• ТРЭБА ЛІКВІДАВАЦЬ ПРЫЧЫНУ НАДЫХОДЗЯЧАЙ КАТАСТРОФЫ

    Становішча ілюструе нам кожны дзень, што катастрафічная сітуацыя ў Беларусі ствараецца мэтанакіравана і пасьлядоўна А. Лукашэнкам. Матывы яго дзеяньняў -- паталагічнае жаданьне захаваць ўладу. Ягоная сьвядомасьць, сфармаваная ў СССР і каля КГБ. Расейскі вопыт СССР паказаў, што любое злачынства, нават зь мільёнамі ахвяр, можна схаваць ад грамадзтва і ад усяго сьвету, і ў якасьці праўды -- зацьвердзіць хлусьню.

    Прызнаць эпідэмію і пачаць змаганьне зь ёй -- гэта па ўяўленьні Лукашэнкі -- наразіць сябе на абвінавачаньні і на адказнасьць за бясьсільле ў ліквідацыі эпідэміі, гэта значыць перанесьці выбары і, магчыма, страціць кантроль над сістэмай. Лягчэй усё схаваць, ахвяраваўшыся некалькімі дзясяткамі ці сотнямі тысяч беларусаў, якіх ён ненавідзіць і ня можа гэтую сваю нянавісьць схаваць (ды-й не імкнецца, зьневажае нават памяць памерлых ад эпідэміі, бо сам ён, маўляў, ад яе адмежаваўся, ён "ні пры чым").

    Перад гэтым я пісаў аб неабходнасьці ўзбуджэньня крымінальнай справы і аб патрабаваньні арыштаваць Лукашэнку з прычыны злачыннасьці ягоных паводзін. Такое патрабаваньне павінна быць, бо ёсьць злачынныя дзеяньні кіруючай асобы.

    І цяпер аб магчымасьцях (дакладней, аб умоўных магчымасьцях).

    1. Масавы народны радыкальны выступ малаверагодны. Тым больш у пэрыяд эпідэміі. Гэта нават не тлумачым. Сітуацыя пад кантролем рэжыму і нават на самакантролі выканаўцаў. Аднак магчымы рост пратэстных настрояў.

    2. "Палацавага перавароту", змовы -- ня будзе: тут вялікая рызыка і ў выпадку няўдачы -- адказнасьць па існуючых законах. Сістэма ўлады зацікаўлена сама ў сабе.

    3. Імпічмант праз "палату". Нават калі б засядацелі "палаты" за тое ўзяліся, нічога не атрымалася б з прычыны расьцягнутага працэсу падрыхтоўкі імпічманту і магчымасьці яго спыніць з боку ўзурпатара.

    4. Рашэньне "палаты" аб звароце да Генпракурора аб узбуджэньні крымінальнай справы і аб арышце спраўцы злачынства. Гэта фармальна магчымы варыянт пры ўмове згоды членаў "палаты", Генэральнай пракуратуры і МУС.

    5. Самастойнае прыняцьце рашэньня Генпракурорам аб узбуджэньні крымінальнай справы і аб арышце спраўцы злачынства і гарантыя выкананьня арышту з боку МУС. Тут фармальныя складанасьці, але рашэньне апраўдана, улічваючы сітуацыю і грамадзкую небясьпеку злачынных дзеяньняў.


    У цяперашніх абставінах (у абставінах эпідэміі) выдаленьне Лукашэнкі ўмоўна магчыма толькі ўнутры самой рэжымнай сістэмы. І толькі пры ўмове грамадзкага ціску на ўладны апарат дыктатуры. Выключныя абставіны агульнай віруснай небясьпекі могуць прывесьці да збою ў сістэме, калі яе тараніць пагрозамі і патрабаваньнямі.

    У грамадзтве існуе адэкватнае перакананьне, што рэжымная сістэма ўлады ня здольная ні на што людзкае. Але, паўтараю, сітуацыя цяпер выключная, і грамадзкае патрабаваньне арышту спраўцы злачынства апраўданае і неабходнае. Гэта мэтад барацьбы.

    Грамадзяне могуць зьвяртацца ў «палату» і ў Генпракуратуру аб узбуджэньні крымінальнай справы супраць А. Лукашэнкі па атыкуле 425 Крымінальнага Кодэксу Рэспублікі Беларусь.

    Непрыняцьце рэжымнымі структурамі ніякіх захадаў у сувязі зь лістамі, іскамі і зваротамі грамадзян – гэта таксама вынік змаганьня, уліка якая будзе працаваць на будучыню і цяпершчыну.

    Тут зазначу, што калі бачыць злачынныя дзеяньні і не змагацца законнымі мэтадамі супраць такіх злачынных дзеяньняў – гэта ў духу юрыспрудэнцыі будзе азначаць згоду са злачынствам (і нават садзеяньне злачынству). Калі нічога не рабіць, то пасьля ня трэба плакацца, абурацца, лямантаваць, пішчэць і т. п.

    2 красавік 2020 г.             Зянон ПАЗЬНЯК

    Posted by Адміністратар Навін
  • Памяці сябра. ЯЎМЕНЕНКА Мікола (1935 -- 26.03.2020)

            Памёр наш дарагі паплечнік па фронтаўскаму змаганьню, сябра КХП-БНФ. Сын Лагойшчыны, спадар Мікола нёс беларускую праўду сваім землякам, быў аўтарытэтам для людзей. Ён заўсёды прыяжджаў у Менск і ў сьветлыя дні патрыятычных сьвятаў і сходаў, і ў трывожны час, калі Айчына была ў небясьпецы. Свае думкі, мары і перажываньні ён ўвасабляў у вершах, беларускіх па форме і зьместу.

        Адыходзіць старэйшае пакаленьне фронтаўцаў, якія дамагліся вялікай нацыянальнай перамогі -- аднаўленьня дзяржаўнай незалежнасьці Беларусі ў 1991 годзе. На іхнае месца стаюць маладыя патрыёты, прымаючы ад дзядоў паходню змаганьня. Слава і вечная памяць!

    Выказваем шчырыя спачуваньні сям'і і блізкім нябожчыка.



    Сябры і кіраўніцтва Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі -- БНФ

    26 сакавіка 2020 г.


    Posted Apr 1, 2020, 8:10 AM by Адміністратар Навін
  • РЭАЛЬНЫЯ ВЫСНОВЫ І ДЗЕЯНЬНІ
            У Беларусі эпідэмія каранавірусу Covid-19 разьвіваецца гэтак жа, як і ўсюды. Спачатку павольна, потым па нарастаючай прагрэсіі (цяпер якраз гэты этап). Потым "выхлап" і імклівае пашырэньне на новым ўзроўні.
    На гэтым трэцім узроўні можа быць страчаны кантроль над эпідэміяй, будзе разбураная медыцынская сістэма, загінуць медыцынскія кадры, спыніцца эканамічная дзейнасьць. Тады колькасьць ахвяр пойдзе на дзясяткі і нават сотні тысячаў.
    У Беларусі адносіны да эпідэміі маюць усе прыкметы крымінальнага злачынства з боку нелегітымнай аўтарытарна кіруючай асобы. Сьвядома і мэтанакіравана А. Лукашэнкам створана сітуацыя, якая пагражае здароўю і жыцьцю мноства людзей у межах усёй нацыі. Неадэкватнае захаваньне, дзіўная алагічная рыторыка, нежаданьне нічога разумець, хаваньне і фальсіфікацыя інфармацыі, антыграмадзкія дзеяньні і рашэньні А. Лукашэнкі паставілі пад пагрозу здароўе і жыцьцё беларусаў. Прысутнасьць А. Лукашэнкі ва ўладзе стала небясьпечнай для ўсіх.
    Патрэбныя тэрміновыя захады па спыненьні злачынства. З прычыны адсутнасьці рэальнага парляманту павінна быць санкцыя Генэральнага пракурора на арышт А. Лукашэнкі, арышт яго ворганамі МУС і ўзбуджэньне крымінальнай справы па факту стварэньня небясьпекі для здароўя і жыцьця людзей.
    У гэтым дзеяньні мусіць быць падтрымка грамадзтва, шырокая грамадзкая ініцыятыва, якая б патрабавала арышту Лукашэнкі і аддачы яго пад суд.

    31 сакавіка 2020 г. Зянон Пазьняк
    Posted Apr 1, 2020, 7:53 AM by Адміністратар Навін
  • ДЗЕНЬ ВОЛІ

    Дарагія землякі, паважаныя беларусы!

    Настае 25 Сакавік -- Дзень Волі. Гэта наша вялікае нацыянальнае сьвята. 25-га Сакавіка 1918 года была аб'яўлена Незалежнасьць Беларускай Народнай Рэспублікі ў этнаграфічных межах разсяленьня беларусаў. Гэта было, фактычна, адраджэньне Вялікага Княства Літоўскага ў новай нацыянальнай назве -- Беларусь. Стварэньне дзяржавы БНР засьведчыла жыцьцёдзейнасьць новай беларускай нацыі.

    Віншую ўсіх беларусаў з гэтым вялікім днём. Віншую і разумею, што нельга рабіць баль у час чумы, выходзіць на вуліцы і плошчы. Каранвірус -- гэта ёсьць чума 21-га стагоддзя. Таму заклікаю адзначаць сьвяты і гэты вялікі дзень у нашых душах, у сем'ях, у нашых дамах побач з блізкімі людзьмі, разам з сябрамі.

    Няхай сёлета гэты гістарычны дзень стане нашым сямейным сьвятам. Няхай зьяднае ўсіх нас блізка і ідэёва. Няхай агонь волі гарыць у нашых вокнах. Няхай засьведчыць у цяжкі для Бацькаўшчыны час салідарнасьць і духоўнае адзінства нашай нацыі!

    Жыве Беларусь!

    Слава Айчыне!

    25 Сакавік 2020 г.              Зянон Пазьняк

    Posted Mar 24, 2020, 7:23 PM by Адміністратар Навін
  • САМААРГАНІЗАЦЫЯ -- ЧЫНЬНІК ДЛЯ БЕЛАРУСАЎ

    У барацьбе з пашырэньнем заразнай хваробы супраць якой няма лякарства, вельмі важнымі ёсьць прэвентыўныя сацыяльныя захады, якія можа ажыцьцявіць дзяржаўная ўлада.

    Нажаль ўсё разьвіваецца па тым графіку, пра які пісалася ў папярэднім матар'яле. Каранвірус завезьлі ў Нью-Ёрк з Эўропы (вядома нават празьвішча асобы). Павольна колькасьць інфікаваных ўтрымлівалася ў горадзе у межах некалькіх дзясяткаў і дасягнула 60-ці. Але потым за тры-чатыры дні падскочыла да 600 (у 10 разоў). За адны апошнія суткі гэтая лічба павялічылася ўжо ўтрая (цяпер паўтары тысячы). Рост, відаць, будзе працягвацца па гэтым графіку.

    Стала вядома, што ўрад Нью-Ёрка плянуе ўвесьці карантын для ўсяго горада. У некаторых штатах уводзіцца камэнданцкая гадзіна. Тут, у ЗША, робяцца разумныя захады дзеля запабяганьня распаўсюду хваробы і ўратаваньня насельніцтва.

    Каранвірус аказаўся вялікім выпрабаваньнем для чалавецтва. Самае важнае (улічваючы пандэмічны характар хваробы) запабегчы разьвіцьцю эпідэміі ў асобных арэалах (краінах), лякалізацыя, карантыны, ізаляцыя, сістэма медыцынскага кантролю і інфармацыі насельніцтва.

    Трагічнае становішча склалася ў Італіі. Цяпер кожны дзень там памірае каля 500 чалавек. Краіна прапусьціла момант пачатку эпідэміі. Расплата жудасная. З гэтым матар'ялам я перадрукоўваю тут відэа, зьнятае ў перапоўненым Міланскім шпіталі са старонкі FB  Aliaksandr Khomchanka. Дыханьне сьмерці.

    Што датычыць сітуацыі ў Беларусі, то застаецца толькі маліцца, каб не сталася так, як ў Італіі. Рэальная інфармацыя тут адсутнічае. Не зьвіліся, здаецца, і грамадзкія ініцыятывы, якія б незалежна адсочвалі падзеі і статыстыку захворваньняў.

    Тым часам каранвірус вымоўна пацьвердзіў, што рэпрэсіўным рэжымам ў Беларусі кіруе псіхічна нездаровы чалавек з маніяй нянавісьці да беларусаў. У гэтай сітуацыі ён стаў вельмі небясьпечным для людзей. Узмацніліся неадэкватныя паводзіны і рыторыка. Аб'ектыўна, яго трэба арыштаваць. Падставы ёсьць і ёсьць каму. Волі няма.

    Пакуль што беларусам застаецца толькі самаарганізацыя ў барацьбе зь небясьпекай эпідэміі (самакарантыны, самаізаляцыя, засьцерагальныя сродкі, памяншэньне кантактаў, асабліва групавых, пазьбяганьне масавых мерапрыемстваў і зборак, абавязковыя гумовыя пальчаткі, мыцьцё рук, апрацоўка маскі перад выкарыстаньнем антысэптыкам -- можа быць нават сок часнаку ці "Tea tree oil" -- і ні ў якім разе не рабіць таго, што кажа хворы на галаву публічны суб'ект -- піць гарэлку, мыць рукі гарэлкай, зьнішчаць каранвірус лазьняй, трактарам і т.п. трызьненьне.) І галоўнае -- не паддавацца дэпрэсіі. З Богам пераможам.

    19-03-2020 г.          Зянон Пазьняк




    Posted Mar 19, 2020, 6:49 PM by Адміністратар Навін
  • ДРАМАТЫЧНЫ ПАВАРОТ

    Небясьпека пандэміі каранавіруса ў тым, што яна пачынаецца паступова зь нязначнай колькасьцю захварэлых і мінімумам памерлых. У той час калі рэальна інфікаваных, але ня бачных, ў дзясяткі, ато і ў сотні разоў больш. Потым адбываецца раптоўная ўспышка і хуткі рост у геаметрычнай прагрэсіі. У гэты пэрыяд супрацьстаяць пандэміі вельмі цяжка. У непадрыхтаваных краінах можа адбыцца сацыяльная катастрофа і страта да 30-ці адсоткаў насельніцтва, ато й болей. (Улічым, што лякарства супраць каранавірусу пакуль няма.).

    Прычына такога разьвіцьця пандэміі (павольнае накапленьне, успышка і разьвіцьцё ў геаметрычнай прагрэсіі) ужо прааналізавана ў мэдыцынскай навуцы на прыкладзе становішча ў Кітаі і іншых краінах. Таму я ня буду пераказваць высновы спэцыялістаў. Зазначу толькі, што цяперашняя падрэжымная Беларусь непадрыхтаваная да пандэмічнай катастрофы. Рэжымныя ўлады сьведама ігнаруюць неабходнасьць падрыхтоўкі нацыі да выжываньня і абароны.

    Тым часам, згодна разьлікаў, у Беларусі ўжо рэальна ёсьць (на 12. 03. 2020) мінімум 150 інфікаваных людзей (разам з зафіксаванай 21-й асобай). Першая ж сьмерць ад каранавірусу засьведчыць тут пра больш за 800 інфікаваных. І далей -- усё ў геаметрычнай прагрэсіі.

    У гэтай сітуацыі неабходная сацыяльная ізаляцыя, карантын, закрыцьцё межаў, кантроль і абмежаваньне сувязяў, плюс падрыхтоўка медыцынскай сістэмы да барацьбы з пандэміяй.

    Палітыка рэжыму антыбеларускай улады нагадвае мне яе палітыку ў дачыненьні да Чарнобыльскай радыяцыі, якая скарыстоўваецца як натуральны чыньнік зьнішчэньня беларусаў (не кажу ўжо пра Астравец).

    Яшчэ тыдзень таму ў Нью-Ёрку было ўсё спакойна. Але сітуацыя зьмянілася. Цяпер тут рэальна па разьліках сотні інфікаваных (хоць афіцыйна -- 60 чалавек). Захварэлыя ёсьць ва ўсіх штатах. Цэнтар пандэміі перамясьціўся ў Эўропу. Краіны (напрыклад, Польшча) робяць адчайныя крокі па ўратаваньні насельніцтва. Нагадаю, што ніякая сістэма медыцыны з пандэміяй не спраўляецца. Мусяць абавязкова быць сацыяльныя меры ўлады. Таямнічае зьяўленьне каранавіруса COVID-19 аказалася ня толькі эканамічным таранам, але даволі злавеснай эпідэмічнай зьявай.

    Тое, што рэжым у Беларусі не прымае неабходных захадаў па абароне насельніцтва краіны ад пандэміі (а гэта абавязкова трэба рабіць перад яе пачаткам, калі небясьпека толькі зьявілася) можна разглядаць як злачынства супраць народа.

    12 сакавіка 2020 г.                      Зянон ПАЗЬНЯК

    Posted Mar 12, 2020, 4:28 PM by Адміністратар Навін
  • It Is Necessary to Defend Belarus from Atomic Death

     (Appeal)

    More than 20 years ago the catastrophe on the Chernobyl nuclear power plant took place. As a result of this tragedy Belarus has suffered huge economic losses and many human lives. It will take many decades to overcome the effects of the Chernobyl catastrophe.

    Nowadays one more risk hangs over the Belarusian nation and the neighboring countries – the Astravets nuclear power plant. This nuclear power plant has been invented by Russia. This Russian project wasn’t tested. The nuclear power plant on the territory of Belarus has the Russian staff. It will use the Russian fuel. It has been constructed and will function on the Russian money which has been formalized as a credit to the regime in Belarus. The Belarusian people must pay back this credit with percents. The half of the produced energy will be directed to Russia.

    Despite the scientific facts the Russians build the nuclear power station at the intersection of geological plates, in the highly seismic area, where the earthquakes take place regularly. The nuclear power station is situated in a densely populated area between two capitals –Vilnius and Minsk. Despite the expert evaluations made by the specialists on geology, economy and energy Moscow build the nuclear power station in this area. The Astravets area is the most dangerous among 28 areas proposed to the construction of the nuclear power station. This decision has been taken by one person -- the head of the Minsk regime power. He hopes to make money be salling the energy to abroad because Belarus has enough energy. But nobody needs the energy from Astravets.

    The ongoing construction of the nuclear power plant is accompanied by many violations of technology and technological standards. The Russian workers and engineers are doing their work in accordance with the Russian tradition: with the violations of technology and shortcomings, negligently. The fires took place several times on the territory of the nuclear power plant. Some persons have lost life during the construction. The problem of preserving of the spent nuclear fuel wasn’t resolved until now. These violations of technology and shortcomings guarantee the catastrophe in the future. The Russians have chosen this inappropriate place for the nuclear power plant because it is well suited for the Russian aggression. This fact witnesses that this nuclear superbomb planted under Belarus will definitely explode.

    It is yet possible to stop the construction of the Astravets nuclear power station before the Russians arrive with the nuclear fuel. It is necessary to stop the nuclear death of Belarus by any means before it’s too late. We appeal the people to resist. We appeal the military men to act because it is possible to resolve this problem. We appeal the people to stage the manifestations, pickets, rallies, acts of boycotting, to appeal the international organizations. But everything depends on the Belarusian people. Our life is our right. The construction of the nuclear power station in Astravets must be stopped.


    The XII Congress of the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front

    February 22, 2020

    Minsk  

    Posted Mar 3, 2020, 10:10 AM by Адміністратар Навін
  • The Belarusian People Defends the Independence

     (Memorandum)

    Russia is intensifying its aggressive politics against Belarus. This fact witnesses the high danger to the independence and sovereignty of our country. The Russian hybrid war against the Belarusian nation has been intensified on all the directions. The pro-Moscow regime is methodically annihilating the schools in the Belarusian language of instruction, the Belarusian education and the Belarusian language. The Russian organizations are intensifying the penetration of the pseudo-culture into the Belarusian infrastructures. The Russian TV-channels are disseminating savage Russian propaganda broadcasting it in Belarus.

    Russia has provoked the artificial dependence of the Belarusian economy from the supplies of energy from Russia. Because of that Moscow has possibility to force its satrap in order to cancel the state sovereignty in an exchange of the supplies of energy.

    This is the technology of the Russian hybrid war: to implant its henchman, to force him to connect the economy of the country to the Russian issues of energy, to support its satrap in power and at the same time to blackmail him with this energetic dependence forcing him to repay with the sovereignty of our country. From the very beginning (1994) Mr. A. Lukashenka is the lever used by the Russian politics in order to secure the occupation of Belarus. This person represents the biggest danger to the independence and future of the Belarusian state.

    The last time the Kremlin has elaborated a next project of the incorporation of Belarus under the title of “deepened integration”. This project has been coordinated with A. Lukashenka. At the end of 2019 the Russian leadership together with A. Lukashenka has elaborated secretly in Moscow 31 programs (“road maps”) of the liquidation of sovereign Belarusian state and the Belarusian nation. These secret documents (like the pact Molotov-Ribbentrop) provide the stepwise liquidation of Belarus. This is a plan of the hybrid aggression.

    At the same time during the last three years Russia has transferred its troops to the Belarusian border and formed in this region (Yelnia and Klintsy, Briansk reg., Russia) some new military strike groups in order to use them in the invasion of Belarus.

    In these circumstances the defence of the state independence and sovereignty of Belarus requires the concrete actions and precise politics.

    1). The Belarusian society must by all means liquidate the main danger to the independence and existence of our state – to get rid of the presence of A. Lukashenka on the top of state power.

    2). The Belarusian society must be prepared to resist with arms the Russian aggressors.

    3). The Belarusian society must protest actively against the Moscow’s plans to incorporate Belarus.

    4). It is necessary to appeal the international society of the USA and Great Britain recalling the statements of the Budapest Memorandum 1994.


    The XII Congress of the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front

    February 22, 2020

    Minsk  

    Posted Mar 3, 2020, 10:08 AM by Адміністратар Навін
  • The Movement for the Elections without A. Lukashenka

     (Appeal)

    The state institutions in Belarus are paralyzed. Because of that the state power in our country doesn’t change. The Lukashenka regime has formed the system of the absolute power after the coup d’etat occurred in 1996. The regime is subordinated to one person which held office of president. Instead of the democratic and transparent elections the regime has formed a system of electoral frauds. This system is under the full control of the regime’s administration which specifies results of the election results in accordance with this scheme.

    The Belarusian society has been moved aside and has no possibility to observe and control the process of the ballot counting, preparation of the ballot protocols as well as of the voter lists. During the elections the regime is using the intimidation and repressions in order to drive the voters to the polling places especially during 5 days of the preliminary voting which is absolutely unmonitored by the society. The right of the citizens is being brutally violated. The legal possibilities to change the power are eliminated.

    It would be possible to resolve this problem by exerting influence on authorities (in accordance with the Constitution) but the anti-popular authorities don’t respect this right. In the reality the civil resistance could resolve this problem. The results of this struggle depend on the strengths of mass protests. We appeal the society to start this legal and just struggle.

    The Movement for the democratic and legal elections requires:

    1). to exclude A. Lukashenka from the presidential elections in 2020. In accordance with the Law 2004 he doesn’t have any right to candidate on the presidential elections;

    2). to change the whole Central electoral commission;

    3). to cancel the preliminary voting.

    The Movement starts to act since the moment of the publication of this Appeal in the Internet.

    The Movement is using the method of establishing of the free groups in whole Belarus which will unite in the future in the system in order to carry out the concrete actions.


    The XII Congress of the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front

    February 22, 2020

    Minsk  

    Posted Mar 3, 2020, 10:06 AM by Адміністратар Навін
  • НЯДОБРЫЯ ПАВОДЗІНЫ

    Сітуацыя, якая выяўляецца цяпер перад будучай выбарчай маніпуляцыяй, паказвае, што можа адбыцца паўтор капаніі 2010 года (магчыма нават з пагромам грамадзянскай супольнасьці).

    Ідзе гульня ў перадвыбарчы адбор (т. зв. "праймэрыз") герояў рэфэрэндумнай афёры 2004 года (аб вечным "прэзыдэнце"). Аб'яўлена, што ў час выбарчай кампаніі будуць патрабаваць няўдзелу Лукашэнкі ў выбарах. Калі патрабаваньне ня будзе выканана, тады -- байкот, заклік да пратэстаў і масавыя пратэсты. Гэта такая, быццам бы "стратэгія".

    Што на справе.

    1). Патрабаваньні аб няўдзеле Лукашэнкі ў выбарах і ціск на рэжым мусяць адбывацца да пачатку выбарчай кампаніі, а не ў час яе. З пачаткам кампаніі зьменаў у заканадаўстве аб выбарах і зьмены пазыцыяў ня будзе, бо закон не дазваляе (аргумэнт рэжыму). Час ўжо страчаны, але яшчэ можна было б дагнаць.

    Па першай пазыцыі заплянаваны поўны правал і паказана неразуменьне таго, што ў час выбараў рэжым ні ў чым не саступіць.

    2). (Пры невыкананьні патрабаваньняў -- аб'явяць байкот, пратэсты і т. п.)

    Тут (калі такое адбудзецца) поўная кампрамэтацыя ў вачах выбаршчыкаў, якіх агітавалі на выбары, зьбіралі подпісы, абяцалі, а потым кінулі. БАЙКОТ (НЯЎДЗЕЛ) ПАВІНЕН АБ'ЯЎЛЯЦЦА АДРАЗУ.

    3). (Масавыя пратэсты).

    У гэтай сітуацыі (у сітуацыі няўдзелу ў галасаваньні) масавых пратэстаў ня будзе. Але калі б яны здарыліся, то ніхто з квазіапазыцыі да іх не гатовы, ня ведае як кіраваць непадрыхтаванымі масавымі пратэстамі, ня ведае што рабіць, як абараняцца і наступаць і як дасягнуць мэты. (Вымоўны прыклад 2010 год. Таксама 2006 г. – авантуры з пратэстантамі Казуліна, Мілінкевіча, няведалі што рабіць зь людзьмі.) Тут патрэбны БНФ 90-х. Яго ўжо няма.

    Вынікам неабдуманасьці зноў можа стаць разгром, арышты людзей, чарговае разбурэньне грамадзянскай супольнасьці, зноў расчараваньне беларусаў. Выглядае, што гэтыя праймар-спаборнікі цалкам гатовыя да чарговай безадказнасьці.

    Усё гэта -- схема правакацыі. Усё было.


    Калі няма механізму ўплыву на фальсіфікацыйную сістэму выбараў, тады нельга ўдзельнічаць у такіх выбарах, бо гэта абазначае падтрымку рэжыму фалсіфікацыі (забесьпячэньне працы фальсіфікацыйнай машыны). Тут застаецца толькі байкот (рэальна -- няўдзел ў галасаваньні) і назіраньне за галасаваньнем, каб забясьпечыць праўдзівую ацэнку выбарчых маніпуляцыяў. (Ведаючы звычкі хама, мяркую, што ў гэтым годзе інстытут назіральнікаў можа быць ліквідаваны, альбо падменены падставай).

    Задача рэжымнай апазыцыі забясьпечыць напаўненьне фальшывых выбараў. 25 гадоў яны гэтым рэгулярна займаюцца. Спыніць іх няпроста, бо і рэжым, і ягоная апазыцыя абапіраюцца на тупіковую сьвядомасьць электарата, якая шырока распаўсюджана.

    Неадраджэнская плюс пралукашысцкая пастава (у некаторых асоб) праяўляецца і на ўзроўні гульнявога выбарчага адбору (у т. зв. "праймэрыз"). Людзі ўбачылі, што спаборнікі адбору выступаюць перад беларусамі па-расейску і на справе падтрымліваюць рэжымную русіфікацыйную палітыку "дзьвюхмоўя". Яны нішчаць у беларусаў надзею на адраджэньне роднай мовы, бо каб адраджаць беларускую мову ў рэжыме русіфікацыі, трэба на ёй гаварыць.

    З усіх вывертаў выверт з мовай -- гэта самае шкоднае ў электаральных паводзінах гэтай групы людзей.

    1-03-2020 г.                  Зянон Пазьняк



    Posted Mar 1, 2020, 1:00 PM by Адміністратар Навін
  • Не любіце тэрарыста

    Над гэтым варта задумацца некаторым беларусам. Асабліва тым, якія шчыра прытрымлівацца меркаваньня, што Лукашэнка, загнаўшы сябе і краіну ў тупік, стаў гарантам незалежнасьці гэтага тупіка, бо Расея пагражае. Так думаюць ня толькі прыхільнікі рэжыму.

    Сітуацыя стварылася такая, што Беларуская нацыя стала закладнікам адной асобы -- Лукуашэнкі. Лёс незалежнасьці і па вялікаму кошту -- нацыянальнага існаваньня залежыць ад гэтага блуднага хама, якога трымае Масква, як прыладу анэксіі. Цераз гэты абсалютны рычаг Масква плянуе аншлюс, уплывае на ўнутраную палітыку рэжыму і зьнішчае беларушчыну. Гэта сьвядома і падсьвядома разумее шмат беларусаў. Немагчымасьць зьмены ўлады, бязвыходнасьць і пры гэтым злавесная пагроза для незалежнасьці краіны спарадзіла ў некаторых беларусаў псіхалогію закладнікаў.

    (Нагадаю агульнавядомае -- у час антытэрарыстычнай апэрацыі і агульнай небясьпекі для тэрарыстаў і для закладнікаў, закладнікі часта пачынаюць супрацоўнічаць з тэрарыстамі, падтрымліваць і любіць тэрарыстаў, каб уратаваць сябе.)

    Сітуацыя зь беларусамі дакладна такая ж. Рэжым і агентура падтрымліваюць такую псіхалогію. Толькі тут няма надзеі на вонкавае вызваленьне. Тут гарантаваная сьмерць разам з тэрарыстам. Падкрэсьліваю -- Лукашэнка ёсць гарантам сьмерці краіны, але не гарантам захаваньня суверэнітэту. Крамлёўцы тое разумеюць і цярпліва ціснуць на гэты свой маскоўскі рычаг.

    Пазбаўленьне ад тэрарыста выратуе нацыю. Ня трэба баяцца рэзкіх пераменаў. Горшымі яны ня будуць, чым рэжым хама і нацыянальны крах. Ня трэба дрыжэць перад расейскай ваеннай агрэсіяй, бо ваяваць ўсяроўна прыдзецца. Трэба рыхтавацца да абароны і да барацьбы. Калі маскоўская ваеншчына палезе на Беларусь -- пуцінізму гроб. Іх спаткае куля. Для нас -- праз пакуты магчымасьць свабоды.

    Не любіце тэрарыста.

    26.02.2020.                             Зянон Пазьняк

    Posted Feb 26, 2020, 8:42 AM by Адміністратар Навін
  • ЦЯЖКІ ЧАС І ЗАДАЧЫ СУПРАЦІЎЛЕНЬНЯ

    Паважаныя спадарыні і спадары, вітаю Вас на ХІІ Зьезьдзе Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і ХIV Зьезьдзе БНФ “Адраджэньне”. Цяжкі час працягваецца і ўсе палітычныя ўмовы, у якіх вымушаны адбывацца наш Зьезд, і ўсе працэдуры і падыходы ў сувязі з гэтымі ўмовамі, застаюцца. Гэта мы ўсе разумеем, але насуперак перашкодам ўсё зробім дзеля дасягненьня нашай мэты і вольнай будучыні нашай Бацькаўшчыны Беларусі.

    Гледзячы на становішча, якое існуе ў грамадзтве, лічу неабходным падкрэсьліць прынцып існаваньня і дзейнасьці нашай Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ. Нашае аб’яднаньне і ўзаемнасьць заснаваныя на беларускіх народных каштоўнасьцях, выпрабаваных жыцьцём і гісторыяй, а значыць неабходных для нацыянальнага існаваньня і разьвіцьця.

    Мы зыходзім у палітыцы з правілаў хрысьціянскай культуры і хрысьціянскай цывілізацыі, да якой належым і якую шануем, і абапіраемся на маральныя прынцыпы Хрысьціянства, бо гэтыя прынцыпы, як паказвае рэчаіснасьць, ёсьць у вялікім аб’ёме агульныя для ўсіх, для ўсёй беларускай нацыі і ўсяго культурнага грамадзтва незалежна ад адносінаў да рэлігіі і веры. Гэта вельмі важны аспэкт нашай палітыкі, які дае магчымасьць апэляваць да ўсяго народа.

    Такое істотнае азначэньне я павінен тут паўтарыць, таму што ў Беларусі часта ў іншых колах існуюць непалітычныя сектанцкія азначэньні хрысьціянскай партыі як аб’яднаньня веруючых людзей, ці больш таго як людзей, абапертых на канфэсію (на праваслаўе і т.п.). У прынцыпе гэта ёсьць апалітычны падыход у любой краіне, бо ён рэзка абмяжоўвае электарат такой партыі, тым больш у Беларусі, дзе існуе некалькі розных канфэсіяў і шмат людзей няверуючых.

    Таму лічу патрэбным падкрэсьліць, што Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ – гэта ёсьць палітычная арганізацыя, якая на аснове беларускіх традыцыных народных каштоўнасьцяў і на аснове хрысьціянскіх прынцыпаў і дачыненьняў між людзьмі арыентуецца на ўсё беларускае грамадзтва, веруючых і няверуючых, на ўсе групы насельніцтва, зьвяртаецца да ўсіх нацыянальных мяншынь, да ўсёй Беларускай нацыі.


    Становішча, у якім мы знаходзімся, і пацыфікацыйная дзейнасьць рэжыму ў дачыненьні да нашай Партыі, не дае нам магчымасьці для шырокага разгортваньня палітычнай праграмы. Апошнім часам, гэта якраз 2018-2019 гг., разбуральныя квазізаконы, інструкцыі рэжыму і сілавыя рэпрэсіі моцна абмежавалі нашыя палітычныя магчымасьці. Тут у краіне бяспраўе. І тым ня менш Партыя змагаецца. Дзейнасьць канцэнтруецца ў асноўным на культурнай, мэмарыяльнай і інфармацыйнай справе, якую рэжым расцэньвае як небясьпечную для яго палітыку і робіць перашкоды па ўсіх пазыцыях. Усё гэта ўскладняецца пасіўным станам грамадзтва і значным вынішчэньнем грамадзянскай супольнасьці.

    З канца 2017 года, якраз пасьля ХІ Зьезда Партыі пачалася чарговая мэтадычная атака рэжыму на Курапаты па замове і патрабаваньні Масквы. Завершылі правакацыйную пабудову ўвесяляльнага рэстарана ў ахоўнай зоне Курапатаў, паставілі там гэбоўскую ахову, пачалі есьці, піць і танцаваць і ліквідавалі ахоўную зону Мэмарыяла. Усё гэта, зразумела, зроблена антызаконна. Але пра законнасьць у гэтым рэжыме казаць няма сэнсу. Пачынаючы з чэрвеня 2018 года перад рэстаранным аб’ектам стаіць бесперапынны і бестэрміновы пікет энтузіястаў, які тлумачыць наведнікам сэнс правакацыі.

    Працягам стаў крыжалом. Рэжым пачаў ламаць крыжы ў Народным Мэмарыяле Курапаты. Месца абгарадзілі і абмежавалі доступ у Мэмарыял, мэтадычна псуючы яго выгляд.

    Грубая апэрацыя з ламаньнем крыжоў Народнага Мэмарыяла Курапаты (а яна невыпадкова была грубай і варварскай) дала Маскве падставу думаць, што аншлюс Беларусі адбудзецца лёгка і бяскроўна, бо пры ўсім тым дзікім цынізме і кашчунстве крыжалому нацыя не паўстала спантанна на абарону сьвятыні №1 у сваёй гісторыі, нават засталася абыякавай да пляваньня ў твар. У палітычнай псіхалогіі такая зьява ацэньваецца як духоўны параліч. Праўда, перадавая грамадзкасьць рэзка асудзіла крыжалом.

    Адразу пасьля крыжалому Масква насіліла агрэсію па палітыцы “інтэграцыі”. Ім здалося, відаць, што ў выпадку нечаканасьці, можна будзе пусьціць і танкі, і зялёных чалавечкаў – усё зьядуць беларусы, яшчэ і падзякуюць за акупацыю. Тым часам пасіянарнае пахаваньне паўстанцаў Каліноўскага ў Вільні, дзе беларусы адыгралі галоўную масавую ролю, трохі сьцішыла маскоўскую эйфарыю; сталі прыслухоўвацца да галасоў пагрозы агрэсарам. Тым часам пачалі масавы наступ на Беларусь на культурным фронце, каб зглуміць нацыянальную культуру – крыніцу нацыянальанй годнасьці.

    Ва ўсіх падзеях наша Партыя прымала пратэстны ўдзел са сваёй пазыцыяй і падыходам, нягледзячы на задушлівы супраціў рэжыму. У чэрвені 2018 г. КХП-БНФ арганізавала ў Курапатах значнае мерапрыемства, пасьвечанае 30-годдзю адкрыцьця Курапатаў. У гэтым жа годзе на добрым узроўні былі адзначаныя традыцыйныя Дзяды. Партыйныя дзеячы (Грамадзкі дырэктар Народнага Мэмарыялу Курапаты Алесь Чахольскі і інш.) шмат паспрыялі таму, каб афіцыёзны мэмарыяльны знак у Курапатах (які ўлады насільна ўперлі туды з палітычнай мэтай), каб гэты знак не разваліў кампазіцыю Народнага Мэмарыялу.

    У 2019 годзе адбыўся крыжалом, частковае разбурэньне Народнага Мэмарыялу, сталася пахаваньне паўстанцаў Каліноўскага, пачалася чарговая атака Масквы на незалежнасьць Беларусі і падрыхтоўка аншлюсу.

    Наша Партыя актыўна спрычынілася да ліквідацыі падступнай афёры з пахаваньнем групы паўстанцаў 1863 г. у Вільні, калі пэўнымі асобамі таемна быў падрыхтаваны падпісны ліст да ўладаў Летувы, каб аддалі парэшткі кіраўніка паўстаньня -- Кастуся Каліноўскага -- у Рэспубліку Беларусь (дзе правячы рэжым ігнаруе паўстаньне 1863 года). Гэтая дэмагогія была намі раскрытыкавана і адкінута. Мы накіравалі звароты да ўраду і Сэйму Летувы, выступілі публічна, і кампрамэтацыя пахаваньня паўстанцаў была спынена. Парэшткі іх былі з гонарам пахаваныя ў мэмарыяльнай капліцы на Росах у Вільні пры магутным удзеле патрыётаў Беларусі. “Яська гаспадар з-пад Вільні” разам з паплечнікамі спачыў у сваёй старажытнай сталіцы на сваёй старажытнай зямлі, за якую аддаў жыцьцё.

    У сьнежні 2019 года наша Партыя прыняла ўдзел у пратэстах супраць афёры інтэграцыі з Расеяй, супраць беззаконьня і здрады кіруючай групы ўлады. Такія пратэсты былі неабходныя, каб грамадзтва і ўвесь сьвет зьвярнулі ўвагу на тое, якой подлай антынароднай палітыкай займаюцца кіруючыя асобы ў Маскве і Менску, гатовыя зьнішчыць нашу дзяржаву і краіну Беларусь дзеля сваіх асабістых інтарэсаў.

    Рэжым наладзіў паляваньне на пратэстантаў, кідаючы іх за краты і абдзіраючы грошы праз прыдуманыя велізарныя штрафы.

    Тут вельмі сымптаматычная рэакцыя і паводзіны рэжымнай палітыкі. Рэпрэсіі шмат каму дапамаглі ўбачыць тое, што было схавана пад пластом ілжывай прапаганды. Рэпрэсавалі тых, хто абараняў незалежнасьць краіны.

    У гэтым жа 2019 годзе сябрамі нашай Партыі (найперш спадар Ян Дзяржаўцаў) былі прыведзены ў належны стан пахаваньні расстраляных энкавэдыстамі людзей ва ўрочышчы Хайсы пад Віцебскам. Гэта важная падзея, бо рэжымныя ўлады ўсяляк ілгалі і перашкаджалі справе, арыштоўвалі і судзілі энтузіястаў. Але злачынствы расейскіх акупантаў схаваць не ўдалося.

    Увогуле, калі паглядзець на справы нашых партыйцаў і структур, то тут усё як на вайне. За кожны крок прыходзіцца ваяваць. Вядзецца шматканальная гібрыдная вайна супраць нашай нацыі, гісторыі і культуры. Мы, сябры нашай Партыі, гэта добра разумеем.

    У сувязі з узмацненьнем расейскай агрэсіўнай палітыкі зноў абвастрылася небясьпека для незалежнасьці нашай краіны. Пуцінскі рэжым праводзіць зараз тыповую гітлерскую палітыку і, практычна, не хавае сваіх агрэсіўных намераў па захопу чужых тэрыторыяў. Беларусь, Украіна, Прыбалтыка апынуліся пад пагрозай расейскай агрэсіі, якая цяпер адбываецца ў форме гібрыднай вайны з выкарыстаньнем інфармацыйных, эканамічных, квазікультурніцкіх і агентурных чыньнікаў.

    У 2019 годзе Масква распрацавала і пачала ажыцьцяўляць плян аншлюсу Беларусі пад назвай “паглыбленьне інтэграцыі”. Узгадненьне маскоўскага пляну адбывалася ў Маскве за зачыненымі дзьвярыма сумесна з кіроўнай групай рэжыму Лукашэнкі. Людзі сталі сьведкамі антызаконных справаў, змовы і здрадніцтва Канстытуцыі і нацыянальных інтарэсаў Беларусі.

    У пачатку 2020 года Масква зрабіла чарговы перапынак у наступе, падвесіўшы рэжым Лукашэнкі ў эканамічным тупіку (куды яго прадумана загнала), і занялася перастаноўкай сваіх унутраных пазыцыяў, сутнасьць якіх забесьпячэньне ўлады Пуціну і падрыхтоўка Расеі да вайны. Па цынічнай, шматкроць дэманстраванай логіцы Масквы падвешаны кліент (Лукашэнка) павінен будзе сасьпець да здачы Беларусі ўзамен за сваё існаваньне.


    Доўгія гады антыбеларускага рэжыму ўлады паказалі, што самай вялікай небясьпекай і шкодай для Беларусі, яе сувэрэнітэту і незалежнасьці ёсьць Лукашэнка. Масква яго будзе трымаць і душыць, пакуль ня выдушыць зь яго ўсё што хоча. На сёньняшні дзень гэтая сітуацыя дасягнула крытычнай кропкі. Каб захаваць краіну і прадухіліць яе захоп, беларусам трэба тэрмінова пазбавіцца ад Лукашэнкі, але невядома як тое зрабіць у дзяржаве, дзе ўжо ня дзейнічаюць ні законы, ні канстытуцыя, дзе зьмена ўлады законным чынам немагчымая, дзе спаралізаваны інстытут выбараў, дзе ўсталяваныя бяспраўе і рэпрэсіі.

    Па клясычнай схеме ў такіх выпадках зьяўляецца альбо рэвалюцыя, альбо пераварот, альбо тэракт. Ні першае, ні другое, ні трэцяе ў Беларусі немагчыма. Застаецца альбо страта незалежнасьці і пагібель нацыі, альбо супраціў і вайна, што таксама праблематычна, бо саветы выдрэсіравалі цэлае грамадзтва такім чынам, што яно баіцца вайны і ня стане абараняць нават сваё жыцьцё. Праўда, цяпер зьявілася шмат новых людзей, якія не паддаліся “саўку” і гатовыя абараняць Беларусь са зброяй у руках. Вось яны, гэтак жа, як і ўкраінцы, могуць вырашыць лёс краіны.

    Цяпер неабходныя пратэсты, асьвета і мабілізацыя людзей супраць хунты антынароднай улады і супраць агрэсіі Масквы на Беларусь. Неабходна выключыць усялякія дзеяньні, якія б спрыялі рэжыму і працягу яго ўлады.


    У гэтай сувязі асобным пытаньнем стаіць удзел у фальшывых выбарах рэжыму і адносіны да іх, паколькі рэальна грамадзтва адлучана ад выбараў і ўплыву на іх ня мае.

    Выбарчая фальсіфікацыйная машына была створана ўжо ў 90-х гадах, адразу як толькі пачаўся рэжым. Яна дзейнічала ўжо ў 1995 годзе. У 1998 годзе я сьведчыў, што для выяўленьня фальсіфікацыі і агаленьня фальсіфікатарскай палітыкі трэба ня ўдзельнічаць, а байкатаваць фальшывыя выбары, бо выйграць у фальсіфікацыйнай машыны немагчыма. Байкот лепшы спосаб для доказу выбарчай фальшывасьці і лепшы падыход для мабілізацыі грамадзтва (адасабленьня яго ад рэжыму). Вынікі тайнага галасаваньня рэжым навучыўся сістэмна падрабляць і падробку хаваць. Тым часам няўдзел людзей у выбарах схаваць немагчыма, і хлусьня тут будзе відавочнай. Такія выбары нельга прызнаць за сапраўдныя па відавочных і доказных фактах.

    Фальсіфікацыйная машына выбараў, створаная рэжымам, прадугледжвае абавязковы ўдзел выбаршчыкаў у выбарах. Фальсіфікацыя тут ідзе на ўзроўні падліку галасоў і стварэньня камісій з залежных прадажных людзей. Назіральнікі за выбарамі не дапускаюцца да назіраньня за падлікам галасоў, і фальсіфікацыйная сістэма працуе бездакорна. Выкрыць яе няпроста, бо галасаваньне таемнае. У канцы працэсу пратаколы падліку здаюцца ў адміністрацыю і там ставяць адвольныя лічбы, падпраўляюць да зададзенага выніку. У такім рэжыме нават падлік галасоў мае часта фармальны характар. Вынікі галасаваньня выстаўляе адміністрацыя рэжыму.

    Як бачым, створана сістэма фальсіфікацыі выбараў, якая забясьпечвае перамогу рэжыму. Выйграць галасаваньне ў гэтай машыны кандыдатам, не прызначаным рэжымам, немагчыма. Прытым фальсіфікатары кажуць, што выбары былі “дэмакратычнымі”, бо ў іх удзельнічалі апазыцыйныя кандыдаты, якіх, маўляў, нажаль, народ ня выбраў і г.д.

    Паўтараю, для камуфляжу фальсіфікацый і стварэньня бачнасьці справядлівых дэмакратычных выбараў фальсіфікацыйная машына зацікаўлена, каб выбаршчыкі галасавалі і каб у выбарах удзельнічалі людзі з апазыцыі рэжыму.

    Але ўдзел у такіх выбарах – гэта спрыяньне антынароднаму рэжыму, увекавечваньне ягонай улады.

    Перакуліць фальсіфікацыйную машыну ва ўмовах бяспраўя можа толькі масавы няўдзел у фальшывых выбарах. Людзям проста ня трэба хадзіць галасаваць, бо ад іхняга галасаваньня тут нічога не залежыць. Схаваць пустыя ўчасткі ня ўдасца, якая б хлусьня тут ні была скарыстана. Гэта, дарэчы, выразна паказалі мінулагоднія выбары ў так званую “палату”. Людзі не прышлі галасаваць, і прыпіскі тут жа былі лёгка выкрыты назіральнікамі, якія вялі падлік людзей.

    У выніку мы бачылі “фірмовую зьяву” рэжыму – гістэрыку Лукашэнкі, які лямантаваў, каб назіральнікам адкруцілі галовы, каб іх правучыла міліцыя і г.д. прытым з ужываньнем хамскай лексікі. Пасьля гістэрыкі некаторых назіральнікаў пасадзілі пад арышт за выкрыцьцё фальсіфікацыяў.

    Вось гэта якраз і ёсьць эфэкт байкоту. Усё стала бачна ўсім. Такія “выбары” ніхто ў прыстойным сьвеце не прызнае.

    Тут важны палітычны момант. Прызнаць такія сфальшаваныя выбары немагчыма. Значыць выбраная інстытуцыя ўлады альбо выбраная асоба траціць легітымнасьць, ня ёсьць легітымнай уладай. Усе антызаконныя зьдзелкі, якія рабіў антынародны і нелегітымны рэжым з Расеяй (продаж Белтрансгазу, будаўніцтва Астравецкай АЭС і інш.) ёсьць у юрыдычным сэнсе нікчэмнымі. З боку Расеі такія зьдзелкі з нелегітымнай уладай, гэта, як скупка крадзенага. Новая законная беларуская ўлада будзе мець падставы вярнуць украдзенае назад. І ёсьць мэханізмы як тое зрабіць. Вось чаму Расея заўсёды прызнае нават самыя скандальныя выбары ў Беларусі. Але тут вырашае не яна, а беларускае грамадзтва і міжнародная супольнасьць.

    Гісторыя фальшывых выбараў і гісторыя байкоту гэтых выбараў выяўляе мэханізмы існаваньня антынароднай улады. Гэта адміністрацыйны загон людзей на галасаваньне, пяцідзённая бескантрольная незаконная сістэма так званага папярэдняга галасаваньня, плюс рэгулярнае выкарыстаньне падкантрольнай так званай «апазыцыі». Апошні чыньнік даволі істотны, бо менавіта гэтая група актыўна ўдзельнічала ў выбарах і забясьпечвала тым самым загон на выбары пратэстнага электарату і стварала ілюзію нібыта дэмакратычнага працэсу.

    Ніякая логіка, ніякія довады і ніякая рэальнасьць тут не ўплываюць. 25 гадоў гэтыя людзі паўтараюць адно і тое ж – выстаўляюцца і ідуць на выбары рэжыму, у горла фальсіфікацыйнай машыны.

    Самая дрэнная справа, якую яны зрабілі для Беларусі, -- гэта загон пратэстнага электарату на рэфэрэндум 2004 года аб вечнасьці прэзыдэнцкіх паўнамоцтваў Лукашэнкі. Загон адбываўся пад лёзунгам “Иди и скажи ему нет!”

    Уратаваць сітуацыю тут якраз мог бы масавы байкот антызаконнага рэфэрэндума. Наша Партыя вельмі жорстка і інтэнсіўна выступала за байкот гэтай палітычнай афёры. Але ў “апазыцыю” Захад кінуў тады вялікія грошы, і яны працягвалі агітаваць з усіх канцоў за прыход на галасаваньне, каб сказаць “ему своё нет”. У выніку фальсіфікацыйная машына скарыстала ўсё па поўнай праграме.

    Так была ўстаноўлена бэстэрміновая ўзурпацыя ўлады ў Беларусі. Сімптаматычна, што цяпер амаль усе тыя людзі, якія ў 2004 г. агітавалі пайсьці і сказаць “ему нет” і паспрыялі ўсталяваньню вечнай дыктатуры ў краіне, цяпер яны зноў гуляюць у выбары, у “праймэрыз”, у “адзінага кандыдата” і т.п.

    Калі глыбей задумацца над фэномэнам гэтай зьявы, то цяжка яе растлумачыць толькі агентурным уплывам ці грашовымі даўкамі. Магчыма тут выяўляецца чыньнік характэрны для недэмакратычнага і слаба палітызаванага грамадзтва, чыньнік, які называецца тупіковым думаньнем ці тупіковай сьвядомасьцю. Асоба з тупіковым думаньнем можа ўсё жыцьцё дзяўбаць ілбом бэтонную сьцяну з мэтай яе праламаць, і ёй у галаву не прыходзіць абыйсьці сьцяну зьлева, спарва, пералезьці празь яе ці зрабіць падкоп. Як бы там ні было, але ўсё тут, у 2020 годзе, зноў складваецца, як і дваццаць гадоў таму. Нічога не мяняецца. Казус яшчэ ў тым, што наяўнасьць непапулярнай псэўдаапазыцыі не дала магчымасьці сфармавацца рэальнай альтэрнатыве рэжыму, рэальнай апазыцыі. Тэхналёгія “псэўда” ў рэпрэсіўнай палітыцы рэжыму аказалася апэратыўнай і выніковай.

    Але павінен адзначыць, што цяпер выхад у палітычнае поле сілаў расейскай агрэсіі і вострая пагроза незалежнасьці Беларусі пераразьмеркавала і арентацыю ў шэрагах рэжымнай апазыцыі, прынамсі ў рыторыцы. Падзел адбываецца па лініі абароны незалежнасьці Беларусі і адносінаў да Расеі. Аднак, як бачым, у дачыненьні да рэжыму і да яго выбарчай палітыкі, практычна, нічога не перамянілася.

    Байкотам выбары не выйграюць, але гэта тактычна лепшы падыход у той патавай сітуацыі, што створаная рэжымам.

    Падкрэсьліваю, што пры пасіўным байкоце вельмі важны ёсьць шырокі кантроль над галасаваньнем і прысутнасьць міжнародных назіральнікаў. На мясцовых выбарах і на выбарах у “палату” электаральны байкот спрацоўвае добра. Тым часам на выбарах прэзыдэнта больш актыўна праяўляецца тупіковае думаньне. Гэта трэба мець на ўвазе. Таксама рэальнасьцю ёсьць тое, што будзе мноства кандыдатаў на прэзыдэнта. Незалежна ад тупіковай сьвядомасьці “апазыцыі” гэта забясьпечыць сам рэжым, як тое асабліва выразна было відаць у 2010 годзе. Запісны дзеяч Статкевіч ужо цяпер правакацыйна прапанаваў выставіць 30 кандыдатаў на прэзыдэнта (стварыць балаган выгадны Лукашэнку). Грубая задумка, вядома. Але ж агучана.

    Складваецца руцінная сітуацыя бяссэнсавасьці такіх выбараў, бо яны не прыводзяць да зьменаў улады. У грамадзтве ёсьць толькі абмежаваная магчымасьць выявіць фальсіфікацыі і парушэньні ў галасаваньні, пацьвердзіць недэмакратычнасьць выбараў і нелегітымны статус нібыта выбранага сатрапа. Прытым гэта даецца велізарнымі высілкамі грамадзтва. Людзі падвяргаюцца зьнявагам, арыштам і рэпрэсіям.


    Каб зьмяніць становішча, трэба забясьпечыць галоўную ўмову – Лукашэнка не павінен удзельнічаць у выбарах. Ён даўно ня мае на тое права. Тут задача нумар 1. Пасьля рэалізацыі гэтай задачы мусіць быць прызначаны новы склад Цэнтральнай выбарчай камісіі і адменена незаконнае так званае папярэдняе галасаваньне.

    Мэханізму, каб ажыцьцявіць задачу №1, няма, бо ўлада ўзурпаваная, законы ня дзейнічаюць, а структуры канстытуцыйнага кантролю недзеяздольныя.

    Застаецца толькі аб’яднаньне грамадзтва і ціск на сістэму і на структуры ўлады з патрабаваньнем няўдзелу ў выбарах асобы, якая нязьменна і незаконна ўтрымлівае пасаду прэзыдэнта.

    Зразумела, што рух за вырашэньне задачы «1» мусіць стацца шырокім і прывесьці да рэвалюцыйнай сітуацыі. Толькі тады магчымыя перамены.

    Пытаньні 2 і 3 (зьмена ЦВК і адмена папярэдняга галасаваньня) павінны быць пастаўлены разам з вырашэньнем задачы №1 – няўдзел Лукашэнкі ў выбарах. Гэтыя патрабаваньні і рашэньні павінны ісьці пакетам. Такі падыход здольны запабегчы маніпуляцыям, напрыклад, калі б рэжым зьмяніў ЦВК і адмяніў папярэдняе галасаваньне, але пакінуў бы ўдзел Лукашэнкі ў выбарах. Вынік фальшывага галасаваньня мог бы быць як заўсёды – вечны сатрап і 83 адсоткі “за”.

    Калі ж вырашаецца першая задача і застаюцца нявырашанымі пытаньні 2 і 3, то гэта таксама можа забясьпечыць перамогу рэжыму, бо фальсіфікацыйная машына і сістэма кіраваньня застаюцца бяз зьмен.

    Адзначаю вельмі важны аспэкт пляну гэтай кампаніі. Яна павінна пачынацца цяпер, задоўга да афіцыйнага пачатку выбараў. Да пачатку выбараў ужо павінна быць ясная сітуацыя. З пачаткам выбарчай кампаніі ніякіх зьменаў заканадаўства, прыняцьця і адмены рашэньняў не прадугледжана. Тым больш ня дасьць у тыл Лукашэнка, калі будзе заяўлены яго ўдзел у выбарах.

    Пытаньні аб няўдзеле Лукашэнкі ў выбарах, замены ЦВК і адмены папярэдняга галасаваньня павінны быць пастаўлены цяпер. Пачатак ініцыятывы і арганізацыйнай групы можа ўзяць на сябе наша Партыя (КХП-БНФ). Але сэнс будзе толькі тады, калі за справу возьмецца шырокая грамадзкасьць і прыйдуць новыя людзі, якім неабыякавы лёс нашага народа і нашай краіны.


    Цягам свайго злачыннага існаваньня рэжым разбурыў і зглуміў асновы нашага нацыянальнага жыцьця, культуры, адукацыі, эканомікі, разьвешаў, вобразна кажучы, мноства бомбаў над галовамі беларусаў, якія будуць выбухаць нават тады, калі рэжыма ня будзе. Самае небясьпечнае – гэта велізарная атамная бомба, падвешаная ў Астраўцы. На будоўлі АЭС зафіксаваны шэраг аварый, пажары, нестандартныя пастаўкі, парушэньні тэхналёгій з боку “Росатама”. Прытым “Росатам” нічога ня хоча выпраўляць, ніякіх дэфэктаў і тэхналягічных памылак. Характэрная пазыцыя. Некаторыя адказныя асобы звольніліся з аб’екта, магчыма, каб ня мець адказнасьці за тое, што можа адбыцца.

    Яшчэ ня позна спыніць будаўніцтва і замарозіць гэты вар’яцкі аб’ект агрэсіі і небясьпекі. За гэта трэба змагацца. Гэта пытаньне жыцьця нацыі.


    Сапраўдную атамную катастрофу арганізаваў антыбеларускі рэжым у нацыянальнай навуцы і ў адукацыі. Нацыянальная школа стварае нацыю, фармуе будучыню краіны. Туды якраз мэтадычна б’е і страляе цёмны рэжым.

    Не пералічыць разбурэньняў, якія выклікала ў Беларусі цёмная ўлада стаўленьніка Масквы. Цяпер ён ужо падвёў краіну пад небясьпеку страты незалежнасьці і дзяржавы.

    Нашае грамадзтва і грамадзянская супольнасьць мусілі б ратаваць краіну па ўсіх накірунках разбурэньня, асабліва беларускую мову, школу, адукацыю, навуку, кіно, радыё і тэлебачаньне. Але зразумела, што толькі палітычныя перамены і рашэньні могуць зьмяніць абставіны. Мы як палітычная партыя абапіраемся на праграму “Вольная Беларусь”, да такіх пераменаў мусім імкнуцца і набліжаць добрую будучыню Беларусі і нашага народа, колькі б часу тое ні заняло і чаго б ні каштавала. Хай нас не бянтэжыць доўгая ноч. Сьвітаньне будзе, і ўсе мы яго спаткаем.

    Слава Айчыне!

    Жыве Беларусь!


    Зянон ПАЗЬНЯК

    22.02.2020 г.



    Posted Feb 24, 2020, 12:21 PM by Адміністратар Навін
  • Адбыўся Зьезд КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”

    22 лютага ў Менску адбыўся ХІІ Зьезд Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ (Партыі БНФ) і XIV Зьезд Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”. Заля паседжаньня была ўпрыгожана нацыянальнымі Бел-Чырвона-Белымі Сьцягамі. У працы Зьезду ўзялі ўдзел 87 дэлегатаў з усяе Беларусі, прысутнічалі госьці. Зьезд пачаў сваю працу са сьпяваньня Гімну БНР “Мы выйдзем шчыльнымі радамі”. Потым удзельнікі ўшанавалі хвілінай маўчаньня ўсіх патрыётаў, якія пакінулі гэты сьвет за апошнія гады.

