі сваёй імпэрыялістычнай шматхадоўкі, курс на якую быў ўзяты крамлёўцамі пасьля правалу спробы брутальнага захопу Беларусі спосабам антыканстытуцыйнага путчу ў 1996 годзе, калі супраціў дзесяткаў тысячаў патрыётаў на вуліцах нашай сталіцы сарваў планы захопнікаў.

Пуцінская групоўка прышла да высновы, што Беларуская дзяржава ўжо дастаткова расхістана і рызыкаваць рэзкімі дзеяньнямі ўжо можна. У Беларусі праведзена татальная русіфікацыя і здушэньне ўсяго беларускага, народная гаспадарка цалкам кантралюецца расейскай дзяржмафіяй, а яе лепшая прадукцыя вывозіцца ў Расею без аплаты. Беларуская армія афіцыйна падпарадкавана расейскім генэралам і мінабароны РФ, зьяўляецца банальным элемэнтам расейскай ваеннай дактрыны. Лукашыстоўская бюракратыя ўсіх узроўняў выдрэсіравана на вернасьць Расеі. Пра КГБ РБ мы ўжо маўчым, там усё зразумела – філіял ФСБ.

Цяпер Масква агучыла сваё жаданьне зрабіць апошнія штрыхі ў гэтай сумнай карціне. Розначытаньняў у дэкларацыі, зробленай расейскім прэм’ерам, ня можа быць. Зразумела, што адзіным эмісійным цэнтрам будзе Масква і адзінай валютай будзе расейскі рубель. Рублёвыя ўклады грамадзян у банках будуць пераводзіцца ў расейскія рублі, і хто ўпэўнены, што курс абмену будзе адэкватны, а не рабаўнічы? А што будзе з даляравымі ўкладамі беларускіх грамадзян? Нехта спадзяецца, што іх не перавядуць у расейскія рублі, і ня скажуць потым, што “так лепш і надзейней?

Мытняй на нашых дзяржаўных межах будуць камандваць расейскія службоўцы. Суд і суддзі будуць расейскімі. У выніку імпэрыя накладае сваю лапу на апошняе, што сымвалічна заставалася пад абрэвіятурай “РБ”. Як будзе ўніфікавацца заканадаўства, якім коштам уводзіцца расейскі рубель – гэта для Масквы ня мае важнасьці, усё аплоціць беларускае грамадзтва.

Ёсьць над чым задумацца згаданым “вярхам”. Беларускае чынавенства розных узроўняў і жанраў павінна зразумець, што ў выніку “інтэграцыйнага рыўка” іх чакае адсоўваньне з пасадаў і новыя прыгоды ў асабістым жыцьці і кар’еры. Іх месца збольшага (як гэта было пры СССР) зоймуць расейскія чыноўнікі, прыроўненыя ў грамадзянскіх правах да грамадзян РБ. Вернападданства і “истинная русскость” у разьлік брацца ня будуць, гэта ёсьць звычайная каланіяльная палітыка любой імпэрыі, якая набывае новую тэрыторыю. У лепшым выпадку беларускім службоўцам у мундзірах і без мундзіраў запрапануюць рабіць кар’еру ў жудаснай расейскай глыбінцы (“вы же по-русски умеете? – вот и давайте…”).

У цэлым беларускае грамадзтва ў выпадку рэалізацыі маскоўскага акупацыйнага плану чакае становішча, якое пануе ў расейскіх правінцыях – зьбядненьне, эканамічны і сацыяльны развал, дэмаралізацыя і хаос. Калі крамлёўцам не шкада свайго народанасельніцтва, то можа яны зьлітасьцівяцца з беларусаў? Наўрад ці.

Зразумела, што рэалізацыя “рыўка” запланавана Масквой на 2019 год і разьлічана на выкарыстаньне псэўдавыбараў. У канструкцыі, зьляпанай каланіялістамі, няма самага галоўнага – легітымнасьці. Усё пабудавана на нелегітымным, антыканстытуцыйным грунце т. зв. “саюзнай дзяржавы” і таму ня мае пэрспэктывы міжнароднага прызнаньня. Маскве трэба запоўніць рэжымныя “палаты” сваімі людзьмі, даказаць дэмакратычнаму сьвету, што “выбары» ў лукашысцкі «парлямант» прайшлі празрыста і дэмакратычна, а потым галасаваньнем расейскай агентуры ў вышэйшай заканадаўчай структуры рэжыму забясьпечыць нібыта легальную падкладку свайго захопу Беларусі. Крамлю не хацелася б выкрыстаць тут рэфэрэндум, бо выкарыстаньне рэфэрэндума ў гэтым выпадку антыканстытуцыйнае. Таксама Масква не хацела б паўтараць брутальную мадэль крымскага галасаваньня, калі ў 2014 годзе ў Сімферопалі дэпутаты Крымскай аўтаноміі Украіны галасавалі пад люфамі аўтаматаў за далучэньне да РФ.