    Зьезд заслухаў даклад сп. Зянона Пазьняка, Старшыні КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне” – Цяжкі час і задачы супраціўленьня” (публікуецца). Старшыня даў вызначэньне палітычнай прыроды КХП-БНФ як палітычнай арганізацыі, якая на аснове беларускіх традыцыных народных каштоўнасьцяў і на аснове хрысьціянскіх прынцыпаў і дачыненьняў між людзьмі арыентуецца на ўсё беларускае грамадзтва, веруючых і няверуючых, на ўсе групы насельніцтва, зьвяртаецца да ўсіх нацыянальных мяншынь, да ўсёй Беларускай нацыі. У сувязі з панаваньнем бяспраўя ў нашай краіне Партыя змагаецца ў цяжкіх умовах. Дзейнасьць канцэнтруецца ў асноўным на культурнай, мэмарыяльнай і інфармацыйнай справе, якую рэжым расцэньвае як небясьпечную для яго палітыку і робіць перашкоды па ўсіх пазыцыях. Усё гэта ўскладняецца пасіўным станам грамадзтва і значным вынішчэньнем грамадзянскай супольнасьці.

    Адным з важнейшых напрамкаў, дзе Партыя прыкладае шмат намаганьняў, зьяўляецца абарона Курапацкай сьвятыні, на якую апошнія паўтара гады рэжым вядзе масіраваную атаку з мэтай зьнішчыць яе. Сябры Партыі вядуць ахвярную працу па ўшанаваньню іншых месцаў пакутніцтва нашага народа – напрыклад, у Хайсах каля Віцебска. Наша Партыя (і яе старшыня) актыўна спрычынілася да ліквідацыі падступнай афёры з пахаваньнем паўстанцаў 1863 г. у Вільні, калі пэўнымі асобамі таемна быў падрыхтаваны падпісны ліст да ўладаў Летувы, каб аддалі парэшткі Кастуся Каліноўскага ў Рэспубліку Беларусь. Гэтая дэмагогія была намі раскрытыкавана і адкінута. Мы накіравалі звароты да ўраду і Сэйму Летувы, і кампрамэтацыя пахаваньня паўстанцаў была спынена. Парэшткі іх былі з гонарам пахаваныя ў мэмарыяльнай капліцы на Росах у Вільні пры магутным удзеле патрыётаў Беларусі. “Яська гаспадар з-пад Вільні” разам з паплечнікамі спачыў у сваёй старажытнай сталіцы на сваёй старажытнай зямлі, за якую аддаў жыцьцё.

    У сьнежні 2019 года наша Партыя прыняла ўдзел у пратэстах супраць афёры інтэграцыі з Расеяй, супраць беззаконьня і здрады кіруючай групы ўлады. Такія пратэсты былі неабходныя, каб грамадзтва і ўвесь сьвет зьвярнулі ўвагу на тое, якой подлай антынароднай палітыкай займаюцца кіруючыя асобы ў Маскве і Менску, гатовыя зьнішчыць нашу дзяржаву і краіну Беларусь дзеля сваіх асабістых інтарэсаў. Рэжым наладзіў паляваньне на пратэстантаў, кідаючы іх за краты і абдзіраючы грошы праз прыдуманыя велізарныя штрафы.

    Дакладчык падкрэсьліў, што Масква пачала чарговы наступ на Беларусь, пад пагрозай незалежнасьць нашай дзяржавы. Па цынічнай, шматкроць дэманстраванай логіцы Масквы падвешаны кліент (Лукашэнка) павінен будзе сасьпець да здачы Беларусі ўзамен за сваё існаваньне. Цяпер неабходныя пратэсты, асьвета і мабілізацыя людзей супраць хунты антынароднай улады і супраць агрэсіі Масквы на Беларусь. Неабходна выключыць усялякія дзеяньні, якія б спрыялі рэжыму і працягу яго ўлады.

    У сувязі з гэтым дакладчык зазначыў, што ўдзел у выбарах, арганізаваных рэжымам, – гэта спрыяньне антынароднаму рэжыму, увекавечваньне ягонай улады. Перакуліць фальсіфікацыйную машыну ва ўмовах бяспраўя можа толькі масавы няўдзел у фальшывых выбарах. Людзям проста ня трэба хадзіць галасаваць, бо ад іхняга галасаваньня тут нічога не залежыць. Схаваць пустыя ўчасткі ня ўдасца, якая б хлусьня тут ні была скарыстана. У сітуацыі пасіўнага байкоту народ ня йдзе на фальшывыя выбары, адмяжоўваецца ад рэжыму і не дазваляе ўладам тым самым трымаць людзей за дурняў. Узьнікае пэўная падстава для антырэжымнай кансалідацыі грамадзтва. Але самае істотнае, што ў гэтым выпадку фальсіфікацыйная машына дае збой і ня можа схаваць фальсіфікацыі на падробцы фрэквэнцыі галасаваньня. Прызнаць такія сфальшаваныя выбары немагчыма.

    Паводзіны асобаў і палітычных структур, якія прадстаўляюцца апазыцыяй і заклікаюць ісьці на фальшывыя выбары, спрыяюць умацаваньню рэжыму і дэзарыентуюць людзей. Каб зьмяніць становішча, трэба забясьпечыць галоўную ўмову – Лукашэнка не павінен удзельнічаць у выбарах. Ён даўно ня мае на тое права. Тут задача нумар 1. Пасьля рэалізацыі гэтай задачы мусіць быць прызначаны новы склад Цэнтральнай выбарчай камісіі і адменена незаконнае так званае папярэдняе галасаваньне. Зразумела, што рух за вырашэньне задачы №1 мусіць стацца шырокім і прывесьці да рэвалюцыйнай сітуацыі. Толькі тады магчымыя перамены. Пытаньні аб няўдзеле Лукашэнкі ў выбарах, замены ЦВК і адмены папярэдняга галасаваньня павінны быць пастаўлены цяпер. Пачатак ініцыятывы і арганізацыйнай групы можа ўзяць на сябе наша Партыя (КХП-БНФ). Але сэнс будзе толькі тады, калі за справу возьмецца шырокая грамадзкасьць і прыйдуць новыя людзі, якім неабыякавы лёс нашага народа і нашай краіны.

    У завяршэньні даклада Старшыня зазначыў, што цягам свайго злачыннага існаваньня рэжым разбурыў і зглуміў асновы нашага нацыянальнага жыцьця, культуры, адукацыі, эканомікі, разьвешаў, вобразна кажучы, мноства бомбаў над галовамі беларусаў, якія будуць выбухаць нават тады, калі рэжыма ня будзе. Самае небясьпечнае – гэта велізарная атамная бомба, падвешаная ў Астраўцы. Нашае грамадзтва і грамадзянская супольнасьць мусілі б ратаваць краіну па ўсіх накірунках разбурэньня, асабліва беларускую мову, школу, адукацыю, навуку, кіно, радыё і тэлебачаньне. Але зразумела, што толькі палітычныя перамены і рашэньні могуць зьмяніць абставіны. Мы як палітычная партыя абапіраемся на праграму “Вольная Беларусь”, да такіх пераменаў мусім імкнуцца і набліжаць добрую будучыню Беларусі і нашага народа.

    З дакладамі выступілі таксама сп. Юры Беленькі, выканаўца ў Беларусі абавязкаў старшыні Партыі і Фронту, сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Партыі і Фронту, сп. Уладзімер Раманцоў, сакратар Управы Партыі і Фронту, і сп. Сяргей Антончык, сябра Сойму Партыі і Фронту.

    Сп. Юры Беленькі распавёў пра дзейнасьць Партыі і Фронту за прамінулы пэрыяд. Сістэматычная асьветніцкая праца з насельніцтвам на працягу гадоў і дзесяцігоддзяў дае свой плён. Успомнім, якая крытыка абрыналася на нас пры згадцы, што “Расея – гэта вайна” або пра рускі імпэрыялізм. Цяпер гэтыя паняцьці сталі агульнапрынятымі ў інфармацыйнай і навуковай прасторах. Беларускі трыюмф у Вільні на разьвітаньні з нашымі героямі Паўстаньня 1863 года паказаў, што у беларусаў ёсьць змагарная патрыятычная эліта, якая яднаецца пад Бел-Чыраона-Белым Сьцягам. Менавіта вакол гэтай эліты павінен гуртавацца ўвесь наш народ у час цяперашніх цяжкіх выпрабаваньняў.

    Сп. Сяргей Папкоў спыніўся на праблемах беларускай адукацыі і нацыянальнага выхаваньня дзяцей. Ён паведаміў, што ягоныя шматлікія сустрэчы і размовы з маладымі бацькамі сьведчаць аб тым, што беларусы падтрымліваюць ідэю беларускай школы, панаваньня беларускай мовы, разумеюць беспэрспэктыўнасьць дамінацыі расейскага сурагата ў нашай краіне. А вось асобы, адказныя за адукацыю ў навуцы і адміністрацыі, дэманструюць канфармізм і антынацыянальную дзейнасьць, выконваючы замову Масквы і мясцовага рэжыму на русіфікацыю і асіміляцыю беларусаў. Супраціў асіміляцыі павінен быць ужо цяпер, каб выратаваць нашых дзяцей.

    Сп. Уладзімер Раманцоў зрабіў падрабязны навуковы даклад па праблеме Астравецкай АЭС. Ён прадэманстраваў шэраг фактаў і навуковых высноў, якія адназначна сьведчаць аб тым, што Беларусі не патрэбная гэтая расейская АЭС. Ядзерны аб’ект нясе толькі шкоду і сьмяротную небясьпеку для нашага народа і ўсяго рэгіёна Цэнтральнай і Паўночнай Эўропы.

    Сп. Сяргей Антончык распавёў пра ўдзел нашых партыйцаў у падрыхтоўцы Кангрэса за незалежнасьць. Бальшыня ўдзельнікаў падрыхтоўкі Кангрэса падтрымала праграму фронтаўцаў па правядзеньні гэтага форума пад знакам абароны нашай краіны ад расейскай агрэсіі.

    Са спавешчаньнямі выступілі таксама дэлегаты Зьезду з розных рэгіёнаў краіны. Яны распавялі пра працу партыйных арганізацый, становішча на месцах і настроі людзей.

    Зьезд абмеркаваў і прыняў наступныя дакуманты:

    1). Мэмарандум “Аб абароне незалежнасьці”;

    2). Заклік “Рух за выбары без Лукашэнкі”;

    3). Зварот “Спыніць атамную сьмерць Беларусі”.

    4). Заклік “Шануйце Беларускую мову”.

    Былі праведзены выбары кіруючых ворганаў КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Старшынёй Партыі і Фронту быў абраны сп. Зянон Пазьняк. Намесьнікамі старшыні былі абраны сп. Юры Беленькі (выканаўца абавязкаў старшыні ў Беларусі), сп. Сяргей Папкоў і Уладзімер Раманцоў. Быў абраны таксама новы склад Сойму з 33 чалавек.

    На прыканцы паседжаньня Зьезду грамада прасьпявала нацыянальны беларускі Гімн “Магутны Божа”.

    Пасьля гэтага было праведзена паседжаньне новага складу Сойму. Сойм абмеркаваў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.


    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    22 лютага 2020 г.








    Posted Feb 24, 2020, 12:18 PM by Адміністратар Навін
  • Абараніць Беларусь ад атамнай смерці

    (зварот)

    Больш за трыццаць гадоў мінула ад пачатку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС. У выніку гэтай трагедыі Беларусь панесла велізарныя чалавечыя і эканамічныя страты. Яшчэ доўгія дзесяцігоддзі спатрэбяцца нашаму народу для пераадоленьня наступстваў Чарнобыля.

    Сёньня над Беларускай нацыяй і сумежнымі краінамі навісла яшчэ адна сьмяртэльная небясьпека. Імя гэтай небясьпекі – Астравецкая атамная станцыя. Гэтая станцыя ёсьць расейская задума, расейскі неправераны праект, расейскі персанал абслугі, расейскае ядзернае паліва і расейскія грошы, якія аформлены як крэдыт для рэжыму ўлады ў Беларусі і які па пляну аддаваць Маскве з працэнтамі будзе беларускі народ. Прытым палову энергіі АЭС будзе забіраць Масква.

    Станцыя насуперак навуковым дадзеным будуецца на стыку геалагічных пліт у сейсмічнай зоне, дзе перыядычна адбывацца землятрусы, у густа заселеным месцы паміж дзьвюма сталіцамі – Вільняй і Менскам. АЭС будуецца тут насуперак геалагічным, эканамічным і энергетычным экспертызам спецыялістаў. З 28 пляцовак, прапанаваных для будаўніцтва АЭС, Астравецкая пляцоўка з’яўляецца адной з самых небяспечных. Рашэньне аб пабудове АЭС пад Астраўцом было прынята адным чалавекам, кіраўніком улады, які па прафанску думаў зарабляць грошы на продажы электраэнергіі за мяжу, бо ў Беларусі электраэнергіі хапае. Але аказалася, што электрычнасць з гэтай АЭС нікому не патрэбная.

    Будаўніцтва Астравецкай АЭС вядзецца з грубымі адступленьнямі ад тэхналёгіі і тэхналягічных стандартаў. Усё робіцца “па-руску” з парушэньнямі і недапрацоўкамі, з рабленьнем абы-як, з аварыямі, пажарамі і гібельлю людзей ужо ў часе будаўніцтва. Да сёняшняга дня ня вырашаны праблемы зьвязаныя з захаваньнем адпрацаванага ядзернага паліва. Гэтыя парушэньні і недапрацоўкі гарантуць катастрофу. Выбар расейцамі непрыдатнага, але стратэгічна выгаднага для агрэсіі месца пабудовы АЭС пад Астраўцом сьведчыць пра тое, што гэтая атамная супербомба, закладзеная пад Беларусь, выбухне абавязкова.

    Яшчэ ёсьць магчымасць спыніць пабудову Астравецкай АЭС, пакуль не завезьлі ядзернае паліва. Спыніць гэту беларускую ядзерную сьмерць трэба любым спосабам, пакуль яшчэ ня позна. Заклікаем народ супраціўляцца. Зьвяртаемся да вайскоўцаў, бо ёсьць магчымасьць вырашыць задачу. Заклікаем да пратэстаў, пікетаў, дэманстрацый, блакіровак, байкотаў, зваротаў, пасыланьня лістоў у міжнародныя арганізацыі. Але ўсё залежыць ад беларусаў. Наша жыцьцё – наша права. Будаўніцтва атамнай станцыі ў Астраўцы мусіць быць спынена.


    XII Зьезд Кансэрватыўна – Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    22 лютага 2020 г.

                г. Менск

    Posted Feb 24, 2020, 12:15 PM by Адміністратар Навін
  • Шануйце Беларускую мову

    (заклік)

    У цяжкія для краіны дні, калі цёмныя сілы пагражаюць незалежнасьці нашай дзяржавы і жыцьцю Беларускай нацыі, зьвяртаемся да грамадзянаў нашай Айчыны. Шануйма вялікую прыгожую родную Беларускую мову, паважайма яе, адраджайма ў школах, вучэльнях, у грамадзтве. Памятайма, што Беларуская мова ёсьць найвялікшая каштоўнасьць нацыі, якая забясьпечвае ёй разьвіцьцё культуры і нацыянальнае вечнае існаваньне.

    Ворагі чалавецтва і цёмныя людзі, непрыяцелі нашай краіны першым чынам стараліся зьнішчыць нашу мову і школу, каб забясьпечыць сабе паразітнае жыцьцё на нашых каштоўнасьцях, маёмасьці і працы людзей, скарыстаць наш розум і наш інтэлект. А тым часам розум чалавека найлепш разьвіваецца ў роднай мове, на генетычнай аснове моўнай памяці. Таму стараймася, каб нашыя дзеці ведалі беларускую мову, вучыліся на ёй, чыталі беларускія кніжкі, сябравалі ў беларускім асяроддзі.

    Дбайма пра нашу культурную будучыню ўвесь час, у якіх бы дрэнных умовах нам ні прыходзілася існаваць. Родная Беларуская мова дапаможа нам выжыць у неспрыяльных абставінах палітычнай цемры, хамства і антыбеларускай палітыкі, памятаючы пра велічнасьць нашай гісторыі, запісанай у мове продкаў. Дбайма пра будучую вольную і сьветлую Беларусь!


    ХІІ Зьезд Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    22.02.2020 г.

    г. Менск


    Posted Feb 24, 2020, 12:13 PM by Адміністратар Навін
  • Аб абароне Незалежнасьці

                (мэмарандум)

    Узмацненьне расейскай агрэсіўнай палітыкі абвастрыла пагрозу незалежнасьці і сувэрэнітэту Беларусі. Руская гібрыдная вайна супраць беларускай нацыі ўзмацнілася па ўсіх агентурных накірунках: мэтадычна ідзе зьнішчэньне беларускай школы, адукацыі і беларускай мовы, павялічылася псэўдакультурная інвазія расейскіх арганізацыяў у беларускія структуры, плыве шквал дзікай расейскай прапаганды па рускіх тэлеканалах, якія вяшчаюць у беларускім эфіры.

    Штучнае стварэньне энэргетычнай залежнасьці беларускай эканомікі ад паставак энэргарэсурсаў з Расеі дало магчымасьць Маскве пастаянна ціснуць на свайго сатрапа, патрабуючы абмену сувэрэнітэту на энэргарэсурсы.

    Гэта ёсьць тэхналёгія расейскай гібрыднай вайны: паставіць свайго стаўленіка, прымусіць яго аднабока прывязаць эканоміку краіны да энэргарэсурсаў Расеі, падтрымліваць свайго сатрапа ва ўладзе і адначасна шантажаваць і душыць яго гэтай энэргетычнай залежнасьцю, патрабуючы расплаты сувэрэнітэтам краіны. Лукашэнка ад пачатку стаў рычагом маскоўскай палітыкі захопу Беларусі. Ад гэтай асобы ўзьнікла і зыходзіць найвялікшая небясьпека для незалежнасьці і будучыні беларускай дзяржавы.

    Апошнім часам Крэмль распрацаваў чарговы плян аншлюсу Беларусі пад назвай “паглыбленьне інтэграцыі”, якая была ўзгоднена з Лукашэнкам. З удзелам яго асобы ў канцы 2019 года таемна ў Маскве распрацаваныя 31 праграмa (“дарожных картаў”) разбурэньня сувэрэнітэту беларускай дзяржаўнасьці і беларускай нацыі. Гэтыя сакрэтныя дакуманты, кшталту пакту Молатава-Рыбэнтропа, прадугледжваюць паэтапную ліквідацыю Беларусі. Гэта плян гібрыднай агрэсіі.

    Адначасна на працягу апошніх трох гадоў Расея перакінула свае войскі да беларускай мяжы і стварыла тут (Ельня, Клінцы) новыя ўдарныя групы войскаў і атакуючыя аддзелы з мэтай выкарыстаньня іх у ваенным захопе Беларусі.

    Абарона дзяржаўнай незалежнасьці і сувэрэнітэту Беларусі ў гэтых абставінах вымагае канкрэтных дзеяньняў і вызначэньня пазыцыі.

    1). Беларускае грамадзтва мусіць усімі магчымымі спосабамі ліквідаваць галоўную небясьпеку незалежнасьці і існаваньню дзяржавы – пазбавіцца ад прысутнасьці Лукашэнкі ва ўладзе краіны.

    2). Беларускае грамадзтва павінна рыхтавацца да збройнага адпору агрэсару.

    3). Беларускаму грамадзтву неабходна шырока дэманстраваць свой пратэст супраць маскоўскіх плянаў аншлюсу Беларусі.

    4). У пратэстах супраць маскоўскай пагрозы аншлюсу трэба зьвяртацца да міжнародай супольнасьці ЗША і Вялікабрытаніі, спасылаючыся на палажэньні Будапэшцкага Мэмарандуму 1994 года.


    ХІІ Зьезд Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    22 лютага 2020 г.

    г. Менск

    Posted Feb 24, 2020, 12:11 PM by Адміністратар Навін
  • Рух за выбары без Лукашэнкі

    (заклік)

    Галоўнай прычынай адсутнасьці зьмены ўлады ў Беларусі зьяўляецца параліч інстытуту выбараў. Рэжым Лукашэнкі ў выніку лістападаўскага дзяржаўнага перавароту 1996 года стварыў сістэму абсалютнай улады і субардынацыі адной асобы на пасадзе прэзыдэнта краіны. Замест дэмакратычных празрыстых выбараў створана фальсіфікацыйная сістэма галасаваньня, цалкам падкантрольная адміністрацыі рэжыму і ўладным структурам, якія і вызначаюць вынікі галасаваньня па зададзенай схеме.

    Грамадзтва, практычна, адхілена ад назіраньня за падлікам галасоў, за складаньнем пратаколаў галасаваньня і складаньнем сьпісаў выбаршчыкаў. У час выбараў рэжым арганізуе прымусовае галасаваньне і прымусовы, пад страхам рэпрэсій, загон людзей на папярэдняе галасаваньне, якое доўжыцца пяць дзён і непадкантрольнае грамадзкасьці. Права людзей груба парушана, законныя мэтады зьмены ўлады ліквідаваныя.

    Вырашэньне гэтай праблемы магчымае праз грамадзкі ціск на ўлады, які гарантуе канстытуцыя, але не ўспрымае антынародная ўлада. У рэальнасьці гэта мусіць стацца грамадзкая барацьба, вынік якой будзе залежыць ад сілы і масавасьці пратэсту. Заклікаем да такога законнага і справядлівага змаганьня.

    Патрабаваньні руху за дэмакратычныя законныя выбары наступныя:

    1). Няўдзел А. Лукашэнкі ў прэзыдэнцкіх выбарах 2020 года. Згодна закона з 2004 года ён ня мае права выстаўляць сваю кандыдатуру на выбарах прэзыдэнта.

    2). Зьмена ўсяго складу Цэнтральнай выбарчай камісіі.

    3). Адмена папярэдняга галасаваньня.

    Пачатак руху лічыць ад моманту публікацыі ў Сеціве гэтага звароту.

    Арганізацыйным мэтадам руху зьяўляецца вольнае стварэньне суполак па ўсёй Беларусі з наступным аб’яднаньнем у сістэмны рух, які канкрэтызуе працу.


    ХІІ Зьезд Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    22.02.2020 г.

                г. Менск

    Posted Feb 24, 2020, 12:06 PM by Адміністратар Навін
  • Суд у справе “Дзядоў-2019”

    Падтрымайма патрыётаў!

    21 лютага а 15.00 адбудзецца паседжаньне Гарадзкога суда г. Менска па касацыйнай скарзе Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі на ранейшы прысуд раённага суду ў справе правядзеньня мэмарыяльных мерапрыемстваў у Курапатах на Дзяды ў 2019 годзе. КХП-БНФ абскарджвае патрабаваньне ўладаў аб аплаце “паслуг міліцыі па ахове грамадзкага парадку” падчас некамэрцыйнага мэмарыяльнага мерапрыемства.

    Паслугі міліцыі” ўжо аплочаны грамадзтвам з бюджэтных сродкаў, на якія існуе гэтая дзяржаўная структура. Такіх цынічных патрабаваньняў не прад’яўляюць людзям нават недэмакратычныя рэжымы, калі йдзецца пра ўшанаваньне ахвяраў народа.

    Падтрымайма патрыётаў!

    Адрас суда: Менск, вул. Дуніна-Марцінкевіча, 1. Ст. мэтро “Спартыўная”.

    Інфармацыйная камісія 

    Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    17 лютага 2020 г.


    Posted Feb 17, 2020, 4:20 PM by Адміністратар Навін
  • ЮБІЛЕЙ ПАТРЫЁТА

    Дэпутату Незалежнасьці сп. Сяргею Папкову сёньня спаўняецца 80 гадоў! Віншуем старэйшыну нацыянальна-вызвольнага руху зь юбілеям!

    Сяргей Пятровіч, намесьнік старшыні КХП-БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, працягвае актыўную палітычную і асьветніцкую працу. Поўны энэргіі і адкрыты для ўсіх, ён і не зьбіраецца на “заслужаны адпачынак”. Чалавечы і палітычны досьвед, мужнасьць і пасьлядоўнасьць характарызуюць нашага старэйшага сябру. Няхай маладыя беларусы бяруць прыклад з такіх людзей.

    Зычым Сяргею Пятровічу моцнага здароўя, натхненьня для навуковых адкрыцьцяў і новых ідэй. Разам будзем ісьці ў змаганьні і стваральнай працы на карысьць нашай дарагой Бацькаўшчыны.

    Сябры і кіраўніцтва Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    і БНФ “Адраджэньне”

    13 лютага 2020 г.


    Posted Feb 13, 2020, 7:38 PM by Адміністратар Навін
  • Чакаем рэагаваньня

    Праводзіцца рассылка дакуманта “Спыніць асіміляцыю беларусаў” у міжнародныя арганізацыі, структуры ААН і арганізацыі ў Беларусі.

    Адрасаты ў Беларусі:

    - ПРААН у Беларусі,registry.by@undp.org

    - ЮНІСЕФ у Беларусі, unicef.minsk@unicef.by

    - Сусьветны банк у Беларусі, binfo@worldbank.org, (фінансуе беларускія праекты Мэтаў устойлівага разьвіцьця)

    - Каардынацыйны савет па ўстойлівым разьвіцьці Міністэрства адукацыі root@minedu.unibel.by

    - Асацыяцыя ”Адукацыя для ўстойлівага разьвіцьця” (БДПУ), cc_esd@bspu.by


    Тут тэкст для беларускіх арганізацыяў.

    Шаноўнае спадарства

    Мы, беларусы, вымушаны зьвяртацца да міжнароднай грамадзкай і навуковай супольнасьці, каб ня зьнікнуць пад ціскам асіміляцыі.

    Палітыка асіміляцыі, якую праводзіць сістэма адукацыі ў Беларусі, уяўляе найбольшую шкоду ў пытаньнях інтэлектуальнага разьвіцьця беларусаў.

    Нам патрэбна дапамога ў прасоўванні праекта па спыненні асіміляцыі беларусаў. Падтрымка неабходная ў стварэнні і функцыянаванні сеткі адукацыйных школ для бацькоў па выхаванні дзяцей у беларускай культуры і мове. Тэма адлюстравана ў прыкладзеным матэрыяле. stop-the-assimilation.pdf

    Стаўленьне Міністэрства адукацыі да праблемы нам вядомае. Яно характэрна адлюстравана ў лісьце-адказе 15.11.2017 № 05-3224-П-(0)-0 (у высновах):

    Лічым, што пытаннямі стварэння цэнтра для асветніцкай дзейнасці ў беларускіх сем’ях могуць займацца грамадскія аб’яднанні і таварыствы, заклапочаныя станам і лёсам беларускай мовы, якія сваёй дзейнасцю паслужаць станоўчым прыкладам для іншых грамадзян краіны” .

    Яшчэ адзін яскравы ўзор стаўленьня да нашай паблемы выяўляе адказ БДУ 21.02.2019, № 0922/953. Пры гэтым цынічна, парушаючы закон “Аб мовах у Рэспубліцы Беларусь”, на наш зварот па-беларуску адказваюць па-руску. У тым ліку, адказ абсалютна навукова не карэктны (мякка кажучы) па ўсім пунктам. Ліст-адказ БДУ прыкладаецца. adkaz-bdu.pdf

    Лічым неабходным вас паінфармаваць.

    4.02.2020

    Сяргей Папкоў

    тэл. 29 6615143

    http://www.bielarus.net/archives/2020/02/04/5565 


    Posted Feb 8, 2020, 8:36 AM by Адміністратар Навін
  • Спыніць асіміляцыю беларусаў/Stop the Assimilation of the Belarusian People

    Мы, беларусы, вымушаны зьвяртацца да міжнароднай грамадзкай і навуковай супольнасьці, каб ня зьнікнуць пад ціскам асіміляцыі.

    Палітыка асіміляцыі, якую праводзіць сістэма адукацыі ў Беларусі, уяўляе найбольшую шкоду ў пытаньнях інтэлектуальнага разьвіцьця беларусаў.

    Нам патрэбна дапамога ў прасоўванні праекта па спыненні асіміляцыі беларусаў. Падтрымка неабходная ў стварэнні і функцыянаванні сеткі адукацыйных школ для бацькоў па выхаванні дзяцей у беларускай культуры і мове.

    Тэма адлюстравана ў прыкладзеным матэрыяле.


    We, Belarusians, are forced to turn to the international community and the scientific community in order not to disappear under the pressure of assimilation.

    Assimilation policies pursued by the education system in Belarus is the greatest harm in matters of intellectual development of the Belarusians.

    We need help in promoting a project to stop the assimilation of Belarusians. Support is needed in the creation and operation of a network of educational schools for parents in raising children in the Belarusian culture and language. The topic is reflected in the attached material.

    stop-the-assimilation.pdf

    Posted Feb 3, 2020, 2:53 PM by Адміністратар Навін
  • РЭПЛІКА ПРА КАНФАРМІЗМ

    Паглядзеў я інтэрв'ю чарговага спэцыяліста з-за мяжы (Чэхія) Алены Маркавай пра беларускую мову і пра закон аб мове, прыняты пад прэсам Беларускага Народнага Фронту і ўсяго беларускага грамадзтва Вярхоўным Саветам 11-га скліканьня ў студзені 1990-га года. ("Доктар гісторыі Алена Маркава пра лёс беларускай мовы: пункту невяртаньня няма". 25 студзень 2020, Сяргей Абламейка, інтэрнэт-старонка "Свабода")

    Вось што піша ў інтэрв'ю А. Маркава. Даю толькі дзьве цытаты, але такое там спрэс і толькі такое.

    1. «Нефармалы» пачыналі зь непалітычнага парадку дня — культурная спадчына, экалягічныя праблемы — але паступова павялічвалі свой палітычны ўплыў і перацягвалі на сябе ўвагу грамадзтва. Найважнейшым пунктам у дзейнасьці нефармалаў была беларуская мова, яны выступалі за пашырэньне сфэры яе ўжытку."

    2. "Калі глядзець пратаколы пасяджэньняў партыйных органаў, то бачна, што кампартыя хацела апярэдзіць ініцыятыву нефармалаў у справе разьвіцьця беларускай мовы і яе прасоўваньня. Камуністы вывучалі нефармальныя рухі, сачылі за іх дзейнасьцю, каб перахапіць ініцыятыву. Яны вывучалі тактыку, стратэгію і патрабаваньні нефармалаў, каб пасьля адэкватным спосабам перахапіць ініцыятыву."

    Цяпер па сутнасьці. У 1988-1990 гг. адзінай антыкамуністычнай і нацыянальнай палітычнай сілай ў Беларусі, якая перавярнула тут ўсё, быў Беларускі Народны Фронт "Адраджэньне". Дзяржаўнасьць Беларускай мовы -- адзін з галоўных пунктаў барацьбы і праграмы БНФ, які аб'яднаў у гэтым ўсё сумленнае беларускае грамадзтва, выклікаў страх трывогу і шалёную нянавісьць камуністычнай намэнклятуры супраць БНФ. Нянавісьць была такой лютай, страх перад папулярнасьцю БНФ такі асэнсаваны, што, практычна да самага 1990-га года камуністычнае кіраўніцтва і парпаганда старалася дзе магчыма нават пазьбягаць слова БНФ (каб не папулярызаваць свайго праціўніка). Замест гэтага камуністы часта выкарыстоўвалі прыдуманы імі абагулены тэрмін "нефармалы". Гэты міфічны тэрмін часта блукаў у выступах камуністычнага кіраўніцтва і камуністычных журналістаў, там дзе гаворка ішла пра Фронт. Але летам 1989 года ў Вільні адбыўся Устаноўчы зьезд БНФ, а вясной 1990-га зьявілася Фракцыя БНФ ў парляманце. Камуністычныя эўфемізмы і "фармальная" міфалогія зьніклі начыста, а ў 1991 пад ударамі БНФ зьнікла і КПБ (КПСС).

    І вось мы чытаем сэнтэнцыі чалавека, які робіць выгляд, што зваліўся зь месяца і нічога ня ведае, што тут было, дык карыстаецца міфічнай тэрміналёгіяй здохлай камуністычнай намэнклятуры. Але ведаем мы гэтыя "штучкі", панове (і чаму тое робіцца). Не было, не існавала Фронту ў разважаньнях спэца Алены Маркавай. Былі нейкія «нефармалы» і КПСС. У Беларусі то ведаюць што было. Але «спэцы» фармуюць думку за мяжой. І таму спатрэбілася рэпліка

    Што датычыць навуковых разважаньняў А. Маркавай, заснаваных "на пісьмах трудзяшчыхся", то для навуковай асновы гэтага недастаткова. Беларуская мова мусіла б быць дзяржаўнай нават калі б такіх лістоў у БССР і не было (а раней і не было і зразумела чаму). Вось тут і павінна працаваць навука і выяўляцца ўзровень навукі. Нажаль ўзровень тут -- замежны, які ня ўмее (альбо ня хоча) аддзяляць гістарычныя працэсы ад акупацыйнай палітычнай прапаганды, якая таксама стала часткай гісторыі. (У навуцы яшчэ ёсьць такое паняцьце як інтэлектуальная чэснасьць. Але пра гэта тут не гаворым).

    31 студзень 2020 г.              Зянон Пазьняк




    Posted Feb 1, 2020, 11:25 AM by Адміністратар Навін
  • ЗАЦЕМКІ ПА ХОДУ ВЫБАРЧАЙ ІНФАРМАЦЫІ

    Паглядзеў я жывы эфір прэсавай канфэрэнцыі групы так званай "апазыцыі" (пяць суб'ектаў), якія ідуць на прэзыдэнцкія выбары і будуцць праводзіць "праймэрыз" па вызначэньні адзінага кандыдыта. Такія спэктаклі ставяцца ўжо 20 гадоў, з таго часу калі нямецкая выведка (у асобе Ганса Віка) і КГБ стварылі ў Беларусі сваю так званую "дэмакратычную апазыцыю". Але ўпершыню я паглядзеў гэты спэктакль ужывую.

    Першае, што зразумела -- гэта тое, што сістэма працуе спраўна і Лукашэнка можа не хвалявацца. Выбары пройдуць па стандартнай рэжымнай схеме і чарговы тэрмін узурпацыі ўлады яму забясьпечаны.

    Другое, што я заўважыў, -- у гэтых асобаў, што сабраліся на "выбары" і якія тлумачаць свае паводзіны "праймэрыз», -- абсалютна няма сораму. У той час, калі грамадзтва наконт так званых рэжымных "выбараў" ужо даўно разабралася.

    І трэцяе, што не было для мяне нечаканасьцю, але ўсяроўна непрыемна пацьвердзілася, -- гэта ўдзел Паўла Севярынца ў гэтай кампаніі. За апошнія месяц-паўтара Севярынец выгадна (і заслужана) выйшаў наверх у пратэстным палітычным змаганьні супраць аншлюсу і за незалежнасьць Беларусі. Замест таго, каб замацаваць пазыцыі і сьмела весьці наступальную палітыку на іншым узроўні, ён зноў уваліўся туды, адкуль выйшаў -- у гнілую лахань вікаўскай "апазыцыі", якая падтрымлівае рэжымныя "выбары" і ўвекавечвае рэжым Лукашэнкі.

    На гэтым -- багна. Фініта. Будзе шмат кандыдатаў ад "апазыцыі" (для Захаду і "говправду" -- апазыцыя). І гэта пры тым, што ніводнай асобы, якая магла б стаць альтэрнатывай рэжыму і "адзіным кандыдатам", у гэтай багне няма.

    Яны там яшчэ ў "праймэрыз" будуць бавіцца. Які ім у Беларусі "праймэрыз"! І слова такога ў беларускай мове не існуе. (Хіба што лексіку пад грошы падбіраюць).

    Зьмены мусяць стацца тады, калі хаця б палова выбарцаў актыўна збайкатуюць фальшыфыя выбары ды закрычаць -- валіце прэч з вашымі "дурыбарамі"! Прэч Ярмошыну! Давай новую ЦВК! Прэч прадажных школьных настаўнікаў! Давай у выбарчыя камісіі людзей, а не школьных рабоў! Лукашэнка, хопіць! Дастаў! Прэч з выбараў! І г. д.

    Так, мы, адраджэнцы, за гэта змагаемся ўвесь час. Усё ідзе павольна, бо вікаўская апазыцыя не зьнішчальная. Але пакуль у грамадзтве тое ня станецца, будуць "дурыбары" і лукашысцкі рэжым.

    27-01-2020                         Зянон Пазьняк

    Posted Jan 28, 2020, 8:58 AM by Адміністратар Навін
  • ПУЦІН РЫХТУЕ ВАЙНУ

    (тэзісы)

    Новая канструкцыя расейскай улады завострана на вайну:

    1. Пытаньне вайны сканцэнтравана ў руках адной асобы, Пуціна,

    2. Усе сілавыя ведамствы падначалены адной асобе, Пуціну,

    3. Умацавана вертыкаль улады, ліквідаваны рэшткі самакіраваньня.

    4. Урад сканцэнтраваны на функцыю максімальнага збору сродкаў, неабходных для вайны,

    5. Усе міжнародныя дамовы, усе ратыфікаваныя міжнародныя канвэнцыі выведзены за межы законаў, не зьяўляюцца абавязковыя для выкананьня.

    6. Канцэнтрацыя войскаў уздоўж межаў Беларусі, Украіны, Балтыі.

    Паэтапныя пляны пуцінскай хунты на заходнім накірунку:

    - Акупацыя Беларусі,

    - Акупацыя Украіны,

    - Акупацыя краінаў Балтыі

    Ваенныя дзеяньні заплянаваныя гібрыднымі мэтадамі. Пры іх недастатковай эфектыўнасьці, -- гарачыя вайсковыя апэрацыі.

    З Макронам дамоўлена, Меркель нешта паабяцалі, ЗША будуць занятыя выбарамі. Польшчы спрабуюць учыніць блякаду. Таму такая пасьпешнасьць, гэта пляны на 2020 г.

    Для беларусаў, якія трымаюць у руках зброю. Лепш даць адлуп расейскім плянам на першым этапе (пры памкненьні акупацыі Беларусі), чым гінуць на расейскіх войнах супраць суседзяў. Гэтым перакуліць усе шызоідныя пляны Масквы.

    27 студзеня 2020 г.     "Беларуская Салідарнасьць"

    http://www.bielarus.net/archives/2020/01/27/5556#more-5556

    Posted Jan 27, 2020, 7:55 AM by Адміністратар Навін
  • Інтранізацыя

    (Андрэй Пянткоўскі пра Расею)

    Так, у нашага пажыцьцёвага пуціндэнта прызначаліся ў 2024-м некаторыя тэхнічныя праблемы перарэгістрацыі прыладаў абсалютнай улады. Хітрамудрае слоўца “запар”, якое двойчы выцягвала яго за вушы на сталец, абярнулася сваім непрыемным бокам – “тройчы запар” ніяк не каціць. Але ж праблема дробная. Вучоныя халуі ўжо даўно з дзесятак сцэнароў яе рашэньня запрапанавалі. Адзін лепшы за іншы.

    І чаму ж раптам за чатыры гады да нейкай дробнай руціннай працэдуры яму раптам захацелася так голасна абвясьціць сябе валадаркай марской, сухапутнай, судовай, ды яшчэ ў рэжыме ўсенароднага волевывяржэньня на піку травеньскага перамогашаленства? Не, гэта не праблема 2024-га, гэта мабыць, нейкая патрэба 2020-га. У нашай гісторыі сустракалася ўжо аднойчы такое ж дзіўнае, на першы позірк, пажаданьне валадара.

    Генэральны сакратар ЦК ВКП (б) тав. Сталін І.В., які сканцэнтраваў у сваіх руках такую неабдымную ўладу, якая ўсім добрым гітлерам разам узятым ня сьнілася, 6 траўня 1941 года нечакана прызначыў сябе Старшынёй Савета Народных Камісараў СССР. Якраз на наступны дзень пасьля свайго гістарычнага выступу на банкеце выпускнікоў вайсковых акадэмій, дзе ён, рэзка адхіліўшы тост за мірную палітыку, запрапанаваны адным недалёкім генэрал-маёрам, заявіў: “Пара канчаць з абарончым лёзунгам, бо ён састарэў і зь ягонай дапамогай ужо немагчыма набыць ні пядзі зямлі. Чырвоная армія павінна прызвычаіцца да думкі, што эра мірнай палітыкі скончылася і пачалася эра гвалтоўнага пашырэньня сацыялістычнага фронту. Той, хто не разумее неабходнасьці наступальных дзеяньняў, -- абывацель або дурань”.

    Мабыць, менавіта 5 траўня ён прыняў рашэньне аб пераходзе да вырашальнай стадыі грандыёзнай апэрацыі “Ледакол”. Ён ня меў патрэбы ні ў жменьцы дадатковай улады над мільёнамі сваіх рабоў і дзесяткам тонкашыіх правадыроў. Але як чалавеку містычнага кшталту розуму, які атрымаў у юнацтве рэлігійнае выхаваньне, яму для сябе самога патрэбна была нейкая інтранізацыя, высьвячэньне, калі хочаце, перад лёсавызначальным уладарным рашэньнем. Нешта, што аддалена нагадвае імпэратарскую карону Напалеона, якую той вырваў з рук Папы і ўзграмазьдзіў сабе на галаву. Альбо плебісцыт, які правёў Гітлер, каб аб’яднаць пасады канцлера і прэзыдэнта і абвясьціць сябе фюрэрам. Было нешта агульнае ў псіхалогіі паводзінаў такіх розных прафэсійных “валадароў сьвету” перад вырашальным кідком касьцей.

    Спроба заваёвы сусьветнага панаваньня скнончылася для савецкага дыктатара частковым посьпехам – перамогай у Другой сусьветнай вайне. Сам ён палічыў вынік няўдачай: цар Аляксандр да Парыжа дайшоў быў.

    Для краіны цана “перамогі” аказалася пачварнай. Нам 75 гадоў працягваюць кроіць крывавымі скібамі праўду пра яе – 8 млн, 20 млн, 27 млн, 41 млн. Гэта была дэмаграфічная катастрофа. “Сталін і Жукаў спалілі ў агні вайны расейскі народ”, -- вынес свой прысуд расейскі жаўнер Віктар Астаф’еў. Гістарычным рэхам “Ледакола” стала і падзеньне СССР у 1991 годзе.

    Спусьцімся праз некалькі пралётаў рухомай десьвіцы Лямарка і вернемся да нашага пэрсанажа. На пачатку было ягонае слова. Слова пра буйнейшую геапалітычную катастрофу ХХ стагоддзя. Не гібель дзесяткаў мільёнаў людзей, а набыцьцё незалежнасьці Украінай, Грузіяй, прыбалтыйскімі дзяржавамі ўспрымалася ягонай імпэрскай сьвядомасьцю як буйнейшая катастрофа ХХ стагоддзя. Паводле класічнай расейскай жандармскай традыцыі. Слова ўвасобілася ў гасударавую Справу.

    Праз трыццаць гадоў пасьля распаду створанай Сталіным другой імпэрыі Чынгісхана даляравыя мільярдэры, якія ўзялі ў спадчыну ад камуністычнага рэжыму адзін Улус імпэрыі і ядзерную зброю, “гатовыя паўтарыць”. Сам факт існаваньня Захаду як магчымай гістарычнай альтэрнатывы заўжды ўспрымаўся валадарамі Крамля як экзістэнцыйны выклік і пагроза.

    Гістарычнае перамогашаленства, якое культывуецца дзесяцігоддзямі, плаўна перарасло ў перамогашаленства live. Клептакраты ня бачаць сёньня іншага спосабу захаваньня сваёй асабістай пажыцьцёвай улады і бессьмяротнасьці ва ўладзе сваёй карпарацыі.

    Аўтары новага “Ледакола-2”, трэба аддаць ім належнае, слушна вызначылі самую важную і ў той жа час самую ўразьлівую кропку ў сістэме абароны Захаду. Вось ужо 70 гадоў гэтая абарона трымаецца на пісхалагічным фантоме, калі хочаце. На веры сяброў і ворагаў у дзейснасьць 5-га артыкула Статута НАТО. На рашучасьці ЗША абараняць сваіх хаўрусьнікаў па НАТО, ахвяруючыся жыцьцямі сваіх жаўнераў, а можа, і сваіх цывільных жыхароў. І калі ў гады халоднай вайны з СССР ад амэрыканцаў патрабавалася гатоўнасьць паміраць за Бэрлін і Парыж, то сёньня вернасьць 5-му артыкулу азначае іхнюю гатоўнасьць паміраць за Нарву, Клайпэду, Сувалкі.

    Гэтыя хаўрусьніцкія абавязацельствы, дэкларуемыя 5-м артыкулам, ніколі не маглі быць стоадсоткава гарантаванымі. Але яны заўжды разглядаліся патэнцыйным праціўнікам як даволі сур’ёзныя, і савецкія правадыры так і не наважыліся выпрабаваць іх на трываласьць у Эўропе. Спакуса праверыць пашыраную на Усходнюю Эўропу амэрыканскую гатоўнасьць змагацца і паміраць хвалюе сёньня фантазію ў Крамлі. Абвал 5-га артыкула Статта НАТО азначаў бы Перамогу пуцінскай Дзюдохэрыі ў 4-й сусьветнай вайне, рэванш за паразу СССР у 3-й (халоднай) і прыніжальны сыход Захаду з сусьветнай гісторыі. Прыніжаны і пераможаны Захад ужо ніколі ня здолее стаць прывабнай альтэрнатывай.

    Шчыры ядзерны шантаж пасьлядоўна доўжыцца ўжо пяць гадоў. На ўсіх узроўнях (экспэрты, прапагандысты, афіцыйныя асобы) Масква зьвяртае да Захада сваё гітлерскае пытаньне з 30-х гадоў мінулага стагоддзя: “Вы гатовыя памерці за Нарву (Данцыг)? Вы наважыцеся выканаць вашыя абавязацельствы па артыкуле 5 Статута НАТО, калі нашы даведзеныя да адчаю зялёныя чалавечкі накіруюцца ў свой законны адпачынак у балтыйскія рэспублікі, а за імі будуць стаяць нашы ядзерныя сілы, нацэленыя на вашы гарады?”

    Для абвалу 5-га артыкула дастаткова перафарматаваць у заданым ключы сьвядомасьць толькі некалькіх чалавек. І перш за ўсё аднаго чалавека – Прэзыдэнта ЗША. Калі гэтая мэта дасягнута, то ўсе матэрыяльныя чыньнікі ваеннай магутнасьці ЗША – вялізны вайсковы бюджэт, ядзерныя арсэналы, авіяносцы, нябачныя самалёты, узоры самай дасканалай у сьвеце канвэнцыйнай зброі – ператвараюцца ў бессэнсоўныя яркія бразготкі.

    Зірніце на вельмі рэдкі па сваёй пісхалагічнай выразнасьці здымак. Ён увойдзе ва ўсе падручнікі гісторыі першай чвэрці ХХІ стагоддзя.

    Найвыдатнейшая пасрэднасьць нашага палітычнага класа толькі што атрымала сваю самую выдатную перамогу. Сьвядомасьць 45-га Прэзыдэнта ЗША перафарматавана ў патрэбным накірунку ў выніку інтэнсіўнай паўтарагадзіннай тэрапіі. Пасьля таго сэансу вось ужо паўтара гады Трамп пачынае любую сваю гаворку з супрацоўнікамі Белага дома на тэму Расеі словамі: “А вось Пуцін мне сказаў…”

    Логіка татальнага супрацьстаяньня з Захадам няўхільна вядзе да ўмоўнай “Нарвы”, як бы яна ні называлася. Шанец прынізіць і растаптаць Захад адным сутыкненьнем воляў, паказаўшы ягоную разгубленасьць, нерашучасьць і бездапаможнасьць, нягледзячы на ўсю ягоную каласальную эканамічную і вайсковую перавагу, настолькі прыцягальны і абяцае галавакружныя палітычныя дывідэнды, што наўрад ці недафэрэр недаімпэрыі здолее пазьбегнуць спакусы.

    Вам нічога не нагадвае адзін штамп, які ён апошнім часам наладзіўся з бачным задавальненьнем паўтараць: “Доўгі час нам даводзілася даганяць ЗША ў вобласьці ракетна-ядзерных узбраеньняў. Але цяпер сітуацыя карэнным чынам зьмянілася. Цяпер яны вымушаны нас даганяць”.

    Але ў сферы ядзерных узбраеньняў нягледзячы на ўсе свае цудоўныя мульцікі, Масква не валодае ніякай перавагай над ЗША. У гэтай сферы наогул нічога прынцыпова не зьмянілася і ніколі не мянялася з 1962 года, калі Кэнэдзі і Хрушчоў, жахнуўшыся сваёй магчымасьці зьнішчыць абедзьве краіны, адскочылі ў апошняе імгненьне ад ускрайку бездані. Ёсьць толькі адна вайскова-стратэгічная перавага ў сучасных нашых валадароў, але яна можа стаць вырашальнай – іхняя гатоўнасьць ахвяравацца дзесяткамі мільёнаў жыцьцяў сваіх і чужых грамадзян.

    Як сказаў у сваім даверным інтэрв’ю Бобу Вудварду (незадоўга да свайго дэманстрацыйнага сыходу ў адстаўку) міністр абароны ЗША Джым Мэціс, ён пачаў разглядаць Маскву як экзістэнцыйную пагрозу ЗША пасьля таго, калі нейкія Russians папярэдзілі яго асабіста, што яны будуць гатовыя прымяняць ядзерную зброю ў выпадку канфлікта з НАТО ў Прыбалтыцы.

    Пасланьне 15 студзеня расставіла ўсе тэрміны. На красаівк, як вядома, Уладзіміру Зяленскаму прызначана ў Бэрліне другая стрэлка. Ён пастаўлены на лічыльнік і павінен да гэтага часу далучыць Украіну да ОРДЛО, як гэта прадпісана Ярмаком і Сурковым. Пра гэта яму вельмі прадметна нагадалі ў Амане. Калі ён паспрабуе ўвільнуць ад выкананьня сваіх пісьмова замацаваных абавязацельстваў, нармандская тройка прымусіць яго або ўжо іншага ўкраінскага акцёра да “міру”. 18 студзеня Мэркэль была выклікана ў Маскву, дзе паслухмяна ківала і матляла хвосьцікам на сумеснай прэс-канфэрэнцыі. Макрон прысягнуў Пуціну яшчэ ўлетку ў форце Брэгансон. Не пазьней за красавік будзе ўведзены ў адпаведнасьць і Бацька. Яго нельга выпускаць на выбарчую сьцяжыну як антымаскоўскага бунтара. Славянскі тыл павінен быць зачышчаны да травеньскіх урачыстасьцяў. У траўні маецца адбыцца інтранізацыя ваеннага правадыра. Парад Перамогі і ўсенароднае канстытуцыйнае «волеізьліяньне», якое высьвячае альфа-самца нашага арыйскага племені з дадатковай храмасомай духоўнасьці.

    Лета 2020 – ідэальны час для праверкі данясеньня вернага Макрона пра сьмерць мазгоў НАТО. Russians у Крамлі ўпэўненыя, што адной пагрозы прымяненьня ядзернай зброі будзе дастаткова для адмовы ЗША ад выкананьня сваіх хаўрусьніцкіх абавязацельстваў. Асабліва пры жывым Трампе у Белым доме. У Крамлі ня ўлічваюць толькі аднаго. Летувісы, эстонцы, латышы не захочуць другі раз пакорліва вяртацца ў рабства. Яны добра засвоілі лекцыю 1940 года, і гэтым разам яны будуць біцца як фіны ў 1939-м. Ветлівым зялёным чалавечкам і паветрана-касьмічным сілам РФ прыйдзеца выпрабоўваць на іх найноўшыя сістэмы зброі і забіваць іх.

    Настолькі шмат, што нават сыты, геданістычны, дэкадэнцкі, бездухоўны, хітрамудры, баязьлівы, фальшывы, цынічны Захад ня здолее застацца абыякавым. Можна назваць гэта расізмам, але Пуціну не дазволяць забіваць эўрапейцаў у такіх жа індустрыяльных маштабах, як ён забівае сунітаў у Сірыі. Грамадзкая думка ў Эўропе і ЗША прымусіць свае ўрады заступіцца за хаўрусьнікаў, што патрапілі ў бяду. Пачнецца ўжо не гібрыдная, а поўнамаштабная 4-я сусьветная вайна. Пуцін і Патрушаў працягнуць гістарычную місію Сталіна і Жукава. Яны спаляць у агні гэтай вайны рэшту расейскага народа.

    Андрэй Піянткоўскі

    Крыніца:https://www.kasparov.ru/material.php?id=5E2437E51C1FC&fbclid=IwAR0pA1chbRo6_m_Q4Tezd8sQ8bcfFLUr3qcgSf1UeOQHKjytuVOcHd8qPFc

    Posted Jan 27, 2020, 7:51 AM by Адміністратар Навін
  • Вышэйшыя ворганы ўлады зламаныя

    Відавочна зьдзяйсняюцца масавыя гвалтоўныя і незаконныя дзеяньні ворганаў міністэрства ўнутраных спраў і судоў у дачыненьні грамадзянаў, якія сталі на абарону дзяржавы, яе незалежнасьці і суверэнітэту. Судзяць людзей, прысуджваюць непамерна вялікія штрафы, закрываюць на доўгія тэрміны ў турму У Канстытуцыі і заканадаўстве краіны прадугледжаны мэханізмы і інструмэнты для папраўкі сытуацыі пры паломках ворганаў улады.

    У дадзеным выпадку зламаліся вышэйшыя ворганы ўлады. Яны аказаліся інфіцыраваныя расейскім імпэрскім вірусам і пачалі разбураць жыцьцёвую прастору беларусаў, ліквідаваць дзяржаву. У гэтым выпадку папраўчыя ворганы: Генеральная пракуратура, Канстытуцыйны суд, Вярхоўны суд павінны былі б прыняць неабходныя захады для выпраўленьня сытуацыі. Пры іх бяздзейнасьці справу выпраўленьня сытуацыі кладзецца на беларускі народ.

    Для выяўлення бяздзейнасьці папраўчых ворганаў, прапануецца ўключаць у судовыя скаргі патрабаваньні да судоў вышэйшых інстанцый аб прыняцьці вызначэньняў пра неабходнасць прыняцьця мераў папраўчымі ворганамі ў абарону дзяржавы. (узор можна глядзець тут kas-skarha-1.doc). У далейшым вынікі павінны быць шырока даведзены да грамадзтва.

    Выступленьні ў сьнежні 2019 г. былі пачаткам выкананьня грамадзянамі Беларусі сваіх абарончых функцый, якія замацаваныя заканадаўствам краіны. Судзяць і караюць людзей незаконна. Інфармацыя пра незаконнае судзілішча павінна быць даведзена да ўсіх грамадзянаў Беларусі. Да гэтай інфармацыйнай працы прапануецца далучыцца ўсім актыўным людзям.

    24 студзеня 2020 г.   Беларуска салідарнасьць



    Posted Jan 26, 2020, 5:11 PM by Адміністратар Навін
  • Рэжым прысудзіў штраф КХП-БНФ за мэмарыяльныя мерапрыемствы на Дзяды-2019

    22 студзеня 2020 г. суд Маскоўскага раёну г. Менску (суддзя Тацяна Мотыль) прысудзіў штраф у памеры 50 базавых адзінак – 1350 рублёў Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ. Міліцыя высунула супраць КХП-БНФ абвінавачваньне ў тым, што “партыя не аплаціла паслугі міліцыі за ахову грамадзкіх мерапрыемстваў 3 і 10 лістапада 2019 г.”. Нагадаем, што раней паводле гэтага ж абвінавачваньня судом быў аштрафаваны сп. Юры Беленькі, выканаўца ў Беларусі абавязкаў старшыні КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”, які быў арганізатарам мэмарыяльных мерапрыемстваў.

    Партыя зьвярнулася ў суд з хадайніцтвам (публікуецца), у якім прадставіла аргуманты на карысьць таго, што дадзены адміністрацыйны судовы працэс недапушчальны паводле Закону. Але суддзя не ўзяла пад увагу гэтае хадайніцтва. Міліцыя на працягу часу пасьля згаданых мэмарыяльных мерапрыемстваў чатыры разы (!) перапісвала пратакол, на аснове якога было высунута абвінавачваньне. І, хаця пасьля мерапрыемстваў прамінула больш за два месяцы, суд палічыў тэрмін ад дня падачы апошняй вэрсіі пратакола.

    Сп. Юры Беленькі прасіў весьці слуханьне на дзяржаўнай беларускай мове. Але суддзя небеларуска адмовіла ў гэтым.

    Таксама сп. Беленькі даводзіў у судзе, што партыя ня мела патрэбы ў ахове, традыцыйна забясьпечваючы парадак сіламі партыйнай дружыны. “Да таго ж, дадзеная сітуацыя рэгулюецца Грамадзянскім кодэксам, і ў дзеяньнях партыі няма складу адміністрацыйнага правапарушэньня”.

    Партыя лічыць судовы перасьлед і штраф незаконнымі і будзе абскарджаваць прысуд.

    Асобнай увагі беларускага і міжнароднага грамадзтва заслугоўвае маральны аспэкт усёй справы. Адбываецца паліцэйскі і судовы перасьлед арганізацыі і людзей, якія выканалі важнейшую грамадзкую місію – правялі мерапрыемствы ў памяць ахвяраў народу, забітых у часы бяспраўя, у часы генацыду, наладжанага ў Беларусі таталітарным рэжымам Масквы. Людзі з кветкамі і сьвечкамі прышлі на магілы пакутнікаў, каб ушанаваць іх памяць. Многія з удзельнікаў былі пажылога ўзросту і нямоглыя. Нават у недэмакратычных краінах дзяржаўныя структуры робяць усё, каб падтрымаць такое народнае рушаньне. Толькі акупацыйны рэжым у нашай краіне перасьледуе грамадзян судом і прымушае зьбіраць вялікія грошы на штраф для міліцыі. Інфармацыя пра гэта будзе паведамлена міжнароднаму грамадзтву, каб яно дало адпаведную ацэнку дзеяньням уладаў, якія спрабуюць прадставіць за мяжой свой “чалавечы твар”.

    Вядома, што шэраг грамадзкіх арганізацый, якія прадстаўляюцца як апазыцыйныя, на працягу гадоў плацілі рэжыму вялікія сумы грошай на аснове незаконных патрабаваньняў аплаты за правядзеньня мерапрыемстваў. КХП-БНФ ня будзе ўдзельнічаць у гэтай незаконнай практыцы і плаціць дзяржаўным структурам, якія утрымліваюцца за кошт дзяржаўнага бюджэту. Зразумела таксама, што такім чынам акупацыйны рэжым намагаецца спыніць любыя непадкантрольныя яму праявы грамадзкай актыўнасьці. Гэта ёсьць далейшы крок на шляху да таталітарызма ў нашай краіне.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    22 студзеня 2020 г.


    Posted Jan 26, 2020, 5:08 PM by Адміністратар Навін
  • Кансалідацыя грамадзтва вакол ідэі абароны незалежнасьці Беларусі

    (Студзеньскі Сойм 2020 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

    19 студзеня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” – “Першы крок -- пазбавіцца ад Лукашэнкі” (апублікаваны). Дакладчык ахарактарызаваў падзеі апошняга часу як трывожныя для нашай дзяржавы дні. Масква цісьне на свайго сатрапа ў Беларусі, прымушаючы яго да здачы сувэрэнітэту Беларусі за нафту і газ. Змоўшчыкі пакуль што не зышліся ў цане. Яны публічна дэманстравалі здраду Беларусі і злачынныя дзеяньні. Беларускае грамадзтва адрэагавала пратэстамі супраць прадажнай палітыкі ў Менску і іншых гарадах, што засьведчыла агульны настрой непрыняцьця палітыкі інтэграцыі бальшынёй беларусаў. З новага году змоўшчыкі зрабілі перапынак, а 15 студзеня праявілася чарговая расейская тактыка – дэманстрацыя новых расейскіх плянаў па ўвекавечваньні ўлады Пуціна. Фактычна, 15-га студзеня ў Расеі аб’яўлена аб пачатку павольнага дзяржаўнага еправароту, які адбываецца па схеме лістападаўскага перавароту 1996 г. у Беларусі. Прыняцьце новай канстытуцыі расцэньваецца як зьяўленьне новага суб’екта міжнароднага права, у выніку чаго Пуцін атрымае права зноў выбірацца прэзыдэнтам на два тэрміны.

    У сувязі з гэтым для падняцьця папулярнасьці рэжыму і Пуціна будзе працягвацца палітыка паўзучага аншлюсу Беларусі – “паглыбленай інтэграцыі”. У канцы 2019 года апрацоўка сатрапа Масквой уперлася ў цану на нафту і газ, і Крэмль зрабіў перапынак, каб забясьпечыць сябе тыл, а потым працягнуць аншлюс. Небясьпека для Беларусі значна ўзрасла. Тым часам некаторыя рускія агентурныя аналітыкі сьцьвярджаюць, што А. Лукашэнка зьяўляецца гарантыяй сувэрэнітэту Беларусі. Гэта той выпадак, калі ў рускай аналітыкі канторскія вушы тырчаць. Галоўнай небясьпекай сувэрэнітэту Беларусі быў і ёсьць Лукашэнка. У гэтым становішчы трэба ад яго пазбаўляцца любым спосабам. Інакш Беларусь чакае няшчасьце. Расейскай інтэрвэнцыі баяцца ня трэба. Калі яны палезуць, то тут ім будзе і магіла, і канец пуцінскага рэжыму ў Расеі.

    Сімптаматычныя паводзіны рэжыму ў сувязі з пратэстамі. Рэжым дэманструе сваю традыцыйную акупацыйную палітыку, людзей перасьледуюць, зьневажаюць і караюць турмой і штрафамі паводле незаконных выракаў судоў. Ніхто з выканаўцаў рэжымных судовых злачынстваў не павінен уцячы ад расплаты. Для гэтага трэба, каб пацярпелыя выкарысталі ўсе сродкі абароны і вяртаньня справядлівасьці.

    У заключэньні дакладчык падкрэсьліў, што перад нашай партыяй і ўсёй беларускай інтэлігенцыяй у час напружаньня важнае значэньне мае беларускае асьветніцтва людзей. Пратэст павінен мець асэнсаваны беларускі зьмест, бо змаганьне ідзе за нашае нацыянальнае жыцьцё і вольнае існаваньне.

    З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца ў Беларусі абавязкаў старшыні Партыі і Фронту. Ён паведаміў сябрам Сойму пра працяг міліцэйскага і судовага перасьледу сяброў КХП-БНФ, якія бралі ўдзел у акцыях пратэсту супраць “паглыбленай інтэграцыі” і ў мэмарыяльных мерапрыемствах. Нашы сябры атрымалі вялікія штрафы, што сьведчыць пра імкненьне рэжыму прымусіць нашу Партыю плаціць вялікія сумы паводле незаконных прысудаў. Мы будзем абскарджваць прысуды і перасьлед у міжнародных арганізацыях. Адказнага сакратара Партыі сп. Алеся Чахольскага захапіла міліцыя, і пасьля закрытага судова працэсу ён атрымаў 15 сутак адміністрацыйнага арышту. Рэжым імкнецца запалохаць грамадзтва і нэўтралізаваць самых актыўных арганізатараў грамадзкага руху. Але наша Партыя ня будзе плаціць рэжыму вялікія сумы грошай за правядзеньне мэмарыяльных і іншых легальных мерапрыемстваў так, як ужо на працягу гадоў плоцяць іншыя арганізацыі, што называюцца апазыцыйнымі. Гэта ёсьць наша прынцыповая пазыцыя.

    Дакладчык зазначыў, што ў сувязі з дзяржаўным пераваротам у Маскве трэба чакаць узмацненьня расейскага ціску на Беларусь, трэба быць гатовымі да супрацьдзеяньня гібрыдным мэтадам імпэрскага ворага. У сувязі з тым, што мясцовыя СМІ не выконваюць адпаведным чынам сваёй задачы па інфармаваньні грамадзтва, гэтую функцыю павінна выконваць Партыя і шырокае кола патрыётаў, якія ёсьць па ўсёй краіне. Кожны павінен па меры магчымасьці распаўсюджваць адэкватную інфармацыю, нашы аналітычныя матэр’ялы.

    Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны паведамілі пра далейшае пранікненьне расейскай ваеншчыны на тэрыторыю Беларусі. Прыхавана, у цывільным транспарце на Беларусь завозяцца вялікія колькасьці расейскай вайсковай тэхнікі і абсталяваньня. На тэрыторыі беларуска-украінскага памежжа адрэмантаваны дарогі і масты, якія часта ня маюць ніякай гаспадарчай карысьці. У Менску пабудаваны некалькі шматпавярховых дамоў, якія доўгі час не засяляюцца, але ў якіх падтрымліваюцца ўсе сістэмы жыцьцезабесьпячэньня. Для каго прадназначаны сотні гэтых кватэр? Ня выключана, што для тэрміновага, у разе патрэбы, масавага засяленьня іх расейскімі афіцэрамі і спэцыялістамі, якія будуць зьдзяйсьняць агрэсіўныя дзеяньні супраць Беларусі і Украіны.

    Сябры Сойму паведамілі таксама інфармацыю з расейскай Поўначы і Сібіры. Там, дзе не адбываецца здабыча сыравіны, гарады і рэгіёны знаходзяцца ў поўным заняпадзе. Дарогі разьбітыя, дамы абшарпаныя або пакінутыя і разбураныя, народ жыве ў галечы, бяспраўі і беспрацоўі. Прыкметна, што простыя людзі часта вельмі прыязна ставяцца да беларусаў, але масава ненавідзяць Маскву і Пуціна. Пэрспэктывы ў такой імпэрыі няма.

    Галоўнай задачай ёсьць інфармаваньне і кансалідацыя грамадзтва вакол ідэі абароны незалежнасьці Беларусі.

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    19 студзеня 2020 г.



    Posted Jan 19, 2020, 4:24 PM by Адміністратар Навін
  • ПЕРШЫ КРОК – ПАЗБАВІЦЦА АД ЛУКАШЭНКІ

    (Развагі перад студзеньскім 2020 г. Соймам КХП – БНФ)

    Гэты год пачаўся для нас з сумнай падзеі. Адышоў нечакана ў лепшы сьвет наш сябра і змагар Віктар Рабушка. Гэта вялікая страта для нас усіх, для Партыі і для лепшай Беларусі. Але мусім падпарадкоўвацца лёсу і волі Божай. Вечная яму памяць!

    Працягваюцца таксама трывожныя для незалежнасьці нашай дзяржавы дні. Пуцінская кліка ўзяла ў сур’ёзную распрацоўку свайго сатрапа ў Беларусі, прымушаючы яго да здачы сувэрэнітэту краіны за нафту і газ. Гандаль доўжыцца некалькі месяцаў, але змоўшчыкі пакуль што не зышліся ў цане. Яны публічна дэманстравалі здраду Беларусі і злачынныя дзеяньні. Гэта выклікала абурэньне людзей. Пачаліся пастаянныя пратэсты супраць прадажнай палітыкі ў Менску і іншых гарадах. І хоць пратэсты былі нешматлюдныя, яны засьведчылі агульны настрой і непрыняцьце бальшынёй беларусаў прадажнай палітыкі інтэграцыі, за якой стаіць намер расейскага аншлюсу Беларусі.

    З новага году змоўшчыкі зрабілі перапынак, стараюцца прадставіць свае нізкія дзеяньні як салідную палітыку. У сераду, 15 студзеня, мы сталі сьведкамі чарговай расейскай тактыкі – дэманстрацыі новых расейскіх плянаў па ўвекавечваньні ўлады Пуціна. Аб’яўлена аб зьменах у расейскую канстытуцыю, якія плянуецца прыняць на рэфэрэндуме. Гэта той унутраны варыянт, пра які ў Расеі казалася даўно. Ён рана ці позна мусіў бы быць запушчаны, бо зьяўляецца асновай інтэграцыйнага пляну.

    Фактычна, 15-га студзеня ў Расеі аб’яўлена аб пачатку павольнага дзяржаўнага перавароту, які адбываецца дакладна па схеме лістападаўскага перавароту 1996-га году ў Беларусі, толькі маскоўскі пераварот падрыхтаваны больш дакладна і рацыянальна. Галоўныя тонкасьці гэтага пляну і вузкія месцы – вынесьці папраўкі ў канстытуцыю на рэфэрэндум і аб’явіць гэта як прыняцьце новай канстытуцыі Расеі. Прыняцьце новай канстытуцыі расцэньваецца як зьяўленьне новага суб’екта міжнароднага права (як абнаўленьне краіны) у выніку чаго Пуцін атрымае права зноў выбірацца прэзыдэнтам на два тэрміны.

    Вузкія месцы гэтага пляну таксама ў тым, што па расейскіх законах прапанаваныя папраўкі не таго ўзроўню, каб выносіцца на рэфэрэндум. Але, паколькі тут сітуацыя стане спрэчнай, то яна будзе пераадолена групай улады.

    Другую праблему – прызнаньне паправак, вынесеных на рэфэрэндум, як прыняцьце новай канстытуцыі -- пуцінская ўлада таксама ў стане пераадолець. Ужо створаная вялікая канстытуцыйная камісія па ўдакладненьню канстытуцыі і прыступае да працы. Працэс пайшоў. Можна зь вялікай доляй упэўненасьці сказаць, што для Пуціна ён скончыцца пасьпяхова.

    Зразумела, што гэты плян даволі грубы, больш лапідарны, чым ракіроўкі зь Мядзьведзевым і юрыдычна не бездакорны, але ажыцьцяўленьне яго дазволіць крамлёўскім гномам захаваць сваё статус-кво ва ўладзе. Недахопам камбінацыі – будзе яе нізкая міжнародная ацэнка (на якую пуцінскай групе збольшага начхаць) і непапулярнасьць у Расеі, якая Крэмль таксама ня спыніць, але зь якой, праўда, яму прыдзецца лічыцца.

    Для падняцьця папулярнасьці ўвесь час будзе працягвацца палітыка паўзучага аншлюсу Беларусі (“паглыбленай інтэграцыі”). Пазыцыі, якія заняла Масква ў канцы 2019 года, даюць ёй магчымасьць пасьлядоўна эканамічна душыць рэжым Лукашэнкі і на радасьць “глыбіннаму рускаму народу” заганяць свайго сатрапа ў сеткі пакрокавай “інтэграцыі” і здачы сувэрэнітэту краіны, што ўзвысіць прэстыж Пуціна як лідэра Расеі і прымусіць грамадзтва праглынуць дзяржаўны пераварот і маніпуляцыі з канстытуцыяй. (Цікава, што ў каторы раз крамлёўская лабараторыя з рэжымам Лукашэнкі становіцца прыкладам для расейскага бяспраўя).

    Пры разглядзе расейскіх дзеяньняў і, ведаючы агрэсіўны характар расейскай імпэрскай палітыкі, можна зрабіць выснову, што захоп Беларусі прадуманы ў Крамлі дастаткова грунтоўна як пасьлядоўны працэс. У канцы 2019 года апрацоўка сатрапа Масквой ўперлася ў цану на нафту і газ. Гэта, маўляў, асноўная перашкола перад прыняцьцем 31-й дарожнай карты (гэта значыць палітычнай здачы сувэрэнітэту Беларусі). Тут Крэмль зрабіў перапынак, каб забясьпечыць сябе тыл і пачаў акцыю 15-га студзеня.

    Па лёгіцы расейскай агрэсіі, калі б тое было, скажам, нават у першай палове ХХ стагоддзя, атака вырашалася б проста. Якая там цана?! Даем вам нафту і газ задарма і бестэрмінова. Падпісвайце 31 карту і будуем “паглыбленую інтэграцыю”. У “паглыбленай інтэграцыі” гэтая цана і бясцэнь ўжо ня мелі б значэньня. Памятаем захоп Прыбалтыкі: даем вам Вільню, дазвольце трымаць у вас нашыя войскі і вайсковыя базы. Дазволілі. Тады Масква забрала Летуву разам зь Вільняй .

    Цяпер такая грубая камбінацыя была б небясьпечнай. Беларусь ня Крым і не Данбас, а сувэрэнная краіна, суб’ект міжнароднай супольнасьці, і ЗША пра гэта нагадалі. Ды й Будапэшцкі мэмарандум ніхто не адмяняў, ды й прэзыдэнт Трамп не Абама. Таму запаволілі націск і пачалі забесьпячэньне тылу. Але небясьпека для Беларусі тым больш узрасла.

    На гэтым аспэкце я спыніўся больш падрабязна, бо адразу, ужо 15-га студзеня, затарабаніла агентура ў СМІ. Маўляў, усё – Беларусь Расею ўжо не цікавіць, “інтэграцыя” адмяняецца і т.п.

    Тым часам некаторыя нават дастаткова сур’ёзныя рускія агентурныя палітыкі (Андрэй Іларыёнаў, напрыклад, у 2017 г.) адкрыта паведамляюць, што Беларусь ёсьць кандыдат №1 для расейскай інтэрвэнцыі і ўварваньня, але гарантыяй сувэрэнітэту ў гэтым выпадку, маўляў, зьяўляецца А. Лукашэнка. Гэта, дарэчы, той выпадак, калі ў рускай аналітыкі канторскія вушы вылазяць.

    Галоўнай небясьпекай для сувэрэнітэту Беларусі быў і ёсьць Лукашэнка. У гэтым становішчы трэба ад яго пазбаўляцца любым спосабам. Інакш Беларусь чакае няшчасьце.

    Любы новы, нават слабы ўрад, павінен адкінуць шызафрэнічную палітыку спадзеву на танныя энэрганосьбіты з Масквы, павінен будзе пераходзіць на сусьветныя цэны і праводзіць хуткія эканамічныя рэформы з апорай на сваё грамадзтва, на свой народ; жыць так як усе нармальныя краіны ў Эўропе. Тупіка няма. Ёсьць тупіковае думаньне і тупіковыя людзі.

    Прытым расейскай інтэрвэнцыі баяцца тут ня трэба. Калі палезуць з танкамі ды з “зялёнымі чалавечкамі”, то тут ім будзе і магіла, і канец пуцінскага рэжыму ў Расеі. Толькі каб хоць частка беларусаў зразумела, што за краіну трэба будзе ваяваць.

    Сімптаматычныя паводзіны рэжыму ў сувязі з пратэстамі супраць змовы аб інтэграцыі і плянаваньня дзяржаўнага злачынства. Рэжым дэманструе сваю традыцыйную акупацыйную палітыку ў дачыненьні да насельніцтва, праводзіць масавыя судзілішчы над людзьмі, якія выступалі ў абарону незалежнасьці і канстытуцыі супроць намераў аншлюсу Беларусі пад выглядам інтэграцыі. Людзей інтэлігентных, адукаваных, заслужаных для нацыі публічна прыніжаюць, зачыняюць за краты ў спэцыяльна створаныя антысанітарныя быдлячыя ўмовы, абдзіраюць велізарнымі штрафамі, ілгуць ім у вочы.

    У акупацыйнай палітыцы антыбеларускага рэжыму шмат каго з добрых людзей не перастаюць зьдзіўляць адносіны да арыштаваных інтэлігентаў, жанчын, з боку рэжымных выканаўцаў (суддзяў, міліцыі, функцыянэраў арышту і турмы). Тут, як правіла, асобіны, якія дзейнічаюць з парушэньнем закону, прыстойнасьці і маралі, гатовыя выконваць самыя безадказныя распараджэньні зьверху не пагрунтаваныя на праве. У асяроддзі ведамстваў унутраных спраў ілжэсьведчаньне (што зьяўляецца злачынствам) стала нормай сістэмы. Калі рэжым хоча пасадзіць за краты палітычна нязручнага чалавека, ці садраць зь яго грошы ў выглядзе вялікага штрафу, то абавязкова выстаўляе двух ілжэсьведкаў з боку міліцыі. І гэтая сістэма за 25 гадоў ніколі не дала збою, колькасьць падонкаў у гэтай сістэме ўражвае.

    Апошнім часам у некаторых сродках масавай інфармацыі зьявіліся публікацыі прозьвішчаў рэжымных суддзяў і месца іх працы (пакуль што бяз месца жыхарства). Гэта добрая (хоць і запозьненая) ініцыятыва. Абавязкова павінен весьціся падрабязны ўлік ілжэсьведкаў. Ніхто зь іх (хоць іх сотні, а можа і тысячы) не павінен пазьбегнуць пакараньня. Гэта неасуджаныя злачынцы. Вопыт дваццаці пяці гадоў зьдзеку над людзьмі паказаў, што ніхто з выканаўцаў рэжымных судовых злачынстваў не павінен уцячы ад расплаты.

    Тут я яшчэ раз нагадаю аб абавязковасьці люстрацыі пры сацыяльна-палітычных зьменах пасьля таталітарнага, антыдэмакратычнага, акупацыйнага, сацыялістычнага і любога іншага антынароднага рэжыму. Усё грамадзтва і асабліва ведамствы ўлады мусяць быць пралюстраваныя. Інакш перамены ня маюць сэнсу. Яны проста не адбудуцца, бо функцыянеры і памагатыя антынароднага рэжыму зноў застануцца пры ўладзе і ў палітыцы. Мусіць быць люстрацыя, каб абмежаваць такім асобам доступ да ўлады. У Беларусі асаблівым чынам павінна быць пралюстравана КГБ, ведамства унутранных спраў, міліцыя, пракуратура і суды. Асаблівы крытэр люстрацыі – дзеяньні супраць права, Канстытуцыі, закону, і нацыянальных інтарэсаў Беларусі. Паўтаруся, перамены немагчымыя, калі гэтага не зрабіць.

    Цяпер, каб вінавайцы не схаваліся ад адказнасьці, пацярпелыя ад рэжыму мусяць абавязкова выкарыстаць усе законныя сродкі абароны і сродкі вяртаньня справядлівасьці. Супраціў абавязковы. Апэляцыі трэба выканаць па ўсёй судовай лінейцы зь нізу да верху і потым падаць іск на міліцыю і суды і далей – зьвярнуцца ў Камітэт па правах чалавека пры ААН. У прынцыпе гэта павінны былі б зрабіць усе сотні несправядліва асуджаных, зьняважаных і матэр’яльна абадраных абаронцаў незалежнасьці.

    Перад нашай партыяй і перад усёй беларускай інтэлігенцыяй цяпер, у час напружаньня, важнае значэньне мае беларускае асьветніцтва людзей. Пратэст, які вымкне нечакана і ў любым месцы, павінен мець асэнсаваны беларускі зьмест, бо змаганьне ідзе за нашае нацыянальнае жыцьцё і вольнае існаваньне.

    Слава Айчыне!

    Жыве Беларусь!                                                                          Зянон ПАЗЬНЯК

    19.02.2020.






    Posted Jan 19, 2020, 4:06 PM by Адміністратар Навін
  • “Выкрикивал “Живе Беларусь!” и говорил по-белорусски”.

    Акупацыйны судовы фарс. Юры Беленькі

    10 студзеня адбыўся суд над сп. Юрам Беленькім, выканаўцам у Беларусі абавязкаў старшыні КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”.

    Сп. Беленькі запатрабаваў спыніць адміністрацыйную справу, спасылаючыся на Канстытуцыю і законы Беларусі. Ён падкрэсьліў, што сваім удзелам у мітынгах у абарону незалежнасьці Беларусі, сваімі выступамі і дзеяньнямі не нанёс ніякай шкоды грамадзтву. Наадварот, усё, што ён рабіў і аб чым казаў, было накіравана на спыненьне антызаконных дзеяньняў улады і на папярэджаньне службовых асобаў аб адказнасьці за антыдзяржаўныя дзеяньні, якія яны зьдзяйсьняюць у працэсе такзванага “паглыбленьня інтэграцыі” зь іншай дзяржавай. Сп. Беленькі падкрэсьліваў, што ў поўнай меры разумее сваю грамадзянскую адказнасьць за тое, што адбываецца, бо як дэпутат Вярхоўнага Савету Беларусі прымаў гэтыя законы.

    Суддзя сп-ня ЧАРАПОВІЧ, якая вяла паседжаньне, дэманстрацыйна дзейнічала сумесна са сьведкам абвінавачваньня – амонаўцам ПАЛЯКОВЫМ М.А. Палякоў сьцьвярджаў, што дзеяньні сп. Беленькага парушалі грамадзкі парадак. Палякоў таксама ў якасьці аргумантаў абвінавачваньня некалькі разоў заяўляў, што сп. Беленькі “выкрикивал “Живе Беларусь!” и говорил по-белорусски”. Суддзя адводзіла важныя ўдакладняючыя пытаньні сп. Беленькага да амонаўскага “сьведкі”, дэманструючы сваю заангажаванасьць.

    Фарс завершыўся прысудам: штрафам у памеры 30 базавых адзінак – 810 рублёў.

    Сп. Юры Беленькі будзе абскаржваць прысуд у вышэйстаячых судовых інстанцыях.


    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    10 студзеня 2020 г.




    Posted Jan 19, 2020, 9:15 AM by Адміністратар Навін
  • СУДОВЫ ФАРС. СЯРГЕЙ ПАПКОЎ

    10 студзеня адбыўся суд над сп. Сяргеем Папковым, намесьнікам старшыні КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”.

    Сп. Папкоў запатрабаваў спыніць адміністрацыйную справу, спасылаючыся на Канстытуцыю і законы Беларусі. Ён заявіў, што не арганізоўваў і не кіраваў грамадзкімі мерапрыемствамі і не гукаў лёзунгі, у чым яго абвінавачваюць. У якасьці сьведкаў выступілі амонаўцы Кімінчыжы і Мартынчык. Яны прад’явілі скрыншот, дзе на некалькі імгненьняў была зафіксавана выява сп. Папкова, які не выконваў дзеяньняў, у якіх яго абвінавачвалі. Амонаўцы сьцьвярджалі, што сп. Папкоў “выкрикивал лозунги “Жыве Беларусь!” и “Незалежнасьць” и нарушал общественный порядок”. Суддзя Савецкага раёну г. Менску Сяргей Шаціла ўзяў пад увагу ілжэсьведчаньні амонаўцаў.

    Фарс завершыўся прысудам: штрафам у памеры 20 базавых адзінак – 540 рублёў.

    Сп. Сяргей Папкоў будзе абскаржваць прысуд у вышэйстаячых судовых інстанцыях.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    10 студзеня 2020 г.


    Дадатак

    Суд Савецкага раёна г. Менска

    Гр. Папкоў Сяргей Пятровіч


    І. Прававыя асновы хадайніцтва

    У адпаведнасці з ч.3 арт. 1.1. КоАП – Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях засновываецца на Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і агульнапрызнаных прынцыпах міжнароднага права.

    Працэсуальна-выканаўчы кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях грунтуецца на Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і агульнапрызнаных прынцыпах міжнароднага права.

    Артыкулы Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь:

    Артыкул 1. Рэспубліка Беларусь — унітарная дэмакратычная сацыяльная прававая дзяржава.

    Рэспубліка Беларусь валодае вяршэнствам і паўнатой улады на сваёй тэрыторыі, самастойна ажыццяўляе ўнутраную і знешнюю палітыку.

    Рэспубліка Беларусь абараняе сваю незалежнасць і тэрытарыяльную цэласнасць, канстытуцыйны лад, забяспечвае законнасць і правапарадак.

    Артыкул 3. Адзінай крыніцай дзяржаўнай улады і носьбітам суверэнітэту ў Рэспубліцы Беларусь з’яўляецца народ. Народ ажыццяўляе сваю ўладу непасрэдна, праз прадстаўнічыя і іншыя органы ў формах і межах, вызначаных Канстытуцыяй.

    Любыя дзеянні па змяненню канстытуцыйнага ладу і дасягненню дзяржаўнай улады гвалтоўнымі метадамі, а таксама шляхам іншага парушэння законаў Рэспублікі Беларусь караюцца згодна з законам.

    Артыкул 7. У Рэспубліцы Беларусь устанаўліваецца прынцып вяршэнства права.

    Дзяржава, усе яе органы і службовыя асобы дзейнічаюць у межах Канстытуцыі і прынятых у адпаведнасці з ёю актаў заканадаўства.

    Прававыя акты або іх асобныя палажэнні, прызнаныя ва ўстаноўленым законам парадку супярэчнымі з палажэннямі Канстытуцыі, не маюць юрыдычнай сілы.

    Нарматыўныя акты дзяржаўных органаў публікуюцца або даводзяцца да ўсеагульнага ведама іншым прадугледжаным законам спосабам.

    Артыкул 8. Рэспубліка Беларусь прызнае прыярытэт агульнапрызнаных прынцыпаў міжнароднага права і забяспечвае адпаведнасць ім заканадаўства.

    Рэспубліка Беларусь у адпаведнасці з нормамі міжнароднага права можа на добраахвотнай аснове ўваходзіць у міждзяржаўныя ўтварэнні і выходзіць з іх.

    Не дапускаецца заключэнне міжнародных дагавораў, якія супярэчаць Канстытуцыі

    Артыкул 9. Тэрыторыя Рэспублікі Беларусь з’яўляецца натуральнай умовай існавання і прасторавай мяжой самавызначэння народа, асновай яго дабрабыту і суверэнітэту Рэспублікі Беларусь.

    Тэрыторыя Беларусі адзіная і неадчужальная.

    Тэрыторыя падзяляецца на вобласці, раёны, гарады і іншыя адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі. Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел дзяржавы вызначаецца заканадаўствам.

    Артыкул 23. Абмежаванне правоў і свабод асобы дапускаецца толькі ў выпадках, прадугледжаных законам, у інтарэсах нацыянальнай бяспекі, грамадскага парадку, абароны маралі, здароўя насельніцтва, правоў і свабод іншых асоб.

    Ніхто не можа карыстацца перавагамі і прывілеямі, якія супярэчаць закону

    Артыкул 33 Кожнаму гарантуецца свабода поглядаў, перакананняў і іх свабоднае выказванне.

    Артыкул 34. Грамадзянам Рэспублікі Беларусь гарантуецца права на атрыманне, захоўванне і распаўсюджванне поўнай, дакладнай і своечасовай інфармацыі аб дзейнасці дзяржаўных органаў, грамадскіх аб’яднанняў, аб палітычным, эканамічным, культурным і міжнародным жыцці, стане навакольнага асяроддзя.

    Дзяржаўныя органы, грамадскія аб’яднанні, службовыя асобы абавязаны даць грамадзяніну Рэспублікі Беларусь магчымасць азнаёміцца з матэрыяламі, якія закранаюць яго правы і законныя інтарэсы.

    Артыкул 35. Свабода сходаў, мітынгаў, вулічных шэсцяў, дэманстрацый і пікетавання, якія не парушаюць правапарадак і правы іншых грамадзян Рэспублікі Беларусь, гарантуецца дзяржавай. Парадак правядзення ўказаных мерапрыемстваў вызначаецца законам.

    Артыкул 57. Абарона Рэспублікі Беларусь — абавязак і свяшчэнны доўг грамадзяніна Рэспублікі Беларусь

    Артыкул 137. Канстытуцыя валодае найвышэйшай юрыдычнай сілай. Законы, дэкрэты, указы і іншыя акты дзяржаўных органаў выдаюцца на падставе і ў адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь. У выпадку разыходжання закона, дэкрэта або ўказа з Канстытуцыяй дзейнічае Канстытуцыя.

    У выпадку разыходжання дэкрэта або ўказа з законам закон мае вяршэнства толькі тады, калі паўнамоцтвы на выданне дэкрэта або ўказа былі прадастаўлены законам.

    Артыкулам 19 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах гарантавана, што кожны мае права на свабоднае выражэнне сваіх перакананняў: гэтае права ўключае права шукаць, атрымліваць і распаўсюджваць усялякую інфармацыю і ідэі, незалежна ад дзяржаўных межаў, вусна , пісьмова ці праз друк, ці мастацкіх формаў выражэння ці іншымі спосабамі па сваім выбары.

    Гэтае права ўключае ў сябе перадачу і атрыманне паведамленняў, якія ўтрымліваюць усялякага роду ідэі і меркаванні, якія могуць быць перададзеныя іншым асобам.

    Пункт 2. арт. 19 Пакта абараняе ўсе формы выражэння і спосабы распаўсюджвання меркаванняў.

    Пункт 3. арт.19 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах прадугледжвае, што карыстанне прадугледжанымі ў пункце 2 гэтага артыкула правамі накладвае асаблівыя абавязкі і асаблівую адказнасць. Яно можа быць, адпаведна, звязана з некаторымі абмежаваннямі, якія, аднак, павінны быць устаноўлены законам і з’яўляцца неабходнымі:

    А) для павагі правоў і рэпутацыі іншых асаб;

    Б) для аховы дзяржаўнай бяспекі, грамадскага парадку, здароўя ці маралі насельніцтва.

    Прызнаецца права на мірныя сходы. Карыстанне гэтым правам не падлягае ніякім абмежаванням, акрамя тых, каторые накладваюцца ў адпаведнасці з законам і каторыя неабходныя ў дэмакратычным грамадстве ў інтарэсах дзяржаўнай ці грамадскай бяспекі, грамадскага парадку і маралі насельніцтва ці абароны правоў і свабод іншых асобаў (арт.21 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах).

    Беларусь ратыфікавала Міжнародны пакт аб грамадзянскіх і палітычных правах у 1973 г.

    Артыкулам 137 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь устаноўлена, што Канстытуцыя валодае вышэйшай юрыдычнай сілай.

    З артыкула 116 Канстытуцыі вынікае, што міжнародна-прававые акты, якія ратыфікавала Рэспубліка Беларусь, маюць вышэйшую юрыдычную сілу ў параўнанні з законамі, дэкрэтамі, указамі Прэзідэнта.

    У адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь “ Аб нарматыўных прававых актах Рэспублікі Беларусь“ (арт.20) Рэспубліка Беларусь прызнае прыярытэт агульнапрызнаных прынцыпаў міжнароднага права і забяспечвае адпаведнасць ім заканадаўства Рэспублікі Беларусь.


    ІІ. Аб удзеле грамадзянаў Рэспублікі Беларусь у мерапрыемствах у абарону сваёй краіны.

    Я ў 1990 -1995 годзе быў дэпутатам Вярхоўнага Савета і актыўна ўдзельнічаў у стварэнні заканадаўства нашай дзяржавы Рэспублікі Беларусь. Валодаю дастатковымі ведамі, каб выказаць прававую ацэнку падзей, датычных спраў па такзванай інтэграцыі ў Расейскую Фэдэрацыю, і мірным пратэстам грамадзянаў краіны супраць гэтай “паглыбленай інтэграцыі” і якія разглядаюцца судамі.

    Апошнім часам шэрагам службовых асоб, якія займаюць высокія дзяржаўныя пасады, былі зроблены заявы аб тым, што яны маюць намер заключыць з замежнай дзяржавай ( Расійскай Федэрацыяй) пагадненні, якія маюць антыканстытуцыйны характар, накіраваныя на ліквідацыю Беларусі як унітарнай дзяржавы шляхам стварэння з Расійскай Федэрацый наднацыянальных органаў кіравання. Гэта прыкметы таго, што гэтыя асобы заявілі пра намеры здзейсніць цяжкое злачынства, якое можа быць кваліфікавана як здрада Радзіме.

    У гэтай сітуацыі грамадзяніне Рэспублікі Беларусь, кіруючыся артыкулам 57 Канстытуцыі (Артыкул 57. Абарона Рэспублікі Беларусь — абавязак і свяшчэнны доўг грамадзяніна Рэспублікі Беларусь.) мелі канстытуцыйнае права звярнуць увагу беларускага грамадзтва аб намеры пэўных асобаў ліквідаваць Беларусь як суверэную дзяржаву і заявіць аб неабходнасці абараняць незалежнасьць краіны.

    Грамадзяне Рэспублікі Беларусь прысутнічалі на мерапрыемствах 7,8,20,21 снежня 2019 г. карыстаючыся натуральным правам на жыццё, абарону тэрыторыі і законных умоў свайго жыцця, жыцця сваіх сям’яў і жыцця сваіх суграмадзянаў.

    Грамадзяне, якія прысутнічалі на мірных мерапрыемствах снежня 2019 года, дзейнічалі ў адпаведнасці з артыкуламі Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і агульнапрызнаных прынцыпах міжнароднага права, якія прадстаўлены вышэй ў п.І.


    ІІІ. Аб адсутнасьці віны ў маіх дзеяньнях 21 снежня 2019 г.

    1. З прадстаўленых суду матэрыялаў бачна, што справа адкрыта на падставе рапарту нам. начальніка ААПП Першамайскага РАУС г. Мінска Скуратовіча А.В. Асновай для адкрыцьця справы сталі скрыншоты. У рапарце не ўказана канкрэтная крыніца інфармацыі, з якой зроблены скрыншоты, што патрабуецца артыкулам 6.13 ПІКоАП

    2. Прадстаўленыя ў якасьці асноўнага доказу скрыншоты не пацвярджаюць заяўленага ў пратаколе № 5494053, складзенага нам. начальніка ААПП Першамайскага РАУС г. Мінска Скуратовічам А.В, што я каля 14:30 гадзін 21 снежня 2019 г. актыўна ўдзельнічаў у мітынгу і выкрыкваў лозунгі. Я ня ўдзельнічаў актыўна ў мітынгу і не крычаў голасна ніякіх лозунгаў, каля 14:30 гадзін 21 снежня 2019 г. я не знаходзіўся ў месцах дзе праводзіўся мітынг. Скрыншот быў зроблены з невядомай крыніцы інфармацыі каля 14:00 і пацвярджае мае словы.

    3. Словы адносна маіх дзеяньняў, якія запісаны ў 2-х пратаколах апытаньня сведкаў і прадстаўленыя ў справе, зьяўляюцца непраўдзівымі.

    У сувязі з вышэйсказаным і на падставе арт.9.6, част. 1 арт.10.26, арт. 10.27 Працэсуальна-выканаўчага кодэкса Рэспублікі Беларусь прашу спыніць распачаты ў дачыненні мяне адміністрацыйны працэс.

    С. П. Папкоў

    Posted Jan 19, 2020, 9:09 AM by Адміністратар Навін
  • Судовы фарс. Алесь Чахольскі

    Як вядома, 27 сьнежня 2019 г. сп. Алесь Чахольскі, адказны сакратар КХП-БНФ, быў захоплены міліцыяй каля свайго дома і адвезены ў суд. Толькі на наступны дзень уладныя структуры прызналі факт затрыманьня сп. Чахольскага, суду над ім і прысуду – арышту на 15 сутак.

    Пасьля таго, як сп. Чахольскі выйшаў на волю, ён паведаміў, што ў той жа дзень яго таксама судзілі на аснове пратаколаў, складзеных міліцыяй 20 і 21 сьнежня 2019 г., і абвінавацілі ў “парушэньні грамадзкага парадку” падчас масавых мітынгаў пратэсту супраць інтэграцыі Беларусі ў Расею.

    Фарс завершыўся двума прысудамі: двума штрафамі ў памеры 30 базавых адзінак, у суме – 1530 рублёў.

    Сп. Алесь Чахольскі будзе абжалаваць прысуды ў вышэйстаячых судовых інстанцыях.


    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    12 студзеня 2020 г.




    Posted Jan 19, 2020, 8:54 AM by Адміністратар Навін
  • Расея фінансуе дэмаграфічныя даследваньні ў Беларусі

    Вось дзе галоўная прычына "дзікунскага" перапісу насельніцтва 2019 года ў Беларусі і фалсіфікацыяў, калі ўсім "перапісчыкам" было загадана ўпісваць беларусам "русскій язык". Тут вымоўны прыклад расейскай гібрыдна-акупацыйнай палітыкі, калі ў бруднай справе выкарыстоўваюцца міжнародныя арганізацыі.

    Яшчэ пачакайце, ААН будзе спасылацца на гэтую расейска-калгасную дэмаграфічную фікцыю.

    Тут таксама відаць ужо пэўна дзесяцітысячная ілюстрацыя прадажнасьці калгасна-халуйскага рэжыму -- за грошы нават перапіс насельніцтва краіны ворагам прадалі. Але дно! Дно -- ад сатрапа да "перапісчыкаў".

    8 студзень 2020 г.          Зянон Пазьняк

                                                                                -------------------------


    ПРАВИТЕЛЬСТВО РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ

    РАСПОРЯЖЕНИЕ

    от 17 июля 2019 г. № 1556-р

    МОСКВА

    1. Осуществить в 2019 - 2022 годах за счет бюджетных ассигнований федерального бюджета перечисление Фонду ООН в области народонаселения до 1950000 долларов США (далее - взнос) на реализацию проекта “Укрепление потенциала Республики Беларусь в области сбора, анализа и использования демографических данных для Целей устойчивого развития страны”, в том числе в 2019 году - до 475000 долларов США, в 2020 году - до 725000 долларов США, в 2021 году - до 500000 долларов США, в 2022 году - до 250000 долларов США.

    2. МИДу России:

    проинформировать Правительство Республики Белоруссия и Фонд ООН в области народонаселения о принятом решении;

    совместно с Минфином России согласовать с Секретариатом Фонда ООН в области народонаселения порядок перечисления и использования средств, указанных в пункте 1 настоящего распоряжения.

    3. Минфину России:

    обеспечить в 2019 - 2022 годах финансирование расходов, указанных в пункте 1 настоящего распоряжения, за счет бюджетных ассигнований, предусмотренных Минфину России в федеральном бюджете на соответствующий финансовый год по подразделу “Международные отношения и международное сотрудничество” раздела “Общегосударственные вопросы” классификации расходов бюджетов;

    предусматривать при формировании проекта федерального бюджета на очередной финансовый год и плановый период необходимые ассигнования для финансирования расходов, указанных в пункте 1 настоящего распоряжения.

    Председатель Правительства

    Российской Федерации Д.Медведев

    Крыніца:

    http://pravo.gov.ru/laws/acts/56/49535354451088.html 



    Posted Jan 9, 2020, 7:21 AM by Адміністратар Навін
  • ПРАЦЯГВАЮЦЦА СУДЫ. ПАДТРЫМАЙМА ПАТРЫЁТАЎ!

    10 студзеня адбудуцца судовыя паседжаньні ў адміністрацыйных справах:

    а 9.30 -- над сп. Юрам Беленькім, выканаўцам у Беларусі абавязкаў старшыні КХП-БНФ. Суд Першамайскага раёну г. Менску, вул. Талбухіна, 9, каб 25.;

    а 12.00 – над сп. Сяргеем Папковым, нам. старшыні КХП-БНФ. Суд Савецкага раёну г. Менску, Лагойскі тракт, 3.

    Падтрымайма адраджэнцаў, якіх рэжым перасьледуе за патрыятычную дзейнасьць!


    Інфармацыйная камісія 

    Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    7 студзеня 2020 г.



    Posted Jan 8, 2020, 4:29 PM by Адміністратар Навін
  • ШТО ТРЭБА ДЛЯ ПАЛІТЫЧНАЙ БУДУЧЫНІ БЕЛАРУСІ

    Падзеі апошняга месяца 2019 года і пачатак 2020-га яшчэ раз вымоўна паказалі тым, хто назірае гульню змоўшчыкаў у здрадніцкую інтэграцыю, і тым, хто ўмее думаць, што толькі тая сіла, якая стаіць на пазыцыях Беларускага Нацыянальнага Адраджэньня, зможа забясьпечыць нацыянальную будучыню краіны. Усё астатняе недаразьвітасьць альбо проста блеф непрыяцеляў Беларусі.

    Для людзей, якія далучаюцца пад сьцягі нацыянальнага Адраджэньня, вельмі важна разумець і ведаць важнасьць беларускай мовы ў гэтых палітычных умовах і ў гэтым змаганьні. Гэта пытаньне нумар адзін для абаронцаў Беларусі і пытаньне нумар адзін для яе нішчыцеляў. Не разумеючы гэтага, адраджэнцам стаць немагчыма. Бяз мовы Беларусь ніколі нікога не пераможа. Тым больш Расею -- расейскай мовай, якая ёсьць зброяй зьнішчэньня Беларусі.

    Другое пытаньне -- гэта правільнае вызначэньне галоўнай небясьпекі і галоўнага ворага для Беларусі. Пэрманэнтнай небясьпекай і ворагам Беларусі ёсьць Расея -- расейская каляніяльная супэрдзяржава і яе імпэрская палітыка.

    Гарантыя вольнага незалежнага быцьця Беларусі зьявіцца толькі тады, калі расейская супэрдзяржава зь яе імпэрскай палітыкай будзе разбурана. Пакуль гэтага ня станецца, будзе працягвацца вечная барацьба за беларускае існаваньне.

    Трэцьці абавязковы імпэратыў (на жаль, яшчэ цяжкі для разуменьня цяперашняму пакаленьню) -- ні пры якіх абставінах не ўступаць ў Эўразьвяз, бо гэта (улічваючы існуючы нацыянальны стан) будзе канец Беларусі, мэнтальная і нацыянальная сьмерць акупацыйна панішчанай нацыі.

    Чацьверты стоўп адраджэнскай пазыцыі -- на аснове прыватнай уласнасьці, законнасьці і свабоды забясьпечыць разьвіцьцё дабрабыту народа, разумеючы, што дабрабыт ёсьць галоўнай сацыяльнай каштоўнасьцю беларусаў.

    Пяты грунт -- заканадаўчае забесьпячэньне асьветы грамадзтва ў нацыянальнай гісторыі і культуры, дзе людзі павінны ведаць, што дзяржаўнасьць, мова і культура Беларусі ёсьць працягам дзяржаўнасьці, мовы і культуры Вялікага Княства Літоўскага.

    Вось пяць актуальных асноваў палітыкі Адраджэньня. Калі іх (ці часткі зь іх) ня будзе ў палітычнай сіле, і ўвогуле у грамадзтве, то ня трэба марнаваць час на бязвыніковае змаганьне за ўсялякія "правы чалавека" ды "дэмакратыю", бо няма ніякіх правоў чалавека пад акупацыяй і ніякай дэмакратыі пад Расеяй.

    Дзеля ўвасабленьня гэтых пастулатаў у палітычную сілу і ў рэальную палітыку мусіць быць выканана першасная задача грамадзтва -- любымі спосабамі ліквідаваць рэжым Лукашэнкі разам з узурпатарам. Вось перад гэтым усё і стаіць. Задача зразумелая. Як яе вырашыць -- праблема для ўсіх.

    8 студзень 2020 г.                          Зянон Пазьняк

    Posted Jan 8, 2020, 4:17 PM by Адміністратар Навін
  • РАЗЬВІТАНЬНЕ З СЯБРАМ

    РАБУШКА

    Віктар Анатольевіч

    (1962 – 4 студзеня 2020)

    Раптоўна памёр наш дарагі сябра сп. Віктар Рабушка, сакратар Управы Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Гэта ёсьць вялікая страта для беларускага нацыянальна-вызвольнага руху. Віктар служыў Беларусі самааддана і ахвярна, быў прыкладам для ўсіх. Чалавек выдатных інтэлектуальных здольнасьцяў, ён зрабіў вялікі ўнёсак у распрацоўку і рэалізацыю палітычных і культурніцкіх праграм на карысьць Беларусі. З дня ў дзень, на працягу гадоў Віктар рабіў арганізацыйную працу, не адступаючы перад руцінай і цяжкасьцямі. У драматычныя моманты нашага змаганьня ён быў у цэнтры падзей, наперадзе, натхняючы людзей і баронячы тых, хто патрапіў у бяду. Віктар верыў у народную перамогу, у сьветлую будучыню Бацькаўшчыны і рабіў ўсё, каб наблізіць гэтую будучыню. У вольнай Беларусі вельмі патрэбныя будуць такія людзі. Шкада, што Віктар не дажыў да сьветлых дзён. Вечная памяць змагару за свабоду і незалежнасьць Беларусі!

    Выказваем нашы шчырыя спачуваньні сям’і і блізкім нябожчыка.

    Разьвітаньне з сп. Віктарам Рабушкам адбудзецца ў панядзелак 6 студзеня, з 11.00 да 12.00 па адрасе: Менск, завулак Кабушкіна, 49. Дом Смутку Цырыманіял (ст. мэтро “Аўтазаводзкая”)

    Сябры і кіраўніцтва Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    4 студзеня 2020 г.

    Posted Jan 4, 2020, 1:21 PM by Адміністратар Навін
  • НОВЫ ГОД

    Надыходзіць новы вісакосны 2020 год. Найперш зычу, каб ня быў гэты год цяжкім для нашай краіны, каб стаўся пераможным дзеля волі, справядлівасьці і сьветлай будучыні ў свабодзе і моцнасьці нашай нацыі. Зычу, каб не пакутвалі ў турмах цемры лепшыя людзі народа, каб акрыяў наш народ пасьля доўгага перапынку ды абараніў Беларусь ад ўсіх пагроз.,

    Хай вечна жыве наша дарагая Бацькаўшчына Беларусь у сэрцах яе людзей, на Зямлі і сярод народаў

    31 сьнежня 2019 г.             Зянон Пазьняк

    Posted Dec 31, 2019, 4:35 PM by Адміністратар Навін
  • АНШЛЮС МОЖНА ЛІКВІДАВАЦЬ

        Аналізуючы аншлюс Аўстрыі, разбор, акупацыю і анэксію Чэхаславаччыны, на якую напалі гітлерская Нямеччына з Польшчай і Вэнгрыяй, спробу савецкай акупацыі Фінляндыі (ў форме анэксіі), захоп і анэксію Крыма Расеяй ў 2014 годзе, потым нямецкую акупацыю Нарвэгіі, Даніі, Бэльгіі і т. п., прыходжу да высновы, што палепшыць становішча альбо пазьбегнуць аншлюса можна было толькі тады, калі б былі рашучыя дзеяньні кіраўніцтва краін і збройны супраціў агрэсарам. Але (за выключэньнем Фінляндыі) гэтага ня сталася, бо кіраўніцтва краін было нікчэмнае, а грамадзтва не гатовае да супраціву.

        Крым расейцы не захапілі б, калі б украінскія ўзброеныя сілы (нават ў тым стане, у якім яны тады існавалі) аказалі супраціў.

        Усе аншлюсы робяцца па адной схеме: застрашэньне альбо здрадніцтва кіраўніцтва і параліч волі грамадзтва да супраціву.

        У дзяржаўны арганізм ахвяры ўпырсківаецца атрута і краіну забіраюць голымі рукамі.

        Складнікі аншлюсу Беларусі пасьлядоўна рыхтаваліся Расеяй 25 гадоў. На сёньняшні дзень падрыхтоўка завяршаецца, анэксію афармляюць адкрыта пад эўфемізмам "інтэграцыя", не зьвяртаючы ўвагі на абалваненае прапагандай грамадзтва.

        Расейцы ў Маскве ўжо адкрыта пішуць пра дату, калі будзе завершаны аншлюс Беларусі.

        Ёсьць спосабы і магчымасьці прадухіліць гэты аншлюс, але яны ператвараюцца ў нерэальныя перад рэчаіснасьцю. Які супраціў, напрыклад, магла аказаць гітлерцам Чэхаславаччына, калі грамадзтва не разумела навошта тое рабіць, нікчэмнае кіраўніцтва пагадзілася на акупацыю, а моцнае чэхаславацкае войска атрымала загад не страляць (і не хацела страляць) па аккупантах.

        Лагічна (і юрыдычна) групу здраднікаў, якія прадаюць Беларусь, трэба арыштаваць, судзіць і пакараць. Гэтага варыянту (па аналогіі -- румынскага) ня будзе, бо дзеля яго ажыцьцяўленьня патрэбныя шырокія народныя выступы і грамадзкае ўзрушэньне.

        Існуе магчымасьць радыкальнага дзеяньня актыўнай часткі людзей, якія возьмуць на сябе місію ліквідацыі антыдзяржаўнага злачынства. Калі сярод 10-ці мільёнаў насельніцтва яшчэ засталося некалькі сапраўдных мужчын, то і ў гэтым выпадку, Беларусь можна ўратаваць. Уплываць на падзеі можа нават адзін чалавек. У гісторыі такога шмат. Рэзкія адчайныя дзеяньні яшчэ могуць перакуліць становішча.

    29 сьнежань 2019 г.                             Зянон Пазьняк

    Posted Dec 29, 2019, 12:52 PM by Адміністратар Навін
  • ХРЫСТОС НАРАДЗІЎСЯ!

    Віншую беларусаў з Нараджэньнем Хрыстовым!

    Што б ні адбывалася на сьвеце, якія б ні былі падзеі, якія б ні зьяўляліся мудрацы і не красаваліся дурні, -- Хрыстос над усім і гэтая дзівосная падзея -- Нараджэньне Сына Божага ў вобразе чалавека -- застанецца ў Вечнасьці як вечная яе гісторыя. Гэтае Нараджэньне зьмяніла сьвет на лепшы, дало надзею людзям на вечнае існаваньне там, за межамі быцьця. І вось на гэтым якраз трымаецца мараль чалавецтва, якую ствараюць лепшыя людзі.

    Але ў гісторыі, як гэта ня дзіўна, кіруюць краінамі часьцей ня лепшыя людзі і ў гэтым хаваецца корань грамадзкага зла, бо можа стацца прычынай зьнішчэньня і ўпадку народа.

    Зычу, каб у нас, беларусаў, такога ня ўзьнікла, не было і ня сталася.

    Хай Зорка Пуцяводная Бэтлеема сьвеціць над намі, сьцеражэ нас і зьберагае наш шлях. Хрыстос нарадзіўся!

    24 сьнежань 2019 год            Зянон Пазьняк

    Posted Dec 24, 2019, 11:57 AM by Адміністратар Навін
  • МАСКВА АСЬЦЯРОЖНА ПАЧЫНАЕ ГУЛЯЦЬ "НА БАНК"

    У інтэграцыйнай вайне па захопу Беларусі маскоўскі палітычны крымінал іграе па адных і тых жа нотах: шантаж і палоханьне сатрапа, каб хутчэй здаваў Беларусь.

    Звычайна выпускаюць прапагандысцкі відэаматэрыял, у якім паказваюць ягоныя крымінальныя ўчынкі, парушэньні закона ці выцягваюць нейкіх сьведак, ці схаваныя дакуманты і т. п.

    Маскоўская палітмафія такім чынам палохае сваё "дзецішча" Лукашэнку, каб здаваўся, а то, маўляў, усё раскажам пра цябе грамадзтву і міжнароднай супольнасьці -- страціш уладу, невуч.

    На невуча гэта асабліва ня дзейнічае па прычыне, што чхаць яму на грамадзтва, "народзец" і міжнародную супольнасьць. Усё схоплена.

    Па схеме палоханьня быў зроблены чарговы відэаматар'ял фірмы NЕХТА -- "Лукашенко. Уголовные материалы" (па ідэалогіі – гэта прафэсійны маскоўскі праект -- канцэнтрацыя не на галоўным, а на "паралелях" і нічога -- пра Расею.), якое набрала два мільёны праглядаў, але рэальна ні на што не паўплывала.

    І вось цяпер мы бачым, што Масква як быццам зьбіраецца іграць "на банк" па старой песьні. У 2018 годзе на Захад выязджае адзін з бандытаў (быццам бы) "эскадрона сьмерці". Там ён дае паказаньні ў відэа-інтэрв'ю "Нямецкай хвалі" аб забойстве беларускіх палітыкаў у 90-х гадах (фільм зроблены рускай службай, уся група пазначана ў цітрах). Акурат цяпер, у разгар маскоўскага гандлю па інтэграцыі, гэтае відэа зьяўляецца ў эфіры. Магчыма, што на Захад пераправілі ні аднаго "сьведку", каб задзейнічаць у справе Эўразьвяз (а Масква -- збоку).

    Характэрна, што ў цяперашнім укідзе няма нічога новага, чаго б не было ўжо раней вядома і пацьверджана пра забойства палітыкаў ("сьведка" таксама паўтарае тое, што ўжо вядома). Але шум зроблены, Масква пацірае ручкі, гуляючы лёсам забітых людзей (якія яе не цікавяць). Тыповая псіхалогія і карціна канфлікту прапагандысцкай палітыкі.

    Масква ўцягнула Лукашэнку ў крымінальныя забойствы, валодае ўлікамі і дакумантамі гэтых забойстваў, выкарыстоўвае іх для дасягненьня інтэграцыйнай акупацыі Беларусі шляхам шантажу свайго кліента, каб той падпісаў, што яны патрабуюць.

    У іхным "загашніку" страшылак кліента яшчэ жахлівы выбух у менскім мэтро (18 ахвяр), пасьпешны расстрэл падазраваных асобаў па недаказанай віне, "узрыўпакеты з сокам", файерверкі, забойствы бізнэсмэнаў і крымінальных "аўтарытэтаў".

    Пра якія макабарычныя рэчы прыходзіцца пісаць. Да чаго дажыліся мы, беларусы! Гэта ж якая цемра ўзьнялася вырашаць жыцьцё і будучыню народа.

    Зразумела, што супраць бандаў, якія захапілі ўладу ў Менску і ў Маскве, мусіць быць грамадзкая мабілізацыя. Але гісторыя, на жаль, паказвае, што, каб застацца, банды хапаюцца за зброю. Бяз лішніх слоў, у дваццаць пяты раз паўтараю: рыхтуймася да абароны краіны. Усё спатрэбіцца.

    17 сьнежань 2019 г.                                                 Зянон ПАЗЬНЯК 

    Posted Dec 17, 2019, 2:07 PM by Адміністратар Навін
  • МАБІЛІЗАЦЫЯ

    Апошні пэрыяд года поўны падзей і ўрачыстых, і трывожных. Але будзем казаць аб галоўным.

    Галоўная ўрачыстая, жалобная і ганаровая падзея года – перапахаваньне герояў Паўстаньня 1863 года ў Вільні. Гэта факт сімвалічны, які засьведчыў, што Каліноўскі ёсьць Сьцягам Беларускай нацыі. Ён засьведчыў, што Вільня была і будзе для беларусаў сьвятым горадам, куды і адкуль вядуць усе шляхі велічы нашай гісторыі.

    Непрыяцелі Беларусі, між іншым, добра разумеюць беларускую сакральнасьць Вільні і лучнасьць зь ёй Каліноўскага. Яны хацелі разарваць гэтую лучнасьць, прымітыўна нашкодзіць ажыцьцяўленьню вялікай падзеі. Але нічога зь іхнай авантуры «падпіснога ліста» ня выйшла. Я рады, што сябры нашай Партыі актыўна паспрыялі захаваньню цэласнасьці падзеі і спынілі шкодныя прапановы.

    Тым часам сітуацыя зноў вельмі трывожная ў сувязі з актывізацыяй маскоўскай палітыкі па анэксіі Беларусі. Працэс падаецца пад назовам “паглыбленьня інтэграцыі”, дзе складаецца дэталёва распрацаваны плян анэксіі Беларусі і адбываецца гандаль краінай паміж дзьвюма мафійнымі (у рэчаіснасьці крымінальнымі) групамі ўлады Масквы і Менска. Нягледзячы на тое, што зьмест змоўніцкіх напрацовак схаваны ў сакрэце, сам працэс плянаваньня захопу Беларусі адбываецца навідавоку ўсяго беларускага грамадзтва. Грамадзтва ўсё гэта бачыць, але складваецца ўражаньне, што людзі ніяк ня могуць паверыць, што на вачах ва ўсіх рыхтуецца сьмерць іхняй краіны. Ім падаецца тое неверагодным.

    Тым ня менш “тое” адбываецца незаконна, неканстытуцыйна, бяспраўна. І ўсе на гэта са зьдзіўленьнем і трывогай глядзяць.

    Мне ўжо прыходзілася зьвяртаць увагу, што змова аб інтэграцыі, якая адбываецца за зачыненымі дзьвярыма, і якую мы назіраем, мае ўсе прыкметы дзяржаўнай здрады і менавіта гэтак можа быць ацэнена. Пры наступленьні яе, народ мае права да пакараньня здраднікаў усімі даступнымі сродкамі, уключна да ліквідацыі злачынцаў. Тут не пагроза, але канстатацыя права ў выключных абставінах.

    Мы бачым, што ў гандлі пра інтэграцыю змоўшчыкі кіруюцца не законамі, не правам, а палітычнымі інтарэсамі. Гэта мэтадалёгія вайны. Яна небясьпечная тым, што калі прымаецца палітычнае рашэньне не аснованае на законах і на праве, то яно становіцца прычынай і повадам для агрэсіі. Менавіта так адбываўся захоп Крыма і Данбаса і агрэсія Расеі супраць Украіны.

    Тады, калі ня дзейнічаюць законы, супраціў і актыўнасьць народа могуць перамяніць становішча. Задача палітычнай партыі змаганьня рыхтаваць народны супраціў.

    Кіраўніцтва нашай Партыі зьвярнулася зь ініцыятывай да ўсяго грамадзтва выступіць супраць змовы інтэграцыі Беларусі ў Расею і стаць у абарону незалежнасьці Беларусі. Непасрэднымі ініцыятарамі высьупілі Дэпутаты Незалежнасьці. Прапанавана сабраць на 21 сьнежань вялікі мітынг-сход у Менску на Цэнтральнай (Кастрычніцкай) плошчы, а 14-й гадзіне. Гэты мітынг прадстаўнікоў усяго грамадзтва павінен стаць пачаткам шырокай народнай мабілізацыі ўсяго народа супраць інтэграцыі з Расеяй. Незалежнасьць Беларусі мусіць быць абаронена. Мабілізацыя можа стаць пачаткам вялікіх перамен.

    Пратэсты супраць змовы інтэграцыі Беларусі ў Расею пачнуцца ў Менску ўжо 20-га сьнежня зь ініцыятывы арганізацыяў БХД і “Разам” (пачатак а 18-й гадзіне на Цэнтральнай плошчы). Назаўтра, 21-га ў суботу, на вялікі мітынг-сход запрашаюцца людзі з усёй Беларусі.

    Трэба мець на ўвазе: тое, што Масква адмовілася ад голаснага аб’яўленьня аб выніках змовы і перавяла працэс у рэжым спатканьняў і ўзгадненьняў, тое зусім не абазначае, што змова спынілася і што гэтым яны ня будуць займацца. У разбойстве ёсьць сутнасьць расейскай псіхічна хворай дзяржавы. Для яе характэрна: падрыхтоўка агрэсіі, захопу, разбурэньня эканомікі суседзяў, інвазія, прапагандысцкі напад, падрыўная дзейнасьць, агентурная дэзарганізацыя жыцьця іншых краін, вайна і пагроза вайны. Падрыхтоўка агрэсіі і падрыў Беларусі з боку Расеі ніколі ня спыняцца. Напад можа быць адкрыты, як на Грузію і Украіну, альбо павольны. Будуць тачыць, як іржа, адкусваць па кавалачку, але ніколі не перастануць, незалежна ад палітычнага характару іхняй улады.