Трэба было б хвалявацца, калі б нашу краіну хацела захапіць нейкая высокаразьвітая і стабільная дзяржава (такіх жадаючых няма на эўрапейскай палітычнай арэне). І тым больш грамадзтва павінна трывожыцца, калі захопам пагражае Расея – ізгой міжнароднай супольнасьці, аўтарытарная імпэрыя, дзе палітычнае кіраўніцтва ўсіх узроўняў раскрадае нацыянальныя багацьці, зьнішчае мовы і культуры паняволеных народаў і вядзе захопніцкія войны. Нас хоча захапіць краіна, дзе пануюць галеча і нянавісьць усіх да ўсіх, імпэрыя, якая стаіць на парозе свайго краху і жудасных падзей, якія будуць суправаджаць гэты крах. Калі беларусы дапусьцяць зьдзяйсьненьня маскоўскага плану, нас чакае удзел у расейскай катастрофе на роўных правах зь іншымі акупаванымі народамі.

Беларускае грамадзтва мусіць дзейнічаць. Павінна распаўсюджвацца праўдзівая інфармацыя пра дзеяньні і планы Масквы на нашай тэрыторыі. Людзі, незалежна ад сацыяльнага статуса – ад беларускага чыноўніка, вайскоўца, рабочага да селяніна і студэнта – павінна гуртавацца на аснове нацыянальнай салідарнасьці, Беларускай нацыянальнай ідэі і агульнага нацыянальнага інтарэсу. Нашая агульная мэта – ацалець як нацыя і дзяржава, забясьпечыць сябе самастойнае разьвіцьцё па-за кашмарам расейскай катастрофы.

На паратунак з боку лукашыстоўскага рэжыму разьлічваць не прыходзіцца, гэта ёсьць рэжым нацыянальнай здрады. Настае час неабходнай самаарганізацыі грамадзтва і салідарнага супраціву імпэрскай агрэсіі. Ня можа быць ніякай веры абяцанкам Масквы, рэкламе “сапраўднага лідэра Пуціна, які лепшы за Лукашэнку” і завярэньням афіцыёзнай прапаганды. Усё гэта фальш і хлусьня.

Грамадзтва павінна дзейнічаць насуперак планам і заклікам фальшывых. Рэжым гоніць на электаральны фарс, а людзі застаюцца дома і пакідаюць рэжым з пустымі ўчасткамі для галасаваньня. Рэжым заклікае разам з Расеяй выступіць супраць Украіны, а беларусы ўсімі сіламі і сродкамі падтрымліваюць змаганьне братоў-украінцаў. Ніякай падтрымкі зьнішчальнікам Беларусі. А калі імпэрскі вораг паспрабуе ўварвацца на нашу зямлю і завершыць разгром нашай дзяржавы, то беларусы мусяць (абавязак зацьверджаны ў Канстытуцыі) бараніць Айчыну і ўсімі спосабамі зьнішчаць акупантаў. Няхай Масква не разьлічвае на “мірны аншлюс” нашай дзяржавы. Не атрымаецца, імпэрскія вурдалакі сваёй чорнай крывёй захлынуцца.

Алег Ляшкевіч


Хрыстос нарадзіўся!

posted Dec 24, 2018, 8:05 AM by Адміністратар Навін   [ updated Dec 24, 2018, 8:06 AM ]

Дарагія землякі, дарагія Беларусы!

Настае Сьвята Божага Нараджэньня.

Віншую са Сьвятам! Сьветлага Дня!

Гэта быў пачатак новага чалавецтва, новай культуры,

накіраванай на асэнсаваньне і падрыхтоўку да вечнага жыцьця ў Сусьвеце.