    Спыніць гэтую іржавую змову інтэграцыі можа толькі сам народ. І таму патрэбна яго мабілізацыя.

    Застаўся няпоўны тыдзень да 21-га сьнежня. Стала зразумела, што інфармацыя пра падзею цалкам кладзецца на нас і на нашыя структуры. Беларускіх нацыянальных СМІ ў нас даўно ўжо не існуе. Тым часам інфармацыйныя магчымасьці ёсьць і без СМІ. Іх трэба выкарыстаць.

    Змаганьне супраць інтэграцыйнай змовы і мабілізацыя людзей на гэтае змаганьне павінна стаць цяпер нашай прыярытэтнай задачай. Нельга недаацэньваць падступнасьці змоўшчыкаў. Тактыка валакіты, зацягваньня і перамоваў, якую яны пачалі, не павінна нас расслабляць. Мы ведаем, што ў любы час яны могуць прымяніць свой бандыцкі выскок. Але задушыць Беларусь зьнянацку ня ўдасца, нават калі палезуць з танкамі, якія дыслякавалі на ўсходніх межах нашай краіны. Мы яшчэ станем сьведкамі краху імпэрыі зла.


    15 сьнежань 2019 г                              Зянон Пазьняк



    Posted Dec 15, 2019, 7:22 PM by Адміністратар Навін
  • Заклік да народнай мабілізацыі

    (Сьнежаньскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

    15 сьнежня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” – “Мабілізацыя” (апублікаваны). Старшыня зьвярнуў увагу на самае важнае ў падзеях апошняга часу. Разьвітаньне з героямі Паўстаньня 1863 г., паказала, што Вільня была і будзе для беларусаў сьвятым горадам, куды і адкуль вядуць усе шляхі велічы нашай гісторыі.

    Тым часам актывізавалася маскоўская палітыка па анэксіі Беларусі. На жаль, многія людзі ня вераць і не разумеюць, што рыхтуецца сьмерць нашай дзяржаве. Тым ня менш палітыка інтэграцыі адбываецца незаконна, неканстытуцыйна, бяспраўна.

    Маскоўская палітыка небясьпечная тым, што калі прымаецца палітычнае рашэньне не аснованае на законах і на праве, то яно становіцца прычынай і повадам для агрэсіі. Менавіта так адбываўся захоп Крыма і Данбаса і агрэсія Расеі супраць Украіны. Кіраўніцтва нашай Партыі зьвярнулася зь ініцыятывай да ўсяго грамадзтва выступіць супраць змовы інтэграцыі Беларусі ў Расею і стаць у абарону незалежнасьці Беларусі. Непасрэднымі ініцыятарамі выступілі Дэпутаты Незалежнасьці. Прапанавана сабраць на 21 сьнежань вялікі мітынг-сход у Менску на Цэнтральнай (Кастрычніцкай) плошчы, а 14-й гадзіне. Гэты мітынг прадстаўнікоў усяго грамадзтва павінен стаць пачаткам шырокай народнай мабілізацыі ўсяго народа супраць інтэграцыі з Расеяй. Незалежнасьць Беларусі мусіць быць абаронена. Мабілізацыя можа стаць пачаткам вялікіх перамен.

    Спыніць гэтую іржавую змову інтэграцыі можа толькі сам народ. І таму патрэбнае яго рушэньне. Змаганьне супраць інтэграцыйнай змовы і мабілізацыя людзей на гэтае змаганьне павінна стаць цяпер нашай прыярытэтнай задачай. Нельга недаацэньваць падступнасьці змоўшчыкаў. Тактыка валакіты, зацягваньня і перамоваў, якую яны пачалі, не павінна нас расслабляць. Старшыня выказаў упэўненасьць у тым, што Беларусы здолеюць абараніцца ад імпэрыі зла.

    З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца ў Беларусі абавязкаў старшыні Партыі і Фронту. Ён распавёў пра перамовы дэпутатаў Незалежнасьці з прадстаўнікамі палітычных партый і арганізацый, вядомымі грамадзкімі дзеячамі, якія прывялі да прыняцьця важных рашэньняў па сумеснай абароне незалежнасьці Айчыны. Цяпер наша галоўная задача – рэалізаваць гэтую ідэю. Неабходна данесьці для грамадзтва інфармацыю пра небясьпеку здачы дзяржавы рэжымам і расейскай анэксіі Беларусі, што будзе мець катастрафічныя наступствы для ўсіх беларусаў. Трэба падтрымліваць усе акцыі і мерапрыемствы пад лёзунгам “Не -- інтэграцыі ў Расею!”, кім бы яны ні праводзіліся. Настаў час, калі ўсім грамадзянам трэба аб’яднацца дзеля паратунку краіны. Трэба спыніць спрэчкі і непатрэбныя дыскусіі па дробных пытаньнях, адкінуць амбіцыі і засяродзіцца на галоўным. Час прысьпяшае нас, нельга губляць ніводнага дня.

    Бліжэйшыя акцыі пад лёзунгам “Не – інтэграцыі ў Расею!” пройдуць у Менску, на Кастрычніцкай плошчы: 20 сьнежня а 18.00 і 21 сьнежня а 14.00.

    Трэба, каб там сабралося, як мага больш людзей. А на 21 сьнежня, у суботу, неабходна сабраць людзей з усяе Беларусі.

    Выступілі таксама сябры Сойму. Яны падтрымалі лёзунг і праграму змаганьня за незалежнасьць Айчыны, супраць інтэграцыі Беларусі ў Расею. Некаторыя зь іх ужо праводзяць індывідуальныя акцыі ў грамадзкім транспарце і іншых грамадзкіх месцах. Яны пытаюцца ўголас: “Шаноўнае спадарства! Падыміце рукі: хто хоча ў Расею? Хто хоча, каб нашы сыны служылі ў расейскім войску?” Беларусы , па-за вельмі рэдкім выключэньнем, ня хочуць Расеі на нашай зямлі і падтрымліваюць незалежнасьць нашай краіны. Таму трэба даваць інфармацыю нашаму грамадзтву.

    Сябры Сойму распавялі пра Расею, якая “ўжо на нашай зямлі”. А менавіта пра будаўніцтва Астравецкай АЭС. Мала таго, што там парушаюцца ўсе стандарты і правілы будаўніцтва, але й рабочым брыгадам з РФ ня плоцяць за выкананую працу, ім няма за што нават вярнуцца ў Расею. Будаўніцтва зацягваецца. У той жа час начальства фірм наладжвае для сябе і сваіх сем’яў раскошныя забавы ў замежжы, забясьпечвае свой камфорт. Калі б яны захапілі нашу краіну, то ўся Беларусь стала б жыць паводле расейскіх крымінальных паняцьцяў, расейская карупцыя і бязладдзе прышлі б у Беларусь.

    Сябры Сойму распавялі пра далейшае падзеньне вытворчасьці на важнейшых прадпрыемствах краіны, пра планы адміністрацыі на звальненьне тысяч работнікаў. Крызіс выяўляецца яшчэ й у тым, што даўно спынілася падрыхтоўка высокакваліфікаваных рабочых кадраў, а моладзь марыць пакінуць краіну, дзе рэжым не дае годна жыць, працаваць і забясьпечваць сябе і свае сем’і. Сябры выказалі думку, што цяперашняя Народная Мабілізацыя павінна быцьт накіравана ня толькі супраць “інтэграцыі ў Расею”, але і на кансалідацыю грамадзтва, на ўмацаваньне салідарнасьці беларусаў у цяжкі час.

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    15 сьнежня 2019 г.



    Posted Dec 15, 2019, 7:20 PM by Адміністратар Навін
  • Не інтэграцыі з Расеяй

    Дарагія суайчыньнікі!

    Незалежнасьць і суверэнітэт Беларусі ў небяспецы. У Расеі за зачыненымі дзвярыма паміж уладамі Пуціна і Лукашэнкі працягваюцца схаваныя перамовы і незаконная падрыхтоўка дакумантаў аб інтэграцыі Беларусі ў Расею, што на самай справе ёсьць расейскім плянам анэксіі і паглынаньня нашай краіны Расеяй.

    Такія дзеяньні з боку існуючай улады ў Беларусі ёсьць антыканстытуцыйныя і незаконныя, супярэчаць нацыянальным інтарэсам нашага народа.

    Антыканстытуцыйныя перамовы не павінны быць. Яны мусяць быць спыненыя. Усялякія рашэньні такіх перамоваў ня будуць мець юрыдычнай моцы і кваліфікуюцца як антыканстытуцыйная змова.

    Але палітычны чыньнік незаконнага пакту (як паказала гісторыя) будзе несьці вялікую небясьпеку для дзяржаўнага існаваньня Беларусі, стане нагодай для разгортваньня захопніцкай палітыкі Пуціна супраць нашай краіны.

    Усьведамляючы гэта, патрыёты Беларусі 7 і 8-га сьнежня гэтага года правялі публічныя акцыі пратэсту ў Менску супраць маскоўскай авантуры інтэграцыі Беларусі ў Расею – распачалася агульная народная мабілізацыя на абарону Айчыны.

    Заклікаем падтрымаць гэты працэс. Няхай усіх беларусаў аб’ядноўвае цяпер адна ідэя – абараніць незалежнасьць краіны. Няхай яднае адна пазыцыя – недапусьціць захопу Беларусі Расеяй. Мы ня хочам інтэграцыі з Расеяй. Тут выбар як на вайне: альбо абарона, альбо капітуляцыя.

    Прапануем падтрымаць ініцыятыву ўдзельнікаў акцый пратэсту 7 і 8 сьнежня — правесьці сумесную ўсебеларускую акцыю пратэсту супраць змовы афіцыйных кіруючых колаў Расеі і Беларусі аб інтэграцыі Беларусі ў Расею –агульнаграмадзкі мітынг-сход на Цэнтралькай (Кастрычніцкай) плошчы 20 сьнежня аб 18-й гдзіне.

    Прапануем правесьці агульны вялікі мітынг-сход на Цэнтральнай (Кастрычніцкай) плошчы Менска ў суботу 21-га сьнежня а 14-й гадзіне. Лёзунг нашага пратэсту: “Не інтэграцыі з Расеяй”.

    Заклікаем прыняць удзел у Сходзе і зьвяртаемся да кіраўніцтва і калектываў грамадскіх арганізацыяў, прафсаюзаў, прадпрыемстваў, палітычных партыяў, палітычных асобаў, шырокай грамадзянскай супольнасьці.

    Дэпутаты незалежнасьці: дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га скліканьня, людзі якія 25 жніўня 1991 года сьцьвердзілі Незалежнасьць нашай краіны:,
    Зянон Пазьняк, кіраўнік дэпутатскай Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце 12-га скліканьня
    Юрый Беленькі,
    Сяргей Антончык
    Сяргей Папкоў
    Пётра Садоўскі
    Лявон Баршчэўскі
    Мікола Крыжаноўскі
    Анатоль Лябедзька

    Палітычныя асобы, грамадзкія актывісты, прадстаўнікі грамадзянскай супольнасьці:
    Станіслаў Багданкевіч, дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га скліканьня
    Аляксандр Дабравольскі, дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га скліканьня
    Аляксей Марачкін, мастак, суполка “Пагоня”
    Аляксей Янукевіч, ПБНФ, намесьнік старшыні
    Яраслаў Навуменка, Рух “За Свабоду”
    Ігар Барысаў, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя “Грамада”, старшыня
    Віталь Рымашэўскі, Беларуская Хрысьціянская дэмакратыя, сустаршыня
    Павал Севярынец, Беларуская Хрысьціянская дэмакратыя, сустаршыня
    Ігар Рынкевіч, Беларускі камітэт салідарнасьці з Украінай, каардынатар
    Алесь Арастовіч, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя
    Вячаслаў Сіўчык, Беларускі нацыянальны кангрэс
    Дзяніс Урбановіч, Малады Фронт, старшыня
    Алена Талстая, Рух салідарнасьці “Разам”, сустаршыня
    Дзьмітрый Кучук, Беларуская партыя зялёных, намесьнік старшыні

    11 сьнежня 2019 г.





    Posted Dec 15, 2019, 6:55 PM by Адміністратар Навін
  • No to the Integration with Russia

    Dear compatriots!

    The Independence and sovereignty of Belarus are in danger. The Putin’s and Lukashenka’s governments are continuing the secret negotiations behind closed doors. They are preparing the illegal documents on the integration of Belarus into Russia. In fact it is the Russian project of the annexation of our country by Russia which would like to devour Belarus.

    The state administration of Belarus is acting in violation of the Law and Constitution. This activity contradicts the national interests of our people.

    It is necessary to stop the anti-constitutional negotiations. Every decision resulting from these negotiations has no legal force and should be interpreted as the anti-constitutional conspiracy.

    But the political factor of the illegal pact (as history has witnessed) is very dangerous for the existence of Belarus as a state. It will be the argument for the Putin’s aggressive policy against our country.

    Recognizing this, the Belarusian patriots have demonstrated in Minsk protesting against the Russian adventure – the integration of Belarus into Russia December 7 and 8, 2019. The people’s general mobilization has been started in order to defend the Homeland.

    We appeal you to support this process. The common idea should unite all the Belarusians – to defend the independence of our country. The common position should unite all the citizens – to prevent the occupation of Belarus by Russia. We are against the integration with Russia. We have the choice like during the war: either the defense or the capitulation.

    We propose to support the initiative of the protesters on December 7 and 8, 2019 – to demonstrate against the complot of the official Russian and Belarusian policymakers which are preparing the integration of Belarus into Russia. The mass rally will take place on the Central (Kastrychnitskaya) Square in Minsk December 20, 2019 at 6 p.m.

    We propose to organize a big rally-assembly on the Central (Kastrychnitskaya) Square in Minsk on Saturday, December 21, 2019 at 2 p.m. Our slogan is No to the Integration with Russia!

    We appeal the administration, teams and members of the NGOs, trade-unions, enterprises, as well as of the political parties, politicians and the civil society to take part in this Rally-Assembly.

    Members of the Supreme Soviet (Parliament) of the 12th convocation which have adopted the Independence of Belarus August 25, 1991:
    Zianon Pazniak, the leader of the Opposition of the Belarusian People’s Front in the Supreme Soviet of the 12th convocation,
    Yuri Belenki,
    Siarhei Antontchyk,
    Siarhei Papkou,
    Piotra Sadouski,
    Liavon Barshcheuski,
    Mikola Kryzhanouski,
    Anatol Liabedzka

    Politicians and public figures:
    Stanislau Bahdankevich, member of the Supreme Soviet of the 13th convocation,
    Aliaksandr Dabravolski, member of the Supreme Soviet of the 13th convocation,
    Aliaksei Marachkin, artist,
    Aliaksei Yanukovich, PBNF, vice-chairman,
    Yaraslau Navumenka, Movement “For Freedom”,
    Ihar Barysau, the Belarusian Social Democratic Party “Hramada”, chairman,
    Vital Rymasheuski, the Belarusian Christian Democracy, co-chair,
    Paval Seviarynets, the Belarusian Christian Democracy, co-chair,
    Ihar Rynkevich, the Belarusian committee of solidarity with Ukraine, coordinator,
    Ales Arastovich, the Belarusian Social Democratic Party,
    Viachaslau Siuchyk, the Belarusian national congress,
    Dzianis Urbanovich, the Young Front, chairman,
    Alena Talstaya, the Movement of solidarity “Razam”, chairperson
    Dzimitry Kuchuk, the Belarusian Green party, vice-chairman,
    Valery Buival, the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front, secretary,
    Ales Chakholski, the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front, secretary,
    Uladzimir Ramantsou, the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front, secretary

    December 11, 2019

    Minsk


    Posted Dec 15, 2019, 6:53 PM by Адміністратар Навін
  • НЕ – ІНТЭГРАЦЫІ Ў РАСЕЮ!

    За словам “інтэграцыя” рэжым Масквы і кіроўная групоўка з Менску хаваюць наступнае”:

    1. Беларускае войска будзе поўнасьцю падпарадкаванае расейскаму генштабу і нашы вайскоўцы, юнакі і мужчыны, будуць гінуць і калечыцца на расейскіх войнах.

    2. Наша тэрыторыя будзе выкарыстана ў расейскіх ваенных авантурах супраць нашых суседзяў. Нашы гарады і населеныя пункты, мірныя людзі стануць ахвярамі расейскіх ваенных авантур.

    3. Уся наша ўласнасьць, у тым ліку зямля, нетры, лясы, заводы, прадпрыемствы, гандаль будуць захопленыя рускімі чыноўнікамі і “бізнэсмэнамі” з увядзеньнем так званага агульнага (лічы расейскага) заканадаўства і “роўных рынкавых умоў”. Беларус апынецца без зямлі і грошэй, а яго сям’я патрапіць у багну расейскага беззаконьня.

    4. Людзі застануцца без сваіх грашэй. Зьберажэньні будуць скрадзены праз “абменныя” банкаўскія апэрацыі ды іншыя. На нас абрынуцца санкцыі разьвітага сьвету як на саюзьнікаў Масквы. Беларусы застануцца без доступа да замежных лекаў, прадуктаў, сучасных замежных тэхналёгій, вольнага інтэрнэту (у Расеі за “няправільны” рэпост у сацыяльных сетках людзям даюць 5 год турмы).

    5. Парадкі сувязяў з замежжам, гандаль з суседнімі краінамі (Польшчай, Літвой, Украінай і інш.), будуць усталёўваць расейскія памежнікі і мытнікі, што будзе не на нашу карысьць.

    6. Суды будуць дзейнічаць па расейскіх “паняцьцях”. Правы беларусу будуць дыктаваць чужынцы: рускі чыноўнік і рускі суддзя. Асуджаныя будуць адбываць пакараньне ў расейскіх калоніях.

    7. У кіроўных структурах усіх узроўняў сядзе чужы расейскі чыноўнік, які будзе кіравацца толькі загадамі расейскіх уладаў. Беларусаў будуць выціскаць ў расейскія гіблыя рэгіёны.

    МЫ НЯ ХОЧАМ ІНТЭГРАЦЫІ Ў РАСЕЮ! Ня верце таму, што гавораць па тэлевізару. Яны добра навучыліся хлусіць і падманваць. Перамовы пра “інтэграцыю” супярэчаць Канстытуцыі. Такіх “перамоў” не павінна быць.

    Пакуль ня позна, трэба не дапусьціць інтэграцыі (акупацыі), што ёсьць незаконнай і злачыннай змовай, паколькі не дазваляецца нашай Канстытуцыяй.

    Усюды ў Беларусі павінна гучэць - “НЕ – ІНТЭГРАЦЫ І Ў РАСЕЮ”.

    Заклікаем разгарнуць Народную Мабілізацыю супраць інтэграцыі ў Расею.

    Стварайце актыўныя групы Народнай Мабілізацыі супраць інтэграцыі ў Расею.
    Заклікаем усіх прымаць удзел у пратэстных акцыях.

    Сьнежань 2019 Ініцыятыва “Баларуская Салідарнасьць”

    Увага! Гэты тэкст для ўлёткі. Сябры, актывісты, калі ласка, раздрукоўвайце і распаўсюджвайце! Людзі павінны быць інфармаваныя. Тут фарматы тэксту для друку.

    ne-intdruk.pdf

    ne-intdruk.doc

    Posted Dec 15, 2019, 6:40 PM by Адміністратар Навін
  • Мэмарыяльныя шэсьце і мітынг на Дзяды

    3 лістапада, у нядзелю, у Менску адбудуцца мэмарыяльныя шэсьце і мітынг, прысьвечаныя Дню памяці продкаў Дзяды.

    Збор удзельнікаў а 11.30 каля Гадзіньнікавага завода (ст. мэтро “Парк Чалюскінцаў”). Пачатак шэсьця а 12.00. Шэсьце пройдзе па пр. Незалежнасьці-вул. Каліноўскага-вул. Гамарніка-вул. Мірашнічэнкі. 15.00 – 17.00 – мэмарыяльны мітынг на тэрыторыі Народнага мэмарыялу ў Курапатах. Мерапрыемства арганізоўвае Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ.

    Атрыманы дазвол Менгарвыканкама і аблвыканкама.

    Заклікаем усіх далучыцца да мэмарыяльных мерапрыемстваў.

    Чаму мы ўшаноўваем нашых Дзядоў? І чаму трэба памятаць нашых Дзядоў?

    Таму што нашы Дзяды мудрыя. Наша цела і наш розум ад нашых Дзядоў.

    Яны нам кажуць: Трымайцеся свайго, яно для нас лепшае. Беражыце нашу зямлю, нашу мову, нашу культуру – тут наш розум і наша моц. Бараніце нашы каштоўнасьці ад прышэльцаў як з усходу, так і з захаду. Нашы нацыянальныя каштоўнасьці належаць і нашым будучым пакаленьням.

    Слава нашым Дзядам! Жыве Беларусь!

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    28 кастрычніка 2019 г.





    Posted Oct 28, 2019, 1:44 PM by Адміністратар Навін
  • АСІНАЕ ГНЯЗДО

    Выпадкі ў розных краінах і ў розных частках сьвету паказваюць, што дастаткова легалізаваць і вывесьці з-пад дзеяньня закону нават самую мізэрную крымінальную групу, як яна тут жа сядае на галаву ўсяго грамадзтва, пачынае пампаваць свае дазволеныя неадэкватныя правы і нішчыць асяроддзе.

    У дэмакратычным сьвеце такое адбылося ў дачыненьні да некаторых адхіленьняў дэвіантаў. Канкрэтна -- легалізавалі лесбаў і гомасэксуалістаў. (На чарзе педафілы, інцэст, заафілы і іншыя рэдкасныя збачэнствы.) На Захадзе невялікая гомасэксуальная група (якая адразу згуртавалася па ўсім сьвеце), як правіла, імкнецца пранікнуць у ключавыя пазыцыі структур і адтуль уплываць на паводзіны нармальных людзей, не спыняючыся (калі ўзьнікае магчымасьць) перад ціскам, прапагандай, скандаламі, паклёпам ды псіхічным тэрорам. Тады структура альбо падае, альбо ператвараецца ў асяродак дэвіанцкай дзейнасьці па далейшым развале грамадзтва.

    Дэмакратыя па сваёй прыродзе спараджае такую зьяву. Аўтарытарныя і антыдэмакратычныя рэжымы дэвіанцтва не легалізуюць, не спрыяюць, але і не забараняюць (за выключэньнем некаторых мусульманскіх краінаў Афрыкі і Азіі). Антыбеларускі рэжым Лукашэнкі таксама не забараняе збачэнцаў, але выкарыстоўвае іх дзеля развалу нацыянальнай грамадзянскай супольнасьці, якая рэжыму непатрэбная.

    Ілюстрацыяй да гэтага служыць нядаўні скандал у беларускай арганізацыі ПЭН-цэнтру. Літаральна пару дэвіантаў, якія туды праніклі, развалілі ўвесь так званы "цэнтр".

    Відаць, упершыню адкрыта загучэла там нянавісьць да Хрысьціянства, да Бога і да ўсяго беларускага. Прадэманстравана дакладная копія, як на Захадзе ў лявацкіх збачэнскіх асяродках.

    Калісьці Васіль Быкаў уручае мне пасьведчаньне сябра ПЭН-цэнтра і чамусьці кажа: "Вось, можа, прыдзецца калі-небудзь падтрымліваць". Цяпер ужо і падтрымліваць няма чаго. Арганізацыю лепш распусьціць як неспрыяльную культуры, свабодзе, дэмакратыі і беларускім нацыянальным інтарэсам. Зразумела, гэтага не адбудзецца. Ды-й рэжыму патрэбна, каб пазьдзекваецца з "сьвядомых", якія там "жужжаць", хто лепшы підэраст.

    Скандал, між іншым, паказаў тым, хто яшчэ ня ведаў, што дэвіанты і збачэнцы на палавой глебе ёсьць маргінальна ненавісныя Хрысьціянству, Богу, нацыянальнай культуры, і нармальным дачыненьням нармальных людзей. Дэвіанцкая паталогія спараджае сіндром агрэсіўнай нянавісьці да сьвету, які непадобны да іхняй інваліднасьці. Вось гэта якраз тое, што насадзілі тут эмісары заходняй гнілі пад відам дэмакратыі. Але гэта пакуль тут яшчэ не разабраліся. Скора разьбяруцца.

    28 кастрычніка 2019 г.                         Зянон ПАЗЬНЯК

    Posted Oct 28, 2019, 11:39 AM by Адміністратар Навін
  • ПАЎСТАНЦЫ АЖЫВАЮЦЬ Ў НАШАЙ ПАМЯЦІ

            Тут зьмяшчаем матар'ялы Язэпа Янушкевіча -- вядомага дасьледніка Паўстаньня 1863 года. Матар'ялы адчыняюць сістэматызаваныя зьвесткі пра Паўстанцаў, схопленых і забітых расейскімі акупантамі ў Вільні ў 1863-1864 гг. Парэшткі забітых (расстраляных і павешаных -- разам 21 асоба) былі ськінутыя ў дол на Замкавай гары Гедзіміна са зьвязанымі ззаду рукамі, аблітыя вапнай. Закапаныя ў раскопах непадалёк адзін аднаго.

            На месцы таго брацкага пахаваньня змагароў на Замкавай гары маскалі злáдзілі пляцоўку для забавы (гульні ў крыкет). Магіла забітых была з пашанай пазначана ў 1920-1930 гг. Пачынаючы з 1940 -х гадоў гэтае месца заставалася зруйнаваным, забытым і занядбаным новымі ўладамі. Але ў апошні час праведзеныя грунтоўныя археалагічныя раскопкі брацкай магілы. На 22 лістапада гэтага году прызначана афіцыйнае перапахаваньне паўстанцаў (з ганаровай вартай й салютаваньнем) у мэмарыяльнай капліцы на Віленскіх Росах.

            Паводле месца нараджэньня 14 паўстанцаў паходзілі з этнічнай тэрыторыі Беларусі, 4 з этнічнай тэрыторыі Польшчы, адзін з Украіны і адзін зь Летувы. (Месца нараджэньня аднаго паўстанца пакуль ня вызначана). Мэмарыяльнае перапахаваньне паўстанцаў у гістарычнай сакральнай сталіцы Краю Вільні ёсьць данінай глыбокай памяці нашай супольнай гісторыі і барацьбы за Свабоду.

            Ніжэй пададзены матар'ял зьяўляецца навуковым дасьледваньнем аўтара. Пры цытаваньні і выкарыстаньні спасылкі на старонкі публікацыі ("Народная Партыя" і "Беларуская Салідарнасьць") абавязковыя.

    24 кастрычнік 2019 г.                                                                                     Зянон Пазьняк



                        ПАЎСТАНЦЫ АЖЫВАЮЦЬ Ў НАШАЙ ПАМЯЦІ

            1) Станіслаў Ішора (25 гадоў) — сын Станіслава і Марылі з Шантыраў (паходзіла з Валыні). Нарадзіўся ў Вільні 12.04.1838 г. (паводле іншых зьвестак – паходзіў з маёнтку Цэсарка пад Вількамірам (Wiłkomierz; цяпер Ukmergė), дзе роду Ішораў належала маёмасьць над аднайменнай рэчкай Цэсаркай (уласна летувіская назва на Жмудзі «Сасарка» (Sesarka). Выхоўваўся ў Піваруньцах (гміна Гедройці ў Гавэйкаўскай акрузе; 42 вярсты ад Вільні), вучыўся ў Віленскай гімназіі. Напачатку 1860-х гадоў вікарны ксёндз у мястэчку Жалудку Лідзкага павету (радзіма легендарнага паўстанцкага генерала Валяр’яна Урублеўскага). «Ужо 27 студзеня Ішора зачытаў народу маніфэст Часовага ўрада Літвы і Беларусі пра пачатак Паўстаньня і абвясьціў «мужыкам, каб не хадзілі на паншчыну». Тады ж ён паклікаў да сябе арганіста Адася Калясіньскага: «...ён чытаў мне, ня ведаю, нейкую «Харунгев свабоды» і зноў схаваў, а мне даў нейкія друкаваныя аркушыкі «Яська — з-пад Вільні гаспадар» і казаў, каб я параскідваў па рынках ці каму аддаў прачытаць...» 22 траўня / 04.06. 1863 г. (праз тыдзень пасьля прыезду ў Вільню Мураўёва) — Ішора быў расстраляны на Лукішках. Гэта было першае пакараньне сьмерцю ў Вільні. (Вельмі паказальна, што першыя пакараньні сьмерцю ў Менску і Вільні звязаны менавіта з распаўсюджваннем «Мужыцкай праўды)» (Генадзь Кісялёў. З думай пра Беларусь).

            Вікарны ксёндз Ішора – адзіны, чые парэшткі не былі адшуканыя ў 2017-2019 гг. на гары Гедзіміна. Вельмі магчыма, што падчас Першай Сусьветнай Вайны яны былі выкапаныя й забраныя братамі-дамініканцамі і перапахаваныя ў віленскім касьцёле Святога Якуба, дзе ў памяць пра ксяндза Станіслава Ішору 4 чэрвеня 1933 г. была асьвечана мемарыяльная дошка

            2) Раймунт Зямацкі (53 гады) — сын Андрэя і Кацярыны з Камінскіх. Нарадзіўся 19.09.1810 г. у Дахнáх (пад Крэвам), ахрышчаны ў мястэчку Лоск (цяпер Валожынскі раён). Удзельнік Рэвалюцыі 1830-1831 (Лістападаўскага паўстаньня), цудам выжыў у Ашмянскай разьні, зладжанай расейскімі акупантамі ў красавіку 1831 г. Пробашч Вавёркаўскага касьцёла на Лідчыне. Расстраляны 24 траўня / 06.06.1863 г. ў Вільні за абвяшчэнне маніфеста Нацыянальнага Ўраду. Тамсама ў Вільні 23 ліпеня 1923 года ў касьцёле святога Рафала была асьвечана мемарыяльная дошка ў памяць сьвятара.

            3) Альбэрт Лясковіч (23 гады ?) — сын Фэлікса (маці з дому Валіцкая). Нарадзіўся на Лідчыне 15.04.1840 г. у маёнтку Голдава Лідзкага павету (паводле іншых зьвестак – у Кір’я́наўцах таго самага павету; бацьку належалі маёнткі Кір'я́наўцы і Пя́ткаўшчына; цяпер вёскі ў Бердаўскім сельсавеце Лідскага раёна). Скончыў Віленскі шляхетчы інстытут. Пра ўдзел Альбэрта ў Паўстаньні зьвестак не захавалася. Адным з сур’ёзных доказаў акупанцкія ўлады палічылі замоўленыя Альбэртам у шаўца на пашыў боты з халявамі, што павінна было сьведчыць пра ягоную падрыхтоўку ўступіць у паўстанцкія шэрагі, а таксама «за заклікі да Паўстаньня сярод сялянаў». Расстраляны ў адзін дзень з кс. Раймунтам Зямацкім 24 траўня / 06.06.1863 г. «Целы іх абодвух адразу пасьля экзэкуцыі ўкінулі ў магілы, папярэдне выкапаныя перад слупамі, да якіх асуджданыя былі прывязаныя. Целы іх засыпалі зямлёй, магілы выраўнялі».

            4) Баляслаў Кóлышка (25 гадоў) — сын Вінцэся і Апалёніі. Нарадзіўся 26.07/07.08 1837 ў фальварку Карманішкі Лідзкага павету (цяпер Эйшышскі раён Летувы). З хатняй адукацыяй здолеў стаць студэнтам Маскоўскага універсітэту (1860 г.), дзе ў той час дзейнічаў «польска-рускі гурток, у якім, зрэшты, рускія наўрад ці складалі i 1/4… Галавой вышэй за ўсіх нас у гэтым гуртку быў студэнт Калышка. Гэта быў чалавек выдатнага розуму, жалезнай энергіі, з велізарнай эрудыцыяй, які валодаў не абы-якім дарам слова i ў дадатак звабліваю прыгажосцю...» Падчас паўстаньня камандзір атраду касінераў у Жэмайціі (Ковенскі павет). Павешаны ў Вільні 28.05/09.06. 1863 г. ). У наш час, 18.08.2013 г., у Бутрыманскім касьцёле, дзе хрысьцілі Баляслава-Каятана, устаноўлена мемарыяльная дошка (навогул сям'я Колышкаў дала чатырох паўстанцаў: Баляслава-Каятана, Уладзіслава, Фэлікса-Гэнрыка, Яна-Вінцэнта).

            5) Юльян Лясьнеўскі (31 год), сын Паўла. Паходзіў зь Любліншчыны (шляхціч Любельскай губерні). Падчас Паўстаньня аканом у маёнтку Вялікім Мажэйкаве Лідзкага павету графа Грабоўскага. Расстраляны загадам расейскіх акупацыйных уладаў 10/22 чэрвеня 1863 г. «за заклік сялян да мяцяжу»

            6) Жыгімонт [Зыгмунт] Серакоўскі (36 гадоў) — сын Ігната і Фартунаты. Нарадзіўся 30.05.1826 г. у сяле Лісавое Луцкага пав. на Валыні. Вучыўся ў Пецярбургскім універсітэце (1845-1848), адкуль за рэвалюцыйныя погляды быў высланы шараговым у Арэнбургскі корпус, дзе пасябраваў з гэткім самым ссыльным Тарасам Шаўчэнкам. Пазьней скончыў Акадэмію Генштаба ў Пецярбургу (1859). Варшаўскі Паўстанцкі Камітэт прызначыў яго вайсковым начальнікам Паўстаньня ў Літве. 25-27.04/07-09.05. 1863 касінеры Серакоўскага былі разьбіты пад мястэчкам Біржы. Параненым трапіў у палон. Павешаны 15/27.06.1863 г. Пры павешаньні аказаў супраціў.

            7) і 8) - Аляксандар (27 гадоў) і Язэп (36 гадоў) Раўкоўскія — шляхцічы Ашмянскага павету, сыны Тэафана. Абодва браты зараблялі на жыцьцё рамесьніцкай працай. Без суда, на моцы вайсковай канфірмацыі, прыгавораныя да павешаньня як падазраваныя ў выкананьні прысудаў Паўстанцкага Камітэта ў Літве над здраднікамі і згоднікамі. Павешаныя 07/19.08.1863 г.

            9) Карóль Сіповіч (19 гадоў), — віленчук. Хоць і належаў да рэвалюцыйнай арганізацыі Паўстаньня на Літве – акупанцкія ўлады бяздоказна палічылі яго прыналежным да замаху на віленскага маршалка Дамейку. Павешаны ў Вільні 07/19.08.1863 г. Самы малады сярод 20 з адшуканых парэшткаў Паўстанцаў.

            10) Юзаф Яблонскі (20 гадоў) — сын Караля, нарадзіўся ў Ломжы (Польшча). За прыналежнасьць да Нацыянальнай паліцыі і магчымы ўдзел у замаху на маршалку Дамейку павешаны ў Вільні 07/19.08.1863 г.

            11) Генрык Макавецкі (27 гадоў) — сын Генрыка. Паходзіў з Магілёўскай губэрні. Падчас Паўстаньня жыў у Вільні, харужы корпусу лясьнічых. Абвінавачаны ў «дзяржаўнай здрадзе» расстраляны ў Вільні 17/29.08.1863. Ягоны брат Аркадзь-Антось (шляхціч Чэрыкаўскага павету) асуджаны да пазбаўлення правоў стану, канфіскацыі маёмасці і ссылкі на жыхарства ў Табольскую губерню.

            12) Ян Бянькоўскі (26 гадоў) — сын Тамаша. Паходзіў з Варшавы. Загадам Варшаўскага паўстанцкага камітэта высланы ў Вільню з мэтай зьдзейсьніць прысуд над віленскім маршалкам Дамейкам за складаньне апошнім вернападданіцкіх адрасоў расейскаму цару Аляксандру ІІ. Як кінжальшчык павешаны ў Вільні 28.08/09.09.1863 г.

            13) Ян Марчэўскі (24 гады). Паходзіў з Каралеўства Польскага, фэльчар. На падставе канфірмацыі Камандуючага Войскамі Віленскай Ваеннай Акругі павешаны ў Вільні 28.08. / 09.09.1863 г. “за служэньне Польскаму Рэвалюцыйнаму Камітэту ў якасьці шпега і паліцыянта ў горадзе Вільні з мэтай учыненьня забойстваў”.

            14) Эдвард Чаплінскі (дата нараджэньня невядомая). Вучань аптэкара з Панявежскага павету. Падазраваны, што разам з Янам Бянькоўскім і Янам Марчэўскім рыхтаваўся да замаху на маршалка Дамейку. У выніку цяжкага катаваньня амаль у беспрытомным стане быў павешаны 28.08/09.09. 1863 г.

            15) Уладзіслаў Нікаляй (Nikolai vel Nikolay; 26 гадоў) — сын Фрыдэрыка і Зоф’і. Паходзіў зь лютаранскай шляхты Віленскай губ. Падпаручнік Нараўскага пяхотнага палка. Расстраляны 13/25.09.1863 г. З роду Нікаляй, шляхцічаў Віленскай губерні, у Сібір былі высланы Багуслаў, Людамір, Станіслаў як “палітычна нядобранадзейныя”.

            16) Казімер Сычук (ён жа Сацэвіч; 36 гадоў) — сын Адама. Нарадзіўся ў Вільні (?). Служыў кананірам Віленскай абарончай артылерыі. На заключэнне Аўдытарыята прысудам Камандуючага Войскамі Віленскай Ваеннай Акругі расстраляны 10/22.12.1863 г. «за дэзерцірства, далучэнне да шайкі мяцежнікаў і ўдзел зь імі ў дзеяньнях супраць войскаў, а пасьля палону — за ілжывае паведамленьне пра сваю саслоўную прыналежнасьць».

            17) Мечыслаў Дарманоўскі (27 гадоў) — нарадзіўся ў Варшаве (?), прускі падданы. Сябра Варшаўскай паўстанцкай паліцыі, з сакавіка 1863 года сябра Віленскай арганізацыі, выконваў абавязкі камісара Віленскай губерні (псеўд. Людвік Сухадольскі). На падставе канфірмацыі Камандуючага Войскамі Віленскай Вайсковай Акругі павешаны 21.12.1863/ 02.01.1864 г. за тое, што “пасьля прыбыцьця ў Вільню з Варшавы, з тамтэйшага Рэвалюцыйнага Камітэта, асабіста дзейсна распараджаўся кіраваньнем у Вільні і ўсёй губеранскай рэвалюцыйнай арганізацыі, а таксама прымаў на сябе выкананьне ўсіх найважнейшых даручэньняў сяброў арганізацыі”.

            18) Ігнат Здановіч (22 гады) — сын Аляксандра (1808-1868, вядомага гісторыка-пісьменьніка, які паходзіў з Ігуменшчыны) і Эміліі Пясеччанкі (роднай сястры філамата Казіміра Пясэцкага). Нарадзіўся 01/13.01.1841 ў Вільні. Студэнт Пецярбургскага ўніверсітэта (1858-1862), які скончыў са ступеньню кандыдата матэматычных навук. Слухаў лекцыі ў Бэрлінскім універсітэце. Падчас Паўстаньня выконваў абавязкі Скарбніка (над гэтак званымі «Літоўскімі сумамі»), пэўны час начальнік паўстанцкай Вільні, найбліжэйшы паплечнік Кастуся Каліноўскага. Арыштаваны 26.09.1863. Катаваны ў следчай камісіі «трымаўся з рэдкай упартасьцю». Павешаны 21.12.1863 / 02.01.1864.

            19) Цітус Далеўскі (23 гады), сын Аляксандра. Нарадзіўся 1/13.05.1840 ў фальварку Кункулка Лідзкага павету. Вучыўся ў віленскай гімназіі, пазьней ва ўніверсітэтах Масквы і Пецярбурга, удзельнічаў у таемным студэнцкім руху. Сябра віленскай паўстанцкай арганізацыі, адзін з найбліжэйшых памочнікаў К. Каліноўскага. На падставе канфірмацыі Камандуючага Войскамі Віленскай Вайсковай Акругі расстраляны 30/12.1863 / 11.01.1864 у Вільні за прыналежнасьць да рэвалюцыйнай арганізацыі на Літве ў якасці экспедытара і сакратара пры ўпаўнаважаным Камісары Літвы і непасрэдны ўдзел ва ўсіх апошніх распараджэньнях арганізацыі, што мелі мэтай абуджэньне ў краі ўжо згаслага мецяжу.

            20) Якуб Чэхан (іншае імя ў дакументах Юзаф-Язэп; аднолькава як і прозьвішчы Чэхановіч, Цехановіч; 40 гадоў?). Дакладная дата і месца нараджэньня невядомыя. Як шараговец унутранай варты Віленскага батальёна на падставе канфірмацыі Камандуючага Войскамі Віленскай Ваеннай Акругі і прысуду Аўдытарыята ад 30 сьнежня 1863 г. расстраляны ў Вільні 13/25.01.1864 г. “за дэзерцірства, уступленьне ў шэрагі мяцежнікаў, знаходжаньне ў іхняй шайцы і збройнае выступленьне супраць войскаў”.

            21) Кастусь Каліноўскі (Канстанцін-Вінцэнт; 26 гадоў) — сын беззямельнага шляхціча, уладальніка невялічкай «фабрыкі» (майстэрні) ільняных вырабаў Сымона Каліноўскага і Веранікі з Рыбінскіх. Нарадзiўся 21.01 /02.02. 1838 ў вёсцы Мастаўляны Гародзенскага павета (цяпер у межах Беластоцкага ваяводзтва ў Польшчы) Павешаны расейскімі акупацыйнымі ўладамі 10/22.03.1864 за тое, што “быў сябрам Рэвалюцыйнай Арганізацыі і самастойным кіраўніком паўстаньня ва ўсім Літоўскім Краі”. Лічыцца, што гэта была апошняя экзэкуцыя акупантамі ў Вільні. У народзе Кастуся называлі «апошнім каралём Літвы».

    24-Х-2019.                                                                                                       Язэп Янушкевіч 




    Posted Oct 25, 2019, 11:13 AM by Адміністратар Навін
  • Аб правядзеньні сьледзтва

    Беларускія грамадзяне Пазьняк Зянон Станіслававіч, Беленькі Юры Адамавіч, Папкоў Сяргей Пятровіч падрыхтавалі і адаслалі ў Генэральную Пракуратуру і Следчы Камітэт заявы абвінаваўчага кшталту аб антызаконных дзеяньнях А. Р. Лукашэнкі. (гл. ніжэй).


    Генэральнаму Пракурору Рэспублікі Беларусь

    У Сьледчы Камітэт Рэспублікі Беларусь


    Грамадзяне рэспублікі Беларусь:

    (прозьвішчы, адрасы)


    Аб правядзеньні сьледзтва


    Просім правесьці сьледчыя дзеяньні ў сувязі з паведамленьнем прэсслужбы Адміністрацыі прэзідэнта аб пу блічным выказваньні А. Р. Лукашэнкі, у якім ён засьведчыў пра стварэньне групы кадравага рэзерву ў колькасьці 850 чалавек, якія надзелены ім пэўнымі паўнамоцтвамі абароны перад законам і валодаюць пэрсанальным імунітэтам. Без асабістага дазволу А. Р. Лукашэнкі "іх нельга затрымліваць, арыштоўваць". "Гэта важна для таго, каб яны маглі самастойна дзейнічаць", -- патлумачыў А. Р. Лукашэнка.

                Дзеяньні А.Р. Лукашэнкі груба парушаюць Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь, у тым ліку:

    - арт 7.  У Рэспубліцы Беларусь устанаўліваецца прынцып вяршэнства права.

    Дзяржава, усе яе органы і службовыя асобы дзейнічаюць у межах Канстытуцыі і прынятых у адпаведнасці з ёю актаў заканадаўства.

    - арт.23. (абзац другі) Ніхто не можа карыстацца перавагамі і прывілеямі, якія супярэчаць закону.

                Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь (глава 3 раздзела 4) і Закон “Аб Прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь” не надзяляюць асобу, якая займае пасаду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, правам надаваць імунітэт недатыальнасьці асобным грамадзянам або групам грамадзянаў.

                Стварэньне антыканстытуцыйнай групы ў мэтах фармаваньня і ўтрыманьня ўлады, незаконнае надзяленьне яе ўдзельнікаў асобымі паўнамоцтвамі, якія выводзяць іх з-пад дзеяньня закону і падпарадкоўваюць толькі асабістай волі А. Р. Лукашэнкі, ёсьць актам грубага выкарыстаньня ўлады ў асабістых інтарэсах і перавышэньня службовых паўнамоцтваў. ( арт. 426 Крымінальнага Кодэксу Рэспублікі Беларусь).

    ?? кастрычнік 2019 год, г. Менск

    Подпісы

    --------------------------------------------------

    Гэты тэкст можа паслужыць прыкладам для іншых заяваў, лістоў і зваротаў у ворганы пракуратуры і сьледзтва. Пішыце. Гэта трэба рабіць.

    Зянон Пазьняк, 24 кастрычнік 2019 г.


    Posted Oct 24, 2019, 4:05 PM by Адміністратар Навін
  • ЯШЧЭ РАЗ АБ ПРАФАНАЦЫІ "ПЕРАПІСУ"

            Так званы "перапіс" насельніцтва Беларусі як палітычна-акупацыйнае мерапрыемства рэжыму працягваецца далей, але, як зьява, ўжо цалкам правалена. Тое, што вытварае рэжым зь перапісам, ніякім перапісам не зьяўляецца. Гэта напоўкрымінальны збор інфармацыі з падтасоўкай адказаў па асноўных пытаньнях і з абдурваньнем людзей.

            Назіраючы за гэтым працэсам шальмаваньня народу, можна зразумець важную тэхналягічную неабходнасьць перапісу. Перапіс насельніцтва павінен адбывацца выключна на папяровых фармулярах шляхам апытаньня і запісаў, якія кантралюе і падпісвае апытаная асоба і апытальшчык. Такім чынам застаецца архіўны дакумант і аўтаматычна зьяўляецца кантроль людзей за перапісам.

            Тое, што прыдумаў рэжым, -- гэта цынічны зьдзек над людзмі. Апытаньне заносіцца " фіксавальшчыкам" у "таблет" шляхам прыцісканьня пальчыкам, ці курсорам розных кнопачак. (Бальшыня людзей нават ня бачыць, што там атрымалася). Але справа нават ня ў гэтым. Магнітную інфармацыю, занесеную ў таблет, потым можна зьмяніць як заўгодна, было б жаданьне і ўменьне. Можна таксама ліквідаваць увесь запіс і цалкам перапісаць фармуляр. Таблет у перапісе -- гэта шулерства.

            Дакумэнтальна мае значэньне і паддаецца кантролю толькі тое, што запісана на доўгатрывалым матэрыяле.

            Дарэчы (іншая тэма), тут я закранаю аснову асноваў фіксаваньня чалавечай гісторыі. Элекрамагнітная інфармацыйная цывілізацыя можа абваліцца за адзін дзень, з усімі сваімі "гугламі". Патопу не спатрэбіцца. Вавілонскую вежу награмазьдзілі настолькі, што яна ўжо можа абваліцца сама пад цяжкасьцю сваёй канструкцыі.

            Пішыце кнігі, спадары. Друкуйце газэты. Напісанае -- застанецца.

    23 кастрычнік 2019 г.                                                      Зянон ПАЗЬНЯК




    Posted Oct 24, 2019, 8:26 AM by Адміністратар Навін
  • Спачуваньне сябру

    Выказваем нашы шчырыя спачуваньні навуковаму кіраўніку Народнага Мэмарыялу Курапаты сп-ні Кляшторнай Маі Тодараўне ў сувязі з напаткаўшым яе горам -- сьмерцю мужа.

    Сябры і кіраўніцтва Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    16 кастрычніка 2019 г.


    Posted Oct 21, 2019, 6:14 PM by Адміністратар Навін
  • The Lukashenka Regime Is Manipulating the Statistics And Falsifying the Census. The Results of the Census 2019 in Belarus Could Not Be Recognized

                                                                                (Statement)

    October 4-30, 2019 the regime is carrying out the official census. The list of the questions included into the census questionnaire reflects two tasks of the pro-Moscow regime in Belarus. The first task is the argumentation for the implementation of the politics of assimilation and russification of Belarus. The second task represents an attempt to get the detailed information regarding the social and economic, cultural, ideological and political as well as family status of the person in order to secure the regime’s control over the population.

    First and second positions of the census are violating the human rights and the Constitution of Belarus. They reflect the political interests of the antidemocratic authoritarian regime in Belarus as well as the politics of Moscow which is controlling the anti-popular regime in Belarus.

    The main question of the census questionnaire is the question of the Belarusian language: who will proclaim it as his/her native tongue, who speaks it. The questions are formulated incorrectly and based on the disinformation of the persons as well as on the results of the politics of russification and assimilation. The complicated situation in our country has been overlooked. The census questionnaire contradicts the precise recommendations of the UN European Economic Commission on the population census (paragraphs 34, 35).

    The situation is complicated because of the politics of the antidemocratic Lukashenka regime which seeks to secure the russification of the Belarusian population. Since the beginnings of this regime (1994) 70% of the schools in Belarusian language have been transformed into the Russian schools. The regime has burned all the school-books in Belarusian language. Hereafter the regime systematically liquidated the remained schools in Belarusian language, some per cent every year. At the present time the remaining schools in Belarusian language represent 10%. The Belarusian families are deprived of the right to choose the native tongue for the education of their children.

    The fraudulent official censuses contributed to the politics of the liquidation of the schools in Belarusian language because the regime underreported the national self-identification and the native tongue of the population.

    The actual census 2019 is carried on for the same purpose. It takes into account the interests of Moscow which is intensifying the integration of Belarus into Russia. The representatives of Putin and Lukashenka are discussing now behind closed doors in Moscow the anti-constitutional action of the integration. The fraudulent census is aimed to ensure the additional false arguments for the integration of Belarus into Russia.

    The Belarusian society has no way to control the activity of the state enumerators, the process of the census as well of the results of the census. The regime does what it wants. First days and weeks of the census have confirmed this fact. The official enumerators even don’t ask the persons about the language and write the Russian as the native tongue to everybody. The census questionnaire exists only in Russian language. For example, one of the enumerators (Salihorsk province) has confessed that all enumerators write the Russian as the native tongue to everybody without asking the persons. Thus the regime is carrying on the falsification of the census.

    There is no point to participate in the fraudulent census because the false statistics will be used for the benefit of the anti-popular politics of the authoritarian regime as well as of Moscow.

    The systematic violations of the procedure of the census reveal the fact that the results of the census 2019 in Belarus don’t reflect the real situation of the population and could not be accepted. They could not be used in the statistic and as the statistic argumentation.

    We would like to stress the negative nature of the regime’s anti-popular politics and of its crude manipulations with the population of Belarus. We witness that the regime’s politics are illegal and inacceptable.

    October 13, 2019 Minsk

    The Soim of the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front

    hairman Zianon Pazniak)


    Posted Oct 21, 2019, 6:04 PM by Адміністратар Навін
  • It Is Necessary to Stop the Illegal Process of the “Integration” of Belarus into Russia

                                                                                (Statement)

    The Lukashenka regime and the Kremlin are continuing the secret conspiratorial negotiations behind closed doors in Moscow in order to integrate Belarus into Russia. The Belarusian society has learned indirectly that Moscow is planning to “bite” the Belarusian sovereignty piece by piece in the near time. Moscow is able to impose this plan to its illegitimate vassals in the state administration of Belarus using different formulations.

    Moscow is carrying on the anti-Belarusian conspiracy, and the acting regime of the Republic of Belarus is participating in this conspiracy. Thereby we remind once more that the aspirations of the actual Kremlin’s leadership as well as of the regime in Belarus to integrate Belarus into Russia represent the criminal act. The Belarusian people didn’t authorize any person to negotiate with Moscow on the questions which contradict the Constitution and Laws of Belarus.

    We demand to stop immediately the secret negotiations in Moscow on the integration of Belarus into Russia, to liquidate the process of the high treason directed against Belarus as well as the discussions about the Russia’s attempts to acquire Belarus.

    Every political decision detrimental to the sovereignty of Belarus will have consequences to the signatories of these illegal documents. These persons will automatically be included into the category of state criminals. This is a crime of the highest degree. It will have all the appropriate consequences.

    October 13, 2019 Minsk

    The Soim of the Conservative Christian Party – Belarusian People’s Front

    (The Chairman Zianon Pazniak)



    Posted Oct 21, 2019, 6:02 PM by Адміністратар Навін
  • 31 ГОД
            Віншую дарагіх сяброў-фронтаўцаў і ўсіх беларускіх адраджэнцаў з 31-мі ўгодкамі стварэньня Беларускага Народнага Фронту "Адраджэньне". 
    Гісторыя сталася тады для нас літасьцівай і дазволіла нам цуд -- цуд пазбаўленьня ад камунізму і цуд здабыцьця незалежнасьці  Беларусі. Дазволіла, бо мы надта хацелі, мы імкнуліся, мы змагаліся, мы гэтым жылі, не шкадуючы сілаў для нашай дарагой Бацькаўшчыны. Слава Табе Госпадзе! Слава Айчыне! Шануйма нашу Беларусь і наш народ!

    19 кастрычніка 2019 года Зянон Пазьняк
    Posted Oct 19, 2019, 4:11 PM by Адміністратар Навін
  • СПРАВАЙ МУСІЦЬ ЗАНЯЦЦА ПРАКУРАТУРА І СЬЛЕДЧЫ КАМІТЭТ

    Чарговае публічнае прызнаньне Лукашэнкі аб ягонай антызаконнай дзейнасьці ёсьць сур'ёзным парушэньнем з гледзішча права. Гэтак жа як і ягоныя ранейшыя прызнаньні аб маніпуляцыі вынікамі выбараў і інш.

    Нагадаю сутнасьць. Прэс-служба ўзурпатара паведаміла, што размаўляючы са слухачамі Акадэміі кіраваньня, Лукашэнка заявіў, што ім створана група кадравага рэзэрву намэнклятуры колькасьцю ў 850 чалавек. Пэрсанажы гэтай групы надзелены ім пэўнымі паўнамоцтвамі абароны перад законам і валодаюць пэрсанальным імунітэтам. Без асабістага дазволу Лукашэнкі "іх нельга затрымліваць, арыштоўваць". "Гэта важна для таго, каб яны маглі самастойна дзейнічаць", -- патлумачыў сатрап.

    Стварэньне антыканстытуцыйнай групы ў мэтах утрыманьня ўлады і незаконнае надзяленьне яе ўдзельнікаў асобымі паўнамоцтвамі, якія выводзяць іх з-пад дзеяньня закону і падпарадкоўваюць толькі асабістай волі ўзурпатара, ёсьць актам грубага выкарыстаньня ўлады ў асабістых інтарэсах.

    Ня буду пералічваць якія артыкулы Крымінальнага Кодэксу і Канстытуцыі парушаны. Справа вымагае сьледзтва і сьледчых дзеяньняў аб дзейнасьці гэтай групы і яе арганізатара.

    Зварот у Генеральную Пракуратуру і Сьледчы Камітэт можа зрабіць кожны грамадзянін Беларусі, кожная грамадзкая арганізацыя.

    Падкрэсьліваю, што такія звароты абавязковыя. Яны мусяць быць згодна юрыдычнай працэдуры фіксаваньня парушэньняў закону.

    18 кастрычнік 2019 г.                                                  Зянон Пазьняк




    Posted Oct 19, 2019, 2:44 PM by Адміністратар Навін
  • ЗМОВА

    Некаторыя беларусы не перастаюць зьдзіўляцца тупой (як яны думаюць) дэмагогіі прадажнікаў Беларусі, якія паўтараюць, як заведзеныя, што, маўляў, суверэнітэту не здадуць і ніякай палітычнай інтэграцыі з Расеяй ня будзе, аб'яднаюць толькі эканомікі.

    Кожны ведае, што так званае "аб'яднаньне эканомікі", гэта і ёсьць страта суверэнітэту і канец незалежнасьці меншай краіны (палітычная дэклярацыя становіцца тады толькі фармальнасьцю). Тым ня менш, змоўшчыкі ўсяроўна ўпарта паўтараюць сваю прыдумку, не спыняючыся.

    На мой погляд, тут у іх нават няма разьліку на масы цёмных людзей. Тут цынічны слоган, які яны паўтараюць без канца, бо ім трэба ж нешта паўтараць, мець нейкае слоўнае прыкрыцьцё, хоць бы і самае фальшывае. Такая ёсьць іхняя тактыка.

    Нядаўна спадара Макея змусілі даць інтэрв'ю. Ён выразна засьведчыў сваю рэжымную прыроду непрыняцьця вольнай беларускай нацыі і выказаўся пра стратэгічны плян здачы краіны. Сказаў амаль адкрыта. Цытую гэтае ягонае выказваньне:

    "На начальном этапе, я говорил в интервью РБК, содержались предложения о создании неких наднациональных структур, что, конечно же, связано с политической составляющей более углубленной интеграции между Беларусью и Россией. Но я упомянул о том, что на встрече президентов в июле этого года в Санкт-Петербурге были обсуждены все предложения обеих сторон и однозначно была признана президентами нецелесообразность работы над этими предложениями, которые содержат определенную политическую составляющую.

    Нет смысла разговаривать сейчас, например, о создании единого Центрального банка, что является венцом экономической интеграции, если мы не достигли нормального уровня экономического сотрудничества на данном этапе. Есть ряд актуальных проблем, которые решать надо сейчас, а не строить сначала крышу, а потом думать, как подвести под эту крышу фундамент. Надо сначала возвести фундамент, затем стены, а затем уже строить крышу."

    Дык, што тут яшчэ тлумачыць!

    Ён жа, ужо не хаваючыся, кажа, што будуць ствараць эканамічны грунт паглынаньня краіны (базіс), каб потым тое толькі палітычна засьведчыць (дах).

    Мы бачым гэтых прадажнікаў, якія ў дадатак яшчэ імкнуцца няўклюдна ашукаць грамадзтва.

    Раскрыцьцё здрадніцтва мае тую асаблівасьць, што яно мусіць быць пакаранае заранёў, пакуль не нарабіла шкоды. Што станецца ў Беларусі -- паглядзім. Я, аднак, адчуваю, што цяпер гэты нумар проста так прадажнікам ня пройдзе.


    ВАЙНА

    З усіх бакоў сталі зноў казаць пра падрыхтоўку Расеі да вайны. Яна рыхтуецца ўжо 19 гадоў, але тут маецца, перш за ўсё, напад на Украіну. Выбудоўваюць ударную лінію ад Растова да Смаленска. Расея ўдала выкарыстоўвае саўковасьць новага ўкраінскага прэзыдэнта, паляпшае сваю пазыцыю ў Эўропе і на Блізкім Усходзе. У Беларусі на Палесьсі Масква таемна будуе стратэгічную авіябазу з бэтанаванымі пэналамі і ўзьлётнай паласой у бок Украіны. На Гомельшчыне, ля ўкраінскай мяжы, таемна, са згоды сатрапскага рэжыму, расейская ваеншчына прыстасоўвае іншы плацдарм.

    Подласьць маскоўскіх агрэсараў відавочная -- скарыстаўшы прадажнасьць лукашысцкага рэжыму, пачаць наступ на Украіну зь беларускай тэрыторыі, і тым самым дэ факто ўцягнуць Беларусь у сваю ганебную вайну.

    Нашыя назіральнікі мяркуюць, што Пуцін можа пачаць вайну ў 2021-22 гадах, пасьля таго, як будзе пабудаваная паўночная нітка газаправоду, каб мець спакойнай Эўропу і закулісную падтрымку Нямеччыны ды Францыі. За гэты час будзе завершана мадэрнізацыя і камплектацыя заходняй групы войскаў і (хутчэй за ўсё) будуць справакаваныя ўнутраныя пратэсты і канфлікты на Украіне.

    Пакуль што ўсё спрыяе плянам расейскай агрэсіі. Тэарытычна спыніць іх магла б Беларусь, але для гэтага мусіць быць зьмена ўлады.


    ЗАКЛІК

    У каторы раз паўтараю свой заклік да беларусаў, каб рыхтаваліся да збройнага супраціву агрэсарам. Рыхтавацца трэба цяпер і вельмі сур'ёзна. Аўтаномныя групы -- толькі па два чалавекі. Падрыхтоўка да партызанскіх дзеяньняў у населеных пунктах, рыштунак і ўсё неабходнае. Памятайма, што таго сьвету, які быў да 2014 года, ужо няма.

    Я веру і ведаю, што ў Беларусі ёсьць шмат сапраўдных, патрыятычных і разумных мужчын, якія здольныя змагацца за нашу волю, незалежнасьць і сьветлую Беларусь. Рыхтуймася ціха, упэўнена, нясьпешна, з усьмешкай на твары. Перамога будзе.

    Слава Айчыне!

    Жыве Беларусь!

    18 кастрычніка 2019 г.                          Зянон ПАЗЬНЯК 

    Posted Oct 18, 2019, 12:39 PM by Адміністратар Навін
  • У РФ працягвае расьці колькасьць жабракоў

    Згодна сьвежых дадзеных цалкам лаяльнага да дзейснай улады Росстата: доля беднага насельніцтва ў РФ у параўнаньні з 2018 годам павялічылася і ў адносных, і ў абсалютных велічынях.

    Год таму беднымі лічыліся 20,4 млн чалавек (13,9%), праз год – 20,9 млн чалавек або 14,3%. 500 тысяч чалавек – гэта, дарэчы, цалкам добры горад.

    Кажучы шчыра, пачнем з таго, што гэта ня “бедныя” людзі, а “жабракі”. Называючы іх “беднымі”, дзяржава хлусіць дакладна так жа, калі называе выбух “хлапком”, пажар – “узгараньнем”, татальны правал кіраваньня, за якім настаюць прыродныя катастрофы – “анамальнымі стыхійнымі бедствамі”. Хлусьня абсалютна бяскрыўдная, бо крытэрый беднасьці – немагчымасьць адкладаць накапленьні, а галеча – немагчымасьць забясьпечыць узроўнем прыбытку мінімальныя патрэбы. Узровень ніжэй за пражытковы мінімум і азначае немагчымасьць паўнавартаснага жыцьця, няхай нават на самым нізкім з магчымых узроўняў. Акрамя таго, галеча характарызуецца тым, што трапляньне ў яе практычна назаўжды пазбаўляе пэрспэктыў самастойна выкараскацца з гэтага становішча, бо чалавек-жабрак вымушаны жыць у пазыку – альбо ня плоцячы камуналку, альбо эканомячы на здароўі (фактычна асуджваючы сябе на сьмерць у выпадку сур’ёзнага захворваньня, якое пры дадзеных спусташаючых фактарах не прымусіць сабе доўга чакаць). А пазыка ў становішчы жабрака можа толькі прырастаць, але не памяншацца, чым і абумоўлена немагчымасьць выйсьці з гэтага становішча.

    Як бачым, ніякага зьніжэньня ўзроўню беднасьці (дакладней, галечы) ў краіне не адбываецца. Наадварот – ідзе рост, што, зразумела, ня дзіва. “Няўрымсьлівы рост эканомікі”, пра які любіць распавядаць расейская ўлада, ёсьць і мае месца быць, то выключна ў кашалях прадстаўнікоў валадарачай эліты. Расейскія мільярдэры павялічваюць уласныя прыбыткі штоквартальна і штомесячна. Сябры “Казачнага” Пуціна будуюць дамы, жыльлёвая плошча якіх вымяраецца ўжо не квадратнымі мэтрамі, а гэктарамі. У іх, па ўсёй бачнасьці, і ёсьць той самы рост, пра які яны з аптымізмам рапартуюць. Таму ўсё слушна – калі ў патанаючай эканоміцы нехта грабе рыдлёўкай, то ягоны дабрабыт непазьбежна прырастае за кошт павелічэньня долі бедных і жабракоў.

    Расейская эканоміка ўжо даўно знаходзіцца на такім дне, што яго не намацаць нават з дапамогай батыскафа і наладзіць дадзенае становішча рэчаў пры адпаведным рэжыме фізычна немагчыма, бо бяда ня ў тым, што людзі-жабракі надта шмат хочуць – бяда ў тым, што валадарачая чэкісцка-алігархічная элітка ніяк ня можа спыніць рост уласнага апэтыту, які з кожнай новай замежнай вілай толькі павялічваецца і павялічваецца.

    t.me

    Крыніца: http://www.kasparov.ru/material.php?id=5D429C69BF1DB 






    Posted Oct 18, 2019, 12:35 PM by Адміністратар Навін
  • Масква адпаўзае ад Штайнмаера

    Пасьля таго, як украінскі бок пад ціскам Крамля пайшоў на імплемэнтацыю так званай “формулы Штайнмаера” і пагадзіўся на разьвядзеньне войскаў – толькі каб Уладзімір Зяленскі быў уганараваны сумніўным гонарам паціснуць руку Уладзіміра Пуціна, -- расейскі бок пачаў ад формулы ўпэўнена адпаўзаць на заранёў падрыхтаваныя рубяжы.

    Аказалася, што аднаго толькі падпісаньня формулы недастаткова. Патрэбна яшчэ ўвесьці яе ва ўкраінскае заканадаўства. Аказалася, што ў пытаньні разьвядзеньня войскаў Расея ня можа ўплываць на кіраўніцтва “народных рэспублік” – ну хіба што можа ім параіць, як сабе паводзіць, а яны могуць і не прыслухацца. Пытаньне аб тым, як Расея зьбіраецца выводзіць свае войскі з тэрыторыі Данбаса, калі “іхтамнет”, і як у гэтым выпадку праводзіць сумленныя выбары, ніхто нават і не задае. Бо ведае адказ.

    Пытаньне можна было б задаць іншае – навошта Крэмль зьдзекваецца з Уладзіміра Зяленскага, які, здаецца, зрабіў сустрэчу з Уладзімірам Пуціным вянцом сваёй імклівай палітычнай кар’еры? Чаму ня хоча “канструктыўна” дамовіцца з украінскім прэзыдэнтам, атрымаць ад яго аўтаномію Данбаса, неўтралітэт Украіны, адмову ад уступленьня ў НАТО і іншыя саступкі, на якія цалкам можа пайсьці Зяленскі – толькі каб Пуцін перастаў страляць?

    Бо Пуціну гэтыя саступкі не патрэбны. Пуціну патрэбны Зяленскі на каленях – і каб усе фатографы і тэлеапэратары сфатаграфавалі ўкраінскага прэзыдэнта ў гэтай прыніжальнай позе. Пуціну не патрэбна нэўтральная і сяброўская Україна. Яму наогул ніякая Україна не патрэбна.

    Пуціну патрэбны крах Украіны. Калі былы прэзыдэнт Леанід Кучма папярэджваў у Менску, што імплемэнтацыя формулы Штайнмаера можа прывесьці да масавых пратэстаў ва Украіне, ён наўрад цт напалохаў гэтым расейскі бок. Наадварот, ён яго абрадваў.

    Пуціну гэтыя масавыя пратэсты і патрэбны. таму ён будзе прымушаць Зяленскага да новых і новых крокаў на карысьць Расеі, толькі каб гэтыя пратэсты ўзмацняць. Бо будзе ўпарта шукаць сярод украінскіх сілавікоў таго, хто паб’е, а яшчэ лепш – расстараляе пратэстоўцаў і наладзіць сапраўдны Майдан.

    Хіба Пуцін ня дзейнічаў так жа сама ў 2013-14 гг.? Хіба не прымушаў Януковіча да новых і новых саступак Маскве, разумеючы, што ўзмацняе тым самым пратэстны рух? Хіба не пасылаў Суркова ў Кіеў у самыя цяжкія дні Майдана?

    А ў выніку – адкусіў Крым і кавалак Данбаса. А хацеў больш, нашмат больш. І гэтыя ягоныя хаценкі дакладна пералічаны ў ягонай “крымскай прамове” – гэта практычна ўвесь усход і поўнач Украіны.

    Проста ўкраінскі народ тады не дазволіў. І зараз Пуцін хоча ўзяць рэванш за прыніжальную паразу ад нейкіх халопаў. Хоча разбурыць скрасьці іхнюю краіну – можа, нават без адзінага стрэлу са свайго боку, без танкаў і ракет.

    Ён хоча, каб усё за яго зрабіў Зяленскі, якога завабліваюць у пастку.

    Крыніца: https://graniru.org/opinion/portnikov/m.277645.html 


    Posted Oct 18, 2019, 12:33 PM by Адміністратар Навін
  • “Татарскі народ падышоў да самага ўскрайку…”

    Прэзыдыюм Усетатарскага грамадзкага цэнтру (ВТОЦ) распаўсюдзіў адкрыты ліст на імя старшыні Саюза пісьменьнікаў Татарстана Данілы Саліхава і членаў арганізацыі, у якім запрасіў іх на Дзень памяці палеглых пры захопе горада войскамі Івана Жахлівага.

    ВТОЦ падкрэсьліў, што дзякуючы намаганьням навукоўцаў Акадэміі навук Татарстана, Інстытута гісторыі, “многія старонкі нашай мінуўшчыны вывучаны, перавыдадзены работы як вядомых асьветнікў, так і грамадзкіх дзеячаў, а таксама дзеячаў навукі і культуры, якія былі малавядомымі ў эпоху найноўшай гісторыі нашай краіны”.

    Як вынік – факты гісторыі, лёсавызначальныя гістарычныя падзеі і ў цэлым спадчына нашых продкаў сталі даступнымі шырокім слаям грамадзкасьці. Аднак станоўчыя і прагрэсіўныя працэсы, зьвязаныя з разьвіцьцём самасьвядомасьці і самаідэнтыфікацыі народаў, не ўкладаюцца ў канву цяперашніх стратэгаў мэтраполіі. Ігнараваньне разнастайнасьці культур і мэнталітэту народаў; жорсткая вертыкаль замест дамоўных адносінаў; скажэньне гісторыі на карысьць нацыянальнай большасьці; прызначэньне гэтай нацыянальнай большасьці “дзяржаваўтваральнай”, клерыкалізацыя грамадзка-палітычнага жыцьця краіны на аснове адной пануючай рэлігіі – усе гэтыя зьявы разбуральныя, у першую чаргу, для існаваньня самой фэдэрацыі, намаганьнямі СМІ ўзводзяццп ў ранг дзяржаўнай палітыкі”, -- гаворыцца ў адкрытым лісьце.

    На думку прадстаўнікоў Усетатарскага грамадзкага цэнтру, “дэструкцыйнаму варыянту разьвіцьця краіны і скатваньню яе ў цемрашальства могуць супрацьстаяць здаровыя сілы грамадзтва”, аднак “у асяроддзі інтэлігенцыі, дзеячаў культуры і навукі яны адзінкавыя, але іхнія галасы супраць гвалту і таталітарызма маюць вялізную вагу і знаходзяць водгук і ўнутры краіны, і ў сусьветнай супольнасьці”.

    Татарскі народ, а ў роўнай ступені і ўсе іншыя карэнныя народы фэдэрацыі падышлі да самага ўскрайку рысы, за якой ня будзе месца ні мовам, ні культуры, ні нацыям. На працягу апошніх 18 гадоў палітыкі дагаджэньня мэтраполіі, боязь трымаючых уладу страціць свае прывілеі, наседжаныя месцы і нажытыя непасільнай працай капіталы прывялі татарскую нацыю і яе абкарнаную дзяржаўнасьць на грань катастрофы”, -- зазначаюць члены ВТОЦ.

    На іхнюю думку, “усяму гэтаму спрыяла ня толькі кіраўніцтва РТ, але і пасіўная і маўклівая большасьць татарскага істэблішмэнта”.

    Няўжо за цэлы год пісьменьнікі і дзеячы культуры ня могуць знайсьці гадзіну-другую, каб наведаць хаця б адно мерапрыемства і хаця б гэтым падтрымаць народ, для якога вы пішаце свае кнігі і прысьвячаеце свае творы?” – пытаюцца ва ВТОЦ.

    Вадзім Мешчаракоў

    Крыніца:https://www.idelreal.org/a/30209139.html?fbclid=IwAR1Igmm-ZRbKHzNbATxyT2U0MvAbDDlrOXgJoHsZOyXCYmcjnGZ4vGESCpw




    Posted Oct 18, 2019, 12:31 PM by Адміністратар Навін
  • ІНТЭНСІФІКАЦЫЯ АКУПАЦЫЙНАЙ АНТЫБЕЛАРУСКАЙ ПАЛІТЫКІ

    (Кастрычніцкі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

              13 кастрычніка ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”. Старшыня запрапанаваў Сойму абмеркаваць і прыняць дзьве заявы і прыступіць да падрыхтоўкі да важнейшага мерапрыемства – мэмарыяльных шэсьця і мітынгу-рэквіема на сёлетнія Дзяды.

    З дакладам выступіў сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Партыі і Фронту. Ён выклаў асноўныя палажэньні дзьвюх заяваў КХП-БНФ – “Спыніць антызаконны працэс “інтэграцыі” Беларусі ў Расею” і “Аб статыстычных маніпуляцыях улады над насельніцтвам, аб фальсіфікацыях апытаньня людзей і аб непрызнаньні вынікаў перапісу насельніцтва 2019 года ў Беларусі”.

    Сябры Сойму выказалі думку аб тым, што заявы зьяўляюцца вельмі своечасовымі і правялі актыўнае абмеркаваньне на гэтую тэму. Пры абмеркаваньні заявы аб антызаконным працэсе “інтэграцыі” Беларусі ў Расею было падкрэсьлена, што абсалютная большасьць беларускага грамадзтва ўжо мае адэкватнае ўляўленьне аб тым, што такое Расея – краіна, дзе валадараць крымінал, бяспраўе, гвалт, нянавісьць і падман, імпэрыя, дзе цана чалавечага жыцьця роўная нулю, дзе пануе разбуральны эканамічны крызіс і гаспадарчы ўпадак. Людзі адкрыта выказваюцца супраць таго, каб расейскі кашмар прышоў на нашу зямлю. Менавіта таму існуючы ў Беларусі рэжым хавае ад нашага грамадзтва зьмест перамоваў з Масквой пра “інтэграцыю” і імкнецца паставіць беларусаў перад зьдзейсьненым фактам паглынаньня нашай краіны суседняй імпэрыяй. Прамаскоўскі рэжым пад кіраўніцтвам сваіх маскоўскіх гаспадароў вядзе злачынную практыку “таемнай дыпламатыі”. Не вытрымліваюць крытыкі “аргуманты” “інтэгратараў” аб тым, што новы этап паглынаньня Беларусі Расеяй зьяўляецца працягам “будаўніцтва саюзнай дзяржавы РФ і РБ”. Так званая “саюзная дзяржава” зьяўляецца нікчэмным у юрыдычным сэнсе ўтварэньнем, якое не прызнана нікім у сьвеце і супярэчыць Канстытуцыі Беларусі. Да таго ж, рашэньні па “саюзнай дзяржаве” прымаліся дэ-юрэ нелегітымнымі структурамі прарасейскага рэжыму. На аснове гэтага нелегітымнага ўтварэньня Масква і мясцовы рэжым зьбіраюцца разгортваць сваю “акупацыйную інтэграцыю”, якую не прызнае ні беларускі народ, ні міжнародная супольнасьць.

    Сябры Сойму падкрэсьлілі, што ўсе службовыя асобы дзейснага ў Беларусі рэжыму павінны ведаць аб сваёй крымінальнай адказнасьці, калі яны падпішуць “інтэграцыйныя” дакуманты па паглынаньню Беларусі Расеяй. Паводле беларускага заканадаўства іхнія дзеяньні падпадаюць пад кваліфікацыю дзяржаўнай здрады, і гэтыя асобы будуць трактавацца як дзяржаўныя злачынцы.

    Была абмеркавана таксама заява “Аб статыстычных маніпуляцыях улады над насельніцтвам, аб фальсіфікацыях апытаньня людзей і аб непрызнаньні вынікаў перапісу насельніцтва 2019 года ў Беларусі”. Сябры Сойму зазначылі, што фармальна зьмест пытаньняў перапісу нібыта адпавядае агульнапрынятым нормам. Але трэба ўлічваць факт існаваньня ў нашай краіне рэжыма ўнутранай акупацыі. Гэты рэжым служыць не беларускім нацыянальна-дзяржаўным інтарэсам, а інтарэсам імпэрскай Масквы. Таму працэс перапісу ня можа разглядацца як тыповая дэмакратычная працэдура, а яго вынікі як адлюстраваньне сапраўднага становішча ў беларускім грамадзтве. Шэраг пытаньняў сфармуляваны такім чынам, каб вымусіць беларусаў адказваць аб першанстве расейскай мовы ў грамадзкім і асабістым жыцьці беларусаў. Перапіс праводзіцца як частка рэжымнай палітыкі асіміляцыі і русіфікацыі беларускага народа, ва ўмовах сапраўднай зьнішчальнай вайны супраць беларускай мовы, культуры, традыцыі і дзяржавы, на фоне актывізацыі акупацыйных працэсаў, кіруемых Масквой з мэтай канчатковай ліквідацыі Беларускай Дзяржавы.

    Сябры Сойму зьвярнулі ўвагу на становішча, у якім жывуць і разьвіваюцца па сёньняшні дзень пакаленьні беларусаў. Нават калі бацькі размаўляюць з дзецьмі па-беларуску, то далейшае разьвіцьцё, адукацыя і самарэалізацыя асобы ў роднай мове немагчымыя ва ўмовах унутранай (кіраванай з Масквы) акупацыі і татальнай русіфікацыі. Ужо пачынаючы з навязаных нашаму грамадзтву татальнага расейскамоўнага дзіцячага садка, праз татальную расейскамоўную школу, такую ж вышэйшую школу і расейскамоўнае функцыянаваньне ў працоўных калектывах беларусы ня маюць магчымасьці і права рэалізаваць свае элемэнтарныя нацыянальныя правы.

    Сябры Сойму заявілі, што і сам працэс правядзеньня перапісу, а таксама падвядзеньне яго вынікаў маюць закрыты ад грамадзтва характар. Нават падчас праводзімых рэжымам недэмакратычных выбараў ёсьць магчымасьць забесьпячэньня элемэнтарнага назіраньня за працэсам галасаваньня, што дазваляе выкрыць шэраг парушэньняў закону і працэдуры, а, самае галоўнае, прадэманстраваць вельмі нізкі ўзровень удзелу грамадзтва ў электаральным фарсе рэжыма. Працэс перапісу зьдзяйсьняецца ў закрытым, цалкам падкантрольным уладам рэжыме. Ніякі грамадзкі кантроль, ніякое назіраньне немагчымыя і не дапускаюцца. Рэжым што захоча тое і напіша ў выніках свайго мерапрыемства.

    Ужо вядомы шэраг выпадкаў, калі перапісчыкі атрымалі ўказаньне ад уладаў запаўняць апытальныя лісты такім чынам, каб падкрэсьліць панаваньне расейшчыны ў нашай краіне. Гэта ёсьць крымінальная практыка. Яе вынікі ня могуць быць прызнаныя як аб’ектыўныя і сапраўдныя, рэжымны перапіс мае тэндэнцыйны характар і зьяўляецца палітычнай акцыяй антыбеларускага рэжыму.

    Сябры Сойму адзінадушна прышлі да высновы наконт чарговага выбарчага фарсу, які зараз праходзіць у Беларусі. У ацэнцы гэтай падзеі дапамагае нават выказваньне вядомай Л. Ярмошынай: “На этих выборах, как никогда ранее, видно активное участие оппозиции, что свидетельствует о демократичности выборов”. Бальшыня беларускага грамадзтва даўно ўжо ацаніла і “дэмакратычнасьць выбараў” (ня ўдзельнічае ў іх), і ролю ў гэтым фарсе псэўдаапазыцыі, задача якой палягае ў тым, каб легітымізаваць псэўдавыбары. Намаганьні рэжыма і яго спарынг-партнёраў з “апазыцыі” і гэтым разам будуць марнымі, беларусы ня пойдуць на выбарчы фарс.

    Сябры Сойму паведамілі пра далейшае паглыбленьне эканамічнага і сацыяльнага крызісу па ўсёй Беларусі. Зачыняюцца мерапрыемствы, і адміністрацыя прапануе беспрацоўным “паехаць на працу ў Крым” або “ў Маскву”. Людзі заўважылі, што нядаўняя аўтааварыя пад Калугай, дзе загінулі 4 беларусы, якія ехалі на працу ў Маскву, практычна, не была адлюстравана ў СМІ. Рэжым апасаецца паведамляць пра драмы, якія здараюцца зь беларусамі ў Расеі. Ёсьць дадатковыя факты пра антынародную гаспадарчую палітыку рэжыму. Заўважана, што апошнім часам на прадпрыемствы, якія яшчэ функцыянуюць, прызначаюцца новыя намесьнікі кіраўніцтва па эканамічных пытаньнях – усе яны з Расеі. Няўжо сярод беларусаў няма кваліфікаваных эканамістаў-гаспадарнікаў, навошта запрашаць чужых “варагаў”? – задаюцца пытаньнямі людзі. Выснова можа быць толькі адна. Масква бярэ пад сваё непасрэднае кіраваньне беларускія прадпрыемствы з мэтай давядзеньня іх да банкруцтва і канчатковага іх захопу.

    Сябры Сойму выказалі трывогу з нагоды пашырэньня рэжымам памежных зонаў (недаступных для грамадзтва) на беларуска-украінскім памежжы. Там заўважана павышаная прысутнасьць людзей у вайсковых уніформах, але без апазнавальных знакаў дзяржаўнай ідэнтыфікацыі.

    Сьвет павінен ведаць аб тым, што тэрыторыя Беларусі можа быць у любы момант выкарыстана для разгортваньня агрэсіі Расеі супраць Украіны. Гэтаму спрыяе і антыэкалагічная, непатрэбная Беларусі засакрэчаная пабудова ваеннага авіяплацдарму праз Альманскія балоты і гідралагічны запаведнік з бетоннай узлётнай паласой у бок Украіны. Зразумела, што гэты плацдарм рыхтуецца для расейскіх агрэсараў. Але яны не павінны будаваць тут свае плацдармы і беспакарана таптацца на нашай зямлі.

    Сойм прыняў заявы “Спыніць антызаконны працэс “інтэграцыі” Беларусі ў Расею” і “Аб статыстычных маніпуляцыях улады над насельніцтвам, аб фальсіфікацыях апытаньня людзей і аб непрызнаньні вынікаў перапісу насельніцтва 2019 года ў Беларусі” (публікуюцца).

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    13 кастрычнік 2019 г. 

    Posted Oct 15, 2019, 3:43 PM by Адміністратар Навін
  • Аб статыстычных маніпуляцыях улады над насельніцтвам, аб фальсіфікацыях апытаньня людзей і аб непрызнаньні вынікаў перапісу насельніцтва 2019 года ў Беларусі

           З 4-га па 30-га кастрычніка 2019 г. у Беларусі праходзіць афіцыйны перапіс насельніцтва. Падбор пытаньняў перапіснай анкеты абумоўлены дзьмюма задачамі прарасейскай ўладнай сістэмы ў Беларусі. Першая – стварэньне аргумэнтацыі для асіміляцыйнай палітыкі і русіфікацыі краіны. Другая – здабыцьцё падрабязных зьвестак аб сацыяльна-эканамічным, культурным, ідэёва-палітычным, сямейным, сьветапоглядным і іншым прыватным стане асобы дзеля кантролю ўлады над насельніцтвам.

    І першая, і другая пазыцыі перапісу ёсьць парушэньнем правоў чалавека і Канстытуцыі краіны і абумоўленыя палітычнымі інтарэсамі антыдэмакратычнага аўтарытарнага рэжыму ў Беларусі і палітыкай Масквы, якая кантралюе антынародны рэжым у Беларусі.

    Галоўным пытаньнем перапіснай анкеты зьяўляецца пытаньне аб беларускай мове: хто назаве яе роднай, хто на ёй размаўляе. Пытаньні сфармуляваныя некарэктна, з разьлікам на прапагандысцкую дэзінфармацыю людзей і на вынікі русіфікацыйнай палітыкі асіміляцыі. Ня ўлічаныя дакладныя ў гэтай далікатнай сітуацыі рэкамэндацыі Эўрапейскай эканамічнай камісіі Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў па правядзеньні перапісаў насельніцтва (пп. 34, 35).

    Далікатнасьць адносінаў вынікае са становішча, якое склалася ў выніку палітыкі антыдэмакратычнага рэжыму Лукашэнкі па русіфікацыі беларускага насельніцтва. У самым пачатку ўлады гэтага рэжыму адразу 70% беларускіх школаў ператварылі ў рускія школы і былі спаленыя беларускія падручнікі для школаў на беларускай мове. У наступны пэрыяд рэшту беларускіх школаў зачынялі паступова па некалькі адсоткаў у год, але сістэматычна, і цяпер давялі колькасьць беларускіх школаў паніжай 10%. Беларускія сем’і былі пазбаўленыя выбару нацыянальнай мовы навучаньня для сваіх дзяцей.

    Палітыцы зачыненьня беларускіх школаў спрыялі фальшывыя перапісы насельніцтва, дзе былі пададзены заніжаныя зьвесткі аб самаідэнтыфікацыі і аб роднай мове людзей.

    Цяперашні перапіс насельніцтва 2019 г. праводзіцца з тымі ж мэтамі і з улікам інтарэсаў Масквы па інтэграцыі Беларусі ў Расею. Антыканстытуцыйныя дзеяньні па інтэграцыі таемна абмяркоўваюць цяпер за зачыненымі дзьвярыма ў Маскве прадстаўнікі рэжымаў Пуціна і Лукашэнкі. Фальсіфікацыя перапісу робіцца дзеля стварэньня дадатковай аргумэнтацыі па інтэграцыі Беларусі ў склад Расеі.

    Ніякага кантролю над дзеяньнямі дзяржаўных перапісчыкаў, над перапісам і над вынікамі перапісу беларускае грамадзтва ня мае. Рэжым робіць што хоча. Гэта пацьвердзілі першыя дні і тыдні перапісу. Афіцыйныя перапісчыкі нават не пытаюць у людзей пра мову, але самы запісваюць усім расейскую мову, перакладаюць беларускія імёны па-руску. У анкеце перапісу адсутнічае беларуская мова. У Сьветлагорскім раёне, напрыклад, перапісчык сказаў, што яны ўсім запісваюць рускую мову. Такім чынам адбываецца сьведамая фальсіфікацыя перапісу, кіруемая рэжымнай уладай.

    Практычна, людзям няма ніякага сэнсу ўдзельнічаць у такім перапісе, бо ўсё будзе перавернута на карысьць антынароднай палітыкі аўтарытарнага рэжыму і ўплыву Масквы.

    Парушэньні правілаў перапісу, якія зробленыя і якія адбываюцца, сьведчаць аб тым, што вынікі перапісу насельніцтва 2019 г. у Беларусі не адпавядаюць сапраўднаму стану насельніцтва і ня могуць быць прызнаныя за сапраўдныя. Яны ня могуць быць скарыстаныя ў статыстыцы і статыстычнай аргумэнтацыі.

    Асобным радком мы адзначаем заганнасьць антынароднай палітыкі грубых маніпуляцыяў з насельніутвам Беларусі, сьведчым пра антызаконнасьць і недапушчальнасьць такой палітыкі.

    13 кастрычнік 2019 г., г. Менск

    Сойм Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    (Старшыня Зянон Пазьняк)


    Posted Oct 15, 2019, 2:25 PM by Адміністратар Навін
  • Спыніць антызаконны працэс “інтэграцыі” Беларусі ў Расею

    (Заява)

    Працягваюцца таемныя змоўніцкія перамовы за зачыненымі дзьвярыма ў Маскве аб інтэграцыі Беларусі ў склад Расеі. Ускоснымі шляхамі грамадзкасьць Беларусі даведалася, што на бліжэйшы час Масква плянуе “адкусваць” беларускі сувэрэнітэт па кавалачках. Пад рознымі фармулёўкамі Масква здольная накінуць гэты плян сваім нелегітымным васалам у кіраўніцтве Бнларусі.

    У сувязі з працягам антыбеларускай змовы ў Маскве і ўдзелам у ёй кіруючага рэжыму Рэспублікі Беларусь, мы зноў нагадваем аб злачыннасьці намераў цяперашняга кіраўніцтва Крамля і кіраўніцтва Беларусі інтэграваць Беларусь у Расею. Беларускі народ не ўпаўнаважваў нікога весьці перамовы з Масквой аб пытаньнях, якія супярэчаць Канстытуцыі і законам краіны.

    Патрабуем неадкладна спыніць таемныя перамовы ў Маскве аб інтэграцыі Беларусі ў Расею, ліквідаваць працэс здрады Беларусі і абмеркаваньне спробаў паглынаньня нашай краіны Расеяй.

    Усялякія палітычныя рашэньні, прынятыя на шкоду сувэрэнітэту Беларусі, аўтаматычна паставяць падпісантаў у катэгорыю асобаў, якія зьдзейсьнілі здраду Радзіме, што зьяўляецца асабліва цяжкім крыміальным злачынствам з усімі вынікаючымі акалічнасьцямі.

    13 кастрычнік 2019 г., г. Менск

    Сойм Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    (Старшыня Зянон Пазьняк)


    Posted Oct 15, 2019, 2:20 PM by Адміністратар Навін
  • АПЭРАЦЫЯ ПЕРАПІС
            4 кастрычніка пачынаецца чарговая маніпуляцыя антынароднай улады. Перапіс насельніцтва за часы антыбеларускага рэжыму -- гэта заўсёды гібрыдная апэрацыя супраць народу. Рэальна -- гэты перапіс ёсьць фальшыўка, як і выбары. Прытым яна робіцца ўжо на стадыі складаньня пытаньняў. Пра астатняе можна нават не казаць. Тут ніякага кантролю. Вось, напрыклад, пытаньне пра мову. (Яно для акупацыйнай улады ў перапісе галоўнае). 
    Пытаньне № 12. «Ваша родная мова (мова, засвоеная першай у раньнім дзяцінстве)?»
    Родная мова, тым часам, вызначаецца па крыві, а не па тым, якая першай засвоена ў дзяцінстве. Першай засвоена можа быць і няродная мова. А пры акупацыйнай асімілятарскай палітыцы тым больш.
    Тут шулерскі прыём. Родная мова -- гэта мова роду. У беларуса родная мова беларуская. Гэта трэба ведаць насуперак усім мясцовым і міжнародным маніпулятарам, выкармленых на марксізме.
    Тут мы бачым фабрыкацыі, зробленыя па асімілятапскай формуле "статус-кво", якая паклікана прыняць за норму вынікі акупанцкай русіфікатарскай палітыкі.

    3-га кастрычніка 2019 г. Зянон Пазьняк
    Posted Oct 3, 2019, 5:45 AM by Адміністратар Навін
  • Іхны "Сукін сын"
    Іхны "Сукін сын" даў загад засадзіць Курапацкі лес кустамі, каб не было відаць Крыжоў  Народнага Мэмарыялу і Крыжа Пакуты. Вы толькі паглядзіце на гэтых ідыётаў з лясгаса, якія  выконваюць загад.

    https://charter97.org/ru/news/2019/10/2/350497/ 
    Posted Oct 3, 2019, 5:42 AM by Адміністратар Навін
  • ATVIRAS LAIŠKAS АДКРЫТЫ ЛІСТ

    ATVIRAS LAIŠKAS

    LIETUVOS RESPUBLIKOS SEIMO IR

    VYRIAUSYBĖS NARIAMS


    АДКРЫТЫ ЛІСТ

    ДЭПУТАТАМ СЕЙМА

    І ДЗЕЯЧАМ УРАДУ ЛІТОЎСКАЙ РЭСПУБЛІКІ

    Паважаныя спадарыні і спадары. У Беларусі стала вядома пра ідэёвую ініцыятыву асобных дэпутатаў Сейма Літоўскай Рэспублікі аб перадачы парэштак Кастуся Каліноўскага ў Рэспубліку Беларусь. Гэтая ідэя стала прычынай зьяўленьня нечаканага ліста шэрагу дзеячоў культуры Беларусі да Ураду і Сейма Літоўскай Рэспублікі з просьбай перадаць парэшткі Каліноўскага ў Беларусь.

    У Беларусі цяпер раскручваецца штучная дыскусія на гэтую прыдуманую тэму, у якой прымаюць удзел розныя асобы, у тым ліку тыя, якія выконваюць гібрыдныя функцыі далёкія ад навукі, культуры, нацыянальных інтарэсаў і ўзаемных стараньняў па ўшанаваньні нашай агульнай гісторыі барацьбы супраць царска-расейскай акупацыі.

    Мы падтрымліваем план мэмарыялізацыі памяці герояў паўстаньня 1863 года, прапанаваны Літоўскай Рэспублікай. Паўстанцаў злучыла сьмерць у агульнай магіле і ніхто ня можа разлучыць іх сьмяртэльнага брацтва, разьяднаць іх паасобку ці адлучыць кіраўніка ад яго ваяроў. Вільня -- старажытная сталіца Вялікага Княства Літоўскага -- лічылася за царом галоўным горадам усяго Паўночна-Заходняга краю, была цэнтрам арганізацыі паўстаньня, якое ажыцьцяўляў тут Каліноўскі. Тут яго паўстанцкая калыска і тут яго магіла.

    Я б вельмі прасіў шаноўных дэпутатаў Сейму, якія, магчыма, неасьцярожна выказалі непрадуманую ідэю і не прадбачылі яе развароту ў Беларусі, устрымацца ад працягу намераў з прычыны іх разбуральных наступстваў.

    Спадзяюся, што і ў Сейме, і ва Ўрадзе Літоўскай Рэспублікі ўсе добра інфармаваныя пра характар улады, якая існуе цяпер ў Беларусі, пра апаганьваньне Народнага Мэмарыялу Курапаты, пра афіцыйнае публічнае зьнішчэньне і паламаньне памятных крыжоў на магільніку савецкага генацыду па распараджэньні вышэйшай улады, пра афіцыйнае зьнішчэньне тут памятнага крыжа ад народу Літоўскай Рэспублікі. Антынацыянальная ўлада ў Беларусі не прызнае вызвольнай ролі паўстаньня 1863 года і велічы Кастуся Каліноўскага. Яна варожая ягонай памяці і ўшанаваньню.

    У такой сітуацыі нават сама думка аб перадачы парэштак Каліноўскага ў краіну антынароднага рэжыму татальнай ўлады, якая кіруе ў Беларусі, робіцца недапушчальнай, а дыскусія, якую вакол яе справакавалі, служыць цяпер дымавой завесай і адцягненьнем увагі грамадзкасьці перад таемнай здачай суверэнітэту краіны і інтэграцыі Беларусі з Расеяй, якую рыхтуюць улады Пуціна і Лукашэнкі.

    Ідэі і традыцыі паўстанцаў 1863 года павінны салідарна жыць у сэрцах беларусаў, літоўцаў і палякаў, бо мінулае не мінае і вызваньні яго застаюцца.

    З павагай і сьведчаньнем нашай агульнай памяці

    Зянон ПАЗЬНЯК,

    Кіраўнік дэпутацкай Аразыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце Беларусі ХІІ-га скліканьня,

    Старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    26 верасьня 2019 г.


    ATVIRAS LAIŠKAS

    LIETUVOS RESPUBLIKOS SEIMO IR

    VYRIAUSYBĖS NARIAMS

    Gerbiami ponios ir ponai. Baltarusijoje mes sužinojome apie atskirų Lietuvos Respublikos Seimo narių iniciativą. Jie nori perduoti Konstantino Kalinausko palaikų į Baltarusiją. Ši ideja buvo keletą Baltarusijos kultūros veikęjū Lietuvos Respublikos Vyriausybei ir Seimui netikėtas laiškas atsiradimo priežastis. Jie ragina perduoti Kalinausko palaikų į Baltarusiją.

    Baltarusijoje prasidėjo dirbtinės diskusijos šia pramanyta tema, kuriose dalyvauja asmenys, tarp jų ir hibridiniu funkcijos įvykditojai. Jie yra toli nuo mokslo, kultųros, nacionalinių interesų ir nuo bendrų pastangų, kurios siekia įamžinti mūsų bendras kovos prieš carinės Rusijos okupacijos istorijas.

    Мes palaikome 1863 m. sukilimo herojų atminties įamžinimos planą, kuris pasiūlė Lietuvos Respublika. Mirtis suvienijo sukilėliai bendrame kape, ir niekas negali pažeisti jų mirties brolystę, jų išskirti arba atskirti vadovą nuo jo kovotojų. Caro metu buvo manomo, ka Vilnius -- Lietuvos Didžios Kunigaikštistės senovinė sostinė – yra viso Šiaurės Vakarų krašto pagrindinis miestas. Vilnius buvo sukilimo organizacijos centras, kurios lyderus buvo Kalinauskas. Čia yra jo sukilėlių lopšys ir čia yra jo kapas.

    Aš prašau brangių Seimo narių, kurie, galbūt, nerūpestingai išreiškė neapgalvotą ideją ir nenumatė jos tobulėjimo Baltarusijoje, nemėginti tęsti šį planą dėl jo niokojančių pasekmių priežaščių.

    Aš tikiu, kad visi Seimo ir Vyriausybės nariai gerai žino apie valdžios būdą Baltarusijoje, apie valdžios veiksmus, per kurios buvo sužalotas Tautos Memorialas Kurapatoje, buvo sulaižytos kryžius sovietinio genocide aukų kapinėse – valstybinės įsakymu, apie oficialiu įsakymu sunaikinti Lietuvos tautos kryžių Kurapatoje. Baltarusijos priešbaltarusiška valdžia nepripažįsta 1863 m. sukilimo vaidmenį ir Konstantino Kalinausko didybė. Šia valdžia yra priešiški Kalinausko atminimą ir pagerbimą.

    Tokoje situacijoje neleistina net galvoti apie Kalinausko palaikų perdavimą į Baltarusiją, kur yra totalitarinis režimas.Diskusija, kuri buvo išprovokuota, yra dabar dūmų uždanga. Taip režimas blaško dėmesį nuo Baltarusijos suvereniteto slaptą pasidavimą ir nuo Baltarusijos ir Rusijos integravimą, kuri ruošia Putino ir Lukašenko valdžios.

    1863 m. sukilėlių idėjas ir tradicijas turėtų gyventi baltarusų, lietuvių ir polių šidyse, nes praeitis ir jo iššukiai yra su mumis.

    Su pagarba ir mūsų bendro atmintį liudijima.

    Zianon PAZNIAK,

    Baltarusijos Tautos Fronto deputatų Opozicijos Aukščiausios Tarybos XII sušaukimo vadovas,

    Konservativo-Krikščionių Partijos – BTF Pirmininkas

    2019 m. 26 rugsėjo d.



    Posted Sep 27, 2019, 12:20 PM by Адміністратар Навін
  • Дзьмітры Гурневіч: "ПАЗЬНЯК: КАЛІНОЎСКІ — НАШ СЬЦЯГ, І ЁН МАЕ БЫЦЬ ТАМ, ДЗЕ БЫЎ ЎЗЬНЯТЫ"

    У інтэрнэце пачалі зьбіраць подпісы за перапахаваньне Кастуся Каліноўскага ў Беларусі. Сярод тых, хто падпісаў зварот, — пісьменьнікі Сьвятлана Алексіевіч і Ўладзімер Арлоў, гімнастка Меліціна Станюта, гісторык Алесь Краўцэвіч, бізнэсовец Юрый Зісер, музыка Лявон Вольскі і іншыя.

    Вядомыя беларусы падпісаліся за перапахаваньне Каліноўскага ў Беларусі

    Катэгарычна супраць гэтай ідэі выступіў лідэр БНФ і адкрывальнік Курапатаў Зянон Пазьняк. Свае аргумэнты палітык агучыў у інтэрвію Свабодзе.

    Ці бачыце вы аргумэнты за перапахаваньне Каліноўскага ў Беларусі?

    Не. Гэтага катэгарычна нельга рабіць. Гэта неразумная і антыкультурная справа. Сьмерць Каліноўскага ў Вільні зьвязаная зь ягонай дзейнасьцю. Гэта «Яська, гаспадар з-пад Вільні». Ён у Вільні дзейнічаў, у Вільні былі кансьпіратыўныя кватэры, ён там быў зьнішчаны і закапаны на гары Гедзіміна. Ягоная сьмерць у гэтым месцы — сакральная. Туды беларусам трэба хадзіць калі не на каленях, то хаця б пешшу. І гэтая магіла павінна быць там. Я вельмі абураны гэтай ідэяй, яна крайне неразумная.

    Прыхільнікі перапахаваньня ў Беларусі кажуць, што ён беларускі герой, а ня польскі ці літоўскі, і таму павінен быць там, дзе яго лічаць сваім героем.

    Яго месца там, дзе ён змагаўся, дзе ўвайшоў у гісторыю, дзе ён паклаў сваё жыцьцё за Беларусь. Каліноўскі — гэта чалавек, які сьцьвердзіў беларускую нацыю. Уся шляхта, якая змагалася за свабоду, змагалася за свабоду Рэчы Паспалітай. У іх не было нацыянальнай ідэі, яны змагаліся на польскай мове. Каліноўскі адлюстраваў нацыянальную ідэю для інтэлігенцыі, якая за мову і за адраджэньне Беларусі. Без Каліноўскага ўсяго гэтага магло б і ня быць. «— Каго любіш? — Люблю Беларусь! — Дык узаемна». Ён сьцяг, які сьцьвердзіў нашую нацыю, і ён мае быць там, дзе быў узьняты.

    Беларускія героі паміралі шмат дзе па-за Беларусьсю. Але ці значыць гэта, што яны павінны заўсёды заставацца там, дзе завяршылася іх жыцьцё?

    Вось Іван Луцкевіч памёр, напрыклад, у Закапанэ, але гэта было абсалютна выпадкова. Ён быў хворы і паехаў туды лячыцца. Гэты горад ніяк не зьвязаны ні зь яго дзейнасьцю, ні з жыцьцём. Гэта быў выпадак. У такіх умовах можна перавозіць. Але ёсьць і іншы прыклад: Багдановіч у Крыме. Ягоная сьмерць у Ялце — гэта легенда, авеяная яго паэзіяй, яго трагічным вершам і трагічным жыцьцём. Гэта сакральнае месца. Яго нельга перавозіць сюды, і дзякуй Богу, што не перавезьлі.

    Ці было б вашае меркаваньне іншым, калі б Беларусь была дэмакратычнай дзяржавай пад бел-чырвона-белым сьцягам?

    Не. Нават калі б сучасная Летува была супэрдыктатарскай і варожай дзяржавай, усё роўна ён павінен быць там. Гэта духоўны жыцьцёвы закон, і такія элемэнтарныя рэчы павінен разумець кожны беларускі інтэлігент. Я зьдзіўлены, што такая ідэя зьявілася.





    Posted Sep 27, 2019, 12:17 PM by Адміністратар Навін
  • НАША ГІСТОРЫЯ

    Сярод чужых войнаў, зьдзерства ворагаў, падзелу Беларусі і акупацыяў дзень17 верасьня 1939 года стаў выпадкам, калі гісторыя на імгненьне павярнулася да нас тварам. Гэтая падзея ад нас не залежыла, але рэальна яна аб'яднала нацыю і ўратавала адзінства краіны, хоць, як і ўсё дагэтуль, каштавала нам вялікай ахвярнай крыві і тысячаў ахвярных жыцьцяў.

    У гісторыі Беларусі ХХ стагоддзя самай чорнай падзеяй быў Рыжскі падзел 1921 года, калі аслабленая краіна была ліквідавана, падзелена і нацыю мэтанакіравана нішчылі з абодвух бакоў. Калі б не вайна -- пэрспэктывы нацыянальна выжыць і аднавіць дзяржаўную незалежнасьць у беларусаў ужо амаль не было б.

    З гледзішча гістарычнага адзінства краіны акт савецкай акупацыі аб'ектыўна стаўся чыньнікам аб'яднаньня Беларусі і фактам аднаўленьня гістарычнай справядлівасьці, зьнішчанай ў 1921 годзе. Так гэта трэба ўспрымаць, бо так гэта было. Аб'яднаньне пад савецкай акупацыяй каштавала нашаму народу пакутаў і страт, бо, як і падзел, сталася вынікам чужой вайны, але яно дало беларусам усьведамленьне адзінства, намінальна захавала краіну, тым самым адчыніла надзею дзяржаўнай незалежнасьці і адраджэньня.

    Такая ёсьць наша беларуская гісторыя.

    17 верасьня 2019 г.                             Зянон Пазьняк


    Posted Sep 25, 2019, 3:02 PM by Адміністратар Навін
  • ЗАЯВА

    Сойму Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі—БНФ

    аб заяўленай кіруючым у Беларусі рэжымам працы над “ праграмай рэалізацыі “саюзнай дамовы” з Расейскай Федэрацыяй”


    Апошнім часам службовымі асобамі, якія займаюць вышэйшыя дзяржаўныя пасады ў краіне, у прыватнасьці спадарамі Аляксандрам Лукашэнкам і Сяргеем Румасам, робяцца заявы аб тым, што дзяржаўнымі структурамі таемна ад беларускага народу праводзіцца праца з адпаведнымі структурамі Расейскай Федэрацыі па праграме рэалізацыі так званай “саюзнай дамовы” 1999 года (незаконнай, антыканстытуцыйнай, не прызнанай нікім ў сьвеце) .

    З боку Расеі гэтыя дзеяньні выкліканыя імкненьнем цяперашняга прэзыдэнта Расеі Уладзімера Пуціна захаваць бестэрмінова сваю ўладу ў Крамлі, бо ў наступных прэзыдэнцкіх выбарах 2024 года ён па закону балатавацца больш ня можа. Тым часам паглынаньне Беларусі на падставе антыканстытуцыйнай не прызнанай дамовы 1999 года дасьць магчымасьць фармальна стварыць нібыта іншы беларуска-расейскі суб’ект міжнароднага права, а значыць Пуцін зможа працягнуць сваю прэзыдэнцкую кар’еру, выбіраючыся на прэзыдэнта ў нібыта новым суб’екце права. У выніку ў Маскве і Менску за зачыненымі дзьвярыма, схавана ад грамадзтва зноў творыцца антыбеларуская задума.

    Выкарыстоўваюць модныя тэрміны: “дзьве краіны – адзін рынак”, “дарожная карта” і г.д., каб схаваць сутнасьць – поўнае падначаленьне эканомікі краіны Маскве.

    Гэта прадугледжвае функцыянаваньне адзінага прававога рэгуляваньня, і значыць аднаго заканадаўчага цэнтру. Таму зразумела, што вядзецца праца па ліквідацыі сувэрэннага права Беларусі кіраваць сваім гаспадарчым жыцьцём і, адпаведна, настане канец існаваньню Беларусі як сувэрэннай дзяржавы.

    Гэтыя дзеяньні вядуцца на фоне сістэмнага пагаршэньня эканамічнай сытуацыі ў краіне, калі нарастае стратнасьць суб’ектаў гаспадараньня іх няздольнысьць вяртаць крэдыты і разьлічвацца па запазычанасьцях -- набліжаецца фінансава-крэдытны крызіс. Выглядае, што вышэйшыя службовыя асобы вырашылі ліквідаваць сувэрэнны статус Беларусі, каб схавацца ад адказнасьці за сваё дрэннае кіраваньне ў сувэрэннай Беларусі пасьля абрушэньня эканомікі краіны.

    Нагадаем. Беларусь зьяўляецца незалежнай дзяржавай, суб’ектам міжнароднага права. Асноўныя, галоўныя нормы, якія вызначаюць прынцыпы фуцкцыянаваньня незалежнай беларускай дзяржавы замацаваныя ў Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь. У адпаведнасьці з Канстытуцыяй ( артыкулам 3) галоўным носьбітам ўлады ў Рэспубліцы Беларусь зьяўляецца Беларускі народ. У адпаведнасьці зь дзеючым заканадаўствам Рэспублікі Беларусь, дзеяньні асоб накіраваныя на падрыў сувэрэнітэту і незалежнасьці Рэспублікі Беларусь вызначаюцца як цяжкія злачынствы і перасьледуюцца ва ўстаноўленым заканадаўствам парадку.

    У той жа час пагаршэньне эканамічнай сытуацыі адбываюцца ў Расейскай Федэрацыі, дзе таксама набліжаюцца абвальныя працэсы ў эканоміцы адначасна з узрастаньнем агрэсіўных ваенных дзеяньняў з боку Расеі адносна іншых суверэнных дзяржаў і задушэньне грамадзянскіх правоў і свабод у самой Расейскай Федзрацыі. Таму пры панаваньні расейскіх парадкаў у Беларусі замест інвэстыцый і разьвіцьця эканомікі пасунецца крымінал, рэйдэрскія захопы, узрасьце карупцыя.

    Мы вызначаем дзеяньні тых службовых асобаў Беларусі як антыканстытуцыйныя, што супярэцяць жыцьцёвым інтарэсам беларускага народа. Мы заклікаем іх спыніць гэтыя дзеяньні, каб засьцерагчы беларускі народ ад трагічных наступстваў, а сябе ад адказнасьці.

    Мы нагадваем, што дзеяньні па ліквідацыі суверэнітэту дзяржавы зьяўляюцца цяжкім дзяржаўным злачынствам, якое ня мае тэрміну даўнасьці. У гэтым выпадку адказнасьць незваротная і пакарэньне непазьбежнае.

    Мы заклікаем беларусаў праявіць нацыянальную, салідарную грамадзянскую актыўнаць і супраціў здрадзе дзеля абароны Незалежнасьці Бацькаўшчыны. Нашая задача спыніць здрадніцкія дзеяньні непрыяцеляў Беларусі, дамагчыся ўсталяваньня ў краіне легітымнай беларускай улады. Нельга дапусьціць здачы суверэнітэту Беларусі нелегітымнай ўладай і захопу краіны крамлёўскім гэбоўскім крыміналам.

    Хопіць здрады. Хопіць дыктатуры. Хопіць рабаваньня і зьдзеку над Беларускім народам.

    Жыве Беларусь!


    Сойм Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі -- БНФ.

    8 верасьня 2019 г.

    (Старшыня Партыі Зянон Пазьняк)

    http://www.bielarus.net/archives/2019/09/11/5460


    ====================================



    Масква і антыбеларускі рэжым таемна ад беларусаў праводзяць дзеяньні па “інтэграцыйным паглынаньні” Беларусі ў Расею.

    http://www.bielarus.net/archives/2019/09/11/5459



    Posted Sep 25, 2019, 2:35 PM by Адміністратар Навін
  • БЛАКІТНЫ ФАШЫЗМ

    https://www.youtube.com/watch?v=nI3CdwAetoE

    Садом ўжо існуе. Гэтае відэа запісана шэсьць гадоў таму. Такое адбываецца зараз ва ўсім сьвеце і пачынаецца ў Польшчы. Цемра выходзіць з падпольля. Паглядзіце, што чакае чалавецтва, калі ня будзе барацьбы са злом, калі дэмакратыя ператвараецца ў калыску Сатаны.

    Фэміністкі, лесбы, сацыялісты, гомасэксуалы прыехалі ў Аргенціну з усёй Паўднёвай Амэрыкі і з усяго сьвету. Сярод іх адзначыліся сябры Сацыялістычнай партыі, пераапранутыя ў ведзьмаў з Гэлоіна. Натоўпы гомотэрору прыйшлі пад катэдру Яна Хрысьціцеля ў мястэчку Сан-Хуан. Яны хацелі падпаліць храм. Яны кідалі ў паліцыю бутэлькі і камяні. Падпалілі агарожу. Спалілі вобраз Папы і танцавалі вакол полымя ў вульгарных эратычных позах.

    Хрысціяне, якія маліліся ў касьцёле, сталі на абарону храма. У першым шэрагу былі маладыя людзі, якія паўтаралі малітву. Напоўаголеныя фэміністкі і лесбы плявалі ў хрысьціян, абражалі, кідалі смецьцем, пырскалі фарбай, малявалі ім перавернутыя крыжы на ілбах (сімвал царквы Сатаны). Крайняя агрэсія, палавая нянавісьць да мужчын, да хрысціянаў, паводзіны ў стане шаленства.

    Пасля гэтай дэманстрацыі цемры грамадзтва абвінаваціла паліцыю ў пасіўных паводзінах. Адказ быў такі, што, паколькі ў натоўпе былі жанчыны, культура і выхаваньне не дазвалялі паліцыі біць і ўжываць сілу супраць жанчын.

    Навошта я паказваю тут гэты відэазапіс і чаму адрасаваў гэты тэкст найперш палякам і беларусам. Пасьля ўпадку каталіцкай Ірляндыі, згвалчанай уладамі Эўразьвязу, Польшча засталася адзінай каталіцкай краінай ва ўсім левым Еўрапейскім Саюзе. Беларусы апынуліся пад унутраннай акуавцыяй прамаскоўскіх эдраднікаў. Бараніцеся! Будуць лева-лібэральныя атакі. І найперш знутры. Нешта падобнае было ў Нямеччыне 1930-х гадоў. Але нямецкі нацыянал-сацыялізм, гэтак жа як і расейскі бальшавізм будуць выглядаць менш пачварнымі перад лібэральным сацыялізмам, якога чалавецтва яшчэ ня ведае, не перажывала і не ўяўляе, што можа адбыцца нешта падобнае. Але ж пачынаецца.

    19 верасня 2019.                              Зянон Пазьняк

    (У пачатку запісу інфармацыя ўкраінскага тэлебачаньня)






    Posted Sep 25, 2019, 2:29 PM by Адміністратар Навін
  • Дзьмітры Гурневіч: "ПАЗЬНЯК: КАЛІНОЎСКІ — НАШ СЬЦЯГ, І ЁН МАЕ БЫЦЬ ТАМ, ДЗЕ БЫЎ ЎЗЬНЯТЫ"

    У інтэрнэце пачалі зьбіраць подпісы за перапахаваньне Кастуся Каліноўскага ў Беларусі. Сярод тых, хто падпісаў зварот, — пісьменьнікі Сьвятлана Алексіевіч і Ўладзімер Арлоў, гімнастка Меліціна Станюта, гісторык Алесь Краўцэвіч, бізнэсовец Юрый Зісер, музыка Лявон Вольскі і іншыя.

    Вядомыя беларусы падпісаліся за перапахаваньне Каліноўскага ў Беларусі

    Катэгарычна супраць гэтай ідэі выступіў лідэр БНФ і адкрывальнік Курапатаў Зянон Пазьняк. Свае аргумэнты палітык агучыў у інтэрвію Свабодзе.

    Ці бачыце вы аргумэнты за перапахаваньне Каліноўскага ў Беларусі?

    Не. Гэтага катэгарычна нельга рабіць. Гэта неразумная і антыкультурная справа. Сьмерць Каліноўскага ў Вільні зьвязаная зь ягонай дзейнасьцю. Гэта «Яська, гаспадар з-пад Вільні». Ён у Вільні дзейнічаў, у Вільні былі кансьпіратыўныя кватэры, ён там быў зьнішчаны і закапаны на гары Гедзіміна. Ягоная сьмерць у гэтым месцы — сакральная. Туды беларусам трэба хадзіць калі не на каленях, то хаця б пешшу. І гэтая магіла павінна быць там. Я вельмі абураны гэтай ідэяй, яна крайне неразумная.

    Прыхільнікі перапахаваньня ў Беларусі кажуць, што ён беларускі герой, а ня польскі ці літоўскі, і таму павінен быць там, дзе яго лічаць сваім героем.

    Яго месца там, дзе ён змагаўся, дзе ўвайшоў у гісторыю, дзе ён паклаў сваё жыцьцё за Беларусь. Каліноўскі — гэта чалавек, які сьцьвердзіў беларускую нацыю. Уся шляхта, якая змагалася за свабоду, змагалася за свабоду Рэчы Паспалітай. У іх не было нацыянальнай ідэі, яны змагаліся на польскай мове. Каліноўскі адлюстраваў нацыянальную ідэю для інтэлігенцыі, якая за мову і за адраджэньне Беларусі. Без Каліноўскага ўсяго гэтага магло б і ня быць. «— Каго любіш? — Люблю Беларусь! — Дык узаемна». Ён сьцяг, які сьцьвердзіў нашую нацыю, і ён мае быць там, дзе быў узьняты.

    Беларускія героі паміралі шмат дзе па-за Беларусьсю. Але ці значыць гэта, што яны павінны заўсёды заставацца там, дзе завяршылася іх жыцьцё?

    Вось Іван Луцкевіч памёр, напрыклад, у Закапанэ, але гэта было абсалютна выпадкова. Ён быў хворы і паехаў туды лячыцца. Гэты горад ніяк не зьвязаны ні зь яго дзейнасьцю, ні з жыцьцём. Гэта быў выпадак. У такіх умовах можна перавозіць. Але ёсьць і іншы прыклад: Багдановіч у Крыме. Ягоная сьмерць у Ялце — гэта легенда, авеяная яго паэзіяй, яго трагічным вершам і трагічным жыцьцём. Гэта сакральнае месца. Яго нельга перавозіць сюды, і дзякуй Богу, што не перавезьлі.

    Ці было б вашае меркаваньне іншым, калі б Беларусь была дэмакратычнай дзяржавай пад бел-чырвона-белым сьцягам?

    Не. Нават калі б сучасная Летува была супэрдыктатарскай і варожай дзяржавай, усё роўна ён павінен быць там. Гэта духоўны жыцьцёвы закон, і такія элемэнтарныя рэчы павінен разумець кожны беларускі інтэлігент. Я зьдзіўлены, што такая ідэя зьявілася.





    Posted Sep 25, 2019, 2:26 PM by Адміністратар Навін
  • Statement

    of the Soim of the Conservative Christian PartyBelarusian Peoples Front.

    The Current Belarusian Regime Has Declared That It Is Working On “the Program Of the Implementation Of “the Union Treaty” With the Russian Federation”


    The last time the official representatives, the office-holders of the senior posts in the state administration of Belarus, in particular Mr. Aliaksandr Lukashenka and Mr. Siarhey Rumas, are making the official statements on the State administration activity which is kept secret from the people. The state administration is acting together with its counterpart of the Russian Federation on the program of the implementation of “the 1999 Union Treaty” with Russia. (This “Union Treaty” is illegal, unconstitutional and never recognized in the world).