Нічога больш важнага ў гісторыі людзей мы ня ведаем. На Зямлю прыйшоў Бог

у якасьці Сына Божага і ў вобразе чалавека. З Хрыстом прышло Хрысьціянства,

якое перамяніла чалавецтва. Яно прынесла людзям усьведамленьне вышэйшай справядлівасьці 

і сэнс існаваньня. Жыцьцё напоўнілася аптымізмам

і пэрспэктывай быцьця.

Не губляйма яе ніколі. Цемра сканае, дзе б яна не ўзьнікала, у якім бы вобразе

не зьяўлялася, якое б не набывала аблічча. Адкідайма яе!

Хрыстос нарадзіўся. Славім Яго!


24 сьнежня 2018 г.

Зянон Пазьняк

У цывілізаванага грамадзтва яшчэ ёсьць шанец недапусьціць расейскі «атамны кранік» у Беларусі

posted Dec 11, 2018, 8:38 AM by Адміністратар Навін   [ updated Dec 11, 2018, 8:38 AM ]

(Сьнежаньскі Сойм 2018 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

9 сьнежня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”. Выступоўца падсумаваў дзейнасьць Партыі за 2018 год, асабліва адзначыў становішча з наступам рэжыму на Народны Мэмарыял Курапаты, ставячы гэтае пытаньне як вельмі важнае ў беларускім змаганьні. Падкрэсьлена няроўнасьць сілаў грамадзкасьці і ўсёй варожай сістэмы. Вырашэньне канфлікту наперадззе. Старшыня адзначыў неабходнасьць усеабдымнай падтрымкі Украіны у адстойваньні яе суверэнітэту і свабоды перад расейскай агрэсіяй.

З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Выступоўца зрабіў агляд эканамічнага разьвіцьця нашай краіны. Рэчаіснасьць разьбівае “папулярны” стэрэатып інфармацыйнай прасторы аб тым, што “Расея корміць Беларусь”. Фактычнае абрабаваньне нашай народнай гаспадаркі расейскімі “партнёрамі” набыло такія маштабы, што дэбіторская запазычанасьць беларускіх прадпрыемстваў дасягнула сумы ў 200 мільёнаў даляраў. Нават пракуратура існуючага рэжыму вымушана ўпершыню адрэагаваць на крымінальныя дзеяньні некаторых расейскіх фірм, якія не аплочваюць набытую беларускую харчовую прадукцыю.

Зразумела, што расейскія фірмы-банкруты і фальшывыя фірмы-аднадзёнкі ўвесь час маюць палітычную падтрымку сваім крымінальным дзеяньням. Беларускія прадпрыемствы таксама гвалтоўна вымушаны аддаваць сваю прадукцыю ў Расею, ведаючы, што яна ня будзе аплочана. Пры гэтым расейскія вытворцы заўсёды патрабуюць з беларускіх пакупнікоў перадаплаты. Нанесена каласальная шкода бюджэту Беларусі, цяжар гэтых эканамічных абсурдаў кладзецца на ўсё наша насельніцтва. Адсюль і рост цэнаў, у выніку чаго падманутыя беларусы аплочваюць сваёй працай і сваімі грашыма існаваньне мафійнай імпэрыі на Усходзе. І гэта толькі адзін з момантаў эканамічнага правалу, які арганізаваны бязглуздымі і злачыннымі дзеяньнямі Масквы і мясцовага прамаскоўскага рэжыму. Вырашэньне гэтай праблемы можа быць толькі палітычным шляхам.

Ёсьць яшчэ адна трывожная тэндэнцыя нашага грамадзкага жыцьця. Бачна, што Масква рыхтуецца да выбараў у псэўдапарлямант Беларусі (“палату”), таму прысылае ўсё новых людзей з расейскімі пашпартамі, утварае новыя структуры расейскай “пятай калёны” на нашай тэрыторыі, якія павінны забясьпечыць як мага большую прысутнасьць у псэўдапарляманце падкантрольных Маскве грамадзян Расеі, якія маюць роўныя правы з грамадзянамі Беларусі ў выніку заканадаўчых маніпуляцый рэжыму. Такім чынам ствараецца непасрэдная пагроза існаваньню нашай дзяржавы. Практычна гэта мэтад акупацыі гібрыднай вайны.