    On behalf of Russia this activity is caused by the desire of the actual Russian president Mr. Vladimir Putin to maintain in perpetuity his power in the Kremlin because he cannot stand for election in the next presidential elections in 2024 in accordance with the Law. Meanwhile the incorporation of Belarus based on the never recognized 1999 Treaty would give him the opportunity to establish formally any new Belarusian and Russian subject of the International Law. It would mean that Mr. Putin will have the opportunity to continue his presidential carrier being elected in the allegedly new subject of the International Law. Thus the State administrations in Moscow and Minsk are carrying out the purpose directed against the interests of Belarus. These activities are carried out in secret from the society, behind closed doors.

    The current regime is using the fashionable terminology: “two countriesone market”, “the road mapetc. in order to hide the essence of its activitythe complete subordination of the Belarusian economy to Moscow.

    In accordance with this model the unique legal regulation will function meaning the unique legislative center. Because of that it is understandable that the State administrations are acting in order to abolish the sovereign right of Belarus to control its economic life. Consequently, it will be the end of the existence of Belarus as a sovereign state.

    The State administrations are acting amid the systematic deterioration of the economic situation in Belarus. The unprofitability of business entities is growing. They are unable to repay the credits and debt-stocks. The financial and lending crisis is approaching. It looks like the Belarusian high-ranking office-holders have decided to abolish the sovereign status of Belarus in order to hide from responsibility for their bad administration in sovereign Belarus after the Belarusian economy will collapse.

    We must remind. Belarus is an independent state, a subject of the International Law. The general, principal norms which determine the principles of the independent Belarusian state are enshrined in the Constitution of the Republic of Belarus. In accordance with the Constitution (art. 3) the Belarusian people is the main holder of the power in the Republic of Belarus. In accordance with the acting Laws of the Republic of Belarus the activity of persons aimed at undermining of the sovereignty and independence of the Republic of Belarus are determined as the serious criminal offence punishable by the Law.

    At the same time the economic situation in the Russian Federation is worsening. The processes of the deterioration are getting into full swing in Russia. The military Russian aggression against other sovereign states is growing as well as the strangulation of the civil rights and freedoms in the Russian Federation. Because of that under the Russian rule the Russian criminal and the illegal seizures will come to Belarus as well as the corruption will grow instead of the investment and the economic development.

    We consider the activity of the Belarusian office-holders as the unconstitutional which runs counter to the vital interests of the Belarusian people. We appeal the administration to stop this activity in order to protect the Belarusian people from the tragic consequences and to avoid the criminal responsibility.

    We remind that the activity aimed to abolish the sovereignty of the State is a grave crime which is not subject to a time-bar. In this case the responsibility cannot be abrogated. The punishment is inevitable.

    We appeal the Belarusian people be actively engaged into the national and civil solidarity and to resist the acts of treachery in order to defend the Independence of the Homeland. Our task is to stop the acts of treachery by the enemies of Belarus, as well as to establish the legal Belarusian power in our country. It cannot be that the illegal administration will surrender the sovereignty of Belarus and our country will be captured by the Kremlin and KGB criminal forces.

    Long live Belarus!


    The Soim of the Conservative Christian PartyBelarusian Peoples Front

    September 8, 2019

    (Chairman of the Party Mr. Zianon Pazniak)




    Posted Sep 25, 2019, 2:22 PM by Адміністратар Навін
  • Найвялікшыя падзеі ў гісторыі нацыі

        Паважаныя спадарыні і спадары вітаю Вас на юбілейнай канфэрэнцыі ў дзень 28 гадавіны дзяржаўнай незалежнасьці і віншую зь вялікім сьвятам Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь!

    Гэта вялікае шчасьце мець сваю незалежную дзяжаву. Той, хто жыў пры савецкай акупацыі ў СССР, калі ў сваёй краіне беларусы ня мелі ні грамадзянства, ні нацыянальных правоў і калі ў вялікім сьвеце нас проста не існавала, той адчувае нашу дзяржаўнасьць і разумее яе кошт дзеля нашай цяпершчыны і будучыні.

    Сьвята Незалежнасьці набывае для нас асаблівае значэньне, бо вось ужо 25 гадоў як над намі вісіць пагроза нашай нацыянальнай свабодзе. Мы жывем у асаблівым, я б нават сказаў, ва ўнікальным становішчы. Маем незалежную нацыянальную дзяржаву зь вялікай слаўнай гісторыяй і адначасна маем цёмную адсталую і антынацыянальную ўладу, якая сьведама нішчыць беларускую мову, адукацыю, навуку, культуру і беларускаія каштоўнасьці. І тое працягваецца ўжо чвэрць стагоддзя.

    Вось чаму ўгодкі незалежнасьці нашай дзяржавы ёсьць для нас ня толькі днём радасьці, гонару і ўспамінаў, але і днём змаганьня за праўду, за нацыянальную годнасьць і нашу гісторыю.

    За чвэрць стагоддзя ўнутранай акупацыі цёмны рэжым моцна панішчыў нашу фундамэнтальную і гуманітарную навуку, расставіў вакол пад выглядам вучоных сваіх цёмных стаўленьнікаў, якія плодзяць цемру, ахайваючы нашу гісторыю, культуру і вялікіх людзей. Асабліва для цемры ненавісна тое, што зьвязана са змаганьнем за нашу беларускую свабоду і незалежнасьць краіны.

    Цемра бяссільная супраць праўды. Таму асноўная яе пазыцыя замоўчваньне, забарона сьведчаньня аб праўдзе. Прапаганда і фальсіфікацыя яе прымітыўныя. Але майма на ўвазе, што тупая і прымітыўная прапаганда мае ўплыў на нізы грамадзтва. Лухта хутка даходзіць. Таму ігнараваць яе ня трэба. Наша праўда павінна быць простая і зразумелая, як у Кастуся Каліноўскага.


    Незалежнасьць Беларусі, здабытая 25 Жніўня 1991 года, гэта, перш за ўсё, быў вынік дасканалай працы парляманцкай Апазыцыі БНФ у зьменных палітычных абставінах і ў зьбегу гістарычных падзей. Тут абсалютна ўнікальная зьява ў палітыцы, калі невялікая апазыцыйная мяншыня (8-10 адсоткаў) навязала сваю палітычную парадыгму дзейнасьці ўсяму савецкаму парляманту (Вярхоўнаму Савету), дзе бальшыню (86 адсоткаў) складалі прадстаўнікі камуністычнай партыі.

    Унікальнасьць была ў тым, што Фронт выйграў у парляманце ўсе галоўныя палітычныя бітвы з камуністычнай бальшынёй, выкарыстаўшы іхнія ж галасы, у тым ліку іхнымі ж галасамі спыніў дзейнасьць самой КПСС (КПБ) і камсамола ў Беларусі.

    У нацыянальнай адраджэнцкай палітыцы гэта быў працэс, расьцягнуты ў часе, -- вынік цьвёрдай стратэгіі і дасканалай тактыкі фракцыі Фронту.

    Калі б не існавала той унікальнай дэпутацкай фракцыі БНФ у Вярхоўным Савеце, то тут абсалютна дакладная выснова: Беларусь ня мела б незалежнасьці.

    Шушкевіч пасьля путчу і на Сэсіі Незалежнасьці 24-25 жніўня да апошняга ўпарта, фактычна, адстойваў "нова-агароўскі працэс" (а значыць Гарбачова). Нагадаю – "нова-агароўскі працэс" прадугледжваў па ініцыятыве Гарбачова заключэньне новага саюзнага дагавора аб СССР. Шушкевіч афіцыйна прапанаваў нават анэкдатычны парадак дня сэсіі на гэтую тэму. Два пункты ("Аб бягучым моманце" і "Аб саюзным дагаворы"). І гэта тады, калі на двары ўжо была іншая палітычная рэальнасьць.

    Дземянцей, Малафееў і камуністычная намэнклятура, якія падтрымалі путч і якія баяліся Ельцына і расплаты, пайшлі б па дарожцы Шушкевіча і ўскосна сталі б на бок падтрымкі Гарбачова, дзе мелі б саюзьнікаў Назарбаева і і іншых кіраўнікоў рэспублік Сярэдняй Азіі, якія, ня выступалі супраць Гарбачова.

    Без незалежнай Беларусі не было б Белавежскіх пагадненьняў. Немагчыма было б дэнансаваць дамову аб СССР 1922 года без незалежнай Беларусі, бо Беларусь разам з Украінай і Расеяй была фармальным заснавальнікам СССР. Савецкі Саюз застаўся б існаваць, а БССР сыграла б ролю камуністычнай Вандэі. (Тую ролю, якую ЦК КПБ меў у 1988-89 гадах і толькі Народны Фронт разбурыў тады гэтую "цэкоўскую" вандэйскую палітыку.)

    Пра далейшыя магчымыя падзеі ў гэтым варыянце -- ня буду казаць. Але яны былі б кепскія. Захад падтрымаў бы Гарбачова і захаваньне СССР.

    Увесь гэты антынезалежніцкі і прасавецкі сцэнар падзеяў на нечарговай 5-й сэсіі (які, зноў падкрэсьлю, быў прапанаваны Шушкевічам) перавярнула і разграміла дэпутацкая Апазыцыя БНФ у Вярхоўным Савеце. Слава ёй!

    Колькі яшчэ мастадонтаў на сьвеце, што не разумеюць гэтых відавочных рэчаў, пішуць рознае глупства пра незалежнасьць, якая, быццам ім звалілася "зь неба". (Маўляў: «Вернулся с дачі, а в Мінске незавісімость»)

    Гэта шчасьце, што ў паваротны момант гісторыі ў Беларусі ўзьнікла палітычная сіла нацыянальнага адраджэньня (БНФ) і ў парляманце стварылася фракцыя гэтага руху, здольная выканаць гістарычныя задачы нацыі.

    Не ўдалося, аднак, ажыцьцявіць важны чыньнік нацыянальнага будаўніцтва -- зьмяніць уладу каляніяльнай адміністрацыі. Такія дзеяньні (дэмакратычнага кшталту) не пад сілу толькі палітычнаму авангарду і мусілі б абапірацца на ўсё грамадзтва. Грамадзтва было яшчэ не гатовае да салідарных дзеяньняў у агульнанацыянальных інтарэсах, дрэнна ўсьведамляла прычыны эканамічнага пагаршэньня. За савецкай акупацыяй яно было, практычна, задушана. Не хапіла часу, каб яго адрадзіць. У выніку адбыўся маскоўскі рэванш у форме апанаваньня ўлады ў Беларусі прамаскоўскімі сіламі.

    Схема "авангард -- нацыя" ёсьць клясычная схема нацыянальнага адраджэньня для Ўсходняй Эўропы ХVIII-XIX-пачатку ХХ стагоддзяў. Для поўнай перамогі яна патрабуе часу, каб стварылася падтрымка грамадзтва і авангард стаў уладай. Гэтага часу беларусам тады не хапіла.


    Асобнае пытаньне: як гэта невялікай фракцыі Фронту ўдалося ажыцьцяўляць сваю палітыку ў камуністычным парляманце, змагаючыся супраць камунізму?

    Тут можа быць цэлае дасьледваньне, і шмат чаго можна расказаць, што іншым людзям невядома і незразумела.

    Ня ўзгадваючы ўсяго, адзначу толькі некалькі галоўных падыходаў.

    Першы -- гэта дакладнае ўсьведамленьне мэты і задачаў нашага змаганьня. Другі -- гэта рэальная ацэнка сітуацыі і сілы праціўніка. Трэці -- гэта вызначэньне тактыкі перамогі. Чацьвёрты -- пасьлядоўнасьць.

    Тут не павінна было быць памылак, бо які б ні быў узровень камуністычных дэпутатаў, перамагаць мы мусілі іхнымі галасамі, якіх было ў дзесяць разоў болей, чым у нас. Галасаваць камуністы ўмелі, але заканадаўча працаваць -- не. (І не хацелі.) Мы прымусілі іх працаваць над нашымі заканапраектамі і дыскутаваць па пытаньнях, у якіх яны дрэнна разьбіраліся. Мы падрыхтавалі дзясяткі законапраектаў па праграмных палажэньнях нацыянальнай палітыкі, культуры і эканомікі і прапанавалі Вярхоўнаму Савету. І шмат што ўдалося прыняць.

    Адным з важнейшых чыньнікаў у палітыцы ёсьць уменьне пабудаваць дачыненьні зь людзьмі. Мы жорстка крытыкавалі палітыку КПСС, дзеяньні ўраду і Вярхоўнага Савету, але выключалі ўсялякія прыніжэньні і непаважлівыя рэзкасьці да камуністычных дэпутатаў на асабістым узроўні. Нельга было мець ворагаў на асабістым узроўні. Гэта абсалютна страчаныя галасы. Нас мала, іх -- цьма. Вучэмся ў рымлянаў.

    Былі і памылкі, але яны тут жа выпраўляліся (прабачэньні, выбачэньні і т. п.).

    Праводзілася мэтанакіраваная кулуарная праца.

    У дачыненьнях з дэпутацкай камуністычнай бальшынёй (дэпутатамі намэнклятуры) нам, як мяншыні, важна было выбудаваць такія паводзіны, каб яны (што нас ненавідзелі) пры гэтым нас паважалі. Катэгарычна нельга было дапускаць нашага асьмяшэньня і казаць няўдаліцу. Я патрабаваў, каб усе выступы, якія прамаўляліся з трыбуны, былі напісаныя і прачытаныя з тэксту. Тут трэба было пазьбягаць вусных непрадуманых экспромтаў.


    Асаблівым клопатам (і гэта важна) было захаваньне адзінства, імпэту і дзеяздольнасьці дэпутацкай Апазыцыі БНФ. Лічу, што гэта ўдалося. У нас не ўзьнікала і не было сварак, падзелаў і закалатаў. Мы захавалі адзінства, павагу і салідарнае ідэйнае сяброўства да апошняга дня нашага дэпутацтва.

    Пазбаўленьне ад здраднікаў і агентуры адбывалася так ціха і інтэлігентна, што ніхто гэтага не заўважаў нават сярод журналістаў. Вымоўны прыклад -- адключэньне ад Апазыцыі "Евгения Новикава". Цяпер, відаць, мала хто ведае, што гэты адыёзны тып, які казаў па тэлебачаньні, што амэрыканцы з голаду пацукоў ядуць, што гэты тып у 1990-91 гадах уваходзіў у дэпутацкую Апазыцыю БНФ і быў такі "дэмакрат", такі "рэвалюцыянер". На нейкім этапе гэты "рэвалюцыянер" раптам надрукаваў у газэце "За перадавую навуку" ненавісны злосны артыкул супраць БНФ (а сам жа – быў у фракцыі БНФ). Як кажуць, правакацыя для наіўных. Разьлік на скандальчык. Правакатар у цэнтры ўвагі. Выхад з апазыцыі. Інтэрв'ю «Сов. Белоруссии». Заявы аб тым, як ён «убедился», што БНФ гэта «фашызм» і г.д.

    Мы абмеркавалі артыкул на паседжаньні Апазыцыі (без правакатара) і вырашылі, так як некалі раіў Аляксандар Уласаў у польскім Сэйме панам-сэнатарам, -- "Усё будзе добра, панове, толькі нічога ня трэба рабіць". Скарэктавалі дачыненьні з агентам: не давалі яму даручэньняў, слухалі, што ён кажа, але не камэнтавалі, не пыталі, не пярэчылі. І ўсё так ветліва і "гжэчна", усьміхаючыся, што правакатар павіс у безважкасьці і апаў, як асеньні ліст. Праз месяц-паўтара, зразумеўшы, ён і на паседжаньні Апазыцыі перастаў прыходзіць. Зьнік канчаткова.

    Між іншым, у Вярхоўны Савет прыйшлі фронтаўцы ў асноўным з другой, і нават трэцяй лініі Фронта (з кіраўніцтва -- толькі адзін чалавек). Ужо праз год парляманцкай барацьбы яны сталі палітычнай элітай БНФ, вырасьлі хутка і вынікова. Парлямант -- гэта вялікая школа для палітыкаў.


    25-га Жніўня 1991 года адбылося абвяшчэньне незалежнасьці Рэспублікі Беларусь, сталася зьяўленьне рэальнай незалежнай дзяржавы Беларусі на палітычнай мапе сьвету.

    Па сваім палітычна-праўным значэньні, 25 Жнівень 1991 года -- гэта ёсьць найважнейшая дата нацыянальнай дзяржаўнай гісторыі Беларусі. Створана рэальная нацыянальная дзяржава з усімі атрыбутамі суверэнітэту, прызнаная ўсім сьветам, інтэграваная ў міжнародную супольнасьць.

    Пытаньне характару ўлады ў дзяржаве -- гэта пытаньне палітыкі. Існаваньне самой дзяржавы -- гэта пытаньне нацыянальнага і міжнароднага права. Беларуская дзяржава Рэспубліка Беларусь ёсьць, прызнаная, існуе.

    Тым часам 25 Сакавік 1918 года -- гэта ёсьць найвялікшая дата гісторыі беларускай нацыі і беларускай нацыянальнай ідэі. Аб'яўленьне аб незалежнасьці БНР ёсьць, перш за ўсё, гістарычны факт, які палітычна засьведчыў існаваньне новай беларускай нацыі. Калі б у 1918 годзе гэтага ня здарылася, то ў тых умавах Беларусі б ужо не існавала. Беларусы ўскочылі, як кажуць, у апошні вагон.

    Вырашальным было ня тое, што БНР у тых умовах не адбылася як паўнавартасная дзяржава, што тэрыторыя яе была акупаваная і разарваная паміж іншымі дзяржавамі. Гістарычна істотнай тут была моцная маніфэстацыя новай Беларускай нацыянальнай ідэі і ўвасабленьне яе ў аб'яўленьні беларускай незалежнай дзяржавы. “Беларусьгэта новы нацыянальны тэрмін, які палітычна сфармаваўся ў ХІХ стагоддзі. Згодна з духам і зьместам нацыянальнай ідэалёгіі «Адраджэньне» 25 Сакавік 1918 года, фактычна, абазначаў аднаўленьне дзяржаўнасьці Вялікага Княства Літоўскага пад нацыянальным назовам «Беларусь». Беларусь нацыянальна нарадзілася ў гэты дзень, і засьведчыла пра сябе ў сьвеце. Сьцяг быў падняты. Ідэя сцьверджана, прынята народам і праз войны, акупацыі, генацыд, ахвяры, пакуты і вынішчэньні прывяла да 25 Жніўня 1991 года, калі незалежная дзяржава Беларусь стала рэальнасьцю.

    Гэтыя даты трэба сьвяткаваць як вялікія дзяржаўныя нацыянальныя сьвяты. Так яно і будзе ў вольнай Беларусі.

    25 Жнівень 2019 г.                                     Зянон Пазьняк

    Posted Aug 28, 2019, 4:44 AM by Адміністратар Навін
  • Дзень Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь. Сьвяткаваньне ў Менску

    25 жніўня на заклік Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ вэтэраны нацыянальна-вызвольнага руху і патрыятычная моладзь сабраліся ў Міжнародным адукацыйным цэнтры ў Менску. Заля была ўпрыгожана кветкамі і нацыянальнымі Бел-Чырвона-Белымі Сьцягамі. Сярод сьцягоў быў таксама нацыянальна-дзяржаўны Сьцяг Украіны як сымвал нашай салідарнасьці са змаганьнем украінскага народа за волю і незалежнасьць супраць агрэсіі расейскай імпэрыі. На пачатку грамада засьпявала гімн БНР “Мы выйдзем шчыльнымі радамі”.

    Быў заслуханы даклад сп. Зянона Пазьняка, Старшыні КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. З прамовамі выступілі дэпутаты Незалежнасьці сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Партыі і Фронту, і сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Яны прыгадалі незабыўныя дні змаганьня за вызваленьне Беларусі ад 200-гадовай расейскай акупацыі ў 1988-91 гг. і неверагоднай (як здавалася многім тады) народнай перамогі ў жніўні 1991 года. Дэпутаты Незалежнасьці распавялі пра напружаную парляманцкую працу Апазыцыі БНФ ў цяжкіх умовах камуністычна-намэнклатурнай большасьці ў Вярхоўным Савеце. Перамога ў сьценах парляманту была дасягнута дзякуючы кіраўніцтву палітычнымі працэсамі сп. Зянонам Пазьняком, які згуртаваў дэпутатаў, і яны набывалі палітычны досьвед падчас працы ў парляманце. Каманда таленавітых людзей, злучаных дысцыплінай, адзінай ідэяй, раз за разам зрывала ўсе спробы антыбеларускіх сіл спыніць і павярнуць назад разьвіцьцё падзей, распрацоўвала тэксты заканапраектаў, дасягала тактычныя перамогі на карысьць беларускага народа. А з падтрымкай народнага авангарда дэпутатам Незалежнасьці ўдалося дамагчыся абвяшчэньня незалежнасьці Рэспублікі Беларусь 25 жніўня 1991 года.

    Сп. Сяргей Папкоў прадставіў таксама свой навуковы даклад аб важнасьці выхаваньня дзяцей у роднай мове і культуры, што забясьпечвае засваеньне новымі пакаленьнямі ўсяго інтэлектуальнага багацьця, назапашанага нашым народам за тысячагоддзі яго існаваньня. Не выпадкова акупацыйныя рэжымы і ў мінулым і цяпер імкнуліся і імкнуцца асіміляваць наш народ, пазбавіць яго мовы і культуры, зрабіць з беларусаў паслухмяную і падпарадкаваную прымітыўную масу. Сумныя вынікі татальнай русіфікацыі мы назіраем ужо 25 гадоў нашай сучаснай гісторыі. Брутальна спыніўшы натуральнае разьвіцьцё беларусаў у роднай мове і культуры, васальны рэжым Масквы робіць усё для інтэлектуальнай прымітывізацыі і разбурэньня беларускай цывілізацыі, адукацыі і культуры. Неабходна ратаваць нашых дзяцей ад русіфікацыі і асіміляцыі, ад каланіяльных працэсаў ператварэньня нашых людзей у рабоў чужой імпэрыі. Маладыя сем’і самы павінны гуртавацца для выхаваньня і адукацыі дзяцей у беларушчыне. Нельга спадзявацца на ласку антыбеларускага рэжыму.

    Вядомы мастак-графік сп. Мікола Купава распавёў пра тое, як творчая эліта Беларусі падтрымала фронтаўскі рух і Апазыцыю БНФ у Вярхоўным Савеце. Людзі разумелі тады, што вырашаецца лёс нацыі і краіны, што настаў унікальны гістарычны момант, шанец вырвацца з расейскай імпэрыі.

    Ад патрыятычнай моладзі выступіў сп. Ігар Шчэмелеў, сябра Сойму КХП-БНФ. Ён казаў пра працяг змаганьня за Беларусь на новым этапе, пра неабходнасьць гутавацца вакол фронтаўскага авангарда ўсім пакаленьням патрыётаў.

    Сп. Алесь Чахольскі, выканаўчы сакратар Партыі і Фронту, нагадаў пра самую актуальную пагрозу для Беларусі – а менавіта пра пабудову на нашай тэрыторыі расейскай АЭС у Астраўцы. Масква рыхтуе другі Чарнобыль, атамную сьмерць ня толькі Беларусі, але і ўсёй Эўропе. Ад будаўнікоў атамнага аб’екта паступае інфармацыя пра дзікія парушэньні тэхналогій і правілаў будаўніцтва, раскраданьне матар’ялаў, нізкую, недапушчальную якасьць выкананьня ўсіх відаў будаўнічых і канструкцыйных работ. Усё гэта непазьбежна прывядзе да аварый і катастрофы – менавіта да гэтага імкнецца вораг чалавецтва – імпэрская Масква. Шалёныя валадары імпэрыі зла ў любы момант гатовыя “адкрыць ядзерны кранік”, як яны пра гэта адкрыта папярэджвалі. Неабходна падымаць міжнародны пратэст і дамагчыся закрыцьця і ліквідацыі гэтага антычалавечага атамнага аб’екта Масквы на нашай зямлі.

    Выступоўцы адказалі на пытаньні прысутных, адбылася жывая дыскусія, прагучалі ўспаміны гістарычных падзей Жніўня 91-га. Панавала аптымістычная, сьвяточная атмасфэра. Гучаў покліч “Жыве Беларусь!”

    З канцэртнай праграмай выступіла выдатная сьпявачка Тацяна Грыневіч. Яна сьпявала патрыятычныя і лірычныя песьні. На прыканцы імпрэзы грамада разам зь ёю засьпявала нацыянальны беларускі Гімн “Магутны Божа”.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    25 жніўня 2019 г.



    Posted Aug 28, 2019, 4:38 AM by Адміністратар Навін
  • Спачуваньне сябру

    Выказваем нашы шчырыя спачуваньні сябру Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Пратыі – БНФ сп. Леаніду Ачэпоўскаму ў сувязі з напаткаўшым яго горам – сьмерцю маці.

    Сябры і кіраўніцтва КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”

    20 жніўня 2019 г.


    Posted Aug 22, 2019, 4:03 PM by Адміністратар Навін
  • Плот ад Расеі

    Прэзыдэнт Латвіі Раймандс Вэяніс абвінаваціў Маскву ў спробе ўплываць на Прыбалтыку праз расейскае насельніцтва. Ён заклікаў не дапускаць недаацэнку “расейскага ўплыву” на Прыбалтыку. “Многія глядзяць расейскае тэлебачаньне, і расейскі ўрад спрабуе аказаць моцны ўплыў на расейскамоўныя СМІ ў нашай краіне, запусьціўшы там сваю прапаганду. Гэта пытаньне нашай будучыні”, -- выказаў упэўненасьць Вэёніс. Таксама ён абвінаваціў Маскву ў вядзеньні агрэсіўнай палітыкі ў цэлым.

    На латвійска-расейскай мяжы завершаны будаўнічыя працы па стварэньню 93-кілёмэтровага плоту з калючага дроту. Усяго плануецца ўмацаваць і мадэрнізаваць 282,6 км латвійска-расейскай мяжы. На ўчастках, дзе ўжо ўсталяваны новы плот з калючага дроту, сутнасна зьнізілася колькасьць парушэньняў. У сувязі з гэтым прынята рашэньне аб пабудове яшчэ 100 аналагічных загароджаў.

    Аркадзь Бабчанка

    Крыніца: Фэйсбук.


    Posted Aug 22, 2019, 3:36 PM by Адміністратар Навін
  • З мазгамі ў расейцаў творыцца нешта неверагоднае

    Любы аб’ектыўны дасьледчык павінен прызнаць, што Сталін зьяўляецца самым страшным катам расейскай гісторыі і нашага народа. Ніякі Гітлер ня зьнішчыў столькі суайчыньнікаў і замежнікаў, колькі зьнішчыў Сталін. Гэтая лічба настолькі пачварная, што яна дагэтуль не названа. І гэта зьяўляецца адным з самых вялікіх сакрэтаў існуючай расейскай улады, якая зьяўляецца правапераемніцай сталіншчыны.

    Не выпадкова гэтая тэма ўзьнікае ў тэлепраграмах, не выпадкова Сталін пахаваны на Чырвонай плошчы. Ён быў верным вучнем і насьлядоўнікам Леніна, які, можа, угробіў людзей яшчэ больш. Дакладныя лічбы адсутнічаюць. З аднаго боку, гэта нейкае пачварнае зло. У Расеі няма сям’і, якая не пацярпела б у гады вайны або ад ленінска-сталінскіх рэпрэсій. Гэта адзін складнік.

    Другі складнік – гэта тое, што можна казаць пра нейкае сацыяльнае шаленства, што з мазгамі ў расейцаў вырабляецца нешта неверагоднае. І людзі робяць гэта не па сваёй волі. Гэта робіць пачварная машына прапаганды, якая пераконвае ледзь ня кожнага другога, што нікога вышэй за Сталіна і прыўкрасьней за яго не было і быць ня можа. Розныя апытаньні, якія праводзяцца ў нашай краіне, паказваюць, што Сталін – адзін з самых вялікіх дзяржаўных дзеячаў.

    З гэтага можна зрабіць выснову, што краіна знаходзіцца ў пачварным ідэйным крызісе, што вялізная частка грамадзтва лічыць, што белае – гэта чорнае, а чорнае – гэта белае….

    Ігар Чубайс

    Крыніца: https://www.obozrevatel.com/russia/igor-chubajs-s-mozgami-u-rossiyan-vyitvoryaetsya-chto-to-neveroyatnoe.htm?fbclid=IwAR0jl_Xq-TxAqwvvxBzKAniS8AjmHCYDNU24ywiL_0jxQD7EKPt9Q1H4ZHI



    Posted Aug 22, 2019, 3:35 PM by Адміністратар Навін
  • Выратавалі Украіну

    На самым пачатку, у чатырнаццатым годзе, Украіну выратавалі дабраахвотнікі. Стан арміі быў такі, што… яе проста не было. А тая, што была, дзейнічала так, што выклікала толькі адзін рэфлекс: хочаш выжыць – трымайся падалей. Гэтыя людзі ўсе загінуць. І ты разам зь імі. Што вы робіце! Так нельга! Ніхто нічога не разумеў, ніхто ня ўмеў ваяваць, поўны развал, распад, расслаеньне, неразуменьне таго, што адбываецца, у галовах. Страшны быў час. Яго ўтрымалі толькі дабраахвотнікі. Яны таксама ня ўмелі ваяваць. Але менавіта яны далі краіне той неабходны час, каб яны разам з арміяй прышла ў сябе. І стала на ногі. Гэта не такая ўжо і вялікая колькасьць людзей, раскіданая па блок-пастарунках. Але не было б іх – не было б нічога.

    Дзякуй.

    Аркадзь Бабчанка

    Крыніца: Фэйсбук.


    Posted Aug 22, 2019, 3:33 PM by Адміністратар Навін
  • Калі Арда нападзе, вучэмся ў фінаў

    Параза Масквы ў бітве пры Суомусальмі (1939-1940). 7 сьнежня 1939 г. пачалася бітва пры Суомусальмі. Баі працягваліся месяц. Пазьней бітва разглядалася як сымвал Зімовай вайны.

    Калі 30 лістапада 1939 г. пачалася Зімовая вайна савецкае камандваньне планавала наступ на чатырох асноўных накірунках. Галоўны удар савецкага наступу быў накіраваны на Карэльскі перашыек і Ладажскую Карэлію. У цэнтральнай Фінляндыі савецкая 9-я армія мела заданьне напасьці і захапіць Улеаборг (Улеа). Наступ зьдзяйсьняўся дзьвюма стралковымі дывізіямі, адной танкавай брыгадай, пазьней таксама і іншыя злучэньні ўступілі ў бой. Сілы даходзілі да 45-55000 савецкіх жаўнераў і пары сотняў танкаў.

    Фінскія сілы ў зоне вакол Суомусальмі складаліся з асобнага батальёна, які меў каля 1500 жаўнераў. Матарызаваная савецкая 153-я дывізія перайшла мяжу з Фінляндыяй 30 лістапада. Злучэньне наступала на двух напрамках: па Юнтускай (на поўнач) і Ратэнскай (поўдзень) дарогах. Гэтыя дарогі былі адзінымі ў рэгіёне, яны злучаліся ў горадзе Суомусальмі ў некалькіх мілях ад расейскай мяжы.

    У першы тыдзень ішлі лютыя баі з абедзьвюма савецкімі калёнамі. Павольна, але ўвесь час колькасна меншыя фінскія сілы адступалі да Суомусальмі. У той жа час мясцовы камандуючы запатрабаваў падмацаваньняў ад фінскага галоўнага штаба. 3 сьнежня ў зону прыбыў яшчэ адзін дадатковы батальён. Праз пару дзён фіны распачалі контрнаступ супраць паўночнага савецкага авангарда. Праз пару дзён савецкі наступ быў спынены і іх прымусілі перайсьці да абароны.

    У паўднёвай зоне баёў савецкім йшлося лепш, сюды прыслалі яшчэ войскаў, і 7 сьнежня яны здолелі захапіць Суомусальмі, а фінскія войскі, адступаючы, спалілі горад.

    9 сьнежня палкоўнік Х’ялмар Сіласвуо прыбыў на чале пяхотнага палка, рэшта падначаленай Сіласвуо дывізіі таксама набліжалася да зоны. Пару дзён палкоўнік Сіласвуо зьбіраў інфармацыю і распрацоўваў планы, а потым перайшоў да справы. Баявая групоўка была падзелена на шмат меншых падразьдзяленьняў. Дзьве з гэтых баявых групаў зрабілі абыходны манеўр, каб зачыніць шляхі савецкага запесьпячэньня на двух дарогах. Адначасова шэраг меншых баявых групаў напаў на савецкую наступальную калёну на ўсім яе працягу.

    У хуткім часе ўся 163-я дывізія была аточана, рассечана на многія вялікія ачагі супраціву, так званыя “motti. Савецкія часткі пачалі акапвацца для абароны. Фінскія жанеры ўвесь час атакавалі расейскія ачагі супраціву. Ставілася мэта захапіць або зьнішчыць савецкае ўзбраеньне, нападалі збольшага ўначы.

    На Каляды 1939 г. прыбылі два дадатковыя палкі дывізіі Сіласвуо. Праз некалькі дзён пачаўся “канчатковы наступ” на горад Суомусальмі. З дадатковымі часткамі горад удалося ўзяць хутка. Нямногія савецкія часткі, якія яшчэ заставаліся, у дзікай паніцы пачалі ўцякаць на замерзлыя фінскія азёры.

    Адначасова савецкая 44-я дывізія пайшла ў наступ па Ратэнскай дарозе, каб прыйсьці на дапамогу абложанай дывізіі каля Суомусальмі. Невялікія фінскія сілы, што былі вакол Ратэнскай дарогі, здолелі прадухіліць савецкі прарыў і ўтрымаць ворага да падыходу падмацаваньняў з Суомусальмі.

    У першы тыдзень студзеня 1940 г. была таксама абкружана і разгромлена савецкая 44-я дывізія.

    Фінская ваенная здабыча была вялізнай. Былі захоплены 85 танкаў, 10 браневікоў, 92 гарматы, 437 грузавікоў, 1620 коней, 78 супрацьтанкавых гармат і тысячы ручной зброі і кулямётаў.

    Агульныя савецкія страты ў бітве склалі прыкладна 30000 забітых і прапаўшых бязь вестак. 2000 чалавек патрапілі ў палон. Камандзёр савецкай 44-й дывізіі, які кінуў сваіх жаўнераў падчас баёў, быў пакараны сьмерцю саветамі разам са сваім штабам.

    Адзін палонны савецкі афіцэр сказаў на допыце пасьля баёў: “Мы проста ня бачылі нідзе фінаў. Паверыце або не: першымі фінамі, якіх я пабачыў, былі тыя, што ўзялі мяне ў палон. Хаця вораг быў паўсюль, а хто з нас пакідаў лягер, той напэўна ішоў на сустрэчу са сьмерцю”.

    Бітва пры Суомусальмі была адной з найвялікшых фінскіх перамог у Зімовую вайну. Было прадэманстравана, што малая, але рашучая сіла можа перамагчы больш моцнага праціўніка. Бітва стала сымвалам Зімовай вайны.

    Крыніца: https://www.nordfront.se/slaget-vid-suomussalmi.smr

    Пераклаў са швэдскай В. Буйвал.


    Posted Aug 22, 2019, 3:22 PM by Адміністратар Навін
  • Пуцінюгенд па ўсёй Расеі

    Школьнікаў Екацерынбурга ўрачыста залічвалі ў шэрагі Юнарміі. Каб у іх не было сумневу, куды яны ўступаюць, для іх арганізавалі паказальныя выступы, падчас якіх вайсковая паліцыя прадэманстравала разгон мітынга апазыцыі. Для замацаваньня вучэбнага матар’ялу гераічную дзею паўтарылі двойчы. Другі раз эпізод здушэньня акцыі пратэста камэнтаваў афіцэр, які камандваў сілавікамі.

    Юнармія створана ў 2016 годзе па ініцыятыве Міністэрства абароны РФ, яе стварэньне падтрымаў Пуцін. Мэта арганізацыі, куды могуць уступаць дзеці, пачынаючы з 8 гадоў, ёсьць у тым, каб “выхоўваць патрыятызм і супрацьдзейнічаць ідэалогіі экстрэмізма”, а таксама “агітацыя за службу ў арміі”. Штабы Юнарміі створаны ва ўсіх 85 рэгіёнах Расеі. У шэрагах юнармейцаў, мяркуючы паводле сайта дадзенай арганізацыі, наліваецца 316 тысяч дзяцей і падлеткаў.

    На выхаваньне дзяцей у слушным, то бок мілітарысцкім духу пуцінскі рэжым кінуў немалыя сілы. Партнёрамі Юнарміі, акрамя Мінабароны РФ, зьяўляюцца Сбербанк, ВТБ, Ростех, а таксама СМІ: "Россия 24", ТАСС, "МК", "Звезда", "Версия". Настаўнікам юных армейцаў прызначаны Мікіта Міхалкоў, а рэгіянальныя штабы ачольваюць чыноўнікі і дэпутаты. Кіраваць Маскоўскім штабам Юнарміі, напрыклад, даручана кіраўніку камітэта Дзярждумы па абароне, былому камандуючаму ПДВ Расеі, генэрал-палкоўніку Уладзіміру Шаманаву.

    Але, нягледзячы на немалыя дзяржаўныя намаганьні, арганізацыя юных пуцінскіх мілітарыстаў нават блізка не дасягае той масавасьці, якая была, напрыклад, у Трэцім райху, дзе Гітлерюгенд да 1939 года налічваў у сваіх шэрагах 8,7 мільёнаў юных нацыстаў, альбо ў СССР, дзе акцябратамі і піянэрамі былі амаль усе школьнікі, а членаў ВЛКСМ у 1977 годзе было звыш за 36 мільёнаў чалавек. У пуцінскай Расеі, нягледзячы на ўсю мілітарысцкую гістэрыку, нягледзячы на ўсе пацешныя ўзяцьці Райхстага і ўсё гэтае “можем повторіть” у шэрагі Юнарміі ўступіў толькі адзін з чатырох дзясяткаў дзяцей і падлеткаў.

    Адна з прычын у тым, што сучасныя школьнікі не глядзяць "Россию 24", не чытаюць "МК" і "Версию", а інфармацыю чарпаюць не з ТАСС, а зь інтэрнэта. Дзе адначасова з паведамленьнем пра гераічны “разгон мітынга апазыцыі”, прадэманстраваным екацерынбургскім юнармейцам, зьявілася навіна аб тым, як бацькам Сьцяпана Цымбала ведамства Шайгу вярнула цела сына, у якога адсутнічала палова твару. "Интерфакс" са спасылкай на камандваньне часткі, дзе служыў Цымбал, паведаміў, што прыкметаў гвалтоўнай сьмерці ня знойдзена, а прычына сьмерці – сардэчная недастатковасьць. Чаму пры сардэчнай недастатковасьці зьнікае палова твару і патылічная частка чэрапа, камандзёр часткі "Интерфакс" не патлумачыў. У далейшым, праўда, высьветлілася, што цела вайскоўца Цымбала было знойдзена са сьвязанымі рукамі і поліэтыленавым пакетам на галаве. Бацькі Цымбала напісалі пэтыцыю, у якой запрапанавалі Шайгу застрэліцца…

    З прычыны таго, што падобнага кшталту паведамленьні зьяўляюцца дастаткова рэгулярна, яны служаць пераканаўчай супрацьвагой агітацыі за службу ў войску.

    Крытыкі Юнарміі параўноўваюць яе з Гітлерюгендам, што, на мой погляд, не зусім карэктна. Гітлерюгенд быў створаны нацыстамі ў 1926 годзе, калі Гітлер яшчэ толькі рваўся да ўлады, і арганізацыя юных нацыстаў сустракала на месцах супраціў чыноўнікаў, якія яе забаранялі, а вулічны гвалт, які быў асноўным заняткам членаў Гітлерюгенда да прыйсьця Гітлера да ўлады, быў для іх не заўсёды бясьпечным. Бывала, што іх білі, а часам і забівалі. Юнармія створана чыноўнікамі пуцінскага рэжыму ў пэрыяд застоя і раскладаньня і нясе ў сябе ўсе рысы гэтага фэйкавага, вымучанага, бюракратычнага фашызма. Паміраць за пуцінскі фашызм няшмат жадаючых. І гэта добрая навіна. Дрэнная навіна, што шалёная палітыка Пуціна цалкам можа прывесьці да таго, што паміраць усё адно прыйдзецца.

    Ігар Якавенка

    Крыніца: http://www.kasparov.ru/material.php?id=5C6FE2F3880E7




    Posted Aug 22, 2019, 3:19 PM by Адміністратар Навін
  • Сьвята Дня Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь

    25 жніўня, у нядзелю, Кансэрватыўна-Хрысьціянская Партыя – БНФ арганізоўвае сьвяточныя мерапрыемствы ў гонар Дня Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь. У гэты дзень у 1991 годзе наша краіна набыла статус незалежнай сувэрэннай дзяржавы ў выніку змаганьня нацыянальнага рэвалюцыйнага авангарда – Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”. Скончылася 200-гадовая расейская акупацыя Беларусі, пачаўся новы пэрыяд нашай гісторыі і новы этап нашага нацыянальнага змаганьня. У праграме мерапрыемстваў выступы ўдзельнікаў фронтаўскага руху і канцэрт з удзелам беларускіх талентаў.

    Сьвяточныя мерапрыемствы 25 жніўня адбудуцца па адрасе: Менск, Міжнародны адукацыйны цэнтр, пр. Газэты Праўда, 11. Ст. мэтро “Пятроўшчына”. Пачатак а 16.00

    Запрашаем усіх да ўдзелу ў сьвяточных мерапрыемствах.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    16 жніўня 2019 г.


    Posted Aug 19, 2019, 2:06 PM by Адміністратар Навін
  • РАЗВАЖАНЬНІ Ў ЦЯЖКІМ ЧАСЕ

    (На жнівеньскім 2019 г. Сойме КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”) 

    Сёньня я хачу абазначыць некалькі важных пытаньняў, па якіх нам трэба ўдакладніць і паўтарыць пазыцыі. Свае меркаваньні я выкладу тэзісна, каб потым іх можна было далей распрацоўваць, калі ў гэтым узьнікне патрэба і неабходнасьць.

    Надыходзяць чарговыя псэўдавыбары ў псэўдапарлямант рэжыму. Улада занепакоілася, бо разумее, што, як і раней, на псэўдавыбары ніхто ў Беларусі ня пойдзе (бальшыня людзей ня пойдзе). Як і раней, у прапаганду выбараў уключаныя правакатары і лукашысцкая псэўдаапазыцыя. Праўда, цяпер іхны голас і галас накшталт камарынага піску нікога не цікавіць. Але для рэжыму тое аргумэнт перад міжнароднай супольнасьцю. Маўляў, глядзіце, у нас дэмакратычныя выбары. Аргумэнт слабы, бо цана яму вядомая.

    Тым часам рэжым выступіў. Агучана меркаваньне, што, маўляў, добра было б зьмяніць выбарчы закон і перайсьці да выбараў па партыйных сьпісах. Гэта, маўляў, падвысіць ролю партыяў у палітыцы, удзел іх у “парляманце” і т.п. дэмагогія ўлады, якая панішчыла партыі, спыніла партыйнае разьіцьцё і загнала яго ў выміраньне. Адразу ж загаварыла агентура падтрымкі.

    Тым часам гэта тандэтны трук, каб паказаць, што нібыта адбываюцца дэмакратычныя зьмены ў заканадаўстве, і выбары стануць дэмакратычнымі. Фокус разьлічаны на ідыётаў. Застаецца ўся адміністрацыйна-фальсіфікацыйная машына галасаваньня, антыдэмакратычны інстытут папярэдняга галасаваньня з загонам, настаўніцка-халуйскі корпус абслугі і нават эфэсбоўка Ярмошына на пасадзе. Ня кажам ужо пра тое, што нібыта выбірацца будзе не парлямант, ні Вярхоўны Савет, а “палатка” – псэўдаструктура без парляманцкіх заканадаўчых паўнамоцтваў, якая можа быць ліквідавана па капрызу ўзурпатара прэзыдэнцкай улады.

    Выбараў тут не было, няма і ня будзе. Удзельнічаць у выбарчай прафанацыі нельга, бо гэта саўдзел у злачынстве фальсіфікацыі і падтрымка атнынароднага рэжыму.

    Канцэпцыя байкоту фальшывых выбараў рэжыму, фармаваньне альтэрнатыўнага апазыцыйнага да рэжыму грамадзтва выстаўлена нашай Партыяй больш пятнаццаці гадоў таму. Першы значны вынік быў у 2008 годзе, калі народ не апйшоў галасаваць на выбары ў “палатку”.

    На сёньняшні дзень грамадзтва набыло вопыт, бальшыня людзей перакананая, што сапраўды, нельга ўдзельнічаць у рэжымным выбарчым злачынстве. Таксама мы назіраем стыхійнае фармаваньне апазыцыйнага да рэжыму настрою. Ужо відавочна, што бальшыня людзей супраць узурпатара ўлады, расьце катэгорыя тых, што ненавідзяць яго як галоўнага вінавайцу ў разбурэньні нацыі. Такім чынам нашыя ідэі працуюць, бо вынікаюць з рэчаіснасьці. Тым часам трэба ўлічыць, што ў Беларусі ўсё робіцца павольна. Але вынік павінен быць, бо ўсё рухаецца да выніку.

    Апошнім часам журналісты і катэгорыя людзей, якіх у Беларусі называюць “русацяпы”, узбудзіліся, назіраючы за пратэстамі супраць несправядлівасьці выбарчай кампаніі ў Маскве. Прывычка глядзець на Маскву прымушае іх спадзявацца, што вось зараз там пачнецца ледзь што ні рэвалюцыя, і пуцінскі рэжым пахісьнецца. Ён, аднак, не пахісьнецца, бо самыя пратэстоўцы яго падтрымліваюць. Яны выступаюць яшчэ за так званыя “справядлівыя выбары”. Іх лупяць, а яны хочуць “справядлівых выбараў” там, дзе гэта немагчыма.

    Пачынаючы з 1988 года Масква заўсёды была і застаецца палітычнай правінцыяй у ідэйным пратэстным руху. У Беларусі за “справядлівыя выбары” змагаліся з рэжымнымі напарстачнікамі гадоў пятнаццаць таму. Потым зразумелі, што на рэжымныя выбары нельга хадзіць, бо тое патрэбна толькі крымінальнаму рэжыму, бо фальсіфікацыйная машына – гэта прынцып існаваньня антынароднай ўлады. Пачаліся працэсы паралельнага накапленьня альтэрнатывы.

    Масква знаходзіцца яшчэ на стадыі патрабаваньня справядлівасьці ад кіруючых крымінальнікаў. Тут таксама прысутнічае ўдзел пуцінскай агентуры. Але разьбірацца ў іхных маскоўскіх парахунках мы ня будзем. Гэта наш учарашні дзень.

    Зьвернем, аднак, увагу на зьяву, характэрную для расейскай улады, якую пераняў таксама прадажны рэжым у Беларусі. Гэтая характэрнасьць – стаўка на сілу. У маскоўцаў сіла і пагром сілай – гэта ўнівэрсальны сродак вырашэньня грамадзкіх і палітычных праблем. Так было пры царах (“крывавая нядзеля” і т.п.), пры Леніне, бальшавіках, пры Сталіне, Хрушчове, Брэжневе, Гарбачове (Алма-Ата, Тбілісі, Баку і г.д.), пры Ельцыне (Чачэнія), пры Пуціне і будзе ўвесь час, пакуль застанецца існаваць гэтая пачварная Расея.

    У 1988 годзе, калі пачалося новае Беларускае адраджэньне і быў створаны Беларускі Народны Фронт, і мы ўступілі ў змаганьне з савецкай Расеяй (СССР), мы тады зразумелі, што пераможам, калі не дадзім магчымасьці маскалям выкарыстаць сілу. Першае выпрабаваньне адбылося 30 кастрычніка 1988 года на першыя масавыя Дзяды. Саветы падрыхтавалі крывавую правакацыю, каб потым зьмясіць усё нашае Адраджэньне. Але мы зразумелі іхныя намеры і не паддаліся, зблыталі ім планы і тактыку (хоць і шмат пацярпелі). Маральна-палітычная перамога засталася за намі, і ў выніку творчая эліта адвярнулася ад КПСС і падтрымала Народны Фронт. Рэзананс быў на ўвесь СССР. Нам удалося пазьбегнуць сілавога канфлікту і перавесьці яго ў сфэру дыскусій, адміністрацыйных і інтэлектуальных разборак, гэта значыць у тую вобласьць, дзе камуністы былі слабыя і ня мелі аргумэнтаў. Аргумэнты і інтэлект быў у нас. У той час розныя апартуністы пачалі былі казаць пра мэтады Гандзі, каб адцягнуць Фронт ад рэальнай барацьбы і ўпіхнуць у сьляпы завулак. Гандзі тут ні пры чым. Тактыка палягала ў выбары зброі. І мы навязалі ім сваю. Гэта быў прыклад для ўсяго СССР і паўплывала на нацыянальна-вызвольную барацьбу з Масквой.

    Асабліва тое было відавочна ў Вярхоўным Савеце. Мы, невялікая фракцыя Фронту ў трыццаць дэпутатаў, навязалі камуністычным балванам (больш 300 дэпутатаў) сваю парадыгму дзейнасьці, падрыхтавалі дзясяткі дэмакратычных заканапраектаў і вымусілі іх абмяркоўваць і дыскутаваць з намі па пытаньнях, у якіх яны слаба разьбіраліся. Іхняя сістэма трашчэла па швах. У выніку каляніяльная намэнклятура прайграла ўсё, акрамя ўлады. Мы выйгралі і Незалежнасьць краіны, і спынілі партыйнае існаваньне КПСС у Беларусі. Тым часам, захаваўшы ўладу, намэнклятура кінулася па дапамогу ў Маскву. І гэта, у каторы раз у нашай гісторыі, стала фатальным для нашай будучыні.

    Тое, што мы вызвалімся ад гэтай цяперашняй калгаснай прамаскоўскай душагубкі, у якую загналі наш народ, справа часу. Але пакуль існуе Расея, няма гарантыі, што нам ня створаць іншую душагубку.

    І вось тут я хачу паўтарыць. Звышідэяй нашай будучай нацыянальнай геапалітычнай стратэгіі павінна стаць справа разбурэньня імпэрскай Расеі. Гэтая рэліктавая тыранія ёсьць пагроза ўсяму чалавецтву і перш за ўсё пагроза існаваньню беларускай і ўкраінскай нацыяў. Сама па сабе Маскоўшчына – гэта пустата, якая паразітуе на рэсурсах, захопленых чужых тэрыторый. Таму яна заўсёды будзе душыць і зьнішчаць народы і трымацца за звышдзяржаўнасьць усёй сваёй ўладай і ўсім сваім аббалваненым натоўпам. Неабходная новая халодная вайна, якая ўжо пачалася з боку Расеі, але да якой лібэральна паралізаваны Заходні сьвет ужо не гатовы.

    Выбарчыя забурэньні ў Маскве скончацца пагромам паборнікаў пуцінскай справядлівасьці, і рэжым пойдзе сваёй дарогай (калі спатрэбіцца, па касьцях).

    Наступная тэма, якая зноў загучэла апошнім часам – гэта войска. Шуміха ўзьнялася ў сувязі з новымі правіламі прызыву, згодна якіх адтэрміноўку па вучобе можна атрымаць толькі адзін раз. Гэта ўскладніць навучаньне моладзі. Падняўся чарговы журналісцкі вэрхал, дзе на беларускае войска ўжо па звычцы пакацілі ўсе бочкі. Тут і самагубствы, і дзедаўшчына, і адсутнасьць баявой падрыхтоўкі, і дрэннае харчаваньне, абмундзіраваньне, выкарыстаньне асабовага складу не па прызначэньні, непатрыятызм, расейскае камандваньне і г.д. словам, жах: ня войска, а зброд. І рэфрэнам на фоне ўсяго гучыць ідэя пераходу на кантрактную сістэму, на прафэсійнае войска і г.д.

    Я адмыслова (наколькі мне тут магчыма) цікавіўся цяперашнім станам беларускага войска і мушу сказаць, што становішча не выглядае такім фатальным, як тое гучыць на паверхні розных меркаваньняў і шуму, які носіць мэтанакіраваны характар.

    90 адсоткаў каманднага складу атрымалі вайсковую падрыхтоўку ў Беларусі, 10 адсоткаў – у Расеі. Узровень вайсковай падрыхтоўкі розны ў розных частках і структурах. Шмат залежыць ад камандзіраў структур. Роля афіцэраў высокая. Дзедаўшчына існуе, але ня ўсюды і не ў такіх маштабах, як некалі ў саветаў. Статыстыка паказвае, што колькасьць самагубстваў у войску меншая, чым у шмат якіх грамадзянскіх структурах, трэстах, навучальных установах, міліцыі і г.д. праблема з патрыятызмам ёсьць. Але гэта агульная беларуская праблема існаваньня пад антынародным русіфікатарскім рэжымам і яго акупацыйнай палітыкай.

    Мушу адзначыць, што для нас, беларусаў, войска ў цяперашніх абставінах, ёсьць ці не найважнейшым чыньнікам суверэнітэту, у разы больш важным, чым для якой-небудзь Бэльгіі ці Даніі, ці Аўстрыі, бо галоўнай небясьпекай для нашага суверэнітэту ёсьць Расея, якая побач. Расея (што прызнаюць самы расейцы) ні з кім ня лічыцца, ні зь якой краінай, ні зь якім народам, пакуль не натрапіць на вайсковы збройны супраціў. Тады яна пачынае ўлічваць. Такая ёсьць яе рэліктавая мэнтальнасьць. Цяпер яна змушана ўлічваць Чачэнію і даваць мільярды на яе ўтрыманьне, заўважыла Грузію і Украіну.

    Калі б Расея адважылася на ваенную авантуру супраць Беларусі і не спаткала б збройнага супраціву, то ніякай будучыні ў Беларусі ўжо не было б. Трэба мець баяздольнае войска і ваяваць за Радзіму. Інакш Радзімы ня будзе.

    Шум вакол беларускага войска мне нагадвае стан з украінскай арміяй за часы Януковіча. Агентура і журналісты часта выдаюць за дзедаўшчыну чыста статутныя патрабаваньні да жаўнера і пакараньні за парушэньне статуту. Дысцыпліна ў войску мусіць быць.

    Агрэсія супраць Украіны рыхтавалася, як ужо вядома, шэсьць гадоў. Агентура ўсяляк ганьбіла, прыніжала і «паласкала» ўкраінскую армію. Нарэшце пры Януковічу колькасьць яе была скарочана ў некалькі разоў. Да 2017 года меркавалі пакінуць толькі 70 тысяч. Войску вызначылі толькі адну функцыю – прадухіляць памежныя канфлікты. Нарэшце быў ліквідаваны прызыў і ўведзена кантрактная сістэма, якая канчаткова ўтапіла ўкраінскую армію ў хаосе і карупцыі.

    На пачатак расейскай агрэсіі ў 2014 годзе з усіх сухапутных войскаў вялікай Украіны засталося толькі 41 тысяча жаўнераў, зь іх боегатовымі было 6 тысячаў (каля 14%). Сярод экіпажаў браніраваных машын боегатовымі засталіся 20%, танкаў і авіяцыі – 10%. Гэта карціна развалу і краху ўкраінскай арміі на пачатак вайны. Украіну ўратавалі дабраахвотнікі і “Правы сэктар”. Адным словам, сам украінскі народ.

    Гэтую ўкраінскую гісторыю беларусам вельмі моцна трэба засвоіць і асьцяржна ўспрымаць лямант па ахаіваньні беларускага войска і пераводу ўсіх на кантракт (што будзе азначаць канец беларускіх узброеных сілаў).

    Беларускае войска (і найперш, дзякуючы ўсеагульнаму вайсковаму прызыву) – гэта ня ёсьць войска ўзурпатара Лукашэнкі, але нашая агульная нацыянальная каштоўнасьць. Прызыў цяпер аднавілі Україна, Грузія, Летува і іншыя балтыйскія краіны. Прызыў дае сілу для нацыянальнага супраціву супраць агрэсараў, рообіць грамадзтва баёва-моцным. Іншая справа, што ўсё тут павінна быць арганізавана разумна, але ня так, як у рэжыме ўзурпатара, які не зацікаўлены ў разбудове беларускага войска і тым больш у інтэлектуальным разьвіцьці беларускай нацыі. (Ягоны клопат – найперш “ОМОН” і “Спецназ”).

    Адтэрміноўкі па вучобе ў магістратуры і асьпірантуры павінны быць. Тут вырашальная праблема (для разумных людзей). Але галоўнае – жаўнеры ў войску павінны ўвесь час шчыльна займацца баявой вучобай і баявой падрыхтоўкай, а не пабочнымі неармейскімі працамі. Прыклады пабудовы моцнага добрага войска ёсьць. Тут і Швайцарыя і Ізраіль і гістарычныя ўзоры. У вольнай Беларусі ўсё тое будзе.

    Самая балючая і трывожная тэма для нас – гэта зьнішчэньне антынародным рэжымам беларускай школы і адукацыі. Ліквідацыя адбываецца няўхільна на прафэсійна прадуманай аснове, каб рэкрутаваць унутраныя сілы нацыянальнага суіцыду і выклікаць яго. Усё тое ворагам чалавецтва ўдаецца амаль бесперашкодна пад татальным кантролем агентуры, праўладнага настаўніцтва, міліцыі і КГБ.

    У мінулым навучальным годзе (2018/2019) колькасьць вучняў, якія навучаюцца па-беларуску, упала ніжэй за 10 адсоткаў (дакладна 9,7). Фармальна гэта ўжо нацыянальная катастрофа. Дынаміка вынішчэньня такая, што за 10 гадоў нацыя павінна стаць нямой. Ня будзе ніводнага дзіцяці, якое б вучылася па-беларуску.

    У справе зьнішчэньня нацыі гэта плян нумар 1, які выконваецца вельмі рацыянальна. Ужо ў 1994 годзе па загаду іхняга “сукінага сына” былі адмененыя беларускія падручнікі для школ і спаленыя. Чаму спаленыя, бо гэта былі вельмі добрыя падручнікі. Цемра не магла дапусьціць, каб яны захаваліся ва ўжытку. Дынаміка разбурэньня была прынята такая. Адразу зачынілі 70 адстокаў беларускіх школ. А потым ужо паніжалі паступова і павольна, пакуль не дайшлі да 9,7 адсткаў, зь якіх відаць хуткі фінал.

    Для ілюстрацыі. У 1994 годзе ў Менску па-беларуску навучаліся 59 адсоткаў вучняў, у 1995-м пасьля першаснай рэпрэсіі – 19 адсоткаў. У Гомельскай вобласьці па-беларуску навучалася 83 адсоткі, у 1995-м – ужо 26 адсоткаў, у Магілеўскай вобласьці ў 1994 –м – 65 адсоткаў, у 1995-м – 25 адсоткаў і г.д.

    Перапыніць гэтую катастрофу можа толькі само беларускае грамадзтва (якое на сёньняшні дзень яшчэ ня здольнае ні да абароны, ні да супраціву), альбо палітычная ліквідацыя антынацыянальнага рэжыму. Умовы для гэтага таксама яшчэ не сасьпелі. Так што прыйдзецца зноў у вельмі цяжкіх абставінах каваць нашу будучыню, разумеючы, што калі будзем каваць, то яна настане.

    Ёсьць яшчэ адна важная тэма, якая хутка актуалізуецца. Гэта фармаваньне лібэральнага сацыялізму ў заходнім сьвеце. Тут даволі аб'ёмная зьява, якая ўключае ў сябе шырокі спэктар лявацтва ад уладных структураў Эўразьвязу і ЗША да маргінальных лявацкіх груп збачэнцаў і дэвіянтаў. Пагроза лібэральнага сацыялізму для сьвету яшчэ не асэнсаваная як належыць, але яна разрастаецца як ядавіты грыб, атручваючы вакол сябе ўсё культуране, натуральнае і здаровае. Па маіх ацэнках лібэральны сацыялізм (калі яго не спыніць) будзе больш жорсткім і разбуральным для чалавецтва, чым класавы сацыялізм у Расеі (бальшавізм) і нацыянальны сацыялізм у Нямеччыне (нацызм).

    Атакі на сьвет (што само па сабе лагічны абсурд) ідуць па маргінальных накірунках (прапаганда гомасэксуалізму, лесбоўства, прапаганда супраць сьмяротнага пакараньня для забойцаў людзей, прапаганда псэўданавукі, глабалізму, палавой нянавісьці, разбурэньня сямі і г.д.). але адбываецца ўсё гэта скаардынавана, сістэмна, выклікае адмоўныя вынікі ў грамадзтве. Чалавецтва паступова траціць пэрспэктыву і свабоду. Марксісцкі прывід зноў блукае па сьвеце і, здаецца, сама апраметная йдзе за ім.

    Сацыялізм – гэта сурагат бязбожнай ідэалёгіі масаў (масавай сьведамасьці), якая небясьпечная сваім ірацыяналізмам і нянавісьцю да існуючага чалавецтва, якое яна хоча перамяніць па сваім разуменьні.

    Гэтыя працэсы ў маргінальным выяўленьні (натурфобія, непавага да мужчын, адмаўленьне сям'і, культывацыя жаночай нянавісьці, розныя віды гомасэксуалізму і т.п. ) цяпер штучна прапагандуюцца і прышчапляюцца ў Беларусі на інфармацыйным узроўні. (Дыверсіі адбываюцца найбольш праз канфармісцкія дэмакратычныя СМІ пры падтрымцы заходніх лявацкіх і дэвіанцкіх групаў). Мяркую, што такія зьявы вымагаюць нашай грамадзкай ацэнкі і пазыцыі. Чым раней будзе распазнанае зло, тым лягчэй стане яго ліквідаваць. Тым больш калі бачна у якую яму ўвальваецца так званы «заходні сьвет».

    Некалькі словаў пра найважнейшую экзыстэнцыяльную тэму Беларусі – Астравецкую АЭС.

    Два дні таму (8 жніўня) у Дзьвінскай губе каля Белага мора ў Расеі (горад Северадзьвінск) выбухнула пры запуску расейская стратэгічная ракета «Буравесьнік», якой Пуцін палохаў увесь сьвет. Што гэта за ракета? Гэта агрэгат на ядзерным паліве, які амэрыканцы пачалі распрацоўваць яшчэ ў 1960-70-х гадах і адмовіліся з прычыны тупіковай беспэрспэктыўнасьці такой ракеты. Распрацоўкі падхапілі расейцы і вось цяпер стварылі «Буравесьнік». Вынікі выбуху, як звычайна ў маскоўцаў, – засакрэцілі. Але вядома, што радыяцыйны фон у губе павысіўся ў некалькі разоў і пяць чалавек (вучоных і інжэнераў «Росатама») загінулі. Дасьведчаныя людзі лічаць, што выбухнуў «атамны рэактар» ракеты.

    Арганізацыя «Атомстройэкспорт», якая будуе ў Беларусі Астравецкую АЭС зьяўляецца часткай карпарацыі «Росатама», спэцы якога зьляпалі «Буравесьнік» і Астравецкую АЭС. Яны ўжо не жывуць (нават целы не знайшлі) і задаваць пытаньні няма каму. Гэта яшчэ не вялікая бяда. Катастрофа настане тады, калі у выніку выбуху Астравецкай АЭС Беларусь загіне, а «спэцы» «Росатама» застануцца. Да гэтага ўсё коціцца. Астравецкая АЭС павінна выбухнуць, бо так заплянавана (і нават наканавана). У кастрычніку ворагі чалавецтва рыхтуюцца ўжо завезьці ў Беларусь ядзернае паліва ў Астравец.

    Такое ўражаньне, што беларус стаіць пад шыбеніцай і з цікавасьцю назірае, як пад ветрыкам калышацца пятля, якую яму зьбіраюцца надзець на шыю «рускія брацья». І яму так добра – сонейка сьвеціць, пчолкі гудуць.

    І тым ня менш трэба змагаца. Наступны Сойм неабходна пасьвяціць гэтай праблеме. Праблеме выхаду са становішча.

    Ёсьць некалькі практычных пытаньняў, зьвязаных з мэмарыяльнай тэмай Ігуменскага шляху і Днём Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь 25 Жніўня. Папярэдняя прапанова – падрыхтаваць канфэрэнцыю. Астатнія шляхі пакуль што зачыненыя. Рыхтуймася. Цяпер дзеля Бацькаўшчыны ўсё важна і ўсё патрэбна.


    11 жніўня 2019 г.                                         Зянон ПАЗЬНЯК









    Posted Aug 15, 2019, 8:36 PM by Адміністратар Навін
  • Астравец. Пад пагрозай уся Беларусь

    (Жнівеньскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

    11 жніўня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Разважаньні ў цяжкім часе”. Старшыня зьвярнуў увагу на спробу рэжыму зацягнуць грамадзтва на псэўдавыбары ў псэўдапарлямант. Да гэтай спэцапэрацыі падключана і псэўдаапазыцыя, але яе голас гучыць слаба і нікога не пераканае. Улада занепакоілася, бо разумее, што бальшыня грамадзтва на псэўдавыбары ня пойдзе. Грамадзтва ўжо мае вопыт і не дазволіць пакарыстацца сабой для ўмацаваньня рэжыму.

    Далей выступоўца спыніўся на пратэстных акцыях у Маскве, удзельнікі якіх імкнуцца вымусіць ад ўладаў “справядлівыя выбары” там, дзе сапраўдных выбараў даўно ўжо няма. У Беларусі тое ўжо прайшлі гадоў 10-15 таму. Марна патрабаваць справядлівасьці ад крымінальнай улады. Гэтыя маскоўскія пратэсты закончацца нічым. Крамлёўскі рэжым пойдзе сваім шляхам.

    З 1988 г. (калі на арэну выйшаў нацыянальна-вызвольны рух) Масква сталася правінцыяй ідэйнай барацьбы. Менавіта Беларускі Народны Фронт вызначыў тады формы і стратэгію палітычнага змаганьня, пазьбегнуў сілавога канфлікту (дзе саветы былі моцныя) і прымусіў камуністычны рэжым дзейнічаць у вобласьці дыскусіяў і палітычных рашэньняў, дзе саветы былі слабыя. Тады патрыётам удалося вызваліць Беларусь ад расейскай імпэрскай душагубкі, але Расея зьбіраецца зрабіць нам новую душагубку. Звышідэяй нашай нацыянальнай стратэгіі павінна стаць справа разбурэньня імпэрыялістычнай звышдзяржаўнай Расеі.

    Сп. З. Пазьняк зьвярнуў увагу на кампанію дыскрэдытацыі Беларускай арміі ў інфармацыйнай прасторы, на заклікі перавесьці армію на кантрактную сістэму. Аднак, армія зьяўляецца нацыянальнай каштоўнасьцю. Сучасная Беларуская армія ужо заўважна адышла ад падабенства з той сацыяльнай сітуацыяй, якая існавала ў савецкай арміі зь яе татальным крыміналітэтам, дзедаўшчынай і бязладдзем. Бальшыня афіцэраў атрымалі адукацыю ў Беларусі. Сістэма прызыву павінна быць, як павінна быць і дысцыпліна ў арміі. Наша армія павінна быць гатовай да адбіцьця агрэсіі з боку Расеі.

    Зьнішчэньне рэжымам беларускай школы і беларускай мовы – самая балючая і трывожная тэма. Дакладчык на статыстыцы ліквідацыі беларускай мовы навучаньня ў школе паказаў, што Масква і мясцовы рэжым імкнуцца да поўнага зьнішчэньня беларускага навучаньня ў бліжэйшыя 10 гадоў. Перапыніць гэтую катастрофу можа толькі само беларускае грамадзтва (якое на сёньняшні дзень яшчэ ня сасьпела ні да абароны, ні да супраціву), альбо палітычная ліквідацыя антынацыянальнага рэжыму.

    Даклад быў завершаны аналізам зьявы лібэральнага сацыялізму ў заходнім сьвеце. Атакі на сьвет ідуць па маргінальных накірунках (прапаганда гамасэксуалізму, лесбоўства, прапаганда супраць сьмяротнага пакараньня для забойцаў людзей і г.д.). але адбываецца ўсё гэта скаардынавана, сістэмна і выклікае адмоўныя вынікі ў грамадзтве. Гэтыя працэсы цяпер штучна прышчапляюцца ў Беларусі на інфармацыйным узроўні. Ім трэба супрацьстаяць.

    З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Выступоўца зрабіў агляд падзей апошняга месяца. Застаецца невядомым грамадзтву зьмест таемных перамоваў паміж Маскврй і рэжымам Лукашэнкі. Але калі пачытаць “саюзную дамову” 1999-га года, то бачна, што ў выніку рэалізацыі гэтага антыканстытуцыйнага дакуманта Беларусь перастане быць сувэрэннай дзяржавай, Беларусі ўжо ня будзе. Калі ў бліжэйшы час рэжым пойдзе на ўвядзеньне ў Беларусі расейскага рубля, гэта будзе азначаць поўны захоп Масквой нашай прамысловасьці, нацыянальных багацьцяў і канчатковае авалоданьне рычагамі кіраваньня ўсімі працэсамі ў нашай краіне ў інтарэсах Масквы, на шкоду беларускаму народу. Гэтага нельга дапусьціць. Дакладчык падкрэсьліў, што неабходна працаваць зь людзьмі, весьці інфармацыйную працу, мабілізаваць грамадзтва на супраціў паўзучай акупацыі.

    Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны распавялі пра інтэнсіфікацыю рэжымнага разбурэньня дамоў, гаспадарчых і іншых будынкаў, а таксама прыватных гаспадарак у сельскай мясцовасьці. Гэтая зьява набывае катастрафічныя маштабы. Дамы памерлых людзей зьнішчаюцца і закапваюцца ў зямлю. Хаця былі выпадкі, калі адміністрацыя зьнішчала дом, пакуль гаспадар працаваў за мяжой. Тэрмінова зьнішчаюць таксама цагляныя дамы, дзе, напрыклад, зачыняецца сельская крама, хаця будынак знаходзіцца ў добрым стане. На спустошаным месцы ужо ніхто ня можа пасяліцца, сады і гароды зарастаюць, там пасяляюцца зьмеі.

    Усё гэта мае вельмі адмоўнае псіхалагічнае ўзьдзеяньне на сельскіх жыхароў. Зьнішчаецца спадчына сем’яў, падрываецца традыцыйная сялянская культура. Гэта ёсьць мэтанакіраваная акцыя супраць беларускага грамадзтва. Заробкі ў вёсках і раённых гарадах мізэрныя. Зачыняюцца (або ўжо зачынены) усе прадпрыемствы, людзі застаюцца без працы. Так мясцовыя манкурты і маскоўскія халуі зьнішчаюць нашу Бацькаўшчыну Беларусь.

    Буйнамаштабныя катастрофы ў Расеі, у тым ліку і ядзерныя, з асаблівай вастрынёй ставяць перад нашым грамадзтвам пытаньне аб недапушчальнасьці ўвядзеньня ў эксплуатацыю АЭС у Астраўцы, якую будуе Масква ў сваіх інтарэсах. АЭС будуюць тыя самыя расейскія спэцыялісты, якія давялі да аварый і катастроф на тэрыторыі РФ. Да таго ж, калі ў Расеі пачнецца палітычна-сацыяльны калапс і распад, гэтыя спэцыялісты ўцякуць за мяжу, а мы застанемся сам-на-сам зь іхнім небясьпечным аб’ектам. Вядома, што будаўнічыя працы на АЭС у Астраўцы вядуцца з грубымі парушэньнямі тэхналогіі і канструкцыйных патрабаваньняў, выпадковымі брыгадамі, якія мяняюцца. У кастрычніку сёлета туды ўжо плануюць завезьці ядзернае паліва. У краіне трэба тэрмінова ствараць супраціў гэтай атамнай агрэсіі Масквы. Пад пагрозай уся Беларусь.

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    11 жніўня 2019 г.



    Posted Aug 15, 2019, 8:32 PM by Адміністратар Навін
  • БУДУЧЫНЯ НАЛЕЖЫЦЬ РАЗУМНЫМ

    (Зачытана на ліпеньскім 2019 г. Сойме КХП-БНФ і БНФАдраджэньне”)

    Абвастрылася пагроза для нашай незалежнасьці, небясьпека для якой існуе пастаянна з боку Расеі. Абвастрэньне зьвязанае з пабудовай вечнага прэзідэнтцтва для Пуціна і непарушнасьці для ўсёй расейскай гэбоўскай групы ўлады. Палітычным мэтадам дзеля дасягненьня цягласьці пуцінскай улады стаў план захопу Беларусі шляхам фармальнага стварэньня так званай “саюзнай” квазідзяржавы, пад шапкай якой мусіла б адбыцца паглынаньне Беларусі Расеяй.

    Гэты план узьнік у колах рускіх імпэрыялістаў яшчэ ў 90-х гадах мінулага стагоддзя, быў падтрыманы марыянэткавай хунтай Лукашэнкі, які меў авантурныя планы стаць на чале крамлёўскай улады, сьпіхнуўшы Ельцына пры дапамозе расейскіх камуністаў. Авантурнікі прынялі шэраг незаконных пагадненьняў і пастаноў, у тым ліку антыканстытуцыйную дамову аб стварэньні так званай “саюзнай дзяржавы” Расеі і Беларусі.

    Авантура неажыцьцявілася. Да ўлады ў Крамлі прыйшоў КГБ, які паставіў свайго стаўленьніка, нікому невядомага Пуціна. Паступова Пуцін ператварыўся ў самастойную фігуру, якой захацелася кіраваць у Расеі вечна і ўплываць на існаваньне ўсяго сьвету.

    Такая кароткая гісторыя ўлады постсавецкага рускага імпэрыялізму, які агрэсіўна пагражае Беларусі, Украіне, Грузіі, Малдове, Прыбалтыцы, Польшчы і ўсяму чалавецтву.

    Параўноўваючы цяперашнюю сітуацыю з пагрозамі 90-х гадоў, мы бачым як зьмяніліся акцэнты абароны і небясьпекі для нашай незалежнасьці. 25 гадоў унутранай акупацыі, антыбеларускай палітыкі і этнацыду не мінулі бяссьледна. Страты велізарныя. Падарваныя этнічныя (вёска), грамадзкія (правы, свабоды), адукацыйныя (школа), эканамічныя асновы нацыі. Нацыя аслаблена. Самае трывожнае і небясьпечнае, што ў выніку збочанай антынацыянальнай адукацыі, русіфікацыі і пэрманэнтнай ілжы вырасла абмежаванае пакаленьне, якое збольшага няздольнае ні на што, ня думае пра агульныя інтарэсы, акрамя прыватных, якія таксама ня ў стане на ўзроўні ажыцьцявіць. У выніку адбываецца сацыяльная дэградацыя грамадзтва, апусканьне на ніз, дэзінтэлектуалізацыя, адток моладзі за мяжу.

    Самае кепскае, што адбылося ў сьвядомасьці ашуканага пакаленьня, гэта зьяўленьне псіхалогіі прагматычнага страху, які выяўляецца ў баязьлівасьці да палітыкі, узьнікла сьвядомае пазьбяганьне палітычнай дзейнасьці. Гэты страх, які суправаджаў псіхалогію акупацыйнага абывацеля ўсіх акупацый і антынародных рэжымаў, стаў амаль што абсалютным. Прытым ён сімэтрычна аднолькавы, што за мяжой, што ў падрэжымнай краіне. Амэрыканская свабода не выбівае з мазгоў беларусаў гэтага страху, прывучвае іх толькі да іншых прыстасаваньняў і ўладкаваньня асабістых інтарэсаў. Гэта яскравае сьведчаньне прагматычнай прыроды страху рэжымнага пакаленьня. Здавалася б – свабода, гавары па-беларуску, падтрымлівай беларускае адраджэньне, дзейнічай разам дзеля нацыі і свабоды Беларусі, тут, у Амэрыцы , гэта магчыма. Аж не. Ён жыве гэтак сама, як пад акупацыйным рэжымам, так і тут. Ён не мяняецца. Фэномэн дрэнны. Грамадзтва, якое не імкнецца да палітычнай дзейнасьці, да палітычнага супраціву, такое грамадзтва не дасягае свабоды, ня мае нацыянальнай будучыні.

    Кожны рэжым акупацыі, ці то царскі, ці савецкі, ці прамаскоўска-лукашысцкі, выхаваў такі тып пакаленьня ў выніку змасаванай ілжы, прапаганды, антынацыянальнай адукацыі і рэпрэсій. Нічога дзіўнага, што беларускі палітычны рух супраціву заўсёды быў рухам авангарду грамадзтва, які часта гінуў, але даваў штуршок для працягу. Два разы ў гісторыі нацыянальны авангард, падтрыманы асьмялеўшым народам, дасягнуў посьпеху – у сакавіку 1918-га і ў жніўні 1991-га. І дзякуючы гэтаму Беларусь жыве.

    Пагроза незалежнасьці Беларусі, якая ўзьнікла ў другой палове 90-х, была вельмі агрэсіўнай і небясьпечнай. Разбуральны план Масквы праваліўся, аднак, найперш таму, што была яшчэ моцная сіла беларускага супраціву. Найперш Народны Фронт. Былі грандыёзныя шматтысячныя выступы супраць акупацыйнай інтэграцыі ў Расею, бойкі на вуліцах з рэжымнымі сіламі і перамогі супольнага духу ў абароне нацыянальнай незалежнасьці ад здрады і рускага авантурызму. Тады было яшчэ ўзбуджанае грамадзтва, існавала нацыянальная арганізаваная сіла, якая акумулявала абарону свабоды і незалежнасьці.

    Сітуацыя, якую маем цяпер, нагадвае краявід пасьля патопу. Самае істотнае – разбураны палітычны рух Беларускага нацыянальнага Адраджэньня. Засталася толькі адна наша адраджэнская партыя КХП-БНФ, зьвязаная па руках і нагах акупацыйнымі наваротамі рэжымнай адміністрацыі і загнаная ў паўпадпольнае існаваньне. Моцна панішчаная грамадзянская супольнасьць. Поўнасьцю адсутнічаюць беларускія нацыянальныя сродкі масавай інфармацыі. У сфэры інфармацыі ў эфіры безразьдзельнае панаваньне антыбеларускай дзейнасьці чужой дзяржавы, якая ажыцьцяўляе русіфікацыю і апрацоўку мазгоў беларускага насельніцтва (зьява ўнікальная і фэнамэнальная). І што характэрна, бальшыня нешматлікіх і мізэрных недзяржаўных сродкаў масавай інфармацыі на беларускай мове, што абмежавана прысутнічаюць у Інтэрнэце, таксама стаяць на палову (а то і цалкам) на згодніцкіх пазыцыях да антыбеларускага рэжыму, асьвятляюць без ацэнак кожны крок узурпатара і ягонага байструка, складаюць нікому не патрэбныя мапы, у якіх раёнах і па колькі разоў гэты “сукін сын” быў, а дзе ён яшчэ ня быў, з сур’ёзным выглядам пішуць пра «гістарычнае значэньне» гэтага драня для Беларусі і г.д.

    На гэтакім гнілым фоне пачаўся чарговы этап маскоўскай акупацыйнай інтэграцыі. Новае ў гэтым становішчы толькі супярэчлівая пазыцыя самога сатрапа, які пачаў разумець, што маскоўская “братва” яго хоча ашукаць і пазбавіць неабмежаванай улады. Ідзе паддыванны гандаль краінай, сувэрэнітэтам і незаконнай уладай. Валтузьня мае крымінальны характар у форме палітыкі. І гэтым яна небясьпечная для нашага народу, бо вынікі могуць наступіць толькі антызаконныя і антылюдзкія, на шкоду нашай Радзіме.

    Антымаскоўская рыторыка, якая цяпер часам гучыць з горла сатрапа, рэальна нічога ня значыць. Пад гэтую рыторыку робяцца подлыя антыбеларускія справы; павадкі гэтага суб’екта мы ведаем. Прытым асяроддзе ўзурпатара, як заўсёды, маўчыць. Гэтай публіцы начхаць на Беларусь (на ўладу Лукашэнкі, дарэчы, ім таксама начхаць; гэта самадастатковая праслойка, вертыкальная абслуга). Тут крыецца вялікая сацыяльная бяда Беларусі. Адміністрацыйны клас рэжыму (антынацыянальная мутацыя якога адбылася яшчэ за саветамі) амаль спрэс пазбаўлены нацыянальнай самаідэнтыфікацыі. Тут спажыўнае асяроддзе для любой акупцыі: антынародны рэжым, антынародная адміністрацыя, якая гадзіць на Беларусь і душыць уласны народ.

    Зараз яны ўсе прывучаюць людзей да анэксіі, што плануе Масква. Вось тыповыя выказваньні і загалоўкі абслужлівай прэсы:

    Едіная валюта Беларусі і Расеі возможна как фінал інтеграціі” (“Нар. Воля”). І далей інфармацыя: “Национальный банк Беларуси (НББ) подтверждает свою позицию относительно возможности создания единой валюты Беларуси и России как финального этапа интеграции, заявил в Минске заместитель председателя правления НББ Сергей Калечиц».

    Сэнтэнцыі такіх дывэрсантаў раскіданыя па ўсім друку. Назвы артыкулаў – гэта інфармацыйная прапаганда. Тое ведаюць нават школьнікі. Наступны загаловак. “25 год Лукашэнкі. У чым яго гістарычная місія і асабістая трагедыя” (“Нар. Воля”). Трэба разумець, што “сукін сын”, які дапамог Маскве ўгробіць нацыю, ёсьць трагічная асоба ў гісторыі. Вучыцеся, дзеці.

    Ёсьць такі эканаміст Леанід Заіка, майстар безадказных выказваньняў (некалі заклікаў беларусаў выязджаць зь Беларусі). Цяпер у тэме актыўнай палітыкі Масквы эканаміст выдаў наступнае: «Белорусский рубль – не признак суверенитета» (загаловак “Нар. Волі”). І пішуць жа, вучоныя так бы мовячы. І ня сорамна.

    Словам, сітуацыя ня надта і стракатая. Нікчэмны друк і халуйская рэжымная адміністрацыя дэманструюць гатовасьць да рускага рабства і страты незалежнасьці. Толькі сатрап часам б’е ў хамут, пакуль не дадуць бізуна да не павешаюць торбу з аўсом. А як жа – «трагічная асоба» ў подлай гісторыі.

    Карціна брыдкая і невясёлая. Што рабіць патрыётам і прыстойным людзям? Нацыянальныя страты вялікія. Але ёсьць і важныя набыткі, здабытыя насуперак палітыцы і антынароднай волі рэжыму.

    Калі параўнаць з 90-мі гадамі, то мы цяпер маем большую нацыянальную кансалідацыю грамадзтва на аснове незалежнай дзяржавы. Сваю дзяржаву сталі цаніць больш, чым у 90-х прытым фіксуецца даволі масавае імкненьне (да 86%) яе абараняць ад ворагаў у выпадку вайны.

    Вельмі важная наступная характарыстыка. Вялікая колькасьць беларускага насельніцтва (недзе каля паловы) нарэшце насуперак маскоўскай прапагандзе ўсьвядоміла, што Расея ёсьць гістарычны і натуральны вораг беларускай нацыі, гробакапацель беларускай незалежнасьці, краіна крымінальных нораваў і дзікай мэнтальнасьці, пагроза міру, рассаднік тэрарызму і агрэсіі, “скопішча зла”.

    Другая палова людзей, якая знаходзіцца пад уплывам татальнай рускай дэзінфармацыі і рускіх СМІ таксама як бы ня ворагі сваёй краіне. Яны нават па-свойму патрыёты, але ня лічаць Расею ворагам, мяркуюць, што ў Расеі ім было б лепш, пэнсіі большыя, думаюць што Украіна напала на Расею, што ва ўсім вінаватыя амэрыканцы і т.п. -- паўтараюць прапагандысцкія нарыхтоўкі расейскай журналістыкі, пачутыя праз тэлевізар.

    Гэтае ачмурэньне сур’ёзнае і небясьпечнае для псіхічнага здароўя людзей пакуль вяшчае тэлевізар, бо пацьверджана, што тэлеінфармацыя мацнейшая за рэчаіснасьць. Тэлевяшчаньне робіць хлусьню непераможнай. Масы вераць тэлевізару, а не рэчаіснасьці. Але калі адключыць тэлевізар (тым больш чужы тэлевізар), ачмурэньне паступова мінае. Людзі пачынаюць бачыць рэальнае жыцьцё. (У барацьбе з манаполіяй тэлевізара дапамагае Інтэрнэт, манапалізаваць які амаль немагчыма. Хіба што адключыць для народа, як у Паўночнай Карэі).

    Істотным чыньнікам цяперашняга стану ёсьць тое, што, нягледзячы на неверагодныя высілкі Масквы і здрадніцкага антынацыянальнага рэжыму зьнішчыць беларускую мову ім не ўдалося. Не ўдалося найперш таму, што Беларуская мова ёсьць вялікая мова, дасканалая мова, мова вялікай культуры і прыгожай людзкай літаратуры. Каштоўнасьць Беларускай мовы тым больш узрастае ў вачах разумных людзей, калі яны параўноўваюць яе з маскоўскай мовай – галоўным сродкам расейскай русіфікацыі. Параўноўваюць і тут жа бачаць амярцьвелую штучнасьць расейшчыны, грувасткасьць, недаразьвітасьць у тонкіх сфэрах людзкіх дачыненьняў. Асабліва здумляе немагчымасьць перакладу па-руску шэдэўраў беларускай літаратуры. У той час, калі, напрыклад, па-украінску, па-польску ўсё перакладаецца дасканала.

    Нахабная, чванлівая русіфікацыя, заснаваная на прыдуманым міфе нібыта “могучего русского языка” (значыцца, маскоўскага) прымусіла разумных людзей глыбей зацікавіцца гэтым “могучим языком” у параўнальных характарыстыках, і высьветлілася, што маскоўская мова грувасткая, сумбурна распрацаваная ў правілах і больш таго -- аддаленая ад усіх славянскіх моваў, саступае ім нават у лексіцы. Зусім яна, аказваецца, не «магучая», а надта нават шараговая.

    Для некаторых беларусаў цяпер гаварыць па руску – гэта азначае выяўляць разумовую руціну (гэтакі «маветон»). Тым часам не размаўляць па-беларуску як для інтэлектуала дык неяк ужо й не стасуецца. Так што беларусу часам, каб стаць сабой, трэба пабольш русіфікацыі ды на «магучым», з ужываньнем слова «маць», «в каком разгаварывал Ленін».

    Такім чынам, нягледзячы на катастрафічныя страты, нашае грамадзтва і ў нацыянальнай ідэалогіі, і ў сацыяльнай арганізацыі, як ня дзіўна, але набыло ўжо якасьці патэнцыйна моцныя для супраціву маскоўскай агрэсіі з усходу. Самаарганізацыя ўзьнікне ў зьменных абставінах. Ня трэба панікі і пэсімізму. Лепш – рабіць беларускую працу і пашыраць супраціў русіфікацыі і паскудзтву, мацаваць палітычную ідэалогію Беларускага Адраджэньня, гуртаваць, як пісаў Купала, «на бітву будучыя сілы».

    Некаторыя нашы інтэлектуалы прапаноўваюць розныя праекты, варыянты, рэформы, нават думкі аб “паляпшэньні” рэжыму. Добра, калі людзі думаюць. Але ні да чаго не прывядзе думаньне, калі беларусы ня будуць абапірацца на Беларускую нацыянальную ідэю (нагадаю – гэта Адраджэньне, ідэалёгія, сфармаваная яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя), на Беларускую мову, на незалежную Беларусь і не ўсьведамяць, што Маскоўшчына (цяперашняя РФ) ёсьць натуральны і сьмяртэльны вораг Беларускай нацыі.

    Калі гэтага ня будзе ў беларускай палітыцы, ня будзе і Беларусі. Будучыня павінна належыць разумным.

    14 ліпеня 2019 г.                         Зянон ПАЗЬНЯК









    Posted Jul 15, 2019, 6:39 PM by Адміністратар Навін
  • Трэба быць гатовымі да абароны Бацькаўшчыны

    (Ліпеньскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

    14 ліпеня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Будучыня належыць разумным”. Старшыня ў сувязі з 25-годдзем усталяваньня Масквой антыбеларускага рэжыму ў нашай краіне прааналізаваў мэтады Расеі і гісторыю станаўленьня гэтага рэжыму, падкрэсьліўшы, што зараз назіраецца абвастрэньне небясьпекі для незалежнасьці Беларусі. Наша краіна панесла ў выніку маскоўскай каланіяльнай палітыкі велізарныя этнічныя, грамадзкія, адукацыйныя і эканамічныя страты, што прывяло да палітычнай і сацыяльнай дэзарыентацыі маладога пакаленьня. Безраздзельнае панаваньне чужой дзяржавы ў Беларусі ператварыла ўсё ў краявід пасьля патопу. Палітычны рух разбураны, і толькі наша партыя КХП-БНФ працягвае змаганьне за незалежнасьць і беларускае нацыянальнае адраджэньне, дзейнічаючы ў поўпадпольлі. Поўнасьцю адсутнічаюць беларускія нацыянальныя СМІ. Нават тыя СМІ, якія працуюць у беларускай мове, на палову (а то і цалкам) знаходзяцца на згодніцкіх пазыцыях да антыбеларускага рэжыму. Рыторыка, якую часам агучвае сатрап, ня мае ніякага значэньня, на гэтым фоне робяцца подлыя антыбеларускія справы, ідзе новы этап расейскай акупацыйнай інтэграцыі. Аднак, у параўнаньні з 1990-мі гадамі ёсьць станоўчыя зьмены ў нашым грамадзтве, бальшыня якога скансалідавалася на аснове сваёй нацыянальнай дзяржавы. Нягледзячы на высілкі Масквы, не ўдалося зьнішчыць беларускую мову. Нягледзячы на катастрафічныя страты, наша грамадзтва набыло якасьці патэнцыйна моцныя для супраціву маскоўскай агрэсіі з усходу. Самаарганізацыя ўзьнікне ў зьменных абставінах.

    З дакладам выступіў сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту. Выступоўца паведаміў пра шэраг фактычных забаронаў рэжыму на правядзеньне нашых традыцыйных партыйных мерапрыемстваў. Апошняя з забаронаў – на Ігуменскі шлях, ушанаваньне памяці ахвяраў маскоўскай акупацыі ў г. Чэрвені. Рэжым патрабуе аплаты вялікіх грашовых сум “на аплату паслугаў міліцыі, пажарных, ЖКГ і мэдыкаў” ад удзельнікаў некамэрцыйных мерапрыемстваў, якія прыдуць на месцы расстрэлаў і магілы ахвяраў. Гэта ёсьць беспрыцыдэнтнае парушэньне грамадзкіх правоў, адлюстраваных у Канстытуцыі Беларусі і мжнародных законах. Пасьля прахаджэньня ўсіх судовых інстанцый у Беларусі КХП-БНФ зьвернецца з пратэстам у міжнародныя структуры. Дарэчы, стала вядома, які “прыцыдэнт” мае рэжым для “абгрунтаваньня” сваёй незаконнай дзейнасьці. Высьветлілася, што на працягу доўгіх гадоў шэраг псэўдаапазыцыйных грантаўскіх арганізацый аплочвалі рэжыму вялікія сумы за дазвол правесьці мерапрыемствы.

    Выступоўца спыніўся на палітычных падзеях ва Украіне, ад якіх шмат што залежыць і разьвіцьцё сітуацыі ў Беларусі. Назіраецца спроба рэваншу прарасейскіх сілаў, імкненьне Масквы аслабіць і дэзарыентаваць дзяржаву і грамадзтва Украіны. Але важна, што патрыёты выступілі з заявамі і дзеяньнямі, якія маюць на мэце прадэманстраваць “пятай калёне” і маскоўскаму ворагу гатовасьць нацыянальных сілаў абараніць радзіму любымі спосабамі. Нацыянальны авангард --сотні тысяч украінцаў, якія прайшлі фронт і дзейнічаюць на ўсёй тэрыторыі дзяржавы – не дазволяць здраднікам і расейскім агрэсарам захапіць Украіну.

    У самой Расеі мы назіраем бясконцую сэрыю тэхнагенных, сацыяльных і прыродных катастроф. 40% насельніцтва Масквы ўжо складаюць нерасейцы, кітайцы бяруць пад кантроль Прымор’е і Сібір, расейскае насельніцтва бяднее і вымірае, а крамлёўскае кіраўніцтва, замест каб вырашаць праблемы ўнутры краіны, рыхтуецца да вайны супраць цывілізаванага сьвету. У сувязі з гэтым трэба працягваць працу па інфармаваньні беларускага грамадзтва аб неабходнасьці мацаваць нашу дзяржаўную незалежнасьць і бараніць Беларусь ад разбуральных працэсаў, што ідуць на ўсходзе.

    Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. У Берасьці працягваецца перасьлед актывістаў, якія выступаюць супраць пабудовы атрутнага прадпрыемства. Рэжым выкарыстоўвае подлыя антызаконныя мэтады супраць актывістаў. Бачна, што рэжым баіцца салідарных і сацыяльна актыўных беларусаў. З другога боку, у Берасьці назіраецца таксама актыўнасьць антыбеларускіх рэжымных структур і гастралёраў з РФ. Свае прамовы на публіцы яны пачынаюць з гуканьня “Дорогие россияне!”. Але ў адказ беларусы маўчаць і не выказваюць захапленьня. Па ўсёй краіне тыя, хто пабыў у Расеі на працы, распавядаюць пра жахлівыя ўмовы жыцьця ў РФ, пра панаваньне крымінала і сваволю ўладаў. Гэтыя людзі ўжо ня хочуць “інтэгравацца ў Расею”.

    Выступоўцы выказалі трывогу ў сувязі з закуліснымі перамовамі мясцовага рэжыму з кіраўніцтвам Расеі. Сапраўдная інфармацыя аб тым, пра што вядуцца гэтыя перамовы, засакрэчана. Зразумела, што адбываецца спроба захопу нашай краіны крамлёўскай імпэрыяй. Неабходна быць гатовымі да абароны Бацькаўшчыны ад маскоўскай агрэсіі.

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    14 ліпеня 2019 г.



    Posted Jul 15, 2019, 6:40 PM by Адміністратар Навін
  • У вянок памяці Алега Радзюка

    Чарнобыльская каса косіць, выкошвае беларусаў. Гэта частка маскоўскай гібрыднай вайны супраць Беларускай нацыі, якую выконвае рэжым Лукашэнкі.

    Чарговая сьмерць. 20-га чэрвеня памёр ад "праклятага Чарнобылю" вялікі патрыёт Бацькаўшчыны Алег Радзюк. Меў 56 гадоў. Самы росквіт розуму і жыцьцёвага вопыту. Быў сябрам Беларускага Народнага Фронту і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі -- БНФ. Мужны чалавек, спартовец і гуманіст, пасьлядоўнік Беларускага Адраджэньня, яго шанавалі паплечнікі і любіла моладзь. Мужаймася ў абароне нашай Радзімы.

    Выказваю спачуваньні і жаль родным, сваякам і блізкім людзям, якія страцілі сябра, дарадцу і шчырага Беларуса. Вечная Памяць. Айчына не забудзе сваіх ахвяр.

    21 чэрвеня 2019 г.                                     Зянон Пазьняк

    Posted Jun 21, 2019, 6:51 AM by Адміністратар Навін
  • РАДЗЮК Алег Аляксандравіч (1964 – 20.06.2019)

    Пасьля цяжкой і доўгай хваробы памёр Алег Радзюк, адзін з вэтэранаў фронтаўскага руху, сябра Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне” і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ. На працягу многіх гадоў ён кіраваў фронтаўскай дружынай, якая забясьпечвала арганізаванасьць, парадак і дысцыпліну на масавых патрыятычных мерапрыемствах. У складаныя і небясьпечныя моманты Алег быў для ўсіх прыкладам мужнасьці і вытрымкі, вёў за сабой людзей, ратаваў тых, што патрапілі ў бяду. Шмат сілаў ён аддаў стварэньню і абароне Народнага мэмарыяла ў Курапатах, дзе паставіў сотні крыжоў. Наш дарагі сябра вельмі хацеў дажыць да беларускай перамогі над імпэрыяй, але так, на жаль, не сталася. Хай будзе пухам яму родная зямля. Слава герою!

    Выказваем нашы шчырыя спачуваньні сям’і і блізкім нябожчыка.

    Сябры і кіраўніцтва Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”                                                                           і Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ

    21 чэрвеня 2019 г.

    Posted Jun 21, 2019, 6:16 AM by Адміністратар Навін
  • Аб таемных перамовах рэжыма Лукашэнкі з Масквой

    (Спавешчаньне Сойму КХП – БНФ)

    4 чэрвеня сёлета Уладзімер Макей, які займае пасаду міністра МЗС Беларусі, заявіў аб вядзеньні рэжымам Лукашэнкі з Масквой працы па “далейшай інтэграцыі ў рамках Саюзнай дзяржавы” і што “не прыйшоў час пасьвячаць у дэталі шырокую публіку”.

    Такім чынам было прадэманстравана, што за плячыма беларускага народа, які зьняважліва названы “шырокай публікай” таемна рыхтуецца змова з рэжымам пуцінскай Расеі. Згодна з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь (артыкул 3) менавіта беларускі зьяўляецца носьбітам усёй улады ў краіне.

    Беларусам не прыходзіцца чакаць нічога добрага ад гэтай працы. Уся папярэдняя гісторыя існаваньня прамаскоўскага рэжыма ў Беларусі сьведчыць, што ўсе пагадненьні з Масквой былі заключаныя насуперак нацыянальным інтарэсам беларускай нацыі і дзяржавы, нясуць беларусам каланіяльную залежнасьць ад усходняй імпэрыі і нацыянальнае прыніжэньне. Гэта шлях эканамічнай адсталасьці, беднасьці, адсутнасьці добрых пэрспэктыў разьвіцьця. Гэта пэрспэктыва беларусам быць уцягнутымі ў расейскія войны.

    Мы нагадваем асобам, якія рэалізуюць антынацыянальную палітыку інтэграцыі з Расеяй аб адказнасьці за іх дзеяньні паводле закону.

    Мы заклікаем беларусаў стаяць на пазыцыях абароны нацыянальных інтарэсаў і нацыянальнага сувэрэнітэту. Беларускае грамадзтва ў сілах спыніць гандаль суверэнітэтам краіны. Ніякіх таемных каляніяльных пагадненьяў з Масквой! Беларусы, абаронім Айчыну!

    9 чэрвень 2019 г.                                                 Сойм КХП – БНФ

    г. Менск

    Posted Jun 13, 2019, 6:18 AM by Адміністратар Навін
  • ЗАЦЕМКІ АБ ПАДЗЕЯХ

    (Выступ на чэрвеньскім 2019 г. Сойме КХП-БНФ і БНФ Адраджэньне)

    ...У Беларусі і замежжы адбываюцца падзеі, якія вымагаюць камэнтару. Небясьпечнай падзеяй для існаваньня нашай краіны ёсьць павольнае зьнішчэньне нацыянальнага нэкропалю савецкага генацыду -- Народнага Мэмарыялу Курапаты. Схаваныя бандыцкія разбурэньні, якімі ўвесь час займаўся КГБ, зьмяніліся адкрытымі рэжымнымі дзеяньнямі зьнішчэньня. Разьмясьцілі ўвесяляльны рэстаран у ахоўнай зоне, пачалі ламаць крыжы, пастаўленыя грамадзтвам у памяць аб расстраляных людзях.

    Крыжалом у Вялікі Пост перад Зьмёртвыхустаньнем Хрыстовым -- гэта ёсьць неверагодна цынічнае кашчунства, якое па аналёгіі у некаторых рэлігіях і грамадзтвах вымагае кроўнай помсты. (Увогуле кашчунства -- гэта зьява, якая можа наклікаць сьмерць спраўцы.) Беларусы адказалі малітвай, якая доўжыцца ў Курапатах без перастанку.

    Зьдзек над крыжамі і над памяцьцю тысячаў расстраляных мірных людзей ускалыхнуў рэлігійную грамадзкасьць. Кіраўніцтва ўсіх цэркваў у Беларусі (акрамя кіраўніцтва Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай Царквы) выказалася з асуджэньнем, жалем і гневам аб варварстве ўлады рэжыму. Усе чулі і ведаюць, што вінавайцам злачынства ёсьць Лукашэнка. Ён кіруе зьнішчэньнем Мэмарыяла і Курапацкіх крыжоў.

    Нядаўняя выхадка антыбеларускага рэжыму ў дачыненьні да Курапатаў -- суд над двума сьвятарамі БАПЦ за малітву аб расстраляных людзях у Курапатах. Суд над беларускімі сьвятарамі за малітву -- вельмі паказальная зьява да характарыстыкі акупацыйнай палітыкі антынароднага рэжыму.

    У гэтым жа шэрагу стаіць беспрэцэдэнтная зьява рэжымнай ксэнафобіі. Нядаўна выяўлена загадкавая сьмерць міліцыянера ДАІ. Падазрэньне ўзьнікла на кагосьці з цыганоў. Па загаду рэжымнага міністра ўнутраных спраў Шуневіча (аднаго зь меркаваных фігурантаў змовы Вцюріна-Бабіча) пачалі хапаць, арыштоўваць і катаваць усіх цыганоў па Беларусі. Этнацыд працягваўся цэлы тыдзень. Улікаў ня знойдзена. Нябожчыка аб'явілі самагубцам, а цыганоў, зьняважаных і затрыманых, выпусьцілі з-пад арышту.

    Цыганская дыяспара ў Беларусі -- сем тысячаў чалавек -- жывуць кампактнымі групамі. Маштаб ксэнафабічнага злачынства яшчэ дакладна ня высьветлены. На сёньня вядома, што пацярпелі сотні асоб, ёсьць памерлыя. На пытаньне журналіста ("якая настане адказнасьць для міліцыі і ці будуць выбачэньні перад пацярпелымі людзьмі") міністар Шуневіч сказаў, што выбачэньняў ня будзе, бо міліцыя ўсё рабіла правільна.

    Такія зьявы адбываліся ў Беларусі пры бальшавіцкай акупацыі за Сталіным і пры гітлерскім рэжыме ў Нямеччыне. І антыбеларускі рэжым (у асобе Лукашэнкі), і міністар Шуневіч аб'явілі сябе пасьлядоўнікамі палітыкі гэтых рэжымаў і рэалізуюць яе ў характары рэпрэсіяў супраць народа (калектыўная адказнасьць, рэпрэсіі супраць рэлігійных, сацыяньнях і нацыянальных групаў людзей).

    Быў такі старшыня КГБ маскоўскі стаўленік расеяц Жадобін. Гэты Жадобін абзываў беларусаў "фашыстамі" за беларускую мову і склаў сьпіс на 1767 прадстаўнікоў беларускай інтэлігенцыі, якіх у выпадку маскоўскай патрэбы неабходна будзе рэпрэсаваць першым чынам. (У адказ на выхадку генэрала-ідыёта мы аб'явілі тады, што складаем свой альтэрнатыўны сьпіс маскоўскіх беларусажэрцаў. І гэнэрал зьвяў.)

    Ксэнафабічная агрэсія рэжыму супраць цыганоў -- гэта тактычная адпрацоўка дзеяньняў супраць групаў беларускага насельніцтва на выпадак гібрыднай агрэсіі з Расеі.

    Экзэмпляр Шуневіча – тыповы тыпаж энкавэдзісцкага бандыта, паталагічнага ненавісьніка беларусаў, прывезены ў Беларусь з аналаў маскоўскага КГБ-ФСБ. Нянавісьць да людзей ён дэманструе адкрыта, ходзіць ў абмундзіраваньні энкавэдзісцкіх злачынцаў 30-х гадоў (гэта ж пашыць трэба было), ведае, што беларусы народ рахманы, культурны, ніхто ў морду ня дасьць і ў фізіяномію ня плюне.

    З другога боку ніхто так фігуральна не праілюстраваў акупацыйную сутнасьць прамаскоўскага рэжыму, як гэты бандзюжка. Пасьля забойства міністра Захаранкі не было ніводнага міністра беларуса – адны акупацыйныя маскоўскія бандзюганы. І так будзе ўвесь час. Гэтая пасада зафрахтаваная Крамлём і «сукін сын» усё выконвае.

    Беларусы не павінны забывацца, пад якім рэжымам антыбеларускай улады яны знаходзяцца. Людзі мусяць рыхтаваць прэвентыўныя меры абароны на выпадак рэпрэсіяў і вайны.

    Цыганы (ромы) практычна ня маюць сваёй моцнай інтэлігенцыі. За іх няма каму заступіцца. Аднак ня трэба забывацца, што яны ёсьць часткай беларускага народа і жывуць тут здаўна. Іх таксама, як і сябе, трэба абараняць ад рэпрэсіяў нялюдзкага рэжыму.


    З замежных падзеяў самымі важнымі для нас зьяўляюцца падзеі ва Украіне. Мы прыхільна адносімся да ўкраінцаў як да сваіх людзей. Аднак перад выбарамі прэзыдэнта Украіны я вымушаны быў сказаць аб сваіх уражаньнях, што ўсё грамадзтва Украіны быццам асьлепла. Становішча было цяжкае, але з двух дрэнных варыянтаў выбраны горшы, і гэта трывожыць.

    Шануючы ўкраінцаў, не хацелася б тут займацца аналізам і казаць пра вынікі іхняй палітыкі, тым больш, што апавядальнікаў хапае, і тыя меркаваньні ёсьць адлюстраваньнем палітычных пазыцый. Калі фігуральна, то на сёньняшні дзень Украіна апынулася ў мяшку, які ўжо пачынаюць завязваць. Толькі ўкраінцы яшчэ гэтага не разумеюць.


    У левалібэральнай Эўропе нічога істотнага, што мела б дачыненьне да Беларусі, не адбываецца. Палітычная сітуацыя, якая там узьнікае, выглядае часам як дурны спэктакль. Інакшага не падбярэм слова. Узрастае ўплыў патрыятычных, кансэрватыўных і нацыяналістычных партый. Гэта добрая тэндэнцыя, якая крыху прыпыняе антылюдзкі натурфобны лявацкі лібэралізм. Тым часам амаль усе гэтыя эўрапартыі, якія левакі называюць "папулісцкімі", сімпатызуюць рэжыму Пуціна ў Расеі, маюць зь ім стасункі, а некаторыя нават бяруць грошы. Мець дачыненьні з такімі партыямі нам, прадстаўнікам Беларускага Адраджэньня, немагчыма, хоць ідэалягічна яны канструктыўныя.

    Здараюцца, аднак, і кур'ёзы, дзе Масква дастае па носе. У бадай што самай прарасейскай краіне -- Аўстрыі -- нядаўна пайшоў у адстаўку цалкам увесь урад краіны начале з палітычным вундэркіндам маладзёнам Сэбасцьянам Курцам. А здарылася вось што. У 2017 годзе лідэр кааліцыйнай "партыі свабоды" і віцэ канцлер Гайнц Штрахэ, а таксама кіраўнік парляманцкай фракцыі гэтай прарускай нацыянальстычнай партыі Ёган Гудэнус адпачывалі на выспе Ібіца. У іхняй кампаніі раптам зьявілася літаральна зь ніадкуль руская "дзяўчынка" "Алёна" (назавём яе гэтак) у какетлівых шорціках і з поўным няведаньнем нямецкай мовы. Партыйныя мужы правялі перамовы зь "дзяўчынкай Алёнай" (нібыта прадстаўніцай рускага бізнэсу) праз перакладчыка аб дапамозе ўзяць пад партыйны кантроль адну ўплывовую аўстрыйскую газэту ўзамен за разьмяшчэньне потым (пасьля перамогі на выбарах) выгадных дзяржаўных заказаў для рускага бізнэсу. Пасьля гэтага "дзяўчынка Алёна" зьнікае (як і зьявілася) у нікуды, і ўсё нікому невядомае забылася. Але праз два гады відэазапіс гэтай размовы быў апублікаваны ў Сеціве, і ўвесь аўстрыйскі ўрад разам з прарускімі кааліцыянтамі загрымеў па нахільнай плоскасьці.

    Выглядае ўсё гэта даволі камічна. Цяпер уся палітыка ў атлянтычным сьвеце (ад Украіны да Парыжу) нагадвае дрэнны палітычны спэктакль з удзелам палітактораў, любоўнікаў і камэдыянтаў. Дэградацыя палітыкі (а дакладней, дэмакратыі) відавочная.

    Мне цікава было ўсё гэта пераказаць, бо тут адбіўся чарговы правал крамлёўскай гібрыднай палітыкі і іхных інфантыльных саюзьнікаў. Чыя разьведка зрабіла гэтую просьценькую апэрацыю ў царстве аўстрыйскіх інфантылаў, -- пакуль невядома. Па ступені зацікаўленасьці і па ўзроўню гэта маглі быць брытанцы. Відаць, Захад усё ж такі шукае сродкі, каб супрацьставіцца расейскай гібрыднай агрэсіі. Магчыма, ён іх знойдзе, і экспансіі расейскага варварства ў Эўропе настане канец. Але, каб запабегчы яму ў Беларусі, -- гэта могуць зрабіць толькі самыя беларусы.

    Становішча ў нашай краіне я ацэньваю як вельмі дрэннае, бо ганебнае. "Іхны" "сукін сын" і асяроддзе вядуць таемны гандаль з Крамлём аб здачы Беларусі і ніхто ня ведае пра што там злачынныя змоўшчыкі дамаўляюцца. На вачах усяго народа творыцца злачынства, якое вымагае неадкладнай кары і ніхто ня ведае канкрэтыкі іхных злачынных учынкаў і планаў.

    Характэрныя выказваньні, заўважаныя цяпер за беларусамі, якія прыязджаюць адтуль, ці вяртаюцца сюды (у ЗША) пасьля пабыўкі ў Беларусі. Галоўнай тэмай размоў (прычым ужо не жартам) стала абмеркаваньне якім чынам трэба будзе караць "сукінага сына". Усе супраць лёгкай сьмерці праз расстрэл. Прапануюць кітайскія мукі, як у пекле, каб мучыўся доўга пакуль ня здохне за ўсё тое зло і няшчасьце, якое ён зрабіў Беларускай нацыі. Дзіўна часам усё гэта чуць з вуснаў спакойных беларусаў, але факт ёсьць факт і сьведчыць, што нянавісьць да нішчыцеля нацыі зашкальвае.

    Я ўжо адзначаў парадоксы дыктатарскай улады і акупацыйнага самадзяржаўя. Дыктатура ліквідуе ўсе магчымасьці законнай зьмены ўлады. Грамадзтва заганяюць у тупік, у якім доўжыцца яго дэградыцыя. Тады праўным (канстытуцыйным) выхадам можа стаць рэвалюцыя -- сілавое зьмяшчэньне дыктатуры народам.

    Але гэта не заўсёды адбываецца, бо ня кожнае грамадзтва здольнае на рэвалюцыю і свабоду. У выніку застаецца толькі крайні мэтад -- фізічная ліквідацыя дзяржаўнага злачынцы.

    Мэтад увогуле заганны і беспэрспэктыўны, калі застаецца ўзурпатарская сістэма ўлады. Ліквідацыя злачынцы прыводзіць да палітычных пераменаў толькі пры падтрымцы народа і разьвіцьці рэвалюцыі. Прыклад -- канец камунізму ў Румыніі, пакараньне Чаушэску і наступныя перамены. Расстрэл Чаўшэску меў не тыповы, але фармальна рэвалюцыйна-праўны характар. Гэта важны аспэкт разьлічэньня са злачынцам.

    "Іхнаму" "сукінаму сыну" павінны быць прад'яўлены абвінавачаньні і адбыцца суд. Палітычныя забойствы, "эскадрон сьмерці", тэракт у мэтро, здача нацыянальных інтарэсаў Маскве, разбурэньне грамадзянскай супольнасьці нацыі, зьнішчэньне нацыянальнай мовы і нацыянальнай школы, адкрыцьцё мяжы з Расеяй, увядзеньне неграмадзян краіны ў сістэму ўлады, русіфікацыя, прыватызацыя дзяржавы, узурпацыя ўлады, сістэмная карупцыя і г. д. -- усё павінна быць названа і аформлена судовым выракам.

    Беларусы -- эўрапейскі народ, які ў выніку ўнутраннай акупацыі (мэтад гібрыднай вайны) трапіў пад нетыповы маскоўска-азіяцкі ўплыў. Шлях вызваленьня пакручасты і доўгі, але ўрэшце грамадзкае рашэньне будзе прынятае і разьлічэньне з антынацыянальным рэжымам настане.


    Што найбольш уражвае і бянтэжыць культурную частку беларускага грамадзтва ў існуючым рэжыме, гэта неверагодны характар і маштаб публічнай хлусьні з боку ўзурпатара. Да яе ўжо, здаецца, нават прывыклі. Але хлусьня на кожным кроку. Глядзіць у вочы і лжэ, лжэ апантана, верачы ў сваю хлусьню. Гэта фэнамэнальнае збачэнства. Ён абгадзіў усё: беларускую мову, культуру, гісторыю, народ (які абазваў "народцам", "дармаедам", "рускім"), абпляваў Беларускае нацыянальнае Адраджэньне, здабыцьцё незалежнасьці Беларусі, пастаянна хлусіць для маладога пакаленьня, што беларусы выганялі з краіны небеларусаў у 90-х гадах, што быццам бы маскоўцы сядзелі тады на чамаданах, што сілком уводзілі беларускую мову і беларускую школу і г. д. Людзі, якія жылі ў 90-х, слухаючы гэтыя ягоныя сіпатыя антыбеларускія выкрыкі, глядзелі на яго, як на вар'ята, які зваліўся з дрэва. Назва такому бесаўскаму "вар'яцтву", а на самай спараве -- нянавісьці да Беларусі -- крымінальная ілжа, ілжа без берагоў, мэтад для перакручваньня мазгоў і ўзгадаваньня тупога пакаленьня.

    Цяпер, праз чвэрць стагоддзя, чэская дасьледніца, якая піша пра беларускую нацыянальную рэвалюцыю, пра сьветлыя 90-я, сутыкнулася з матар'яламі таго часу і ўражана масавай падтрымкай усяго беларускага грамадзтва для беларускай мовы і беларускай школы. Тысячы лістоў ад усіх сацыяльных і нацыянальных пластоў грамадзтва ў падтрымку беларускай дзяржавы, незалежнасьці, мовы, школы і культуры. Для дасьледчыцы, выхаванай пад узьдзеяньнем штодзённай ілжы "сукінага сына", гэтая рэчаіснасьць стала адкрыцьцём, стрэсам, інтэлектуальным пераваротам погляду на Беларусь, абылганую нялюдзкім рэжымам.

    Пачатак 90-х -- гэта быў час, калі ў нацыі пачалі адрастаць крылы. На дэпутацкія прыёмы да мяне часта прыходзілі беларускія расейцы, каб шчыра засьведчыць сваю лаяльнасьць і падтрымку палітыцы Народнага Фронту, пахваліцца, што аддалі сваіх дзяцей у беларускую школу. Нікаму нават у галаву не прыходзіла перасьледваць нейкага за рускую мову, бо шмат беларусаў з прычыны акупацыйнай палітыкі, савецкай русіфікацыі і рускай школы, маючы беларускія перакананьні, гаварылі па расейску. Дзяржаўнай мовай па Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь была беларуская. Расейская мова мела статус мовы міжнацыянальных зносінаў. Але грамадзтва імкнулася да беларускай мовы і да беларускага Адрадждэньня.

    Вядома, дзейнічала расейская агентура і правакатары, прэм'ер Кебіч і спэцслужбы чужой краіны. Але яны ўжо істотна не ўплывалі і не вызначалі нацыянальнае і чалавецкае разьвіцьцё Беларусі.

    Тым ня менш улада заставалася ў былой камуністычнай намэнклятуры і функцыянэраў КГБ. Пры падтрымцы Масквы ўсё было перавернута. Занадта быў кароткі час. Беларусь не пасьпела ўзьняцца. Так была зглумлена маладосьць нацыі. Вось ўжо чвэрць стагоддзя беларусы жывуць пад антынацыянальным рэжымам ў атмасфэры ўсёпаглынаючай расейскай подласьці і хлусьні. Але мусіць жа гэтаму нарэшце настаць канец.

    Тым часам мінула ўжо чвэрць стагоддзя жыцьця ў сацыяльным рабстве і прыніжэньні, хамстве і хлусьні. Рэжым агрэсіўны. Нацыянальную культуру нішчыць па тэхналёгіі. Праз русіфікаваную школу і антынацыянальную прапаганду спрыяе ўзгадаваньню новага тупога пакаленьня. Землякі ў замежжы, якія вяртаюцца пасьля наведваньня падрэжымнай Беларусі, кажуць, што атмасфэра нагадвае канцлягер распаўсюджаны на ўсю дзяржаву. Зьявіўся страх горшы чым за саветамі. Уражвае грубасьць і хамства, якое распаўсюдзілася паўсюдна і нагадвае Расею, тым больш, што грубіяняць па-руску. Быць ў гэтай атмасфэры непавагі і несвабоды невыносна.

    Тут ёсьць найважнейшы аспэкт гнабленьня нацыі, бо асноўная каштоўнасьць грамадзтва – гэта культура, культурная якасьць чалавека. Немагчымыя стануць ніякія рэформы, ніякая эканоміка, ніякае высокае разьвіцьцё людзтва, ніякая дэмакратыя і ніякае Адраджэньне, калі наўкола будуць блытацца і галёкаць абалваненыя мільёны лукашэнак, выгадаваных у рэжымным заказьніку.

    Небясьпечна тое, што рэзкае зьніжэньне гуманітарнай культуры само сабой не выпраўляецца. Гуманітарная катастрофа найстрашнейшая. Патрэбны час і вельмі жорсткія прапісныя, табуіраваныя, абмежавальныя, стымулятыўныя і іншыя пасьлядоўныя захады нацыянальнай дзяржавы, каб паправіць становішча. Магчыма нават ўмяшаньне права (хлусьня, напрыклад, мусіла б, як ў Амэрыцы, стаяць па за звконам, і лічыцца злачынствам). Зразумела, што калі ня будзе ліквідаваны антынацыянальны рэжым, катастрофа ўзмоцніцца.

    У палітыцы, як і ў прыродзе -- нельга двойчы ўвайсьці ў адну ваду. Трэба ўвесь час рыхтаваць новыя сілы на бітву за вольную нацыю, свабоду і справядлівасьць, ствараць новыя абставіны і умовы для культуры і барацьбы. Так трэба.