Выступілі сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны распавялі пра масавую незадаволенасьць людзей рэжымам і яго галоўным начальнікам. Людзі канчаткова ўсьведамілі, што зрабілі памылку, падтрымоўваючы доўгі час гэты рэжым і маючы спадзяваньні на яго. Патрыётам у размовах з людзьмі ўжо ня трэба доўга тлумачыць прычыны глыбокага крызісу ў краіне, людзі многае ўжо разумеюць самы. Аднак, неабходна данесьці да грамадзтва думку аб тым, што ў аснове нашай нацыянальнай бяды ляжыць чужынская ўлада імпэрскай Масквы, што нельга спадзявацца на Пуціна, якога агентура ўплыву Расеі на нашай тэрыторыі спрабуе навязаць як збаўцу і гаранта парадку і дабрабыту.

Людзі распавялі пра самаўпэўненыя дзеяньні шэрагу прадстаўнікоў рэжымных структур у Беларусі, якія не хаваюць свае пагардлівыя адносіны нават да існуючага рэжыму і законаў Беларусі. Бачна, што за імі стаіць чужая палітычная сіла, якая ўкарэніла іх у наша грамадзтва для правядзеньня сваёй імпэрскай палітыкі – палітыкі аслабленьня і ліквідацыі Беларусі.

Выступоўцы зьвярнулі ўвагу на небясьпечныя тэндэнцыі ў вайсковай сфэры. Масква прымушае Беларусь закупляць у Расеі наступальныя тыпы зброі. Рэжым зрабіў заяву аб тым, што распрацавана “новая вайсковая дактрына Беларусі”. Яе тэкст не апублікаваны. Ён не прайшоў нават фармальнага разгляду ў рэжымных “палатах”, як гэта мае быць паводле Закону. “Дактрына” падпісана толькі прэм’ер-мінстрам Беларусі, хаця паводле Закону яе павінен падпісаць дзейсны кіраўнік дзяржавы. Рэжымная прапаганда фарсіруе інфармацыю аб тым, што Беларускія ўзброеныя сілы ўвесь час праводзяць вучэньні з арміяй РФ, маюць сумеснае камандваньне, разам распрацоўваюць стратэгію і тактыку сваіх дзеяньняў. Расея рыхтуецца да вялікай вайны з цывілізаваным сьветам, і гэта павінна ўсхваляваць наша грамадзтва, бо ў выніку агрэсіўных дзеяньняў “маскоўскага хаўрусьніка” Беларусь будзе прызнана ў сьвеце саўдзельніцай ваенных злачынстваў на баку агрэсара і зробіцца закладніцай шалёнай палітыкі Крамля. Гэта можа абярнуцца катастрофай для нашага народу.

Галоўная пагроза з боку агрэсіўнай Расеі, безумоўна, накіравана супраць Украіны. Масква канцэнтруе калі ўсходніх межаў Украіны вялікія колькасьці вайсковай тэхнікі і жывой сілы. Аднак, робіцца гэта настолькі дэманстрацыйна -- удзень, без мінімальнай маскіроўкі, на адкрытых чыгуначных платформах і перасоўваньнем тэхнікі калёнамі па дарогах. Ня выключана, што такім чынам праводзяцца дзеяньні па адцягненьню ўвагі ўкраінцаў або для нанясеньня другаснага ўдару. А асноўны ўдар расейская армія зьбіраецца наносіць на іншых напрпамках, ня выключана, што з тэрыторыі Беларусі. Патрыётам неабходна працягнуць працу па распаўсюджваньню інфармацыі аб недапушчальнасьці ўцягваньня нашай краіны і нашай арміі ў расейскую вайну.

Ужо ў наступным годзе Масква зьбіраецца завозіць паліва для Астравецкай АЭС. Калі гэта здарыцца, то Расея будзе карыстацца гэтым атамным аб’ектам як спосабам застрашэньня і шантажу Эўропы (“у любы момант адкрыем атамны кранік, калі ня выканаеце нашы ўмовы”). Наша грамадзтва павінна не дапусьціць завяршэньня гэтай злачыннай апэрацыі Масквы на нашай тэрыторыі. Трэба заклікаць міжнародную супольнасьць да сумеснага выступу супраць стварэньня Масквой новага Чарнобылю ў Беларусі, які пагражае ўсяму нашаму рэгіёну.

Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

9 сьнежня 2018 г.



1-10 of 1932