    9 чэрвеня 2019 г.                         Зянон ПАЗЬНЯК 

    Posted Jun 12, 2019, 3:53 PM by Адміністратар Навін
  • АКУПАЦЫЙНЫ РЭЖЫМ УСЁ БОЛЬШ АНТЫНАРОДНЫ

    (Чэрвеньскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

    9 чэрвеня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Зацемкі аб падзеях”. Старшыня спыніўся на апошніх блюзьнерскіх дзеяньнях рэжыму ў Нацыянальным нэкропалі – Курапатах, дзе рэжымныя службы ламаюць крыжы, судзяць людзей за малітвы і акты ўшаноўваньня памяці ахвяр, дзе працягваюць функцыянаваць забаўляльны цэнтр і рэстаран у ахоўнай зоне Народнага мэмарыялу. Другой характэрнай падзеяй існаваньня антынароднага рэжыму аўтар вызначыў рэпрэсіўныя дзеяньні міліцыі супраць цыганскай супольнасьці Беларусі пасьля нераскрытага забойства міліцыянта і заклікаў падтрымаць ні ў чым не вінаватых людзей, якія зьняважаны рэжымам.

    На думку Старшыні, выклікае трывогу залежнасьць ад Масквы кансэрватыўных і народных партый на Захадзе, але расьце іхні ўплыў на грамадзтва ў сувязі з крызісам лібэралізма. Здараюцца і кур’ёзныя зьявы, як, напрыклад, падзеньне ўраду “партыі свабоды” ў Аўстрыі пасьля абнародваньня відэа аб незаконных дамоўленасьцях членаў ураду з невядомай “прадстаўніцай Расеі”.

    Аўтар зазначыў таксама рост сацыяльнай незадаволенасьці беларускага грамадзтва, нават праявы нянавісьці людзей, даведзеных да адчаю, да антынароднага рэжыму і яго начальніка. Краіна патрабуе рэвалюцыйных перамен, але ня кожны народ гатовы да рэвалюцыі. А апошнім часам рэжым праводзіць таемныя перамовы з Масквой, і яго вышэйшыя прадстаўнікі адмаўляюцца паведаміць грамадзтву, пра што яны дамаўляюцца за плячыма ў народа. Неабходна працягваць змаганьне за волю і незалежнасьць, ствараць новыя магчымасьці і ўмовы для дасягненьня мэты.

    З дакладам выступілі сп. Юры Беленькі, выканаўца абавязкаў у Беларусі старшыні Партыі і Фронту, і сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Партыі і Фронту. Яны ахарактарызавалі варты жалю стан беларускай эканомікі. Напрыклад, “Амкадор” за месяц выпусьціў толькі 26 машын. Стаіць пытаньне аб прызнаньні МАЗа банкрутам і г.д. Тысячы людзей застаюцца без працы. А яшчэ рэжым зьбіраецца звольніць тысячы работнікаў беларускіх ТЭЦ, якія заменіць Астравецкая АЭС. На загад Масквы рэжым будуе непатрэбную Беларусі атамную станцыю. Такім чынам, нашай краіне застаецца адзіная, кантралюемая Масквой крыніца энэргіі. Імпэрскім гаспадарам рэжыму дастаткова будзе адключыць гэтую крыніцу, і ў Беларусі настане хаос, спыніцца транспарт, адключыцца электрычнасьць, пачнецца сацыяльны закалот. Да таго ж, АЭС зьяўляецца пагрозай для бясьпекі ўсёй Цэнтральнай і Паўночнай Эўропы. У выпадку катастрофы, падобнай на Чарнобыльскую, вялікія абшары стануць непрыдатнымі для жыцьця. У сувязі з гэтым неабходна праводзіць інфармацыйную працу ў грамадзтве, арганізоўваць людзей супраць рэалізацыі злачыннага плану Масквы і мясцовага рэжыму.

    Выступілі сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Яны распавялі, што паўсюль людзі разумеюць страшную небясьпеку ад АЭС у Астраўцы, якую будуюць няякасна, паводле мадэлі Чарнобыльскай АЭС. Людзі так і кажуць: “Нам рыхтуюць яшчэ адзін Чарнобыль!” Выклікаюць нязгоду і пратэст таемныя перамовы рэжыму з Крамлём, зьмест якіх кіраўніцтва рэжыму адмаўляецца паведаміць грамадзтву. Людзі мяркуюць, што магчымае спалучэньне выбараў у рэжымныя “палаткі” з рэфэрэндумам, на які ў незаконны спосаб рэжым можа вынесьці зьмены ў Канстытуцыю, дамагацца ўвядзеньня ў Беларусі расейскіх грошай, пазбавіць Беларусь статуса сувэрэннай дзяржавы, падпарадкаваўшы краіну Расеі (тое, што рэжымная прапаганда фальшыва называе “паглыбленьнем інтэграцыі”). Аднак, многія беларусы бачаць, у якім катастрафічным стане знаходзіцца сама Расея, абрабаваная і заведзеная ў тупік крамлёўскім кіраўніцтвам.

    Людзі заўважылі, што правалілася антыўкраінская прапагандысцкая кампанія, бальшыня насельніцтва РФ не хавае сваёй незадаволенасьці палітыкай Пуціна. Ня выключана, на думку сяброў Сойму, што Пуціна пастараюцца адсунуць ад улады і замяніць яго на некага іншага з крамлёўскай намэнклатуры. Гэта, аднак, не паўплывае на імпэрскі палітычны курс. Таму наш народ павінен быць гатовым да абароны сваёй дзяржавы ад расейскай агрэсіі.

    Сойм разгледзеў і прыняў адозву “Аб таемных перамовах рэжыма Лукашэнкі з Масквой”.

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    9 чэрвеня 2019 г.



    Posted Jun 12, 2019, 3:50 PM by Адміністратар Навін
  • Сталінізм – фармат імпэрскай матрыцы

    З сімпатыямі да Сталіна я сутыкаўся не так ужо часта, бо прызвычаяўся камунікавацца са сьведамымі людзьмі. Тым больш, што дзед ў 1943 загінуў у лягярах ад пэлагры, як зазначана ў даведцы аб сьмерці (прасьцей кажучы, ад зьнясіленьня) і пахаваны недзе там, у агульнай магіле на Далёкім Усходзе.

    Звычайны лёс: арышт у 1937-м, “антысавецкаі” 52-гі артыкул, школьны падручнік дачкі па “эканамічнай геаграфіі замежных краін”, запісаны ў пратаколе ператрусу як “антысавецкая літаратура”, а пэрачынны ножык сыноў – як “халодная зброя”. Да дзеда, мабыць, добра ставіліся ў горадзе, папярэджвалі да арышту: “зьязджайце, вы ў сьпісах…”, але куды было ехаць ад вялікай сям’і – да таго ж з пачуцьцем поўнай невінаватасьці?

    У гады кароткачасовай наяўнасьці сьвядомасьці ва ўлады (то бок, у 90-я) дзед быў рэабілітаваны, а сям’я атрымала права доступа да “справы” ў архіве мясцовага ФСБ (зразумела, без прозьвішчаў членаў “тройкі”, якія вынесьлі “прысуд”). Ніякіх ілюзій што да Сталіна ў мяне ніколі не было, але ў школе (як доўгія гады пасьля) я не разумеў, што сталінізм – частка значна больш глыбокага нацыянальнага комплексу.

    Сталінізм – усяго толькі гістарычны фармат агульнай імпэрскай матрыцы, якая ў розныя эпохі носіць розныя імёны. Пуцінізм са сталінізмам – вэрсіі гэтага цэлага.

    Больш за ўсё мяне ўражвае ў зносінах са (здавалася б) разумнымі людзьмі, што яны лічаць сталінізм пажаданай нормай жыцьця. Вось стрыечны брат (“Ты хаця б ведаеш, каго ён расстрэльваў: тыя яшчэ сволачы…”) або малады 30-гадовы “мент”, які складаў пратакол аб маім затрыманьні на акцыі (“Пры ім хаця б парадак быў…”). Карпаратыўны культ “парадка” для чыноўнай карпарацыі аказваецца важнейшым за лёсы яе ахвяраў.

    Непавага да жыцьця – ўласьцівасьць рэжымаў, якія маюць патрэбу ў ахвярнасьці мас – у сілу ўласнай неэфэктыўнасьці. Але справа ня толькі ў тузе па “парадку” (пра якую кажа сацыялогія, ацэньваючы запыт большасьці расейцаў на постаць Сталіна).

    Як ні дзіва, сталінізм становіцца больш зразумелым пасьля чытаньня Бярдзяева; у кнізе “Вытокі і сэнс расейскага камунізма”, якая ўпэршыню зьявілася на ангельскай мове ў 37-м (у год арышту майго дзеда), аўтар ня проста тлумачыць, чаму “абшчынны” (праваслаўны) русскій мір аказаўся ўспрымальны да эўрапейскага камунізма, але і высьвятляе мадэлі разьвіцьця Расеі ў будучыні.

    Бярдзяеў паказвае на сувязь камуністычнай дактрыны зь ідэалогіяй “Трэцяга Рыму”. Расеі (піша ён) не ўдалося стаць Трэцім Рымам, затое яна нарадзіла Трэці інтэрнацыянал. Імпэрскае мэсіянства (праваслаўнае або савецкае) мела патрэбу ў адмысловым псіхалагічным тыпе “мілітарызаванага маладога чалавека”, “заваёўніка і пераможцы”, падпарадкаванага дзяржаўнай дактрыне. І абшчынная асяроддзе выдатна спрыяла аднаўленьню “агрэсіўна-паслухмянага” тыпажа, які стаўся матар’ялам для імпэрскіх амбіцый улады.

    Містычная вера ў “правадыра” (манарха, генсека, Сталіна, Пуціна) – зваротны бок сацыяльнай інфантыльнасьці грамадзтва, гатовага стаць “сыравінай” дзеля “вышэйшых” імпэрскіх мэтаў. Гатоўнасьць да крыві дзеля вышэйшых інтарэсаў (дзяржавы, ідэалогіі, велічы) – і ёсьць квінтэсэнцыя сталінізма, а дакладней, той матрыцы русского міра, дзе чалавек зьяўляецца сродкам сістэмы.

    Памеры (фармат) імпэрыі патрабавалі максімальна-безаблічнага, абясцэненага чалавека.

    З гістарычнага пункту гледзішча, гэта зразумела: Расея традыцыйна выжывала ў рэжыме “ваеннага лягеру”. Усе яе экспансіі, захопы і ўтрыманьне земляў былі магчымыя толькі ва ўмовах панаваньня аўтарытарнай сістэмы, пры поўным падпарадкаваньні грамадзтва як імпэрскага сродку.

    Абшчыннасьць, “саборнасьць” у Расеі былі ня толькі ўмовай выжываньня мас у цяжкіх (прыродных, палітычных) умовах, але і формай (школай) калектыўнага падпарадкаваньня.

    «Русскій мір» – гістарычна – непадзельны ад імпэрскай мадэлі. Любая спроба “адлігі” абарочвалася новай хваляй развала (ад СССР да “чачэнскіх войнаў”). Як толькі слабее імпэрская матрыца, “цела” дзяржавы распаўзаецца па швах. (Адна з гістарычных лекцый Перабудовы, якая жадала сумясьціць свабоду зь імпэрскай мадэльлю).

    Сталінізм не выпадкова ганарыцца “дзяржаўнай веліччу”, бо ён і быў вышэйшай праявай імпэрскай дактрыны: чалавек – абсалютнае “нішто”, дзяржава – абсалютнае “ўсё”.

    Сакрэт жывучасьці сталінізма ў тым, што ён аказаўся ідэальна сумяшчальны з матрыцай расейскай дзяржаўнасьці. Імпэрыя са сталінізмам – “блізьняты-браты”. Магчыма, што менавіта гэтая тоеснасьць і ёсьць каштоўнай для “нацыянальнага несьвядомага”, якое (інтуітыўна, зразумела) выбірае “бізун” і гвалт – у якасьці дзяржаўнай “скрэпы”. (Бо іншыя не дзейнічаюць).

    Як толькі быў выдалены (выцягнуты) стрыжань “вертыкалі” ў гады ХХ зьезда, а чалавек (хаця б намінальна) перастаў быць шрубкай сістэмы, -- канструкцыя “пасыпалася”. Спачатку ў галовах, потым – ідэалагічна і тэрытарыяльна. Брэжняўскі пэрыяд стаў працяглым этапам згасаньня сталінізма і расейскай імпэрыі. А пуцінізм (ужо зразумела) становіцца іх агоніяй.

    Свабода 90-х была адчайнай спробай сумясьціць свабоду зь імпэрскім “нутром” сістэмы і скончылася развалам і крывавай чачэнскай бойняй. Пуцін сёньня спрабуе “падмарозіць” глабальны працэс развала. Наўрад ці гэта выканальная задача, бо “дапатопны” – не сам па сабе пуцінізм, а тое, што ён спрабуе кансэрваваць: імпэрскую структуру дзяржавы, якая ставіць мэтай захаваньне вялізных тэрыторый коштам паліцэйскага падпарадкаваньня чалавека інтарэсам дзяржаўнага выжываньня.

    Гэтая мадэль не працуе ў ХХІ стагоддзі. А іншай “вялікая Расея” быць ня можа, ня ўмее і і ня хоча. Разьвілка пуцінскай эпохі – зусім не ў выбары рэжыма або дэмакратыі, яна значна глыбей. Чалавек – або імпэрыя. Разам ім не выжыць.

    Аляксандр Хольц

    Крыніца: http://www.kasparov.ru/material.php?id=5CB8972CB7BFC


    Posted Jun 12, 2019, 3:48 PM by Адміністратар Навін
  • Новыя ідэі ў Расеі: расейская армія будзе душыць “рэгіянальныя бунты” ў РФ

    Масавыя пратэсты ў Інгушэціі і Архангельску напалохалі Крэмль яшчэ й тым, што мясцовая паліцыя не праявіла асаблівага імпэту пры іх разгоне, а часам нават проста не выконвала гэтыя загады. Больш таго, ня надта надзейнай аказалася і Росгвардыя, хаця яна адмыслова створана для здушэньня грамадзкіх выступаў. Самы яе супрацоўнікі выкладваюць у сеціва ролікі са скаргамі на дзяржаву.

    Мабыць, Крэмль вырашыў перайсьці да “цяжкой артылерыі” . Як паведамляе РБК, “міністр абароны Сяргей Шайгу аб’явіў, што вайсковае ведамства мае намер адкрыць ва ўсіх рэгіёнах Расеі цэнтры каардынацыі працы сілавых ведамстваў у крызісных сітуацыях”.

    Першы такі цэнтр будзе адкрыты ў Туле, дзе губэрнатарам служыць былы ахоўнік Пуціна Андрэй Дзюмін. Гэта азначае, што сілавікі пачынаюць па факце “каардынаваць” усю рэгіянальную палітыку. А аплаціць гэтае шчасьце прапануецца з самых рэгіянальных бюджэтаў. Прычым галоўную ролю ў гэтай “каардынацыі” бярэ на сябе міністэрства абароны, якое цывільныя ўлады нібыта афіцыйна на гэта не ўпаўнаважвалі. У любым выпадку, такога ўказа на сайце Крамля няма. Але магчыма, гэта вусны і “неафіцыйны” загад.

    Аднак спадзяваньне на тое, што армія будзе душыць масавыя народныя выступы, яшчэ больш прывіднае, чым на МУС і Росгвардыю. Як паказваюць апошнія падзеі, нават гэтыя структуры, адмыслова заточаныя на разгон грамадзкіз пратэстаў і якія атрымліваюць за гэта высокія заробкі, даюць збой. А спроба прымяненьня арміі супраць народа прывядзе да наўпрост адваротных вынікаў для ўлады – і хутчэй за ўсё, будзе падобнай на падзеі ў Румыніі 30-гадовай даўніны…

    Крыніца:http://region.expert/army/?fbclid=IwAR2CbK9dqcsg8_af4BSkWhctN8nbea3lF7A_RS8ymZ9yVkLrYlaU1c2_lb0



    Posted Jun 12, 2019, 3:46 PM by Адміністратар Навін
  • Ізраільскае грамадзтва не праводзіла рэфэрэндумаў па пытаньні вайны

    У траўні 1967 года ўвесь арабскі сьвет быў у экстазе і прадказваў блізкі крах габрэйскай дзяржавы. У Каіры, Дамаску і Старым Ерузаліме на вуліцах танцавалі масы людзей, яны махалі сьцягамі і транспарантамі. Іхнім героям быў прэзыдэнт Эгіпту Гамаль Абд эль Насэр. У шэрагу драматычных акцый, што ішлі адна за адной, Насэр скончыў спакой, які быў на ягонай мяжы зь Ізраілем апошнія дзесяць гадоў. Ён разарваў дамоўленасьці, дасягнутыя ў 1957 г. з ААН, выставіў сваю армію на Сінайскую паўвыспу, заблакаваў праход для ізраільскіх суднаў праз Шарм-эль-Шэйх і пагражаў зьнішчыць Ізраіль. На сустрэчы з пілотамі, якія былі ў захапленьні, на авіябазе Бір-Гафгата Насэр у адкрытую зьвярнуўся да габрэйскай дзяржавы: “Калі Ізраіль хоча вайны, мы кажам: Калі ласка! Мы гатовыя”.

    Ня гледзячы на гэтую правакацыю рэакцыі з боку Ізраіля доўга не было. Прэм’ер Леві Эшколь, дабрадушны, сярэдніх здольнасьцяў чалавек, не сьпяшаўся. Хадзілі чуткі, што ў Генштабе арміі дайшло да сапраўднага бунту ў сувязі з нерашучасьцю Эшколя. Прыкметныя ў грамадзтве ізраільцяне патрабавалі, каб 81-гадовы Бэн Гурыён заняў пасаду прэм’ер-міністра і павёў бы краіну ў сутыкненьні, якое было наперадзе. Група жанчын пратэставала на вуліцах Тэль Авіва і патрабавала, каб Машэ Даян заняў пасаду міністра абароны.

    Эгіпт, Сірыя і Іарданія настолькі натхніліся цяжкасьцямі, у якіх апынуўся Ізраіль, што вырашылі падпісаць ваенную дамову і накіраваць усе сілы на выкананьне задачы па канчатковым зьнішчэньні сіанісцкай дзяржавы. Прадчуваньні паразы ахапілі ўвесь Ізраіль, кашмарны прывід новага Галакоста пагрузіў малую нацыю ў страх. Міністр замежных справаў Аба Эбан паляцеў у Парыж, Лёндан і Вашынгтон, каб прасіць дапамогі. З Заходняй Нямеччыны былі тэрмінова дастаўлены газавыя маскі. У Тэль Авіве вучні гімназій капалі траншэі на зацененых бульварах. Цэлыя групы рабінаў хадзілі па парках, сьпявалі малітвы і высьвячалі гэтыя ўчасткі пад могілкі.

    Ізраіль стаяў плячыма да сьцяны і ня меў іншага выбару, як толькі прыняць выклік. Прэм’ер-міністр Эшколь склаў урад нацыянальнага адзінства, у якім Машэ Даян стаў міністрам абароны; лідэр правага крыла Мэнахэм Бэгін, які ўсё сваё жыцьцё правёў у апазыцыі, быў запрошаны ўступіць ва ўрад.

    5 чэрвеня 1967 г. Ізраіль пачаў паветраную і наземную наступальную апэрацыю супраць Эгіпта. Сірыя адразу далучылася да Эгіпта. Леві Эшколь паслаў каралю Іарданіі Хусэйну тэрміновае пасланьне, у якім прасіў яго заставацца нэўтральным і гарантаваў тэрытарыяльную цэласнасьць Іарданіі. Хусэйн цягнуў тры гадзіны, а потым кінуў у бітву свае ўзброеныя сілы. З пагоркаў, што атачаюць Ерузалем, іарданская артылерыя абстрэльвала габрэйскую частку Ерузаліма. З пагоркаў Калькіліі на ўзьбярэжжы дальнабойныя гарматы адкрылі агонь па Тэль Авіву. Небачаная дагэтуль бура захапленьня выбухнула ў арабскіх дзяржавах. Час помсты за прыніжэньне 1948 г. настаў.

    Але эйфарыя была заўчаснай. Ужо ў першы дзень ізраільская авіяцыя разграміла авіяцыю Эгіпта, Іарданіі і Сірыі на зямлі. У рамках танкавай апэрацыі з трыма клінамі наступа ізраільцяне глыбака прасунуліся па Сінаю, раструшчылі эгіпецкія дывізіі і дасягнулі Суэцкі канал. На заходнім беразе Іардана армія Хусэйна панесла цяжкія страты і хутка адступіла назад за Іардан. У апошнія два дні баявых дзеяньняў Ізраіль выбіў сірыйскую армію з Галанскіх вышыняў.

    Праз шэсьць дзён пасьля першага стрэлу баявыя дзеяньні былі спынены паўсюль на Блізкім Усходзе. Для арабскага сьвету гэта было горкае абуджэньне ў жудасную рэчаіснасьць: Разьлічваючы толькі на сябе, Ізраіль дамогся каласальнай перамогі, і гэта перамога была для арабскіх дзяржаў яшчэ больш прыніжальнай за правал 1948 г. арміі Эгіпта, Сірыі і Іарданіі пацярпелі паразу, іхнія ваенна-паветраныя сілы перасталі існаваць. Палестынская Арганізацыя вызваленьня пад кіраўніцтвам Ахмэда Шукайры і яе палестынская вызвольная армія, якую часта згадвалі, былі раструшчаны ў гэтай вайне.

    Міхаэль Бар-Захар

    Michael Bar-Zohar. Facing a Cruel Mirror. Tel Aviv, 1990.

    Пераклаў з ангельскай В. Буйвал.





    Posted Jun 1, 2019, 7:50 PM by Адміністратар Навін
  • Нічога асабістага, проста бізнэс

    Расейская праваслаўная царква – самая вялікая гандлёвая сетка ў Расеі. У буйнейшага харчовага рітэйлара кампаніі “Пяцёрачка” – 14000 гандлёвых кропак, а ў РПЦ – каля 47000. “Пяцёрачка гандлюе ў краме хлебам штодзённым, а РПЦ ў цэрквах – опіюмам для народа і спадарожнымі таварамі: малебнамі, сьвечкамі, абразамі, крыжыкамі, кагорам і г.д. Рэнтабэльнасьць гэтага гандлю фантастычная, паводле ацэнак спэцыялістаў да 1500% (сьвечка каштуе 15 рублёў, а вытворчасьць – каля рубля). Норма прыбытку – сапраўды практычна, як пры гандлю наркотыкамі. Толькі ніякіх рызык, наадварот, усялякая падтрымка ўладаў.

    Як любая камэрцыйная сетка, РПЦ імкнецца павялічваць колькасьць сваіх гандлёвых кропак, бо кожная прыносіць ёй прыбытак. Няма нічога дзіўнага, што яна спрабуе ўтыркнуць свае цэрквы-крамы куды толькі можна і нельга. На абурэньне гараджан царкоўнікам напляваць. Усё адно “на раёне” знойдуцца рэлігійныя наркаманы, якія панясуць грошыкі дылерам у расах.

    Ігар Эйдман

    Крыніца: Фэйсбук.

    Пераклады з расейскай.




    Posted Jun 1, 2019, 7:48 PM by Адміністратар Навін
  • Захад перастаў страляць

    Калі міністр замежных справаў Украіны Павел Клімкін папярэдзіў, што наступствам рашэньняў, якія зараз прымаюцца ў Радзе Эўропы, можа стаць падрыў Менскіх пагадненьняў, многія расцанілі ягоную заяву як эмацыйную рэакцыю палітыка, які не здолеў пераканаць калег не галасаваць за рашэньне, што не задаволіла яго.

    Між тым йдзецца пра значна больш сур’ёзную зьяву – пачатак працэсу адмовы Захада ад санкцый супраць Расеі без адмовы Крамля ад дзеяньняў, якія прывялі да ўвядзеньня гэтых санцый.

    Пакуль што йдзецца, на першы погляд, пра дробязі бюракратычнай уласьцівасьці – магчымасьці афармленьня дадатковай санкцыйнай працэдуры, адобранай Камітэтам міністраў Рады Эўропы. Але калі ўлетку такі падыход будзе адобраны ў Парляманцкай асамблеі Рады Эўропы, то будуць створаны ўсе ўмовы для паўнавартаснага вяртаньня Расеі да працы ў ПАРЭ. Безь якіх-кольвечы дзеяньняў Масквы, якія тычацца Крыма і Данбаса. А гэта будзе азначаць, што расейскі шантаж спрацаваў, і Крэмль перагуляў Захад.

    Нагадаю, што з самага першага дня пасьля ўвядзеньня санкцый супраць Расеі ў ПАРЭ Масква настойвала на тым, што без адмовы ад гэтых санкцый расейскія парлямантары ня вернуцца да працы ў асамблее, -- пры тым што санкцыі не забаранялі расейцам удзельнічаць у паседжаньнях ПАРЭ і яе камітэтаў, яны толькі ўводзілі абмежаваньні на ўдзел у галасаваньні, абраньні кіраўніцтва ПАРЭ і іншых працэдурах. Кіраўнікі ПАРЭ разьлічвалі, што краіна, якая дэманстарцыйна парушала міжнароднае права, з разуменьне паставіцца да нормаў дэмакратыі, а яе дэпутаты працягнуць дыскусію з калегамі і абарону сваёй пазыцыі.

    Але так не было! Расейцы проста перасталі прыязджаць, а спікеры Дзярждумы – спачатку Нарышкін, а потым і Валодзін – пачалі тлумачыць прадстаўнікам ПАРЭ, якія наведвалі Маскву, што без адмены санкцый ніякага дыялога не будзе. Калі аказалася, што гэты аргумант не прыводзіць да належнага выніку, Расея проста перастала плаціць свае складкі ў бюджэт ПАРЭ – гэта працягваецца ўжо амаль два гады і, з гледзішча працэдуры, павінна прывесьці да выключэньня парушальніка з Рады Эўропы.

    Аднак Расею ня хочуць выключаць. Яе хочуць вярнуць. Вярнуць без якіх-кольвечы ўмоваў. Да традыцыйных “дабрадзеяў” у дэпутацкім корпусе, якія лічаць, што самае галоўнае – дыялог з агрэсарам, дадаліся ўсеядныя эўрапейскія бюракраты, якім проста патрэбны расейскія складкі. І сітуацыя зрушыла з мёртвай кропкі. Тым больш што зараз транзітам улады ва Украіне і нявопытнасьцю новага прэзыдэнта Уладзіміра Зяленскага і ягонай каманды вырашылі пакарыстацца значна больш магутныя гульцы, чым дэпутаты і бюракраты.

    Рэзалюцыя, якая тэарэтрычна можа адчыніць дзьверы для безумоўнага вяртаньня Расеі ў ПАРЭ, адобрана Кабінэтам міністраў, то бок узгоднена эўрапейскімі ўрадамі. І галоўныя прыхільнікі такога вяртаньня – Нямеччына і Францыя, што фактычна пацьвердзіў Клімкін. Дадамо: сыходзячы міністр замежных справаў. Таму што ўжо праз некалькі тыдняў ва Украіне будзе новы міністр, якому яшчэ трэба будзе ўваходзіць у сутнасьць праблемы і спрабаваць патлумачыць яе нядаўняму тэлевізыйнаму артысту, які наўрад ці што ведае аб існаваньні Рады Эўропы. Якраз за гэты час усё і можа здарыцца: паседжаньне рэгламэнтнага камітэта ПАРЭ, на якім павінна быць пацьвердажа рашэньне Камітэта міністраў, прызначана на 3 чэрвеня. Акурат пасьля інаўгурацыі новага ўкраінскага прэзыдэнта.

    Дадайце да гэтага фактычную негатоўнасьць Эўразьвяза абмяркоўваць увядзеньне новых санкцый супраць Расеі за “пашпартызацыю Данбаса”, то бок фактычнае тарпэдаваньне Менскіх пагадненьняў; поўная дэманстрацыйная адсутнасьць украінскай тэмы на сочынскіх перамовах дзяржсакратара ЗША Майка Пампэа з Уоладзімерам Пуціным і Сяргеем Лаўровым, жаданьне Дональда Трампа сустрэцца з расейскім калегай на саміце ў Осака, нягледзячы на тое, што ягонае патрабаваньне аб вызваленьні ўкраінскіх маракоў і караблёў было праігнаравана, -- і мы ўбачым ясную карціну таго, што адбываецца.

    Захад проста дачакаўся транзіту ўлады ў Кіеве, каб зьмяніць свае падыходы да палітыкі ў адносінах да Масквы – ну альбо хаця б прадэманстраваць Уладзіміру Пуціну гатоўнасьць да такой зьмены. Чырванець больш няма перад кім – ня будзе ні Парашэнкі, ні Клімкіна, нікога, хто мог бы нагадаць сваім заходнім калегам пра іхнія абавязацельствы і проста пра каштоўнасьці. А ўкраінцы самы абралі сваім лідэрам чалавека, які напярэдадні выбараў тлумачыў сваім суайчыньнікам, што самае галоўнае – гэта перастаць страляць. Вось Захад і перастаў.

    Віталь Портнікаў

    Крыніца: https://graniru.org/opinion/portnikov/m.276324.html

    Posted Jun 1, 2019, 7:47 PM by Адміністратар Навін
  • Формула бяспамяцтва

    Нават калі б “Несьмяротны полк” не быў так апошлены і прыватызаваны ўладай, я б ніколі не выйшаў з “дзедам на палачцы” – ганарыцца ягоным “подзьвігам”. Нават калі б дзед быў “удзельнікам” і “вэтэранам”, -- а не сьцерты рэжымам у “лягерны пыл” у 1943-м годзе.

    Ён так і не даведаўся пра “вялікую перамогу”, ды й пра пачатак вайны, хутчэй за ўсё, -- са спазьненьнем, бо да таго часу чатыры гады пражываў у бараку – недзе на Далёкім Усходзе. Пётр Мікалаевіч Дурнабрагаў. “Дзесяць год без права перапіскі” – не заўжды азначалі расстрэл, -- часам яны былі прысудам на павольную сьмерць. Магчыма, што ў лягеры ён усё ж ведаў пра акупацыю роднага Плаўска, дзе быў арыштаваны ў 37-м, пакінуў дом, жонку і чатырох дзяцей. Пра іхны лёс ён, зразумела, ня меў уяўленьня да апошніх дзён. Як і сям’я – пра яго.

    Я дагэтуль не ведаю, што “лепш” – загінуць “ворагам народу”, чужым савецкаму быдляцтву і сталінскай машыне – або стаць яе ваеннай прыладай (удзельнікам падзела, акупацыі Эўропы, расстрэлаў польскіх афіцэраў, насаджэньня сталінізма, “зачыстак” НКВД і г.д.). або магчыма (хто б ведаў?) – вярнуцца з фронта, стаць шанаваным “вэтэранам”, вітрынай рэжыму, яго “матар’ялам” і прыладай прапаганды. У абодвух выпадках – страшны лёс савецкі пакаленьняў, што патрапілі ў таталітарную мясарубку. Захаваць пры гэтым чалавечнасьць, цьвярозасьць думкі, -- вось сапраўдны подзьвіг: не зламацца пад цяжарам часу. Як Акуджава, Астаф’еў, Мяжыраў.

    "Что ты плачешь, старая развалина? / Где она, священная твоя / Вера в революцию и Сталина, / В классовую сущность бытия? // Вдохновлялись сталинскими планами, / устремлялись в сталинскую высь, / Были мы с тобой однополчанами, / Сталинскому знамени клялись. // Шли, сопровождаемые взрывами, / По своей и по чужой вине. / О, какими были б мы счастливыми, / Если б нас убило на войне".

    Гэта пра тое, што “абарона радзімы” – менш трагічная задача, чым абарона сябе ад таталітарнай эпохі. У гэтай вайне за перамогу асобы над часам герояў адзінкі. Таму, калі б нават дзед (шчасьлівым чынам) быў франтавіком, а не “зэкам”, я б не рызыкнуў несьці на палцы ягонае фота ў шэрагах міфічнага “палка”. Бо тут няма сотняў тысячаў іншых, -- тых, хто згінуў у лягярах і падвалах. (Яны б таксама маглі стаць гонарам нацыі). Затое ў палкавых шарэнгах дзед мог бы апынуцца побач з чэкістам у вайсковай форме. Такі асобны помнік з “эксклюзіўным агнём” – стаіць у нас у Туле ля сьцен абласнога ГБ, -- у памяць пра “полк НКВД” і іншых абаронцах горада, што патрапілі ў акопы – з катавальных падвалаў, дзе яны гадамі выбівалі зубы і ламалі косьці “ворагам народу”. Бо каты таксама гінулі за радзіму.

    Цяпер у іх свая, асобная “памяць” у граніце – са шчытом і мечам на фасадзе. Таксама – “вэтэраны” і “абаронцы”, каты і садысты – у адным шыхце. Пакуль уся гэтая нечысьць сьвяточна хістаецца на палках у шарэнгах агульнага “парада”, дзеду там ня месца (“вэтэран” ён ці “зэк” – зусім ня важна).

    Рэжым, які ня здольны даць ацэнку крываваму савецкаму мінуламу, няхай не прэтэндуе на сьвяточную памяць аб сваіх “перамогах”. А да гэтага пампезныя шарэнгі “палка” будуць формулай нацыянальнага бяспамяцтва. Зьневажальнага для ахвяр.

    Аляксандр Хоц

    Крыніца: http://www.kasparov.ru/material.php?id=5CD9A30F4BD34

    Posted Jun 1, 2019, 7:44 PM by Адміністратар Навін
  • НАШЭСЬЦЕ ГНОМАЎ

    (Ліст на травеньскі Сойм Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ                                                                      і БНФ “Адраджэньне”

    Згодна рэкамендацыяў і рашэньняў красавіцкага Сойму мы падрыхтавалі два зьмястоўныя дакуманты: “Мэмарандум да ўрадаў заходніх краін і грамадзтва” і падпісны ліст аб прызнаньні пэрсонай “нон-грата” рускага спэцамбасадара Бабіча. Пачалося зьбіраньне подпісаў, але тут здарыўся рэдкі выпадак – падзеі апярэдзілі нашу ініцыятыву. Маскоўцы адклікалі Бабіча. Маўляў, ён сваю справу зрабіў, мы яму дзякуем і адклікаем.

    Бабіч, сапраўды, нарабіў шмат, пашыхтаваў усю расейскую рэзыдэнтуру, накіраваў яе на стварэньне паралельных структураў улады на мясцовым узроўні на выпадак прыходу ў Беларусь маскоўскіх “зялёных чалавечкаў” (акупантаў). Але самае галоўнае, што зрабіў шпіён Бабіч – гэта пачаў рыхтаваць расейскую агентурную змову па адхіленьні Лукашэнкі ад улады. Усё яно рабілася амаль адкрыта, бо вакол свае маскоўскія кадры, расстаўленыя іхным жа “сукіным сынам”. Такі лубянскі кадр у Маскве, як журналіст Дарэнка, адкрыта вяшчаў, што, маўляў, чакайце, наш Бабіч там паламае «яму» клыкі. Італьянская камэдыя: “шпіён жыве на паверх вышэй”.

    У гэты ж час Масква арганізоўвае сваю дробную агентуру, каб страшыць і нэрваваць кліента. Выскачыў раптам спадар Лябедзька і пачаў прад’яўляць ультыматумы правіцелю, -- маўляў, альбо адкажы на пытаньні, чаму давёў Беларусь да ручкі, альбо зыходзь. Маўляў, даю 24 гадзіны на прыняцьце рашэньня. Выступаць у ролі паяца яму не ўпершыню, таму паўтарыў свой “ультыматум” яшчэ два разы.

    І вось у гэты час нешта пайшло ня так. Пра ўсё даведаўся Правіцель, паехаў да Пуціна і закаціў гістэрыку. У выніку Бабіча адклікалі, а былога начальніка аховы эфэсбіста, маскоўца Вцюрына (ён жа па сумяшчальніцтву выхавацель байструка правіцеля), арыштавалі, нібыта, “за хабар”.

    Тым часам іншы кадр у Маскве, той жа вось Дарэнка заявіў, што рыхтуе перадачу ў эфір, дзе раскажа, што насамрэч адбылося ў Менску, наконт змовы. Праз дзень Дарэнка памірае ад разрыву сэрца, едучы на матацыкле. Ягоная дачка тут жа піша ў пракуратуру, каб рассьледвалі, ад чаго ў сапраўднасьці памёр Дарэнка, бо ў яе ёсьць падставы меркаваць, што яго зьвялі. (Праўда, гэта марны занятак ў такіх абставінах у гэбоўскай Расеі. Напішуць, што ўсё ў норме.)

    Такія вось козьні рэжымнага двара. Выпадак з Дарэнкам, аднак, паказвае, што ў гэтай злачыннай дзейнасьці замешана некалькі расейскіх груп (якія дрэнна каардынуюцца).

    Важна не забывацца, што тут не суперніцтва палітычных сьветапоглядаў і палітычных фармаваньняў, дзе ўлічваюцца законы, субардынацыя, папулярнасьць, электарат, «эстэблішмэнт» і т.п. Тут крымінальныя разборкі злачынцаў, зладзеяў, якія апанавалі краіны, смокчуць іх, як упыры, і пагражаюць апанаваць увесь сьвет, прытым ужо без ідэалёгіі (бо камунізм ляснуў), а так сабе – па паняцьцях.

    Я пішу пра ўсё гэта зь іроніяй, успамінаючы свае ранейшыя словы, што калі маскалі палезуць у Беларусь, як на Украіну, то знойдуць тут сваю магілу.

    Сітуацыя ў Беларусі даўно склалася як крытычная. Разбураныя і вынішчаюцца асновы існаваньня нацыі, эканоміка, адукацыя, сацыяльныя магчымасьці, грамадзянская супольнасьць, разбурана вёска, адбываецца дэмаграфічная катастрофа, прыніжэньне асобы, уведзены кантроль за кожным чалавекам, які павялічваецца. Пры гэтым створаны такія дачыненьні, што народ адхілены ад фармаваньня ўлады і назіраньня за ёй (замест выбараў прафанацыя, адміністрацыйны кантроль рэжыму). Ліквідаваныя ўсе магчымасьці канстытуцыйнай зьмены ўлады. Поўны тупік. Антыбеларуская ўлада праводзіць антынародную акупацыйную палітыку, і грамадзтва нічога ня можа зрабіць, толькі назіраць, як нішчацца правы людзей і прадаецца сувэрэнітэт краіны. Нацыя становіцца пасіўным сьведкам нацыянальнага забойства, закладнікам здрады.

    Тут ёсьць некалькі варыянтаў падзей. Першы. Грамадзтва будзе даведзена да поўнай дэградацыі, краіна ліквідавана, тэрыторыя аддадзена ў расейскае рабства. Другі варыянт – рэвалюцыя, паўстаньне, сілавое зьвяржэньне рэжыму.

    Але гэтага варыянту можа ня быць. Ніхто не захоча паўставаць. Масавая згода на рабства. Такіх прыкладаў дастаткова (Куба, Паўночная Карэя і інш.). І тады застаецца трэці варыянт, пра які некалі выказваўся адзін салдат-дэсідэнт Вэрмахта за часы нямецкай акупацыі: “Калі б у сваім часе забілі Сталіна і Гітлера, то і вайны не было б”. І гэта, дарэчы, ёсьць лапідарная бандыцкая праўда.

    Вось гэты лапідарны варыянт і хацелі скарыстаць Бабіч, Вцюрын і іншая масква ў сваіх інтарэсах. Антынародная дыктатура сама вызначае характар зьмены сваёй улады.

    Нажаль, ён не прыдатны для беларусаў, бо мала што зьменіць па сутнасьці. Корань зла, вока спрута крыецца ў крамлёўскага гнома. І не выпадкова, што якраз гном хацеў скарыстацца крымінальным варыянтам, каб павялічыць свае акупацыйныя магчымасьці (якія і так бязьмежныя). Змаганьне зь метастазамі ня вылечыць анкалагічнай хваробы ў Менску, калі пухліна стварылася ў Маскве.

    Я не выпадкова пачаў гэтую гаворку, бо зьявіўся рэальны прэцэдэнт, і ў грамадзтве даўно ўжо ня толькі правакатары, але нават цалкам рэспэктабэльныя людзі пачынаюць у голас казаць, што краіна гіне, можа страціць незалежнасьць, што поўны тупік і адзіны выхад – забіць драня, бо іншых выхадаў не існуе.

    Дарэчы, усё правільна. У гэтым характэрнасьць дыктатарскай улады. Зьмясьціць Гітлера не было іншай магчымасьці, акрамя яго фізычнага зьнішчэньня. І немцы паспрабавалі зьмяніць гісторыю такім чынам. Але гісторыя, відаць, мусіла дайсьці да свайго выніку, не спыняючыся на паўстанках.

    Асаблівасьць палітычных дачыненьняў у Беларусі выклікае непакой, бо няма адзінага рацыянальнага разуменьня прычыны і выніку становішча. Антыпатыя і непрыняцьце ўзурпатара вырастае да масавага маштабу, але шмат хто (нават не распрапагандаваная большасьць) не разумее, што корань зла ў Крамлі, у яго імпэрскай агрэсіўнай палітыцы, у крамлёўскіх гномах, якія маніпулююць залежным ад іх калгасным сатрапам і праз яго вядуць сваю антыбеларускую палітыку. Зьмена сатрапаў ня зьменіць антыбеларускай палітыкі, калі ня будзе агульнанацыянальнага супраціву Маскве.

    Тлумачу рэальнае становішча. Беларусы, якія думаюць уратаваць краіну і зьнішчыць цмока, на самой справе зробяць гэтым паслугу Вцюрыну-Бабічу, пазбавяць іх ад неабходнасьці выканаць тое самае. У краіне пры дапамозе “іхняга сукінага сына” створана акупацыйная сістэма ўлады. Увесь Савет бясьпекі краіны (акрамя адной прадажнай асобы) складзены з расейцаў, выхадцаў з Расеі і рускай агентуры. Міністэрства ўнутраных спраў (і ўсе ўнутраныя сілавыя структуры) знаходзяцца пад начальствам расейца кагэбіста-эфэсбіста з Луганшчыны, які навіду ўсіх ходзіць у форме злачыннага савецкага НКВД. Кіраўніцтва войска, генэралітэт складаецца з выпускнікоў расейскай вайсковай акадэміі і агентуры; ключавыя міністэрствы (адукацыі, культуры, інфармацыі і інш.) займаюць расесйкія агенты, камуністы, не грамадзяне Беларусі. Камітэтам Дзяржбясьпекі Беларусі кіруе расеяц і расейскі агент, не кажучы ўжо пра тое, што КГБ і рускае ФСБ цяпер, фактычна, адно ведамства, якое наладзіла ў Беларусі цэнтралізаваную сістэму відэаназіраньня за грамадзянамі краіны (500 тысячаў відэакамэр). Уся ахова сатрапа (дзьве тысячы ахоўнікаў) таксама складаецца з расейцаў тыпу Вцюрына. Беларусаў там няма. І ўсё гэта стваралася на вачах народа, паплёўваючы беларусам у твар, з дапамогай “іхняга сукінага сына”, які хоча быць вечным начальнікам над гэтым балотам. І быў бы, калі не ўзьніклі праблемы ўлады ў крамлёўскага гнома, дзе трэба сьпяшацца.

    Маскоўскі план быў просты. Зьмяняюць наравістага «сукінага сына» на іншага сукінага сына – і ўсё. Больш нічога ня трэба рабіць, толькі прымаць рашэньні. Акупацыя, лічыце, адбылася, бо акупацыйная сістэма ўжо існуе. Ніхто нават не заўважыць, што краіны няма.

    (Тут зноў нагадаю, што Захад на сёньняшні дзень бяссільны перад гібрыднай вайной, тэхналёгія супроцьдзеяньня ня створана. Там ня ведаюць, што рабіць).

    Першая спроба маскоўцам не ўдалася. Але план застаўся. Цяпер мы бачым, што антыканстытуцыйнае прысьпешваньне псэўдавыбараў у Беларусі патрэбна Маскве. Намеры празрыстыя – захапіць “палатку” і наладзіць дэмарш (улічваючы, што Цэнтральнай выбарчай камісіяй кіруе ФСБ).

    Што тут могуць беларусы? Могуць шмат што. Практычна, -- усё. Але для гэтага трэба стаць беларусамі, людзьмі, годнымі сваёй нацыі.

    Цмок сядзіць у Крамлі. У Менску – сатрап. Для суду над ім павінен быць як найхутчэй створаны Народны трыбунал. Любое рашэньне Народнага трыбунала, пагрунтаванае на Канстытуцыі і законах, будзе ў гэтых абставінах легітымным і падлягае выкананьню. Рашэньні трыбунала паспрыяюць правядзеньню законных выбараў і прыпыняць крамлёўскія авантуры “Вцюрыных-Бабічаў”. Але пра шмат што мы тут ня кажам, разумеючы нязначнасьць слоў там, дзе патрабуецца справа.

    12 траўня 2019 г.                                                                                  Зянон ПАЗЬНЯК



    Пост скрыптум

    .Бадай нішто так фігуральна не характарызуе і не выяўляе ідэалягічна-мэнтальную сутнасьць рэжыму крамлёўскіх гномаў, як ваенны псіхоз, які накрыў цяпер расейскае грамадзтва. Тое, што мы назіраем, -- гэта ў поўным сэнсе ваенізаваная чартоўшчына інфантыльнага кшталту, вар'ятня, дзе расейскіх дзетак, пачынаючы ад ясельнага ўзросту, убіраюць у савецкую ваенную форму, абвешваюць чорна-карычневымі стужкамі, чырвонымі зоркамі, эмблемамі сярпа з молатам і водзяць на дэманстрацыі з партрэтамі Сталіна і іншых забойцаў 2-й Сусьветнай вайны.

    На 9-га траўня (савецкі дзень сканчэньня вайны ў Эўропе і Афрыцы) гэтая ваен-чартоўшчына дабралася і да Беларусі. У Менск (як некалі ў Данбас) наехала шмат расейскіх "турыстаў" у форме НКВД, якія бадзяліся і галёкалі маскоўскія лёзунгі, кшталту "спасибо деду за победу". Цяперашняму рускаму ватняму грамадзтву крамлёўскія гномы ўклалі ў мазгі, што гэта толькі Расея, а не антыгітлераўская кааліцыя, начале з Вялікабрытаніяй і Амэрыкай (якія кіравалі стратэгіяй вайны), перамаглі нямецкі нацыянал-сацыялізм.

    Дзякуючы, перш за ўсё, Вялікабрытаніі і Амэрыцы, сусьветная бойня, разьвязаная Сталіным-Гітлерам і іхным злачынным сацыялізмам, была спынена і асуджана. Дзень яе завяршэньня ў Эўропе -- гэта дзень страшлівай балючай памяці і жалобы. Загінулі дзясяткі мільёнаў людзей, сталі ахвярай антычалавечай камуна-нацыянал-сацыялістычнай ідэалогіі.

    Асабліва трагічная гэтая памяць для нас беларусаў, у якіх акупанты з усходу і захаду забілі асмаль трэць насельніцтва, разбурылі гарады, спалілі тысячы вёсак, зьнявечылі зямлю.

    Потым, ужо у канцы 1960-х гадоў, савецкія акупанты, прыватызавалі сабе перамогу над гітлераўскай Нямеччынай і ператварылі 9 травень у пампезнае "сьвята перамогі", у прыладу прпаганды, фальсіфікацыі гісторыі і абалваньваньня людзей, ськідваньне віны з сябе за разьвязваньне антычалавечай вайны толькі на Гітлера і Нямеччыну.

    Але нават тады, пры Брэжневе, не было такога дзікага шызафрэнічнага маразму, такой вар'яцкай ваеннай чартоўшчыны, як цяпер пад рэжымам Пуціна. Ідзе паталагічная прапаганда вайны. Пра яе ўжо мроіць тупое пакаленьне, што ўзьнікла за часы Пуціна і наглядзелася пуцінскага кінематографа.

    Злачынная гісторыя расейскіх войнаў паказвае, што калі расейскае скопішча жадае і хоча вайны, то вайна будзе, калі не здарыцца, аднак, выпадку ў гісторыі і Сталін з Гітлерам прападуць.

    12.05.2019





    Posted May 15, 2019, 8:54 PM by Адміністратар Навін
  • Грамадзтва адварочваецца ад рэжымнай улады, але знаходзіцца пад ўплывам маскоўскай прапаганды

    (Травеньскі Сойм 2019 г. Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ                                                                         і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”)

            12 траўня ў Менску адбыўся чарговы Сойм КХП-БНФ і БНФ “Адраджэньне”. Сойм заслухаў выступ сп. Зянона Пазьняка, Старшыні Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”, -- “Нашэсьце гномаў”. Старшыня зрабіў аналіз падзей і тэндэнцый, зьвязаных з выдаленьнем зь Беларусі расейскага спэцпасла М. Бабіча. Патрыёты толькі пачалі зьбіраць подпісы па ўсёй Беларусі з патрабаваньнем аб яго экстрадыцыі, а Масква ўжо пасьпяшалася адклікаць яго. Гэты факт, а таксама арышты ў навакольлі Лукашэнкі сьведчаць аб тым, што дыктатар і многія зь ягоных падначаленых напалохаліся актыўнай дзейнасьці спэцпасла Масквы па стварэньню паралельнай структуры ўлады ў краіне. Адкрытыя дзеяньні па падрыхтоўцы захопу Беларусі прадэманстравалі намеры Крамля, выклікалі адмоўную рэакцыю нашага грамадзтва і вымусілі Маскву перайсьці да больш прыхаваных дзеяньняў на шляху да акупацыі нашай краіны. Але злачынная стратэгія імпэрскай палітыкі засталася тая самая. І менавіта беларускі народ павінен супрацьстаяць ёй у змаганьні за незалежнасьць і свабоду.

            Нажаль, значная частка беларускага грамадзтва не разумее неабходнасьці падтрымкі палітычнага змаганьня і палітычнага вырашэньня праблем, лёсавызначальных для нашай будучыні. Старшыня падкрэсьліў таксама, што спадзяваньні шэрагу людзей на тое, што адхіленьне ад улады Лукашэнкі зьяўляецца ключавым у справе незалежнасьці і дэмакратызацыі, ёсьць ілюзіяй. Корань зла знаходіцца ў Маскве, зьмена сатрапаў рукамі імпэрцаў прывядзе толькі да новых праблем. Павінен быць праведзены Народны трыбунал над сатрапам. Яго рашэньні будуць легітымнымі, паспрыяюць правядзеньню законных выбараў і сарвуць імпэрскія планы “бабічаў-вцюрыных”.

    З дакладам выступіў сп. Сяргей Папкоў, намесьнік старшыні Партыі і Фронту. Ён спыніўся на дэталях маскоўскага плану па захопу Беларусі і яго няўдачы на гэтым этапе. Нават рэжымная бюракратыя на месцах разумее пагрозу для свайго існаваньня ў выпадку расейскай акупацыі. Мясцовыя чыноўнікі баяцца, што імпэрскія гаспадары знойдуць на іхнае месца бюракратаў з Расеі, а іх выкінуць з пасадаў. Цяпер Масква мяняе свае мэтады і пасьля няўдачнай дэманстрацыі салдафона Бабіча пераходзіць да гібрыдных формаў экспансіі. Курс імпэрыі па захопу Беларусі і выкарыстаньню нашай тэрыторыі для агрэсіі супраць суседніх дэмакратычных краін застаецца тым жа.

    Эканамічная сітуацыя драматычная. На вачах у грамадзтва зачыняюцца прадпрыемствы, працоўныя губляюць працу або не атрымліваць заробкі. Многія ратуюцца, едуць на заробкі ў Польшчу. Людзі не бачаць пэрспэктывы існаваньня ў рэжымным бязладдзі і шукаюць шляхі паратунку. Гэта ёсьць вынік разбуральнай палітыкі рэжыму, кіруемага Масквой.

    Выступілі таксама сябры Сойму з розных рэгіёнаў краіны. Крызіс ударыў па буйных прадпрыемствах Беларусі. Напрыклад, Гомсельмаш стаў нерэнтабэльным і набліжаецца да калапса. Разбураецца вытворчая інфраструктура на прадпрыемствах Жодзіна. Людзі не хаваюць сваёй нянавісьці да рэжыму, многія публічна выказваюць раскайваньне ў тым, што ў 1994 годзе спрычыніліся да ўсталяваньня ўлады Лукашэнкі, а не галасавалі за Зянона Пазьняка – “жыцьцё было б іншым, жылі б, як нармальная краіна”.

    Аднак, замест таго, каб салідарызавацца ў палітычным змаганьні за свае інтарэсы і за вызваленьне краіны, шмат хто з нашых суайчыньнікаў масава “зарываюцца ў зямлю” – працуцюь на сваіх участках, каб выратавацца ад голаду. Многім проста не стае грошай да наступнага заробку.

    Задача патрыётаў растлумачыць грамадзтву, што ніхто, акрамя нас самых, не дасягне кардынальнага вырашэньня праблемаў і не вызваліць краіну. Неабходна супрацьпаставіць гібрыднай прапагандзе Масквы нашу беларускую праўду.

    Выступоўцы зьвярнулі ўвагу на брутальныя дзеяньні рэжыму па забароне публічнай грамадзкай дзейнасьці, што зьяўляецца грубым парушэньнем Канстытуцыі і міжнародных законаў. Патрабаваньне аплаты (прытым велізарнай і нерэальнай) пры правядзеньні шэсьцяў, мітынгаў, сходаў зьяўляецца рэжымным рэкэтам, сьведчыць яшчэ раз аб крымінальнай сутнасьці рэжыму. Былі, фактычна, забаронены нашыя партыйныя фронтаўскія мерапрыемствы, прызначаныя на 26 красавіка і 7 траўня. Агентура з асяроддзя псэўдаапазыцыі пачала вяшчаць, што “Чарнобыльскі шлях зжыў сябе як грамадзкае мерапрыемства”. Пасьпяшаліся імітатары, сьпяшаецца і рэжым, якому здаецца, што цяпер усё пад кантролем, і ніхто не выйдзе на вуліцы і плошчы. Але энэргія народнага пратэсту накопліваецца і калі-небудзь выбухне без рэжымных дазволаў.

    Сёлета афіцыёзныя сьвяткаваньні “дня перамогі” прадэманстравалі абыякавасьць грамадзтва да траскучай дэмагогіі і раздражненьне фальшывымі дзеяньнямі рэжыму. На парады ў гарадах і мястэчках збольшага зьбіраліся мабілізаваныя ўладамі залежныя катэгорыі грамадзтва і «турысты» з маскоўшчыны. Людзям, прыдушаным сацыяльнымі праблемамі, не было настрою сьвяткаваць разам з рэжымам. Агульны настрой быў зусім не сьвяточны. Грамадзтва усё больш аддаляецца ад рэжымнай улады, успрымае яе як варожую сілу.

    Сойм таксама разгледзеў планы партыйнай дзейнасьці на бліжэйшы пэрыяд.

    Інфармацыйная камісія Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

    12 траўня 2019 г.



    Posted May 15, 2019, 8:38 PM by Адміністратар Навін
  • Савецкія акупанты ў час вайны

    Вядома, што перад уцёкамі ад немцаў Менск спалілі расейцы. Гэтым займаліся атрады НКВД. Яны падпальвалі дамыі расстрэльвалі вязьняў у турмах. Калі б у іх было больш часу, то яны зьнішчылі б увесь горад. Але немцы наступалі імкліва і саветы бязладна ўцякалі, шкодзячы як маглі беларускаму насельніцтву.

    Ніжэй мы зьмяшчаем тэкст у перакладзе з расейскай аб тым, што акупанты вытваралі перад адступленьнем у Адэсе, дзе мелі шмат часу на разбурэньне.

    Невядомая гісторыя саветаў

    Адгрымелі сьвяточныя даты, зьвязаныя з вызваленьнем Адэсы і перамогай антыгітлерскай кааліцыі ў 2-й Сусьветнай вайне. Пытаньне, чаму людзі там дагэтуль засталіся ў сымвалічнай прасторы СССР, а некаторыя перанялі крамлёўскі навароб з “георгіеўскімі стужачкамі”, “несьмяротнымі палкамі” ды “Расея вызваліла Эўропу і рэспублікі СССР ад фашызма!”.

    Людзі не могуць жыць без уласнай карціны сьвету. Яны лёгка прымаюць любую зладжаную біпалярную тэорыю, у якой выразна размежаваны дабро і зло. Гэтая ж дыхатомія дазваляе ўладзе сыходзіць ад цяжкіх пытаньняў, якімі поўная рэальная гісторыя вайны. Таму ў Крамлі з 60-х гадоў мінулага стагоддзя ладзяць альтэрнатыўную гісторыю вайны. І многія ў гэта вераць.

    Перад тым, як Адэсу вызваліць, яе спачатку здалі румынам у кастрычніку 1941 года. Праз месяц выйшаў Загад Стаўкі галоўнага камандваньня №428 “Аб стварэньні адмысловых каманд па разбурэньню і спальваньню населеных пунктаў у тыле нямецка-фашыстоўскіх войскаў”. Пры здачы Адэсы гэтыя практыкі ўжо прымяняліся ў адносінах да 300 тыс. цывільных жыхароў, што засталіся ў горадзе.

    На падрыхтоўку Адэсы да здачы адводзілася 15 дзён. 2500 аўтамабіляў і 180 трактароў былі скінуты ў мора. Уключна з санітарнымі машынамі разам з параненымі чырвонаармейцамі. 90 паравозаў былі зьнішчаны. 9000 коней супрацоўнікі НКВД расстралялі з ППШ, павозкі спалілі. Вуліца Прымрорская была завалена трупамі коней. Сыходзячы, чэкісты расстралялі ваеннапалоных, што заставаліся.

    У ноч з 15 на 16-га кастрычніка 1941 года пакінутыя ў горадзе падрыўныя групы зьнішчылі ўсё, што ўяўляла якую-кольвеч каштоўнасьць. Была ўзарвана плаціна і затоплена Пярэсып. Насельніцтва не папярэдзілі. У вадзе плавалі савецкія ўлёткі “Одессе быть!”. Гэтай жа ноччу НКВД падарваў гарадзкую электрастанцыю і ўсе хлебзаводы. Быў падарваны Варанцоўскі маяк.

    Да раніцы згарэлі практычна ўсе гарадзкія школы. Раніцай зьявіліся чырвоназорныя самалёты і адбамбаваліся па Новым рынку і цяперашняму Музэю марскога флёту. Падчас абароны там быў наладжаны склад канфіскаваных у насельніцтва радыёпрыёмнікаў. Загінула каля сотні цывільных жыхароў. Увечары 16-га кастрычніка ў горад зайшлі румыны. Гэта была адна зь іхніх самых вялікіх перамог.

    На абарончых пазыцыях было пакінута некалькі тысячаў жаўнераў і маракоў. Прычым многія сядзелі ў акопах і даведаліся, што горад ужо некалькі дзён пад румынамі, ад жыхароў, якія адмыслова прышлі ім гэта паведаміць. Некаму ўдалося зьмяніць форму на цывільную вопратку і прыкінуцца мясцовым жыхаром, а нехта быў адлоўлены і зьмешчаны ў адзін са спэцлягяроў.

    Юры Хрыстэнзэн

    Крыніца: Фэйсбук.

    Пераклад з расейскай.